လက်နက်အပျက်များ၏ တန်ဖိုး

စွေ့ရှစ်ရင်၏ ဖိတ်ခေါ်မှုဖြင့် ထန်ထျန်း ထိုင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် စွေ့ရှစ်ရင်ကိုယ်တိုင် သူ့အတွက် လက်ဖက်ရည်ပူပူကို ငှဲ့ပေးခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုသို့လုပ်နေစဉ်အတွင်း သူက ထန်ထျန်းကို ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်နေပြီး တစ်ခုခုပြောချင်သော်လည်း မျိုသိပ်ထားသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။

သူ၏ ဝမ်းချုပ်နေသလို ဖြစ်နေသော မျက်နှာပေးကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်းက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် "ပြောစရာရှိတာ ပြောပါ"

စွေ့ရှစ်ရင် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် အားနာသလို ချောင်းနှစ်ချက် ဟန့် ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က... မင်း ဒီလောက်အထိ အသက် ငယ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားလို့ပါ။"

"မင်းက... တကယ်ပဲ အဲဒီ ထန်ထျန်း လား"

ထန်ထျန်းက လက်ဖက်ရည်ကို အေးအေးလူလူ တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး "ဘာလဲ..."

" ကျွန်တော့် ဆီမှာ ရှိနေတဲ့ ပြဿနာတွေက ခင်ဗျားကို စိုးရိမ်သွားစေလို့လား"

စွေ့ရှစ်ရင်က ချက်ချင်း ခေါင်းခါကာ "အဲဒါတော့ မဟုတ်ပါဘူး"

"ကျွန်တော်တို့ ချန်တာအိုခန်းမက ဒီလောက် ကိစ္စလေးနဲ့တော့ အဖိုးတန် ဧည့်သည်တော်ကို အပြင်ကန်ထုတ်မပစ်ပါဘူး။"

"ဒါပေမဲ့..."

သူက ရယ်ရင်း "ကျွန်တော် နည်းနည်းလောက် စပ်စုချင်လို့ပါ။"

" ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက နဂါးတံခါး ကိစ္စက နန်းတော်တစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့နေတာ မဟုတ်လား"

ထန်ထျန်းက နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း အလုပ်အကြောင်းပဲ ပြောကြရအောင်။"

"ငါ ဒီနေ့ လာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အရင်တစ်ခေါက် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာမှာတုန်းကလိုပဲ ရတနာအချို့ လာဝယ်တာ"

စွေ့ရှစ်ရင် ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

"ဒါပေါ့"

"ကျွန်တော် အကုန်ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပါ။ မင်း ကြွလာမယ့်အချိန်ကိုပဲ စောင့်နေတာ၊ ဟားဟား"

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူက လင်းထိန်နေသော ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ထန်ထျန်း၏ ရှေ့တွင် ချလိုက်သည်။

"ဒီထဲမှာ ကျွန်တော် တို့ ခန်းမခွဲမှာရှိတဲ့ ပစ္စည်းစာရင်းတွေ အကုန်ရှိပါတယ်။ အင်မော်တယ်အဆင့် အောက်ရော၊ အထက်ရော အကုန်ပါတယ်။"

"အရင် ကြည့်ကြည့်ပါ မင်း သဘောကျတာ ပါမလားလို့"

စွေ့ရှစ်ရင်က မျှော်လင့်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ ကျောက်စိမ်းပြားကို ယူ၍ ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။

ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျောက်စိမ်းပြားအတွင်း၌ ပစ္စည်းပေါင်း သန်းနှင့်ချီ၍ စီတန်းနေသည်။

ထို့အပြင် ပစ္စည်းအားလုံးမှာ ချန်တာအိုခန်းမ၏ ပုံစံ အတိုင်း လက်နက်အပျက်များချည်းသာ ဖြစ်သည်။

သူတို့တွေ ဘယ်ကနေ ဒီလောက်များတဲ့ လက်နက်အပျက်တွေကို ရအောင် ရှာထားကြသလဲ ဆိုသည်မှာ စဉ်းစားစရာပင်။

အင်မော်တယ်အဆင့်အောက် လက်နက်အပျက်များကို ကျော်လိုက်ပြီး ထန်ထျန်းက ပိုမြင့်သော အဆင့်ရှိသည့် လက်နက်များဆီသို့ အာရုံပို့လိုက်သည်။

အလယ်အလတ်အဆင့် အင်မော်တယ်လက်နက် အထက် လက်နက်အပျက်များမှသာ နိယာမစွမ်းအား အနည်းနှင့်အများ ပါဝင်ပေလိမ့်မည်။

ထန်ထျန်းက ထိုအရာများကိုသာ အလိုရှိသည်။

လက်နက်များ၏ ပျက်စီးမှု အတိုင်းအတာအပေါ် မူတည်၍ ၎င်းတို့၏ ဈေးနှုန်းမှာလည်း အလွန် ကွာခြားလှသည်။

သို့သော် အကောင်းအတိုင်းရှိသော လက်နက်များနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှသည်။

ဥပမာအားဖြင့် အင်မော်တယ် ဘုရင် လက်နက်တစ်ခု၏ တစ်ဝက်ခန့် ပျက်စီးနေပြီး မူလ စွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးနေပါက ၎င်းကို လက်နက်အဖြစ် အသုံးမပြုနိုင်တော့ဘဲ ဈေးနှုန်းမှာ ရှန့်ထန်းတာအို ကျောက်စိမ်း အတုံး ၁၀၀ သာ ရှိသည်။

သို့သော် အစွမ်း ကျန်ရှိနေသေးသော အင်မော်တယ်ဘုရင် လက်နက်အပျက်မျိုး ဆိုလျှင်မူ ဈေးနှုန်းမှာ တစ်သောင်း ကျော်အထိ ရှိပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ အကောင်းအတိုင်းရှိသော အင်မော်တယ် ဘုရင်အဆင့် လက်နက်ဆိုလျှင်မူ ၎င်း၏ စွမ်းအားက သာမန် အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ် လက်နက်ထက် သာလွန်မည်ဖြစ်ပြီး ဈေးနှုန်းမှာ တစ်သိန်း အထိ ရှိနိုင်သည်မှာ ပုံမှန်ပင်။

ဤအခြေအနေကို ထန်ထျန်းက ပို၍ သဘောကျသည်။

အကယ်၍ ကြောင်လေးက အစားချေးများပြီး အကောင်းအတိုင်းရှိသော လက်နက်များကိုသာ စားမည်ဆိုပါက သူ ဝယ်နိုင်လျှင်ပင် အများအပြား ဝယ်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။

မဟုတ်လျှင် တစ်ယောက်ယောက်က သတိထားမိသွားပေလိမ့်မည်။

အစွမ်းထက် လက်နက်တွေ အများကြီး ဝယ်ပြီး ဘာလုပ်မလို့လဲ၊ ပုန်ကန်မလို့လား ဆိုပြီး မေးခွန်းထုတ်ခံရနိုင်သဖြင့် ပြဿနာ တက်နိုင်သည်။

သို့သော် အစွမ်းမရှိတော့သည့် လက်နက်အပျက်များကို ဝယ်ခြင်းကမူ ဘာမှ စိုးရိမ်စရာ မရှိပေ။

စာရင်းများကို အကြမ်းဖျင်း ကြည့်ပြီးနောက် ထန်ထျန်း စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်ပြီး ဖြစ်သွားသည်။

အလယ်အလတ်အဆင့် အင်မော်တယ် လက်နက်အပျက်များက တစ်ခုလျှင် ပျမ်းမျှ တာအို ကျောက်စိမ်း ၂၀ ခန့်၊ စုစုပေါင်း တစ်သိန်း နီးပါး ရှိသည်။

အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ် လက်နက်အပျက်များက တစ်ခုလျှင် ပျမ်းမျှ တာအို ကျောက်စိမ်း ၈၀ ခန့်၊ စုစုပေါင်း နှစ်သောင်း နီးပါး ရှိသည်။

အင်မော်တယ် ဘုရင် လက်နက်အပျက်များက တစ်ခုလျှင် ပျမ်းမျှ တာအို ကျောက်စိမ်း ၁၅၀ ခန့်၊ စုစုပေါင်း ရှစ်ထောင် ခန့် ရှိသည်။

အင်မော်တယ် အရှင် လက်နက်အပျက်များက ၎င်းတို့သည် တန်ဖိုး အမြင့်ဆုံး ဖြစ်ပြီး တစ်ခုလျှင် တာအိုကျောက်စိမ်း ၃၀၀၀ ခန့်၊ အရေအတွက်မှာ ၅၀၀ ပင် မပြည့်ချေ။

အားလုံး ပေါင်းလိုက်လျှင် စုစုပေါင်း ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်း ၆.၈ သန်း ခန့် ကျသင့်မည် ဖြစ်သည်။

သူ့အိတ်ထဲရှိ သန်းဆယ်ဂဏန်း ရှိသော လက်ကျန်ငွေကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် သဘောထားလိုက်သည်။

ဒါက ကလေးကစားစရာလေးပင်။

သို့သော် သူ့ကို ထူးဆန်းသွားစေသည့်အချက်မှာ ဤစာရင်းထဲတွင် အင်မော်တယ် အရှင်လက်နက် အဆင့်ရှိသည့် လက်နက်အပျက်များ မပါဝင်ခြင်းပင်။

ကောဟန့်၏ အသိပညာအရ ချန်တာအိုခန်းမတွင် ဤအဆင့်ရှိသော ပစ္စည်းများ မရှိစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

သို့မဟုတ် ထိုအရာများကို အပြင်သို့ မရောင်းခြင်းလား။

ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ကျောက်စိမ်းပြားကို ချလိုက်သည်။

ထန်ထျန်း၏ အမူအရာကို အမြဲ စောင့်ကြည့်နေသော စွေ့ရှစ်ရင်က ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားကာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့်"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

" သခင်လေးထန်... သဘောကျတဲ့ ပစ္စည်း မတွေ့လို့လား"

သူ မေးလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မေးစေ့ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ကာ အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ အမြင့်ဆုံးက အင်မော်တယ် အရှင် လက်နက်အပျက်တွေပဲ ရှိတာလား"

စွေ့ရှစ်ရင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

အင်မော်တယ် အရှင်လက်နက်အပျက်တွေတောင် ထန်ထျန်းကို မကျေနပ်စေနိုင်ဘူးလား။

သူက ကောဟန့် ပြောခဲ့သည့် ကိစ္စကို သတိရသွားသည်။ ရှေ့မှ လူငယ်မှာ အင်မော်တယ် အရှင်လက်နက်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်ဟု ယူဆရသူ ဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ၏ ရည်မှန်းချက်က ပို၍ မြင့်မားနေခြင်းပင်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် စွေ့ရှစ်ရင်က "ဒါတင် မကသေးပါဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ ဒီထက်မြင့်တာဆိုရင် အင်မော်တယ် အရှင်လက်နက် တွေနဲ့ ဧကရာဇ်လက်နက် တွေပဲ ကျန်တော့တယ်။"

"ဒီရတနာတွေက ချန်တာအိုခန်းမမှာ အလွန် အဖိုးတန်တဲ့ အရာတွေ ဖြစ်လို့ ပုံမှန်ဆိုရင် အပြင်ကို မရောင်းပါဘူး။"

ထန်ထျန်း မျက်ခုံးပင့်သွားသည်။

ဧကရာဇ်လက်နက်တွေတောင် ရှိတာလား။

ထိုအဆင့်ရှိသော ပစ္စည်းများမှာ ပျက်စီးနေသော်လည်း အစွမ်းမရှိတော့လျှင်ပင် လေ့လာ ရန်အတွက် အလွန် တန်ဖိုးရှိလှပြီး ကျင့်ကြံသူတိုင်း လိုချင်တပ်မက်ကြသည့် အရာများ ဖြစ်သည်။

ဤချန်တာအိုခန်းမက တကယ်ကို မသေးလှပေ။

"ခင်ဗျား ခုနက ပြောတာက... ပုံမှန်ဆိုရင်... လို့ ပြောတာလား"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။

စွေ့ရှစ်ရင်က ခေါင်းညိတ်ကာ "သခင်လေးထန် မသိသေးတာ ရှိပါတယ်။"

"ကျွန်တော်တို့ ချန်တာအိုခန်းမက အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ခွဲထားတာပါ။"

"တစ်ခုက အပြင်ပိုင်း၊ တစ်ခုက အတွင်းပိုင်း။"

"ကျွန်တော်ကတော့ အပြင်ပိုင်း အရောင်းအဝယ်ကို တာဝန်ယူရတာပါ။"

"ကောဟန့်လို ပါရမီရှင်တွေကတော့ အတွင်းပိုင်းက လာတာပါ။"

"အင်မော်တယ် အရှင်လက်နက်တွေ၊ ဧကရာဇ်လက်နက်တွေကိုတော့ အတွင်းပိုင်းကပဲ တိုက်ရိုက် စီမံတာပါ"

ထန်ထျန်းက မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် အဲဒါတွေကို ဝယ်လို့ မရတော့ဘူးပေါ့"

စွေ့ရှစ်ရင် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် သွားကိုတင်းတင်းစေ့ကာ "ဒီလို ရတနာမျိုးကို ဝယ်ဖို့ဆိုရင် ရှုပ်ထွေးတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တွေနဲ့ ကြိုတင် သတ်မှတ်ချက်တွေ လိုပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ သခင်လေးထန်သာ အမှန်တကယ် လိုချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်ပြီး စီစဉ်ပေးပါ့မယ်"

"ဒါပေမဲ့ ရွေးချယ်စရာကတော့ တခြားလက်နက်တွေလို အများကြီး မရှိနိုင်ဘူး။"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလိုအဆင့်ရှိတဲ့ ရတနာတွေကို ကျွန်တော်တို့ လက်ဝယ်ထားရှိမှုကလည်း သိပ်မများလို့ပါ"

ထန်ထျန်းက လက်ကာပြလိုက်သည်။

"ရွေးချယ်စရာ ရှိတာ မရှိတာ အရေးမကြီးဘူး၊ ရှိဖို့ပဲ လိုတာ။"

"ဈေးနှုန်းသာ ပြောပါ"

စွေ့ရှစ်ရင် ကြောင်အသွားသည်။ သူက ပစ္စည်း၏ စွမ်းရည် ကို မမေးဘဲ ဈေးနှုန်းကိုသာ တန်းမေးသည့် ဝယ်သူမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အရင်တစ်ခေါက် ထန်ထျန်း ပစ္စည်းဝယ်တုန်းကလည်း သာမန်လူများနှင့် မတူခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။

"အင်မော်တယ် အရှင်လက်နက် ဆိုရင် တစ်ခုကို တာအို ကျောက်စိမ်း ၁ သိန်း ပါ၊ ကျွန်တော် မင်းအတွက် ၅ ခုလောက် ရအောင် စီစဉ်ပေးမယ်။"

"ဧကရာဇ်လက်နက် ဆိုရင်တော့..."

"ဒါက တကယ်ကို ရှားပါးလွန်းလို့ ကျွန်တော် တစ်ခုပဲ ရအောင် လုပ်ပေးနိုင်မယ်၊ ဈေးနှုန်းကတော့ တစ်သန်း ကျသင့်ပါလိမ့်မယ်"

စွေ့ရှစ်ရင်က ဈေးနှုန်းကို ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်း မျက်ခုံးပင့်သွားသည်။

ဒါဆိုရင် အားလုံးပေါင်း တာအိုကျောက်စိမ်း ၈ သန်းကျော်ပေါ့။

အင်း... မဆိုးပါဘူး~