အခန်း (၃၁၇)

သူသည် အဖွဲ့၏ တပ်မှူးဖြစ်သော်လည်း အမဲလိုက်စစ်သည်ဖြစ်လာသည်မှာ မကြာသေးသဖြင့် လူတိုင်း၏ အကြံဉာဏ်ကို တောင်းခံရန် လိုအပ်နေဆဲပင်။ အထူးသဖြင့် ကျုံးရန် ကဲ့သို့သော ဝါရင့်ပုဂ္ဂိုလ်များထံမှ ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့သည် ကျိုးနိုင်ငံဧကရာဇ်၏ အမိန့်တော်အရ လှုပ်ရှားနေခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ မဖြစ်မနေ ဆောင်ရွက်ရမည့် တာဝန်ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ မအောင်မြင်ခဲ့ပါက နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးများ ရှိလာနိုင်သည်။ သို့သော် တာဝန်၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင်မူ သူတို့၏ လုပ်ငန်းမှာ ပြီးမြောက်သွားပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

ခရမ်းရွှေကြော၏ မြေပုံကို ရရှိထားပြီဖြစ်သည့်အပြင် စစ်သည်တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အဆုံးအရှုံးမရှိဘဲ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံးသော ရလဒ်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။

အကယ်၍ သူတို့သည် ဤမြေပုံကိုယူဆောင်၍ ယွီကျင်းသို့ ပြန်သွားကာ အစီရင်ခံလိုက်ရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း မြေပုံကို အပ်နှံလိုက်ပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အကျိုးဆက်များကို ခန့်မှန်းကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။

ကျိုးဧကရာဇ် ရဲ့ချန်ထျန်းသည် ခရမ်းရွှေကြောကို သိမ်းပိုက်ရန် စစ်တပ်ကို သေချာပေါက် စေလွှတ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် မိုင်းကြောကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်နိုင်

ခြင်း ရှိမရှိမှာ အခြားကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း လျှို့ဝှက်ဓားပြအုပ်စုမှာမူ သက်သေဖျောက်ရန်အတွက် ဖမ်းဆီးထားသော ရွာသားများကို သေချာပေါက် သတ်ဖြတ်ပစ်ကြပေလိမ့်မည်။

ထိုကဲ့သို့သော အဆုံးသတ်မျိုးမှာ ယန်ချန်းလန်နှင့် အခြားသူများ လုံးဝမမြင်တွေ့လိုသည့် အရာဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သတင်းကို ယွီကျင်းသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်မည်ဆိုပါက အသွားအပြန် တစ်လနီးပါး ကြာမြင့်မည်ဖြစ်ရာ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် မိုင်းကြောမှာ တူးဖော်ပြီးစီးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟဲဟဲ... ကျွန်တော့်အထင်တော့ အဲဒီမိုင်းဧရိယာဆီကို တိုက်ရိုက်ပဲ ချီတက်သွားကြတာ ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်။ မိစ္ဆာသားရဲတွေပဲဖြစ်ဖြစ် ဓားပြတွေပဲဖြစ်ဖြစ်... ကျွန်တော့်ရှေ့မှာဆိုရင်တော့ ဒါတွေက စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ပြီးသွားမယ့် ကိစ္စတွေပါပဲ"

ကျုံးရန်က ဝင့်ဝင့်ကြွားကြွား ပြောလိုက်သည်။ သန့်စင်မြင့်မြတ်သားရဲ ဆင့်ခေါ်သူ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် သာမန်ရန်သူများကို အန္တရာယ်တစ်ခုဟုပင် မသတ်မှတ်ထားချေ။

"ဒီလိုလုပ်ရအောင် ကျုံးရန်... ခင်ဗျားရဲ့ လင်းနို့ဘုရင်ရဲ့ မြေးမြစ် လေးတွေကို မိုင်းဧရိယာဆီ အရင်လွှတ်ပြီး အခြေအနေကို စုံစမ်းခိုင်းလိုက်ပါ။ ရန်သူ့အင်အားကို အတည်ပြုပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ချက်ချကြတာပေါ့"

ယွင်ရှန်းသည်လည်း မိုင်းကြောမြေပုံကို လောလောဆယ် မအပ်နှံသေးသင့်ကြောင်း ခံစားမိသည်။

နဂါးလက်သည်း လင်းနို့ဘုရင်၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။ လျှို့ဝှက်လူသားများ သတိမထားမိစေရန်အတွက် ယွင်ရှန်းက ကျုံးရန်အား လင်းနို့ဘုရင်ကို သားရဲအာကာသအတွင်းသို့ ယာယီပြန်လည်ရုပ်သိမ်းထားရန် တောင်းဆို လိုက်သည်။

ကျုံးရန်သည် လင်းနို့ဘုရင်ကို အသုံးပြု၍ အဆင့်နိမ့်လင်းနို့အချို့ကို ထိန်းချုပ်ကာ ညမှောင်ချိန်တွင် စေလွှတ်လိုက်သည်။ နောက်တစ်နေ့ နံနက်ရောက်သောအခါ ထိုလင်းနို့လေးများသည် သတင်းအချို့ကို သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြတော့သည်။

ကျုံးရန်သည် လင်းနို့များနှင့် တကျိကျိမြည်ကာ စကားပြောဆိုပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာပေးမှာ လေးနက်တည်ကြည်သွားတော့သည်။

"သခင်... အခြေအနေက နည်းနည်းတော့ လက်ဝင်နေပြီ"

ကျုံးရန်က ခေါင်းကို ကုပ်လိုက်သည်။ မူလက သူ၏ မိစ္ဆာသားရဲများရှိနေသဖြင့် မည်သည့်

လျှို့ဝှက်လူသားကိုမျှ ကြောက်စရာမလိုဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း မိုင်းဧရိယာအနီးတစ်ဝိုက်တွင် မိုးကြိုးပေါက်ကွဲမှု မှော်စက်ကွင်းအများအပြားကို ဆင်ယင်ထားကြောင်း လင်းနို့များက စုံစမ်းသိရှိခဲ့ရသည်။

မိုးကြိုးပေါက်ကွဲမှု မှော်စက်ကွင်းဆိုသည်မှာ သာမန်မှော်စက်ကွင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ ၎င်းကို အလွန်ပြင်းထန်လှသော မိုးကြိုးမှော်ဓာတ်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော မှော်စက်ကွင်းမျိုးကို တောင်တန်းဒေသများတွင် ကျောက်တူးဖော်ရာ၌ တောင်ဖြိုမြေခွဲရန် အသုံးပြုလေ့ရှိပြီး အလွန်အစွမ်းထက်လှသည်။

ထို့ပြင် ၎င်းကို အကြီးစားစစ်ပွဲအချို့တွင်လည်း အသုံးပြုကြသည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်ရန်သူတွင် မှော်ဆရာများ မရှိဘဲ စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ထားနိုင်မည်ဆိုပါက စစ်မြေပြင်တွင် ရန်သူ့တပ်များကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် အကောင်းဆုံး လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထို့ထက် ပို၍ဆိုးသည်မှာ မိုင်းဧရိယာအတွင်း နေ့ရောညပါ အလုပ်လုပ်နေကြရပြီး သေဆုံးသူများ၏ အလောင်းများကို အဆက်မပြတ် သယ်ထုတ်နေကြရသည်။ ထိုအလောင်းများထဲတွင် အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးများသာမက ကလေးငယ်လေးများ၏ ရုပ်အလောင်းများပင် ပါဝင်နေသည်။

ကျုံးရန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စစ်မြေပြင်တွင် သေခြင်းရှင်ခြင်းများကို နေသားကျနေပြီဖြစ်သော ယန်ချန်းလန်ပင်လျှင် သူ၏မျက်နှာတွင် ဒေါသရိပ်များ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ ဤလျှို့ဝှက်လူသားများမှာ လူမဆန်လွန်းလှချေ။

၎င်းအပြင် လင်းနို့များ၏ အဆိုအရ ဤလျှို့ဝှက်လူအုပ်စုထဲတွင် မှော်ပညာရှင်များ၊ စစ်ပညာရှင်များနှင့် သားရဲဆင့်ခေါ်ဆရာ အများအပြား ပါဝင်နေကြသည်။ သူတို့သည် စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းထားပြီး စည်းကမ်းကောင်းမွန်သော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်ရာ သေချာပေါက် အစီအစဉ်တကျ ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ကျွန်တော် စုံစမ်းလို့ရသလောက်ကတော့ ဒါပါပဲ။ လင်းနို့တွေကလည်း မိုင်းဧရိယာထဲအထိ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မဝင်ရဲကြဘူး။ အကယ်၍ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲမှု မှော်စက်ကွင်းကိုသာ ထိမိသွားရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ နဂါးလက်သည်း လင်းနို့ဘုရင်တောင် အစအနရှာမရအောင် ပေါက်ကွဲသွားနိုင်တယ်"

ကျုံးရန်သည် မနေ့က ယွင်ရှန်း၏ အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်ပြီး လင်းနို့ဘုရင်ကို ဇွတ်အတင်း မလွှတ်ခဲ့မိခြင်းမှာ ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားမိလိုက်သည်။ မဟုတ်ပါက နောက်ဆက်တွဲအကျိုးဆက်မှာ ခန့်မှန်း၍ပင် ရနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

"ဆရာကျုံးရန် ပြောသလိုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့တင် မဟုတ်ဘူး။ စစ်တပ်ကိုယ်တိုင် လာတိုက်ရင်တောင် ထိုးဖောက်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက အကျပ်ရိုက်သွားလို့ မှော်စက်ကွင်းကို ဖောက်ခွဲလိုက်မယ်ဆိုရင် အထဲက ရွာသားတွေလည်း သေချာပေါက် အသက်ပျောက်ကြမှာပဲ"

ယန်ချန်းလန်က အလေးအနက် စဉ်းစားနေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ။ အပြင်ဘက်ကနေ ထိုးဖောက်ဖို့ ခက်နေမှတော့ အထဲကနေ ပြန်တိုက်ဖို့ နည်းလမ်းရှာကြည့်တာပေါ့"

ယွင်ရှန်းက ရုတ်တရက် အကြံပြုလိုက်သည်။

"အထဲကနေ ထိုးဖောက်မယ် မဖြစ်နိုင်တာ။ အဲဒါက အန္တရာယ်များလွန်းတယ်။ ပြီးတော့ ငါတို့အဖွဲ့က လူသိသာလွန်းတယ်"

မိုးကောင်းကင်အမဲလိုက်အဖွဲ့မှ လူအားလုံးမှာ စစ်သားဟောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ ယခုအခါ အမဲလိုက်စစ်သည်များ ဖြစ်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ စစ်သားပီသသော အမူအရာနှင့် ဟန်ပန်များမှာ အလွန်ထင်ရှားလွန်းသဖြင့် ရန်သူက သေချာပေါက် သတိထားမိသွားပေလိမ့်မည်။

"လူအများကြီး မလိုပါဘူး။ ကျွန်မတို့ အနည်းငယ်ဆို ရပါပြီ။ ကျွန်မရယ်၊ ဟွမ်ချွဲရယ်၊ လျှိုကျိရယ်... ကျွန်မတို့ သုံးယောက်က ငယ်သေးတဲ့အပြင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအင်နဲ့ မှော်လှိုင်းတွေကလည်း သိမ်မွေ့တယ်။ ဒါကြောင့် အသင့်တော်ဆုံးပဲ။ လျှိုကျိကလည်း မိုင်းဧရိယာကို ရောက်ဖူးတော့ အခြေအနေကို ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်လိမ့်မယ်"

ယွင်ရှန်းသည် မိုင်းဧရိယာအတွင်းရှိ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲမှု မှော်စက်ကွင်းကိုလည်း အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားနေမိသည်။

ယွင်ရှန်းသည် လျှိုကျိအား သေသေချာချာ မေးမြန်းထားပြီးဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော လဝက်ခန့်ကတည်းက ရွာသားများ ဖမ်းဆီးခံရမှုမှာ ခဏခဏ ဖြစ်ပွားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မိုင်းကြောမြေပုံအရ ခရမ်းရွှေကြောသည် နာရီဝက်ခန့် လမ်းလျှောက်ရသော အကွာအဝေးအထိ ရှည်လျားပြီး မီတာအတော်အတန် နက်ရှိုင်းသည်။ တစ်ဖက်ရန်သူများသည် ကျိုးနိုင်ငံ သို့မဟုတ် အခြားနိုင်ငံများ သတိမပြုမိခင်မှာပင် မိုင်းကြောတစ်ခုလုံးကို တူးဖော်ပြီးစီးရန်အတွက် လုံလောက်သော လုပ်သားအင်အားကို ဖမ်းဆီးရန် သေချာပေါက် ရည်ရွယ်ထားကြသည်။

မိုင်းဧရိယာအတွင်း သေဆုံးမှုနှုန်းကို ကြည့်လျှင် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ လူများ သေဆုံးနေကြရာ ထိုလျှို့ဝှက်လူသားများသည် ရွာသားများကို ထပ်မံဖမ်းဆီးရန် ကြိုးပမ်းလာကြဦးမည်ဖြစ်သည်။ နန်ယမြို့အနီးရှိ ကျေးရွာများ အထူးသဖြင့် ကျင်းခိုရွာ နှင့် ကပ်လျက်ရှိသော ရွာနှစ်ရွာမှာ ဖမ်းဆီးခံရမည့် ပစ်မှတ်များ ဖြစ်လာနိုင်ခြေ အရှိဆုံးပင်။

"ဒါက အန္တရာယ်များလွန်းတယ်။ တစ်ဖက်မှာ လူတစ်ထောင်ကျော် ရှိနေတာ။ အဲဒီထဲမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ မှော်ပညာရှင်တွေနဲ့ စစ်ပညာရှင်တွေလည်း ပါလိမ့်မယ်"

ယန်ချန်းလန်သည် ယွင်ရှန်းကို အန္တရာယ်ထဲသို့ မလွှတ်လိုပေ။ သူကိုယ်တိုင်သာ တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်ချင်စိတ် ပေါက်နေသည်။

သို့သော် ယွင်ရှန်း၏ အကျိုးအကြောင်းပြချက်မှာ အခြေအမြစ်မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်ပင် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ယွင်ရှန်းတို့ထက် ပို၍သင့်တော်သောသူ မရှိချေ။ သူ၏အစ်ကိုဖြစ်သူ နေမကောင်းဖြစ်နေချိန်တွင် ရှန်းအာကို ကောင်းကောင်းစောင့်ရှောက်ရန်မှာ သူ၏တာဝန်ပင်။

"ဦးလေး... ကျွန်မတို့ အမြန်ဆုံး မလှုပ်ရှားရင် ဖမ်းဆီးခံထားရတဲ့ ရွာသားတစ်ထောင်ကျော်ဟာ သေဘေးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရပါလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် ကျွန်မက နာမည်ကြီး ဆရာဝန်တစ်ယောက်ပဲလေ။ အထဲကို ခိုးဝင်သွားခြင်းအားဖြင့် ရွာသားတွေကြားထဲက အသေအပျောက်တွေကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လျှော့ချပေးနိုင်ပါတယ်။ ရွာသားတွေကို ချက်ချင်းမကယ်နိုင်ရင်တောင် ဦးလေးတို့ဘက်က ပိုပြီးစိတ်ချရတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားဖို့အတွက် အချိန်ဆွဲပေးထားနိုင်တယ်လေ"

ယွင်ရှန်းကလည်း သူမ၏ သဘောထားကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

ရွာသားတစ်ထောင်ကျော်၏ အသက်ပေါင်းများစွာမှာ ယန်ချန်းလန်၏ ရင်ထဲတွင် လေးလံသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီး ဖြစ်နေသည်။

"အရေးပေါ်အခြေအနေပါ စစ်သူကြီး"

ယန်ချန်းလန် တွန့်ဆုတ်နေစဉ်မှာပင် ကျိုးချွမ်က အထဲသို့ အပြေးအလွှား ဝင်လာသည်။

"မနေ့ညက နောက်ထပ်ရွာတစ်ရွာက ရွာသားတွေ ပျောက်သွားပြန်ပြီ။ လူနှစ်ရာကျော်လုံး တစ်ယောက်မှ မကျန်ဘူး"

"ဦးလေး... ယန်မိသားစုစစ်တပ်မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်ဆိုးမျိုး နောက်တစ်ခါ အဖြစ်မခံပါနဲ့တော့"

ယွင်ရှန်း၏ စကားမှာ ယန်ချန်းလန်၏ နှလုံးသားကို မြားဖြင့် အချက်ကျကျ ပစ်ခတ်လိုက်သကဲ့သို့ ရှိနေတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ရှန်းအာ... ဒါပေမဲ့ မင်း ဦးလေးကို ကတိပေးရမယ်။ သွေးရူးတန်းရူး မလုပ်ပါနဲ့။ ဘာပဲလုပ်လုပ် ဦးလေးကို အရင်အကြောင်းကြားပါ"

ယွင်ရှန်းနှင့် အခြားသူများက မိုင်းဧရိယာအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်ရန် သဘောတူလိုက်သည်ကို သိရသောအခါ လျှိုကျိမှာ ဝမ်းသာသလိုလိုနှင့် စိုးရိမ်သလိုလို ဖြစ်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ၏မိဘများနှင့် ရွာသားများအတွက် စိုးရိမ်စိတ်ကသာ အသာစီးရသွားသည်။ ထိုညမှာပင် သူသည် ယွင်ရှန်း၊ ဟွမ်ချွဲတို့နှင့်အတူ ကျင်းခိုရွာအနီးရှိ ကျိုးရွာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

မိုးကောင်းကင်အမဲလိုက်အဖွဲ့မှ မုဆိုးများသည် ကျိုးရွာအနီးတွင် ချုံခိုလျက် အခြေအနေကို သေသေချာချာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ လျှို့ဝှက်ချက် မပေါက်ကြားစေရန်အတွက် ယွင်ရှန်းသည် ကျိုးရွာ၏ ရွာသူကြီးကိုသာ အသိပေးထားသည်။

ရွာသူကြီးအိုကြီးမှာ အစပိုင်းတွင် သံသယဖြစ်နေသော်လည်း ယွင်ရှန်းတို့မှာ ယခင် ယန်မိသားစုစစ်တပ်မှ လူများဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏သံသယများမှာ ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်သွားတော့သည်။ ယန်ချန်းလန်မှာ စစ်ရှုံးခဲ့ဖူးသော်လည်း နယ်စပ်ရှိ ရွာသားများကို ကာကွယ်ရန် နောက်ဆုံးအချိန်အထိ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သူပင်။ နယ်စပ်မှ ရွာသူရွာသားများသည် ယန်မိသားစုစစ်တပ်နှင့် စစ်သူကြီးအိမ်တော်၏ ကျေးဇူးတရားကို ရင်ထဲတွင် အမြဲကိန်းအောင်းနေကြသူများ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူတို့သုံးဦးသည် ဒေသခံလူငယ်များ၏ ဝတ်စုံကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်ကြသည်။ လှုပ်ရှားမှု လွယ်ကူစေရန်အတွက် ယွင်ရှန်းသည် ယောင်္ကျားလေးဝတ်စုံကိုသာ ဆက်လက်

ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဟွမ်ချွဲလည်း အမျိုးသားဝတ်စုံသို့ လဲလှယ်လိုက်ကာ သူတို့သုံးဦးသည် ရွာအတွင်း၌ စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းနေကြတော့သည်။