ဝက်ဝံနက်ဂူ

ထိုနေရာသို့ မရောက်ရှိမီကပင် ရေစီးသံကို အဝေးမှ ကြားနေရသဖြင့် ရွှီရှင်း၏ ရင်ထဲမှ စိုးရိမ်စိတ်များမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။ သူ အနားသို့ တိုးသွားသောအခါမှသာ ရေစီးသံ၏ အရင်းအမြစ်ကို အထင်အရှား မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

နှစ်မီတာခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး လက်မအနည်းငယ်သာ နက်ရှိုင်းသော စမ်းချောင်းလေးတစ်ခုမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းနေ၏။ ရွှီရှင်းသည် စမ်းရေထဲသို့ လက်နှစ်ဖက်ကို နှစ်လိုက်ရာ ရေမှာ အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်သွားမတတ် အေးစက်လှသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ချွေးများကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားတော့သည်။

[ရေချို (အစိမ်းရောင်အဆင့်) - တိုက်ရိုက်သောက်သုံးနိုင်သော ရေချိုအရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မသောက်သုံးမီ ကျိုချက်ရန် အကြံပြုလိုပါသည်။ ရေနွေးများများသောက်ရန် မမေ့ပါနှင့်။]

"သောက်လို့ရတာပဲ"

ရွှီရှင်းသည် တွေဝေမနေတော့ဘဲ စမ်းချောင်းထဲသို့ ခေါင်းနှစ်၍ အဝသောက်လိုက်တော့သည်။ သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် အိမ်တွင် ရေခဲစိမ်အချိုရည်များကိုသာ သောက်လေ့ရှိပြီး ရေနွေးသောက်လေ့မရှိသူ ဖြစ်ရာ ရေအရည်အသွေး ကောင်းမွန်နေသရွေ့ ဤရေအေးအေးမှာ သူ့အစာအိမ်အတွက် ပြဿနာမရှိနိုင်ချေ။

ရေငတ်ပြေသွားသောအခါ ရွှီရှင်းသည် ပါးစပ်ကို သုတ်၍ ထရပ်လိုက်သည်။

ကြည်လင်နေသော စမ်းရေထဲတွင် ငါးနှင့် ပုစွန်များ ကူးခတ်နေကြပြီး ရေအောက်ခြေရှိ ကျောက်ခဲကလေးများကိုပင် အထင်အသား မြင်နေရ၏။

[ကျောက်စရစ်ခဲ (အစိမ်းရောင်အဆင့်) - စမ်းရေတိုက်စားထားသော ကျောက်ခဲများဖြစ်ပြီး တစ်စုံတစ်ရာသော ကိရိယာများ ပြုလုပ်ရန် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း ဖြစ်ပုံရသည်။]

"ဘာလို့ အမြဲတမ်း 'ဖြစ်ပုံရတယ်' လို့ပဲ ပြောနေတာလဲ။ အတိအကျ ဘာကိရိယာမျိုးလဲ"

ရွှီရှင်း အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားသော်လည်း ဤကမ္ဘာ၏ 'ပစ္စည်းပြုလုပ်သည့် စားပွဲ' ကဲ့သို့သော အရာများသည် သစ်ပင်အိမ်ထဲတွင်သာ ရှိလိမ့်မည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ လောလောဆယ်တွင် သူ၏ အဓိကတာဝန်မှာ သစ်ပင်အိမ် စိုက်ပျိုးရန် မြေဆီလွှာကောင်းသောနေရာ ရှာဖွေဖို့သာ ဖြစ်သည်။

သူသည် စမ်းချောင်းဘေးရှိ မြေပြင်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ မြေညံ့များသာ ဖြစ်နေဆဲပင်။

သို့သော် ရွှီရှင်း စိတ်မပျက်သွားချေ။ အနည်းဆုံးတော့ စမ်းချောင်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။ ဤစမ်းချောင်းအတိုင်း လိုက်သွားလျှင် မြစ်ကြီးများ၊ ကန်များ သို့မဟုတ် ပင်လယ်ကိုပင် ရှာတွေ့နိုင်ပေသည်။

စမ်းချောင်းဘေးရှိ ကျောက်ဆောင်တစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်၍ ရွှီရှင်း အတန်ကြာ စဉ်းစားနေမိသည်။ ကောင်းကင်ယံမှ နေမင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ မွန်းတည့်ချိန်သို့ ကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် မနက်စာ မစားတတ်သော်လည်း အချိန်အတော်ကြာ လမ်းလျှောက်ခဲ့ရသဖြင့် ဗိုက်ဆာလာလေပြီ။

"အလုပ်တွေကို မြန်မြန်လက်စသတ်ရမယ်"

သူသည် ဦးတည်ချက်တစ်ခုကို သတ်မှတ်လိုက်ပြီး စမ်းရေစီးဆင်းရာ အောက်ဘက်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် ရွှီရှင်း၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထပ်မံဝင်ရောက်လာပြန်သည်။ သူသည် အလောတကြီး ရှေ့သို့ မတိုးဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်၍ အစိမ်းရောင်အလင်းနှင့် မိမိကြားရှိ အကွာအဝေးကို သေချာစွာ တွက်ဆကြည့်လိုက်သည်။

မီတာ တစ်ထောင်ခန့်... ဒါက သူ့ရဲ့ အရာဝတ္ထု ခွဲခြားစစ်ဆေးနိုင်စွမ်းရဲ့ အတိုင်းအတာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

အတားအဆီးမရှိသော နေရာမျိုးတွင် မီတာ တစ်ထောင်ပတ်လည်အတွင်းရှိ အရင်းအမြစ်များ၏ အဆင့်အတန်းအားလုံးကို သူ သိမြင်နိုင်ပေသည်။ ရွှီရှင်းသည် ဤစွမ်းရည်အပေါ် အလွန်ကျေနပ်သွားတော့သည်။

မီတာ တစ်ထောင်ဆိုသည်မှာ သိပ်မဝေးလှသဖြင့် သူ အမြန်ရောက်ရှိသွားသည်။ အစိမ်းရောင်အဆင့် အရင်းအမြစ်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ အလွန်ဝမ်းသာသွား၏။

"စားစရာ တစ်ခုခုပဲ"

အစားအသောက် ဝါသနာပါသူတစ်ဦးအတွက် အစားအစာ ရှာတွေ့ခြင်း၊ ၎င်းမှာလည်း တစ်ခါမှ မမြည်းစမ်းဖူးသော အရာဖြစ်နေခြင်းက အပျော်ဆုံး အခိုက်အတန့်ပင်။

ထိုအစိမ်းရောင် အရင်းအမြစ်များမှာ ချုံပုတ်တစ်ခုအတွင်း ဖုံးကွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းသာ မရှိလျှင် ရွှီရှင်း သတိပြုမိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

[အနီရောင် ဘယ်ရီသီး (အစိမ်းရောင်အဆင့်) - တိုက်ရိုက်စားသုံးနိုင်သော အသီးဖြစ်သည်။ ချိုချဉ်အရသာရှိပြီး ဗိုက်သိပ်မဝသော်လည်း ရေငတ်ပြေစေကာ အရသာရှိလှသည်။]

ချုံပုတ်များကြားတွင် အနီရောင် ဘယ်ရီသီးပင်လေးမှာ အသီးအပြွတ်လိုက် သီးနေသည်။ ရွှီရှင်းသည် အသီးတစ်လုံးကို ခူး၍ လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်သန့်စင်ကာ ပါးစပ်ထဲသို့ အားရပါးရ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

"အင်း... တကယ် အရသာရှိတာပဲ" ရွှီရှင်းသည် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ တစ်ခါမှ မစားဖူးသော အရသာ ဖြစ်သော်လည်း အလွန်ထူးခြားလှသည်။ ချိုချဉ်အနံ့အရသာနှင့် ပြည့်စုံပြီး ပါးစပ်ထဲတွင် အရည်များ စိမ့်ထွက်သွားသည်။

ဤချုံပင်တွင် ဘယ်ရီသီး အလုံးပေါင်း ဒါဇင်အနည်းငယ်ခန့် ရှိသည်။ ရွှီရှင်းသည် အကုန်လုံးကို ခူးလိုက်ပြီး စမ်းရေဖြင့် ဆေးကြောကာ ဆယ်လုံးခန့် စားလိုက်သည်။ ကျန်ရှိသောအသီးများကိုတော့ ဘောင်းဘီအိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်၏။ အိတ်မပါသဖြင့် အခက်တွေ့ရသော်လည်း ဘောင်းဘီထဲတွင် အသီးများ ပိမသွားစေရန် သူ သတိထားရသည်။

သူ ဆက်လက် လျှောက်လာခဲ့သည်။

ချိုချဉ်အသီးလေးများကို ပါးစပ်ထဲ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ပစ်ထည့်ရင်း ရွှီရှင်းမှာ အေးအေးလူလူပင် ခရီးဆက်နေခဲ့သည်။

အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည်မသိ၊ ကောင်းကင်ယံမှာ တဖြည်းဖြည်း မှောင်ရီပျိုးလာခဲ့ပြီ။ တစ်နေ့ကုန် လျှောက်လှမ်းခဲ့သော်လည်း ရွှီရှင်းအတွက် အချည်းနှီးတော့ မဟုတ်ခဲ့ချေ။ ရှေ့သို့ ရောက်လေလေ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများကို ပိုမိုတွေ့ရှိလာရလေလေ ဖြစ်သည်။

စမ်းချောင်းအပြင် စမ်းချောင်းနှင့် မီတာ လေးငါးရာခန့်အကွာတွင် ပန်းသီးပင်တစ်ပင်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သဖြင့် ပန်းသီးသုံးလုံး ခူးနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် တောအုပ်ထဲမှ စားသုံးနိုင်သော မှိုများနှင့် ဒဏ်ရာများတွင် အသုံးပြုနိုင်သော ဆေးဖက်ဝင်အပင်အချို့ကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။ ကျောပိုးအိတ်မပါသဖြင့် ရွှီရှင်းသည် သူ့ဝတ်ထားသော တီရှပ်ကို ချွတ်၍ စမ်းရေဖြင့် ဆေးကြောပြီးနောက် လည်ပင်းနှင့် လက် နေရာများကို ချည်နှောင်ကာ ယာယီအိတ်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်ရသည်။

အခြားသော အစိမ်းရောင်အရင်းအမြစ်များဖြစ်သည့် ကျောက်တုံးများနှင့် သစ်ပင်ကြီးများကိုမူ သူ မသယ်ဆောင်နိုင်သဖြင့် ထားခဲ့ရသည်။

ညမှောင်လာသည်နှင့်အမျှ အလင်းရောင်မရှိဘဲ ရွှီရှင်း ခရီးဆက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ သူ၏ စွမ်းရည်မှာ ပစ္စည်းများကိုသာ အလင်းတန်းအဖြစ် ပြသခြင်းဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တကယ်တမ်း လင်းထိန်စေနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ထူးဆန်းသည်မှာ ဤစွမ်းရည်သည် ညဘက်တွင် ပိုမို အစွမ်းထက်လာခြင်းပင်။ နေရောင်ခြည် အနှောင့်အယှက် မရှိသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဖြူရောင်နှင့် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများကို ပိုမို ကြည်လင်ပြတ်သားစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

အမှောင်မကျမီ အနားယူရန် နေရာတစ်ခု ရှာရပေမည်။ အစပြုသူ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု ကာလဖြစ်သဖြင့် ပြင်ပအန္တရာယ် မရှိနိုင်သော်လည်း လုံးဝမှောင်မည်းနေသော တောအုပ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။

မဟုတ်လျှင် စမ်းချောင်းဘေးတွင်သာ အိပ်စက်ရပေမည်။ ထိုသို့ အိပ်စက်ရန် မဖြစ်နိုင်သည်မဟုတ်သော်လည်း ရွှီရှင်း စိတ်မအေးနိုင်သေးပေ။ အကာအကွယ်ပေးထားသည်ဆိုသည်မှာ သားရဲများက မတိုက်ခိုက်ခြင်းကိုသာ ဆိုလိုပြီး အခြားအန္တရာယ်များ မရှိနိုင်ဟု အာမမခံနိုင်ချေ။ ထို့ပြင် မိုးရွာပါက ဖျားနာသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်လည်း ရှိသေးသည်။

သူ အနည်းငယ် ဆက်လျှောက်လာရာ အမှောင်မကျမီ ဂူတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်း၏ လမ်းပြမှုအရ ၎င်းမှာ စမ်းချောင်းနှင့် မီတာ နှစ်ရာ၊ သုံးရာခန့်သာ ဝေးကွာပြီး ဂူတစ်ခုလုံးမှာ အစိမ်းရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေ၏။

[ဝက်ဝံနက်ဂူ (အစိမ်းရောင်အဆင့်) - ဝက်ဝံနက်များ၏ နေထိုင်ရာ ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်က ကြမ်းတမ်းသော ဝက်ဝံနက်များ နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း မကြာသေးမီက နက်နဲသော အင်အားစုတစ်ခုကြောင့် ၎င်းတို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ အနည်းဆုံး သုံးရက်အတွင်း ၎င်းတို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည် မဟုတ်ပါ။]

"လခွမ်း... ကြောက်စရာကြီး"

ရွှီရှင်းသည် ဝက်ဝံနက်ဆိုသော အရေးအသားကြောင့် လန့်သွားသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ အစပြုသူ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကြောင့် ဝက်ဝံများ ရှိမနေခြင်းပင်။ မဟုတ်လျှင် ရွှီရှင်းမှာ အမှန်တကယ် ဒုက္ခရောက်ပေတော့မည်။

သူ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း စနစ်၏ ဖော်ပြချက်ကို ယုံကြည်လိုက်သည်။ ဤစွမ်းရည်မှာ ဖန်တီးသူအဆင့်မှ ရရှိထားခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်းက သူ့ကို လိမ်လည်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

ရွှီရှင်းသည် ဂူထဲသို့ ဝင်ခဲ့သော်လည်း အထဲတွင် အလွန်မှောင်နေသဖြင့် အနက်ကြီးအထိတော့ မသွားချေ။ ဂူအဝင်ဝအနီးတွင်သာ ထိုင်၍ နံရံကို မှီကာ အင်္ကျီအိတ်ထဲမှ ပစ္စည်းများကို ထုတ်လိုက်သည်။

ပန်းသီးတစ်လုံးကို စားပြီးနောက် ရွှီရှင်းသည် ဒီနေ့ရရှိခဲ့သော ဒဏ်ရာအသေးစားများကို စတင် ကုသလိုက်သည်။

ဘောင်းဘီတိုနှင့် လက်တိုဝတ်လျက် တောထဲတွင် လျှောက်ခဲ့ရသဖြင့် သူ့လက်မောင်းနှင့် ခြေထောက်များတွင် သစ်ကိုင်းများခြစ်မိသော ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိထားသည်။ ယခုအခါ ထိုနေရာများမှာ နာကျင်ယားယံနေပြီး အချို့နေရာများတွင် သွေးစို့နေလေပြီ။

ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် မဟုတ်သော်လည်း ဤကမ္ဘာတွင် ဒဏ်ရာပိုးဝင်ခြင်းမှာ အသက်အန္တရာယ်အထိ စိုးရိမ်ရနိုင်သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ရွှီရှင်းသည် ကြိုတင်တွေးဆ၍ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ခူးခဲ့ခြင်းပင်။

[သွေးတိတ်ဆေးပင် (အစိမ်းရောင်အဆင့်) - ကြိတ်၍ ဒဏ်ရာပေါ်တွင် အုပ်ပေးပါက ဒဏ်ရာပိုးဝင်ခြင်းကို ထိရောက်စွာ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး အနာကျက် မြန်စေသည်။]

ဤအပင်မှာ သာမန် မြက်ပင်များနှင့် ဆင်တူလှသဖြင့် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းကို မမြင်နိုင်လျှင် ရွှီရှင်း ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဂူကို မတွေ့မီက စမ်းချောင်းဘေးမှ ပြားချပ်သော ကျောက်တုံးနှစ်တုံးကို သူ ဆေးကြောသယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ထိုကျောက်တုံးများကို သုံး၍ ဆေးပင်များကို ကြိတ်ကာ လက်မောင်းနှင့် ခြေထောက်ရှိ ဒဏ်ရာများပေါ်တွင် ဂရုတစိုက် အုပ်လိုက်သည်။ အေးမြသော ခံစားချက်နှင့်အတူ ရွှီရှင်း၏ သတိများမှာ တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးလာပြီး အိပ်စက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ယနေ့သည် သူ့အတွက် အမှန်တကယ် ပင်ပန်းလှသော နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်ခဲ့ရပေသည်။

---

အခန်း ၂ ပြီး..