ကြယ်တာရာ မြေပုံ

ထန်ထျန်းက ထိုထူးဆန်းသည့် ကမ္ဘာထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်နှင့် တိုက်ရိုက်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ယခင်က တခြားတပည့်များရော ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံဖူးကြသလား သူ မသိသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုအကြောင်းကို စုံစမ်းရန် လမ်းစမရှိပေ။

လူငယ်ဘဝ ပုံစံရှိနေသည့် ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်က တည်ငြိမ်မှုနှင့် အရှိန်အဝါ အနည်းငယ် လျော့နည်းနေသော်လည်း အနည်းငယ် ပို၍ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးပြီး ထက်မြက်သည့် ပုံစံမျိုး ပေါက်နေသည်။

ထန်ထျန်း၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်က မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်ကာ "အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် ဟုတ်လား"

" အခု ငါက အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် ဖြစ်နေပြီလား"

ထန်ထျန်း ခဏမျှ ကြောင်သွားသည်။

လူငယ်ပုံစံနှင့် ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်က သူ့ကိုယ်သူ ဧကရာဇ်ဖြစ်နေသည်ကိုပင် မသိပါလား။

ထန်ထျန်း၏ သံသယကို ရိပ်မိပုံရသဖြင့် လူငယ် ရှင်းဟယ်က ပြုံး လိုက်ပြီး "မင်း အခု မြင်နေရတဲ့ ငါက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက ငါကိုယ်တိုင် ဒီမှာ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် လေး တစ်ခုပဲ။"

" ဒီနေရာက အပြင်လောကနဲ့ လုံးဝ အဆက်အသွယ် ပြတ်နေတာ။ "

"ဒါကြောင့် အခု ငါ့ရဲ့ ပင်မခန္ဓာ က ဘယ်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံပြီးပြီလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး"

ထန်ထျန်း သဘောပေါက်သွား၏။ အဖြစ်က ဒီလိုပါလား။

သို့သော် ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်က အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာတွင် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့ရသနည်း။

"အခုဆိုရင် အရှင်က ထျန်းဖူနန်းတော်ရဲ့ နန်းတော်သခင် ဖြစ်နေပါပြီ"

ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် သိထားသလောက်ဆိုရင် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက အရှင်က အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် အဆင့်ကို ရောက်ခဲ့တာပါ။"

" အဲဒီနောက်မှာတော့ ထျန်းဖူနန်းတော် သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ အသက်အငယ်ဆုံး နန်းတော်သခင် ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။"

" ထျန်းဖူနန်းတော် တစ်ခုလုံးမှာလည်း အရှင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီတွေက ပျံ့နှံ့နေတာပါ"

သူ သိသမျှ အကြောင်းအရာအားလုံးကို လူငယ် ရှင်းဟယ်အား ပြောပြလိုက်၏။

ယေဘုယျအားဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ဤကဲ့သို့ အောင်မြင်မှုမျိုး ရထားသည်ကို ကြားလျှင် ကျေနပ်သွားကြမည် ဖြစ်သော်လည်း လူငယ် ရှင်းဟယ်ကမူ သက်ပြင်းကို အရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့တာပဲပေါ့။"

" အဲဒီကောင်က တကယ်ကို စွမ်းအားကြီးလွန်းတာပဲ..."

သူက ခေါင်းခါရင်း ညည်းတွားလိုက်၏။ သူ၏ လက်ရှိ အောင်မြင်မှုများကို လုံးဝ မကျေနပ်သည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။

ထို့နောက် သူက ထန်ထျန်းကို လက်ယမ်းပြလိုက်သည်။

"လာ... ထိုင်ပါဦး။"

" ငါနဲ့ စကားစမြည် ပြောကြတာပေါ့။"

" ငါ ဒီမှာ နေလာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီ၊ မင်းက ဒီနေရာကို ရောက်လာတဲ့ ပထမဆုံး တပည့်ပဲ"

ထန်ထျန်းက သူ၏ စကားအတိုင်း မြက်ခြောက်အိမ်ရှေ့ရှိ ကျောက်စားပွဲတွင် ထိုင်လိုက်၏။

"မင်းက တော်တော်လေး ငယ်သေးပုံရတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံမှာ အဆင့် ကတော့..."

လူငယ် ရှင်းဟယ်က ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "အခု ကုံးချန်ခြံဝင်းရဲ့ ထိပ်တန်းတပည့်တွေက မင်းနဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့် အတူတူပဲလား"

ထန်ထျန်းက အမြန်ပင် ပြန်ပြောလိုက်၏။ "မဟုတ်ပါဘူး။"

" ကုံးချန်ခြံဝင်းရဲ့ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တွေက မြင့်မြတ် ရွှေအင်မော်တယ် အဆင့်မှာ ရှိကြတာပါ။ သူတို့အားလုံးက အံ့မခန်း အစွမ်းထက်ကြပါတယ်။ "

"ကျွန်တော်ကတော့ ဒီနှစ်မှ ကုံးချန်ခြံဝင်းထဲကို အသစ်ဝင်လာတဲ့ တပည့်ပါ၊ အကြောင်းရင်း တချို့ကြောင့် ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ခရမ်းရွှေတိုကင် တစ်ခု ရခဲ့တာပါ"

လူငယ် ရှင်းဟယ်က "ဪ... ဒါကြောင့်ကိုး" ဟု ရေရွတ်ပြီးနောက် ပြုံး လိုက်ကာ "ငါကလည်း နှစ်တွေ အများကြီး ကြာသွားပေမဲ့ ကုံးချန်ခြံဝင်း တပည့်တွေရဲ့ အစွမ်းက ဘာလို့ ဒီလောက် နိမ့်ကျသွားတာလဲလို့ တွေးနေမိတာ။ "

"ဒါပေမဲ့ မင်းက ခရမ်းရွှေတိုကင်ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရယူနိုင်တယ်ဆိုမှတော့ မင်းမှာလည်း တခြားသူထက် သာလွန်တဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိမှာ သေချာပါတယ်။ "

"ငါ ထုန့်ရှန့်တောင်အကြောင်း သိတာပေါ့၊ သူတို့က လွယ်လွယ်နဲ့တော့ ပရမ်းပတာ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ထန်ထျန်း မငြင်းလိုက်ပေ။

မည်သည့်ဘက်က ကြည့်ကြည့် သူက တခြားသူထက် သာလွန်သည့် အရည်အချင်းရှိသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။

"အချိန်တွေ ကုန်လွန်သွားတာ တကယ် မြန်တာပဲ"

လူငယ် ရှင်းဟယ်က တစ်ဖန် သက်ပြင်းချရင်း "မျိုးဆက်သစ် ပါရမီရှင်တွေက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာကြတာပဲ။ "

"ငါ့ရဲ့ ခေတ်ကတော့ သမိုင်းရဲ့ ဖုန်မှုန့်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။"

" အခုက မင်းတို့ရဲ့ ခေတ်ပဲ"

စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံရသည့် ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်ကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်းက စကားပြောလိုက်၏။ "အဲဒီလိုလည်း ပြောလို့ မရပါဘူး။ "

"အရှင်တို့လို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို ဘယ်ခေတ်ကမှ မေ့သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

" အခုထိလည်း အရှင့်ရဲ့ နာမည်က အမြဲတမ်း လေးစားကြည်ညိုခြင်း ခံနေရတုန်းပါပဲ၊ အရှင့်ရဲ့ အကြောင်းတွေကိုလည်း ဘယ်သူမှ မေ့မပစ်ကြပါဘူး"

သူက အပိုပြောနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်က ထျန်းဖူနန်းတော် ၏ နာမည်အကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များထဲတွင် တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်၏။

သူ အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် ဖြစ်လာသည့် လမ်းကြောင်းမှာလည်း ကျင့်ကြံသူတိုင်း အစဉ်အလာအတိုင်း ပြောစမှတ်ပြုရသည့် စံနမူနာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် လူငယ် ရှင်းဟယ်ကမူ သူ့ကိုယ်သူ လှောင်ပြောင်သည့်အနေဖြင့် ပြုံး လိုက်ပြီး "ဘာတွေက ပြောစမှတ် ဖြစ်နေလို့လဲ"

" ငါ အမြဲတမ်း ဒုတိယပဲ ရခဲ့တဲ့ အကြောင်းတွေလား"

" အဲဒီလူသာ မရှိခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့ ဘဝက ခဏလောက်တော့ တောက်ပနိုင်ပါသေးတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အထက်မှာ ငါ့ကို အမြဲတမ်း ဖိနှိပ်ထားတဲ့ သူက ရှိနေခဲ့တာပဲ"

ထန်ထျန်း နှုတ်ဆိတ်သွား၏။

ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်နှင့် ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာများကို သာမန်တပည့်များ သိပ်မသိကြသော်လည်း အကြီးအကဲများကမူ အနည်းငယ် သိကြသည်။

ထိုခေတ်က လူတစ်ယောက်၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တောက်ပလွန်းခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။

"အရှင် ပြောတာက... လုမင် ကိုလား"

ထန်ထျန်းက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်မိသည်။

လူငယ် ရှင်းဟယ်က ရယ် လိုက်ရင်း "သူကလွဲလို့ တခြား ဘယ်သူရှိဦးမှာလဲ။"

" ဝမ့်ယွဲ့ဂူ ခရီးစဉ် ပြီးကတည်းက သူက အရှိန်အဟုန်နဲ့ တက်လှမ်းသွားခဲ့တာ၊ တခြား ပါရမီရှင်အားလုံးက သူ့ရဲ့ အောင်မြင်မှု လမ်းကြောင်းပေါ်က ခြေနင်းတုံးတွေ ဖြစ်သွားခဲ့ရတာပဲ။"

" တကယ်လို့ အခု ငါက အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် အဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံး ကြိုးစားမှုနဲ့ စီစဉ်မှုတွေကလည်း ကျရှုံးခဲ့ပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ ဒီမှာ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခု ချန်ထားခဲ့ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ နာကျင်မှုကို ခံစားနေရတာ၊ ဝိညာဉ်အရင်းအမြစ်တွေ ထိခိုက်ခဲ့တာတွေက အချည်းနှီး ဖြစ်သွားတာပေါ့။"

" သူကတော့ အခုဆိုရင် ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးကို ရောက်နေလောက်ပြီ မဟုတ်လား"

ထန်ထျန်း၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွား၏။

ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်က ဤနေရာတွင် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ချန်ထားခဲ့ရသည့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ လုမင်ကို ယှဉ်ပြိုင်ရန်အတွက် ဖြစ်ပါလား။

သူပြောသည့် ပုံစံအရဆိုလျှင် ကျရှုံးခဲ့ပုံရသည်။

သို့သော် လုမင်၏ နိဂုံးမှာလည်း သူ ထင်ထားသလို မဟုတ်ပေ။

"ကျွန်တော် သိထားသလောက်ဆိုရင်တော့..."

ထန်ထျန်းက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။ "လုမင်က ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးကို အောင်မြင်စွာ မဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ သူ တစ်စုံတစ်ခု ပြောင်းလဲသွားပြီး မအောင်မြင်ခဲ့တဲ့အပြင် ထျန်းဖူနန်းတော် ကနေပါ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါတယ်။"

" ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ လူအတော်များများက သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကိုတောင် မသိကြတော့ပါဘူး။"

" ဒါကြောင့် အရှင့်ရဲ့ နာမည်ကပဲ လူတိုင်းရဲ့ ပါးစပ်ဖျားမှာ ရေပန်းစားနေတာလို့ ကျွန်တော် ပြောခဲ့တာပါ"

လူငယ် ရှင်းဟယ် ခဏမျှ ကြောင်သွား၏။

"အပြောင်းအလဲလား"

သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေပုံရသည်။

"ဒါဆိုရင် အဲဒီ အမျိုးသမီးနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား။"

" ငါ သိသလောက်ဆိုရင် ဒီကမ္ဘာမှာ ဘာအရာကမှ သူ့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို မလွှမ်းမိုးနိုင်ဘူး။ "

"တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေကတော့ အဲဒီ အမျိုးသမီးပဲ..."

" သူက သူမကို အလွန်အမင်း ဂရုစိုက်လွန်းတယ်၊ အကြီးအကဲတွေ အများကြီးကို ဆန့်ကျင်ပြီးတော့တောင် သူမကို ဝမ့်ယွဲ့ဂူထဲ ခေါ်သွားခဲ့တာပဲ..."

လူငယ် ရှင်းဟယ်က တစ်ယောက်တည်း ပြော နေသည်။

ခဏအကြာတွင် သူက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ထားလိုက်ပါတော့၊ မစဉ်းစားတော့ဘူး။ "

"အရာအားလုံးက မတည်မြဲပါဘူး။ "

"ငါနဲ့ သူနဲ့ ဒီလောက်ကြာအောင် ပြိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ ဒီလို နိဂုံးတွေနဲ့ပဲ အဆုံးသတ်ခဲ့ရမယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ။ "

"တကယ်ကို... အဓိပ္ပာယ် မရှိလှပါဘူး"

လုမင်၏ နိဂုံးကို ကြားပြီးနောက် လူငယ် ရှင်းဟယ်က လေးလံသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီး တစ်ခုကို ချလိုက်ရသလို ခံစားသွားရပြီး သူ၏ စောစောက အမူအရာများမှာလည်း လုံးဝ တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

"ငါတို့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စကိုပဲ ပြောကြတာပေါ့"

သူပြောရင်း လူငယ် ရှင်းဟယ်က သူ၏ လက်ဝါးကို ဖြန့်လိုက်သည်။

မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေသည့် ခရစ်စတယ် တစ်ခုက သူ၏ လက်ဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာ၏။

"အဲဒီတုန်းက ငါ ဒီနေရာကို မှားပြီး ရောက်လာခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ အရမ်းကြီးမြတ် တဲ့ ဆန္ဒ တစ်ခုနဲ့ သဘောတူညီချက် တစ်ခု လုပ်ခဲ့ရတယ်။ "

"သူက ငါ့ကို ကြယ်တာရာ စွမ်းအားတစ်ခု ပေးခဲ့ပြီး ငါကတော့ ဒီဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ကို ဒီမှာ ချန်ထားခဲ့ရတယ်။ "

"ဒီဝိညာဉ်က မသေနိုင်သလို မပျက်စီးနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နေ့တိုင်း ကြယ်တာရာ စွမ်းအားတွေရဲ့ ပြန်လှန်ရိုက်ခတ်မှုကို ခံစားရတယ်။"

" အဲဒီကနေ ရလာတဲ့ အတိုင်းအဆမရှိတဲ့ နာကျင်မှုတွေက ပင်မဝိညာဉ်ဆီကိုလည်း ထပ်တူ ရောက်သွားတယ်၊ ဒါကို ရှောင်လွှဲလို့ မရဘူး။ "

"တစ်စုံတစ်ယောက် ဒီနေရာကို ရောက်လာတဲ့အထိပဲ..."

ပြောပြီးနောက် လူငယ် ရှင်းဟယ်က ထိုခရစ်စတယ် ကို ထန်ထျန်း၏ ရှေ့တွင် ချပေးလိုက်သည်။

"မင်း နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ။"

" ငါလည်း နောက်ဆုံးတော့ လွတ်မြောက်နိုင်ပြီ၊ ငါ့ရဲ့ ပင်မဝိညာဉ်ကလည်း အဲဒီ နာကျင်မှုတွေကို ခံစားနေစရာ မလိုတော့ဘူး။"

" တကယ်တော့ ငါက သူ့ကို ဒီလောက်အမြန် လွတ်မြောက်ခွင့် မပေးချင်သေးဘူး၊ ငါ့ကို ဒီလို ငှက်မနားတဲ့ နေရာမှာ ချန်ထားခဲ့ရမလားဆိုပြီးတော့ပေါ့၊ ဟားဟား"

လူငယ် ရှင်းဟယ်က အလွန်ပင် ပေါ့ပါးစွာ ရယ် လိုက်သည်။

ထန်ထျန်းကတော့ ရှေ့က ခရစ်စတယ် ကို ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေမိ၏။

ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အစီအစဉ်ကြီးက လူတစ်ယောက်ကို စောင့်ဖို့အတွက်ပဲလား

အဲဒီလူကလည်း သူ ဖြစ်နေရတာလား

"ဒါက ဘာလဲ"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။

လူငယ် ရှင်းဟယ်က ပြောသည် "အဲဒီ ဆန္ဒ ကြီးက ငါ့ကို ကြည့်ခွင့်မပေးဘူး။"

" ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ နောက်ဆုံးမှာ ခိုးကြည့်ခဲ့တာပေါ့။"

" ဒါက... "

"ကြယ်တာရာ မြေပုံ တစ်ခုပဲ"