ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်

အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ထန်ထျန်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရုတ်တရက် မြင်ကွင်းက ကျယ်ပြောသွားခဲ့သည်။

မျက်စိရှေ့တွင် မြင်လိုက်ရသည်မှာ အလွန်မကြီးမားသော ကျောက်စိမ်းဖြူ စင်မြင့်တစ်ခု ဖြစ်၏။

သို့သော် ထိုစင်မြင့်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ပေါ်တွင် လွင့်မျောနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သည့်အထောက်အပံ့မှ မရှိဘဲ မှောင်မည်းနေသည့် ကောင်းကင်ယံထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ လွင့်မျောနေပြီး အထက်၊ အောက်၊ ဘယ်၊ ညာနှင့် ရှေ့တည့်တည့်တို့မှာ အဆုံးအစကို မမြင်ရပေ။

ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီးနောက်တွင်မူ ဟင်းလင်းပြင်ထဲက ကြယ်တာရာများမှာ ပို၍ လင်းလက်တောက်ပနေသည်ဟု ထင်ရသည်။

ကြီးမားသော ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ပင် ထိုစင်မြင့်နှင့် ကြယ်တာရာ စင်မြင့်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထား၏။

ထူးဆန်းသည့် တာအိုနိယာမများမှာလည်း ဒြပ်သားအသွင် ပြောင်းလဲတော့မည့်အလား ပို၍ သိပ်သည်းလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ အလားအလာကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်ပေးနေသည်။

သို့သော် ကံမကောင်းသည်မှာ ထန်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဟင်းလင်းပြင် ခန္ဓာကိုယ် ထက်ပင် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ထိုမြှင့်တင်မှုမှာ သူ့အတွက် မပြောပလှပေ။

ထန်ထျန်း ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အကြည့် ၆ ခုက သူ့ဆီသို့ တပြိုင်နက်တည်း ရောက်လာကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်သွား၏။

"ထန်ထျန်းလား"

တုမင်က ထန်ထျန်းကို မြင်သောအခါ မုရှုဝမ်ထက်ပင် ပို၍ အံ့ဩသွားခဲ့သည်။

ခရမ်းရွှေတိုကင် ဆိုသည်မှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိသည့် အရာဖြစ်ပြီး မည်သူမဆို အလွယ်တကူ ရနိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် ရရှိမည့်သူ ၄ ဦးမှာလည်း ကြိုတင် သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်၏။ ထန်ထျန်းကဲ့သို့ ယခုနှစ်မှ အပြင်လောကက ဝင်လာသည့် တပည့်တစ်ဦးက ၎င်းကို ဘယ်လိုများ ရခဲ့ပါသနည်း။

တခြားသူများကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ထားကြပြီး ဒီလိုကိစ္စမျိုး ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်သလဲဆိုသည်ကို စဉ်းစားမရ ဖြစ်နေကြသည်။

ထန်ထျန်းက တစ်စုံတစ်ယောက်၏ တိုကင်ကို လုယူလာခြင်းများလား။

သို့သော် လူတိုင်း၏ စူးစမ်းသည့် အကြည့်များအောက်တွင် ထန်ထျန်းမှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ရှေ့မှ တုမင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ထန်ထျန်း... မင်း ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး..."

တုမင်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်၏။

ထန်ထျန်းက ပြုံး လိုက်ရင်း ပြောသည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက တောင်ထိပ်သခင်က ကျွန်တော့်ကို ခရမ်းရွှေတိုကင် တစ်ခု ပေးခဲ့တာပါ။ "

"အဲဒီတုန်းကတော့ ဒါက ဒီလောက်အထိ အဖိုးတန်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့ဘူး"

ဒီကိစ္စက နည်းနည်း စုံစမ်းလိုက်လျှင် သိနိုင်သည့်အရာဖြစ်သဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားစရာ မလိုပေ။

သို့သော် သူ၏ အဖြေက ကျန်သည့်လူများကို ပို၍ပင် အံ့ဩသွားစေသည်။

တောင်ထိပ်သခင်က ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ။

သူက ထျန်းဖူနန်းတော်၏ အာဏာရှိ အကြီးအကဲ ၊ ထုန်းရှန့်တောင်၏ သခင်၊ လုံးဝ အကြီးအကဲကြီး ဖြစ်၏။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူက တပည့်များအပေါ် အလွန်တင်းကျပ်ပြီး အမြဲတမ်း တည်ကြည်လွန်းလှသဖြင့် တောင်ထိပ်သခင် ကုန်း ပြုံးတာကို မြင်ဖူးသည့်သူမှာ လက်ချိုးရေ၍ပင် ရနိုင်၏။

ထန်ထျန်းက ဘယ်လို အရည်အချင်းမျိုး ရှိလို့ တောင်ထိပ်သခင်၏ မျက်စိကျခြင်းကို ခံရပြီး အထူးဦးစားပေးမှုကိုပါ ရခဲ့ရသနည်း။

လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးကိုယ်စီ ဖြစ်နေကြသည်။

ဒီကောင်က အလွန်တောင့်တင်းသည့် နောက်ခံ ရှိရမည်၊ သို့မဟုတ် တောင်ထိပ်သခင်နှင့် တိတ်တဆိတ် လျှို့ဝှက်သဘောတူညီချက် တစ်ခုခု ရှိရမည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ၎င်းမှာ လုံးဝ ပြစ်မှား၍ မရသည့် တည်ရှိမှုမျိုးပင်။

"ကောင်းပြီလေ"

တုမင်သည်လည်း သူ၏ အေးစက်သော အမူအရာကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး အရင် ပြောလာသည်။ "ဒါဆိုလည်း မင်းအတွက် သင့်တော်မယ့် နေရာတစ်ခု အရင်ရှာလိုက်ဦး။"

" ခဏနေရင် ကြယ်ကြည့်စင်မြင့် က တရားဝင် ပွင့်တော့မှာ"

ထန်ထျန်း ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီး "အခုထိ မပွင့်သေးဘူးလား"

သူက ကြယ်တာရာ စင်မြင့်ထဲ ရောက်လာပြီဆိုလျှင် စတင်ပြီဟု ထင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

တုမင်က ခေါင်းခါပြသည်။ "ကြယ်ကြည့်စင်မြင့်က တခြားနယ်မြေတွေနဲ့ မတူဘူး။ "

"တပည့်အားလုံး စုံမှ တရားဝင် ပွင့်မှာ။"

" ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးလဲဆိုတာ ငါလည်း မသိဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ်ယောက်ချင်းစီ မြင်ရတဲ့ မြင်ကွင်းက ကွဲပြားနေလို့ပဲ။"

" ဒါပေမဲ့ ဒါက တကယ့်ကို ရခဲတဲ့ ကံကောင်းမှု တစ်ခုဆိုတာတော့ သေချာတယ်၊ ဒီအခွင့်အရေးကို အလဟဿ မဖြစ်စေနဲ့။ "

"ခရမ်းရွှေတိုကင်က တကယ်ကို တန်ဖိုးရှိတယ်"

ပြောပြီးနောက်တွင် သူက ထိုအချက်ကို ထပ်လောင်း အလေးပေးပြောခဲ့သည်။

ထန်ထျန်းက ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်ပြီး စင်မြင့်၏ အစွန်းဘက်သို့ လျှောက်သွားသည်။

ကြယ်ကြည့်စင်မြင့်မှာ အလွန်မကြီးသော်လည်း လူဆယ်ဂဏန်းလောက်အတွက်မူ ပိုလျှံလှသည်။

ထန်ထျန်းက တုမင်နှင့် သိပ်မဝေးသည့် နေရာတစ်ခုကို ရွေးကာ ထိုင်လိုက်ပြီး ကျန်သည့် တပည့်များကို ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် နောက်ထပ် တပည့် ၄ ဦး တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဝင်လာကြသည်။

သူတို့လည်း ထန်ထျန်း ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ အရင်လူများကဲ့သို့ပင် တုံ့ပြန်ကြ၏။

သူတို့က တိတ်တဆိတ် ပြော ကြပြီးနောက် ထန်ထျန်း ဒီနေရာသို့ ရောက်လာရသည့် အကြောင်းရင်းကို သိသွားပုံရသည်။ လူတိုင်း အံ့ဩသွားကြပြီး ထန်ထျန်းကို သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်ပြီးမှ ကိုယ့်နေရာကိုယ် ပြန်သွားကြသည်။

ယခုဆိုလျှင် ခရမ်းရွှေတိုကင် ရရှိထားသည့် တပည့် ၁၁ ဦးလုံး စုံလင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့အားလုံးမှာ ကုံးချန်ခြံဝင်း၏ အထူးချွန်ဆုံး၊ ပါရမီရှင်များထဲမှ ပါရမီရှင်များပင် ဖြစ်၏။

နှစ်ကုန်တွင် ကျင်းပမည့် ထုန်းရှန့်ညီလာခံ၌ ရှန်းယွမ်စင်မြင့် နေရာအတွက် အဓိက ပြိုင်ဘက်များမှာ သူတို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထန်ထျန်း သိထားသည်။

လီဟုန် စုံစမ်းပေးထားသည့် အချက်အလက်များအရ ထန်ထျန်းက ထိုလူ ၁၀ ဦးလုံးကို မှတ်သားလိုက်၏။

ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်မှ တုမင် ကတော့ ပြောစရာ မလိုပေ။

မြင့်မြတ် ရွှေအင်မော်တယ် အဆင့်ရှိပြီး သူ၏ စွမ်းရည်များမှာ နက်နဲဆန်းကြယ်လှကာ သူထက် အဆင့်မြင့်သည့် ကျင့်ကြံသူများပင် သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှုံးနိမ့်ဖူးကြသည်။

အဲဒီနောက် အဓိကမျိုးနွယ်မှ ပါရမီရှင် ၄ ဦး ကောရှိုကွမ်း၊ ယွမ်ယု၊ လျိုချီချိုင်၊ လင်းဟုန်ရင်။

အားလုံးက မြင့်မြတ် ရွှေအင်မော်တယ်များ ဖြစ်ကြသည်။

သူရဲကောင်းကိုးဦးအဖွဲ့မှ ၄ ဦးကတော့

ထိုက်ယိမဟာမိတ်မှ ကျန်းတောက်ရင်၊

ရှန်းယွဲ့ရေကန် မှ ယင်ချင်းရွှယ်၊

စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်မှ ဟွမ်ထောင်၊

မိုမိသားစုမှ မိုရှု။

ခုနက ရွှမ်ဟွမ် မူလသတ္တုကို သူ့ကို လုဝယ်ခဲ့သည့် မိုမိသားစုက အမျိုးသမီးကလည်း ဒီလောက် ထူးချွန်လိမ့်မည်ဟု ထန်ထျန်း မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဒါ့အပြင် ဘယ်အင်အားစုထဲမှာမှ မပါသည့် တစ်ဦးလည်း ရှိသေးသည်။

ရှောင်းယောင်မိသားစုမှ ရှောင်ယောက်ရွှင် ဖြစ်၏။

သူက အပြာနုရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ချောမောသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အမူအရာမှာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ကာ ဝိညာဉ် မြင့်မြတ်သည့် အရှိန်အဝါမျိုး ရှိသည်။

ထန်ထျန်းက ထို ၁၀ ဦးလုံးကို စိတ်ထဲတွင် မှတ်ထားလိုက်၏။

ထိုလူများမှာ လုံးဝ အား မနည်းလှပေ။ သူ၏ 'အနန္တတာအိုနိယာမ' ကို မသုံးဘူးဆိုလျှင် သူတို့အားလုံးကို အနိုင်ရဖို့ မသေချာပေ။

သူ နောက်ထပ် ခြောက်လအတွင်း မြင့်မြတ် ရွှေအင်မော်တယ် အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မှသာ ဖြစ်မည်။

အားလုံး စုံလင်ပြီး နေရာယူပြီးချိန်တွင် ကြီးမားလှသော တာအိုနိယာမ အော်ရာ တစ်ခု ရုတ်တရက် ဝုန်းကနဲ တိုက်ခတ်လာသည်။

ထိုအော်ရာ မှာ ခြေဖဝါးအောက်က ကြယ်ကြည့်စင်မြင့်ဆီမှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ လူလုပ်ထားသည့် အစီအရင်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ကမ္ဘာဦး နိယာမများနှင့် သဟဇာတဖြစ်စွာ ပေါင်းစပ်သွားသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထန်ထျန်း၏ ဝိညာဉ်မှာ လွင့်ထွက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး တခြား ထူးဆန်းသည့် ကမ္ဘာတစ်ခုထဲသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။

ထိုကမ္ဘာမှာ မူလကမ္ဘာထဲက 'နိယာမကမ္ဘာ' နှင့် ဆင်တူသော်လည်း အနှစ်သာရမှာ လုံးဝ ကွဲပြားသည်။

နိယာမကမ္ဘာတွင် ရှုပ်ထွေးနေသည့်အရာတိုင်းမှာ အရင်းအမြစ်ကို လိုက်ရှာလျှင် ခြေရာခံ၍ ရသော်လည်း ဤကမ္ဘာတွင်မူ ရှုပ်ထွေးခြင်းမှာ ရှုပ်ထွေးခြင်းပင် ဖြစ်ပြီး တစ်ခုခု ထူးခြားသွားလျှင်ပင် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

ထန်ထျန်း မြင်ကွင်း ပြန်ကြည်လင်လာတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ဒီနေရာက အရမ်းရှုပ်ထွေးလွန်းပြီး ဘယ်အရပ်မျက်နှာကိုမှ ခွဲခြား၍ မရပေ။

သူက ခံစားချက်အတိုင်းသာ ရှေ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း စမ်းတဝါးဝါး လျှောက်လှမ်းနေလိုက်သည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်မှာ ထူးဆန်းသည့် ကမ္ဘာထဲ ရောက်နေသဖြင့် အပြင်လောကရှိ ထန်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် လည်ပင်းတွင် ဆွဲထားသည့် လအင်မော်တယ် ကျောက်စိမ်း မှာ ရုတ်တရက် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားသည်ကို သူ သတိမထားမိလိုက်ပေ။

နောက်တစ်ခဏတွင် ထန်ထျန်း၏ ရှေ့မှောက်က မြင်ကွင်းမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရေကန်အလယ်က ကျွန်းလေးတစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။

ကျွန်းလေးမှာ မကြီးလှဘဲ အလယ်တည့်တည့်တွင် ဝါဂွမ်းရောင် မြက်ခြောက်အိမ်လေး တစ်လုံး ရှိသည်။

ထိုအိမ်ရှေ့တွင် လူငယ်တစ်ဦး ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေ၏။

လှုပ်ရှားမှုကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ထိုလူငယ်က လှည့်ကြည့်လာပြီး ထန်ထျန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုလူ၏ ရုပ်ရည်ကို ထန်ထျန်း သေသေချာချာ မြင်လိုက်ရသောအခါ ကြောင်အသွားပြီး နေရာတင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

"ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်လား"

သူ လန့်ဖျပ်ပြီး အော်ပြောလိုက်မိသည်။