အခန်း (၆၆၄-၆၆၆)
Vol. 45 Ch. 664-666
အခန်း ၆၆၄ - ညွှန်ကြားချက်နှင့် ၉၀ ရာနှုန်း ဓားဆန္ဒအဆင့် ပြည့်စုံသွားခြင်း
“ဒီလောက်တောင် များတာလား...”
လော့ချန်သည် အနည်းငယ်မျှ အံ့ဩသွားရသည်။ ရှေ့တွင်ရှိနေသည့် လင်းယုန်အတောင်ပံ သွေးဝံပုလွေ အကောင်ရေမှာ အနည်းဆုံး သုံးဆယ်၊ လေးဆယ်ခန့် ရှိနေပေသည်။
“မင်းပဲ ရှင်းလိုက်တော့... ကျင့်ကြံဆင့် အဆင့်တက်ပြီးနောက် ပြောင်းလဲသွားတာတွေကို အသားကျသွားအောင်လို့လေ”
ယင်းလီက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်ပြီးနောက် လော့ချန်၏ အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကာ သူမကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း လော့ချန်က သူမအား အံ့ဩစရာများစွာ ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
လော့ချန်၏ တိုက်ခိုက်မှုများထဲမှ တစ်စုံတစ်ရာကို သူမ မြင်တွေ့နိုင်မလားဆိုသည်ကို သူမ သိရှိလိုခြင်းပင်။
“ကောင်းပါပြီ...”
လော့ချန်သည်လည်း မိမိ၏ အစွမ်းမည်မျှ ပြောင်းလဲသွားသနည်းဆိုသည်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်နေမိသည်။
ဤ လင်းယုန်အတောင်ပံ သွေးဝံပုလွေများသည် ကြယ်လေးပွင့်အဆင့်မြင့် သားရဲများဖြစ်ကြပြီး အစွမ်းမှာ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့်မြင့်ပိုင်း သန်မာသူများနှင့် တူညီကြရာ လေ့ကျင့်ရန်အတွက် အလွန်ပင် သင့်တော်လှပေသည်။
“သေစမ်း...”
လော့ချန်သည် မည်သည့်တွန့်ဆုတ်မှုမျှမရှိဘဲ အနီးဆုံးရှိ သွေးဝံပုလွေတစ်ကောင်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
“ဝူး...”
သွေးဝံပုလွေ အချို့မှာ လော့ချန်ကို မြင်သည့်အခါ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်လှသော အရိပ်အယောင်များ လင်းလက်သွားကြပြီး ကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးရောင်မီးလျှံများ တောက်လောင်လာကာ အတောင်ပံများကို ပြင်းထန်စွာ ခတ်လိုက်ကြသည်။
“ရှူး... ရှူး... ရှူး...”
ခဏချင်းမှာပင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော သွေးရောင် ချီစွမ်းအင်များမှာ လော့ချန်ထံသို့ တိုးဝင်လာတော့သည်။ ထိုသွေးရောင် ချီစွမ်းအင်များမှာ လှံငယ်များအလား ပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး သွေးမိုးများ ရွာချနေသကဲ့သို့ ရှိနေကာ ၎င်းတို့ ဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာရှိ သစ်ပင်ကြီးများမှာလည်း တို့ဖူးအလား တစ်စစီ ကြေမွပျက်စီးကုန်တော့သည်။
လော့ချန်သည် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
“ဖြတ်စမ်း...”
ထက်မြက်လှသော ဓားချီမှာ လေထုကို လိပ်ပြာပုံသဏ္ဌာန် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ သွေးမိုးများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ အနောက်ရှိ သွေးဝံပုလွေအချို့မှာမူ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ဟင်းလင်းပြင်တွင် တောင့်တင်းသွားကြတော့သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်...
“ဖူး... ဖူး... ဖူး...”
သွေးဝံပုလွေများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ဟင်းလင်းပြင်တွင် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီး ညှီစို့စို့ သွေးများမှာ တောအုပ်တစ်ခုလုံးကို နီရဲသွားစေတော့သည်။
“အားနည်းလွန်းတယ်...”
လော့ချန်က ခေါင်းကို အသာအယာ ခါလိုက်သည်။
အစွမ်းချင်း ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် သူ၏ အသာအယာ တိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာပင် ဤဝံပုလွေများမှာ အသက်ပျောက်သွားကြရပေသည်။
စိတ်ဝင်စားမှု လျော့နည်းသွားသဖြင့် လော့ချန်သည် ဓားကွက်များကို ပိုမိုမြန်ဆန်စေလိုက်သည်။
“ရှူး... ရှူး... ရှူး...”
ဓားအလင်းများ လင်းလက်သွားပြီး ဓားတစ်ချက်တိုင်းက ဝံပုလွေ အကောင်ရေ အမြောက်အမြားကို အသက်ဆုံးရှုံးစေတော့သည်။
မသိမသာဖြင့် လော့ချန်သည် သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားဆန္ဒကို နှိုးဆွလိုက်ပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းကြားမှ ဓားလမ်းစဉ်ကို နားလည်ရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ ဤသွေးဝံပုလွေများမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားဆန္ဒအတွက် အာဟာရများ ဖြစ်လာတော့သည်။
“တကယ်ကို ပြင်းထန်လှတဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်ပဲ... တကယ့် ဓားဆန္ဒအဆင့်ကို မရောက်သေးတာတောင်မှ ဓားဆန္ဒက ဒြပ်စင်ဂုဏ်သတ္တိ ရှိနေပြီလား”
ယင်းလီသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထိတ်လန့်သွားရသည်။
ဓားဆန္ဒကို နားလည်ရန်မှာ ခက်ခဲလှသလို ဒြပ်စင်ဂုဏ်သတ္တိပါသော ဓားဆန္ဒကို နားလည်ရန်မှာမူ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုခက်ခဲလှပေသည်။ တကယ့် ဓားဆန္ဒအဆင့်သို့ မရောက်သေးသော ဓားသမားများကို မဆိုထားနှင့် ဓားဆန္ဒအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော ဓားသမား အများစုပင်လျှင် ဒြပ်စင်ပါသော ဓားဆန္ဒကို နားလည်နိုင်ရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။ ထိုနှစ်ခု၏ အစွမ်းမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ပမာ ကွာခြားလှသည်မဟုတ်ပါလော။
အထူးသဖြင့် အလွန်ပင် ရှားပါးလှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားဆန္ဒ ဖြစ်၏။
ဤကဲ့သို့သော ဓားဆန္ဒမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းကြားမှသာ မွေးဖွားလာခြင်းဖြစ်ပြီး နားလည်နိုင်သူတိုင်းမှာ သေခြင်းနှင့် သွေးများကြားတွင် ကျင်လည်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်မှာပင် လူတစ်ယောက်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
လော့ချန်၏ အသက်အရွယ်နှင့်ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော အတွေ့အကြုံများ ရှိလိမ့်မည်ဟု ယင်းလီက မယုံကြည်နိုင်ပေ။
“တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ဆင့်ကမ်းမှုကို ရထားတာ ဖြစ်မှာပဲ...”
ယင်းလီသည် ပါးနပ်လှသူပီပီ လော့ချန် တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားဆန္ဒနှင့် တစ်သားတည်း မကျသေးသည်ကို မြင်ရုံဖြင့် အဖြေကို သိရှိလိုက်သည်။
လော့ချန် သွေးဝံပုလွေများကို သတ်ဖြတ်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ယင်းလီက ဆိုလိုက်သည်။
“သတ်ဖြတ်ခြင်းရဲ့ ရလဒ်က သေခြင်းပဲ... သာမန် သတ်ဖြတ်နေတာက သတ်ဖြတ်ခြင်း အဆင့်အတန်းရဲ့ အောက်ဆုံးအဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်... အဲဒါက မင်းကို သတ်ဖြတ်ဖို့ပဲ သိတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်သွားစေလိမ့်မယ်... အဆင့်မြင့်တဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်ဆိုတာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို နှလုံးသားထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားပြီး တစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြတ်ရှင်းနိုင်ဖို့ကိုပဲ ရည်ရွယ်တာလေ... သတ်ဖြတ်ခြင်းနဲ့ သေခြင်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ပေါ်စေတာကမှ ထိပ်သီးဓားသမားတွေရဲ့ ရည်မှန်းချက်ပဲ...”
ယင်းလီသည် ဓားသမားတစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း အစစ်အမှန် စွမ်းအားတစ်စုံတစ်ရာကို နားလည်ထားသော ကောင်းကင်နယ်ပယ် မဟာသန်မာသူတစ်ဦး ဖြစ်ရာ သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာ လော့ချန်ထက် များစွာ သာလွန်နေသဖြင့် လော့ချန်၏ ဓားဆန္ဒအတွင်းရှိ အားနည်းချက်များကို ချက်ချင်းပင် ညွှန်ကြားပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
“သတ်ဖြတ်ခြင်း... သေခြင်း... တစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြတ်ရှင်းခြင်း...”
တိုက်ခိုက်နေသော လော့ချန်သည် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မျက်ဝန်းများ ဝင်းလက်သွားတော့သည်။
သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားဆန္ဒမှာ ဓားဘုရင်၏ ဆန္ဒမှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သဖြင့် သူ နားလည်ထားလျှင်ပင် အခြားသူ၏ အရာကို ယူထားခြင်း ဖြစ်ရာ သူ၏ နားလည်မှုမှာ မပြည့်စုံသေးဘဲ ဝေဝေဝါးဝါးသာ ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။ ယခုမူ ယင်းလီ၏ ညွှန်ကြားချက်မှာ အမှောင်ထဲမှ အလင်းတန်းတစ်ခုအလား သူ၏ စိတ်ထဲရှိ သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားဆန္ဒကို ပိုမိုကြည်လင်လာစေတော့သည်။
“သတ်စမ်း...”
လော့ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များမှာ ပြင်းထန်လာခဲ့ပြီး ဓားတစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
“ဖြတ်စမ်း...”
ဖြောင့်တန်းလှသော ဓားချီတစ်ခုမှာ တိုးဝင်သွားတော့သည်။
ထိုဓားချီမှာ မီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှည်လျားပြီး အနားသတ်များတွင် သွေးရောင်အလင်းတန်းများ လက်နက်နေကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကြားတွင် သွေးရောင် သံတံတားကြီးတစ်ခုအလား ရှိနေတော့သည်။ ခဏချင်းမှာပင် ရှေ့ရှိ သွေးဝံပုလွေ ခုနစ်ကောင်၊ ရှစ်ကောင်ခန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဦးခေါင်းများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖောက်ထွက်သွားတော့သည်။
လော့ချန်သည် ကျန်ရှိနေသော သွေးဝံပုလွေများကိုပါ အပြတ်ရှင်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်...
ရုတ်တရက် ဧရာမ အရိပ်ကြီးတစ်ခုမှာ ညှီစို့စို့ လေပြင်းများနှင့်အတူ ဟိန်းဟောက်လျက် ပြေးဝင်လာတော့သည်။
၎င်းမှာလည်း လင်းယုန်အတောင်ပံ သွေးဝံပုလွေတစ်ကောင် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သာမန်ဝံပုလွေများထက် နှစ်ဆခန့် ပိုမိုကြီးမားလှပေသည်။ သွေးရောင်မျက်လုံးကြီးများမှာ ညအမှောင်ထဲတွင် မီးအိမ်ကြီးနှစ်လုံးအလား ရှိနေပြီး ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော သွေးရောင် မိစ္ဆာချီများမှာလည်း မီတာအနည်းငယ်အထိ မြင့်မားနေတော့သည်။
“ဝူး...”
ထိုဝံပုလွေကြီးက တစ်ချက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရုံဖြင့် ကျန်ရှိနေသော ဝံပုလွေငယ်များမှာ တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ကိုယ်ဟန်များ တောင့်တင်းသွားရကာ နှစ်ကောင်မှာမူ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းမှ သွေးများပင် ထွက်လာတော့သည်။
သိသာသည်မှာ ဤသည်မှာ ဝံပုလွေအုပ်စု၏ ခေါင်းဆောင်ပင် ဖြစ်၏။
“တကယ်ကို သန်မာတာပဲ...”
လော့ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားခဲ့ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
ဤသွေးဝံပုလွေ ခေါင်းဆောင်မှာ လျိုကျွယ်၊ ချီယွီတို့ထက် များစွာ သာလွန်နေသလို ယွမ်ထျန်ယန်ထက်ပင် ပိုမိုအန္တရာယ်ရှိနေသဖြင့် ၎င်းမှာ တကယ့် ကြယ်လေးပွင့်အဆင့်ရှိ သားရဲဘုရင်တစ်ကောင် ဖြစ်ပေသည်။
သွေးဝံပုလွေ ဘုရင်သည် လော့ချန်ကို အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး လက်သည်းများဖြင့် လေထုကို နင်းလျက် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရာ လည်ချောင်းအတွင်း၌ သွေးရောင်အလင်းလုံးကြီးတစ်ခုမှာ ပြင်းထန်စွာ လှည့်ပတ်နေတော့သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်...
“ဘုန်း...”
သွေးရောင် မိစ္ဆာချီလုံးကြီးမှာ လော့ချန်ထံသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်လာတော့သည်။
ထိုအလင်းလုံးမှာ လေထုအတွင်း ပိုမိုကြီးမားလာခဲ့ပြီး ခဏချင်းမှာပင် အိမ်တစ်လုံးခန့် ရှိလာကာ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ သစ်ပင်ကျောက်ခဲများမှာလည်း တစ်စစီ ကြေမွပျက်စီးကုန်တော့သည်။
လော့ချန်သည် စိတ်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး ဤသွေးဝံပုလွေ ဘုရင်ကို သေချာပေါက် သတ်ဖြတ်ရမည်ဟူသော အတွေးတစ်ခုသာ ရှိနေတော့သည်။ လက်ရှိ လျှပ်စီးဓားမှ သွေးရောင်လှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များမှာ သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။
“ဝူး...”
ရုတ်တရက် သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ဒြပ်မဲ့လှသော သွေးရောင် ဓားရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
“ဟင်...”
ယင်းလီသည် လော့ချန်ကို ကြည့်ကာ အံ့ဩသွားရသည်။ သူမသည် မယုံကြည်နိုင်လောက်သော ကိစ္စတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ရှိနေတော့သည်။
“သတ်စမ်း...”
မိစ္ဆာချီလုံးကြီး ရှေ့သို့ ရောက်လာသည့်အခါ လော့ချန်သည် လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်လိုက်ရာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားဆန္ဒမှာ လျှပ်စီးဓားနှင့်အတူ တစ်ဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော ဓားချီများ သို့မဟုတ် ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော အရှိန်အဝါများ မရှိပေ။ ဟင်းလင်းပြင်တွင် အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသော သွေးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသာ ရှိနေပြီး ၎င်းအတွင်းရှိ သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်မှာ သေခြင်းတရားကို သယ်ဆောင်လာသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သာမန် သွေးဝံပုလွေများမှာလည်း တောင့်တင်းသွားကြရတော့သည်။
“ရှူး...”
“ရှူး...”
မိစ္ဆာချီလုံးကြီးမှာ အဖောက်ခံလိုက်ရပြီးနောက် သွေးဝံပုလွေ ဘုရင်၏ ဦးခေါင်းကိုပါ တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွက်သွားတော့သည်။
“ဘုန်း...”
သွေးဝံပုလွေ ဘုရင်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပြီး ဦးခေါင်းအလယ်တွင် လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်နေကာ သူ သေဆုံးသွားမှန်းကိုပင် မသိလိုက်ရသကဲ့သို့ မျက်လုံးကြီးများ ပြူးနေဆဲ ဖြစ်၏။
“၉၀ ရာနှုန်း ဓားဆန္ဒအဆင့် ပြည့်စုံသွားပြီ...”
လော့ချန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားဆန္ဒ တိုးတက်လာခြင်းကြောင့် သူနှင့် ၉၀ ရာနှုန်း ဓားဆန္ဒအဆင့် ပြည့်စုံခြင်းကြားမှ အတားအဆီးမှာလည်း ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
သူ၏ ဓားဆန္ဒမှာ ယွမ်ထျန်ယန်နှင့် တူညီသော ၉၀ ရာနှုန်း ဓားဆန္ဒအဆင့် ပြည့်စုံခြင်း နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် တစ်လှမ်းသာ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဆိုလျှင် တကယ့် ဓားဆန္ဒအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမှာဖြစ်ပြီး လူတိုင်း လေးစားရမည့် ဓားသမားတစ်ဦး ဖြစ်လာမှာ သေချာလှပေသည်။
အခန်း ၆၆၄ ပြီးပါပြီ။
အခန်း ၆၆၅ - ဆရာကောင်းတစ်ဦး၏ လမ်းပြမှု၊ အခြေစိုက်စခန်းကို စုံစမ်းခြင်း
“ဓားဆန္ဒ အဆင့်တက်သွားပြီ”
လော့ချန်၏ကိုယ်ပေါ်မှ ဓားဆန္ဒပြောင်းလဲမှုကို ခံစားလိုက်ရသည့်အခါ ယင်းလီသည် ခဏမျှ ကြောင်အသွားသည်။
သူမက လော့ချန်ကို စကားအနည်းငယ်မျှသာ ညွှန်ကြားပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် လော့ချန်၏ ဓားဆန္ဒမှာ ၉၀ ရာနှုန်း ဓားဆန္ဒအဆင့်မြင့်ပိုင်းမှ ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းသွားခြင်း ဖြစ်၏။
ဤသည်မှာ အလွန်ပင် လွန်လွန်းလှပေသည်။
ထိုစကားလုံးများမှာ လော့ချန်၏ ဓားဆန္ဒအတွင်းရှိ အားနည်းချက်များကို ထောက်ပြနိုင်ခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း သိရှိခြင်းနှင့် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမှာ လုံးဝကွာခြားလှသည်မဟုတ်ပါလော။ မဟုတ်လျှင် အင်အားကြီးဂိုဏ်းများမှ တပည့်များမှာ စီနီယာများ၏ ညွှန်ကြားမှုကို ရရှိထားကြရာ လူတိုင်းမှာ ဓားဆန္ဒကို နားလည်ပြီး ကြီးကျယ်သော အောင်မြင်မှုများကို ရရှိနေကြမှာ သေချာလှပေသည်။
၎င်းအပြင် ၉၀ ရာနှုန်း ဓားဆန္ဒအဆင့် ပြည့်စုံခြင်းဆိုသည်မှာ အလွန်ကြီးမားသော အတားအဆီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းသို့ ရောက်လေ ပိုမိုခက်ခဲလေဖြစ်ရာ အဆင့်ငယ်တစ်ခုကပင် လူအများအပြားကို နှစ်ရှည်လများ ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ပေသည်။
ထို့ကြောင့်ပင် ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းရှိ ဓားဆန္ဒအစပျိုးအဆင့်ကို နားလည်ထားသော အတွင်းစည်းတပည့် အမြောက်အမြားထဲတွင် မည်သူမျှ တကယ့်ဓားဆန္ဒအဆင့်သို့ ရောက်ရှိမလာကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ထူးချွန်လှသော ဓားလမ်းစဉ် ပါရမီမရှိလျှင် ဓားဘုရင်တစ်ပါးက ဆရာလုပ်ပေးလျှင်ပင် ဤအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
“ဓားလမ်းစဉ် လက်ဆင့်ကမ်းမှုကို ရရှိထားတာက သူ့ကို သန်မာဖို့အတွက် လမ်းစတစ်ခုပဲ ပေးနိုင်တာ... တကယ်တမ်း သူ့ကို ဒီနေ့အဆင့်အထိ ရောက်အောင် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့တာကတော့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဓားလမ်းစဉ် ပါရမီပဲ... သူ့ရဲ့ ထူးခြားလှတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပါရမီကြောင့်လည်း ပါမှာပဲ...”
ယင်းလီသည် လော့ချန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများမှာ လှုပ်ရှားနေတော့သည်။ ဓားဆန္ဒက ဓားသမားတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ဆုံးဖြတ်ပေးသလို စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကလည်း ဓားဆန္ဒ၏ အနိမ့်အမြင့်နှင့် တိုက်ရိုက်ပတ်သက်နေသည်မဟုတ်ပါလော။
လော့ချန်တွင် သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားဆန္ဒ လက်ဆင့်ကမ်းမှု ရှိနေသလို သူကိုယ်တိုင်မှာလည်း အလွန်ပင် ထူးချွန်သော ဓားလမ်းစဉ် ပါရမီနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပါရမီတို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ ဓားသမားတစ်ဦးအတွက်ဆိုလျှင် ဘက်စုံပြည့်စုံနေသည့် အစွမ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကြောက်စရာကောင်းလှပေသည်။
ယင်းလီ၏ စိတ်ထဲတွင် အလိုလို မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာရသည်မှာ လော့ချန်သည် နောင်တစ်ချိန်တွင် တကယ့်ဓားဆန္ဒကို နားလည်သွားပြီး ဓားဆန္ဒအဆင့် ဓားသမားတစ်ဦး ဖြစ်လာလျှင် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ မည်မျှအထိ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလိမ့်မည်နည်း။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ကျင့်ကြံဆင့်မျှဖြင့် မဟာသန်မာသူကြီးများကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိလာမှာ ဖြစ်ပေသည်။ ဤအချက်ကို တွေးတောမိလိုက်သည့်အခါ ယင်းလီ၏ နှလုံးခုန်သံမှာပင် အနည်းငယ် မြန်လာရတော့သည်။
“ဝူး... ဝူး... ဝူး...”
လင်းယုန်အတောင်ပံ သွေးဝံပုလွေ ဘုရင် သေဆုံးသွားသည်နှင့် ကျန်ရှိနေသော သာမန်ဝံပုလွေငယ်များမှာ ချက်ချင်းပင် လန့်ဖျပ်သွားကြပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လျက် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ထွက်ပြေးကုန်ကြတော့သည်။
ဓားဆန္ဒ အဆင့်တက်သွားသဖြင့် လော့ချန်မှာ စိတ်အခြေအနေ အလွန်ကောင်းနေခဲ့ပြီး ဆက်လက်၍ မသတ်ဖြတ်တော့ပေ။ လျှပ်စီးဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော ဓားချီများက အနီးအနားရှိ သွေးဝံပုလွေ အလောင်းများကို တစ်ခုချင်းစီ ခွဲထုတ်ပစ်လိုက်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အမြုတေများကို လက်ဖြင့် ဆွဲယူလိုက်တော့သည်။
စုစုပေါင်း ကြယ်လေးပွင့် အမြုတေ ၃၁ ခု ရရှိခဲ့ပြီး သွေးဝံပုလွေ ဘုရင်၏ အမြုတေမှာမူ သိသိသာသာ ပိုမိုကြီးမားလှကာ အတွင်း၌ ချီစွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားနေသဖြင့် ၎င်းမှာ ကြယ်လေးပွင့် အမြုတေများထဲတွင် ထိပ်သီးအဆင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီးနောက် လော့ချန်က ယင်းလီကို လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။
“ညွှန်ကြားပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်မ ယင်းလီ...”
သူသည် မူလက ၉၀ ရာနှုန်း ဓားဆန္ဒအဆင့် ပြည့်စုံခြင်းနယ်ပယ်ကို ထိတွေ့နေရပြီ ဖြစ်သော်လည်း အမှန်တကယ် တက်လှမ်းနိုင်ရန်အတွက်မူ အချိန်တစ်ခုအထိ နားလည်မှုများ စုဆောင်းရန် လိုအပ်နေသေးသည်မဟုတ်ပါလော။
ယင်းလီ၏ စကားတစ်ခွန်းက သူ့အတွက် အချိန်များစွာ သက်သာသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်းအပြင် လော့ချန်သည် သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားဆန္ဒအပေါ် နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ ပိုမိုသန့်စင်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားဆန္ဒမှာ ဓားဘုရင်၏ ဆန္ဒမှ လက်ဆင့်ကမ်း ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အခြားသူ၏ အရာသာ ဖြစ်၏။
ယခင်က လော့ချန် ကျင့်ကြံသည့်အခါ မြူမှုန်များကြားမှ ပန်းကို ကြည့်နေရသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး အဓိက လမ်းစကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ ယခုမူ အရာအားလုံးမှာ ကြည်လင်သွားခဲ့ပြီး တိကျသော ကျင့်ကြံမှု လမ်းစဉ်တစ်ခုကို ရရှိသွားပြီ ဖြစ်၏။
ဤလမ်းစဉ်အတိုင်း ဆက်သွားမည်ဆိုလျှင် လော့ချန်သည် သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားဆန္ဒကို မိမိနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်မှာဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်ကျလျှင် ဤဓားဘုရင် ဓားဆန္ဒ၏ တကယ့်စွမ်းအားကို သူ ထုတ်ဖော်နိုင်မှာ သေချာလှပေသည်။
ဤအရာများအားလုံးမှာ ယင်းလီကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။
“သုံးနှစ်တိုင်တိုင် အပြင်းအထန် ကျင့်ကြံခြင်းက ဆရာကောင်းတစ်ဦးရဲ့ စကားတစ်ခွန်းကို မမီဘူး” ဆိုသည့် စကားမှာ မမှားပေ။
“အဲဒီစကားတွေက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး... ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်နေစရာ မလိုပါဘူး... မင်း အခုလို နားလည်သွားတာက မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဓားလမ်းစဉ် ပါရမီ ထူးချွန်လို့ပါ... မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် နောင်တစ်ချိန် ဓားလမ်းစဉ်မှာ မင်းရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေက တကယ်ကို ကြီးမားမှာပဲ... ဒါပေမဲ့ အဲဒါက မင်း ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်မှ ဖြစ်မှာလေ... အနည်းဆုံးတော့ လူသားအမြုတေ အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ လိုတာပေါ့...”
ယင်းလီက အသာအယာ ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး စကားအဆုံးတွင် အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ မျက်ဝန်းများ လင်းလက်သွားတော့သည်။
“ဒီနေရာမှာ သွေးနံ့တွေက အရမ်းပြင်းထန်နေပြီ... ငါတို့ အရင် ထွက်သွားကြရအောင်...”
“ကောင်းပါပြီ...”
လော့ချန်သည်လည်း ပြင်းထန်လှသော မိစ္ဆာချီများ ဤဘက်သို့ တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအထဲမှ မိစ္ဆာချီ နှစ်ခုမှာ သူ့ကိုပင် စိုးရိမ်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသဖြင့် ၎င်းတို့မှာ အနည်းဆုံး ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့် သားရဲများ ဖြစ်နေမှာ သေချာလှပေသည်။
သိသာသည်မှာ စောစောက ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲက နတ်ဆိုးတောအုပ်၏ ညဥ့်နက်ပိုင်း တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
“ဝှစ်... ဝှစ်...”
ထိုသူနှစ်ဦးသည် အရိပ်များအလား မိစ္ဆာသားရဲ အနည်းဆုံးရှိရာ အရပ်မျက်နှာဆီသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။
“ဘုန်း... ဘုန်း...”
မိုင် ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရောက်သည့်အခါ ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော ဟိန်းဟောက်သံကြီး နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး တောအုပ်တစ်ခုလုံးမှာ တုန်ခါသွားတော့သည်။
လော့ချန်သည် အနောက်သို့ မသိမသာ လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။
ညအမှောင်ထဲတွင် တောင်ငယ်နှစ်လုံးအလား ကြီးမားလှသော အရိပ်ကြီးနှစ်ခုမှာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကောင်းသော အသံကြီးများနှင့်အတူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောအုပ်ကြီးမှာလည်း တစ်စစီ ကြေမွပျက်စီးကုန်တော့သည်။ ထိုပြင်းထန်လှသော ရိုက်ခတ်မှုများက တောအုပ်ကြီးကို မြေလှန်ပစ်လိုက်သဖြင့် လော့ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။
“အဲဒါတွေက အဆိပ်လေဝံနဲ့ အရိုးစားဝံပုလွေတွေပဲ... ကြယ်ငါးပွင့် ထိပ်သီးသားရဲတွေပေါ့...”
ယင်းလီက ဆိုလိုက်သည်။
“ကြယ်ငါးပွင့် ထိပ်သီးသားရဲတွေလား”
လော့ချန်သည် အသက်ကို ဝဝရှူလိုက်ရသည်။ ကြယ်ငါးပွင့် ထိပ်သီးသားရဲဆိုသည်မှာ ထိပ်သီး မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် မဟာသန်မာသူကြီးများနှင့် အစွမ်းချင်း တူညီကြသည်မဟုတ်ပါလော။
သူ၏ လက်ရှိအစွမ်းနှင့်ဆိုလျှင် ထိုသားရဲများကို ရင်ဆိုင်ရန် အဝေးကြီး လိုအပ်နေသေးပြီး ထိုရန်သူ၏ မိစ္ဆာချီလုံး တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် သူ တစ်စစီ ကြေမွသွားနိုင်ပေသည်။
ယင်းလီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်မှသာ လော့ချန်၏ စိတ်မှာ အနည်းငယ် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။
“ဒီညတော့ ဒီတောအုပ်ကြီးက ငြိမ်သက်နေမှာ မဟုတ်တော့ဘူး... သွားကြရအောင်...”
ထိုသူနှစ်ဦးသည် အရှိန်ကို မြှင့်တင်လိုက်ပြီး အနောက်တောင်ဘက်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ခရီးဆက်ကြတော့သည်။
ဤသို့ဖြင့် မိုင်နှစ်ရာ၊ သုံးရာခန့် ခရီးပေါက်သွားသည့်အခါမှသာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထိတ်လန့်စရာ သားရဲဟိန်းသံများမှာ တစ်ဖြည်းဖြည်းနှင့် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။
“ငါတို့ အရင်ဆုံး ဘေးကင်းတဲ့ နေရာတစ်ခု ရှာပြီး အနားယူကြရအောင်...”
ယင်းလီက ဆိုလိုက်သည်။
“ကောင်းပါပြီ”
တောင်တန်းများကြားတွင် လူရိပ်နှစ်ခုမှာ အလင်းတန်းများအလား ပျံသန်းနေကြသည်။ နောက်ထပ် မိုင်ရာဂဏန်းခန့် သွားပြီးနောက် ဆက်စပ်နေသော ရေကန်ကြီးများမှာ သူတို့၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။
ထိုရေကန်များမှာ အကြီးအသေး အမျိုးမျိုးရှိကြပြီး အချို့မှာ ဘူးသီးပုံစံ၊ အချို့မှာ မြွေပုံစံ၊ အချို့မှာမူ စက်ဝိုင်းပုံစံ ရှိကြကာ တောင်တန်းများကြားတွင် ဝှက်ဖုံးနေကြသည်။ ညိုညစ်ညစ် ရေငွေ့များမှာ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ဝဲလည်နေသဖြင့် ပိုမို၍ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှပေသည်။
နတ်ဆိုးတောအုပ်အတွင်းရှိ ရေအရင်းအမြစ်ရှိရာ နေရာများမှာ များသောအားဖြင့် မိစ္ဆာသားရဲများ ပိုမိုပေါများလှသဖြင့် အလွန်ပင် အန္တရာယ်ရှိလှပေသည်။ ယင်းလီသည် အရှိန်ကို မြှင့်တင်၍ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ် လော့ချန်က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ...”
ယင်းလီက မေးမြန်းလိုက်သည်။
လော့ချန်က ရှေ့ရှိ တောင်နှင့်ရေများကို ကြည့်လျက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်။
“ဒီနေရာက တိတ်ဆိတ်လွန်းနေတယ်လို့ စီနီယာအစ်မ မထင်ဘူးလား”
ယင်းလီမှာ ခဏမျှ ကြောင်အသွားခဲ့ပြီးနောက် မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် တည်ကြည်လေးနက်သွားတော့သည်။
ညဘက်တွင် နတ်ဆိုးတောအုပ်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲများမှာ အလွန်ပင် လှုပ်ရှားတတ်ကြသည်မဟုတ်ပါလော။ အထူးသဖြင့် ရေအရင်းအမြစ်ရှိရာ နေရာမျိုး ဖြစ်၏။
သို့သော်လည်း ဤနေရာမှာမူ ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး မိစ္ဆာသားရဲများ၏ အငွေ့အသက်ကိုပင် အနည်းငယ်မျှ ခံစား၍ မရနိုင်ပေ။
“အောက်ဆင်းကြရအောင်”
ယင်းလီသည် မည်သည့်တွန့်ဆုတ်မှုမျှမရှိဘဲ လော့ချန်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ လျှို့ဝှက်လှသော ကမ်းပါးယံတစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး လော့ချန်ကို ဆိုလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နဲ့ တစ်ချက်လောက် စုံစမ်းကြည့်စမ်း...”
လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ထိုင်လိုက်ကာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အစွမ်းကုန် နှိုးဆွလိုက်တော့သည်။
စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်း ရွှေရောင်လှိုင်းလုံးများမှာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီးနောက် အားကောင်းလှသော စိတ်ဝိညာဉ် အာရုံခံစားမှုမှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ ညဘက်ဖြစ်နေလျှင်ပင် မည်သည့်နေရာနှင့် လှုပ်ရှားမှုကိုမဆို လော့ချန်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် တိကျစွာ ပေါ်ထွက်နေတော့သည်။
နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်မှသာ လော့ချန်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်တော့သည်။
ယင်းလီက မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ဘာတွေ ရှာတွေ့လဲ...”
လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး အဝေးရှိ စက်ဝိုင်းပုံစံ ရေကန်ကြီးတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
“တခြား ရေကန်တွေထဲမှာတော့ မိစ္ဆာသားရဲ အငွေ့အသက်တွေ ရှိနေပေမဲ့ အဲဒီ ရေကန်ထဲမှာတော့ မိစ္ဆာသားရဲတင် မဟုတ်ဘူး၊ ဘာသက်ရှိ အငွေ့အသက်မှ မရှိဘူး... နောက်ပြီး အဲဒီ ရေကန်ရဲ့ မိုင်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ လူတွေလုပ်ထားတဲ့ သဲလွန်စတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်...”
“ဟင်...”
ယင်းလီ၏ မျက်ဝန်းများ လင်းလက်သွားခဲ့ပြီး စက်ဝိုင်းပုံ ရေကန်ကြီးကို ကြည့်ကာ လေးလေးနက်နက် စဉ်းစားနေတော့သည်။
“မင်းပြောချင်တာက... အဲဒီ ရေကန်က သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း အခြေစိုက်စခန်းရဲ့ ဝင်ပေါက် ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ပြောချင်တာလား...”
“ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုပဲ ရှိသေးတာပါ... ကျွန်တော်လည်း သေချာ မပြောနိုင်ဘူး...”
“ပိုပြီးတော့ တိတိကျကျ စုံစမ်းလို့ မရဘူးလား...”
လော့ချန်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
“ဒီနေရာမှာ ရေစီးကြောင်းတွေက စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အပေါ် သက်ရောက်မှု အရမ်းကြီးတယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က အောက်ကို မီတာ ဆယ်ဂဏန်းလောက်အထိပဲ ဆင်းနိုင်တာလေ... တကယ်လို့ ထပ်ပြီးတော့ စုံစမ်းချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ရေကန်ထဲကို ကိုယ်တိုင် ဝင်သွားမှ ရမှာပါ...”
“အဲဒါတော့ မဖြစ်ဘူး... အဲဒါက ရန်သူကို သတိပေးသလို ဖြစ်သွားမှာဖြစ်သလို အန္တရာယ်လည်း အရမ်းများတယ်...”
ယင်းလီက အသာအယာ ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ထိုင်လိုက်ကာ အဝေးရှိ ရေကန်ကြီးကို စိုက်ကြည့်လျက် ဆိုလိုက်သည်။
“ထပ်ပြီးတော့ စုံစမ်းနေစရာ မလိုတော့ဘူး... ငါတို့ ဒီမှာပဲ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့... တကယ်လို့ ဒီနေရာက သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း အခြေစိုက်စခန်းသာ ဆိုရင်တော့... သေချာပေါက် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက လူတွေ ထွက်လာမှာပဲ...”
ဤစကားကို ကြားရသည့်အခါ လော့ချန်မှာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်နိုင်သည်။
သူကိုယ်တိုင်လည်း သွားရောက်မစုံစမ်းချင်ပေ။ အကယ်၍သာ ဤနေရာသည် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း အခြေစိုက်စခန်းသာ ဆိုပါက သွေးကျီးကန်းလူသားအမြုတေနှင့် ထို ထူးသခင် တို့မှာ အတွင်းထဲတွင် ရှိနေမှာ သေချာလှပေသည်။ သူတို့ကို သွားရောက်နှောင့်ယှက်မိပါက ယင်းလီအနေနှင့် ထွက်ပြေးနိုင်မလား မသိသော်လည်း သူကတော့ သေချာပေါက် အသက်ဆုံးရှုံးရမှာ ဖြစ်ပေသည်။
အခန်း ၆၆၅ ပြီးပါပြီ။
အခန်း ၆၆၆ - ပေါ်ထွက်လာခြင်းနှင့် အခွင့်အရေး
လော့ချန်သည်လည်း ကမ်းပါးယံပေါ်ရှိ လျှို့ဝှက်သောနေရာတစ်ခုတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
ဤအချိန်အတောအတွင်း သူသည် ကိုယ်တွင်းရှိ သိုင်းဝိညာဉ်အနှစ်သာရများကို ဆက်လက်သန့်စင်ပြီး နယ်ပယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဆောင်လိုခြင်း ဖြစ်၏။
ကံကောင်းသည်မှာ ဤသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းက မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ ထွက်ပေါ်လာစေမည်မဟုတ်သဖြင့် ရန်သူကို သတိပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုပေ။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လှုပ်ရှားမှုများကို အာရုံတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြင့် စောင့်ကြည့်ရင်း လော့ချန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ကျင့်ကြံတော့သည်။
လကွယ်၍ နေထွက်လာခဲ့ပြီး...
တစ်ညတာမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။
စက်ဝိုင်းပုံ ရေကန်ကြီးမှာမူ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေဆဲဖြစ်ပြီး မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိဘဲ ရေသေတစ်ကန်အလား ရှိနေတော့သည်။
လော့ချန်နှင့် ယင်းလီတို့မှာလည်း စိတ်မလောကြသလို မဆင်မခြင်လည်း သွားရောက်ခြင်းမပြုဘဲ ဤအတိုင်းပင် ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်ဆုံးလာခဲ့သည်။
ဤကာလအတွင်း လော့ချန်သည် သိုင်းဝိညာဉ်အနှစ်သာရများကို သန့်စင်ရုံသာမက နေ့စဉ် ဓားဘုရင်၏ ဆန္ဒဖြင့် မိမိ၏ ဓားဆန္ဒကိုပါ သန့်စင်နေခဲ့ပြီး ဓားဆန္ဒအဆင့် ဓားသမားတစ်ဦး အမြန်ဆုံး ဖြစ်လာနိုင်ရန် ကြိုးစားနေတော့သည်။
ကျင့်ကြံမှုများနှင့်အတူ လော့ချန်သည် သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားဆန္ဒအပေါ် နားလည်မှု ပိုမိုနက်နဲလာခဲ့သော်လည်း ဝေဝေဝါးဝါးသာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။ တစ်ခုခုကို ဆုပ်ကိုင်မိတော့မည့်အလား ရှိနေသော်လည်း ဘာမှဆုပ်ကိုင်၍ မရသေးဘဲ မြူမှုန်များကြားမှ ပန်းကို ကြည့်နေရသကဲ့သို့သာ ရှိနေတော့သည်။
ဤသို့ဖြင့် လေးရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
စက်ဝိုင်းပုံ ရေကန်ကြီးမှာမူ လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်မျှပင် မရှိသေးပေ။ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဝင် နေနေသာသာ လူရိပ်ပင် မတွေ့ရဘဲ ရေလာသောက်သည့် မိစ္ဆာသားရဲ အနည်းငယ်သာ ရှိနေတော့သည်။
လော့ချန်က မနေနိုင်ဘဲ ဆိုလိုက်သည်။
“ဒီလောက်အထိ ကြာနေတာတောင် လှုပ်ရှားမှု မရှိဘူးဆိုတော့... ငါတို့ ခန့်မှန်းချက် မှားသွားတာလား... ဒီနေရာက သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း အခြေစိုက်စခန်းရဲ့ ဝင်ပေါက် မဟုတ်ဘူးလား မသိဘူး...”
ယင်းလီသည် လှပသော မျက်ဝန်းများဖြင့် စက်ဝိုင်းပုံ ရေကန်ကြီးကို စိုက်ကြည့်လျက် လေးလေးနက်နက် ဆိုလိုက်သည်။
“ဒီနေ့အထိ လှုပ်ရှားမှု မရှိဘူးဆိုရင်တော့... ငါတို့ အောက်ဆင်းပြီး စုံစမ်းကြည့်ကြတာပေါ့...”
ညဉ့်နက်လာပြီ ဖြစ်၏။
ယနေ့ညမှာ ထူးဆန်းစွာ ပိုမိုတိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး ရေကန်ကြီးပေါ်တွင် ညလေကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လှိုင်းငယ်လေးများသာ ရှိနေတော့သည်။
လော့ချန်သည် တစ်နေ့တာ ကျင့်ကြံမှုကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ အားကောင်းလှသော အာရုံခံစားမှုက ရှေ့ရှိ မိုင် ဆယ်ဂဏန်းခန့်အတွင်း လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။
“မိစ္ဆာသားရဲ ငါးကောင် ရှိနေတယ်... ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် သုံးကောင်နဲ့ ကြယ်လေးပွင့် အလယ်အလတ်အဆင့် နှစ်ကောင်...”
ယခင်တိုက်ပွဲအတွင်း လူပေါင်းရာနှင့်ချီသော သိုင်းဝိညာဉ်အနှစ်သာရများကို ဝါးမျိုခဲ့သလို ဓားဆန္ဒလည်း တိုးတက်လာခဲ့သဖြင့် လော့ချန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ယခင်ကထက် များစွာ သန်မာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
ဤမျှအထိ မည်းမှောင်နေသော နတ်ဆိုးတောအုပ်အတွင်းမှာပင် သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို မိုင် ဆယ်ဂဏန်းခန့်အထိ လွယ်ကူစွာ ဖြန့်ကြက်နိုင်သလို တစ်ဖက်လူ၏ အဆင့်အတန်းကိုပါ ခန့်မှန်းနိုင်သဖြင့် ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
“ဟင်...”
ယနေ့ညလည်း အေးဆေးစွာ ကုန်ဆုံးသွားတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ထားရာမှ လော့ချန်သည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းရန် ပြင်လိုက်စဉ် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် စက်ဝိုင်းပုံ ရေကန်ကြီးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်...
“လူတွေ ထွက်လာပြီ...”
ယင်းလီ၏ ကြည်လင်သောအသံမှာ လော့ချန်၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
စကားအဆုံးတွင်...
“ဝေါ...”
စက်ဝိုင်းပုံ ရေကန်ကြီး၏ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရေလှိုင်းကြီး နှစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး လူရိပ်နှစ်ခုမှာ ရေထဲမှ ထိုးထွက်လာတော့သည်။
“အဲဒီလူပဲ...”
လော့ချန်သည် ထိုအထဲမှ လက်တစ်ဖက် ပြတ်နေသော လူရိပ်ကို အာရုံစိုက်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းထဲတွင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားတော့သည်။
ဤသူမှာ ယခင် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း အခြေစိုက်စခန်းတွင် ယင်းလီကြောင့် လက်တစ်ဖက် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသော သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းမှ ကောင်းကင်နယ်ပယ် မဟာသန်မာသူကြီး ဖြစ်၏။ ထိုသူသည် အခြားသူများ၏ အနှစ်သာရသွေးများကို အဝေးမှနေ၍ သန့်စင်နိုင်သော ထူးဆန်းသည့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ လော့ချန်သာ ဤကျင့်စဉ်ကို ရရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူ၏ ဝါးမျိုခြင်းစွမ်းအားကို ဖော်ပြမိမှာကို စိုးရိမ်နေရန် မလိုတော့ပေ။
“ဝှစ်...”
သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဝင် နှစ်ဦးသည် ရေကန်မှ ထွက်လာသည်နှင့် အနောက်ဘက်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြရာ အရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်လှပေသည်။
“ဒီနေရာက တကယ်ပဲ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်နေတာပဲ...”
ယင်းလီသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။
လော့ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ရရှိသွားခဲ့ပြီး ယင်းလီကို ကြည့်ကာ မျက်ဝန်းများ ဝင်းလက်လျက် တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။
“စီနီယာအစ်မ ယင်းလီ... အဲဒီ မဟာသန်မာသူကြီးက သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းထဲမှာ အဆင့်အတန်း မနိမ့်လောက်ဘူး... ငါတို့ သူ့ကို ဖမ်းဆီးနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့... သူတို့ဆီကနေ ဒီ အခြေစိုက်စခန်းရဲ့ အခြေအနေကို မေးမြန်းနိုင်မှာပဲ...”
လော့ချန်သည် တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်စဉ်ကို မျက်စိကျနေသော်လည်း အကြံအစည် အများကြီး မရှိခဲ့ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်းကင်နယ်ပယ် မဟာသန်မာသူကြီးဆိုသည်မှာ သူ ရင်ဆိုင်နိုင်သော အဆင့်မဟုတ်ပေ။
တစ်ဖက်လူက လက်ညှိုးတစ်ချောင်းနှင့်ပင် သူ့ကို ချေမှုန်းပစ်နိုင်သည်မဟုတ်ပါလော။
ယခုမူ မိမိ၏ ဘေးနားတွင် ထိပ်သီး မဟာသန်မာသူတစ်ဦး ရှိနေသဖြင့် ဤသည်မှာ ကျင့်စဉ်ကို ရရှိနိုင်ရန်အတွက် တစ်သက်မှာ တစ်ခါ ကြုံရခဲသော အခွင့်အရေးကောင်းကြီး ဖြစ်နေတော့သည်။
“အင်း... ငါတို့ အနောက်ကနေ လိုက်သွားကြမယ်... သတိထားနော်... သူတို့ သတိမထားမိစေနဲ့...”
ယင်းလီက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် အနောက်ဘက်သို့ အရိပ်တစ်ခုအလား လိုက်ပါသွားတော့သည်။
လော့ချန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး အနောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားတော့သည်။
ထိုသူနှစ်ဦးသည် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဝင် နှစ်ဦး၏ အနောက် မိုင် ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှ လိုက်ပါနေခြင်းဖြစ်ရာ တစ်ဖက်လူ သတိထားမိမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုသော်လည်း လော့ချန်မှာမူ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ထိုသူနှစ်ဦးကို တိကျစွာ အာရုံခံထားနိုင်သဖြင့် လုံးဝ လွတ်သွားမှာ မဟုတ်ပေ။
တောအုပ်ကြီး၏ အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဝင် နှစ်ဦးမှာ ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် ပျံသန်းနေကြသည်။
“သွေးအကြီးအကဲ... ထူးသခင် က ကျွန်တော်တို့ကို အစီအစဉ်တွေ ပျက်စီးမှာစိုးလို့ နောက်ထပ် သုံးလအထိ အပြင်မထွက်ဖို့ မှာထားတာလေ... အခု ကျွန်တော်တို့ အပြင်ထွက်တာကို တစ်ယောက်ယောက် သိသွားရင်တော့...”
အနောက်မှ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဝင်က လက်တစ်ဖက်ပြတ် အဖိုးကြီးကို ဖျောင်းဖျနေတော့သည်။
သွေးအကြီးအကဲ ဟု ခေါ်သော လက်တစ်ဖက်ပြတ် အဖိုးကြီးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
“ဘာကြောက်နေတာလဲ... ရက်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတာလေ... ငါတို့က ဒီလောက်အထိ သေချာ ပြင်ဆင်ထားတာဆိုတော့... တာယွဲ့မင်းဆက်ရဲ့ ဂိုဏ်းတွေက ငါတို့ အခြေစိုက်စခန်းကို အမြစ်ပြတ်သွားပြီလို့ ထင်ပြီး ပျော်နေကြမှာပဲ... တခြားကိစ္စတွေကို သူတို့ စိတ်ဝင်စားမှာ မဟုတ်ဘူး...”
“ဒါပေမဲ့...”
ထို သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဝင်မှာ တွန့်ဆုတ်နေဆဲ ဖြစ်၏။
သွေးအကြီးအကဲက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
“စိတ်ချစမ်းပါ... ငါလည်း အခြေအနေကို သိပါတယ်... ငါက အနီးအနားက မြို့အချို့ကို သွားပြီး လူအချို့ကို သတ်ပြီး အနှစ်သာရသွေးတွေကို သန့်စင်ပြီး အစွမ်းပြန်ဖြည့်ချင်ရုံတင်ပါ... အဲဒီအချိန်ကျရင် အစအန မကျန်အောင် လုပ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဘယ်သူမှ သိမှာ မဟုတ်ဘူး...”
စကားပြောနေစဉ် သွေးအကြီးအကဲသည် ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေသော သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို ကိုင်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ရက်စက်လှသော အငြိုးအတေးများ လင်းလက်သွားတော့သည်။
ယခင်တိုက်ပွဲတွင် သူသည် ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အဖော်တစ်ဦး၏ အသက်ကို စတေးပြီး ဒဏ်ရာကို ခေတ္တ တည်ငြိမ်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အစွမ်းများမှာ ပြန်လည်မကောင်းမွန်သေးသဖြင့် အခြေစိုက်စခန်းမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်လာခဲ့ပြီး လူများကို သတ်ဖြတ်ကာ အနှစ်သာရသွေးဖြင့် အစွမ်းပြန်ဖြည့်ရန် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်၏။
သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဝင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။
“သွေးအကြီးအကဲ... သင့်ကို ဘယ်သူ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တာလဲ... လူသားအမြုတေ အဆင့်ရှိသူလား...”
“မဟုတ်ဘူး... လော့ရှာဂိုဏ်းရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်မလေး တစ်ယောက်ပဲ...”
သွေးအကြီးအကဲက ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး ညာဘက် အင်္ကျီလက်ကို ဆုပ်ကိုင်လျက် နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ရက်စက်လှသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
“အဲဒီ မိန်းမက ငါ့ရဲ့ လက်တစ်ဖက်ကို ဖြတ်ဝံ့တယ်ပေါ့... နောင်တစ်ချိန် ငါတို့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက တာယွဲ့မင်းဆက် ကို သိမ်းပိုက်ပြီးတဲ့အခါ... သူမသာ ငါ့လက်ထဲ ရောက်လာရင်တော့... သေတာကမှ ပိုပြီး သက်သာဦးမယ်ဆိုတာကို ငါ ပြလိုက်မယ်... ဒါနဲ့... သူက တကယ့်ကို လှပတဲ့ မိန်းမလှလေးပဲ... အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းကိုလည်း ပေးကစားရမှာပေါ့... ဒီလိုမျိုး ထိပ်သီး ပါရမီရှင်မလေးကို ခြေဖဝါးအောက်မှာ ထားရတာက ဘယ်လိုအရသာလဲဆိုတာ မင်းလည်း မြည်းစမ်းကြည့်ရတာပေါ့...”
သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဝင်က ဟဲဟဲ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဟုတ်လား... ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တောင် မစောင့်နိုင်တော့ဘူး...”
“ဝှစ်... ဝှစ်...”
ထိုသူနှစ်ဦးသည် အရှိန်ကို မြှင့်တင်လိုက်ပြီး နတ်ဆိုးတောအုပ်၏ အပြင်ဘက်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။
မိုင် ဆယ်ဂဏန်းခန့် အကွာတွင်...
လော့ချန်သည် ယင်းလီ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲမှ တိုးညင်းစွာ ဆိုလိုက်မိသည်။
“ဒီနှစ်ယောက်ကတော့ တကယ့်ကို သေချင်နေတာပဲ...”
ယင်းလီသည် ထိုသူနှစ်ဦး၏ စကားကို သိရှိလိုသဖြင့် လော့ချန်က စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ နှုတ်ခမ်းလှုပ်ရှားမှုများကို သေချာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် စကားစမြည်များကို ခန့်မှန်း၍ ပြန်လည် ပြောပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ရှေ့ပိုင်း စကားများမှာ အကြောင်းမဟုတ်သော်လည်း နောက်ဆုံး စကားနှစ်ခွင်က ယင်းလီ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားစေတော့သည်။
“ဘယ်အချိန်မှာ တိုက်ခိုက်မလဲ...”
လော့ချန်က မေးမြန်းလိုက်သည်။
ယင်းလီ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်နေခဲ့ပြီး ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ကာ ဆိုလိုက်သည်။
“နတ်ဆိုးတောအုပ် ထဲကနေ ထွက်သွားတဲ့အထိ စောင့်ကြည့်မယ်... ဘာပြဿနာမှ မဖြစ်စေချင်ဘူး...”
နတ်ဆိုးတောအုပ်၏ ထိတ်လန့်စရာ သားရဲဟိန်းသံများကြားတွင် လူရိပ်လေးခုမှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။
ကောင်းကင်ယံမှာ တစ်ဖြည်းဖြည်းနှင့် လင်းထိန်လာခဲ့ပြီး သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဝင် နှစ်ဦးမှာလည်း နတ်ဆိုးတောအုပ်၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
အတန်ကြာ ခရီးဆက်ပြီးနောက် ရှေ့ရှိ တောအုပ်ကြီး၏ အပြင်ဘက်တွင် အကြီးအသေး မမျှသော မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့ကို လှမ်းမြင်လိုက်ကြရတော့သည်။
“ဟဲဟဲ... အဲဒီနေရာပဲ... အဲဒီမြို့မှာ အနည်းဆုံး လူဦးရေ တစ်သိန်းလောက် ရှိမှာပဲ... သူတို့အားလုံးရဲ့ အနှစ်သာရသွေးတွေကို သန့်စင်လိုက်မယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အစွမ်းတွေ အထွတ်အထိပ် ပြန်ရောက်ဖို့အတွက် လုံလောက်သွားမှာပဲ...”
မြို့လေးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သွေးအကြီးအကဲက ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တက်လှမ်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်...
“ဒီမှာပဲ နေခဲ့တော့...”
အေးစက်လှသော လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားခဲ့ပြီး လှပတင့်တယ်လှသော လူရိပ်တစ်ခုမှာ မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မရှိဘဲ ထိုသူနှစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။
အခန်း ၆၆၆ ပြီးပါပြီ။