အခန်း (၃၁၆)

ယွင်ရှန်းသည် ထိုလူငယ်လေးကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ ငယ်ဘဝပုံရိပ်ကို ခပ်ရေးရေး မြင်ယောင်လာမိသည်။ သူမ အသက် ၆ နှစ်မတိုင်မီကလည်း လူတိုင်း၏ အထင်သေးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး မှော်ပညာ မသင်ယူနိုင်သူဟု သတ်မှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရဖူးသည်။ သို့သော် သူမ၏ မလျှော့သော ဇွဲလုံ့လကြောင့် ယခုအခါ မှော်ဆရာမတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယခုအခါ ယွင်ရှန်း၏ လက်ထဲတွင် အစွမ်းထက်သော အထောက်အပံ့ကောင်း နှစ်ခုရှိနေသည်။ ၎င်းတို့မှာ အဆင့်မြင့် မှော်ဆေးရည်ဖြစ်သော လနတ်သမီး၏ ချီးမွမ်းသံနှင့် သွေးတိမ်တိုက်သားရဲသွေးတို့ဖြစ်သည်။ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် ပြတ်သားမှုသာရှိပါက မှော်ပညာရှင်ဖြစ်စေ စစ်ပညာရှင်ဖြစ်စေ ထူးချွန်လာအောင် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်မည်ဟု သူမ အပြည့်အဝ ယုံကြည်ထားသည်။

ဥပမာအားဖြင့် မိုးကောင်းကင်အမဲလိုက်အဖွဲ့ထဲမှ လူအချို့ကို ယွင်ရှန်း ရွေးချယ်ကာ လနတ်သမီး၏ ချီးမွမ်းသံကို တိုက်ကျွေးခြင်းဖြင့် သူတို့၏ မှော်အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့ဖူးသည်။

"ဦးလေး... သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်ပါနော်။ စစ်ပညာရှင်တစ်ယောက်အတွက် ပါရမီက သုံးပုံပဲရှိပြီး ကျန်တဲ့ ခုနစ်ပုံက ကြိုးစားအားထုတ်မှုပဲလေ။ သူက တကယ့်ကို စိတ်ရင်းမှန်တဲ့သူပါ။ ပါရမီပိုင်းအတွက်တော့ ကျွန်မကပဲ သူ့အတွက် ခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်း လုပ်ပေးပါ့မယ်"

ယွင်ရှန်းသည် စိတ်ဓာတ်ပြင်းပြသူများကို အလွန်လေးစားသူဖြစ်ရာ လျှိုကျိအား သူမ တတ်နိုင်သမျှ အစွမ်းကုန် ပံ့ပိုးပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယွင်ရှန်း၏ ကတိစကားကို ရရှိပြီးနောက်တွင်မူ ယန်ချန်းလန်သည် လျှိုကျိအား တပည့်အဖြစ် လက်ခံရန် ယာယီအားဖြင့် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

"ထပါဦး... တပည့်ခံယူတယ်ဆိုတာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပဲ။ မင်းက ငယ်သေးတော့ ဒါကို မင်းရဲ့မိဘတွေနဲ့ အရင်ဆွေးနွေးဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်"

ယန်ချန်းလန်က သတိကြီးစွာ ပြောလိုက်ရင်း လျှိုကျိ၏ မိသားစုအခြေအနေကို စတင်မေးမြန်းလိုက်သည်။

မိဘများအကြောင်းကို ယန်ချန်းလန် မေးလိုက်သည်နှင့် လျှိုကျိမှာ ရုတ်တရက် နှုတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

"ဟေ့ ကောင်လေး... ပြောစမ်းပါဦး။ မကြောက်နဲ့ ဘာအခက်အခဲရှိရှိ ငါတို့ကိုသာ ပြောပြ။ မိုးကောင်းကင်အမဲလိုက်အဖွဲ့ ရှိနေသရွေ့ ဘယ်လောက်ခက်ခဲတဲ့ကိစ္စပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ ဖြေရှင်းပေးမယ်"

ဘေးမှ ကျိုးချွမ်ကလည်း စိတ်ပူစွာဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ အစောပိုင်းက သူတို့ လျှိုကျိကို မေးမြန်းခဲ့သော်လည်း ထိုကောင်လေးမှာ နှုတ်ပိတ်ထားသော ဘူးသီးတစ်လုံးကဲ့သို့ စကားတစ်လုံးမျှ မပြောခဲ့ချေ။

"မင်းက ကျင်းခိုရွာက မဟုတ်လား။ ရွာမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ တည်းခိုခန်းက စားပွဲထိုးက ငါတို့ကို အကုန်ပြောပြပြီးသားပါ။ မကြောက်ပါနဲ့... ပြောစရာရှိတာသာ ပြောစမ်းပါ။ အခက်အခဲရှိရင် ငါ့ဦးလေးက ကူညီပေးမှာပါ"

ယွင်ရှန်းသည် လျှိုကျိနှင့် အသက်ချင်း မတိမ်းမယိမ်းဖြစ်ရာ နွေးထွေးစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

လျှိုကျိမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းမှန်ကို ပြောပြလိုက်ပါက ယွင်ရှန်းတို့အုပ်စုပါ အန္တရာယ်ဖြစ်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်းပင်။ သူသည် ယွင်ရှန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် သူ၏ရှေ့မှ ခန့်ညားသော သခင်လေးမှာ သူ့အပေါ် ရင်းနှီးနွေးထွေးမှုရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့လိုက်ပြီး လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူတို့ရွာတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရာများကို ပြန်လည်ပြောပြတော့သည်။

"အဲဒီဓားပြတွေရဲ့ မျက်နှာကို မင်းမြင်လိုက်ရလား"

ဇာတ်လမ်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယန်ချန်းလန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။

ရွာသူရွာသားများ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ပျောက်ဆုံးသွားခြင်း၊ သွေးတိမ်တိုက်သားရဲ ကဲ့သို့သော မိစ္ဆာသားရဲများ၏ လက်ချက်ဖြစ်သည့် အထောက်အထား မရှိခြင်းနှင့် ဒေသခံကင်းစောင့်တပ်များက သေသေချာချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း မရှိခြင်းတို့မှာ စစ်တပ်၏ စည်းကမ်းပိုင်းဆိုင်ရာတွင် ကြီးမားသော ပြဿနာရှိနေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

"ကျွန်တော်က မြေအောက်ခန်းထဲမှာ ပုန်းနေခဲ့တာမို့ ရန်သူတွေရဲ့ မျက်နှာကို အသေအချာ မမြင်လိုက်ရဘူး။ ဒါပေမဲ့... ကျွန်တော့်မိဘတွေနဲ့ ရွာသားတွေကို ဘယ်သူတွေ ဖမ်းသွားလဲဆိုတာ ကျွန်တော်သိတယ်"

လျှိုကျိ၏ စကားကြောင့် အားလုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။

ရွာသားများ ပျောက်ဆုံးမှုနှင့် ပတ်သက်၍ သိရှိသူအားလုံးက ကျူးလွန်သူမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းနှင့် မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားကြောင်း မသိရှိကြဟု ဆိုသော်လည်း လျှိုကျိကမူ သူတို့ မည်သည့်နေရာမှ လာသည်ကို သိသည်ဟု ဆိုနေခြင်းပင်။

"မင်းက ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ"

ယန်ချန်းလန်က အဖြေရရန် အလောတကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါက ပြောရရင် အရှည်ကြီးပဲ... ဒီနေ့ ကျွန်တော်ပြောမယ့် စကားတွေဟာ ကျွန်တော့်ခေါင်း ပြတ်သွားနိုင်တဲ့အထိ အန္တရာယ်ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်မိဘတွေကို ခင်ဗျားတို့ ကယ်တင်နိုင်သည်ဖြစ်စေ မကယ်တင်နိုင်သည်ဖြစ်စေ ဒီကိစ္စကို အပြင်မှာ ပျံ့မသွားပါစေနဲ့"

လျှိုကျိက သူ့ရှေ့မှ လူများကို ယုံကြည်စိတ်ချရသူများဟု မှတ်ယူကာ အသနားခံလိုက်သည်။

အားလုံးထံမှ အားပေးသည့် အကြည့်များကို ရရှိပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် သူ၏အင်္ကျီကြယ်သီးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြုတ်လိုက်သည်။ ရင်ဘတ်တွင် အနီးကပ် ဝှက်ထားသော စက္ကူကဲ့သို့ ပါးလွှာသည့် သားရဲအရေခွံ တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။ အထူးပြုလုပ်ထားသော သားရဲသွေးဖြင့် ရေးဆွဲထားသည့် မြေပုံတစ်ခုမှာ သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤမြေပုံမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ကျိုးနိုင်ငံ၊ ဟို့ချင်းနိုင်ငံ နှင့် ထန်ယွမ်နိုင်ငံ တို့၏ နယ်စပ်တွင် တွေ့ရှိခဲ့သည့် ခရမ်းရွှေကြော၏ မြေပုံဖြစ်ကြောင်း လျှိုကျိက အားလုံးကို ပြောပြလိုက်သည်။

"ဒီမြေပုံက တကယ်ရော ဟုတ်ရဲ့လား။ ပြီးတော့ မင်း ဒါကို ဘယ်က ရတာလဲ"

ခရမ်းရွှေကြောနှင့် ပတ်သက်သည့် မြေပုံအတုအပများမှာ များပြားလှသဖြင့် ဤမြေပုံမှာ တကယ့်အစစ်အမှန်ဖြစ်သည်ဟု ချက်ချင်းယုံကြည်ရန် အားလုံးက သံသယဖြစ်နေကြသည်။ လျှိုကျိမှာ အလွန်ငယ်ရွယ်နေသေးသဖြင့် မြေပုံ၏ စစ်မှန်မှုကို သံသယဝင်မိကြခြင်းမှာလည်း မဆန်းပေ။

"ဒါဟာ ကျွန်တော့်အဖေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အရာပါ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သံသယကို ဖြေရှင်းပေးရရင်... ကျွန်တော့်အဖေဟာ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေက ခရမ်းရွှေကြောကို ပထမဆုံး စတင်တွေ့ရှိခဲ့သူတွေထဲက တစ်ယောက်ပါ။ သူနဲ့ တခြားအနီးအနားရွာက မုဆိုးတချို့ဟာ ဒီဒေသကို ကျူးကျော်လာတဲ့ အဆင့် (၄) မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကို လိုက်လံအမဲလိုက်ရင်းနဲ့ ဒီနေရာကို မတော်တဆ တွေ့ခဲ့ကြတာပါ"

လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က လျှိုကျိမှာ ငါးနှစ်၊ ခြောက်နှစ်သား အရွယ်သာ ရှိသေးသဖြင့် ဤအကြောင်းအရာများကို သူ၏မိခင် ပြန်ပြောပြမှသာ သိရှိခဲ့ရခြင်းပင်။

လျှိုကျိ၏ ဖခင်မှာ ကျင်းခိုရွာမှ နာမည်ကျော် လေးသမားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာသားရဲကို အမဲလိုက်နေစဉ်အတွင်း သူတို့သည် အလွန်လှပသော အရောင်အသွေးရှိသည့် ကျောက်တုံးအချို့ကို သတိပြုမိခဲ့ကြသည်။ ထိုစဉ်က ၎င်းတို့မှာ အလွန်တန်ဖိုးကြီးသည့် ခရမ်းရွှေရိုင်းများဖြစ်ကြောင်း မည်သူမျှ မသိရှိကြပေ။ လျှိုကျိ၏ ဖခင်မှာ ထိုကျောက်တုံးအချို့ကို လျှိုကျိ ကစားရန်အတွက် အိမ်သို့ သာမန်ကာလျှံကာ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ရွာသူကြီးက လျှိုကျိ ကစားနေသည်ကို မတော်တဆ မြင်တွေ့သွားပြီးနောက်မှသာ ၎င်းတို့မှာ အလွန်အဖိုးတန်လှသော ခရမ်းရွှေရိုင်းများဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားခဲ့ခြင်းပင်။

သတ္တုရိုင်းများ ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် ယွီကျင်းကို ချက်ချင်းအကြောင်းကြားခဲ့သော်လည်း သတင်းမှာ အပြင်သို့ ပေါက်ကြားသွားခဲ့သည်။ ဟို့ချင်း၊ ထန်ယွမ် နှင့် ကျိုးနိုင်ငံတို့မှ စစ်တပ်များသည် စုံစမ်းရန် လူလွှတ်ခဲ့ကြပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံလုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သော စစ်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့တော့သည်။

နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံ စစ်ပြေငြိမ်းရေးစာချုပ် လက်မှတ်ရေးထိုးပြီးနောက်တွင်မူ စစ်တပ်က သူတို့ကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့ပြီး စစ်သည်တစ်အုပ်စုနှင့်အတူ တောင်ပေါ်သို့ တက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် တောင်ပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ အခြားနိုင်ငံမှ စစ်သည်များ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး နှစ်ဖက် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ မထင်မှတ်ဘဲ လူအားလုံးမှာ သုတ်သင်ချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီး အကြောင်းစုံသိထားသည့် မုဆိုးများပင် အသတ်ခံခဲ့ရသည်။

လျှိုကျိ၏ ဖခင်မှာလည်း ထိုစဉ်က ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သော်လည်း ကံကောင်းခဲ့သည်။ ဒဏ်ရာရပြီးနောက် သူသည် သေသွားဟန်ဆောင်ကာ သတ်ဖြတ်မှုများအတွင်းမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ သူသည် တောင်ထဲတွင် နှစ်ရက်၊ သုံးရက်ခန့် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီးမှ သူ၏ မူလရွာသို့ ပြန်လည်ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် လျှိုကျိ၏ ဖခင်သည် သူ၏ဇနီးနှင့် လျှိုကျိကို ခေါ်ဆောင်ကာ မူလရွာမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ကျင်းခိုရွာတွင် ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်ခန့် လာရောက်အခြေချကာ လူမသိသူမသိ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ ခရမ်းရွှေမိုင်းကိစ္စမှာ မုဆိုးများ၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် သေဆုံးမှုနှင့်အတူ ထာဝရမြှုပ်နှံသွားပြီဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း နှစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ရွာများကို ဓားပြတိုက်သည့် ဖြစ်ရပ်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တော့သည်။

"လျှိုကျိ... မင်းပြောချင်တာက အဲဒီလူတွေက ခရမ်းရွှေမိုင်းကြောင့် အနီးနားက ရွာသူရွာသားတွေကို ဖမ်းသွားတာလို့ ဆိုလိုတာလား။ ဒါဆို သူတို့က ဘာလို့ ရွာသားအားလုံးကို ဖမ်းသွားတာလဲ၊ ပြီးတော့ ဘာလို့ ရွာအများကြီးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုပ်တာလဲ"

ယွင်ရှန်းသာမက ယန်ချန်းလန်သည်လည်း သံသယဖြစ်နေမိသည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က မိုင်းတူးဖို့အတွက် လူအင်အား လိုအပ်နေလို့ပါ။ သူတို့က စစ်တပ်ကိုလည်း အသုံးမပြုနိုင်သလို မြို့ထဲမှာလည်း လူအင်အားကို ဗြောင်ကျကျ မခေါ်ယူနိုင်ဘူးလေ။ ဒါကြောင့် ဓားပြအသွင်ယူပြီး ရွာသားအားလုံးကို ဖမ်းသွားတာက အကင်းပါဆုံးနဲ့ စိတ်အချရဆုံး နည်းလမ်းပဲ"

လျှိုကျိသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက မိဘများနှင့်အတူ ပုန်းအောင်းနေထိုင်ခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ အသက်အရွယ်တူ တခြားကလေးများထက် ပို၍ အကဲခတ်ထက်မြက်သူ ဖြစ်သည်။

သူသည် မြေအောက်ခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ပထမဆုံးလုပ်ခဲ့သည့် အလုပ်မှာ အိမ်ထဲတွင် သူ၏ဖခင် ဝှက်ထားသော မြေပုံကို ရှာဖွေခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့နောက် တောင်နှင့် ရေကို ဖြတ်ကျော်လျက် ခရမ်းရွှေကြောရှိရာ တည်နေရာကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ သူသည် ထိုဒေသတွင် တိတ်တဆိတ် ပုန်းအောင်းကြည့်ရှုနေစဉ်အတွင်း ခရမ်းရွှေမိုင်းအနီး၌ လှုပ်ရှားနေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် လူအများအပြားကို တွေ့ရှိခဲ့ရပြီး ထိုမိုင်းလုပ်သားများထဲတွင် သူနှင့် ရင်းနှီးသော မျက်နှာအချို့ကိုလည်း မှတ်မိခဲ့သည်။

တစ်နေ့တွင် မိုင်းဧရိယာကို ကင်းလှည့်နေသော ဝန်ထမ်းများက လျှိုကျိကို တွေ့သွားခဲ့ရာ သူသည် ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးခဲ့ရသည်။ သို့သော် ထွက်ပြေးနေစဉ်အတွင်း ရန်သူ၏ နောက်ကျောမှ ပစ်ခတ်မှုကို ခံခဲ့ရသည့်အပြင် သူတို့၏ မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ကိုက်ခဲမှုကြောင့်လည်း ဒဏ်ရာအများအပြား ရရှိခဲ့သည်။

ထိုလျှို့ဝှက်လူသားများတွင် အလွန်ကြီးမားသော ခွန်အားများ ရှိကြသည်။ သူတို့သည် မိုင်းဧရိယာအနီးတွင် လုံခြုံရေးကို အလွန်တင်းကြပ်ထားပြီး ကုန်းကြောင်းသားရဲများနှင့် ပျံသန်းနိုင်သော မိစ္ဆာသားရဲများစွာဖြင့် ကင်းလှည့်နေကြရာ သတိမထားပါက တစ်ဖက်လူ၏ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းကို လွယ်လွယ်ကူကူ ခံရနိုင်သည်။ လျှိုကျိမှာ အမြင်ကျဉ်းသဖြင့် တစ်ဖက်ရန်သူ၏ အင်အားအလုံးအရင်းကို အတိအကျမသိသော်လည်း အနည်းဆုံး လူတစ်ထောင်ကျော်ရှိမည်ဟု သူသေချာပေါက် ပြောနိုင်ခဲ့သည်။

လျှိုကျိ၏ စကားကို ကြားရပြီးနောက် ယွင်ရှန်းနှင့် အခြားသူများသည်လည်း ဤမိုင်းဧရိယာမြေပုံ၏ စစ်မှန်မှုကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ကြသည်။ နားထောင်ပြီးနောက် ယန်ချန်းလန်သည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားခန်းဝင်သွားသည်။ အခြေအနေမှာ သူ ခန့်မှန်းထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုရှုပ်ထွေးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ခရီးမထွက်ခွာမီက အမဲလိုက်အဖွဲ့၏ တာဝန်မှာ ခရမ်းရွှေမိုင်း၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေရန်သာ ဖြစ်သည်။

"ဒီအခြေအနေအပေါ် မင်းတို့ ဘယ်လိုမြင်ကြလဲ"

ယန်ချန်းလန်သည် လျှိုကျိကို ကြင်နာသော စကားများဖြင့် နှစ်သိမ့်ပေးပြီးနောက် မိုးကောင်းကင်အမဲလိုက်အဖွဲ့၏ အဓိကအဖွဲ့ဝင်များကို စုစည်းကာ ဤကိစ္စကို ဆွေးနွေးတိုင်ပင်တော့သည်။