အခန်း (၂၇၉)

နောက်တစ်နေ့တွင်...

ပိုင်ချန်မြို့တစ်ခွင်၌ သွေးချောင်းစီး သတ်ဖြတ်မှုများ စတင်ဖြစ်ပွားလာတော့သည်။ နားကွဲလုမတတ် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ မရေမတွက်နိုင်သော ဇွန်ဘီများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများမှာ မြို့တစ်ပြင်လုံး ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး တစ်မြို့လုံးမှာလည်း ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ အကြီးအကျယ် ပျက်စီးယိုယွင်းလျက်ရှိသည်။

သာမန်ဇွန်ဘီများသည် ထိုအသံများကို ကြားရသောအခါ ရူးသွပ်သွားကြပြီး အသံထွက်ပေါ်ရာ လမ်းမများဆီသို့ အလုံးအရင်းနှင့် ပြေးဝင်သွားကြသည်။

အပြင်လောကတွင် ပရမ်းပတာဖြစ်နေသော်လည်း လုချွမ်းမှာမူ နေအိမ်ရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင် အေးဆေးစွာ ထိုင်နေလျက်ရှိသည်။ သူသည် စွန့်ခွာရတော့မည့် ဤမြို့ပျက်အတွင်း၌ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို ထိန်းချုပ်ကာ အစီအစဉ်တကျ သတ်ဖြတ်မှုပွဲတော်တစ်ခုကို ဖန်တီးနေခြင်းဖြစ်သည်။

မြို့၏မြောက်ဘက်ပိုင်းတွင် ဧရာမဇွန်ဘီ ၁၊ ဧရာမဇွန်ဘီ ၂ နှင့် အခြားဇွန်ဘီရုပ်သေးများသည် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေသော ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးကြားတွင် သောင်းကျန်းနေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ရှေ့တွင်ရှိနေသော ဇွန်ဘီများမှာ ရုပ်သေးရုပ်များအလား လွင့်စင်ထွက်သွားကြပြီး အနီးနားရှိ ဇွန်ဘီများကိုပါ ထပ်ဆင့်ဖိမိရာ အောက်ဘက်ရှိ ဇွန်ဘီများထံမှ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ နှင့် ဧရာမဇွန်ဘီ ၂ တို့၏ အာရုံမှာ ဤသာမန်ဇွန်ဘီများပေါ်၌ မရှိချေ။

၎င်းတို့၏ ပစ်မှတ်မှာ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးအတွင်းရှိ အဆင့် ၂ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ ဆယ်ဂဏန်းခန့်နှင့် တစ်ကောင်တည်းသော အဆင့် ၃ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတို့ပင်။

ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ တို့ကဲ့သို့သော ဇွန်ဘီရုပ်သေးများနှင့် ယှဉ်လျှင် အဆင့် ၂ ဇွန်ဘီများမှာ လုံးဝ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ခဏချင်းမှာပင် ချွန်ထက်သော လက်သည်းများအောက်၌ အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ်ဖြစ်ကာ အသားစများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

ဘုန်း...

ရုတ်တရက် ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ သည် ဇွန်ဘီအုပ်ကြီး၏ အလယ်၌ ခြေနှစ်ဖက်ဖြင့် မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်နင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျားတစ်ကောင် သားကောင်ကို ဖမ်းဆီးသကဲ့သို့ ခုန်အုပ်လိုက်ရာ ဇွန်ဘီအုပ်အတွင်းရှိ တစ်ကောင်တည်းသော အဆင့် ၃ လျင်မြန်

အမျိုးအစားဆင့်ကဲဇွန်ဘီကို ဖမ်းမိသွားလေသည်။

ဂါးးးး

လျင်မြန်အမျိုးအစားဆင့်ကဲဇွန်ဘီသည် ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ ၏ လက်ခုပ်အတွင်း၌ ဦးခေါင်းမှ အကိုင်ခံထားရပြီး လေထဲသို့ မြှောက်တင်ခြင်း ခံထားရသည်။ ၎င်းသည် လွတ်မြောက်ရန် အတင်းအဓမ္မ ရုန်းကန်နေပြီး ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေတော့သည်။

သို့သော် ကံဆိုးသည်မှာ ထိုဇွန်ဘီ၏ သံမဏိဓားသွားကဲ့သို့ ချွန်ထက်သော လက်သည်းများဖြင့် ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ ၏ နက်မှောင်သော သံချပ်ကာ လက်မောင်းကို ပွတ်တိုက်တိုက်ခိုက်သော်လည်း မီးပွင့်ရုံမှအပ မည်သည့် ဒဏ်ရာမျှ မပေးနိုင်ဘဲ ကာကွယ်ရေးကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ သည် သူ၏ ညာလက်မောင်းကို အားစိုက်ထုတ်ကာ လက်ဖဝါးဖြင့် အတင်းညှစ်ချလိုက်လေသည်။

ဘုန်း...

အဆင့် ၃ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ၏ ဦးခေါင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ဦးခေါင်းခွံအရိုးစများနှင့် ဦးနှောက်အသားစများမှာ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။ မြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းလှသည်။

အဆင့် ၃ ဇွန်ဘီ၏ အလောင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားပြီးနောက် ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ သည် သူ၏လက်ကို သုတ်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် သွေးများပေကျံနေသော အဆင့် ၃ အမြုတေတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

မြို့၏အရှေ့ဘက်ပိုင်းတွင်လည်း တာဖန်း၊ အာဖန်းနှင့် အခြားဇွန်ဘီရုပ်သေးများသည် ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးကြားထဲတွင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် လမ်းတွင်ရှိသမျှ ဇွန်ဘီများကို ကြိတ်ဆုံကျောက်တုံးခန့်ရှိသော လက်သီးကြီးများဖြင့် တစ်စစီဖြစ်အောင် ချေမှုန်းနေကြသည်။

ဘုန်း...

တာဖန်း ၏ ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်တစ်ချက်ကြောင့် အဆင့် ၃ ဧရာမဇွန်ဘီတစ်ကောင်မှာ အထပ်မြင့်အဆောက်အအုံ၏ နံရံဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လွင့်ထွက်သွားသည်။ ပြင်းထန်သော အားဒဏ်ကြောင့် အဆင့် ၃ ဧရာမဇွန်ဘီ၏ ရင်ဘတ်မှာ ပွင့်ထွက်သွားပြီး နက်မှောင်သော နံရိုးများနှင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ အစိတ်အပိုင်းများမှာ ပန်းထွက်ကုန်တော့သည်။

နံရံနှင့် ဆောင့်မိသော အရှိန်ကြောင့် ၎င်း၏ ကျောပြင်မှာလည်း သွေးချင်းချင်းနီကာ နံရံအတွင်းသို့ပင် တည့်တည့်ကြီး နစ်ဝင်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဤမျှဆိုးရွားသော ဒဏ်ရာများရထားသည့်တိုင် အဆင့် ၃ ဧရာမဇွန်ဘီမှာ သေဆုံးခြင်းမရှိသေးဘဲ နံရံအတွင်းမှ ပြန်လည်ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားရင်း ဆက်တိုက် ဟိန်းဟောက်နေဆဲပင်။

ထိုစဉ်မှာပင် မြေပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားစေလောက်သော အရှိန်ဖြင့် တာဖန်းက အနီးသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာပြီး နောက်ထပ် လက်သီးချက်တစ်ချက်ကို ထပ်မံပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဘုန်း...

နံရံထဲမှ ရုန်းထွက်နိုင်ရုံရှိသေးသော အဆင့် ၃ ဧရာမဇွန်ဘီ၏ ဦးခေါင်းကို တာဖန်း က အဆောက်အအုံနံရံနှင့် ကပ်လျက် ပြင်းထန်စွာ ထိုးကြိတ်ချေမှုန်းလိုက်ရာ ဦးနှောက်များမှာ နေရာအနှံ့သို့ ဖွာခနဲ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

တာဖန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုးချက်အောက်တွင် အဆင့် ၃ ဧရာမဇွန်ဘီ၏ ဦးခေါင်းမှာ သွေးအလိမ်းလိမ်းဖြင့် အသားစိုင်တုံးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် တာဖန်းသည် သူ၏တုတ်ခိုင်လှသော လက်ချောင်းများဖြင့် နံရံပေါ်ရှိ လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော အပေါက်ထဲသို့ နှိုက်ယူကာ အဆင့် ၃ အမြုတေကို ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။

ထိုနေရာများအပြင် ပိုင်ချန်မြို့၏ အခြားသော နေရာအနှံ့အပြားတွင်လည်း လုချွမ်း၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများ လှုပ်ရှားနေသည့် ခြေရာလက်ရာများကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။ လုချွမ်း၏ အဆင့် ၃ နှင့် အဆင့် ၄ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများသည် ပိုင်ချန်မြို့၏ အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့ရောက်ရှိနေပြီး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီးသော ဇွန်ဘီများရှိရာ နေရာတိုင်းတွင် လုချွမ်း၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများ ရှိနေခဲ့သည်။

မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် အဆင့် ၃ အမြုတေ နှစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။ ပိုင်ချန်မြို့မှာ လူသားများ၏ အကြီးအကျယ် ကျူးကျော်ရှာဖွေခြင်းကို မခံရသေးသည့်အတွက် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ အရေအတွက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ပေါများလှသည်။

ဤသို့တွေးတောရင်း ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေသော လုချွမ်းသည် မသိမသာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

လုချွမ်းသည် မနေ့ညက တစ်ညလုံး စဉ်းစားဆင်ခြင်ပြီးနောက် နောက်ထပ် သုံးရက်အတွင်း ပိုင်ချန်မြို့မှ ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းပင်။ အဓိကအားဖြင့် အာဏာပိုင်များ၏ တစ်ဖန်ပြန်လည် ခြေရာခံမိခြင်းမှ ရှောင်ရှားနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

နဂါးကျားဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦးကို လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးလိုက်မိခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ အကယ်၍ ထိုသူတို့သည် အာဏာပိုင်များထံ သွားရောက်ခဲ့ပါက လုချွမ်း၏ တည်နေရာကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားကြမည်မှာ ဧကန်မလွဲပင်။

ပိုင်ချန်မြို့နှင့် ကျန်းဟိုင်မြို့တို့မှာ မြို့နှစ်မြို့ဖြစ်သော်လည်း အခြေစိုက်စခန်း မြို့ကြီးများအကြား အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်မှုများ ရှိနေမည်သာ ဖြစ်သည်။ လယ်တောတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်များကို လုချွမ်းက မေ့ပျောက်ခြင်းမရှိသလို အာဏာပိုင်များကလည်း မေ့လျော့ကြမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်သည်။ ထိုသူတို့သည် သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန် ယခုထက်တိုင် အင်အားသုံး ရှာဖွေနေကြပေလိမ့်မည်။

သူ ပိုင်ချန်မြို့တွင် ရှိနေကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ပါက အာဏာပိုင်များသည် သူ့ကိုနှိမ်နင်းရန် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော ပညာရှင်များကို စေလွှတ်လာနိုင်သည်။ လုချွမ်းသည် လူသားအာဏာပိုင်များနှင့် ထပ်မံထိပ်တိုက်တွေ့ရန် သဘာဝအတိုင်း ဆန္ဒမရှိချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့ကို လာရောက်တိုက်ခိုက်သည့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် ရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်မှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှသောကြောင့်ပင်။

ထို့ပြင် လူသားဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ သူ၏ ရင်းမြစ်များကို ဆုံးရှုံးစေရုံသာမက သူပိုင်ဆိုင်သော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီရုပ်သေးများကိုလည်း အလဟဿ အင်အားပြုန်းတီးစေနိုင်သဖြင့် အကျိုးထက် အပြစ်က ပိုမိုများပြားနိုင်ပေသည်။

ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ဤနေရာ၌ ဆက်လက်နေထိုင်ခြင်းမှာ ပညာရှိရာမရောက်တော့ဘဲ အချိန်မီ စောစီးစွာ ထွက်ခွာခြင်းကသာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း လုချွမ်းသည် ပိုင်ချန်မြို့အတွင်းရှိ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ ရင်းမြစ်များကိုမူ လက်လွှတ်ရန် ဝန်လေးနေမိသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဤမြို့မှ မထွက်ခွာမီ အဆင့် ၂ နှင့် အဆင့် ၃ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကို အပြင်းအထန် အမဲလိုက်သိမ်းဆည်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ဇွန်ဘီရုပ်သေး အမြောက်အမြားကို ကွပ်ကဲနေရသူတစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် အမြုတေများမှာ လုချွမ်းအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်ချက်များပင်။ အမြုတေအမြောက်အမြား ရရှိမှသာ သူ၏ လက်အောက်ခံ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို အဆင့်မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် လုချွမ်း လက်အောက်ရှိ အဆင့် ၄ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများမှာ သူကိုယ်တိုင် တဖြည်းဖြည်းချင်း အဆင့်မြှင့်တင်ပေးခဲ့သော အရာများပင်။

အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားပြီး ညမှောင်လာသောအခါ လုချွမ်းသည် သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများ သယ်ဆောင်လာသော အမြုတေ အမြောက်အမြားကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ အိတ်အတွင်းမှ အမြုတေများကို မြေပြင်ပေါ်သို့ သွန်ချလိုက်ရာ သွေးစများ ပေကျံနေသော အမြုတေများကို ကြည့်ပြီး လုချွမ်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရေတွက်ရင်း အားရပါးရ ပြုံးလိုက်မိသည်။

တစ်နေ့တာ သတ်ဖြတ်မှုများအပြီးတွင် သူသည် အဆင့် ၃ အမြုတေ ၆၉ ခုနှင့် အဆင့် ၂ အမြုတေ ၂၀၀ တိတိကို ရရှိခဲ့သည်။ ဤမျှများပြားသော အမြုတေအရေအတွက်မှာ ထီပေါက်သကဲ့သို့ပင် အဖိုးတန်လှပေသည်။ ဤအမြုတေများကို အသုံးချလိုက်ပါက သူကိုယ်တိုင် အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ရေးအတွက် စတင်ပြင်ဆင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ အဆင့် ၄ သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ အတော်ပင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါ အဆင့် ၅ သို့ ကူးပြောင်းရန် အချိန်ကျရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အဆင့် ၄ ရှိသော မသေနိုင်သူ ၁ ကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးပြီးနောက် လုချွမ်းသည် သူ၏ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု ခံစားရသည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားမှာ နောက်ထပ် အဆင့် ၄ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် အဆင့် ၄ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို ပိုမိုထိန်းချုပ်လိုပြီး သူ၏ အင်အားကို သိသိသာသာ တိုးမြှင့်လိုပါက အဆင့် ၅ သို့ မဖြစ်မနေ တက်လှမ်းရမည်သာ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သူသည် အနည်းဆုံး အဆင့် ၄ ဇွန်ဘီရုပ်သေး သုံးကောင်၏ စွမ်းအင်ကို ဝါးမျိုမှသာ အဆင့် ၅ သို့ ကူးပြောင်းနိုင်ခြေ ရှိသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ အဆင့် ၄ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို မစတေးလိုသည်မှာ အမှန်ပင်။ သို့သော် လက်ရှိတွင် မျိုးဗီဇပြောင်းလဲထားသော သားရဲများဖြစ်စေ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများဖြစ်စေ ၎င်းတို့၏ အရေအတွက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ရှားပါးလှသည်။

အဆင့် ၄ သားရဲရိုင်းများကိုမူ လုချွမ်း တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးသေးချေ။ ပိုင်ချန်မြို့အတွင်း သူတွေ့ရှိခဲ့သော အဆင့် ၄ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီမှာလည်း မသေနိုင်သူ ၁ တစ်ကောင်တည်းသာ ရှိပြီး ၎င်းမှာလည်း သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လုချွမ်းအနေဖြင့် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက် ပြန်လည်သတ်ဖြတ်ကာ အဆင့် ၄ အမြုတေများကို ထုတ်ယူခြင်းမှအပ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ဤအမြုတေများကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ အဓိပ္ပာယ်ပါပါ လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူသည် ဤပိုင်ချန်မြို့တွင်ပင် အဆင့် ၅ သို့ တစ်ခါတည်း အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းသွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။