← Chapters

ကြယ်တာရာ စင်မြင့်

Vol. 31 Ch. 330

ကြယ်တာရာ စင်မြင့်

Vol. 31 Ch. 330

"တောင်ထိပ်ကြယ်ကြည့်ပွဲက တကယ်တော့ တော်တော်လေး လွတ်လပ်မှုရှိတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်"

ယန်ရှောင်းဟွာက ထန်ထျန်းကို ရှင်းပြသည်။ "ပွဲရဲ့ ပထမပိုင်းမှာတော့ လူတိုင်းက ကိုယ်လုပ်ချင်တာကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် လုပ်လို့ရတယ်။ "

"တချို့ကတော့ ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး မိတ်ဆွေဖွဲ့ကြတယ်၊ တချို့က တာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးကြတယ်၊ တချို့ကတော့ စီးပွားရေးကိစ္စတွေ ပြောကြတာပေါ့"

"နောက်ပြီး တချို့လူတွေကျတော့လည်း တိတ်ဆိတ်တဲ့နေရာတစ်ခုကို ရှာပြီး တစ်ယောက်တည်း ကျင့်ကြံနေတတ်ကြတယ်"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လာတဲ့လမ်းမှာလည်း အထီးကျန်စွာနဲ့ အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံနေတဲ့ တပည့်တချို့ကို သူ တွေ့ခဲ့ရသည်။

ကြယ်ကြည့်ဥယျာဉ်ထဲက ဒီလို ထူးခြားတဲ့ တာအိုနိယာမ အော်ရာတွေက ဝမ့်ယွဲ့လှိုဏ်ဂူ ထဲက လစွမ်းအားတွေထက်တောင် ပိုပြီး ရှားပါးလှသည်။

"အဲဒီနောက် အချိန်တော်တော်ကြာသွားပြီဆိုရင်တော့ နောက်ထပ် အစီအစဉ်တစ်ခုဆီကို သွားကြမယ်"

"ရတနာ လေ့လာပွဲ ပေါ့"

ယန်ရှောင်းဟွာက ဆက်ပြောသည်။ "ဒီ ရတနာ လေ့လာပွဲဆိုတာက တကယ်တော့ အချိန်ဖြုန်းရုံသက်သက်ပါပဲ။ "

"လူတွေက ကိုယ်လိုချင်တဲ့ အရာပေါ်မူတည်ပြီး သက်ဆိုင်ရာ ရတနာတွေကို လဲလှယ်ကြတာပေါ့။ "

"သူရဲကောင်းကိုးဦးအဖွဲ့၊ အဓိကခန်းမ က ခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ ငါတို့တွေကလည်း အားလုံးလေ့လာနိုင်ဖို့အတွက် တကယ့်ကို ရှားပါးတဲ့ ပစ္စည်းတချို့ကို ထုတ်ပြကြလိမ့်မယ်။ "

"ပြောရရင်တော့ ဖျော်ဖြေရေး အစီအစဉ်တစ်ခုလိုပါပဲ"

သူ့စကားအဆုံးမှာ ဘေးနားက မုရှုဝမ်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဂျူနီယာမောင်လေးထန်... တကယ်လို့ မျက်စိကျတဲ့ ရတနာတစ်ခုခုရှိရင် ငါတို့ကိုသာ ပြောလိုက်။"

" ငါတို့က မင်းအတွက် ပထမဆုံးတွေ့ဆုံခြင်း အမှတ်တရလက်ဆောင်အဖြစ် ပေးပါ့မယ်"

ထန်ထျန်းက လက်ကာပြရင်း "ဒါကတော့ အားနာစရာကြီး။ "

"တကယ်လို့ မျက်စိကျတာရှိရင် ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်ပဲ ဝယ်ပါ့မယ်"

ဒီလိုကိစ္စမျိုးမှာ တခြားလူရဲ့ ကျေးဇူးကို အကြွေးတင်ခံရတဲ့ အကျင့် သူမှာ မရှိပေ။

ဒါပေမဲ့ ယန်ရှောင်းဟွာက ခဏတုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ "အဲ... ဂျူနီယာညီလေး မသိသေးလို့ပါ။"

" ရတနာ လေ့လာပွဲမှာ ထုတ်ပြတဲ့ ပစ္စည်းတွေက အနည်းဆုံး အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ်လက်နက် အဆင့်တွေဆိုတော့ တန်ဖိုးက တော်တော်လေး များတယ်။ "

"ငါက ညီလေးရဲ့ ကြွယ်ဝမှု အင်အားကို သံသယဝင်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး သုံးပြလိုက်ရင် ထျန်းဖူနန်းတော်ဘက်က ရှင်းပြရတာ နည်းနည်း ခက်ခဲသွားမလားလို့ စိုးရိမ်လို့ပါ"

ထန်ထျန်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ သူတို့က သူ့ရဲ့ အကြွေးကိစ္စကို စိုးရိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူက သန်း ၂၅ သန်းတောင် ဆပ်ပြီးသွားပြီဆိုတာ သူတို့မှ မသိဘဲ။

သောင်းဂဏန်း၊ သိန်းဂဏန်းလောက်ရှိတဲ့ အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ်လက်နက်တွေဆိုတာ သူ့အတွက်တော့ မိုးရေစက်လေးတွေလောက်ပါပဲ၊ လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင်ဘက်ကလည်း ဘာမှ ပြောမှာ မဟုတ်ပေ။

"ရပါတယ်၊ ဒါကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်"

ထန်ထျန်းက ပြော လိုက်သည်။

ယန်ရှောင်းဟွာက မုရှုဝမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။

သူတို့ သတိပေးပြီးပြီ ဖြစ်သလို ထန်ထျန်းက လုပ်မယ်ဆိုမှတော့ သူတို့ တားဆီးဖို့ မလိုအပ်တော့ပေ။

ထို့နောက် ယန်ရှောင်းဟွာက ဆက် ရှင်းပြသည်။ "ရတနာ လေ့လာပွဲပြီးရင်တော့ တောင်ထိပ်ကြယ်ကြည့်ပွဲရဲ့ တကယ့် အဓိက အပိုင်း ရောက်လာပြီ။ "

"ကုံးချန်ခြံဝင်း တပည့်တချို့က ဝင်ပေါက်တစ်ခုကနေတဆင့် ကြယ်တာရာ စင်မြင့် လို့ ခေါ်တဲ့ နေရာကို သွားရမယ်"

"အဲဒီနေရာက ငါတို့ရဲ့ နန်းတော်သခင် ရှင်းဟယ်နန်းတော်သခင် ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေပဲ။"

" ဒါက တောင်ထိပ်ကြယ်ကြည့်ပွဲရဲ့ အဓိကအကျဆုံး အခွင့်အရေးပဲ"

ထန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဒီကိစ္စကို လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင်ဆီက ကြားခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်ရဲ့ ကြယ်တာရာ မြေပုံ က ကမ္ဘာလောကပြင်ပမှာ ရှိနေတာ ဖြစ်သည်။

ယန်ရှောင်းဟွာ ပြောတဲ့ ကြယ်တာရာ စင်မြင့် ဆိုတာကတော့ တပည့်တွေ တာအိုနိယာမတွေကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်နိုင်အောင် ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က သီးသန့် ပြင်ဆင်ပေးထားတဲ့ နေရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ သူ့စကားအရ လူတိုင်းက အဲဒီနေရာကို သွားခွင့်ရှိပုံ မရပေ။

"တပည့်တချို့ ပဲလား"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။

ယန်ရှောင်းဟွာက ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ဟုတ်တယ်။ "

"အဲဒါက တကယ့်ကို အဖိုးတန်တဲ့ ကံကြမ္မာ ရနိုင်တဲ့နေရာ ဖြစ်လို့ တပည့်တိုင်း ဝင်ခွင့်မရဘူး။ "

"ပုံမှန်ဆိုရင် ထုန်းရှန့်တောင်က နှစ်စပိုင်းမှာကတည်းက စာရင်းတစ်ခု ပြုစုထားပြီးသား။ "

"အဲဒီနောက်မှာမှ တပည့်တွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် မူတည်ပြီး ကျန်တဲ့ ဝင်ခွင့်တွေကို ထပ်ပြီး ခွဲဝေပေးတာ"

ပြောရင်းနဲ့ ယန်ရှောင်းဟွာက သူ့ရဲ့ လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ ငွေရောင် တောက်ပနေတဲ့ တိုကင်တစ်ခုက သူ့လက်ထဲမှာ ရှိနေသည်။

"ဒါက ငွေရောင် ကြယ်တာရာ တိုကင် ပဲ၊ ကြယ်တာရာ စင်္ကြံထဲကို ဝင်နိုင်တဲ့ အထောက်အထားပေါ့။ "

"ဒီလက်ဆောင်ကိုတော့ ဂျူနီယာညီလေး မငြင်းပါနဲ့တော့"

သူက တိုကင်ကို ထန်ထျန်းရှေ့မှာ တင်ပေးလိုက်သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းက ချက်ချင်း ယူမလိုက်သေးပေ။

"ဒီလို တိုကင် တွေ အမျိုးအစား အများကြီး ရှိတာလား"

သူက မေးလိုက်သည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူ့ဆီမှာရှိနေတာက ခရမ်းရွှေရောင် ကြယ်တာရာ တိုကင် ဖြစ်နေလို့ပင်။

ယန်ရှောင်းဟွာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "ဟုတ်တယ်။"

" ကြယ်တာရာ တိုကင်က စုစုပေါင်း လေးမျိုး ရှိတယ်။ ကြယ်တာရာ စင်မြင့် ထဲက မတူညီတဲ့ နယ်မြေလေးခုနဲ့ သက်ဆိုင်တာပေါ့"

"ကြေးတိုကင် ကတော့ ပထမနယ်မြေမှာပဲ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခွင့်ရှိပြီး တခြားနေရာကို ကျော်သွားလို့ မရဘူး။"

"ငွေရောင်တိုကင် ကတော့ ပထမနယ်မြေကို ကျော်ပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ မူလနဲ့ ပိုနီးတဲ့ နေရာကို သွားခွင့်ရှိတယ်။ အဲဒီမှာဆို ပိုပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုတွေ ရနိုင်တာပေါ့။"

"ငွေရောင်တိုကင်ရဲ့ အထက်မှာတော့ နောက်ထပ် နှစ်မျိုး ရှိသေးတယ်။"

"ရွှေရောင်တိုကင် ကတော့ တတိယနယ်မြေနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်။"

"အမြင့်ဆုံးဖြစ်တဲ့ ခရမ်းရွှေရောင်တိုကင် ကတော့ မူလရဲ့ ဗဟိုချက်အထိ သွားနိုင်ပြီး ကြယ်တာရာတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို အနီးကပ်ဆုံး သိမြင်နိုင်မှာပဲ။"

ပြောရင်းနဲ့ သူက ပြုံး လိုက်ကာ "ဒါပေမဲ့ ရွှေရောင်တိုကင်နဲ့ ခရမ်းရွှေရောင်တိုကင်တွေက အရေအတွက် သတ်မှတ်ထားတာ ရှိတယ်၊ အရင်ကတည်းက လူရွေးပြီးသား ဖြစ်နေလို့ပါ။"

" မဟုတ်ရင်တော့ ငါ မင်းအတွက် ပိုမြင့်တဲ့ တိုကင်တစ်ခုခု ရအောင် ကြိုးစားပေးမှာပါ"

ထန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ဒီငွေရောင်တိုကင်ကို သူ လက်ခံလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူက စေတနာတွေ တရစပ် ပြနေတာကို သူကပဲ ခါးခါးသီးသီး ငြင်းနေရင် လူကောင်းမဆန်ရာ ကျပေလိမ့်မည်။

နောက်မှ အခွင့်အရေးရရင် ဒီကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်ဖို့ သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"အပင်ပန်းခံပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်း တိုကင်ကို ယူလိုက်တာကို မြင်တော့ ယန်ရှောင်းဟွာရဲ့ မျက်နှာမှာ အပြုံးတွေ ပေါ်လာသည်။

"ငွေရောင်တိုကင်ကလည်း တကယ်တော့ မဆိုးပါဘူး၊ ကုံးချန်ခြံဝင်း တစ်ခုလုံးမှာတောင် ရတဲ့သူက ၃၀၀ မပြည့်ဘူး။"

" ဒါပေမဲ့ သတိထားရမှာက လောဘမကြီးဘဲ ကိုယ့်နယ်မြေထက် ကျော်ပြီး မသွားဖို့ပဲ။ "

"ကြယ်တာရာ တိုကင်ဆိုတာ ဝင်ခွင့်လက်မှတ် ဖြစ်သလို ငါတို့ကို ကာကွယ်ပေးတဲ့ အဆောင်လည်း ဖြစ်တယ်။ "

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကြယ်တာရာ စင်မြင့် က အရမ်းထူးခြားတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ရှိနေပြီး အထဲမှာ အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတွေ ပြည့်နေလို့ပဲ"

"တကယ်လို့ ငွေရောင်တိုကင်ကို ကိုင်ပြီး ရွှေရောင်တိုကင် နယ်မြေထဲကို ဝင်သွားရင် အကာအကွယ်စွမ်းအား က အများကြီး လျော့နည်းသွားပြီး အဲဒီစွမ်းအားတွေရဲ့ တိုက်စားမှုကို ခံရလိမ့်မယ်။ "

"အရင်က အဲဒီလို လုပ်ခဲ့တဲ့လူ ရှိဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အဆုံးသတ်ကတော့ အရမ်းကို ရင်နာစရာ ကောင်းခဲ့တယ်"

ယန်ရှောင်းဟွာက အလေးအနက် မှာကြားလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြရင်း နားလည်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

သူ့မှာ ခရမ်းရွှေရောင်တိုကင် ရှိနေတာကြောင့် အဲဒီပြဿနာက သူ့အတွက် မရှိပေ။

ဒီငွေရောင်တိုကင်ကိုတော့ ကုရှောင်းရွှယ်ကို ပေးလိုက်မည်၊ နောက်မှ သူမကို လျှောက်မသွားဖို့ သေချာမှာရမည်။

အဲဒီနောက် သူတို့တွေ ခဏမျှ စကားပြောဖြစ်ကြပြီး တုမင်နဲ့ မုရှုဝမ်တို့ကတော့ အရင် ထွက်သွားကြသည်။

ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ ဖြစ်တာကြောင့် သူတို့မှာ လုပ်စရာတွေ အများကြီး ရှိနေပုံရသည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ယန်ရှောင်းဟွာလည်း တခြားလူတွေရဲ့ ဖိတ်ကြားချက်ကြောင့် ထွက်သွားခဲ့ရာ ထန်ထျန်း တစ်ယောက်တည်း ဇရပ်အောက်မှာ အေးအေးဆေးဆေး ဝိုင်သောက်ရင်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ကုရှောင်းရွှယ်နဲ့ လီဟုန်တို့ကလည်း သူတို့ဘာသာ လျှောက်သွားနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းရှိတဲ့ နေရာလေးဟာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီတိတ်ဆိတ်မှုဟာ သိပ်မကြာလိုက်ဘဲ အံ့ဩတကြီးနဲ့ ခေါ်လိုက်တဲ့ အသံတစ်ခုကြောင့် ပျက်ပြယ်သွားခဲ့သည်။

"ထန်ထျန်းလား"

"မင်း ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီကို ရောက်နေတာလဲ"

ထန်ထျန်း လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ရင်းနှီးနေတဲ့ လူတစ်ယောက်က ဇရပ်အပြင်ဘက်မှာ အံ့အားသင့်နေတဲ့ မျက်နှာနဲ့ ရပ်ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုလူကတော့ လင်းလျို့အင်မော်တယ် ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ကျင်းဝမ်ရှင်း ပင် ဖြစ်သည်။

All Chapters