အခန်း (၉၀၇-၉၀၈)

အခန်း (၉၀၇) စိတ်ဝင်စားမှု

ခြေထောက်တစ်ဖက်သည် ဟန်ရှောင်း၏လက်မောင်းအောက်တွင် ပိတ်မိနေဆဲဖြစ်ပြီး အသားအရေသည် အေးစက်သော ယန္တရားဝတ်စုံနှင့် ကပ်နေသည်။

အေးမီစ်က ခေါင်းစောင်းလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ခြေထောက်ကို လွှတ်ပေးပါဦး။”

ဟန်ရှောင်းက သူ၏ဆုပ်ကိုင်မှုကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး အနည်းငယ်ဆုတ်ခွာကာ အေးမီစ်အား သူမ၏ရှည်လျားပြီး ဖြူဖွေးသောခြေတံများကို အနက်ရောင်ဝတ်စုံအတွင်းသို့ ပြန်သွင်းခွင့်ပြုလိုက်သည်။

တိုက်ပွဲတွင် ဆိုးရွားစွာပျက်စီးသွားသော အေးမီစ်၏ဝတ်စုံကို အကဲခတ်ပြီးနောက် ဟန်ရှောင်းက လက်ဖဝါးကိုမြှောက်လိုက်ရာ နာနိုအမှုန်များ စီးဆင်းလာပြီး စုတ်ပြဲနေသော အထည်စများကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည့် ပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကချက်

အေးမီစ်သည် သူမ၏စွမ်းအားနယ်ပယ်ကို အသုံးပြုပြီး ဥက္ကာခဲထဲမှ ရုန်းထွက်လိုက်ကာ ဖုန်ခါပြီး အကြောဆန့်လိုက်သည်။ ဥက္ကာခဲအများအပြားနှင့် တိုက်မိခြင်းကြောင့် သူမတွင် ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာအနည်းငယ် ရရှိခဲ့သည်။

“တော်တော် နာတာပဲ။” အေးမီစ်က သူမ၏သွယ်လျသောခါးကို ပွတ်သပ်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ထားလိုက်ပါတော့၊ ဒီစမ်းသပ်တိုက်ခိုက်မှုကို ငါအကြံပြုခဲ့တာပဲ။ ငါ့အပြစ်နဲ့ငါပါပဲ။”

“ကျွန်တော် ထိန်းထားခဲ့ပါတယ်။” ဟန်ရှောင်းက ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။

“ဪ၊ တကယ်ပဲ၊ မင်းအခု ငါ့ထက် ပိုသန်မာနေပြီ။”

အေးမီစ်က သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း ဤအရာကို မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ သူမ၏မျက်နှာထားမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။

ဘလက်စတားသည် တိုက်ပွဲအခြေအနေကို အစမှအဆုံးတိုင် ခိုင်မြဲစွာဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အေးမီစ်သည် ယခုအခါ သူ၏အင်အားကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်သွားပြီဖြစ်သည်။

“စိတ်ဓာတ်ကျစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်...”

ဟန်ရှောင်း စကားမဆုံးမီ အေးမီစ်က ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ “တော်လောက်ပြီ။ ငါရှုံးပြီးတဲ့နောက် နှစ်သိမ့်ပေးခံရဖို့လိုတဲ့သူလို့ မင်းထင်နေတာလား။”

“ဟီလာနဲ့ မကြာခဏ စမ်းသပ်တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ဖြစ်လာတဲ့အကျင့်ပါ။” ဟန်ရှောင်းက မေးစေ့ကိုပွတ်သပ်ရင်း ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက စစ်မြေပြင်ကိုရှင်းလင်းရန် သူ၏ယန္တရားတပ်မတော်ကို အချက်ပြလိုက်သည်။ စကြဝဠာထဲတွင် ပျံဝဲနေသော အပျက်အစီးများကို ကြည့်ရင်း သူက မှတ်ချက်ချလိုက်သည်၊ “ခင်ဗျားအတွက် ကျွန်တော်လုပ်ပေးခဲ့တဲ့လက်နက်တွေ ပျက်သွားပြီ။ နောက်မှ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးဌာနကို နောက်တစ်ခု ထပ်လုပ်ခိုင်းလိုက်မယ်... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ပိုက်ဆံပေးရမယ်နော်။”

“ငါသိပါတယ်။” အေးမီစ်က ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ဤတိုက်ပွဲကို စတင်ခဲ့ပြီး ဟန်ရှောင်းပေးပို့ထားသော လက်နက်ကိုပင် ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ သူ့ကို အသစ်တစ်ခု အလကားပေးခိုင်း၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အဆင့် အေ အထက်ဆင့်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် မိမိကိုယ်ကို ဂုဏ်ယူမှုအဆင့်တစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားရမည်ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲပြီးဆုံးပြီးနောက် အဝေးမှ မျောလွင့်နဂါးကျွန်းရေယာဉ်စုသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။ အေးမီစ်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး သူမပြန်လည်ရရှိသော အင်အားအနည်းငယ်ကို အသုံးပြုကာ မျောလွင့်နဂါးကျွန်းကို ရပ်တန့်စေလိုက်သည်။

ထို့နောက် မျောလွင့်နဂါးကျွန်း၏အကာအကွယ်ဒိုင်းကာ ပွင့်သွားပြီး ရေယာဉ်စုသည် သင်္ဘောကျင်းတွင် ဆိုက်ကပ်လိုက်သည်။

မျောလွင့်နဂါးကျွန်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးမုဒ်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မြေအောက်တွင် ဝှက်ထားသော အဆောက်အအုံများသည် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည်။ လူအများအပြားသည် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကို ကြည့်ရန် သူတို့၏အိမ်များကို အပြေးအလွှား သွားရောက်စစ်ဆေးကြသည်။

ဟယ်ယာ ဦးဆောင်သော ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးအဖွဲ့သည်လည်း အိမ်များကို ပြုပြင်ရန် သူတို့၏အလုပ်များကို စတင်လုပ်ဆောင်ကြသည်။

ဟန်ရှောင်းနှင့် အေးမီစ်တို့သည် သူတို့၏အဝတ်အစားများကို ပြုပြင်ပြီးနောက် မျောလွင့်နဂါးကျွန်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပျံသန်းသွားကြသည်။ လမ်းတွင် ရှိနေသူအားလုံး၏ အကြည့်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

မျောလွင့်နဂါးကျွန်းအဖွဲ့ဝင်များသည် အေးမီစ်တစ်ယောက် ဟန်ရှောင်းကို ရှုံးနိမ့်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး သူတို့၏ခေါင်းဆောင် အနိုင်ကျင့်ခံလိုက်ရသည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏စိတ်နှလုံးတွင် မကျေနပ်မှုအချို့ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဂျန်နီသည် စိတ်မရှည်စွာ ပြေးလာပြီး ဟန်ရှောင်းကို စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် အေးမီစ်ဘက်သို့လှည့်ကာ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်၊ “ရှင် အဆင်ပြေရဲ့လား။”

“သိပ်ပြီး ဒဏ်ရာမရပါဘူး။ အင်အားအများကြီး ကုန်သွားရုံပါပဲ။” အေးမီစ်က လက်ကာပြပြီး ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။ “ဘလက်စတား၊ စကားပြောရအောင် ငါ့နန်းတော်ကို သွားကြစို့။”

သူမ စကားပြောရင်း ပင်မခန်းမဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏ယန္တရားဝတ်စုံကို ချွတ်ပြီး နောက်မှလိုက်ပါသွားသည်။

မျောလွင့်နဂါးကျွန်း၏နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အေးမီစ်သည် ဟန်ရှောင်းအား ကျောက်ခုံတန်းများရှိရာ နောက်ဖေးဥယျာဉ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

သူမသည် စားပွဲပေါ်ရှိ ဝိုင်ခွက်နှစ်ခွက်ထဲသို့ ဝိုင်ထည့်ရန် သူမ၏စွမ်းအားနယ်ပယ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ တစ်ငုံသောက်ရန် မော့လိုက်ပြီးနောက် ဟန်ရှောင်း မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးညွတ်သွားသည်။

“ဒါက အီဆော့ ဟင်းလင်းပြင်နဂါးအရိုးတွေကိုသုံးပြီး ချက်လုပ်ထားတဲ့ နဂါးအရိုးဝိုင်ပဲ။ ဧည့်သည်တွေကို ဧည့်ခံဖို့ ငါထုတ်ခဲတယ်။”

“ဝိုင်ချက်ဖို့ အဲဒါတွေကို တကယ်သုံးတာလား၊ ဘယ်လောက် မှောင်မိုက်တဲ့ ချက်ပြုတ်နည်းလဲ” ဟန်ရှောင်းက မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ သို့သော် သူက တစ်ငုံသောက်ရန် ခွက်ကို မော့လိုက်သည်။ မီးတန်းတစ်ခု သူ့လည်ချောင်းထဲသို့ စီးဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ချော်ရည်ပူကို သောက်နေရသကဲ့သို့ပင်။ ပြီးနောက် ပြင်းထန်သော အရသာတစ်ခု ပြန်လည်တက်လာပြီး အရသာခံရင်း ပါးစပ်ကို သပ်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် အေးမီစ်က စိတ်ခံစားမှုပါသော လေသံဖြင့် စကားစပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့အင်အားက အခု ငါ့ကို ကျော်တက်သွားပြီ၊ ပြီးတော့ မင်း အချိန် အနှစ်နှစ်ဆယ်ပဲ ယူခဲ့ရတယ်... ငါကတော့ အဲဒီအချိန်တွေ အကုန်လုံးကို အလကားဖြုန်းတီးခဲ့တာပဲ။ မင်းနဲ့ယှဉ်ရင် ငါက ရပ်တန့်နေခဲ့တာ။”

“အလကားဖြုန်းတီးတဲ့ အဆင့်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ခင်ဗျားက ပျင်းရုံသက်သက်ပါ” ဟန်ရှောင်းက နောက်ပြောင်လိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားသာ တကယ်ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရင် အဲဒါ ခင်ဗျားမဟုတ်တော့ဘူး။”

“မင်းစိတ်ထဲမှာ ငါက အဲဒီလောက် ပျင်းတဲ့သူလား။” အေးမီစ်က မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်သည်။

“မဟုတ်ဘူးလား။” ဟန်ရှောင်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဟွန်း... ငါ့ကိုယ်ငါ မင်းနဲ့နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် ငါ့မှာ စိတ်အားထက်သန်မှု သိပ်မရှိဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။” အေးမီစ်က ပြန်မပြောနိုင်ဘဲ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူမ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည့်အချက်က ဟန်ရှောင်းအပေါ်ထားရှိသော သူမ၏သဘောထားကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ အဆင့် အေ အထက်ဆင့်တိုင်းသည် ပိုမိုတိုးတက်ရန် ခက်ခဲကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိကြပြီး အားကြီးသူ၏ စည်းမျဉ်းမှာ သူတို့ထက် သန်မာသူများကို အမြဲလေးစားရန်ဖြစ်သည်။

အေးမီစ်က ခွက်ကိုချလိုက်ပြီး ဟန်ရှောင်းကို ငေးကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်၊ “အနှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း ဒီအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ မင်းအများကြီး ခံစားခဲ့ရမှာပဲ။”

ဟန်ရှောင်း ခေတ္တရပ်တန့်သွားပြီး ဤစကားသည် အလွန်ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီစကားစုက... သူဘယ်နေရာမှာ ကြားဖူးတာပါလိမ့်။

(အခန်း ၉၀၄ တွင် ဟန်ရှောင်းက လိုသဲကို တူညီသော စကားစု ပြောခဲ့ဖူးသည်။)

ရင်ထဲမှ ထူးဆန်းသောခံစားချက်ကို ဖိနှိပ်ရင်း ဟန်ရှောင်းက ခြောက်ကပ်ကပ် ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။ “အဆင်ပြေပါတယ်ဗျာ။”

“အခု မင်းက စကြဝဠာထဲမှာ ကိုယ်ပိုင်နေရာတစ်ခု ဖန်တီးပြီးပြီဆိုတော့ အနာဂတ်မှာ ဘယ်လို အစီအစဉ်တွေ ရှိသေးလဲ။” အေးမီစ်က စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

“ဆက်လက် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မယ်၊ အင်အားစုဆောင်းမယ်။”

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ အေးမီစ် ခေတ္တရပ်တန့်သွားပြီး မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

“မင်းရဲ့စွမ်းရည်က မလုံလောက်သေးဘူးလို့ ခံစားရလား။”

“ကန့်သတ်ချက်ကို မရောက်ခင် အင်အားက ဘယ်တော့မှ လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။” ဟန်ရှောင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“... တကယ်တော့ ငါနားမလည်တဲ့ အရာတစ်ခုရှိတယ်။”

အေးမီစ်က ခြေထောက်ချိတ်ထိုင်လိုက်ပြီး မေးစေ့ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ထောက်ကာ သူ့ကိုစိုက်ကြည့်ရင်း ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ ရှစ်နှစ် ကိုးနှစ်လောက်က မင်းကို ဘာလို့ ရှေ့ဆက်မတိုးတာလဲလို့ ငါမေးတော့ မင်းမှာ အရည်အချင်းမပြည့်မီသေးဘူးလို့ ပြောခဲ့ပေမဲ့ အကြောင်းရင်းကို ပြောပြဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့တယ်။ မင်း ဘာကို အတိအကျ ကြောက်နေတာလဲ။ မင်းက ကြီးမားတဲ့ သြဇာအာဏာရှိပြီး ကြက်သွေးရောင်အင်ပါယာကို ကျောထောက်နောက်ခံအဖြစ် ရထားတဲ့ အစွမ်းထက် အဆင့် အေ အထက်ဆင့် စူပါတစ်ယောက်ပဲ။ မင်းကို ဘာက ဒီလောက် ကြောက်လန့်စေနိုင်တာလဲ။”

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ဟန်ရှောင်း တွန့်ဆုတ်သွားသည်။

သူကြောက်နေသည့်အရာမှာ နောက်ပိုင်းဗားရှင်းများ၏ အဆုံးစွန်ဘော့စ်ဖြစ်သော ကမ္ဘာ့သစ်ပင်လူမှုအဖွဲ့အစည်း ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ရှစ်နှစ် ကိုးနှစ်က သူကပ်ဘေးအဆင့်သာ ရှိသေးချိန်တွင် သူတို့၏အဆင့်အတန်းများ ကွဲပြားခြားနားခဲ့သဖြင့် အေးမီစ်ကို မပြောပြခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုအခါ သူတို့၏အဆင့်အတန်းများ တူညီနေပြီဖြစ်သဖြင့် သူ၏စကားများတွင် အလေးချိန်တစ်ခု ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ စဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီး ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် သတင်းတချို့ ရထားတယ်၊ အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော်တို့ စကြဝဠာထဲမှာ ကြီးမားတဲ့ ကပ်ဘေးတစ်ခု ကျရောက်လိမ့်မယ်။ ဘယ်သူမှ ရှောင်လွှဲနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ ပြေးစရာနေရာလည်း ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။”

အေးမီစ်က သူ့အဖြေကို အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ “အဲဒီလို ကပ်ဘေးမျိုးက လူမှုအဖွဲ့အစည်းကြီးသုံးခု စိုးရိမ်ရမယ့် ကိစ္စပဲ။ ဘာကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ။”

“ကပ်ဘေးကျရောက်လာရင် အဆင့် အေ အထက်ဆင့်တွေက ပုရွက်ဆိတ်ကြီးတွေလောက်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့အောက်က လူတွေ ဘယ်လိုလုပ် လွတ်မြောက်နိုင်မှာလဲ။”

အေးမီစ်က ဝိုင်ခွက်ကို မသိစိတ်ဖြင့် ပွတ်သပ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်၊ “ဒါဆို မင်းမှာ ဒီလို ကြိုတင်သိမြင်မှုမျိုး ရှိနေတာကိုး... မင်းရဲ့တွန်းအားက မင်းရဲ့ မရောင့်ရဲနိုင်တဲ့ ရည်မှန်းချက်ကြောင့် လာတယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ။”

သူမသည် ဟန်ရှောင်း၏စကားများကို သံသယမဝင်ပေ။ လူတိုင်းတွင် မတူညီသော သတင်းအချက်အလက်လမ်းကြောင်းများ ရှိကြပြီး အင်ပါယာရှိ သူ၏ရာထူးတစ်ခုတည်းကပင် သူမမရရှိနိုင်သော လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်စေသည်။

ထို့အပြင် ဘလက်စတားအနေဖြင့် သူမကို လိမ်ညာရန် အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။

လေထုက ပိုမိုလေးလံလာပြီး အေးမီစ်သည် အတွေးနက်နေပုံရကာ ဟန်ရှောင်းက စကားမပြောဘဲ ဝိုင်ကိုသာ အရသာခံနေသည်။

ဝိုင်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် လှုပ်ခါပြီးနောက် အေးမီစ်က ခေါင်းမော့လာပြီး တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ငါ အပျင်းထူလို့ မရတော့ဘူးနဲ့တူတယ်။ အဲဒီလိုနေ့မျိုး ရောက်လာရင် တိုက်ခိုက်ဖို့ ငါမင်းဘေးမှာ ရပ်တည်နေမယ်။”

“အဲဒါ အကောင်းဆုံးပဲ။” ဟန်ရှောင်းက ပြုံးလိုက်သည်။

အတိတ်ကာလက မျောလွင့်နဂါးကျွန်း ဖျက်ဆီးခံရခြင်းကြောင့် ကမ္ဘာ့သစ်ပင်ဗားရှင်းအတွင်း အေးမီစ်၏ အသက်ရှင်ခြင်း သေဆုံးခြင်းကို မသိရပေ။ သို့သော် အီဆော့သည် မျောလွင့်နဂါးကျွန်းတွင် နေထိုင်ပြီး ကမ္ဘာအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာခြင်း မပြုသဖြင့် အေးမီစ်အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော ယခင်က ကြေကွဲဖွယ်ဖြစ်ရပ်များသည် ဤအကြိမ်တွင် ပေါ်ပေါက်လာမည်မဟုတ်ပေ။

ဟန်ရှောင်း ယူဆောင်လာသော လွှမ်းမိုးမှုသည် အေးမီစ်၏ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ သူမသည် ကမ္ဘာ့သစ်ပင် ပေါ်လာမည့်ခေတ်အထိ ခံနိုင်ရည်ရှိသင့်သည်။

ဤအချိန်တွင် ဂျန်နီ လျှောက်လာပြီး ဟန်ရှောင်းကို တမင်လျစ်လျူရှုကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “အရှင် နဂါးဧကရီ၊ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု ခန့်မှန်းချက်တွေ ထွက်လာပါပြီ။ ရှင် ပြန်လည်စစ်ဆေးဖို့ လိုပါတယ်။”

“သိပြီ။” အေးမီစ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ဟန်ရှောင်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ “ငါလုပ်စရာ ကိစ္စတချို့ ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့စွမ်းအင် အပြည့်အဝ ပြန်မကောင်းသေးဘူး။ ငါနားဖို့ လိုတယ်။”

ဟန်ရှောင်း မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။ “ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ လုပ်ပါ။ ခင်ဗျားပြန်ကောင်းလာတဲ့အထိ ကျွန်တော် မျောလွင့်နဂါးကျွန်းမှာ နေပါမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရေပင်လယ်ဂြိုဟ်ကို သွားလည်ဖို့ လမ်းကြုံနေတာပဲ။”

“ကောင်းပြီ။”

အေးမီစ်က ဤသည်မှာ ဟန်ရှောင်း၏ ဂရုစိုက်မှုကို ပြသနည်းဖြစ်ကြောင်း သိသဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

ဟန်ရှောင်း ခေါင်းညိတ်ပြီး ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်သည်။

ဟန်ရှောင်းကို အကြည့်ဖြင့် လိုက်ပို့ရင်း ဂျန်နီ၏ အေးစက်သော မျက်နှာထားသည် ဖြည်းညှင်းစွာ အရည်ပျော်ကျလာသည်။ သူမသည် အေးမီစ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာထားဖြင့် ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။ သို့သော် ဘာပြောရမည်ကို တွန့်ဆုတ်နေပုံရသည်။

“ဟွန်း” အေးမီစ်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်း ဘာပြောစရာ ရှိလို့လဲ။”

ဂျန်နီ ပါးစပ်ဟလိုက် ပိတ်လိုက် လုပ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သတ္တိမွေးလိုက်သည်။

“အရှင် နဂါးဧကရီ... ရှင် ဘလက်စတားကို ကြိုက်နေတာလား။”

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ အေးမီစ် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

“မင်း ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေတာလဲ။”

“ကျွန်မ... ကျွန်မ သိချင်လို့ပါ။” ဂျန်နီက သွားကြိတ်လိုက်သည်။ “ပြီးတော့ ကျွန်မ ဘလက်စတားကို မကြိုက်ဘူး။”

“နောက်ဆုံးအပိုင်းကို ငါသိတယ်။ မင်း အလေးပေးပြောစရာ မလိုပါဘူး။” အေးမီစ်ထံမှ အားကိုးရာမဲ့သော ရယ်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ဂျန်နီက လေးနက်စွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“အရှင်၊ ကျွန်မ ဘလက်စတားကို မုန်းတာ ရှင်ထင်နေတဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး... အစတုန်းက ကြားနေအင်အားစုအဖြစ် ရပ်တည်ထားတဲ့ ကျွန်မတို့ရဲ့ ရာထူးကြောင့် ဘယ်သူမှ ကျွန်မတို့ကို လာမစခဲ့ကြဘူး။ ကျွန်မတို့ရဲ့ နေ့ရက်တွေက အေးချမ်းခဲ့ပြီး သြဇာအာဏာ အကန့်အသတ်ရှိပေမဲ့ အဆင်ပြေခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူပေါ်လာပြီးတဲ့နောက် မျောလွင့်နဂါးကျွန်းက အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အခြေအနေတွေ အများကြီး ကြုံခဲ့ရတယ်၊ ပြီးတော့ ဘလက်စတားသာ မရှိရင် အဲဒီလိုပြဿနာတွေ ရှိမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်မ အမြဲတွေးမိတယ်။ သူက ရိုးရှင်းတဲ့လူ မဟုတ်ဘူး၊ တစ်နေ့ကျရင် ကျွန်မတို့ကို ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်တွေ ယူဆောင်လာလိမ့်မယ်။”

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ အေးမီစ်ကလည်း ပြုံးလိုက်ပြီး စဉ်းစားဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်၊ “ဒါဆို... ငါက ဘလက်စတားကို ကြိုက်လို့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားတာလို့ မင်းထင်နေတာလား။”

“သူ့အပေါ်ထားတဲ့ ရှင့်သဘောထားကိုလည်း ကျွန်မ လေ့လာကြည့်ပြီးပြီ၊ ဒီဖြစ်နိုင်ချေကို လျစ်လျူရှုလို့ မရဘူး” ဂျန်နီက ပြန်ဖြေသည်။

အေးမီစ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

“မဆိုးပါဘူး၊ ငါ့မှာ ဘလက်စတားအပေါ် ခံစားချက်တချို့ ရှိတယ်။ မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားလဲ။ ငါ့ကို တားမလို့လား။”

“ကျွန်မ...” ဂျန်နီ ထိတ်လန့်သွားပြီး မည်သို့တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသိတော့ပေ။

“ကောင်းပြီ၊ ငါမင်းကို နောက်တာ ရပ်လိုက်တော့မယ်။” အေးမီစ်က အားကိုးရာမဲ့စွာ လက်ကာပြလိုက်သည်။ “ငါ့မှာ ဘလက်စတားအပေါ် မျက်နှာသာပေးမှုတချို့ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အချစ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ။ ငါအသက် ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ။ ရှက်လို့ ငါ့ခံစားချက်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားမယ့် လူစားမျိုးလို့ ထင်နေတာလား။”

ထို့နောက် အေးမီစ် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။ သူမသည် စကြဝဠာကို ငေးကြည့်ရင်း ဂျန်နီကို ကျောပေးထားသည်။

“အဆင့် အေ အထက်ဆင့်တွေထဲမှာ ဘလက်စတားက ငါ့မျက်စိထဲမှာ အဆင်ပြေတဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူပဲ။ သူ ငါ့ကို နိုင်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ငါနဲ့ မျိုးပွားဖို့ အရည်အချင်းရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ အစကနေ အခုထိ မျိုးရိုးဗီဇ လက်ဆင့်ကမ်းဖို့ ယောကျ်ားတစ်ယောက်ကို ငါ့ဆီ ဝင်ခွင့်ပေးဖို့ စိတ်ကူး ငါ့မှာ ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့ဘူး။

“သူ့အပေါ်ထားတဲ့ ငါ့ရဲ့မျက်နှာသာပေးမှုက မျောလွင့်နဂါးကျွန်းအပေါ် သူပေးခဲ့တဲ့ အကူအညီနဲ့ သူ့ကို ငါလေးစားမှုကနေ လာတာ။ သူနဲ့ ငါ့ရဲ့ဆက်ဆံရေးက ရင်းနှီးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက အများဆုံး ငါယုံကြည်ရတဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်းနဲ့ ရဲဘော်ရဲဘက်ပဲ။ ငါတို့ အချစ်အကြောင်း ပြောနေတာ မင်းဘယ်တုန်းက မြင်ဖူးလို့လဲ။”

ဂျန်နီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဟုတ်တယ်၊ အရှင်နဲ့ ဘလက်စတားက ဘယ်လိုလုပ် ဆက်ဆံရေးရှိနိုင်မှာလဲ။ သူမ မှားယွင်းနေတာ ဖြစ်လောက်သည်။

သို့သော် အေးမီစ်၏ နောက်ထပ်ဝါကျက သူမ၏မျှော်လင့်ချက်များကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ နေ့ရက်တွေက ရှည်လျားပါသေးတယ်။ အနာဂတ်မှာ ဆက်ခံမယ့်သူထားဖို့ ငါ့စိတ်ကူး ပြောင်းသွားရင်...”

အေးမီစ်သည် ဟန်ရှောင်းနှင့် ပေါင်းဖက်ခြင်းအကြောင်း တွေးမိပြီး ရယ်မောရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ဘလက်စတားက တစ်ဦးတည်းသော ကိုယ်စားလှယ်လောင်းပဲ။”

ကချက်

ဂျန်နီလက်ထဲရှိ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာ နှစ်ပိုင်းကျိုးသွားသည်။

...

ထိုအချိန်တွင် ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏ယန္တရားတပ်မတော်နှင့် သတ္တုပြားများကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဖီးလစ်အား သူ၏အာကာသယာဉ်ကို မျောလွင့်နဂါးကျွန်းတွင် ဆိုက်ကပ်ရန် ထိန်းချုပ်ခိုင်းလိုက်သည်။

တံခါးပိတ်သွားသည်နှင့် ဟန်ရှောင်း သူ၏အင်တာဖေ့စ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

မစ်ရှင် [‘နဂါးဧကရီ’ အေးမီစ်] ပြီးမြောက်သွားပြီဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မိနစ်နှစ်ဆယ်ကျော် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး လိုအပ်ချက်အားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့သည်။

ပြီးတော့ သူရရှိနိုင်မည့် အကောင်းဆုံးဆုလာဘ်မှာ အေးမီစ်ထံမှ ပါရမီ သို့မဟုတ် စွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်သည်။

သည်းခံ၊ သည်းခံ...

ဟန်ရှောင်း အသက်ရှူထုတ်လိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်သည်။

ဖေဒင်နှင့် နီရိုတို့ သူ့ဘေးတွင် မရှိသဖြင့် သူ၏ကံဆိုးမှုကို အသုံးပြုပြီး လောင်းကြေးထပ်မည် မဟုတ်ပေ။

ယားယံနေသော လက်ချောင်းများကို ထိန်းချုပ်ရင်း ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏အခြားမစ်ရှင်ဆုလာဘ်များဆီသို့ လှည့်လိုက်သည် - အတွေ့အကြုံအမှတ် အမြောက်အမြား၊ ဂန္တဝင်အမှတ်တစ်ခုနှင့် အေးမီစ်၏ ဇာတ်ကောင်ဆင့်ခေါ်ကတ် တစ်ခု။

စာစဉ် (၅၄)၊ အခန်း (၉၀၇) ပြီးပါပြီ။

လင်းဆက်

+++++

အခန်း (၉၀၈) မိတ်ဆွေဟောင်း

ဆုလာဘ်အဖြစ်ရရှိသော အတွေ့အကြုံအမှတ်ပမာဏမှာ အာဏာရှင်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော သူ၏မစ်ရှင်နှင့် အတူတူလောက်ပင်ဖြစ်သည်။ ရည်မှန်းချက်အားလုံး ပြီးမြောက်ခြင်းက သူ့ကို အတွေ့အကြုံအမှတ် သန်းနှစ်သောင်းကျော် ရရှိစေခဲ့ပြီး ဤသည်မှာ အဆင့် အေ အထက်ဆင့် မစ်ရှင်တစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အခြေခံအားဖြင့် စံသတ်မှတ်ချက်ဖြစ်သည်။

နိုင်ငံရေးပိုင်ဆိုင်မှုများ ပေါင်းထည့်လိုက်ပါက ဟန်ရှောင်း၏ အမှန်တကယ်ရရှိသော အတွေ့အကြုံသည် နှစ်ဆနီးပါးဖြစ်ခဲ့ပြီး သူ၏စုဆောင်းမှု အတော်လေး မြင့်တက်လာသည်။

ထို့အပြင် သူသည် ဂန္တဝင်အမှတ်တစ်ခုနှင့် ဇာတ်ကောင်ဆင့်ခေါ်ကတ် တစ်ခုကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။

ကြယ်နယ်မြေ ဂန္တဝင်အမှတ် (ကွဲအက်ကြယ်စင်ကွင်း) - [နဂါးဧကရီနှင့် တိုက်ပွဲ] — နဂါးဧကရီနှင့် သင်၏တိုက်ပွဲသည် သင့်တိုက်ပွဲမှတ်တမ်းများတွင် ပေါင်းထည့်မည်ဖြစ်ပြီး သင့်ဂုဏ်သတင်းသည် ပျံ့နှံ့သွားမည်ဖြစ်သည်။

ဇာတ်ကောင်ဆင့်ခေါ်ကတ် — ‘နဂါးဧကရီ’ အေးမီစ် - [စွမ်းအားနယ်ပယ် - နဂါးခန္ဓာကိုယ်] — သင့်ခန္ဓာကိုယ်သည် စွမ်းအားနယ်ပယ်တစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး သွေးအမှတ် ၃၀၀,၀၀၀ နှင့် ကာကွယ်ရေး +၃,၀၀၀ နှင့်ညီမျှသော ထပ်ဆောင်းဒိုင်းကာ ခံနိုင်ရည်ကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ဒိုင်းကာသည် တစ်စက္ကန့်လျှင် ၃၀,၀၀၀ နှုန်းဖြင့် ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးပြီး ဒိုင်းကာကျိုးသွားပါက ပြန်လည်မဖြစ်ပေါ်မီ ဆယ်စက္ကန့်ကြာ ပြန်လည်အသုံးပြုချိန် ရှိသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းသည် ထပ်ဆောင်း ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပျက်စီးမှု အမှတ် ၂၀,၀၀၀ - ၂၆,၀၀၀ ခန့်ကို ယူဆောင်လာသည်။ အင်အား အကဲဖြတ်စမ်းသပ်မှု ရှိသောအခါ +၁,၅၀၀ အမှတ်။

ကြာချိန် - မိနစ် ၃၀

အသုံးပြုမှု - ၀/၃

“တော်တော် အစွမ်းထက်တဲ့ အာနိသင်ပဲ။ အနီးကပ်တိုက်ပွဲအတွင်း အသုံးဝင်မှာ သေချာတယ်။” ဟန်ရှောင်း ခေါင်းညိတ်ပြီး အင်တာဖေ့စ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။

စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် မျောလွင့်နဂါးကျွန်းသည် ၎င်း၏ပင်မအခြေစိုက်စခန်းသို့ ပြန်သွားပြီး ဟန်ရှောင်းလည်း လိုက်ပါသွားသည်။

စမ်းသပ်တိုက်ခိုက်မှုအတွက် အသုံးပြုသော စစ်မြေပြင်သည် ရေပင်လယ်ဂြိုဟ်နှင့် သိပ်မဝေးလှသဖြင့် ပြန်သွားရန် အချိန်များစွာ မလိုအပ်ပေ။ မျောလွင့်နဂါးကျွန်းသည် မကြာမီ ရေပင်လယ်ဂြိုဟ်သို့ ရောက်ရှိပြီး အာကာသအပြင်ဘက်တွင် တပ်စွဲလိုက်သည်။

အာကာသယာဉ်များသည် အပြာရောင်ဂြိုဟ်မှ အတက်အဆင်း ပြုလုပ်နေသည်ကို မြင်နိုင်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ရေပင်လယ်ဂြိုဟ်သည် ကြယ်တာရာလူ့အဖွဲ့အစည်းနှင့် ပေါင်းစည်းပြီးဖြစ်ကာ ငွေကြေးအုပ်စုများ ယူဆောင်လာသော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အခွင့်အလမ်းများသည်လည်း သူတို့၏လူမှုအဖွဲ့အစည်းကို လျင်မြန်စွာ တိုးတက်စေရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။ ယခုအခါ ၎င်းသည် ဂလက်ဆီမြို့တော်တစ်ခု၏ အသွင်အပြင်လည်း ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သူ၏မွေးရပ်မြေသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ဟန်ရှောင်းသည် ရေပင်လယ်ဂြိုဟ်ရှိ ပြောင်းလဲမှုများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ကြည့်ရှုပြီး စဉ်းစားပြီးနောက် အေးမီစ်ကိုပါ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

အေးမီစ်သည် အပေါ်ယံတွင် သူမ၏ရှုံးနိမ့်မှုကို သိပ်ဂရုမစိုက်သော်လည်း ဟန်ရှောင်းသည် အပျက်သဘောဆောင်မှုမှန်သမျှကို ဖယ်ရှားပြီး မဟာမိတ်များအဖြစ် သူတို့၏ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်သည်။ သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ သူမနှင့် ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံပြီး သူတို့၏ဆက်ဆံရေးကို ခိုင်မာစေကာ ပွတ်တိုက်မှုများကို အနည်းဆုံးအထိ လျှော့ချမည်ဖြစ်သည်။

အေးမီစ်သည် နေ့တိုင်း ရေပင်လယ်ဂြိုဟ်ကို ကြည့်သော်လည်း မြေပြင်ပေါ်ရှိမြို့တော်သို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်လည်ပတ်ခဲသည်။ သူ၏ဖိတ်ကြားချက်ကြောင့် အေးမီစ် သဘာဝကျကျ ငြင်းဆန်ခြင်းမပြုပေ။

အနောက်ဘက်မြို့တော်သစ်သည် မူလ နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ကြယ်နဂါးနိုင်ငံတွင် တည်ရှိသည်။

ဘန်းနက်၏ ဘလက်စတားမြို့တော်သည် ဘလက်စတားစစ်တပ်၏ ဌာနခွဲအခြေစိုက်ရာနေရာဖြစ်ပြီး ရေပင်လယ်ဂြိုဟ် ဖက်ဒရေးရှင်း၏ နိုင်ငံရေးဗဟိုချက်လည်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မူလ ကာ့စ် တောရိုင်းမြေပေါ်တွင် ဆက်လက်ချဲ့ထွင်ခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော လူများကို ဆွဲဆောင်ခဲ့ကာ ပြည့်နှက်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ငွေကြေးအုပ်စုများက တင်းကြပ်စွာ ထိန်းချုပ်မထားသော အခြားမြို့များကို အာရုံစိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သောကြောင့် အခြားစီးပွားရေးနှင့် ငွေကြေးမြို့တော်များစွာကို ၎င်းပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဖန်တီးခဲ့ကြပြီး အနောက်ဘက်မြို့တော်သစ် လျင်မြန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာကာ ရေပင်လယ်ဂြိုဟ်၏ ပထမတန်းစားမြို့ကြီးများ စာရင်းဝင်လာခဲ့သည်။

နေ့လယ်ကျော်ရုံသာရှိသေးပြီး တောက်ပသော နေရောင်ခြည်သည် မြို့တော်ထဲသို့ အသက်ဓာတ်ကို ထိုးသွင်းပေးနေသည်။ စည်ကားသိုက်မြိုက်နေသော လမ်းများသည် လူများနှင့်ပြည့်နှက်နေပြီး အသံများ ဆူညံနေသည်။ ဒေသခံများသာမက ဂလက်ဆီနိုင်ငံသားများစွာလည်း ရှိနေသည်။ ဆွဲငင်အားဆန့်ကျင်မော်တော်ယာဉ်များဖြင့် အများပြည်သူသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးသည် မြို့တော်၏ ဝေဟင်လမ်းကြောင်းကွန်ရက်ကိုဖြတ်ပြီး လူများကို စနစ်တကျ သယ်ဆောင်ပေးနေသည်။ ဤသည်မှာ ငြိမ်းချမ်းရေး၏ ပုံရိပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဟန်ရှောင်းနှင့် အေးမီစ်တို့သည် သူတို့၏တည်ရှိမှုနှင့် အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး မည်သူမျှ သူတို့ရောက်ရှိနေသည်ကို မသိအောင် ပြုလုပ်ထားသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် လမ်းမများအတိုင်း ယှဉ်တွဲလျှောက်လှမ်းရင်း စကားပြောဆိုကာ အခြေအနေကို လေ့လာနေကြသည်။

တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် လိုက်တမ်းပြေးတမ်းကစားနေသော ကလေးနှစ်ယောက်သည် ဟန်ရှောင်းဘေးမှ ဖြတ်ပြေးသွားကြပြီး သူတို့မျက်နှာပေါ်တွင် ပူပန်မှုကင်းသော အပြုံးများ ရှိနေသည်။

ဟန်ရှောင်း အကြည့်မလွှဲဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

“မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲခြင်းကပ်ဘေး ပျောက်ကွယ်သွားတာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုနီးပါး ရှိပြီဆိုတော့ ရေပင်လယ်ဂြိုဟ်ကလူတွေလည်း အရိပ်မည်းတွေထဲက ထွက်လာနိုင်ပြီ၊ သူတို့ရဲ့ဘဝသစ်ကို လက်ခံပြီး မျိုးဆက်သစ်တစ်ခုကို မွေးထုတ်နေကြပြီ။ ဒီလိုခံစားချက်မျိုးက တကယ်ကောင်းတယ်။”

“ဒါက မင်းကြိုးစားအားထုတ်မှုရဲ့ ရလဒ်ပဲ။ မင်း အောင်မြင်မှု ခံစားချက်တစ်ခု ရနေလား။” အေးမီစ်က ပြုံးလိုက်သည်။

“နည်းနည်းပါပဲ။”

ဟန်ရှောင်း သိပ်ပြီး နှိမ့်ချမနေပေ။ ပထမဦးစွာ သူသည် ရေပင်လယ်ဂြိုဟ် ကစားသမားများ၏ အကျိုးကျေးဇူးများကြောင့် သူ၏မိခင်ဂြိုဟ်ကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုရလဒ်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူအမှန်တကယ် ကျေနပ်မိသည်။ မည်သူမျှ လှပသောမြင်ကွင်းများကို မမုန်းကြပေ။

“မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲခြင်းကပ်ဘေးတုန်းက မင်း ငါ့ကို မင်းရဲ့မိခင်ဂြိုဟ်ကို ကြည့်ဖို့ တစ်ခါ ဖိတ်ခေါ်ဖူးတယ်၊ အဲဒီတုန်းက မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းတွေနဲ့ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေတယ်လို့ ငါခံစားခဲ့ရတယ်။ လူတွေက အနာဂတ်နဲ့ပတ်သက်ပြီး ရှုပ်ထွေးနေကြပြီး မနက်ဖြန်ကို ကျော်လွန်ပြီး အသက်ရှင်နိုင်မလားဆိုတာ မသိခဲ့ကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ နောက်ထပ် အစွန်းတစ်ဖက် ဖြစ်သွားပြီ။” အေးမီစ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “ဂြိုဟ်ကို ဘဝသစ်ပေးခဲ့တာ မင်းပဲ။”

“ဒါဆို သမိုင်းကြောင်းရဲ့ အလှည့်အပြောင်းက ငါဖြစ်လောက်တယ်လို့ ခန့်မှန်းရတာပေါ့၊ ဟားဟား။” ဟန်ရှောင်း ရယ်မောလိုက်သည်။ သူနှင့် ပိုရင်းနှီးသူများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် သူထိုမျှ နှိမ့်ချနေ၍ မရပေ။

သူတို့ လမ်းလျှောက်ရင်း စကားပြောရင်း မသိလိုက်ဘဲ ဗဟိုဧရိယာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ မိုးမျှော်တိုက်ကြီးများသည် အစာစောင့်နေသော ခိုများကဲ့သို့ ထိုနေရာတစ်ဝိုက်တွင် စုဝေးနေကြသည်။ ဤနေရာသည် ယခင်က ကြယ်နဂါးနိုင်ငံရှိ နဂါးဦးချိုမျှော်စင်၏ နေရာဟောင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အသစ်တစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည်မွမ်းမံထားပြီး ငွေကြေးအုပ်စုတစ်ခုက တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအဆောက်အအုံအားလုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အမှတ်တရများ ဝင်ရောက်လာသဖြင့် ဟန်ရှောင်း၏ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး ဤကမ္ဘာကြီးနှင့် ကင်းကွာနေသည့် ခံစားချက်တစ်ခု မဖြစ်ပေါ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ဤအချိန်တွင် အေးမီစ် တစ်ခုခုကို တွေ့လိုက်မိပုံရပြီး ဟန်ရှောင်း၏လက်မောင်းကို ဆွဲကာ မေးလိုက်သည်၊ “ဟဲ့၊ အဲဒါ ဘာဆိုင်လဲ။”

သူမ ကြည့်နေသောနေရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လမ်းတစ်ဖက်တွင် ‘ဘလက်စတား အမွေအနှစ် ပြခန်း’ ဟု ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် ရေးထားသော ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်!

“ငါ တကယ်ပဲ... လူမှုအဖွဲ့အစည်း ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ဖြစ်သွားပြီလား။ ဆယ်စုနှစ် နှစ်ခုတောင် မရှိသေးဘူးလေ...”

ဟန်ရှောင်း အန်ချင်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူ၏စူးစမ်းလိုစိတ်က လွှမ်းမိုးသွားပြီး အေးမီစ်နှင့်အတူ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူတို့ နီးကပ်လာသည်နှင့် အလိုအလျောက် မှန်တံခါးများ ပွင့်သွားပြီး ပြခန်းထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။ အတွင်း၌ ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးပါရှိသော မှန်ပြကွက်အမျိုးမျိုး ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် ခန်းမတစ်ခုလုံးသည် အေးစက်ပြီး ခြောက်ကပ်နေပုံရကာ လူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။ တံခါးဝတွင် ကောင်တာတစ်ခုရှိပြီး ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု စိုက်ထူထားကာ လက်မှတ်ဈေးနှုန်း ရေးထားသည်။ ကောင်တာနောက်တွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် စားပွဲပေါ်တွင် ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်း မှောက်လျက် တစ်ရေးအိပ်နေသော စာရေးမတစ်ဦး ဖြစ်ပုံရသည်။ သူမသည် သူတို့နှစ်ဦး ဝင်လာသည်ကိုပင် မကြားပေ။

သူ၏ အဆင့် အေ အထက်ဆင့် မျက်စိအမြင်ဖြင့် ဟန်ရှောင်း ဆိုင်အတွင်းပိုင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ပြကွက်များအတွင်း ဘာရှိသည်ကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ပါးစပ် တွန့်သွားသည်။

“ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့အရာတွေလဲ။”

ပြခန်းတွင် ‘ဘလက်စတား ထိုင်ခဲ့သော ကုလားထိုင်’၊ ‘ဘလက်စတား စီးခဲ့သော ဖိနပ်များ’ နှင့် ‘ဘလက်စတားကိုက်ခဲ့သော ပေါင်မုန့်’ ကဲ့သို့သော ရှုပ်ပွနေသော ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ‘ဘလက်စတား ထိုင်ခဲ့သော အိမ်သာထိုင်ခုံ’ ဟု ရေးထားသော တစ်ခုပင် ရှိသေးသည်။

ပြခန်းထဲရှိ အိမ်သာကို သူဘယ်တုန်းကမှ မမြင်ဖူးကြောင်း ဟန်ရှောင်း ကျိန်ဆိုရဲသည်...

အေးမီစ် မျက်တောင်အနည်းငယ်ခတ်ပြီး မှန်ဘောင်တစ်ခုကို ညွှန်ပြကာ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်၊ “အတိတ်တုန်းက မင်း တကယ်ပဲ ဒိုင်ပါ ဝတ်ရတာ ကြိုက်ခဲ့တာလား။”

“ခင်ဗျားပဲ ကြိုက်တာ...”

“ကလေးအရွယ်တုန်းက ဘယ်သူက မဝတ်တာရှိလို့လဲ။” အေးမီစ်က သူမ၏လက်များကို ဖြန့်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သူတို့၏အသံများသည် ကောင်တာရှိ စာရေးမကို နိုးသွားစေပြီး သူမခေါင်းမော့လာကာ အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် မျက်လုံးများကိုပွတ်သပ်ရင်း သမ်းဝေလျက် သူတို့ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။

“ဒါက ဆိုင်သေးသေးလေးပါ၊ ဒါကြောင့် ငွေကြေးအဖြစ် အီနာကို လက်မခံပါဘူး။ လက်မှတ်တစ်စောင်အတွက် ရေပင်လယ်ဂြိုဟ် ယုံကြည်မှုအမှတ် ၄၀၀ လိုအပ်ပါတယ်။ စိတ်ဝင်စားရင် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတစ်ခုစီရဲ့ နောက်ကွယ်က သမိုင်းကြောင်းကို ရှင်းပြပေးလို့ရပါတယ်... အဲ”

အမျိုးသမီးသည် သမ်းဝေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို သတိပြုမိသွားပြီး မပိတ်ရသေးသော သူမ၏ပါးစပ်သည် ထိုအတိုင်း ဟနေကာ ထိတ်လန့်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

ဟန်ရှောင်း မူလက ဤ ‘လူမှုအဖွဲ့အစည်း ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ’ ဘယ်က ရလာသလဲဟု မေးခွန်းထုတ်ချင်သော်လည်း သူမ၏ရုပ်ရည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ရင်းနှီးနေသလို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ “ခဏနေပါဦး...”

သူစကားမဆုံးမီ အမျိုးသမီးသည် ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ့ကို ပွေ့ဖက်ချင်သကဲ့သို့ လက်များကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမ ထိုအနေအထားသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ခုခုကို တွေးမိလိုက်သကဲ့သို့ သူမ၏မျက်နှာ အေးခဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူမ လက်များကိုချလိုက်ပြီး လက်များကို ဘယ်နေရာထားရမှန်း မသိသကဲ့သို့ သူမ၏မျက်နှာထား ကျုံ့သွားသည်။ သူမက စမ်းတဝါးဝါး မေးလိုက်သည်၊ “ဟန်... မဟုတ်ဘူး၊ အရှင် ဘလက်စတား၊ ကျွန်မကို မှတ်မိသေးရဲ့လား။”

ဟန်ရှောင်း ထိုအမျိုးသမီးကို အနီးကပ်ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏မျက်လုံးများတဝိုက်တွင် အရေးအကြောင်းများ ရှိနေပြီး အနည်းငယ် အိုမင်းနေပုံရသော်လည်း သူမ၏ မိန်းမဆန်သော ဆွဲဆောင်မှုများ ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ ငယ်ရွယ်စဉ်က အလွန်လှပခဲ့ပုံရသည်။ သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစား ကောင်းမွန်နေဆဲဖြစ်သည်... သို့သော် အဆင့် အေ အထက်ဆင့်တစ်ဦး၏ စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုမှုအောက်တွင် ဤကဲ့သို့သောအလှသည် မည်သည့် ဆွဲဆောင်မှုမှ မရှိပေ။

အဆင့်တက်ခြင်းတိုင်းသည် ဘဝအဆင့်အတန်း၏ မြင့်မားလာခြင်းဖြစ်သည်။ အဆင့် အေ အထက်ဆင့်အဆင့်တွင် အသေးငယ်ဆုံး အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို မြင်နိုင်ပြီး သက်ရှိအများစုသည် အဆင့် အေ အထက်ဆင့်တစ်ဦး၏ မျက်လုံးများတွင် အညစ်အကြေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ အဆင့် အေ အထက်ဆင့်အဆင့်ရှိ အခြားသူများသာလျှင် အညစ်အကြေးနှင့် ဖုန်မှုန့်များ ကင်းစင်နေသည်ကို တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။

ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ မျက်နှာများကို စကင်ဖတ်ပြီး သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးနှင့် တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးလိုက်သည်။ သူက အံ့သြသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ “မင်းက... ‘လီယာလင်း’ လား။”

သူ့ရှေ့မှ အမျိုးသမီးသည် ကြယ်နဂါးနိုင်ငံတွင် အေးဂျင့်အဖြစ် လုပ်ကိုင်စဉ်က သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဖြစ်သည်။

ဟန်ရှောင်း သူမကို မှတ်မိသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လီယာလင်း အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး ကြက်ကလေး ဆန်ကောက်သကဲ့သို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။ ရှင် ကျွန်မကို တကယ် မှတ်မိသေးတာပဲ”

“အခုချိန်မှာ အရာတွေကို မှတ်မိဖို့ထက် မေ့ပစ်ဖို့က ကျွန်တော့်အတွက် ပိုခက်ခဲတယ်” ဟန်ရှောင်းက ရှင်းပြသည်။ “မင်း အသက်ရှင်နေသေးတာပဲ။ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲခြင်းကပ်ဘေးတုန်းက မင်း သေသွားပြီလို့ ကျွန်တော်ထင်နေတာ။ မင်း အသက်ရှင်နေမှတော့ ဘာလို့ ဘလက်စတားစစ်တပ်ကိုလာပြီး ကျွန်တော့်ကို မရှာတာလဲ။”

“ကျွန်မက ကံကောင်းလို့ အသက်ရှင်ခဲ့တာပါ၊ နောက်ပိုင်း ရှင်က နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံကို ဖျက်သိမ်းလိုက်တဲ့အခါ ကျွန်မလည်း အလုပ်ပြုတ်သွားပြီး နစ်နာကြေး ယူလိုက်တယ်။ ကျွန်မ မတိုက်ခိုက်ချင်တော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် ရှင့်ဆီ မလာခဲ့တာ။ ကျွန်မ ဒီမှာ အိမ်တစ်လုံးဝယ်ပြီး ဒီပြခန်းကို ဖွင့်လိုက်တယ်။”

သူမ ရုတ်တရက် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အရာအားလုံးကို သတိရသွားပြီး ကိုးရိုးကားရား ပြုံးလိုက်သည်။ “ဪ... အဲဒါက၊ ကျွန်မ အဲဒီပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးကို အဟောင်းဈေးကနေ ရခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ ရှင် အရင်က သုံးဖူးတဲ့ ပစ္စည်းတွေလို ဈေးကွက်တင်ရောင်းချခဲ့တာ။ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူးလေ၊ ဘဝက ခက်ခဲတယ်...”

“... စိတ်အေးအေးထားပါ၊ ကျွန်တော် မင်းကို ဒုက္ခပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”

မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဟန်ရှောင်း၏စိတ်အခြေအနေ အလွန်ကောင်းမွန်နေသည်။

“မိတ်ဆွေဟောင်းလား။” အေးမီစ်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်က ရဲဘော်ဟောင်းတစ်ယောက်ပါ။” ဟန်ရှောင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လီယာလင်းသည် သူမ၏အာရုံအားလုံးကို ဟန်ရှောင်းအပေါ် ထားရှိသောကြောင့် အေးမီစ်ကို သတိမထားမိပေ။ သူမ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ “အရှင် နဂါးဧကရီကို သတိမထားမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ခွင့်လွှတ်ပါ။”

အေးမီစ်က ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

“အို၊ ကျွန်တော်တို့က မိတ်ဆွေဟောင်းတွေ ဖြစ်နေပြီပဲ။ ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး။” ဟန်ရှောင်းက လက်ကာပြလိုက်သည်။

“ကျွန်မ ဘယ်လိုလုပ် မယဉ်ကျေးဘဲ နေရမှာလဲ။” လီယာလင်း အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေသည်။ “ရှင်က အခုဆိုရင် အရမ်းကျော်ကြားတဲ့ ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ။”

အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော် ကြာပြီးနောက် သူမ၏သူငယ်ချင်းသည် ယခုအခါ သူမဘယ်တော့မှ မရောက်နိုင်သော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီး သတင်းများတွင် ပါလာသော ဂြိုဟ်အဆင့် ဇာတ်ကောင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။ သူတို့ကြားရှိ ကွာဟချက်ကို တွေးမိပြီးနောက် လီယာလင်းသည် သူ့ကို ဖက်ချင်စိတ်ကို ထိန်းထားလိုက်ရသည်။

ဟန်ရှောင်း ဤအချက်ကို သတိပြုမိပြီး လူတစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်းသည် လူများကို အမှန်တကယ် ခွဲခြားထားကြောင်း သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် သူ ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်။

“အခု စဉ်းစားကြည့်တော့၊ ကျွန်တော် မင်းကို ပိုက်ဆံအကြွေးတင်နေသလိုပဲ။”

လီယာလင်း ခေတ္တရပ်တန့်သွားပြီး လက်ကာပြလိုက်သည်။ “အဲဒါက ကြာပါပြီ။ ရှင် အဲဒါကို စိတ်ထဲထားစရာ မလိုပါဘူး...”

“နောက်ကျသွားပြီ၊ လွှဲပြီးသွားပြီ။” ဟန်ရှောင်း ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

ဒင်

အခန်းထဲမှ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာ အချက်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟေး၊ ကျွန်မ ရှင့်ကို အကောင့်နံပါတ် မပြောရသေးဘူးလေ။ ရှင် ဘယ်လိုလုပ် သိ...” လီယာလင်း အံ့သြသွားပြီး သူမ၏ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ထုတ်လိုက်သည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ ထိတ်လန့်တကြား အေးခဲသွားသည်။

“ဒါ... ဒါ...”

“အီနာ တစ်သန်း၊ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော် စုပုံလာတဲ့ အတိုးအတွက် လျော်ကြေးပေးဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။”

ဟန်ရှောင်း ပြုံးလိုက်ပြီး သူသည် ချမ်းသာသော ဖြုန်းတီးသူတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

“အဲဒါ များလွန်းတယ်” လီယာလင်း အားကိုးရာမဲ့ ဖြစ်သွားသည်။

“ဒါက ကျွန်တော့်အတွက် ပမာဏအများကြီး မဟုတ်ပါဘူး၊ အများဆုံး မုန့်ဖိုးလောက်ပါပဲ။ မင်း စိတ်အေးအေးထားပြီး အနာဂတ်ဘဝအတွက် စိတ်ပူစရာမလိုတော့ဘူး...” ဟန်ရှောင်း ဘေးဘီဝဲယာကို ကြည့်ပြီး ခြောက်ကပ်ကပ် ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။ “ဒါကြောင့် ဒီဆိုင်ကို ပိတ်ဖို့ အချိန်ရှာလိုက်ပါ။”

အေးမီစ် ရယ်မောခြင်း မပြုဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

“မင်းပုံစံက အတိတ်တုန်းက ငါ့ကို ဆက်ကြေးပေးခဲ့တဲ့ ဂလက်ဆီပင်လယ်ဓားပြတွေနဲ့ တူနေတယ်။”

“ခင်ဗျား စကားမပြောရင် ဘယ်သူမှ ခင်ဗျားကို အ နေတယ်လို့ မထင်ပါဘူး။” ဟန်ရှောင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

လီယာလင်း ကြောင်အမ်းအမ်း အမူအရာဖြင့် ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဟန်ရှောင်း ဘေးဘီကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကောင်တာနောက်မှ စာရွက်နှင့် ဘောပင်ကို ယူကာ သူ၏ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာ နံပါတ်ကို ရေးချပြီး သူမကို ပေးလိုက်သည်။

“နောက်တစ်ခါ မင်းမှာ ပြဿနာရှိရင် ကျွန်တော့်ကို ဖုန်းဆက်လိုက်။ မင်း ဘယ်အချိန်မဆို ကျွန်တော့်ကို လာရှာလို့ရတယ်။”

လီယာလင်း ဖြည်းညှင်းစွာ သတိပြန်ဝင်လာပြီး စာရွက်ကို သေချာခေါက်လိုက်ကာ လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်၊ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

“မလိုပါဘူး။ ပိုက်ဆံက ကိစ္စသေးသေးလေးပါ။”

“အဲဒီကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး။” လီယာလင်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ “ရေပင်လယ်ဂြိုဟ် တစ်ခုလုံးအတွက် ရှင်လုပ်ပေးခဲ့သမျှ၊ ကျွန်မအပါအဝင် ရှင်ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ လူတွေအားလုံးအတွက် ရှင့်ကို ကျေးဇူးတင်တာပါ။ အရင်တုန်းက အဲဒါကို ပြောဖို့ အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ဘူး... ရှင်က အမြဲတမ်း ကျွန်မရင်ထဲက သူရဲကောင်းပါပဲ။”

အေးမီစ်လည်း ထိုအရာကို ပြုံးပြီး နောက်ပြောင်လိုက်သည်၊ “ငါကရော။”

“အာ၊ ရှင်လည်း ကျွန်မရင်ထဲက သူရဲကောင်းမယ်ပါပဲ။” လီယာလင်း သူမဘက်သို့လည်း အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် အခြားဧည့်သည်အချို့ ဝင်လာကြပြီး မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး ရုတ်တရက် အာမေဋိတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အရှင် ဘလက်စတား”

“ဘုရားရေ၊ တကယ် သူပဲ”

လူတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားသော မျက်နှာထားများဖြင့် ရှေ့သို့တိုးလာကြသည်။

ရေပင်လယ်ဂြိုဟ်သား တစ်ရာတွင် ဟန်ရှောင်း မည်သို့ပုံစံရှိသည်ကို မသိသူ တစ်ဦးသာ ရှိကောင်းရှိနိုင်သည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် ဘလက်စတားမြို့တော်တွင် တည်ရှိသော သူ၏ရုပ်တုမှ သိကြပြီး အခြားသူများသည် ကျောင်းသုံးစာအုပ်များမှ သိကြသည်။

“ကျွန်တော်... ကျွန်တော် အရှင်နဲ့ ဓာတ်ပုံတွဲရိုက်လို့ ရမလား” သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သူ၏ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ထုတ်လိုက်သည်။

“ရတာပေါ့။” ဟန်ရှောင်း ပြုံးလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့မှာ လုပ်စရာမရှိ၊ ထို့ကြောင့် အချိန်နည်းနည်းပေးလိုက်ခြင်းက ကိစ္စမရှိပေ။

သူတို့ ဟန်ရှောင်းနှင့် ဓာတ်ပုံရိုက်ကြစဉ် သူတို့၏ဆူညံသံသည် လူများကို ပိုမိုဆွဲဆောင်ခဲ့ပြီး ဆိုင်ရှေ့တွင် တန်းစီစပြုလာသည်။ သေးငယ်သော ပြခန်းသည် ပြည့်ကျပ်လာပြီး အတွင်း၌ ပရိသတ်တွေ့ဆုံပွဲ ရှိနေသကဲ့သို့ အလွန်ဆူညံလာသည်။

ဟန်ရှောင်း မည်သူ့ကိုမျှ မငြင်းဆန်ဘဲ ပျော်ရွှင်နေသော ရေပင်လယ်ဂြိုဟ် နိုင်ငံသားအားလုံးနှင့် ဓာတ်ပုံရိုက်ခဲ့သည်။ မီးရောင်များ အဆက်မပြတ် လင်းလက်နေပြီး အဖွဲ့လိုက်ဓာတ်ပုံများကို ရေပင်လယ်ဂြိုဟ်၏ လူမှုကွန်ရက်တွင် အဆက်မပြတ် တင်နေကြသည်။

သူတို့၏ ‘ကယ်တင်ရှင်’ ပေါ်လာခြင်းသည် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဤနေရာသို့ လူအုပ်ကြီး စုဝေးရောက်ရှိလာအောင် မရေမတွက်နိုင်သော လူများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဘေးမှနေ၍ အေးမီစ်သည် ဟန်ရှောင်းကို ကြည့်နေပြီး လူတိုင်းက သူ့ကို မည်သို့ကြိုဆိုကြသည်ကို ကြည့်ကာ သူမ၏မျက်လုံးများထဲရှိ လေးစားမှုမှာ ထင်ရှားနေသည်။

စာစဉ် (၅၄)၊ အခန်း (၉၀၈) ပြီးပါပြီ။

လင်းဆက်

+++++