ကောင်းကင်ရဲ့ အရောင်
Vol. 45 Ch. 666
ကောင်းမင်သည် အနက်ရောင်မြူထုထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူ့ကို သိရှိသူအများစုက သူ သေဆုံးသွားပြီဟုသာ ယူဆခဲ့ကြသည်။ ဘေးကပ်ဆိုးကျရောက်နေချိန်တွင် သေခြင်းတရားနှင့် ခွဲခွာခြင်းဆိုသည်မှာ အဆန်းတကြယ် မဟုတ်တော့ပေ။
လူများသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေရန် အချိန်မရှိဘဲ မနက်ဖြန်အတွက် ရုန်းကန်နေကြရသည်။ သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ ကောင်းမင်သည် အနက်ရောင်မြူထဲမှ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဟန်ဟိုင်း၏ ဟိုဘက်အခြမ်းမှ ပြန်လာသည်ဟူသော ရိုးရှင်းသည့် စကားတစ်ခွန်းမှာ လူတိုင်း၏ အာရုံကို ချက်ချင်းပင် ဆွဲဆောင်လိုက်တော့သည်။ အရိပ်များနှင့် ဘေးဒုက္ခများကို ရင်ဆိုင်ရလေလေ၊ အမှန်တရားကို ပို၍ ငတ်မွတ်လာလေလေပင်။
“မြူတွေရဲ့ ဟိုဘက်မှာ ဘာရှိလဲ”
အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ပထမဆုံး မေးလိုက်သည်။
“ငါ အဖွဲ့တစ်ခုကို ဦးဆောင်ပြီး အနက်ရောင်မြူတွေထဲကို ဝင်ခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါတို့ အကြာကြီး လမ်းလျှောက်ခဲ့ပေမယ့် ငါတို့ မှတ်မိတဲ့လမ်းကို မတွေ့ခဲ့ရဘူး၊ မကောင်းဆိုးဝါး အမျိုးမျိုးကိုပဲ တွေ့ခဲ့ရတာ၊ ဟန်ဟိုင်းက... အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုထဲမှာ တည်ဆောက်ထားတဲ့ အထီးကျန် မြို့တစ်မြို့လိုပဲ”
“မှန်တယ်၊ ဟန်ဟိုင်းက အထီးကျန်မြို့တစ်မြို့ ၊ သေဆုံးနေတဲ့ မြို့တစ်မြို့ပဲ၊ ငါတို့အားလုံးက တခြား သွေးမြို့တော်တွေကနေ အပယ်ခံထားရတဲ့သူတွေ၊ ဒီသင်္ချိုင်းဂူကြီးထဲမှာ မြေမြှုပ်အကျဉ်းချခံထားရတဲ့ သရဲတွေပဲ”
ကောင်းမင်၏ အသံက သိပ်မကျယ်သော်လည်း လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ သူတို့ သိချင်နေသော အမှန်တရားကို ကောင်းမင်က ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
“အတွင်းကမ္ဘာထဲမှာ သွေးမြို့တော် ၁၃ မြို့ ရှိတယ်၊ ဟန်ဟိုင်းဟာ တစ်ချိန်တုန်းက အင်အားအကြီးဆုံးမြို့ ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ တခြားသွေးမြို့တော် ၁၂ မြို့ရဲ့ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ခံရခဲ့ပြီး ပျက်စီးသွားခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒီနောက်တော့ ဒါကို အကျဉ်းထောင်နဲ့ စမ်းသပ်ကွင်းတစ်ခုအဖြစ် သုံးခဲ့ကြတယ်၊ ငါတို့ ကြုံတွေ့နေရသမျှ၊ မြင်နေရသမျှ၊ ခံစားနေရသမျှ အရာအားလုံးက လှည့်စားမှုတွေပဲ၊ ငါတို့တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ ကံကြမ္မာကို သွေးမြို့တော် အရှင်သခင်တွေက ရေးဆွဲထားကြတာ”
ကောင်းမင်သည် မည်သည့်အခါမှ မပြောင်းလဲခဲ့သော မှိုင်းညို့နေသည့် ကောင်းကင်ယံကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊
“ဒီနေရာမှာ… အသက်ရှင်နေရတာဟာ အပြစ်ပေးဆပ်ဖို့၊ နာကျင်မှုနဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုတွေကို ခံစားဖို့ပဲ”
ရန်သူ၏ အင်အားသည် သူတို့ စိတ်ကူးထားသည်ထက် များစွာကျော်လွန်နေခဲ့သည်။ ထိပ်တန်း ခြောက်ခြားဂိမ်းကစားသမား အချို့မှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြတော့သည်။ အမှန်တရားသည် အလွန်ပင် ရက်စက်လွန်းလှရာ သူတို့၏ အားထုတ်မှုများက ရယ်စရာကောင်းနေသလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။
“မင်းတို့ ကြောက်နေကြပြီလား”
ကောင်းမင်သည် ခြောက်ခြားဂိမ်းကစားသမားများကို ကြည့်မနေပေ။သူသည် နိမ့်ဆင်းလာသော တိမ်တိုက်များကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ကောင်းကင်ယံကြီး တစ်ခုလုံးသည် ပြိုကျလာပြီး လူတိုင်းကို အမှုန့်ခြေပစ်တော့မည့်အလားပင်။
“ကျုပ် မကြောက်ဘူး”
ဖန်လီက လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ရင်း ကောင်းမင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ကျိန်စာသင့်ပစ္စည်းများကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ သရဲပုံစံကွက်များသည် သူ့အား အဆက်မပြတ် နှိပ်စက်နေခဲ့သည်။ သူသည် သန်မာလာရန်နှင့် သူ့ကံကြမ္မာကို ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်အတွက် အရာရာကို ရင်းနှီးပေးဆပ်ခဲ့ရသည်။
“ငါသာ ကြောက်နေခဲ့ရင် ခြောက်ခြားဂိမ်းကစားသမားတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူး၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ ဘေးကင်းဇုန်ထဲမှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး နေခဲ့မှာပေါ့”
ဝတ်ရုံနက် ဝတ်ဆင်ထားသော ကစားသမားတစ်ဦးက သူ့ခေါင်းစွပ်ဦးထုပ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ရာ ဝမ်ကျား၏ ချောမောသော်လည်း ကောက်ကျစ်ပုံပေါက်နေသည့် မျက်နှာ ပေါ်လာလေသည်။ သူသည် ကောင်းမင်နှင့်တူညီစွာ အခန်း (၁၃) အတန်းမှ အတန်းဖော်ဖြစ်ပြီး နက်မှောင်သောစိတ်ဓာတ်နှင့် ရက်စက်သော စိတ်ဝေဒနာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
လူအိုကြီးဝမ်သည် မည်သည့်အခါမျှ ဥများကို ခြင်းတစ်ခုတည်းတွင် ထည့်ထားရိုး မရှိပေ။ ဝမ်ကျား၏ ဦးလေးမိသားစုသည် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနတွင် အလုပ်လုပ်ကြပြီး ဝမ်ကျားကိုမူ ခြောက်ခြားဂိမ်းကစားသမားတစ်ယောက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူတို့သည် တခြားကစားသမားများစွာကိုလည်း စုဆောင်းထားသည်ဖြစ်ရာ လျှော့တွက်၍ မရသော အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
“တကယ်တော့ ကြောက်နေစရာ မလိုတော့ပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့မှာ နောက်ဆုတ်စရာ လမ်းမရှိတော့လို့ပဲ”
ကောင်းမင်က အရိပ်ထဲမှ လှမ်းထွက်လာသည်။
“ကံကြမ္မာမြစ်ထဲကနေ ခုန်ထွက်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့ ငါးမှန်သမျှ အသတ်ခံရမယ်၊ ကောင်းကင်အစစ်ကို မြင်တဲ့ မျက်လုံးမှန်သမျှ ဖောက်ထုတ်ခံရမယ်၊ အမှန်တရားကို မင်းတို့ ကြားလိုက်ရတဲ့ အခိုက်အတန့်ကစပြီး မင်းတို့ဟာ ကံကြမ္မာရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်မှာ ရပ်တည်နေခဲ့ပြီ၊ မင်းတို့ အမြဲတမ်းမှတ်ထားရမှာက မင်းတို့ရဲ့ ရန်သူဟာ အရိပ်ကမ္ဘာမဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ တခြားသွေးမြို့တော်တွေပဲ”
“ဟန်ဟိုင်း သွေးမြို့တော်က အသတ်ခံခဲ့ရတာ၊ သူ့အထွတ်အထိပ် ရောက်နေချိန်မှာတောင် တခြားသွေးမြို့တော်တွေနဲ့ မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘူး၊ အခု ဒီမှာရှိတဲ့ လူတွေနဲ့ ငါတို့တကယ်ပဲ လုပ်နိုင်မှာလား”
အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် အလွန်ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်တတ်သူဖြစ်သည်။
“ငါ တစ်ခါတုန်းက အနက်ရောင်မြူတွေထဲမှာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုကို ခံစားမိခဲ့တယ်၊ သူ့နာမည်ကို ရွတ်ဆိုမိရုံနဲ့တင် ကံဆိုးမှုတွေ ကျရောက်လာနိုင်တယ်၊ အဲ့ဒီဖြစ်တည်မှုက ငါဟန်ဟိုင်းထဲမှာ မြင်ဖူးခဲ့သမျှ သရဲတွေ မကောင်းဆိုးဝါးတွေထက် ပိုကြောက်စရာကောင်းတယ်၊ ကျောင်းအုပ်ယန်ရှီကျီးတောင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
“မပြောသင့်သူတွေက ဟန်ဟိုင်းရဲ့ အိပ်မက်သရဲတွေထက် ပိုကြောက်စရာကောင်းတာ အမှန်ပဲ၊ အဓိက အကြောင်းရင်းက ဟန်ဟိုင်းသွေးမြို့တော် အသတ်ခံခဲ့ရတုန်းက အိပ်မက်သရဲတွေရဲ့ စွမ်းအားကို ကန့်သတ်ပစ်ခဲ့လို့ပဲ၊ ဒါကြောင့်လည်း အိပ်မက်သရဲတွေက တခြားသွေးမြို့တော်က ထိပ်တန်းသရဲတွေကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့တာ”
ကောင်းမင်က အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ရှင်းလုစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ လုံခြုံရေးအဖွဲ့ဝင် ဖြစ်သော်လည်း ခြောက်ခြားဂိမ်းကစားသမားအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ရွေးချယ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။သူသည် လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို သိရှိထားသူ ဖြစ်သည်။
“ဒါကြောင့် ငါတို့ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို သွေးမြို့တော်ကို ပြန်တည်ဆောက်ရမယ်”
ဤနေရာရှိ ခြောက်ခြားဂိမ်းကစားသမားတိုင်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော အခက်အခဲများစွာကို ရှင်သန်ကျော်ဖြတ်လာခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ခွန်အား၊ စိတ်ဓာတ်နှင့် ဉာဏ်ပညာမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိသည်။ ကောင်းမင်၏ စကားများက သူတို့ကို တုန်လှုပ်စေသော်လည်း သွေးမြို့တော်ကို အမှန်တကယ် တည်ဆောက်ရန်မှာ ကောင်းကင်ဘုံပေါ် တက်လှမ်းရသကဲ့သို့ ခက်ခဲလှသည်။
“တခြား သွေးမြို့တော်တွေက ငြိမ်ငြိမ်လေးကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူးနော်”
အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။
“တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ၁၂ ယောက်ကို တိုက်ရင် နိုင်ပါ့မလား”
“တခြား သွေးမြို့တော်ပိုင်ရှင်တွေ ငါတို့ကို မတွေ့ခင် ငါတို့အမြန်လှုပ်ရှားရမယ်၊ ပြီးတော့ တခြား သွေးမြို့တော်တွေကလည်း တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း ရှိနေကြတာ မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့အချင်းချင်းလည်း ဆန့်ကျင်နေကြတာ”
ကောင်းမင်သည် ဤအရာများကို ကြိုတင်စဉ်းစားထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
“ပျက်စီးသွားတဲ့ ဟန်ဟိုင်းရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက အကန့်အသတ်ရှိတယ်၊ ခြောက်ခြားဇာတ်လမ်းတွေအားလုံးရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ခွဲဝေပြီးသွားရင် အများဆုံး အိပ်မက်သရဲ ကိုးကောင်ပဲ မွေးဖွားလာနိုင်မယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်းတို့အတွက် ငါတခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှာထားတယ်၊ အဲ့ဒါက လူသားလောကကို သွားတဲ့လမ်းပဲ”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၏ လက်ချောင်းများ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။ သူသည် အိတ်ကပ်ထဲမှ စီးကရက်တစ်လိပ် ထုတ်ယူကာ မီးညှိလိုက်ပြီး တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ဂရုတစိုက် မေးလိုက်သည်။
“မင်း ရှင်းလုကို သွားခဲ့တာလား”
ကောင်းမင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ငါ မင်းတို့အတွက် ကျိုးနေတဲ့ လမ်းကြောင်းကို ပြန်ဆက်ပေးခဲ့ပြီ”
စီးကရက်ပြာများ ကျဆင်းလာပြီး သူ့လက်ချောင်းများကို ပူလောင်စေသော်လည်း အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် ကောင်းမင်အား မယုံကြည်နိုင်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ငေးကြည့်လိုက်မိသည်။
“မင်းတို့ကို မသေဆေးကုမ္ပဏီက ရောင်းစားလိုက်တာ၊ အတိအကျ ပြောရရင် တစ်ယောက်ယောက်က ဝမ်ကျားကို ပြန်မလာစေချင်ဘူး၊သူတို့က အာဏာကို သူတို့ဘာသာ သိမ်းချင်နေကြတာ၊ ဒါကြောင့် ပြန်မယ့်လမ်းကို တမင်ဖြတ်တောက်လိုက်တာပဲ”
ကောင်းမင်၏ စကားများက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်စိတ်ထဲမှ သံသယအားလုံးကို အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။ ရှင်းလုမှ လာသော ထိုစုံစမ်းရေးမှူးများသည် လူသားနှင့်သရဲ အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်နိုင်မည့် ကမ္ဘာတစ်ခု ဖန်တီးရန်ဟူသော မြင့်မြတ်သည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် စေတနာ့ဝန်ထမ်းအဖြစ် ဟန်ဟိုင်းထဲသို့ အသက်စွန့် ဝင်လာကြသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အရာရာကို ရင်းနှီးခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သစ္စာဖောက်ခံရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။
သံသယများကို အတည်ပြုပြီးနောက် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ သူ ဒေါသပင် မထွက်တော့ချေ။
“မင်း ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ”
“ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဟန်ဟိုင်းက သရဲနီကို အိပ်မက်သရဲ ဖြစ်လာအောင် ငါအစွမ်းကုန် ကူညီပေးမယ်၊ သူ အထွတ်အထိပ် ရောက်သွားပြီဆိုရင် ကျန်တဲ့သူတွေကို ဟန်ဟိုင်းကနေ ခေါ်ထုတ်သွားမယ်”
“မဖြစ်ဘူး”
အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်နှင့် နံပါတ် ၂ တို့၏ အသံများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဟန်ဟိုင်းက သရဲတွေ လက်တွေ့ကမ္ဘာထဲ ဝင်သွားရင် ဖရိုဖရဲတွေ ဖြစ်ကုန်လိမ့်မယ်၊ ရှင်းလုက နောက်ထပ် ဟန်ဟိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်၊ မင်းလုပ်တာက ဘေးဒုက္ခကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သလို ဖြစ်လိမ့်မယ်”
မသေဆေးကုမ္ပဏီက တည်ဆောက်ထားသည့် လမ်းကြောင်းသည် အမြဲတမ်း တစ်လမ်းသွားသာ ဖြစ်သော်လည်း ယခုတွင် ထိုလမ်းကြောင်းမှာ ကောင်းမင်လက်ထဲတွင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ဖန်လီနှင့် အခြားခြောက်ခြားဂိမ်းကစားသမားများက အနေအထားကို ပြင်လိုက်ကြပြီး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။ သို့သော်လည်း အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် မကြောက်မရွံ့ဘဲ ရှိနေသည်။သူသည် မသေဆေးကုမ္ပဏီ၏ သစ္စာဖောက်စွန့်ပစ်ခံခဲ့ရသော်ငြား သက်ရှိအများစုဘက်တွင် ရပ်တည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
“ကောင်းမင်၊ ငါတို့က အခု အရိပ်ကမ္ဘာရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို နေ့တိုင်း ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်နေရတာ၊ ဒီနေရာမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဖြစ်ရပ်ဆိုးတွေ အများကြီး ဖြစ်နေပြီးပြီ၊ တကယ်လို့ မင်းက သရဲတွေကို ရှင်းလုကို ခေါ်သွားရင် ငရဲခန်းလို မြင်ကွင်းတွေက ရှင်းလုမှာ ပြန်ပေါ်လာလိမ့်မယ်”
“တကယ်လို့ ငါမလုပ်ရင်ကော ရှင်းလုက ဘေးကင်းနေမှာမလို့လား”
ကောင်းမင်က ဒေါသမထွက်ဘဲ ပြုံးလျက်သာ ရှိနေသည်။
“မသေဆေးကုမ္ပဏီက ဘာနဲ့ ပူးပေါင်းနေလဲ မင်းသိလား၊ ချိပ်ပိတ်ထားတဲ့ လမ်းကြောင်းထဲက ယဇ်ပလ္လင်မှာ ဘာရှိလဲ မင်းသိလား”
ကောင်းမင်သည် ဖုန်မှုန့်များကို နင်းဖြတ်၍ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ယံမှ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များသည် ထိုခဏ၌ ကောင်းမင်စကားပြောလိုက်သည်နှင့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အပေါ်သို့ ဖိနှိပ်လာတော့မည့် အလားပင်။
“မင်းတို့ရဲ့ တည်နေရာတွေထဲမှာ မတူညီတဲ့ သွေးမြို့တော်တွေက ရုပ်တုသုံးခု ရှိနေတယ်၊ မသေဆေးကုမ္ပဏီက တခြားသွေးမြို့တော်တွေ လူသားတွေကို လေ့လာဖို့အတွက် အသုံးချခံနေရတဲ့ ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်လာနေပြီ၊ သိပ်မကြာခင် ရှင်းလုဟာ သူတို့ရဲ့ ထမင်းစားပွဲပေါ်က ဟင်းတစ်ခွက်လို ဖြစ်သွားပြီး နောက်ထပ်ဟန်ဟိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မယ်”