ဘယ်သူမှ မမြင်ဖူးခဲ့တဲ့ အိပ်မက်သရဲ

ကောင်းမင်သည် ကျိကျဲက သူ့ကို အထင်လွဲနေမှန်း သဘောပေါက်သွားသည်။ သူသည် အသားသစ်ပင်ကြီးကို ဖျက်ဆီးရန် လာခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူ၏ အကြောက်ရောဂါကို ပြန်သိမ်းမည်လည်း မဟုတ်ပေ။ အကြောက်ရောဂါ၏ အရင်းအမြစ်သည် ယခုအခါ အိပ်မက်သရဲအများအပြား စုပေါင်းမှသာ ဖယ်ရှားနိုင်မည့် အဆင့်အထိ ကြီးထွားနေပြီ ဖြစ်သည်။

“ငါက အကြောက်ရောဂါနဲ့ အခိုင်အမာပေါင်းစည်းသွားခဲ့ပြီ၊ ငါက အမွေအနှစ်ရဲ့ ပိုင်ရှင်မဟုတ်ပေမယ့် သူ့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ”

ကျိကျဲသည် အခန်း ၁၃ ရှိ ကျောင်းသားများထဲတွင် လျစ်လျူရှုခံရဆုံးနှင့် လူရာမသွင်းခံရဆုံး ကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ အပေါ်ယံတွင် သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်သလို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်သူဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် အလွန်ပင် စိတ်ထိရှလွယ်သူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အပြင်ပန်း အသွင်သဏ္ဌာန်သည် သူ၏ အစစ်အမှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် အကာအကွယ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သားစားကြူးနတ်ဘုရား၏ ဖိအားများက တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားသည်။ ကောင်းမင်သည် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းအတွင်းမှ အိပ်မက်ချိုးဖျက်မြို့တော်၌ သူရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော ရုပ်တုတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ ဆန္ဒကို ငါလေးစားပါတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းအတွက် တခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ဖို့ အခွင့်အရေးပေးမယ်၊ ဒီရုပ်ထုထဲမှာ ငါ့ရဲ့သွေးနဲ့ ယုံကြည်မှုလို့ခေါ်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခု ပါတယ်၊ တကယ်လို့ မင်းဒီသစ်ပင်ကြီးထဲကနေ ထွက်ခွာချင်တယ်ဆိုရင် ဒီရုပ်ထုထဲမှာ ခဏဝင်လို့ရတယ်”

ကောင်းမင်သည် မည်သူ့ကိုမျှ အတင်းအကျပ် မခိုင်းစေပေ။ လူတိုင်း သူတို့လမ်းကြောင်းကို သူတို့ဘာသာ ရွေးချယ်ခွင့် ရှိပေသည်။

သစ်ခေါင်းအတွင်းမှ ပြန်ထွက်လိုက်သောအခါ ကောင်းမင်၏ နှလုံးခုန်သံက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ လက်ရှိ ဟန်ဟိုင်းတွင် ကြောက်ရွံ့မှုသည် အပြင်းထန်ဆုံး စိတ်ခံစားချက် ဖြစ်နေပေသည်။ ကျိကျဲ အသွင်ပြောင်းလဲထားသော အကြောက်ရောဂါနှင့် အသားသစ်ပင်ကြီးသည် ဟန်ဟိုင်းတွင် အမြစ်တွယ်နေပြီး သူ့ကိုပင် ဖိအားပေးနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

“ဒီကောင်လည်း အိပ်မက်သရဲဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အလားအလာရှိတယ်”

ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အသားသစ်ပင်ကြီးသည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုနှင့် တူနေလေသည်။ ၎င်း၏ ဝေဆာနေသော သစ်ပင်အုပ်ကြီးသည် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော မြို့တော်ကြီးတစ်ခုနှင့်တူ၏။ ထိုအထဲတွင် အကြောက်တရားကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်သူများစွာ နေထိုင်ကြသည်။ အချို့မှာ သက်ရှိလူသားများမှ ပြောင်းလဲသွားသူများ ဖြစ်ကြပြီး အချို့မှာမူ အရိပ်ကမ္ဘာထဲမှ တွားသွားထွက်ပေါ်လာသော မကောင်းဆိုးဝါးများ ဖြစ်ကြသည်။ နှစ်ဖက်လုံးသည် ကြောက်ရွံ့စိတ်၏ လွှမ်းမိုးခံထားရသဖြင့် ထူးဆန်းသော သဟဇာတတစ်ခုကို ဖန်တီးထားကြသည်။

“လူသားနဲ့ သရဲ အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်တဲ့ မြို့တစ်မြို့လား၊ ကယ်တင်ရှင်တွေရဲ့ ဆန္ဒက တကယ်ပဲ ဒီလိုမျိုး ပြည့်ဝသွားနိုင်တာလား”

ကျိကျဲကို ထားရစ်ခဲ့ပြီး ကောင်းမင်နှင့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တို့သည် သင်ကြားရေးအဆောက်အဦးဆီသို့ ဦးတည်လိုက်ကြသည်။

အိပ်မက်သရဲဖြစ်လာပြီးနောက် ကောင်းမင်၏ စွမ်းအားမှာ ယခင်ကထက် များစွာ ကွဲပြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် သားစားကြူးနတ်ဘုရား၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုရုံဖြင့် ကျောင်းအုပ်ယန်၏ အငွေ့အသက်ကို ခွဲခြားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ၎င်းမှာ လေထဲတွင် တုန်ရီနေသော ဖယောင်းတိုင်မီးအိမ်လေးတစ်ခုကဲ့သို့ အမှောင်ထုထဲတွင် သိသိသာသာ ထင်ရှားနေလေသည်။

တံခါးကို အသာအယာခေါက်လိုက်ပြီး ခွင့်ပြုချက်ရသောအခါ ကောင်းမင်သည် အခန်း ၁၃ ၏ စာသင်ခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်။

ငွေဖြူရောင်ဆံပင်များ တစ်ခေါင်းလုံးပြည့်နေသော ယန်ရှီကျီးသည် စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရပ်လျက် သန္ဓေပြောင်း ကလေးငယ်များကို စာသင်ပြနေသည်။ သူမသည် အသက်ရှင်စဉ်ကအတိုင်း သပ်ရပ်ရိုးရှင်းစွာ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏ ဘယ်ဘက်ပါးပြင်ပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် ကျိန်စာအမှတ်အသားကိုသာ မမြင်ရပါက သူမသည် အိပ်မက်သရဲတစ်ကောင် ဖြစ်မှန်း မည်သူမျှ သိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

“ကလေးတို့ အရင်သွားစာကျက်နှင့်ကြဦး”

ယန်ရှီကျီးက ကလေးများကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေချင်သောကြောင့် ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ကောင်းမင်ကို အချက်ပြကာ ကော်ရစ်ဒါအဆုံးရှိ စာသင်ခန်းအလွတ်တစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

“အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ဘယ်သူမှ ဒီကို မလာကြဘူး၊ ကဲ... မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ”

“ခင်ဗျား တစ်ခါက အနက်ရောင်မြူတွေထဲ ဝင်ပြီး အမည်မသိတဲ့ ဖြစ်တည်မှုတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးတယ် ၊ သူတို့ရဲ့ အင်အားအပေါ် ခင်ဗျားဘယ်လိုထင်လဲ”

ကောင်းမင်က အချိန်မဆွဲဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။

“သူတို့တွေက တကယ်ကြောက်စရာကောင်းတယ်၊ သူတို့က ငါ့ကို သတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူး၊ ဟန်ဟိုင်းကိုပဲ ပြန်ပို့ချင်နေခဲ့တာ၊ မဟုတ်ရင် ငါအခုလောက်ဆို ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ”

ယန်ရှီကျီးက သူမဘယ်ဘက်ပါးပေါ်မှ ကျိန်စာအမှတ်အသားကို ထိတွေ့လိုက်သည်။ ထိုဖျက်၍မရသော အမာရွတ်မှာ တစ်ဖက်လူက ပေးခဲ့သော သတိပေးချက်တစ်ခုနှင့် တူနေသည်။

“ဟန်ဟိုင်းရဲ့ သွေးမြို့တော်က ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရလို့ အိပ်မက်သရဲတွေရဲ့ အင်အားက မြူထဲက မပြောသင့်သူတွေအောက် နိမ့်ကျနေရတာပဲ”

ကောင်းမင်က သူသိထားသော အမှန်တရားကို ယန်ရှီကျီးအား ပြောပြလိုက်သည်။

“ဒီအခြေအနေကို ပြောင်းလဲဖို့ဆိုရင် သွေးမြို့တော်ကို မဖြစ်မနေ ပြန်တည်ဆောက်ရမယ်”

“ငါ စဉ်းစားပါရစေဦး...”

သွေးမြို့တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းသည် နောက်ပြန်လှည့်မရသော လမ်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ယန်ရှီကျီး ကောင်းကောင်းသိသည်။ ၎င်းမှာ အခြားသွေးမြို့တော်များရှိ မပြောသင့်သူများကို စိန်ခေါ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ ရှုံးနိမ့်သည်ဖြစ်စေ နောက်ဆုံးတွင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြစ်တည်မှုများကို ဒေါသထွက်စေမည်ဖြစ်ပြီး ဟန်ဟိုင်း အကျဉ်းထောင်မှာလည်း ကြီးမားသော ပရမ်းပတာအခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်သွားပေလိမ့်မည်။

“ခင်ဗျားရဲ့ ကလေးတွေကို လှောင်အိမ်ထဲမှာပဲ ထာဝရနေစေချင်လို့လား၊ တိရစ္ဆာန်တွေလို ကစားခံရပြီး အသတ်ခံနေရတာမျိုး၊ တစ်သက်လုံး ကောင်းကင်အစစ်ကို မမြင်ဖူးဘဲ နေသွားရတာမျိုးကိုလား”

ကောင်းမင်က ကျောင်းအုပ်ယန်သည် ကိုယ်ကျင့်တရား စံနှုန်းမြင့်မားသူမှန်း သိသဖြင့် အများအကျိုးကို ရှေ့တန်းတင်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“အန္တရာယ်ကို ကြောက်ပြီး မခုခံဘဲ နေနေမယ်ဆိုရင် အမြဲတမ်း အန္တရာယ်ကြားမှာပဲ နေထိုင်ရပြီး ဘယ်တော့မှ ငြိမ်းချမ်းမှု ရမှာမဟုတ်ဘူး”

ကောင်းမင်သည် ကလေးများ၏ အနာဂတ်၊ ယန်ရှီကျီးကိုယ်တိုင်အကြောင်း၊ ဟန်သဲ့ရှုရှန်းအကယ်ဒမီ ပျက်စီးခဲ့ရမှုနှင့် နောက်ဆုံးတွင် ဟန်ဟိုင်းရှိ သာမန်လူတိုင်း၏ လုံခြုံရေးအကြောင်းများကို နာရီဝက်နီးပါး ပြောဆိုပြီးနောက် ယန်ရှီကျီးကို စည်းရုံးနိုင်ခဲ့သည်။

“ဒီကိစ္စက အရမ်းအန္တရာယ်များလွန်းတယ်၊ ငါတို့ မလုပ်ရှားခင် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားရမယ်”

ယန်ရှီကျီး၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် သိမ်မွေ့သော သရဲပုံစံကွက်များ ထွက်ပေါ်လာ၏။၎င်းက ပုပ်ပွနေသော သူမ၏ ဘယ်ဘက်မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် မျက်နှာဖုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပြဿနာမရှိကြောင်း အကြိမ်ကြိမ် အတည်ပြုပြီးနောက် သူမက ဆိုသည်။

“မင်းပြောတာတွေက အနက်ရောင်မြူတွေထဲမှာ ငါမြင်ခဲ့တာတွေနဲ့ အတော်လေး တူတယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါအဲ့ဒီမှာ နောက်တစ်ခု တွေ့ခဲ့သေးတယ်၊ သွေးမြို့တော်တွေအချင်းချင်း ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်နေကြတာ၊ ဒါကြောင့်လည်း အနက်ရောင်မြူတွေက ဟန်ဟိုင်းကို ကျူးကျော်လာတာပဲ၊ တချို့သွေးမြို့တော်တွေက ဟန်ဟိုင်းကို သိမ်းပိုက်ချင်နေကြတယ်၊ တချို့ကျတော့ ဟန်ဟိုင်းသွေးမြို့တော်က အထူးဆန်းဆုံး သွေးမြို့တော်ဖြစ်လို့ သတိမလွတ်သင့်ဘူးလို့ ယုံကြည်နေကြတယ်”

“ဟန်ဟိုင်းက အထူးဆန်းဆုံး သွေးမြို့တော်လား”

ယန်ရှီကျီး၏ စကားလုံးရွေးချယ်မှုကို ကောင်းမင် သတိပြုမိသည်။ ယန်ရှီကျီးသည် အနက်ရောင်မြူခိုးထဲသို့ အနက်ရှိုင်းဆုံး ရောက်ရှိခဲ့ဖူးသည့် တစ်ဦးတည်းသော အိပ်မက်သရဲ ဖြစ်သောကြောင့် ဤအချက်မှာ အလွန်အရေးကြီးသည်။

“အဲ့ဒါက အဲ့ဒီ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဖြစ်တည်မှုတွေ ပြောနေကြတာပဲ၊ သူတို့က အိပ်မက်သရဲတွေထက် ပိုသန်မာပေမယ့်လည်း ဟန်ဟိုင်းထဲကို တစ်ယောက်တည်း မဝင်ရဲကြဘူး၊ သူတို့ ဘာကို စိုးရိမ်နေမှန်းတော့ ငါလည်း မသိဘူး၊ ဟန်ဟိုင်းရဲ့ အပျက်အစီးတွေကြားမှာ တခြားလျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေနိုင်သေးတယ်”

ယန်ရှီကျီးက သူမ၏ ငွေရောင်ဆံပင်များကို လက်ချောင်းများဖြင့် သပ်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။

“ငါလည်း ဟန်ဟိုင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို မသိဘူး၊ မင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနကို သွားကြည့်နိုင်တယ်၊ သွေးမြို့တော်ကို ပြန်တည်ဆောက်ဖို့ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ပူးပေါင်းပါဝင်မှု မရှိဘဲ မဖြစ်နိုင်ဘူး”

“ကျွန်တော်လည်း အဲ့ဒီလိုပဲ ထင်ပါတယ်”

ကောင်းမင် ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒါကြောင့်မို့လို့ ဟန်ဟိုင်းသွေးမြို့တော် ပြန်တည်ဆောက်ဖို့အတွက် ဆွေးနွေးဖို့ ကျွန်တော်နဲ့အတူ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနကို လိုက်ခဲ့ဖို့ ခင်ဗျားကို ဖိတ်ခေါ်တာပါ”

ယန်ရှီကျီးသည် ကောင်းမင်၏ နှလုံးသားအတွင်းမှ အလွန်စွမ်းအားကြီးသော သရဲအငွေ့အသက်ကို အကဲခတ်ရင်း စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်း သူတို့ကို မယုံပါဘူး”

“တကယ်လို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှာ ခင်ဗျားကိုယ်ကျင့်တရားရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက်ပဲ ရှိမယ်ဆိုရင်တောင် ကျွန်တော်ဒီလောက်ထိ သတိထားနေမှာ မဟုတ်ဘူး”

“စကားတတ်လိုက်တာ”

ယန်ရှီကျီးက ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

“မင်း မရှိတဲ့အချိန်မှာ ဟန်ဟိုင်းမြို့တော်တောင်ပိုင်း ခရိုင်ခြောက်မှာ ကွေ့ယွမ်လို့ခေါ်တဲ့ အိပ်မက်သရဲအသစ် တစ်ကောင် ပေါ်လာခဲ့တယ်၊ သူက ဘယ်လိုလက္ခဏာမှ မရှိဘဲ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာ၊ သူ့ရဲ့ ကြီးထွားမှုဖြစ်စဉ်နဲ့ သရုပ်မှန်ကို ငါမသိဘူး၊ အဲ့ဒီအကောင်က လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အရမ်းများတယ်၊ ငါတို့ သတိထားရမယ်”

“မြို့တော်တောင်ပိုင်း ခရိုင်ခြောက် ဟုတ်လား”

ကောင်းမင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အနာဂတ်အားလုံးတွင် ထိုကဲ့သို့သော အိပ်မက်သရဲမျိုး မရှိခဲ့ပေ။ ဟန်ဟိုင်း မြို့တော်တောင်ပိုင်းသည် အမြဲတမ်းတည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီး ဘေးကပ်ဆိုးအပြီးတွင် အတော်လေး ဘေးကင်းသောနေရာဟု ယူဆထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“တောင်ပိုင်းက ကျောင်းသားတွေ ပြောတာတော့ အဲ့ဒီအိပ်မက်သရဲကို ဆုတောင်းလိုက်မယ်ဆိုရင် သူက ဆုတောင်းသူရဲ့ အိပ်မက်ထဲမှာ ပေါ်လာပြီး ဆုတောင်းကို ဖြည့်ဆည်းပေးပြီး ဆုတောင်းသူဆီက တစ်ခုခုကိုလည်း ပြန်ယူသွားတတ်တယ်တဲ့”

ယန်ရှီကျီးက စိတ်မသက်မသာဖြင့် ပြောသည်။

“အဲ့ဒီအရာက ဟန်ဟိုင်းကို ဖျက်ဆီးတာမျိုး မလုပ်ဘူး၊ အဲ့ဒီအစား စည်းမျဉ်းအသစ်တွေ တည်ဆောက်ချင်နေပုံရတယ်၊ ဆုတောင်းသူတွေ များလာလေလေ သူက ပိုသန်မာလာလေလေပဲ”

ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော အနာဂတ်သစ်တစ်ခုသည် ဟန်ဟိုင်းတွင် စတင်ပေါ်ပေါက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ‘တစ္ဆေဆုတောင်း’ဟု ခေါ်သော ဤအိပ်မက်သရဲမှာ ကောင်းမင်သည် ကံကြမ္မာကို အောင်မြင်စွာ ကြိုးကိုင်နိုင်ခဲ့ပြီး ဟန်ဟိုင်းအား သတ်မှတ်ထားသော ကံကြမ္မာဇာတ်ညွှန်းမှ သွေဖည်စေကာ မည်သူမျှ မသိနိုင်သော အနာဂတ်သစ်ဆီသို့ ဦးတည်စေခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနေသကဲ့သို့ပင်။

“ကျွန်တော့်ကို အဲ့ဒီ ‘တစ္ဆေဆုတောင်း’ နဲ့ ကြိုတွေ့စေချင်တာလား”

ကျောင်းအုပ်ယန်၏ စကားထဲမှ ဆိုလိုရင်းကို ကောင်းမင် ရိပ်မိလိုက်သည်။

“မင်း မသိချင်ဘူးလား၊ အိပ်မက်သရဲအဖြစ် ကြီးထွားလာဖို့ အလားအလာရှိတဲ့ သရဲတွေ အများကြီးကို ငါတို့ မြင်ခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဘယ်သူမှ နောက်ဆုံးခြေလှမ်းကို မလှမ်းနိုင်ခဲ့ကြဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဘယ်သူမှ မကြားဖူးတဲ့ အဲ့ဒီကောင်ကတော့ အောင်မြင်သွားခဲ့တယ်လေ”