အနီရောင်ပန်ဒါလေးကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် မွေးမြူခြင်း

"အီးးး" အနီရောင်ပန်ဒါလေး က သူ့ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ မင်းကို ဘာမှကျွေးတော့ဘူး။"

"အီးးး" ကောင်လေးက ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်သွားပြီး ရွှီရှင်း၏ခြေထောက်ကို ဖက်တွယ်ကာ လွှတ်မပေးတော့ချေ။

မျက်လုံးလေးများက အလိုလိုက်စေလိုသော အမူအရာဖြင့် ဝိုင်းစက်နေပြီး အညိုနှင့်အဖြူစပ်ထားသော အမွေးပွအမြီးကြီးက နောက်ဘက်တွင် တလှုပ်လှုပ်နှင့် ဖြစ်နေသည်။

သူပြောတာကို တကယ်ပဲ နားလည်နေတာပဲ။ ရွှီရှင်းက အနီရောင်ဘယ်ရီသီးအကြီး တစ်လုံးကို ကမ်းပေးလိုက်ရာ ကောင်လေးက ခြေသည်းလေးနှစ်ဖက်နှင့် လှမ်းယူပြီး နှစ်ချက်ခန့် လျှာဖြင့်သပ်ကာ ပါးစပ်ထဲ အတင်းသွတ်ထည့်တော့သည်။

ထို့နောက် သက်သောင့်သက်သာရှိလှသော အသံလေး ပြုလုပ်နေပြန်သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ဤအဆင့်မြင့်အသီးအနှံများသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအတွက် ထူးခြားသောစွမ်းရည်များ ပေးစွမ်းနိုင်ရုံသာမက တိရစ္ဆာန်များကလည်း အလွန်အမင်း နှစ်သက်ကြပုံရသည်။

ရေအိုင်၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း အနီရောင်ဘယ်ရီသီးချုံပုတ် အကြီးစားတစ်ခု ရှိသေးသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က စူးစမ်းစဉ် ရွှီရှင်း တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ပုပ်သိုးသွားမည်စိုးသဖြင့် မခူးခဲ့ချေ။

သို့သော် ဤကောင်လေးကတော့ ဘာမှမသိဘဲ သူ့ဆီသို့ နေ့တိုင်းလာပြီး တောင်းနေတော့သည်။

ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ရက်အတွင်း လေ့လာချက်အရ အပြာရောင်အဆင့် အသီးအနှံများသည် ခူးပြီးသွားလျှင် သာမန်အသီးများကဲ့သို့ လွယ်လွယ်နှင့် မပုပ်သိုးကြောင်း ရွှီရှင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

လက်ရှိတောအုပ်ထဲတွင် အထူးသဖြင့် မွန်းတည့်ချိန်၌ အပူချိန်မှာ ၃၅ ဒီဂရီအထိ ရှိသော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က ခူးထားသည့် အပြာရောင်အဆင့် ဘယ်ရီသီးမှာ အရသာမပြောင်းသည့်အပြင် ပါးစပ်ထဲတွင် အေးမြသော ခံစားချက်ကိုပင် ပေးစွမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ခဏနေရင် အဲ့ဒီချုံပုတ်ဆီသွားပြီး အကုန်သိမ်းရမယ်။"

အနီရောင်ပန်ဒါလေး သည် ဘယ်ရီသီးစားပြီးနောက် လူသားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ မတ်တတ်ရပ်ကာ သူ၏ခြေဖဝါးများကို လျှာဖြင့်သပ်နေသည်။

မနေ့ကအတိုင်း လှည့်ပြေးတော့မည့်အချိန်တွင် ရွှီရှင်းက ၎င်း၏လည်ပင်းအနောက်ဘက်ရှိ အရေပြားကို အမြန်ဖမ်းဆွဲကာ သူ့မျက်လုံးနှင့် တစ်တန်းတည်းဖြစ်အောင် မြှောက်ကြည့်လိုက်သည်။

"အီးးး" အနီရောင်ပန်ဒါလေး က နာကျင်ပုံမရဘဲ ခေါင်းလေးစောင်းကာ ရှေ့က ခြေနှစ်ချောင်းရှိသော သတ္တဝါက သူ့ကို ဘာလို့ မတာလဲဟု တွေးတောနေပုံရသည်။

၎င်းမှာ ရုန်းကန်ခြင်းမရှိချေ၊ ရွှီရှင်း၏ အစာကျွေးမှုကြောင့် သူ့အပေါ် သံယောဇဉ်ရှိသွားပုံရသည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး ငါနဲ့အတူ နေမလား။ မင်းကို ဒီအသီးတစ်လုံး နေ့တိုင်းကျွေးမယ်" ဟု ရွှီရှင်းက ပြောလိုက်ရာ အနီရောင်ပန်ဒါလေး က မငြင်းဆန်ချေ။

ထို့ကြောင့် သူက ကောင်လေးကို ရင်ခွင်ထဲပွေ့ချီကာ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်က နူးညံ့လှသော အမွေးအမှင်များကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

ဤကောင်လေးမှာ သာမန်ပန်ဒါတစ်ကောင် မဟုတ်သည်မှာတော့ သေချာသည်။ ယုန် အပြင် ဝက်ဝံနက်အထိ ကုန်းသတ္တဝါအားလုံးမှာ ကမ္ဘာကြီးက ပိတ်လှောင်ထားခြင်း ခံရသော်လည်း ၎င်းမှာ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်နေသည်။

ထို့ပြင် ၎င်းမှာ အလွန်ဉာဏ်ကောင်းပြီး ရွှီရှင်း၏စကားများကို နားလည်နိုင်ရုံသာမက ရွှီရှင်း၏ ဖန်တီးရှင်မြေပုံစွမ်းရည်ဖြင့်ပင် ရှာဖွေ၍မရနိုင်ချေ။

ဤကောင်လေးက ထူးခြားလွန်းလှသဖြင့် ဤကမ္ဘာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် ဆက်စပ်နေနိုင်ပြီး ရွှီရှင်း မိမိ၏ မူလကမ္ဘာသို့ ပြန်နိုင်မလား ကိုပင် လွှမ်းမိုးနိုင်သူ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ကောင်လေးက ရွှီရှင်း၏ရင်ခွင်ထဲတွင် သက်သောင့်သက်သာ ခိုဝင်နေပြီး ထွက်သွားလိုသည့်ဆန္ဒ မရှိပုံရချေ။ ထို့နောက် ၎င်းက လက်နှစ်ချောင်းကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။

သူက ဈေးဆစ်နေတာလား။

ရွှီရှင်းက ရင်ခွင်ထဲမှ ကောင်လေးကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်လေး၏ အမွေးပွအမြီးကြီးက ရွှီရှင်း၏လက်မောင်းကို ယားယံအောင် လုပ်နေသဖြင့် သူက ထိုအမြီးလေးကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး

"စားဝတ်နေရေး အကုန်တာဝန်ယူမယ်၊ အနီရောင်ဘယ်ရီသီး တစ်နေ့တစ်လုံး ကျွေးမယ်။ မင်း ငါ့ကို ကူညီနိုင်ရင် ဒီလိုအဆင့်တူတဲ့ တခြားအသီးတွေလည်း ရှိသေးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အီးးး" အခြားအဆင့်တူ အသီးများအကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ ကောင်လေး၏ နားရွက်လေးများ ထောင်သွားပြီး ပန်းရောင်လျှာလေးဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ရွှီရှင်း၏ ပုခုံးပေါ်သို့ တက်ကာ အမြီးကြီးကို အခြားပုခုံးတစ်ဖက်ပေါ် တင်ထားလိုက်တော့သည်။ ရွှီရှင်းက ၎င်းမှာ ယာယီအားဖြင့် သဘောတူလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိသဖြင့် ပြုံးကာ ကောင်လေး၏ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

ဒီတစ်ခေါက် အပြင်ထွက်ရသည်မှာ တကယ်ကို အကျိုးအမြတ်များလှသည်။ ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းများကို ဂရုမစိုက်သော အနီရောင်ပန်ဒါလေး တစ်ကောင်ကို ရရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

တစ်နေ့လုံး လူသူမတွေ့ရတဲ့ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ လူစကားနားလည်တဲ့ ချစ်စရာ ပန်ဒါလေးတစ်ကောင် အဖော်ရတာက တကယ်ကို တန်ဖိုးရှိလှသည်။

ရွှီရှင်းသည် အစောပိုင်းကတွေ့ခဲ့သော အနီရောင်ဘယ်ရီသီးများကို အရင်ခူးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဘယ်ရီသီးချုံပုတ်တစ်ခုမှာ အသီး ၃၀ ခန့် သီးလေ့ရှိသဖြင့် ဤကောင်လေးအတွက် တစ်လစာ လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

ရွှီရှင်းက ထိုချုံပုတ်ရှိရာနေရာကို သေချာမှတ်မိသဖြင့် လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။ သို့သော် အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ သူ၏ပုခုံးပေါ်က အနီရောင်ပန်ဒါလေးမှာ ချုံပုတ်ပေါ်က အသီးများကို လုံးဝစိတ်မဝင်စားဘဲ တစ်ချက်ကြည့်ရုံသာကြည့်ပြီး မျက်လုံးပြန်မှိတ်နေခြင်းပင်။

ရွှီရှင်းက မမေးဘဲမနေနိုင်တော့ပေ "ဒါ မင်းအကြိုက်ဆုံး အပြာရောင်အဆင့် အနီရောင်ဘယ်ရီသီးတွေလေ၊ ဘာလို့ ဂရုမစိုက်သလိုနေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အီးးး" ကောင်လေးက ရွှီရှင်းကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်ကာ ချုံပုတ်ဆီသို့ တစ်ချက်ကြည့်သည်။ ထို့နောက် လူကဲ့သို့ ခေါင်းကို ကုတ်ပြီး ပုခုံးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ အသီးတစ်လုံးကို ဆွတ်စားကြည့်သည်။

ပြီးနောက် ခေါင်းကိုခါယမ်းကာ "အီးးး" ဟု အော်လိုက်ပြန်သည်။ ရွှီရှင်းလည်း ဇဝေဇဝါဖြင့် ခေါင်းကုတ်မိသွားသည်။

သူ့ပုခုံးပေါ် ပြန်တက်လာသည့် ကောင်လေးကိုကြည့်ပြီး ရွှီရှင်း ခေါင်းခဲသွားရသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်လေးမစားလျှင်တောင် သူစားလို့ရသည် မဟုတ်ပါလား၊ ဒါတွေက အပြာရောင်အဆင့် အသီးတွေလေ။

ရွှီရှင်းက ပထမဆုံး အနီရောင်ဘယ်ရီသီးတစ်လုံးကို ခူးလိုက်သည်နှင့် ပုခုံးပေါ်က အနီရောင်ပန်ဒါလေး မှာ ချက်ချင်း မျက်လုံးပွင့်လာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်တော့သည်။

"အီးးး အီးးး အီးးး"

"ဟင်" ရွှီရှင်း ကြောင်သွားသည်။ ခုနကတင် မစားဘူးဆို ဘာလို့ ခူးပြီးမှ စားချင်ရတာလဲ။

ရွှီရှင်းက ကောင်လေးကို ပုခုံးပေါ်မှချကာ ချုံပုတ်ရှေ့သို့ ပို့ပြီး "ချုံပေါ်က အသီးကို စားမလား" ဟု မေးလိုက်ရာ ကောင်လေးက ခေါင်းခါပြသည်။

သူက ချုံပေါ်က နောက်ထပ်တစ်လုံးကို ထပ်ခူးပြီး "အခုကော" ဟု မေးလိုက်ပြန်ရာ ကောင်လေးက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ပြီး ရွှီရှင်းလက်ထဲက ဘယ်ရီသီးကို ခြေဖဝါးလေးနှစ်ဖက်နှင့် လှမ်းယူရန် ကြိုးစားသည်။

ရွှီရှင်းက အသီးကို သူ့ ကျောပိုးအိတ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး ကောင်လေးကို ပုခုံးပေါ် ပြန်တင်လိုက်သည်။

"တစ်နေ့တစ်လုံးပဲလို့ သဘောတူထားတာလေ၊ မင်း ဒီနေ့ နှစ်လုံးစားပြီးပြီ၊ ဒါပဲ။" ကောင်လေးက ရွှီရှင်း၏ ပါးကို လျှာဖြင့် လိုက်ယက်ကာ ချော့မော့နေသော်လည်း ရွှီရှင်းက စိတ်မပျော့ချေ။

သူ ထင်မြင်ချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယခုကြည့်ရသည်မှာ ဤအပင်များသည် ဤကမ္ဘာရှိ မူလသတ္တဝါများအတွက် ထူးခြားမှုမရှိဘဲ ဤရှင်သန်ရေးဂိမ်းကမှ အရည်အချင်းအသစ်များ သတ်မှတ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများက ခူးလိုက်သောအခါမှသာ ထိုအရည်အချင်းများက ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤစနစ်မှာ မျှခြေကို ထိန်းညှိထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

အကယ်၍ အပြာရောင်အဆင့် အရင်းအမြစ်များက သားရဲများအတွက်သာ အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိနေပါက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအတွက် ဘာမှကျန်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုသို့တွေးမိသောအခါ ရွှီရှင်းသည် ဤကမ္ဘာ၏ အမှန်တရားမှာ သူထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းနိုင်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့နှင့်အတူ ဤကမ္ဘာကြီးမှာ စမ်းသပ်ခံ သတ္တဝါအုပ်စုတစ်စုနှင့် စမ်းသပ်ကွင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နေနိုင်ပေသည်။

---

အခန်း (၂၂) ပြီး