ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း

"အီးး" ခဲခဲ သည် ရွှီရှင်း၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ အရှိန်ဖြင့် ခုန်ဝင်လာပြီး သူမ၏ အမွေးပွခေါင်းလေးကို ရွှီရှင်း၏ ရင်ဘတ်တွင် ဖိကပ်ထားတော့သည်။

"ကဲပါ... ဟုတ်ပါပြီ၊ အားလုံး ပြီးသွားပါပြီ။"

ရွှီရှင်းသည် ခဲခဲ ၏ ခေါင်းလေးကို ပုတ်ပေးရင်း၊ သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်လာခဲ့ရသဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်တွေးကြည့်လျှင် ရွှီရှင်းသည် ယခုထက်တိုင် ထိတ်လန့်နေဆဲပင်။

အကယ်၍ သူသာ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း မှားခဲ့လျှင် ယခုအချိန်တွင် ဤကမ္ဘာလောကကြီးထဲ၌ ရှိနေတော့မည် မဟုတ်ချေ။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ အဝါရောင်ပန်းလေးများမှာ လျင်မြန်စွာ ညှိုးနွမ်းသွားကြပြီး၊ မကြာမီမှာပင် ထိုပန်းပင်လယ်ကြီးမှာ ပေါင်းပင်တစ်ပင်မျှ မပေါက်သည့် ခြောက်သွေ့သော မြေရိုင်းပြင်ကြီး ဖြစ်သွားတော့သည်။

ရွှီရှင်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ကာ ခဲခဲ ကို သူ၏ပေါင်ပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်ပြီး၊ မျက်နှာတွင် စည်းထားသော အင်္ကျီကို ပြန်ဝတ်လိုက်သည်။

"ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ငါ့စိတ်က လွှမ်းမိုးခံထားရတုန်းပဲလား။"

ရွှီရှင်းသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီး ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အသေအချာ ပြန်လည်သုံးသပ်နေမိသည်။

စောစောက မျက်နှာကို အင်္ကျီနှင့် စည်းထားခြင်းမှာ ဘာမှ ထူးခြားပုံမရချေ။

အကယ်၍ သူ၏စိတ်သာ လွှမ်းမိုးခြင်း မခံရပါက၊ ရွှေရတနာသေတ္တာ ရှိနေလျှင်ပင် ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ပန်းပင်လယ်ထဲသို့ မဆင်မခြင် ဝင်သွားမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် သူသည် တွေဝေခြင်း မရှိဘဲ ထိုအန္တရာယ်ရှိသော နေရာထဲသို့ ဘာမှမစဉ်းစားဘဲ ဝင်သွားခဲ့သည်။

ရတနာသေတ္တာနားသို့ ရောက်သည့်အခါတွင်လည်း ပုံမှန်ဆိုလျှင် သူသည် ရွှေရတနာသေတ္တာ ကို ကျောပိုးအိတ် ထဲသို့ အမြန်ထည့်ကာ ဤထူးဆန်းသော နေရာမှ အမြန်ဆုတ်ခွာပြီး ဘေးကင်းသော နေရာကျမှ ဖွင့်မည်ဖြစ်သည်။

ယခုမူ ထိုနေရာ၌ပင် သော့ဖွင့်ရန် မိုက်မဲစွာ ကြိုးစားခဲ့သည်။

အသိသာဆုံး အချက်မှာ ထိုရတနာသေတ္တာ အတုပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ရတနာသေတ္တာအစစ်ဟု မှားယွင်းစွာ ထင်မှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ပန်းရနံ့များကို အလွန်အမင်း ရှူရှိုက်မိခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် စိတ်အာရုံ လှည့်စားမှု သေချာပေါက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူသည် ရင်ခွင်ထဲတွင် ခေါင်းမြှုပ်နေဆဲဖြစ်သော ခဲခဲ ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

အကယ်၍ ဤကောင်လေးသာ မရှိပါက သူသည် ယနေ့ သေချာပေါက် သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။

သူသည် ကျောပိုးအိတ် ထဲမှ လိမ္မော်သီးတစ်လုံးကို ထုတ်ကာ ခဲခဲ ၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"အီးး" ခဲခဲ သည် ချက်ချင်းပင် လိမ္မော်သီးကို ပျော်ရွှင် ပွေ့ပိုက်ကာ စားတော့သည်။

ဤကောင်လေးမှာ ပန်းရနံ့၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရပုံမပေါ်သဖြင့်၊ ခဲခဲ ၏ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော အော်သံ နှစ်ကြိမ်က ရွှီရှင်းကို သံသယဝင်စေခဲ့သည်။

ပထမအကြိမ်မှာ သူ ရွှေရတနာသေတ္တာ အကြောင်း ပြောစဉ်ကဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအကြိမ်မှာ သူ ရွှေသော့ကို ထုတ်လိုက်စဉ်က ဖြစ်သည်။

ထိုအော်သံများကြောင့် ရွှီရှင်းသည် သူမြင်နေရသည့် အရာနှင့် ခဲခဲ မြင်နေရသည့် အရာ မတူညီကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ခဲခဲ သည် ရွှေရတနာသေတ္တာ ကို မြင်ပုံမရချေ။

ထို့ကြောင့် သူ သေတ္တာကို ထပ်မံ ကြည့်လိုက်သောအခါတွင်မှ အသေအချာ စစ်ဆေးမိတော့သည်။

ဤနေရာသို့ မလာမီက ရွှီရှင်းသည် သစ်ပင်အိမ်တွင် ကြေးရတနာသေတ္တာ နှင့် ငွေရတနာသေတ္တာ တို့ကို ဘေးချင်းယှဉ်ကြည့်ခဲ့စဉ်က၊ သေတ္တာပေါ်ရှိ ပုံစံများမှာ ချီလင် နှင့် တူသော သတ္တဝါတစ်ကောင်၏ ကိုယ်ထည် ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ခဲ့သဖြင့်၊ ရွှေရတနာသေတ္တာ ပေါ်တွင် ထိုသတ္တဝါ၏ ခေါင်းပုံစံ ရှိရမည်ဟု သူ ယူဆခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုရတနာသေတ္တာအတုပေါ်ရှိ ပုံစံများမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်။

သေတ္တာပေါ်က ပုံစံတွေရဲ့ မှန်ကန်မှုကို သူ မသေချာသော်လည်း၊ ဘေးကင်းရန်အတွက် သူ၏ ကျောက်လှံ ဖြင့် ထိုးကြည့်လိုက်ရာမှ စိတ်အာရုံ လှည့်စားမှုကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ အမှန်တရားကို မသိဘဲ ထိုသေတ္တာအတုကို သော့နှင့် ဖွင့်လိုက်ပါက၊ ကျောက်တုံး ကွဲထွက်သွားသည့် ဖြစ်စဉ်မှာ စိတ်အာရုံ လှည့်စားမှုထဲတွင် ပျောက်ကွယ်နေမည်ဖြစ်ရာ၊ ရွှီရှင်းသည် ထွက်ပြေးရန် အချိန်ရမည် မဟုတ်ဘဲ လူသားစားပန်း ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို မသိမသာ ခံရပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှတွင်မူ သူသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် လူသားစားပန်း ၏ အန္တရာယ်မှာ ယခင်က သားရဲလှိုင်းများနှင့် နွယ်ပင် များထက် များစွာ ပိုမို ကြီးမားလှသဖြင့် ရွှီရှင်းသည် သူ၏ အားနည်းမှုကို လေးနက်စွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ ခဲခဲ ၏ အကူအညီနှင့် တိုက်ဆိုင်မှုများသာ မရှိပါက၊ သူသည် ဤစိတ်ကို လွှမ်းမိုးနိုင်သော လူသားစားပန်း ၏ လက်ချက်ဖြင့် ငရဲတွင်းထဲသို့ တစ်လှမ်းချင်း ဆွဲခေါ်ခံရမည်မှာ သေချာသည်။

ဤထူးဆန်းသော သတ္တဝါများသည် သာမန်သားရဲများထက် များစွာ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤအရာများသည် သစ်ပင်အိမ်၏ ၃ ကီလိုမီတာ ပတ်လည်တွင် ကြာရှည်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်မပုံရချေ။

ယခင်က နွယ်ပင် များသည် သူ့ကို နှစ်ကြိမ်သာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့၊ လူသားစားပန်း မှာ အနည်းငယ် ပိုကြာသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ခြောက်သွေ့သွားခဲ့ရသည်။

ခေတ္တမျှ အနားယူပြီး စိတ်တည်ငြိမ်သွားသောအခါ ရွှီရှင်းသည် ထရပ်လိုက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချခဲ့သော ကျောက်လှံ ကို ကောက်ယူပြီး သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူသားစားပန်း ၏ အကြွင်းအကျန်များကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ဤပန်းမှာ အလွန် ထူးဆန်းလှသဖြင့် ၎င်းမှာ ရွှေရတနာသေတ္တာ ကို စောင့်ကြပ်နေသည့် သတ္တဝါ ဖြစ်ရမည်။

ယခင်က ကြေးရတနာသေတ္တာ ကဲ့သို့ပင် ရွှေရတနာသေတ္တာ မှာလည်း ဤ လူသားစားပန်း ၏ ကိုယ်ထဲတွင် ရှိနေနိုင်ပေသည်။

သို့သော် လူသားစားပန်း ၏ အကြွင်းအကျန် အားလုံးကို မွှေနှောက် ရှာဖွေပြီးနောက်တွင်မူ ရွှီရှင်း ရှာနေသည့် အရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။

"ဒီတစ်ခါ ရတနာသေတ္တာက သတ္တဝါရဲ့ ကိုယ်ထဲမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

အကြွင်းအကျန်များကို ဖယ်ရှားလိုက်သောအခါ၊ ကျောက်တုံးကြီး ကွဲထွက်သွားရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကျင်းတစ်ခုမှာ သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

ကျင်း၏ အတွင်းပိုင်းမှာ မှောင်မည်းနေသည်။

သို့သော် ရွှီရှင်းအတွက်မူ အနီရောင် ဘယ်ရီသီးများ စားထားသဖြင့် ညဘက်တွင် မြင်နိုင်သော စွမ်းရည်ရှိသောကြောင့် ပြဿနာ မဟုတ်ချေ။

မည်မျှပင် မှောင်မည်းနေပါစေ သူ၏အမြင်တွင် နေ့ခင်းကဲ့သို့ပင် လင်းထိန်နေသည်။

ကျင်းမှာ လူတစ်ကိုယ်စာ ဝင်နိုင်အောင် ကျယ်ဝန်းသော်လည်း အတွင်း၌ သူထင်ထားသကဲ့သို့ ရွှေရတနာသေတ္တာ ရှိမနေဘဲ၊ ၂ မီတာကျော် မြင့်သော မြေအောက်လိုဏ်ဂူတစ်ခုသာ ရှိနေသည်။

ရွှီရှင်း ရပ်နေသည့် နေရာမှကြည့်လျှင် လိုဏ်ဂူ၏ အတွင်းဘက်သို့ အသေအချာ မမြင်ရချေ။

လူသားစားပန်း ကြောင့် ပွင့်ထွက်သွားသော အပေါက်မှကြည့်လျှင်၊ ဧရာမ [လူသားစားပန်း ကြီးမှာ မြေအောက် အနက်ပိုင်းမှ တက်လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပြီး၊ ဤမြေအောက်လိုဏ်ဂူကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဒါက ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ၊ ရွှေရတနာသေတ္တာ က အထဲမှာ ရှိနေတာလား" ရွှီရှင်း စဉ်းစားနေမိသည်။

"အီးးး" ခဲခဲ သည် ရွှီရှင်း၏ အဝတ်ကို ဆွဲကာ လိုဏ်ဂူအတွင်းသို့ လက်ညှိုးထိုးပြပြီးနောက် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လေးထောင့်ပုံစံ ပြုလုပ်ပြသည်။

"မင်းပြောတာက ရတနာသေတ္တာက အောက်ထဲမှာ ရှိနေတာလား"

"အီးးး" ခဲခဲ က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူမ၏ အမြီးကြီးဖြင့် ရွှီရှင်း၏ လက်မောင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်လိုသိတာလဲ" ရွှီရှင်းသည် ခဲခဲ ၏ ထူးခြားသော စွမ်းရည်အပေါ် အမြဲတမ်း စူးစမ်းချင်စိတ် ရှိနေဆဲပင်။

"အီးးး" ခဲခဲ က ခေါင်းလေး စောင်းကြည့်သည်။

ထားလိုက်ပါတော့၊ သူမကတော့ ရှင်းပြနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

"ဒါပေမဲ့..." ရွှီရှင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

အောက်က နေရာက အရမ်း ကျဉ်းလွန်းသည်။

လိုဏ်ဂူ၏ အကျယ်မှာ လူတစ်ကိုယ်စာသာ သွားလာနိုင်သည်။

အကယ်၍ အန္တရာယ်တစ်ခုခု ဥပမာ နောက်ထပ် နွယ်ပင် တွေလိုမျိုး ပေါ်လာပါက၊ ဤကဲ့သို့ ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာတွင် ပုန်းစရာနေရာ မရှိဘဲ လွတ်မြောက်ရန် လမ်းစ မရှိသလောက်ပင်။

အကယ်၍ ရွှေရတနာသေတ္တာ သာ ဤလိုဏ်ဂူထဲမှာ ရှိနေမည်ဆိုလျှင် ရွှီရှင်းအနေဖြင့် လက်လျှော့ရန်ပင် စဉ်းစားမိသည်။

သူသည် ငွေရတနာသေတ္တာ ကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ဖယ်ရှားခံရမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

"အီးးး" ရွှီရှင်း တွေဝေနေသည်ကို မြင်သောအခါ ခဲခဲ သည် ရင်ခွင်ထဲမှ ချက်ချင်း ခုန်ဆင်းကာ သူ၏ ဘောင်းဘီစကို ဆွဲပြီး အောက်သို့ ခေါ်ဆောင်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။

ရွှီရှင်း စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး မေးလိုက်သည်။

" ခဲခဲ... အောက်မှာ ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိဘူးလား"

ခဲခဲ က ခေါင်းလေးကို ညိတ်ပြသည်။

ခဲခဲ ၏ အတည်ပြုချက်ကြောင့် ရွှီရှင်း၏ မြေအောက်လိုဏ်ဂူအပေါ် ကြောက်ရွံ့မှုမှာ များစွာ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

သူသည် ကျင်းဝကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ရွှေရတနာသေတ္တာ ကို ရှာဖွေရန် အောက်သို့ ဆင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ ယခုအချိန်အထိ ခဲခဲ ၏ အန္တရာယ် အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အလွန် တိကျလှသည်။

ကြေးရတနာသေတ္တာ တုန်းကဖြစ်စေ၊ ယခု လူသားစားပန်း တုန်းကဖြစ်စေ ခဲခဲ သည် သတ္တဝါများ မပေါ်လာမီ အလားတူ သတိပေးချက်များ ပေးခဲ့ပြီး၊ အန္တရာယ်မရှိသော မိကျောင်းကြီးနှင့် တွေ့စဉ်ကမူ ထိုကဲ့သို့ သတိပေးချက်မျိုး မပေးခဲ့ချေ။

လောလောဆယ်တွင် အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်မှုမှာ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း မှန်ကန်နေဆဲပင်။

ထို့ကြောင့် ရွှီရှင်းသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း သူမကို ယုံကြည်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီလောက် အန္တရာယ်များတဲ့ အခြေအနေတွေကို ကျော်ဖြတ်ပြီးမှ လက်ချည်းဗလာနဲ့ ပြန်လှည့်သွားရမယ်ဆိုရင် ရွှီရှင်းအတွက်တော့ တော်တော်လေးကို နှမြောစရာ ကောင်းနေပါလိမ့်မည်။

သို့သော် မဆင်းမီတွင် ရွှီရှင်းသည် ဤအပေါက်ကို အနည်းငယ် ချဲ့ရန် လိုအပ်သည်။

အကယ်၍ တစ်ခုခု ဖြစ်လာပါက ဤအပေါက်ငယ်လေးထဲမှ ပြန်တက်ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

သူသည် ကျောပိုးအိတ် ထဲမှ အပြာရောင်အဆင့် ဂေါ်ပြား ကို ထုတ်ကာ စတင် အလုပ်လုပ်တော့သည်။

ဆယ်မိနစ်အတွင်းမှာပင် ရွှီရှင်းသည် ထိုကျင်းဝကို တိုက်ရိုက် လမ်းလျှောက်ဆင်းနိုင်သည့် လျှောစောက်လမ်းကလေးအဖြစ် ချဲ့ထွင်လိုက်သည်။

"အိုကေပြီ၊ အထဲမှာ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် အပေါ်ကို တန်းပြေးတက်လို့ ရတာပေါ့။"

ရွှီရှင်းသည် သူ၏ လက်ရာကို ကျေနပ်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ဂေါ်ပြား ကို ကျောပိုးအိတ် ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

အခန်း (၃၅) ပြီး