ရွှေရတနာသေတ္တာ နှင့် ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း

"ဒါက ဘာလဲ..."

ရွှီရှင်းသည် မီးခိုးရောင် ဆေးရည်ပုလင်းကို ကောက်ယူကြည့်လိုက်သည်။

[အထူးသစ်ပင်အိမ်အမြစ်ဆေးရည် (ခရမ်းရောင်အဆင့်): သစ်ပင်အိမ်၏ အမြစ်များ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် သစ်ပင်အိမ်အောက်ခြေတွင် လောင်းထည့်ပါ။ ဆေးတစ်ပုလင်းလျှင် သစ်ပင်အိမ်၏ ကာကွယ်ရေးနယ်မြေကို ၃ ကီလိုမီတာ ထပ်မံတိုးချဲ့ပေးနိုင်သည်။]

ခရမ်းရောင်အဆင့် ဆေးရည် ပြီးတော့ သစ်ပင်အိမ်ရဲ့ ကာကွယ်ရေးနယ်မြေကို တိုးချဲ့ပေးတဲ့ ဆေးရည်တဲ့လား။

ရွှီရှင်း၏ လက်ရှိ သစ်ပင်အိမ်ကာကွယ်ရေးနယ်မြေမှာ အချင်းဝက် ၃ ကီလိုမီတာ ရှိသည်။

ဤဆေးရည်ကို အသုံးပြုပြီးနောက်တွင် အချင်းဝက်မှာ ၆ ကီလိုမီတာအထိ ကျယ်ပြန့်သွားမည်ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ နှစ်ဆတိုးရုံတင်မဟုတ်ဘဲ အချင်းဝက် နှစ်ဆတိုးသွားခြင်းက ကာကွယ်ထားသော ဧရိယာကို ၄ ဆအထိ ကျယ်ပြန့်သွားစေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤဆေးရည်ကို သစ်ပင်အိမ်မှာ အသုံးပြုပြီးနောက် ရွှီရှင်း၏ စူးစမ်းရှာဖွေနိုင်သော နယ်မြေမှာ ယခုထက် ၄ ဆ ပိုကျယ်လာမည်ဖြစ်သည်။

ထိုကျယ်ပြန့်သွားသော နယ်မြေထဲတွင် အခြားသော အရင်းအမြစ် နယ်မြေများလည်း ရှိနေနိုင်ပေသည်။

ပစ္စည်းကောင်းပဲ၊ တကယ့်ကို ပစ္စည်းကောင်းပဲ။ ရွှေရတနာသေတ္တာ နဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်။

ရွှီရှင်းသည် ကတ်ပြားပါးလေးကို ထပ်မံကောက်ယူကြည့်လိုက်သည်။

[သတ္တုထုတ်ကုန်များ အလိုအလျောက်သော့ဖွင့်စာချုပ် (ခရမ်းရောင်အဆင့်): သတ္တုထုတ်ကုန်များအားလုံး၏ ဖန်တီးပုံနည်းလမ်းများကို သော့ဖွင့်ပေးသည်။ ဤစာချုပ်ကို အသုံးပြုပြီးနောက် သတ္တုနှင့်ပတ်သက်သော ပစ္စည်းအားလုံးအတွက် လိုအပ်သည့် ကုန်ကြမ်းများ ရှိရုံဖြင့် အလိုအလျောက် သော့ဖွင့်ပြီးသား ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။]

သစ်ပင်အိမ်အဆင့်မြှင့်တင်ရေးစာချုပ်ပြီးနောက် အခု သတ္တုထုတ်ကုန်တွေအတွက် စာချုပ်တစ်ခု ထပ်ရပြန်ပြီဖြစ်သည်။

ဤစာချုပ်ဖြင့် ရွှီရှင်းသည် ကျောက်ကိရိယာများ လုပ်ဆောင်ခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရပ်တန့်မနေတော့ဘဲ သတ္တုကိရိယာများကိုပါ လုပ်ဆောင်နိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

[ဂုဏ်ယူပါသည်။ သင်သည် ရွှေ၊ ငွေ၊ ကြေး သေတ္တာသုံးလုံးလုံးကို ပထမဆုံး ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး ဖွင့်နိုင်ခဲ့သည့် ရှင်ကျန်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ လက်ရှိ တောတွင်းစူးစမ်းရှာဖွေမှု အစီအစဉ် ပြီးဆုံးပြီးနောက် ဆုလာဘ်များကို ထုတ်ပေးပါမည်။]

[ရှင်ကျန်သူ၊ ဆက်လက်ကြိုးစားပါ၊ မိမိကိုယ်ကို အားကောင်းအောင်ပြုလုပ်ပြီး ဤကမ္ဘာတွင် ရှင်သန်နိုင်ရန် ကြိုးစားပါ။]

ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အသံက တစ်ဖန် ပဲ့တင်ထပ်လာပြန်သည်။

သူသည် သေတ္တာအားလုံးကို ရရှိသည့် ပထမဆုံးလူသား ဖြစ်လာခဲ့၏။

အစီအစဉ်က မပြီးသေးသော်လည်း အခြားသူများ ရွှေရတနာသေတ္တာ ကို ရှာတွေ့နိုင်မလားဆိုသည်မှာ စဉ်းစားစရာ ဖြစ်နေသည်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ရွှေရတနာသေတ္တာ ရှိရာ အောက်ဘက်သို့ ခဲခဲ က အတင်းဆွဲခေါ်မသွားခဲ့လျှင်၊ သူ၏ သတိကြီးသော စရိုက်အရ မြေအောက်လမ်းကြောင်းကို တူးဖော်ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

ဤ ရွှေရတနာသေတ္တာ ကို ရရှိရန် အခြေအနေမှာ အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲလွန်းလှသည်။

ရွှီရှင်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ထိုအတွေးများကို ရပ်တန့်ကာ လက်ထဲက စာချုပ်ကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ကတ်ပြားမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်သွားပြီး ရွှီရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ခွန်အားများ စီးဆင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ပိုမိုသန်မာလာသည်သာမက စိတ်လည်း ပိုကြည်လင်လာသဖြင့် ယခုလေးတင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှကို ဦးနှောက်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်သုံးသပ်လိုက်သည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့်၊ ထိုဧရာမ လူသားစားပန်း ကြီးမှာ ဤမြေအောက်ကမ္ဘာ၏ အဝင်ဝကို စောင့်ကြပ်နေသည့် သတ္တဝါ ဖြစ်ရမည်။

အောက်ဘက်တွင်မူ ဤထူးဆန်းသော သံခန်းလေးမှာ အထဲက လူနှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာ မြုပ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် အခန်းထဲက နံစော်လှသော အနီရောင် ဓာတ်ငွေ့များမှာ မည်သည့်နေရာမှ လာသည်ကို မသိရချေ။

အခန်းထဲက လူမှာ ဤကမ္ဘာမှ မဟုတ်ဘဲ သူ၏ မူလကမ္ဘာမှ ကိရိယာများနှင့် အစားအစာများကို ယူဆောင်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုအချက်မှာ သူတို့ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာပုံမှာ ရွှီရှင်းတို့နှင့် မတူညီကြောင်း ညွှန်ပြနေသော်လည်း မည်သို့ကွဲပြားသည်ကိုမူ သူ အဖြေရှာမရသေးချေ။

ဤတာဝန်၏ ရွှေရတနာသေတ္တာ နှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်မှာ အတူတကွ ဆက်နွှယ်နေသည်။

ရွှေရတနာသေတ္တာ ကို ရှာတွေ့သူတိုင်းသည် ဤမြေအောက်ကမ္ဘာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုပါ သေချာပေါက် သိရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။

ရွှေရတနာသေတ္တာ ကို မတွေ့သူများမှာမူ ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကိုလည်း သိရှိနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အသံပိုင်ရှင်က ဘယ်သူလဲ။

သူတို့ကို ဘာလို့ ဒီကမ္ဘာကို ခေါ်လာတာလဲ။

မြေအောက်အနက်ပိုင်းက သတ္တဝါကြီးတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ သူတို့ကို လေ့ကျင့်ပေးနေတာလား။

ထိုသတ္တဝါကြီးတွေက ဘယ်လိုဖြစ်လာတာလဲ။

မြေပေါ်က သတ္တဝါတွေနဲ့ အရွယ်အစား ကွာခြားချက်က အရမ်းများလွန်းလှသည်။

သူသည် ရေအိုင်ထဲက မြွေကြီး နှင့် စမ်းချောင်းအောက်ခြေက မိကျောင်းကြီးတို့ကို သတိရသွားသည်။

ထိုလက်တွေ့မကျအောင် ကြီးမားလှသော သတ္တဝါကြီးနှစ်ကောင်မှာ သေချာပေါက် မြေအောက်ကမ္ဘာမှ လာခြင်းဖြစ်ရမည်။

ရေအိုင်၏ အောက်ခြေသည် ကီလိုမီတာပေါင်းများစွာ နက်သော မြေအောက်ကမ္ဘာနှင့် ဆက်သွယ်နေနိုင်ခြေ ရှိသည်။

ထို့နောက် ရွှေရတနာသေတ္တာ မှ ရရှိသော ဆေးရည်ကို သူ ကြည့်လိုက်သည်။ ၃၀၀ မီလီလီတာခန့် ရှိသော မီးခိုးရောင် ဆေးရည်မှာ ဘူးခွံတစ်ဘူးစာခန့် လေးသည်။

ဆေးရည်၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ သစ်ပင်အိမ်အမြစ်များကို ဖွံ့ဖြိုးစေပြီး ကာကွယ်ရေးနယ်မြေကို တိုးချဲ့ပေးခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုအချက်အရ ရွှီရှင်းနှင့် အခြား ရှင်ကျန်သူများ ကို မြေအောက်သတ္တဝါများရန်မှ ကာကွယ်ပေးနေသည်မှာ သစ်ပင်အိမ်၏ အမြစ်များ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။

ရွှီရှင်း၏ စိတ်ထဲတွင် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သစ်ပင်အိမ် ကြီးထွားလာသည့် နှစ်နာရီအတွင်း မြေပေါ်တွင် သစ်ပင်ကြီး ဖြစ်လာသကဲ့သို့ မြေအောက်တွင်လည်း အမြစ်များသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ၃ ကီလိုမီတာအထိ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

သစ်ပင်အိမ်၏ အမြစ်များသည် မြေအောက်တွင် ရှုပ်ထွေးစွာ ပြန့်နှံ့နေပြီး မြေပေါ်သို့ တက်ရန် ကြိုးစားသော သတ္တဝါများကို တားဆီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

မြေပေါ်သို့ တက်လာသော မည်သည့်သတ္တဝါမဆို ထိုအမြစ်များ၏ စုပ်ယူမှုကို ခံရပြီး ခြောက်သွေ့ကြွပ်ဆတ်ကာ သေသွားခြင်းဖြစ်ရမည်။

ထို့ကြောင့် သစ်ပင်အိမ်အမြစ်များ ပိုမို ရှည်လျားလာလေလေ၊ ကာကွယ်ရေးနယ်မြေမှာလည်း လိုက်ပါကျယ်ပြန့်လာလေလေ ဖြစ်သည်။

ဤရှင်းပြချက်မှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ရွှီရှင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့ကြောင့်လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အသံက သစ်ပင်အိမ်ကို မစွန့်ခွာရန် ထပ်ခါတလဲလဲ သတိပေးနေခြင်း ဖြစ်ရမည်။

၎င်းမှာ မြေအောက်သတ္တဝါများရန်မှ ကာကွယ်ပေးသည့် အစွမ်းထက်ဆုံး လက်နက်နှင့် အကြီးမားဆုံး အကာအကွယ် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဒါကို နားလည်သွားသောအခါ ရွှီရှင်း၏ စိတ်မှာ အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားသည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အသံ၏ စကားအရ မြေအောက်သတ္တဝါများမှာ ယခုအချိန်တွင် တိုက်ခိုက်ဦးမည် မဟုတ်သဖြင့် မြေပေါ်က သားရဲများကိုသာ အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်သည်။

သစ်ပင်အိမ်က သူတို့ကို ကောင်းကောင်း ကာကွယ်ပေးထားပါလိမ့်မည်။

ရွှီရှင်းသည် ရွှေရတနာသေတ္တာ ကို ကျောပိုးအိတ် ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ရွှေနှင့် ပြုလုပ်ထားသဖြင့် အတော်လေး လေးလံသော်လည်း ရွှီရှင်း၏ ခွန်အားမှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာပြီဖြစ်သဖြင့် အရင်လို မဟုတ်တော့ချေ။

အလေးချိန်ကို ၈၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ချပေးသော ကျောပိုးအိတ် နှင့်ဆိုလျှင် သေတ္တာကို သယ်ဆောင်ရန်မှာ ပြဿနာ မဟုတ်တော့ချေ။

သေတ္တာသုံးလုံးစလုံးကို စုစည်းပြီး ပုံစံဖော်လိုက်လျှင် ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာကို သူ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မျှော်လင့်နေမိသည်။

သူမထွက်ခွာမီ မြေအောက်ကမ္ဘာကို နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယခု ထွက်သွားပြီးလျှင် ဤနေရာသို့ ပြန်လာရန်မှာ အချိန်အတော်ကြာဦးမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ခဲခဲ ကတော့ ရွှီရှင်းလို ချောက်ကမ်းပါး အစွန်းအထိ မသွားဘဲ အနောက်မှာပဲ ဝပ်နေကာ ကြောက်လန့်နေပုံရသည်။

အောက်ဘက်တွင်မူ သတ္တဝါကြီးများ၏ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေသော မြင်ကွင်းမှာ ရှိနေဆဲပင်။

ရေမှော်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဧရာမ သတ္တဝါကြီးများ၊ မြေပြင်ပေါ်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားသော လူသားစားပန်း များ၊ နေရာအနှံ့ရှိ သွေးရောင် နွယ်ပင် များ၊ ကားတစ်စီးခန့်ရှိသော ပိုးကောင်များနှင့် အခြားသော လက်တွေ့မကျသည့် အပင်နှင့် တိရစ္ဆာန်ကြီးများ။

ဒါတွေဟာ သူ အနာဂတ်မှာ ရင်ဆိုင်ရမယ့် အရာတွေပင်။

သူ အလျင်အမြန် သန်မာလာဖို့ လိုအပ်နေပြီဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်း ရှေ့သို့ ကြည့်နေစဉ် သူ၏ အကြည့်မှာ တစ်နေရာ၌ ရပ်တန့်သွားသည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ မျက်နှာကြက် တစ်ခုလုံးတွင် ဖုထွက်နေသော အရာပေါင်း မြောက်မြားစွာကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ရွှီရှင်း၏ လက်ရှိ တည်နေရာမှာ အခန်းမျက်နှာကြက်က မီးသီးလေး တစ်လုံးလို ဖြစ်နေပြီး၊ ထိုဖုထွက်နေသော အရာများမှာ အခြားသော မီးသီးများကဲ့သို့ပင်။

"ဒီဖုထွက်နေတဲ့ အရာတွေက အခြား ရှင်ကျန်သူတွေ ရဲ့ သစ်ပင်အိမ်တွေ၊ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီအိမ်တွေရဲ့ အမြစ်တွေ ဖြစ်ရမယ်" ဟု ရွှီရှင်း တွေးလိုက်သည်။

သူ၏ ယူဆချက်အရ ထိုဖုထွက်နေသော အရာများအတွင်း၌ ရှုပ်ထွေးလှသော သစ်ပင်အိမ်အမြစ်များ ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းက ရှင်ကျန်သူများ ကို မြေအောက်သတ္တဝါများ၏ နှောင့်ယှက်မှုမှ ကာကွယ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

"ငါတို့ကို ဘယ်သူက ဒီကို ခေါ်လာတာလဲ မသိပေမယ့်၊ သူတို့က တကယ့်ကို ကစားပွဲကြီး တစ်ခုကို ကစားနေတာပဲ"

ရွှီရှင်းသည် မြေအောက်ကမ္ဘာကို နောက်ဆုံးတစ်ချက် ကြည့်ကာ သံခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်ခဲ့သည်။

အရိုးစုမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပျံ့ကျဲနေဆဲပင်။

သူသည် ဦးခေါင်းခွံနှင့် ဘောလုံးကစားချင်နေသော ခဲခဲ ကို ဖမ်းဆွဲကာ ပုခုံးပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

"အီးးး" ခဲခဲ က အနည်းငယ် ဆန့်ကျင်သော်လည်း လိမ်လိမ်မာမာပဲ ပုခုံးပေါ်မှာ ဝပ်နေရှာသည်။

ရှေ့မှာ လုပ်ဆောင်ရမယ့် အလုပ်က ရိုးရှင်းသလိုလိုနဲ့ ခက်ခဲလှသည်။

အပေါ်ကို ပြန်တက်ရမည်။

နက်ရှိုင်းလှသော လမ်းကြောင်းကို ကြည့်ရင်း ရွှီရှင်း၏ ခြေထောက်များ တုန်ယင်လာသည်။

အောက်ကို ဆင်းလာစဉ်ကပင် သူ၏ လက်မောင်းများ နာကျင်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

ယခု အပေါ်ကို ပြန်တက်ရမည် ဖြစ်ပြီး ရွှေရတနာသေတ္တာ ကိုလည်း သယ်ထားရသေးသည်။

တကယ့်ကို ပင်ပန်းစရာပါပင်။

ရွှီရှင်း ပုခုံးပေါ်က သတ္တဝါလေးကို ကြည့်လိုက်၏

"မင်းဘာသာ မင်း တက်နိုင်လား"

"အီးးး အီးးး အီးးး" ခဲခဲ က ခေါင်းကို အပြင်းအထန် ခါပြသည်။

"ပျင်းလိုက်တဲ့ ကောင်လေး"

"အီးးး" ခဲခဲ က ပြန်လည် ငြင်းခုံချင်ပုံရသော်လည်း၊ လှေကားထစ် တစ်ထစ်ချင်းစီက သူမ၏ ကိုယ်လုံးလောက် ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ မည်သို့ တက်နိုင်ပါမည်နည်း။

ရွှီရှင်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မတက်မီ တစ်ခုခု စားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မနေ့ညက စားထားသမျှ အကုန် အန်ထုတ်ခဲ့ရကာ စာချုပ်ကြောင့် ခွန်အား ပြန်ပြည့်လာသော်လည်း ဤအောက်တွင် ကြာမြင့်စွာ နေခဲ့သဖြင့် မြေပေါ်တွင် နေ့ခင်းပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထမင်းစားချိန်လည်း ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ပန်းသီးတစ်လုံး ထုတ်ကာ ကိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ သူ၏ ဘေးနားမှ လေထွက်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အဲဒါ ဘာအသံလဲ"

ရွှီရှင်း သတိကြီးစွာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ ထိတ်လန့်နေသော အကြည့်အောက်တွင်၊ ဟနေသော သံတံခါးမှာ ဝုန်းခနဲ အသံကြီးနှင့်အတူ အလိုအလျောက် ပိတ်သွားပြီး၊ ရင်းနှီးနေသော အနီရောင် ဓာတ်ငွေ့များသည် သံခန်း၏ နံရံနှင့် ကြမ်းပြင်အက်ကြောင်းများမှ တရဟော တိုးထွက်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့လာတော့သည်။

"သောက်ကျိုးနည်း"

အခန်း (၃၉) ပြီး