ချိုမြိန်သော အိပ်မက်များထုတ်လုပ်ပေးသည့် စက်ရုံ

ဝမ်ကျား၏ ဦးလေးဖြစ်သူက အိပ်မက်သရဲတစ်ကောင်ကို ဖန်တီးခဲ့သည်ဟူသော အချက်မှာ ကောင်းမင်အတွက် ယခင်က မယုံကြည်နိုင်စရာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ထိုအိပ်မက်သရဲသည် သူနှင့် ပတ်သက်နေနိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အတော်လေး ရှုပ်ထွေးသွားတော့သည်။

စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု စာဖိုင်များတွင် မွေးနေ့ဆုတောင်းမူမမှန်မှုမှာ မည်ကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ထိန်းချုပ်မှုလွတ်လာကြောင်းကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။ ထိုမူမမှန်ဖြစ်ရပ် စတင်ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည့် ရပ်ကွက်ကိုမူ ဖိုင်ထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း မရှိသလို စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနကလည်း ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ မြို့ဟောင်းအတွင်းရှိ လူအများအပြားသည် သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ မွေးနေ့ပွဲများ ကျင်းပနေကြကြောင်း သိလိုက်ရသည့် အချိန်မှသာ မူမမှန်ဖြစ်ရပ်က ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နှံ့နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့သတိပြုမိခဲ့ကြသည်။

ဖြေရှင်းရန် အကောင်းဆုံးအချိန်ကို လွတ်သွားခဲ့ခြင်းနှင့် မြို့ဟောင်းသည် ခြောက်ခြားဂိမ်းကစားသမားများ၏ နယ်မြေဖြစ်နေခြင်းတို့ကြောင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာန၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန်အားနည်းခဲ့သည်။ သူတို့သည် ခြောက်ခြားဂိမ်းကစားသမားများကို ကိုင်တွယ်ရန်သာ အဓိက အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသည်။

စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနနှင့် ခြောက်ခြားဂိမ်းကစားသမားများအကြား ပဏာမ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေး သဘောတူညီချက် ရရှိပြီးနောက်တွင် မွေးနေ့ဆုတောင်းမူမမှန်ဖြစ်ရပ်သည် မြို့တော်တောင်ပိုင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။ ဝမ်ကျားဦးလေး၏ သားသမီးများအား ထိုမူမမှန်မှုကို ဖြေရှင်းရန် တာဝန်ပေးခဲ့သော်လည်း ယင်းသည် ဤမျှအထိ ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။ သာမန်နည်းလမ်းများဖြင့် ၎င်းကို ဖျက်ဆီးရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ချေ။

မြို့တော်တောင်ပိုင်းရှိ လူအများအပြားသည် သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် ဆုတောင်းများကို စတင်ပြုလုပ်လာကြသည်။ ထူးဆန်းသော ဆုတောင်းမျိုးစုံ စုစည်းမိသွားရာမှတစ်ဆင့် ယခင်က မည်သူမျှ မမြင်ဖူးသော သရဲတစ်ကောင်သည် ထိုမူမမှန်ဖြစ်ရပ်အတွင်းမှ မွေးဖွားလာခဲ့တော့သည်။

၎င်းသည် လူသားတို့၏ ဆုတောင်းများကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး လူသားတို့၏ လောဘ၊ လိုအင်ဆန္ဒနှင့် မျှော်လင့်ချက်များကြားတွင် တည်ရှိနေသည်။ ၎င်းကို ပျောက်ကွယ်သွားစေရန် ဆုတောင်းခဲ့သူတိုင်းကို သတ်ပစ်ရန်သာ ရှိတော့သည်။

မြို့တော်တောင်ပိုင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနကို အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်စေခဲ့သည့်အချက်မှာ ဝမ်ကျားဦးလေးဖြစ်သူ၏ သားကိုယ်တိုင်လည်း ဆုတောင်းတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟူသော သတင်းဖြစ်သည်။

သူ့သားကို ကာကွယ်ရန် သို့မဟုတ် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များကြောင့် ဝမ်ကျား၏ဦးလေးသည် ရူးသွပ်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချမှတ်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဝမ်မိသားစုအတွက် ကိုယ်ပိုင်အိပ်မက်သရဲတစ်ကောင် ရှိလာစေရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုတစ္ဆေဆုတောင်းကို ကိုင်တွယ်ရင်း ၎င်းသရဲသည် သက်ရှိလူသားများနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်ရုံသာမက သတ်ဖြတ်ရသည်ကို မနှစ်သက်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။၎င်းသည် လူ့အသက်ကို တိုက်ရိုက်နှုတ်ယူခြင်း မရှိကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ရာ ဝမ်ကျား၏ ဦးလေးဖြစ်သူအတွက် မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်တစ်ခု သန်းလာခဲ့သည်။

၎င်းကို ဖျက်ဆီး၍လည်း မရနိုင်ပေ။ထို့သော သူတို့သည် ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ ဝမ်ကျား၏ ဦးလေးသည် မြို့တော်တောင်ပိုင်းရှိ အရင်းအမြစ်များကို တိတ်တဆိတ် စုစည်းကာ ထိုတစ္ဆေဆုတောင်းကို စတင်ထောက်ပံ့ခဲ့သည်။

ဤသတင်းက လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အပြင်လောကတွင်မူ ဝမ်ကျား၏ ဦးလေးသည် သူ့သား ချန်ထားခဲ့သော ပြဿနာများကို ရှင်းလင်းရင်း သရဲကို အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေသည်ဟုသာ ယုံကြည်နေကြသည်။

အလှည့်အပြောင်းသည် ကောင်းမင် ဟန်ဟိုင်းမှ ထွက်ခွာသွားသည့်နေ့တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အချိန်ကိုက်မှုက အံ့သြစရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။ ကောင်းမင် ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ဟန်ဟိုင်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် ယခင်က ယဉ်ပါးနေသော တစ္ဆေဆုတောင်းသည် အခြားမျက်နှာတစ်ခုကို ထုတ်ပြသလာတော့သည်။ ၎င်း၏ စွမ်းရည်များနှင့် ညစ်ညမ်းမှု အညွှန်းကိန်းများက ဒုံးပျံကဲ့သို့ ထိုးတက်သွားတော့သည်။

ယင်းက မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခုခုက ထိုတစ္ဆေဆုတောင်းကို ဟန်ဟိုင်းသင်္ချိုင်းဂူကြီးမှ ထွက်ပြေးစေပြီး ကံကြမ္မာ၏ အနှောင်အဖွဲ့များမှ ရုန်းထွက်ရန် တွန်းအားပေးနေသည့်အလားပင်။ ၎င်း၏ မူလကံကြမ္မာကို ယခုအခါ အခြားလူသား သို့မဟုတ် အခြားသရဲတစ်ကောင်က ဆက်ခံနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းမင် မရှိသည့် အတောအတွင်း လူသားတို့ကြားရှိ တစ္ဆေဆုတောင်းသည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ အင်အားကြီးလာခဲ့သည်။ ဝမ်ကျားဦးလေး ဘေးနားရှိ လူများသည် စတင်ကြောက်ရွံ့လာကြသည်။ ဝမ်မိသားစုဝင် အများအပြားက ဝမ်အဖိုးကြီးထံသို့ တိုင်တန်းလာကြသည်။မြို့တော်တောင်ပိုင်း၏ အခြေအနေမှာလည်း မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာတော့သည်။ ဝမ်ကျားကဲ့သို့ ရည်မှန်းချက်ကြီးသူများသည် သူတို့၏ ပုံစံအစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်လာကြပြီး အချို့မှာ ပြင်ပလူများနှင့် ပူးပေါင်း၍ ဝမ်ကျား၏ ဦးလေးမိသားစုကို ဖျက်ဆီးရန် ကြံစည်လာကြတော့သည်။

ကမ်းပါးစွန်းသို့ရောက်လာသဖြင့် ဝမ်ကျား၏ ဦးလေးသည် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ နောက်ဆုတ်လျှင် အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်ပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှသာ မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ် ရှိပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ကျား၏ ဦးလေးဖြစ်သူသည် သူ့ဆုံးဖြတ်ချက် မှားယွင်းကြောင်း မဝန်ခဲ့ပေ။သူသည် ထိုတစ္ဆေဆုတောင်း စနစ်ကိုသာ ပိုမိုရူးသွပ်စွာ ထောက်ပံ့ပေးလာခဲ့သည်။ သူသည် လူသားများကို အသုံးပြု၍ ဆုတောင်းခိုင်းရုံသာမက အရိပ်ကမ္ဘာအတွင်းသို့ပါ ဝင်ရောက်ကာ ရုပ်တုများကို စုဆောင်းပြီး ကျန်ရှိနေသော နတ်ဘုရားများကိုပါ သရဲတစ်ကောင်တည်းထံသို့ ဆုတောင်းခိုင်းခဲ့သည်။

ဝမ်အဖိုးကြီးသညါ ဝမ်ကျား၏ ဦးလေး လုပ်ဆောင်နေသည်များကို သိသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်လည်း အိပ်မက်သရဲ၏ စွမ်းအားကို လိုချင်တပ်မက်နေသဖြင့် မတားဆီးခဲ့ပေ။ ဤကဲ့သို့ ဖရိုဖရဲကာလတွင် အိပ်မက်သရဲကသာ ဝမ်မိသားစုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ခုခံဆန့်ကျင်မှုများက အလွန်ကြီးမားလာပြီး ဆန့်ကျင်ဘက် အင်အားစုများမှာလည်း အလွန်အမင်း များပြားလှသည်။

ဝမ်အဖိုးကြီးက သားဖြစ်သူအား လူထုဒေါသကို ငြိမ်ဝပ်အောင် လုပ်စေချင်သော်လည်း အပူတပြင်း ဖြစ်နေသော ဝမ်ကျား၏ ဦးလေးဖြစ်သူမှာ သူ့လက်အောက်ငယ်သားများ၏ အသက်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မြို့တော်တောင်ပိုင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ သရဲစွမ်းအားရှိသည့် လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းအားလုံးကို အရိပ်ကမ္ဘာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကျိန်စာများနှင့် ရုပ်တုအများအပြားကို စုဆောင်းခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ထိုအရာအားလုံးပင် မလုံလောက်သေးချေ။ ကွေ့ယွမ်ကို နောက်ဆုံးအဆင့်အထိ ရောက်အောင် တွန်းပို့ပေးလိုက်သည့်အရာမှာ ဟန်ဟိုင်းသွေးမြို့တော်၏ ကျန်ရှိနေသော အသိစိတ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျား၏ ဦးလေးသည် အရိပ်ကမ္ဘာထဲတွင် အံ့သြစရာကောင်းသော ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ စာရွက်စာတမ်းများတွင် ၎င်းကို အသေးစိတ် မဖော်ပြထားဘဲ ဟန်ဟိုင်း သွေးမြို့တော်၏ ကျန်ရှိနေသော အသိစိတ်က ထိုမိစ္ဆာထံတွင် ဆုတောင်းတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟုသာ ဝေဝေဝါးဝါး မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့သည်။

"လူအယောက် ၃၀၀ ကျော်ပါတဲ့ အဖွဲ့မှာ ၂၇ ယောက်ပဲ အသက်ရှင်ပြီး ပြန်လာနိုင်ခဲ့ကြတယ်၊ သရဲတစ်ကောင် အဆင့်တက်ဖို့အတွက်နဲ့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ပေးဆပ်မှုကို လုပ်ခဲ့တာနော်၊ ငါ့ဦးလေးက အဖိုးကြီးနေရာကို ဆက်ခံဖို့ သင့်တော်တယ်လို့ မင်းထင်လား"

ကောင်းမင် နောက်ဆုံးစာမျက်နှာကို လှန်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ကျားက မေးလိုက်သည်။

"ငါ့ဦးလေးက ယဉ်ကျေးပြီး လူချစ်လူခင်များတယ်၊ သူ့ဂုဏ်သတင်းကလည်း ကြီးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလို လူမျိုးက သူ့ရာထူးကို ကာကွယ်ဖို့ လူရာပေါင်းများစွာကို အရိပ်ကမ္ဘာထဲမှာ အသေခံခိုင်းခဲ့တာ၊ သူနဲ့ ငါနဲ့ကြားမှာ ဘယ်သူက ပိုရက်စက်တယ်လို့ ထင်လဲ"

ကောင်းမင်က ဖိုင်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ဝမ်ကျားမေးခွန်းကို မဖြေဘဲ ကားထဲရှိ နာရီကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက် လိုသေးလဲ"

"တစ္ဆေဆုတောင်းကို လိုက်ရှာနေမယ့်အစား သူ့ကို အပြင်ထွက်လာအောင် မျှားခေါ်တာက ပိုကောင်းတယ်၊ ငါမင်းကို ငါ့ဦးလေးရဲ့ 'စက်ရုံ' ဆီ ခေါ်သွားပေးမယ်"

ဝမ်ကျားသည် ဤအရာကို ကောင်းမင်အား တမင်ပြချင်နေပုံရသည်။ သူသည် ကောင်းမင်ကို သူ့ဘက်ပါအောင် လုပ်ရန် မလိုအပ်ပေ။ ကောင်းမင်အနေဖြင့် သူ့ဦးလေး၏ ပုံစံအစစ်အမှန်ကို မြင်တွေ့သွားပြီး သူ့ဘက်က မရပ်တည်ရန်သာ မျှော်လင့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်က အဆောင်တစ်ခုတည်းတွင် အတူနေခဲ့ဖူးသော သူငယ်ချင်းဟောင်းများသည် ကြီးပြင်းလာသောအခါ အချင်းချင်း ပြန်လည် လျှို့ဝှက်ကြံစည်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် ဝမ်ကျားသည် ကောင်းမင်ကို မြို့တော်တောင်ပိုင်းရှိ အရုပ်စက်ရုံတစ်ခုတွင် ချပေးလိုက်သည်။ စက်ရုံသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး အရုပ်မျိုးစုံ၊ အမှတ်တရပစ္စည်းများနှင့် လက်ဆောင်သေတ္တာများကို ထုတ်လုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသင့်သည့် နေရာတစ်ခုကား ယခုအခါ အကျဉ်းထောင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေပြီ။

စက်ရုံကြီးကို မြင့်မားသော တံတိုင်းများဖြင့် ကာရံထားပြီး မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အလုပ်သမားများက ၂၄ နာရီလုံး ကင်းလှည့်နေကြသည်။

"အဲ့ဒီ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနဲ့လူတွေက ငါ့ဦးလေးအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေကြတာလေ၊ သူက ဟန်ဟိုင်းတောင်ပိုင်းမှာ ဂုဏ်သတင်းကောင်းရှိတယ်၊ ဘေးကပ်ဆိုးကြီးပြီးတော့ သူက လူထုထောက်ခံမှုကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရယူနိုင်ခဲ့ပြီး ဒုက္ခသည်တွေရဲ့ ယုံကြည်မှုကိုလည်း ရခဲ့တယ်"

ဝမ်ကျား ကားမရပ်ရသေးမီ တစ်စုံတစ်ယောက်က ချဉ်းကပ်လာသည်။ သူသည် စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ကားဟွန်း နှစ်ချက်တီးလိုက်ပြီး မှန်ကိုချကာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သေချာကြည့်စမ်း၊ မင်းတို့ကို ကားနဲ့ ဝင်တိုက်ခိုင်းအောင် မလုပ်နဲ့"

မောက်မာရိုင်းစိုင်းလှသော ဝမ်ကျားမှာ စကားသက်သက် ပြောနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ မြို့တော်တောင်ပိုင်းတွင် ထိုသို့ အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်ဝံ့သူဖြစ်သည်။

အလုပ်သမားများသည် သူ့ကို မတားရဲကြဘဲ အကူအညီသာ လှမ်းတောင်းနေကြတော့သည်။ ဝမ်ကျားက ကောင်းမင်နှင့်အတူ ကားပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး နောက်မှ လိုက်ပါလာသော အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို လက်လှမ်းပြလိုက်သည်။ သူတို့ သုံးဦးသည် အစောင့်အကြပ် ထူထပ်လှသော အရုပ်စက်ရုံ၏ ပင်မတံခါးမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာကြသည်။

ပန်းရောင် ကာတွန်းရုပ်များ ရေးဆွဲထားသော နံရံများပေါ်တွင် ဘေးကင်းရေး စည်းကမ်းချက်များကို ကပ်ထားသည်။ လေထုထဲတွင် နံစော်နေသော ပလတ်စတစ်နံ့များ ပြည့်နှက်နေ၏။ စက်ရုံ အဆောက်အဦးအားလုံးကို အခန်းငယ်လေးများအဖြစ် ခွဲခြားထားပြီး အခန်းတိုင်းသည် မိသားစုတစ်စုစာ နေထိုင်သည့် နေရာလေးများ ဖြစ်သည်။ အခန်းတစ်ခုချင်းစီ၏ အပြင်ဘက်တွင် အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် သေတ္တာနှစ်လုံးစီ ရှိနေကြသည်။ အဖြူရောင်သေတ္တာထဲတွင် အရုပ်မျိုးစုံနှင့် လက်ဆောင်များ ရှိနေပြီး အနက်ရောင်သေတ္တာထဲတွင်မူ ကျိန်စာသင့်နေသော အရုပ်များ၊ ရုပ်တုအပိုင်းအစများ၊ ဆံပင်များ၊ လက်သည်းများနှင့် သွေးစွန်းနေသော အမှိုက်အချို့ ရှိနေသည်။

အခန်းများနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားသောအခါ လူကြီးများမှ ကလေးများအထိ ရယ်မောသံမျိုးစုံကို ကြားလိုက်ရသည်။ယင်းသည် ဤနေရာရှိ ဘဝများမှာ အပူအပင်ကင်းမဲ့ပြီး အရာအားလုံးက လှပနေသကဲ့သို့ပင်။

"ငါ့ဦးလေးက ဒုက္ခသည်တွေကို ဒီမှာထားထားပြီး သူတို့ရဲ့ အားအင်တွေ ကုန်ခမ်းပြီး စိတ်မနှံ့တဲ့ အရူးတွေ ဖြစ်မသွားမချင်း ညတိုင်းဆုတောင်းမျိုးစုံ တောင်ခိုင်းနေတာလေ"