သားရဲလှိုင်း ရပ်တန့်သွားခြင်း

ရွှီရှင်းသည် ဒေသတွင်းဆက်သွယ်ရေးလိုင်းတွင် ကျိချောင်းယန် အစောပိုင်းက ရေးသားခဲ့သော စာသားများကို ရှာဖွေရန် အပေါ်သို့ ဆွဲကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏သတင်းမှာ လူအများအပြားက ပြန်လည်ကူးယူဖော်ပြနေကြသဖြင့် ရှာရလွယ်ကူလှသည်။

"အားလုံးပဲ မထိတ်လန့်ကြပါနဲ့။ ကျွန်တော့် ရှာဖွေတွေ့ရှိချက်အရ သစ်ပင်အိမ်မှာ အနံ့အသက်တွေကို ဖုံးကွယ်ပေးတဲ့ စွမ်းရည်ရှိပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့ဘက်က ဆူညံသံမလုပ်သရွေ့ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တွေက ခင်ဗျားတို့ကို ရှာတွေ့မှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် မလိုအပ်ဘဲ အော်ဟစ်တာမျိုးတွေ မလုပ်ကြပါနဲ့။ နောက်ပြီး စပ်စုချင်စိတ်နဲ့ ပြတင်းပေါက်ကနေ အပြင်ကို လှမ်းမကြည့်ပါနဲ့။ အမြင့်နိမ့်တဲ့ သစ်ပင်အိမ်တွေရဲ့ ပြတင်းပေါက်က မြေပြင်နဲ့ အရမ်းနီးကပ်ပြီး အကာအကွယ်မရှိပါဘူး၊ ပြတင်းပေါက်မှာ လှုပ်ရှားနေတဲ့ အရိပ်ကို မြင်ရင် သားရဲတွေနဲ့ ညငှက်တွေက သတိထားမိသွားပါလိမ့်မယ်။ ပြတင်းပေါက်ကနေ လှမ်းကြည့်ရင် မမြင်နိုင်တဲ့နေရာမှာ ပုန်းနေတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။"

"သစ်ပင်အိမ်က အနံ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ပေးတယ်။ သူက ဒါကို ဘယ်လိုသိတာလဲ" ရွှီရှင်း မေးစေ့ကို ပွတ်ရင်း တွေးလိုက်သည်။

"ဒီ ကျိချောင်းယန် ဆိုတဲ့လူက တကယ်ကို မဆိုးဘူးပဲ။ အခွင့်အရေးရရင် သူနဲ့ မိတ်ဖွဲ့ထားသင့်တယ်။ သူ့လက်ထဲမှာလည်း အဆင့်မြင့်ကုန်ကြမ်းတွေ အများကြီးရှိနေနိုင်တယ်။"

ယခုအချိန်အထိ ရွှီရှင်းသည် ပစ္စည်းလဲလှယ်ရေးကဏ္ဍတွင် အပြာရောင်အဆင့်ထက် မြင့်သော ကုန်ကြမ်းများကို မတွေ့ရသေးချေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့လို ထူးခြားစွမ်းရည်မရှိဘဲနှင့် အခြားသူများမှာ ပစ္စည်း၏အဆင့်ကို သိရန် သစ်ပင်အိမ်သို့ ပြန်သယ်လာပြီးမှသာ ခန့်မှန်းနိုင်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

သတ္တုတွင်းတစ်ခုလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော လီဝမ်ရှီးလို လူမျိုးမှလွဲလျှင် အခြားသူများအတွက် အပြာရောင်အဆင့် ကုန်ကြမ်းများ ရရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

သူကိုယ်တိုင်ပင် ပထမဆုံး အပြာရောင်အဆင့်ကုန်ကြမ်းကို ရှာတွေ့ရန် နှစ်ရက်တိုင်တိုင် အချိန်ယူခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။ ပြတင်းပေါက်ကိစ္စမှာမူ သူ့အတွက် ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

သူ၏သစ်ပင်အိမ်မှာ ညောင်ရွက်များ ထူထပ်လှသဖြင့် အပြင်မှ အတွင်းကို လုံးဝ မမြင်နိုင်ချေ။

အမြင့်နိမ့်သော သစ်ပင်အိမ်များမှာမူ သုံးမီတာခန့်သာ မြင့်သဖြင့် ကြောင်မျိုးနွယ်ဝင် သားရဲကြီးများအတွက် အလွယ်တကူ ခုန်တက်နိုင်သော အနေအထားဖြစ်သည်။ ဤကမ္ဘာရှိ တိရစ္ဆာန်များမှာ အလွန် သန်မာကြသဖြင့် သစ်ပင်အိမ်သာ အရှာခံရလျှင် အသက်ရှင်ရန် လမ်းမရှိပေ။

လူပေါင်းများစွာ သေဆုံးခဲ့ရခြင်းမှာ မဆန်းတော့ချေ။ ရွှီရှင်း ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းမှ လူဦးရေကို ကြည့်လိုက်ရာ ၈၁၄၀ ဦးတွင် ရပ်သွားသည်။

သားရဲလှိုင်းများမှာ ငြိမ်သက်သွားပြီဖြစ်ရာ တစ်စုံတစ်ယောက်မှ မိုက်ရူးရဲနှင့် အောက်သို့ ဆင်းမသွားသရွေ့ ကျန်ရှိနေသော သားရဲအနည်းငယ်မှာ လူတိုင်းကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ချေ။

[သားရဲလှိုင်းများ ရပ်တန့်သွားပါပြီ။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ဂုဏ်ယူပါသည်။ သင်တို့သည် ပထမဆုံး သားရဲလှိုင်း၏ ညဘက်တိုက်ခိုက်မှုကို ကြံ့ကြံ့ခံကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး စစ်မှန်သော သစ်ပင်အိမ်စွန့်စားသူများ ဖြစ်လာကြပါပြီ။ ဆက်လက်ကြိုးစားကြပါ]

[ယခုဖြစ်စဉ်၏ သေဆုံးနှုန်းမှာ ၃၂.၇၆ ရာခိုင်နှုန်း ဖြစ်သည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အချို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ထာဝရ ခွဲခွာသွားခဲ့ပါပြီ။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကို နှုတ်ဆက်လိုက်ကြပါစို့၊ သေဆုံးပြီးနောက် သားရဲများကင်းစင်သော ကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိပါစေဟု ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါသည်။]

[သတိမလျှော့ကြပါနဲ့။ သားရဲတွေက ခေတ္တဆုတ်ခွာသွားတာသာ ဖြစ်ပြီး ဘယ်အချိန်မဆို ထပ်မံသောင်းကျန်းလာနိုင်ပါတယ်။ မိမိကိုယ်ကို လက်နက်တပ်ဆင်ကြပါ၊ နောက်တစ်ကြိမ် သားရဲလှိုင်းကိုလည်း အသက်ရှင်ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါစေဟု မျှော်လင့်ပါတယ်။]

[ဤဖြစ်စဉ်ကို အသက်ရှင်ကျော်ဖြတ်နိုင်သူများအတွက် ဆု အနေဖြင့် တောအုပ်စူးစမ်းရေး လှုပ်ရှားမှု ကို ယနေ့ နံနက် ၉:၀၀ နာရီတွင် တရားဝင် စတင်ပါမည်။ ကျေးဇူးပြု၍ စောင့်မျှော်ပေးကြပါ။]

၃၂.၇၆ ရာခိုင်နှုန်း... ဒီလောက်တောင် များတာလား။

သူတို့ရှိနေသော တောအုပ် ၁၈၈ နယ်မြေ၏ သေဆုံးနှုန်းမှာ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းပင် မပြည့်သေးချေ။ အခြားနယ်မြေများရှိ သေဆုံးနှုန်းမှာ ထိုမျှအထိ မြင့်မားနေသလား။ နောက်ပြီး ဒီ တောအုပ်စူးစမ်းရေး လှုပ်ရှားမှု ဆိုတာက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။

ဆုပေးမည့် လှုပ်ရှားမှုဆိုလျှင် အန္တရာယ်မရှိဘူးဟု ဆိုလိုခြင်းလား။

သို့သော် ရွှီရှင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အသံမှာ ထိုမျှအထိ စိတ်ကောင်းရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်မိပေ။

ရွှီရှင်း ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ လူအများစုမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည့်အတွက် ဝမ်းသာနေကြပြီး ကျိချောင်းယန်ကို ကျေးဇူးတင်နေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။

ရွှီရှင်းသည် အပြာရောင်အဆင့် လိမ္မော်သီးကို စားထားခဲ့သဖြင့် ခွန်အားများ ပြည့်ဝနေပြီး လုံးဝ အိပ်မငိုက်သေးချေ။ သူ မြေပုံကို တစ်ချက် ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏သစ်ပင်အိမ်ပတ်လည်ရှိ အနီစက်များမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

အနီစက် အများစုမှာ သစ်ပင်အိမ်၏ အနောက်မြောက်ဘက်ရှိ မစူးစမ်းရသေးသော အမှောင်ထု နယ်မြေထဲတွင် စုဝေးနေကြသည်။

သူသည် ပြင်ဆင်ထားသော ကျောပိုးအိတ် ၏ လုပ်ဆောင်ချက် များကို လီဝမ်ရှီးထံသို့ ပေးပို့လိုက်သည်။

"အဖြူရောင်အဆင့် ကျောပိုးအိတ်၊ လိုချင်လား"

တစ်ဖက်မှ ပြန်စာမလာသေးချေ။

ရွှီရှင်းသည် လိမ္မော်သီးတစ်လုံးနှင့် အနီရောင်ဘယ်ရီသီးအကြီးတစ်လုံးကို ထပ်စားလိုက်ပြီး အပြင်သို့ထွက်ကာ ပစ္စည်းအကြွင်းအကျန်အချို့ ကောက်ယူရန် ပြင်လိုက်သည်။

ညောင်ပင်အမြစ်များ၏ အကူအညီဖြင့် မြေပြင်သို့ ဆင်းလာသောအခါ သူ စိုက်ပျိုးခဲ့သော အပြာရောင်အဆင့် ပန်းသီးပင်လေးကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။ တစ်ရက်အတွင်းမှာတင် ပန်းသီးပင်လေးမှာ လက်ညှိုးနှစ်ချောင်းခန့် အထူအထိ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာတော့ ဖရိုဖရဲ ပျက်စီးနေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးကွက်များနှင့် သားရဲအမွေးအမျှင်များ၊ ညငှက်များ၏ ငှက်မွေးများ ပြန့်ကျဲနေသည်။

ရွှီရှင်း အနားသို့သွားကာ ငှက်မွေးတစ်ချောင်းကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

[ဇီးကွက်ငှက်မွေး (အစိမ်းရောင်အဆင့်) - ဇီးကွက်တစ်ကောင် တိုက်ခိုက်ရင်း ကျွတ်ကျန်ခဲ့သော ငှက်မွေးဖြစ်သည်။ သွေးစအနည်းငယ် စွန်းထင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။]

ဒါက ကျောက်မြှားများ ပြုလုပ်ရာတွင် လိုအပ်သော ကုန်ကြမ်းတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် ရွှီရှင်းက ထိုငှက်မွေးကို ကျောပိုးအိတ် ထဲသို့ အသာအယာ ထည့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ့ကို အံ့သြသွားစေသည့်အချက်မှာ တောအုပ်ထဲတွင် သားရဲအသေကောင် တစ်ခုမှ မရှိတော့ခြင်းပင်။

မည်သည့်စားကြွင်းစားကျန်မှ မရှိတော့ဘဲ သွေးကွက်များသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ ခဏမျှ ရှာဖွေပြီးနောက် ရွှီရှင်းသည် မြေပြင်ပေါ်မှ ဇီးကွက်ငှက်မွေး ၄ ချောင်းသာ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် အနီးရှိ ချုံပုတ်တစ်ခုထဲမှ တရှဲရှဲ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရွှီရှင်း မျက်နှာ ချက်ချင်း တင်းမာသွားပြီး ကျောက်လှံ ကို အသံလာရာသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ကာ စိတ်ထဲတွင် မြေပုံကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် မြေပုံပေါ်တွင် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်၌ အနီစက် တစ်စက်မှ မရှိချေ။

"ဘာဖြစ်တာလဲ။ ငါ့မြေပုံက မှားနေလို့လား" ရွှီရှင်း ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားသည်။

ရွှီရှင်း သတိအပြည့်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ချုံပုတ်ထဲမှ အညိုရောင် ခေါင်းသေးသေးလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ သူအရင်က တွေ့ခဲ့ဖူးသော အနီရောင်ပန်ဒါလေး ပင် ဖြစ်သည်။

ဤသတ္တဝါလေးမှာ ထူးခြားလှသည်။ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကာလ မကုန်ဆုံးမီကတည်းက လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်သူ ဖြစ်သဖြင့် မြေပုံပေါ်တွင် မပေါ်ခြင်းမှာ နားလည်ပေး၍ ရသည်။

အနီရောင်ပန်ဒါလေး သည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ချုံပုတ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး အရင်ကအတိုင်း ရွှီရှင်း၏ ဘောင်းဘီတိုကို ဆွဲကာ အသံလေးပေးနေသည်။

ရွှီရှင်း ၎င်း၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်လိုက်ပြီး ကျောပိုးအိတ် ထဲမှ အနီရောင်ဘယ်ရီသီးအကြီး တစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်သည်။

"ဒါ စားချင်တာလား"

အနီရောင်ပန်ဒါလေး က ချက်ချင်းပင် အသံပေးကာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"မင်း ငါပြောတာကို နားလည်တာလား" ရွှီရှင်း ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။

---

အခန်း (၂၁) ပြီး