အခန်း (၂၈၀)

အခ

ပိုင်ချန်မြို့မှ ထွက်ခွာသွားပါက လုချွမ်းအနေဖြင့် အဆင့် ၅ သို့ တက်လှမ်းရန် တောရိုင်းဒေသများ၌သာ ပြုလုပ်ရပေတော့မည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် အကယ်၍ လူသားအာဏာပိုင်များက သူ့နောက်သို့ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်လံနှောင့်ယှက်လာပါက အလွန်ပင် အခက်တွေ့နိုင်ပေသည်။ ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်နည်းပါးသည်ဟု ဆိုစေကာမူ ပေါ့ဆ၍မရပေ။ တောရိုင်းဒေသနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ပိုင်ချန်မြို့အတွင်း၌ပင် အဆင့်တက်လှမ်းခြင်းက ပိုမိုလုံခြုံစိတ်ချရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မမျှော်လင့်ထားသော ဖြစ်ရပ်များကြောင့် လူသားအင်အားစုများ ရောက်ရှိလာခဲ့လျှင်ပင် လုချွမ်းအနေဖြင့် အနည်းငယ်မျှ တုန်လှုပ်ချောက်ချားရန် မလိုသောကြောင့်ပင်။ ပိုင်ချန်မြို့အတွင်း၌ သူ့ကို ခိုင်မာစွာ ထောက်ပံ့ပေးမည့် သိန်းနှင့်ချီ၊ သန်းနှင့်ချီသော ဇွန်ဘီများ ရှိနေသည်။ အကယ်၍ အာဏာပိုင်များက သူ့ကို လာရောက်ရန်စပါက သူသည် ဇွန်ဘီလှိုင်းလုံးကြီးကို စေလွှတ်၍ လူသားများကို ဖရိုဖရဲ ထွက်ပြေးရအောင် ပြုလုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

ဤသို့ တွေးတောမိသည်နှင့် လုချွမ်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ မြို့အတွင်း၌ပင် အဆင့် ၅ သို့ တက်လှမ်းရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးသည်နှင့် သူသည် လိုအပ်သော ပြင်ဆင်မှုများကို ချက်ချင်း စတင်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။

အဆင့် ၅ သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် အရေးကြီးဆုံး အစိတ်အပိုင်းမှာ အဆင့် ၄ အမြုတေပင်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ လက်အောက်ခံ ဇွန်ဘီရုပ်ဆေးအချို့ကို အဆင့် ၄ သို့ အရင်ဆုံး အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးမှသာ ၎င်းတို့ထံမှ အမြုတေများကို ပြန်လည်ထုတ်ယူရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လုချွမ်းသည် တာဖန်း နှင့် အခြားအဆင့် ၄ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို ခေါ်ဆောင်၍ ဟယ်ဥယျာဉ်ရပ်ကွက်ရှိ ဆိတ်ငြိမ်သော နေရာတစ်ခုသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ ပထမဦးစွာ သူသည် သူ၏ လက်အောက်ခံ အဆင့် ၃ လျင်မြန်အမျိုးအစားဇွန်ဘီရုပ်သေး ၁၀ ကောင်ကို ထိန်းချုပ်၍ သူ့ရှေ့၌ တန်းစီရပ်စေလိုက်သည်။

ယင်းနောက် လုချွမ်း၏ အမိန့်အရ တာဖန်းနှင့် အာဖန်းတို့သည် ပထမဆုံး အဆင့် ၃ လျင်မြန်အမျိုးအစား ဇွန်ဘီရုပ်သေး၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် စောင့်ကြပ်သူ နတ်မင်းကြီးများအလား မတ်တပ်ရပ်နေကြသည်။

ဆက်လက်၍ လုချွမ်းသည် ထိုလျင်မြန်အမျိုးအစား ဇွန်ဘီရုပ်သေးကို အဆင့် ၃ အမြုတေများ စတင်စားသုံးစေလိုက်သည်။ အဆင့် ၃ အမြုတေ အမြောက်အမြားကို ဝါးမျိုပြီးနောက် ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်များက ၎င်းဇွန်ဘီရုပ်သေးအား အဆင့် ၄ သို့ ကူးပြောင်းရန် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်လိုက်တော့သည်။

ဝူး... ဝူး... ဝူး...

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လျင်မြန်အမျိုးအစား ဇွန်ဘီရုပ်သေး၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်များ ရူးသွပ်သဖွယ် လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေသဖြင့် ၎င်း၏ ပါးစပ်မှ နားကွဲလုမတတ် စူးရှသော အော်ဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် လျင်မြန်အမျိုးအစားဇွန်ဘီရုပ်သေးသည် ငြိမ်သက်သွားပြီး သိသာထင်ရှားသော အသွင်ကူးပြောင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် အဆင့် ၄ သို့ အောင်မြင်စွာ တက်

လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး လျှပ်စီး ၁ နှင့် လုံးဝနီးပါး ဆင်တူသွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း အဆင့် ၄ သို့ ရောက်ရှိသွားသည့် ထိုခဏမှာပင် ၎င်းဇွန်ဘီမှာ လုချွမ်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ ရုန်းထွက်သွားပြီး ၎င်း၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အကြည့်များ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

ဝူး...

မနီးမဝေးတွင် ရှိနေသော လုချွမ်းကို ကြည့်ကာ ၎င်းသည် ဟိန်းဟောက်၍ ခုန်အုပ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် လှုပ်ရှားရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည့်အခါတွင်မှ ၎င်း၏ကိုယ်ထည်မှာ အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ခံထားရကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ တာဖန်း နှင့် အာဖန်းတို့သည် ထိုအဆင့် ၄ လျင်မြန်အမျိုးအစား ဇွန်ဘီကို ရုန်းမရအောင် ဝိုင်းဝန်းချုပ်ကိုင်ထားကြခြင်းပင်။

ဂါးးးဂီးးးးဂါးးးးး

ထိုဇွန်ဘီသည် မည်သို့ပင် ရုန်းကန်ဟိန်းဟောက်စေကာမူ တာဖန်းနှင့် အာဖန်းတို့၏ ပူးပေါင်းချုပ်ကိုင်မှုကို မကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ချေ။ ဤသည်ကို မြင်သောအခါ လုချွမ်း၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤသို့ ဖြစ်လာမည်ကို ကြိုတင်တွက်ဆထားသောကြောင့်သာ တာဖန်းနှင့် အာဖန်းတို့ကို ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် အသင့်စောင့်ခိုင်းထားခြင်း မဟုတ်ပါလား။

နောက်တစ်ခဏတွင် သွေးရောင်လွှမ်းသော ကိုယ်ထည်နှင့် လူရိပ်တစ်ခုမှာ နံရံပေါ်မှ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လာပြီး လုချွမ်း၏ ဘေးတွင် ရပ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မသေနိုင်သူ ၁ ပင်။

လုချွမ်း၏ စိတ်အမိန့်အတိုင်း မသေနိုင်သူ ၁ သည် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ၎င်း၏ လေးခြမ်းကွဲ ပါးစပ်ကြီးကို ဖွင့်ဟလိုက်ပြီး ရှည်လျားလှသော လျှာကြီးကို ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ဗြစ်...

ဒိန်ခဲတစ်ခုကို ထိုးဖောက်လိုက်သကဲ့သို့ပင် အဆင့် ၄ လျင်မြန်အမျိုးအစား ဇွန်ဘီ၏ ဦးခေါင်းမှာ မသေနိုင်သူ ၁ ၏ လျှာဖြင့် တည့်တည့်ကြီး အဖောက်ခံလိုက်ရသည်။ တစ်ဆက်တည်းမှာပင် အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်နေသော ဇွန်ဘီမှာ ပျော့ခွေသွားပြီး ၎င်း၏ ဦးခေါင်းနှင့် ခြေလက်များမှာ အသက်မဲ့စွာ တွဲလောင်းကျသွားတော့သည်။

လုချွမ်းသည် သူ၏ ပထမဆုံးသော အဆင့် ၄ အမြုတေကို ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယင်းနောက်တွင်မူ လုချွမ်းသည် လိုအပ်သော အမြုတေများ ရရှိရန်အတွက် ကျန်ရှိသော အဆင့် ၃ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကိုလည်း အစီအစဉ်တကျ ဆက်လက်အစာကျွေး၍ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ဆောင်ရွက်တော့သည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် လုချွမ်းသည် အဆင့် ၄ အမြုတေ လေးတုံးကို သယ်ဆောင်၍ အမှတ် ၈ အဆောက်အအုံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်လင်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့မှာ ထမင်းစားပွဲ၌ ညစာသုံးဆောင်နေကြပြီး လုချွမ်း ဝင်လာသည်ကို မြင်လျှင် မြင်ချင်း နှစ်ဦးသားစလုံး၏ အကြည့်များမှာ လုချွမ်းထံသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

လုချွမ်းသည် သူတို့နှစ်ဦးအနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး စက္ကူတစ်ချပ်ပေါ်တွင် လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဤသို့ ရေးသားလိုက်သည်။

"ချီချီလေး... ဖေဖေ အခု စာကြည့်တိုက်ခန်းထဲမှာ အရေးကြီးတဲ့ အလုပ်တစ်ခု လုပ်ရမယ်။ အဲဒီအချိန်အတောအတွင်း သမီးနဲ့ အန်တီကျောက်လင်းတို့ ဘယ်မှလျှောက်မသွားနဲ့နော်။ ဘယ်လိုအသံတွေပဲကြားကြား စာကြည့်တိုက်ခန်းထဲကို လုံးဝဝင်မလာနဲ့... ဟုတ်ပြီလား"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဖေဖေ"

စာကို ဖတ်ပြီးနောက် ကျိရုရွှယ်မှာ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားဟန်ပြုပြီးမှ နားလည်သဘောပေါက်ဟန်ဖြင့် လိမ္မာယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ကျောက်လင်းမှာမူ ထိုစာကို မြင်ရသောအခါ လုချွမ်း ဘာများလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလဲဟု သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ လုချွမ်း၏ ပုံစံမှာ အတော်ပင် လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေသည့်အလားပင်။ သို့သော် လုချွမ်း၏ စူးရှသော အကြည့်နှင့် ဆုံမိသောအခါ ကျောက်လင်းလည်း အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်ပြရင်း "စိတ်မပူပါနဲ့ လုချွမ်း ငါ ချီချီလေးကို သေချာကြည့်ထားပါ့မယ်။ နင့်ကိုလည်း စာကြည့်တိုက်ခန်းထဲမှာ လာမနှောင့်ယှက်စေရဘူး" ဟု ကတိပေးလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ လုချွမ်းက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သို့သော် စိတ်ထဲတွင်မူ ကျောက်လင်းသည် သူ၏ ချီချီလေးကဲ့သို့ လိမ္မာသူတစ်ဦး မဟုတ်ဟု မှတ်ချက်ပြုနေမိသည်။ ချီချီလေးထက် ကျောက်လင်းက ပို၍ စိုးရိမ်ရသူဖြစ်ပြီး သူမ၏ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ရပ်များကြောင့် ပြဿနာဖြစ်မည်ကို သူ စိုးရိမ်နေခြင်းပင်။

ထို့နောက် ကျိရုရွှယ်နှင့် ကျောက်လင်းတို့ စောင့်ကြည့်နေစဉ်မှာပင် လုချွမ်းသည် ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ နှင့် မြေလျှိုး ၁ တို့ကို ခေါ်ဆောင်၍ စာကြည့်တိုက်ခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

တံခါးကို မြဲမြံစွာ ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် လုချွမ်းသည် အခန်းအလယ်တွင် စောင်တစ်ထည်ကို ခင်းလိုက်ပြီး ၎င်းပေါ်၌ ဖြည်းညင်းစွာ လှဲလျောင်းလိုက်သည်။ သူ အဆင့်တက်နေစဉ်အတွင်း ဘေးကင်းစေရန်အတွက် ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ နှင့် မြေလျှိုး ၁ တို့ကို ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် အစောင့်အဖြစ် ထားရှိလိုက်သည်။

ယင်းနောက် လုချွမ်းသည် အိတ်အတွင်းမှ အဆင့် ၄ အမြုတေများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု စတင်စားသုံးလိုက်တော့သည်။

ဝုန်း...

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ လှဲလျောင်းနေသော လုချွမ်း၏ ဦးနှောက်အတွင်း၌ ပြင်းထန်သော မြည်ဟီးသံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထို့နောက် အဆင့် ၄ အမြုတေများမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြီးမားလွန်းလှသည့် စွမ်းအင်များသည် ဆည်ကျိုးကျလာသော ရေလှိုင်းများအလား သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့သို့ ဒလဟော စီးဆင်းသွားတော့သည်။

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ထိုစွမ်းအင်များသည် လုချွမ်း၏ ကိုယ်ထည်နှင့် ခြေလက်များဆီသို့ စီးဆင်းသွားတော့သည်။ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်များသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် ဆုတ်ဖြဲလိုက်၊ ပြန်လည်ပြုပြင်လိုက်နှင့် သံသရာလည်နေတော့သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် စွမ်းအင်အမြောက်အမြားသည် မြစ်ကြီးတစ်စင်းအလား ပြောင်းလဲသွားပြီး လုချွမ်း၏ ဦးနှောက်အတွင်းသို့ တဟုန်ထိုး စီးဝင်ကာ အာရုံကြောတိုင်းကို တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ရုတ်တရက် လုချွမ်းသည် သူ၏ဦးခေါင်းကို ကြီးမားလှသော တူကြီးတစ်ဦးဖြင့် ထုနှိုက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး ကွဲအက်တော့မည့်အလား ခံစားရပြီး အမြင်အာရုံများမှာလည်း ဝေဝါးလာတော့သည်။

ခဏချင်းမှာပင် ဦးခေါင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုဝေဒနာများသည် ပင်လယ်လှိုင်းလုံးကြီးများအလား တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ရိုက်ခတ်လာပြီး လုချွမ်း၏ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုလုံးကို တိုက်ခိုက်နေတော့သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် တုန်ယင်လာပြီး ပါးစပ်မှလည်း နာကျင်လွန်းလှသော ညည်းတွားသံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ပြင်ပတွင်မူ…

"ချီချီလေး... သမီးဖေဖေက ဘာတွေများ လျှို့ဝှက်ချက်တွေထားပြီး လုပ်နေတာလဲ မသိဘူးနော်"

ကျောက်လင်းက ချီချီလေးကို စူးစမ်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"သမီးလည်း မသိဘူးရှင့်..."

ကျိရုရွှယ်၏ အကြည့်များမှာ တစ်ချက်ဝေ့ဝဲသွားသည်။ သူမတွင် အချို့သော ခန့်မှန်းချက်များ ရှိသော်လည်း ကျောက်လင်းကိုမူ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

ဂါးးဂီးးးဂါးးး

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စာကြည့်တိုက်ခန်းအတွင်းမှ နာကျင်စွာ ဟိန်းဟောက်သံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျောက်လင်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားကြသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ။ သမီးဖေဖေ တစ်ခုခု အန္တရာယ်ဖြစ်နေတာများလား"

ကျောက်လင်းသည် စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး စာကြည့်တိုက်ခန်းရှိရာသို့ အလိုအလျောက် ခြေလှမ်းပြင်လိုက်သည်။

ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ ကျိရုရွှယ်မှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူမ၏ ဖခင် ဘာလုပ်နေသည်ကို သူမ အကြမ်းဖျင်း သိရှိထားသဖြင့် ကျောက်လင်းကို ချက်ချင်း တားဆီးလိုက်သည်။

"အန်တီကျောက်လင်း... ဖေဖေက အဆင့်တက်ဖို့ လုပ်နေတာ ထင်တယ်။ ဖေဖေ ပြောခဲ့သလိုပဲ ဒီအချိန်မှာ သွားပြီး မနှောင့်ယှက်သင့်ဘူးရှင့်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်လင်းမှာ ခြေလှမ်းရပ်သွားပြီး အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားသည်။

သူမမှာ အနည်းငယ် အရှက်ရသွားသဖြင့် ပြန်လည်ထိုင်ချလိုက်ပြီး စကားလမ်းကြောင်းလွှဲရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ဟားဟား... အင်းလေ လုချွမ်းက ဒီတစ်ခါ အဆင့်တက်ဖို့ လုပ်နေတာကိုး..."

"အန်တီ... ကြက်ဥလေး စားလိုက်ပါဦး။ ခဏနေရင် ဖေဖေ ပြန်ထွက်လာမှာပါ"

ကျိရုရွှယ်သည် ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ နူးညံ့စွာ ပြုံးရင်း ကျောက်လင်းကို ကြက်ဥတစ်လုံး ကမ်းပေးကာ စကားစမြည် ဆက်ပြောနေလိုက်သည်။

အချိန်မည်မျှ ကုန်လွန်သွားသည် မသိရသော်လည်း လုချွမ်း၏ အော်ဟောက်သံများမှာ နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်တွင် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေသော ကျိရုရွှယ်မှာ ရင်ထဲ၌ ဝမ်းသာလုံးဆို့သွားကာ "ဖေဖေတော့ အောင်မြင်သွားပြီ ထင်တယ်" ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။