ဆင်ခြင်တုံတရား ကင်းမဲ့ခြင်း
Vol. 31 Ch. 331
ကျင်းဝမ်ရှင်းဆိုတဲ့ လူနဲ့ပတ်သက်ပြီး ထန်ထျန်းမှာ ဘာ အမြင်ကောင်း မှ မရှိပေ။
ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ် အင်မော်တယ် လှေကား မှာတုန်းက တစ်ဖက်လူ ပြသခဲ့တဲ့ မာန်မာနနဲ့ အထင်အမြင်သေးမှုတွေက သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ဒါ့အပြင် လင်းလျို့အင်မော်တယ်နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်ကလည်း နှစ်ဦးသား စကားပြောဆိုမှုက သိပ်ပြီး အဆင်မပြေခဲ့ပေ။
ထို့ကြောင့် ထန်ထျန်းက ကျင်းဝမ်ရှင်းကို ပိုပြီးတော့တောင် အဖက်မလုပ်ချင်တော့တာ ဖြစ်သည်။
"ငါ က ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိမနေနိုင်ရမှာလဲ"
သူက ခပ်ပြတ်ပြတ် လေသံဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။
ကျင်းဝမ်ရှင်းကလည်း ထန်ထျန်းရဲ့ သဘောထားကို ရိပ်မိလိုက်တာကြောင့် သူ့မျက်လုံးထဲမှာ အရိပ်မည်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
သို့သော် သူက ဒေါသကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။ "ဒီနေရာက... ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်တွေ စုဝေးတဲ့နေရာ မဟုတ်လား။ "
"မင်းက သူတို့ရဲ့ ဖိတ်ကြားမှုကို ခံရတာလား"
ထန်ထျန်းက ပြန်မဖြေတော့ဘဲ သူ့ဘာသာ လအင်မော်တယ် ဝိုင် တစ်ခွက်ကို မော့သောက်လိုက်သည်။
ကျင်းဝမ်ရှင်းကတော့ အံ့ ကြိတ်လိုက်မိသည်။ ထန်ထျန်းက သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားတဲ့ ပုံစံက သူ့အတွင်းစိတ်ကို အတော်လေး မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်စေသည်။
ဘာပဲပြောပြော သူက အင်မော်တယ်ဘုရင် တစ်ယောက်ပဲလေ။ ထျန်းဖူနန်းတော်ထဲမှာလည်း အတော်အတန် နာမည်ရှိတဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ထန်ထျန်းက ဘယ်လောက်ပဲ ထူးချွန်ပါစေ၊ ရွှေအင်မော်တယ် အဆင့် တပည့်တစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာကို သူ့ကို ဘာလို့ ဒီလို မျက်နှာပေးမျိုး ပြရတာလဲ။
အရင်ကဆိုရင် သူ ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားမိမှာ သေချာသည်။
ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ အဲဒီလို လုပ်လို့ မရပေ။
သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်ပြီးနောက် ကျင်းဝမ်ရှင်းက ရင်ထဲက အောင့်သက်သက် ခံစားချက်ကို ဖိသိပ်ကာ ဇရပ်အောက်သို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။
"ထန်ထျန်း... ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ကိစ္စအတွက် ငါ နည်းနည်း ပေါ့ဆသွားတာ ရှိတယ်။ "
"လင်းလျို့အင်မော်တယ်အရှင်ကလည်း ဒီကိစ္စကို မကျေနပ်လို့ ငါ့ရဲ့ အဲဒီတုန်းက သဘောထားကို ပြစ်တင်ဝေဖန်ခဲ့တယ်။ "
"လင်းလျို့အင်မော်တယ်အရှင်ရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားပြီး ငါတို့ကြားက အာဃာတလေးတွေကို မေ့လိုက်ကြရအောင်"
ကျင်းဝမ်ရှင်းက လေသံကို တတ်နိုင်သမျှ လျှော့ပြီး ပြောလိုက်သည်။
ထန်ထျန်းက နောက်ထပ် ဝိုင်တစ်ခွက် ထပ်သောက်လိုက်ပြီး သူ့ကို အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်လိုက်သည်။
ဒီကောင်က ဒီလောက်အထိ အလျှော့ပေးနေတာ... သူ့ကို ပြန်ပြီး စည်းရုံးချင်လို့လား။
ဒါက ကျင်းဝမ်ရှင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒတော့ မဟုတ်မှာ သေချာသည်။
ဒါဆိုရင် လင်းလျို့အင်မော်တယ်က သူ့ကို အဖွဲ့ထဲသွင်းဖို့ အခုထိ လက်မလျှော့သေးဘူးပေါ့။
ဒါမှမဟုတ် သူမမှာ တခြား မရိုးသားတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေတာလား။
"ခင်ဗျား အထင်လွဲနေပြီ"
ထန်ထျန်းက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် တို့ကြားမှာ ဘာအာဃာတမှ မရှိပါဘူး။ "
"ခင်ဗျား က ကျွန်တော့် ကို စည်းရုံးတာက ကျွန်တော့် အကျိုးအတွက် ဆိုတာလည်း ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ "
"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ အဲဒီ အားပြိုင်မှုတွေထဲမှာ မပါဝင်ချင်ဘူး၊ တစ်ယောက်တည်း အေးအေးဆေးဆေးပဲ ကျင့်ကြံချင်တာပါ။"
" ဒါကို ကျွန်တော် အကြိမ်ကြိမ် ပြောပြီးပါပြီ။"
" ဒါကြောင့် ခင်ဗျား တို့ ဒီလိုမျိုး ထပ်ထပ်လုပ်နေတာက ကျွန်တော့်ကို ပိုပြီး စိတ်ပျက်စေပါတယ်။ "
"တောင်းပန်ပါတယ်"
သူက တစ်ယောက်တည်း ဆက်ပြီး ဝိုင်သောက်နေလိုက်သည်။
အေးအေးဆေးဆေး ရှိနေတဲ့ ထန်ထျန်းကို ကြည့်ပြီး ကျင်းဝမ်ရှင်း ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။
လင်းလျို့အင်မော်တယ် ကိုယ်တိုင် အမိန့်ပေးထားတာ မဟုတ်ရင် သူက ဘာလို့ ဒီလို တပည့်တစ်ယောက်ရှေ့မှာ အောက်ကျနောက်ကျ ခံနေရမှာလဲ။
သူ အင်မော်တယ်ဘုရင် ဖြစ်လာပြီးကတည်းက ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မကြုံဖူးပေ။
"ငါက မင်းကို အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို နားလည်တဲ့ လူတော်တစ်ယောက်လို့ ထင်ခဲ့တာ"
ထန်ထျန်းရဲ့ ပြတ်သားလွန်းတဲ့ သဘောထားက ကျင်းဝမ်ရှင်းရဲ့ နောက်ဆုံး သည်းခံနိုင်စွမ်း ကို ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။
"ဒါပေမဲ့ မင်းက အခြေခံ အခြေအနေကိုတောင် ခွဲခြားမသိတတ်ဘူးပဲ"
" နဂါးတံခါး ကိစ္စကြောင့် မင်းမှာ တစ်သက်လုံး ဆပ်လို့မကုန်နိုင်တဲ့ အကြွေးတွေ တင်နေပြီလေ..."
ထန်ထျန်းက ဝိုင်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး သူ့ကို စောင်းကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား က လင်းလျို့အင်မော်တယ်ကို တကယ်ရော နားလည်ရဲ့လား။"
" သူမက တကယ်ပဲ ဂိုဏ်းတူ သံယောဇဉ်ကြောင့် ဒါတွေအားလုံးကို လုပ်ပေးနေတာလို့ ခင်ဗျား တကယ် ထင်နေတာလား"
ကျင်းဝမ်ရှင်းက လင်းလျို့အင်မော်တယ်အပေါ် ထားရှိတဲ့ အမြင်က အရမ်းကို လှပလွန်းနေသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။
ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ် လင်းလျို့အင်မော်တယ်နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ပြီးနောက်မှာ ဒီအမျိုးသမီးသည် အပြင်ပန်းက မြင်ရသလိုမျိုး ရိုးသားဖြူစင်တဲ့သူ မဟုတ်မှန်း သူ သိလိုက်ရသည်။
သူမရဲ့ တကယ့် ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲဆိုတာ မသိရပေမဲ့ ကျင်းဝမ်ရှင်း ပြောသလိုမျိုး ကြင်နာတတ်တဲ့သူတော့ မဟုတ်တာ သေချာသည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းရဲ့ စကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ကျင်းဝမ်ရှင်းရဲ့ မျက်နှာက ချက်ချင်း ပျက်သွားသည်။
"ထန်ထျန်း မင်းကို ငါ သတိပေးလိုက်မယ်"
"မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုပဲ ဆက်ဆံဆက်ဆံ ရတယ်။"
" ဒါပေမဲ့ လင်းလျို့အင်မော်တယ်အရှင်ကို မဟုတ်ကဟုတ်က စွပ်စွဲတာမျိုး နောက်တစ်ခါ ထပ်လုပ်ရင် ငါ မင်းကို လုံးဝ ခွင့်မလွှတ်ဘူး"
" ဒါက နောက်ဆုံးအကြိမ်ပဲ"
သူ့ရဲ့ လေသံက အေးစက်လှသည်။
အင်မော်တယ်ဘုရင် တစ်ယောက်ရဲ့ အော်ရာ တွေကိုပါ ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ထန်ထျန်းကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။
ကျင်းဝမ်ရှင်းရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
ဒီအင်မော်တယ်ဘုရင်ကတော့ "သိုးလေး" ဖြစ်နေပြီပဲ။
ဒီလိုလူမျိုးအတွက်တော့ သူ မြတ်နိုးတဲ့သူနဲ့ ပတ်သက်လာရင် အမှားအမှန် ခွဲခြားနေမှာ မဟုတ်တော့ပေ။
ဒါဆိုရင်လည်း ဘာမှ ပြောမနေတော့တာ အကောင်းဆုံးပဲ။
အချစ်မှာ မျက်စိကန်းနေတဲ့သူက နောက်ဆုံးတော့ ဘာမှ ရမှာမဟုတ်ပါဘူး။
ရလဒ်က ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့တာပဲလေ။
"ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော် ဘာမှ မပြောတော့ဘူး"
ထန်ထျန်းက သူ့ဘာသာ နောက်ထပ် ဝိုင်တစ်ခွက် ထပ်ငှဲ့လိုက်သည်။
ထန်ထျန်းရဲ့ ခွက်ထဲက ငွေရောင် တောက်ပနေတဲ့ ဝိုင်ကို ကြည့်ရင်း ကျင်းဝမ်ရှင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အကြောင်းမဲ့ ပိုပြီး စိတ်တိုလာသည်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ သူက လက်ကာပြပြီး"ငါ ပြောစရာရှိတာ ပြောပြီးပြီ၊ ဘာကို ရွေးချယ်မလဲဆိုတာ မင်းဘာသာ ဆုံးဖြတ်ပေါ့။"
" ဒါပေမဲ့ ငါ တစ်ခုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားမယ်။"
" လင်းလျို့အင်မော်တယ်အရှင်က အများအကျိုးကိုပဲ ကြည့်တဲ့သူ၊ မင်း စွပ်စွဲသလိုမျိုး လူစားမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ဘူး"
ပြောပြီးတာနဲ့ သူက ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။
ကျင်းဝမ်ရှင်းရဲ့ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ဒီလိုလူမျိုးက သနားစရာလည်း ကောင်းသလို စိတ်ပျက်စရာလည်း ကောင်းလှသည်။
သူ့အတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ ရလဒ်လေး တစ်ခုခု ရှိပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းပေးလိုက်မိသည်။
......
ကြယ်ကြည့်ဥယျာဉ်ထဲမှာ ကျင်းဝမ်ရှင်းက ဒေါသတကြီးနဲ့ အမြန်လျှောက်လာခဲ့သည်။
သူက ပုံမှန်ဆိုရင် စိတ်ခံစားချက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူ ဖြစ်သော်လည်း ထန်ထျန်းက လင်းလျို့အင်မော်တယ်ကို စော်ကားပြောဆိုလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းနိုင်တော့ပေ။
ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့က နည်းနည်း ထူးဆန်းနေသည်။
အထူးသဖြင့် ထန်ထျန်းရဲ့ ခွက်ထဲက ဝိုင်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အချိန်မှာ သူ့ရင်ထဲက ဒေါသမီးတွေက အကြောင်းမဲ့ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့တာ ဖြစ်သည်။
သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ တခြား လူတစ်ယောက်က သူ့အတွေးတွေကို နှောင့်ယှက်နေသလိုမျိုး ခံစားနေရသည်။
အဲဒီ လူတစ်ယောက်က သူ့ကို အော်ဟစ်နေသလိုပဲ... "ထန်ထျန်း ပြောတာ မှန်တယ်" တဲ့။
ဒီလို ခံစားချက်က အရမ်းကို ထူးဆန်းလှပြီး ဒါကပဲ သူ့ကို ဒေါသတကြီး ဖြစ်စေတဲ့ အဓိက အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။
အခုအချိန်မှာ ကျင်းဝမ်ရှင်းက ဒီနေရာကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားချင်နေသည်။
သို့သော် သူက ဆင်ခြင်တုံတရား ကင်းမဲ့နေတာကြောင့် ရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့ လူကိုတောင် မမြင်ဘဲ တိုက်မိသွားခဲ့သည်။
"ဟေ့... ဟေ့... ဟေ့"
"ဝမ်ရှင်းလေး... မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ"
"မျက်လုံးတွေကို အိမ်မှာ မေ့ထားခဲ့တာလား"
ဘေးနားကနေ နောက်ပြောင်တဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျင်းဝမ်ရှင်း လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ပိုပြီး အေးစက်သွားသည်။
အကယ်၍ ထန်ထျန်းသာ ဒီမှာ ရှိနေရင် ကျင်းဝမ်ရှင်း တိုက်မိတဲ့လူဟာ သူ့ရဲ့ ရန်ဘက် ဟွမ်တောက်စန်း ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ထျန်းယွီ ဖြစ်နေတာကို သိလိမ့်မည်။
ကျင်းဝမ်ရှင်းရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ပြီး ထျန်းယွီက နားမလည်သလို မေးလိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်တာလဲ"
"လင်းလျို့အင်မော်တယ်က မင်းကို ပစ်သွားလို့လား"
ကျင်းဝမ်ရှင်း ခဏ ကြောင်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရူးသွပ်သွားသလိုမျိုး ရှေ့တိုးလာကာ ထျန်းယွီရဲ့ အင်္ကျီကော်လာကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။
"မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ"
"မင်းမှာ လင်းလျို့အင်မော်တယ်အရှင်ရဲ့ နာမည်ကို ခေါ်ဖို့ ဘာအရည်အချင်း ရှိလို့လဲ"
"ငါ မင်းကို ပြောလိုက်မယ်၊ မင်းတို့ အကုန်လုံး သေရတော့မယ်"
" ဟွမ်တောက်စန်းဆိုတဲ့ အပြစ်သားကြီးက မကြာခင်မှာ အပြစ်ပေးခံရတော့မှာ"
"မင်းလည်း လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"ဖယ်စမ်း"
အော်ဟစ်ပြီးနောက် ကျင်းဝမ်ရှင်းက ထျန်းယွီကို အားနဲ့ တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး ကြယ်ကြည့်ဥယျာဉ် အပြင်ဘက်ကို အရိပ်တစ်ခုလိုမျိုး ပျံသန်း ထွက်သွားတော့သည်။
အကြောင်းမဲ့ တံတွေးတွေနဲ့ အပက်ခံလိုက်ရတဲ့ ထျန်းယွီကတော့ ကြောင်အမ်းအမ်းနဲ့ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
"ဒီကောင် ရူးသွားပြီလား"
"တကယ်ပဲ လင်းလျို့အင်မော်တယ်က သူ့ကို ဖြတ်လိုက်လို့လား မသိဘူး"
အတော်ကြာမှ သူက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ဘာတွေ အဲဒီလောက် စိတ်တိုနေတာလဲ မသိဘူး။"
" မင်းတို့လောက်နဲ့ အရှင်ဟွမ် ကို ရင်ဆိုင်ချင်နေတာလား"
"မိုက်မဲလိုက်တာ"
သူက ကျင်းဝမ်ရှင်းရဲ့ စကားတွေကို စိတ်ထဲမထားတော့ဘဲ သီချင်းတအေးအေးနဲ့ ဆက်ပြီး လမ်းလျှောက်နေလိုက်သည်။