ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းနှင့် ကမ္ဘာကြီးအပေါ် ယူဆချက်များ
Vol. 3 Ch. 44
"ပထမဆုံးအနေနဲ့ မင်းနဲ့ငါအပါအဝင် လောလောဆယ် ငွေရတနာသေတ္တာ ရထားတဲ့သူ စုစုပေါင်း ၉ ယောက်ရှိတယ်။ ကျန်တဲ့ ၇ ယောက်ကို ဒီအဖွဲ့အစည်းထဲဝင်ဖို့ ဘယ်လိုဖျောင်းဖျမလဲ"
ကျိချောင်းယန်သည် ရွှီရှင်း ဤမေးခွန်းကို မေးလိမ့်မည်ဟု ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပုံရပြီး အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြန်ဖြေခဲ့သည်။
"ကျန်တဲ့ ၉ ယောက်ထဲမှာ အဆင့် ၃၊ ၅ နဲ့ ၇ က လူတွေဟာ အစပြုသူကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကာလ ကတည်းက ငါနဲ့ အဆက်အသွယ်ရှိခဲ့ကြတာ။ သူတို့ ငွေရတနာသေတ္တာ ရခဲ့တာလည်း ငါ့ရဲ့အကူအညီကြောင့်ပဲ၊ ဒါကြောင့် ငါတို့က ကျန်တဲ့ ၄ ယောက်ကိုပဲ စည်းရုံးဖို့လိုတော့တယ်။ ဒီကိစ္စရဲ့သော့ချက်က တကယ်တော့ မင်းဆီမှာရှိတာ။"
"ငါ့ဆီမှာ ဟုတ်လား"
ကျိချောင်းယန်၏ စကားကြောင့် ရွှီရှင်း တိတ်တဆိတ် ထိတ်လန့်သွားသည်။
ငွေရတနာသေတ္တာ ရသူ ၉ ယောက်ထဲတွင် ၄ ယောက်က ကျိချောင်းယန်နှင့် ပတ်သက်နေသည်ဆိုတော့ ဤလူသည် တကယ့်ကို ထိပ်တန်းလူစွမ်းကောင်းကြီးပင်။
"ဟုတ်တယ်။ မင်းသာ ငါတို့အဖွဲ့ထဲဝင်မယ်ဆိုရင် ဒီ ၁၈၈ နယ်မြေမှာ ငါတို့နှစ်ယောက်ပဲ သံလက်နက်တွေ၊ ချပ်ဝတ်တန်ဆာတွေနဲ့ ကိရိယာတွေကို ဖန်တီးနိုင်မှာ။ မင်းလည်း အဲဒီပစ္စည်းတွေကို တွေ့ပြီးပြီမလား။ [အစိမ်းရောင်အဆင့်] ပစ္စည်းတွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က အရင်က ငါတို့လုပ်ခဲ့တဲ့ [အပြာရောင်အဆင့်] ပစ္စည်းတွေကိုတောင် မှီပြီး ကျော်နိုင်တယ်။"
လောလောဆယ် သံသတ္တုရိုင်းလို ရှားပါးကုန်ကြမ်းတွေက နည်းနေပြီး ငါတို့က နှစ်ယောက်တည်းရှိတာဆိုတော့ ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်းက မလောက်ငဘူး။
ဒါကြောင့် ငါတို့ထုတ်တဲ့ သံကိရိယာတွေကို အဖွဲ့ဝင်တွေကြားမှာပဲ လဲလှယ်မယ်လို့ လူသိရှင်ကြား ကြေညာလိုက်ရင် သူတို့ ဘာကိုရွေးချယ်မယ် ထင်လဲ။
ဒီအစီအစဉ်မှာ ထိပ်ဆုံး ၁၀ ယောက်ထဲပါတဲ့သူတွေက ပိုပြီးသန်မာချင်ကြမှာ သေချာတယ်။
ဒါ့အပြင် ငါတို့အဖွဲ့ထဲမှာက အားလုံးက ထိပ်တန်းလူတွေချည်းပဲဆိုတော့ အရင်းအမြစ်နဲ့ သတင်းအချက်အလက် ဖလှယ်မှုက တစ်ယောက်တည်း စူးစမ်းတာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုထိရောက်လိမ့်မယ်။
အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်လို့ နစ်နာစရာလည်း ဘာမှမရှိဘူးလေ။"
ကြည့်ရသည်မှာ လက်ဝါးကြီးအုပ်မည့် စနစ်တစ်ခု ဖြစ်နေတော့သည်။
ရွှီရှင်း ငြိမ်သက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ကျိချောင်းယန်၏ စကားများက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှသည်။
ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်ချက်ကို ညှိနှိုင်းရမည်ဆိုသော်လည်း အချင်းချင်း ဈေးနှိမ်ရောင်းနေခြင်းထက် ဈေးနှုန်းတစ်ခုတည်း သတ်မှတ်ခြင်းက အားသာချက် ပိုများသည်။
"ဒုတိယမေးခွန်းက အဖွဲ့ဝင်တွေအချင်းချင်း ဘယ်လိုဆက်သွယ်ကြမလဲ"
ကျိချောင်းယန်က ရယ်မောရင်း "ရွှီရှင်း၊ မင်း ပြီးခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းက လူတွေနဲ့ သိပ်ပြီး အဆက်အသွယ်မရှိခဲ့ဘူး ထင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ သိပ်မရှိဘူး။"
"အစပြုသူကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကာလ ကုန်ဆုံးပြီးတဲ့အချိန် သစ်ပင်အိမ်က အဖွဲ့လိုက်စကားပြောခန်းလိုမျိုး လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခု ဖွင့်ပေးခဲ့တယ်။ လောလောဆယ် တစ်ယောက်ကို အဖွဲ့တစ်ခုပဲ ဝင်လို့ရသေးတယ်။ ငါကတော့ အဲဒီ ငွေရတနာသေတ္တာ ရတဲ့ ၃ ယောက်နဲ့ အဖွဲ့တစ်ခုထဲမှာ ရှိနေပြီးသား။ ငါတို့ အဖွဲ့အသစ်တစ်ခု ထပ်ဖွဲ့လို့ရပါတယ်" ဟု ကျိချောင်းယန်က ရှင်းပြသည်။
"မေးလို့ရမယ်ဆိုရင်... သူတို့ ငွေရတနာသေတ္တာ ရှာတွေ့ဖို့ မင်း ဘယ်လိုကူညီပေးခဲ့တာလဲ" ရွှီရှင်း အလွန်စပ်စုချင်နေသည်။
သူ၏ ငွေရတနာသေတ္တာ ရရှိပုံက ထူးဆန်းနေသဖြင့် အခြားသူများလည်း ထိုသို့ပင်လားဟု သိချင်နေခြင်းဖြစ်သည်။
"မင်းရဲ့ ငွေရတနာသေတ္တာ ကို စမ်းချောင်းထဲက ရခဲ့တာ မဟုတ်လား"
"ဟုတ်တယ်။"
"ငါ သူတို့ကို ငါ့ရဲ့ ငွေရတနာသေတ္တာ က စမ်းချောင်းထဲမှာ ရှိနေတယ်လို့ပဲ ပြောပြခဲ့တာ။ စမ်းချောင်းတစ်လျှောက် စူးစမ်းကြည့်ဖို့နဲ့ စမ်းချောင်းထဲက သတ္တဝါတွေကို သတိထားဖို့ အကြံပေးခဲ့တယ်။ မင်းလည်း သတိထားမိမှာပါ၊ ရတနာသေတ္တာရှိတဲ့ နေရာဆိုရင် စမ်းရေစီးတာ နည်းနည်းနှေးသွားပြီး ရေစီးသံကလည်း အနည်းငယ် ကွဲပြားနေတတ်တယ်"
ရေစီးနှေးတာလား။ရေစီးသံလား။
ရွှီရှင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်သည်။
သူ့အတွေ့အကြုံအရမူ စမ်းချောင်းမှ ရေစီးသံကိုလည်း သူ အာရုံမစိုက်ခဲ့မိချေ။
သူတွေ့ခဲ့သည့် မိကျောင်းကြီးက အခြားသူများနှင့် ကွဲပြားနေ၍လား။
"ငွေရတနာသေတ္တာတွေ အားလုံးက စမ်းချောင်းထဲမှာပဲ ရှိနေတာလား"
"ငါလည်း အတိအကျမသိဘူး။ စကားပြောခန်းထဲမှာ လူအများကြီးရှိပေမဲ့ အဲဒီ ၃ ယောက်ပဲ ရှာတွေ့ခဲ့တာ။"
"စမ်းချောင်းထဲမှာ ဘယ်လိုသတ္တဝါမျိုးနဲ့ တွေ့ခဲ့လဲ။ငါကတော့ မိကျောင်းတစ်ကောင်နဲ့ တိုးခဲ့တယ်"
ရွှီရှင်းက မိကျောင်းက သူ့ကို ရန်မမူခဲ့ကြောင်းကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး အကဲစမ်းကာမေးမြန်းလိုက်သည်။
မိကျောင်းကြီးက သူ့ကို ရန်မမူခဲ့တဲ့အပြင် ငွေရတနာသေတ္တာ ကိုပါ ပေးခဲ့တာကြောင့် ရွှီရှင်း ပိုပြီး ထူးဆန်းတယ်လို့ ခံစားနေရသည်။
"ငါ့ဘက်မှာတော့ ထမင်းစားပွဲဝိုင်းလောက်ရှိတဲ့ ဧရာမလိပ်ကြီးတစ်ကောင် စမ်းချောင်းအောက်ခြေမှာ အိပ်နေတာ။ ငါအနားရောက်တော့ သူက ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်တယ်။ ကံကောင်းလို့ ငါ အမြန်ကာကွယ်လိုက်နိုင်ပေမဲ့ ငါ့ရဲ့လက်နက်ကတော့ အလယ်ကနေ ကျိုးသွားတယ်"
ကျိချောင်းယန်၏ လေသံမှာ နှမြောတသဖြစ်နေပုံရသည်။
"အဲဒါ [အပြာရောင်အဆင့်] လက်နက်လေ။ကံကောင်းလို့ သစ်ပင်အိမ်ရဲ့ အကာအကွယ်ကြောင့် အဲဒီလိပ်ကြီး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲသွားလို့သာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် ငါလည်း ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်"
အမှန်ပင်၊ ရွှီရှင်းတွေ့ခဲ့သည့် မိကျောင်းကြီးမှာ အခြားသူများနှင့် ကွဲပြားနေသည်။
ထမင်းစားပွဲလောက်ရှိသည့် လိပ်ကြီးသည်ပင် ထိုမိကျောင်းကြီးအတွက်တော့ တစ်လုပ်သာသာ ရှိပေလိမ့်မည်။
ထိုမိကျောင်းကြီးက ဘာလဲဟ။မြေပုံပေါ်မှာလည်း အနီစက်မပြဘူး။
မြေအောက်ကမ္ဘာကို ရောက်တုန်းက သတ္တဝါအားလုံးက မြေပုံပေါ်မှာ ပေါ်နေတာပဲ။ ဒါဆို ဒီမိကျောင်းကြီးက မြေအောက်သတ္တဝါ မဟုတ်ဘူးလား။
"ကဲ ရွှီရှင်း... ငါနဲ့အတူ ဒီအဖွဲ့အစည်းကို စတင်ဖို့ စိတ်ဝင်စားရဲ့လား" ကျိချောင်းယန်က ရွှီရှင်း တိတ်ဆိတ်နေသဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်" ဟု ရွှီရှင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဟားဟား၊ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်" ကျိချောင်းယန်က ရယ်မောလျက် လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။
"အချိန်တန်ရင် ငါ အဖွဲ့စကားပြောခန်းတစ်ခုဖွဲ့ပြီး မင်းကို ဆွဲထည့်လိုက်မယ်။ ဒါနဲ့ ငါတို့ ဗီဒီယိုနဲ့ စကားပြောလို့ ရမလား။မင်းပုံစံကို ငါမသိသေးသလို အချို့ကိစ္စတွေက မျက်နှာချင်းဆိုင် ပြောတာ ပိုကောင်းလို့ပါ"
"ရတာပေါ့။" ရွှီရှင်းလည်း ကျိချောင်းယန် ပုံစံကို စပ်စုချင်နေသည်။
ဗီဒီယိုခေါ်ဆိုမှု စတင်လိုက်သောအခါ ကျိချောင်းယန်၏ ပုံစံမှာ ပညာတတ်လူငယ်တစ်ဦးနှင့်တူပြီး သပ်ရပ်သော ဆံပင်ပုံစံနှင့် ရွှီရှင်းတို့ကဲ့သို့ပင် ရှင်ကျန်သူများ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
သို့သော် သူ၏အဝတ်အစားများမှာ ရွှီရှင်းထက် ပို၍ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်နေသည်။
"မင်းက တော်တော်လေး ချောတာပဲ။" ကျိချောင်းယန်က ရွှီရှင်းကိုကြည့်ပြီး အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။
"တကယ်တော့ မင်းကို သန်သန်မာမာ ဗလကောင်းကောင်းနဲ့ လူတစ်ယောက်လို့ ငါ ထင်ထားတာ" ရွှီရှင်းက ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ဟားဟား။ အခုကစပြီး ငါတို့က မဟာမိတ်တွေဖြစ်သွားပြီ။ ငါတို့နှစ်ယောက်တည်း သိတဲ့အကြောင်းအရာတွေကို ဆွေးနွေးကြရအောင်"
ကျိချောင်းယန်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။
"ရွှီရှင်း၊ မြေအောက်ကမ္ဘာက သတ္တဝါတွေအပေါ် မင်း ဘယ်လိုထင်သလဲ"
"နောင်တစ်ချိန်မှာ ငါတို့ သူတို့ကို သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။ ဒါဟာ ငါတို့ ဒီကမ္ဘာကို ရောက်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟု ရွှီရှင်းက ဆိုသည်။
"အခုတောင် သစ်ပင်အိမ်ရဲ့ အကာအကွယ်နယ်မြေပြင်ပကို ထွက်လိုက်ရင် အဲဒီမြေအောက်သတ္တဝါတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရတာပဲ။ သူတို့က နေရာအနှံ့မှာရှိနေပြီး သားရဲတွေထက်စာရင် ငါတို့ရဲ့ တကယ့်ရန်သူတွေပဲ။"
"ငါလည်း အဲ့ဒါကို သဘောတူပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရွှီရှင်း... မြေပေါ်မှာ ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်နေတဲ့ သတ္တဝါတွေနဲ့ မြေအောက်က သတ္တဝါတွေက အုပ်စုတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူးလို့ မင်း စဉ်းစားမိလား"
"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" ရွှီရှင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"မင်း သတိထားမိမှာပါ၊ မြေပေါ်မှာ တိုက်ခိုက်တဲ့ သတ္တဝါတွေနဲ့ မြေအောက်က သတ္တဝါတွေက မျိုးစိတ်တူသလောက် ရှိပေမဲ့ အရွယ်အစားကတော့ ကွာခြားချက် အရမ်းကြီးမားတယ်။ မြေအောက်ကမ္ဘာက သတ္တဝါတွေက သိသိသာသာ ပိုကြီးတယ်"
"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါကတော့ အမှန်ပဲ။"
ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ရွှီရှင်းတွေ့ခဲ့တဲ့ မိကျောင်းကြီးက မသေးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ သဘာဝကို ထည့်တွက်ရင် ကျိချောင်းယန်ရဲ့ လေ့လာမှုကို သူ သဘောတူလိုက်ပါတယ်။
"ပြီးတော့ ချောက်ကမ်းပါးဘေးမှာ ငါ အကြာကြီး လေ့လာကြည့်တော့ အဲဒီမြေအောက်သတ္တဝါတွေဟာ မီတာထောင်ချီမြင့်တဲ့ မြေပေါ်ကို ပျံတက်နိုင်စွမ်း မရှိကြဘူး"
ရွှီရှင်း မျက်မှောင် ပိုကြုတ်သွားသည်။
"ဒါဆို ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်နေတဲ့ သတ္တဝါတွေက အဲဒီမြေအောက်ကမ္ဘာက မဟုတ်ဘူးလို့ မင်းပြောချင်တာလား"
ကျိချောင်းယန်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးမှ "ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်တဲ့ သတ္တဝါတွေကလည်း မြေအောက်မှာ နေကောင်းနေလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့မြင်ရတဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ မဟုတ်ဘဲ ငါတို့ခြေဖဝါးအောက်က မြေသားထဲမှာ နေတာ။ ဒီသတ္တဝါ နှစ်မျိုးကို ငါတို့ သီးခြားစီ မြင်သင့်တယ်" ဟု ပြောသည်။
ရွှီရှင်း၏ အတွေးများ ရှင်းလင်းလာသည်။
"ဆိုလိုတာက သတ္တဝါ ၃ မျိုး ရှိနေတာပေါ့... မြေပေါ်က သားရဲတွေ၊ မြေသားထဲက အလယ်အလတ်စား သတ္တဝါတွေနဲ့ မြေအောက်အနက်ပိုင်းက ဧရာမ သတ္တဝါကြီးတွေပေါ့"
မြေသားထဲက သတ္တဝါတွေလို့ ခေါ်ပေမဲ့လည်း သားရဲတွေထက် အများကြီး ပိုကြီးပါတယ်။ ဥပမာ လူသားစားပန်း ဆိုရင် ၁၀ မီတာလောက် မြင့်တာလေ။
"မှန်တယ်။ ငါ့အမြင်အရတော့ ငါတို့ခြေဖဝါးအောက်က သတ္တဝါတွေက မြေအောက်အနက်ပိုင်းက သတ္တဝါကြီးတွေရဲ့ ပုံစံတူ အသေးစားလေးတွေပဲ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က တမင်တကာ ဖန်တီးထားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"
ရွှီရှင်း စဉ်းစားကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
"ငါတို့ကို မြေအောက်ကမ္ဘာက သတ္တဝါတွေနဲ့ ကြိုတင် ရင်းနှီးသွားအောင် လုပ်ထားတာလား"
"အတိအကျပဲ။"
သူတို့နှစ်ဦး အချင်းချင်း စိုက်ကြည့်မိရင်း ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူတို့သည် လက်တွေ့စမ်းသပ်ခံ ကြွက်ဖြူလေးများပမာ ဖြစ်နေတော့သည်။
ရွှီရှင်း မြေအောက်က အရိုးစုကို သတိရသွားသည်။ သူတို့သည် ဤကမ္ဘာကို ရောက်လာသည့် ပထမဆုံးလူများ မဟုတ်ချေ။
သူတို့မတိုင်ခင် အခြားလူများစွာ ရောက်ခဲ့ဖူးသည်။
ထိုလူများသည်လည်း ရှင်ကျန်သူများ လား ဒါမှမဟုတ် ဤကမ္ဘာကို ထိန်းချုပ်နေသူတွေများလား။
---
အခန်း (၄၄) ပြီး....