ငါ အလျင်လိုနေတယ်

ဒုတိယမြောက် တက်လာသော တပည့်မှာလည်း ကျီဝေခြံဝင်းမှ တပည့်ဟောင်းတစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်သည့် ပုံစံရှိ၏။

"သူက လွန်ခဲ့တဲ့ ကိုးနှစ်က တပည့်ပဲ၊ ဒီနှစ် တက်လှမ်းလာသူတွေထဲမှာ အသက်အကြီးဆုံးပေါ့"

"သူက သာမန်တပည့်ဘဝကနေ တစ်ဆင့်ချင်း တက်လာတာ၊ နောက်ကျမှ ထူးချွန်လာတဲ့ အမျိုးအစား ပဲ"

ကောဟန့်က ထန်ထျန်းကို ပြောပြသည်။

ထန်ထျန်းက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ကိုးနှစ်တာ အချိန်အတွင်း သာမန်တပည့်ဘဝမှ ကုံးချန်ခြံဝင်းသို့ ရောက်လာနိုင်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အားကျစရာကောင်းလှသည်။

အကြောင်းမှာ သာမန်တပည့်နှင့် ကုံးချန်ခြံဝင်းကြား၌ အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှုပေါင်း ၂၀ ထက်မနည်း ရှိနေပြီး ဤသို့ လုပ်နိုင်သူမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ထို့ပြင် ကိုးနှစ်ဆိုသည်မှာ အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုပင်။

ထျန်းဖူ နန်းတော် ရှိ တပည့်များအတွက် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးသည့် နည်းလမ်းအများစုမှာ ဆယ်နှစ်အတွင်းသာ ကန့်သတ်ထားသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ထုန်းရှန့်တောင် ဆိုလျှင် အဓိကတပည့်အဆင့်မှာ ဆယ်နှစ်ကျော်သွားပါက ဤဘဝတွင် ထုန်းရှန့်တောင်ပေါ် တက်ခွင့်ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ကုံးချန်ခြံဝင်းမှာလည်း ထို့အတူပင်။

ထို့ပြင် နှစ်ကုန်ပိုင်းတွင် ကျင်းပမည့် ထုန်းရှန့်ညီလာခံသည်လည်း ဆယ်နှစ်အတွင်းရှိ တပည့်များသာ တက်ရောက်ခွင့်ရှိသည်။

ထန်ထျန်း မနေ့က ကြယ်ကြည့်စင်မြင့်ပေါ်၌ တွေ့ခဲ့သော လူဆယ်ဦးမှာလည်း ဆယ်နှစ်အတွင်းရှိ တပည့်များသာ ဖြစ်ကြ၏။

ဆယ်နှစ်ထက် ကျော်လွန်သွားသူများမှာမူ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံနေကြခြင်း သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာ၍ သေမျိုး နယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြခြင်းသာ ရှိတော့သည်။

ထိုလူငယ်မှာ တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် ဉာဏ်အလင်းပွင့် စင်မြင့်ပေါ်သို့ တစ်လှမ်းချင်း တက်သွားသည်။

ထို့နောက် အလင်းအကာအကွယ် တက်လာပြီး သူ၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကို စတင်တော့၏။

သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ပထမဆုံး တပည့်မလေးနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူလှသည်။

အဆင့်တိုင်းကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ကျင့်ကြံသွားခြင်းပင်။

သူရွေးချယ်ထားသော ကျင့်စဉ်မှာလည်း အလယ်အလတ်အဆင့် အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ် တစ်ခုဖြစ်သည်။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ စတင်ခြင်း၊ နားလည်ခြင်း၊ ကျွမ်းကျင်ခြင်း အဆင့်များကို အစဉ်လိုက် ရောက်ရှိသွား၏။

နောက်ဆုံးတွင် အချိန်အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည့် အချိန်၌ သူသည် အသေးစား အောင်မြင်မှု အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

"တော်လိုက်တာ၊ သူ အောင်မြင်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး"

"သူ့ပါရမီက သိပ်မကောင်းပေမဲ့ ဒီအဆင့်အထိ ရောက်လာနိုင်တာ တကယ် မလွယ်ဘူး။ ဒါက အံ့ဖွယ်တစ်ခုပဲ"

"အံ့ဖွယ်ဆိုတာ လူတွေ ဖန်တီးယူတာပဲ မဟုတ်လား"

လူအများက သူ့ကို ချီးကျူးကြသည်။

လူငယ်မှာ ဖြည်းညင်းစွာ ထလိုက်ရာ အားအင် ကျန်ရှိနေသေးသည့် ပုံစံရှိ၏။

သို့သော် သူက ဆက်လက် စိန်ခေါ်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ ဒုတိယမြောက် ကျင့်စဉ်ကို ရွေးချယ်ကာ စင်မြင့်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။

အကြီးအကဲ ဝေ့၏ ကြေညာချက်နှင့်အတူ တတိယမြောက် တပည့်မှာ ဆက်လက် တက်လာပြန်သည်...။

....

အချိန်များ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ တပည့်အများစုမှာ တက်ပြီးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းနှင့်အတူ တက်လှမ်းလာသော မိန်းကလေးမှာလည်း စင်မြင့်ပေါ် တက်သွားခဲ့၏။

သူမက အလယ်အလတ်အဆင့် အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ် တစ်ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး အသေးစား အောင်မြင်မှု အဆင့်သို့ ချောမွေ့စွာ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ဒုတိယမြောက် ကျင့်စဉ်ကို ကြိုးစားချိန်တွင်မူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ကျရှုံးသွားခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် ကျင့်စဉ်နှစ်ခုဖြင့်သာ ထွက်ခွာသွားရ၏။

သူမက ငယ်လွန်းနေသေးသည်ဟု ဆိုရမည်၊ အကယ်၍ သူမသာ ပို၍ တည်ငြိမ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူမ၏ ပါရမီဖြင့် သေချာပေါက် အောင်မြင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အခြား တပည့်များ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များမှာမူ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မတူညီကြပေ။

အချို့မှာ အလယ်အလတ်အဆင့် အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ် လေးခုကို ဆက်တိုက် နားလည်သွားသဖြင့် လူအများက ချီးကျူးနေကြသည်။

အချို့မှာမူ အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သော်လည်း တစ်ခုမျှ နားလည်အောင် မလုပ်နိုင်ဘဲ နောင်တများစွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြရ၏။

ကောဟန့်လည်း တက်ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

သူက အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ် တစ်ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ သူတို့နှင့်အတူပါလာသော မိန်းကလေးထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် အရေးကြီးဆုံး အချိန်၌ သူက ထိုမိန်းကလေးကဲ့သို့ပင် အမှားကျူးလွန်မိကာ နောက်ဆုံးတွင် တစ်ကြိမ်သာ အောင်မြင်ခဲ့ပြီး အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ် နှစ်ခုကိုသာ ယူကာ ထွက်လာခဲ့ရ၏။

"နှမြောစရာပဲ"

ထန်ထျန်းက ပြော လိုက်သည်။

ကောဟန့်က ခေါင်းခါပြကာ "တွက်ထားပြီးသားပါ"

"တစ်ကြိမ် အောင်မြင်တာနဲ့တင် ကျွန်တော် ကျေနပ်ပါပြီ"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ ဤကောင်လေး၏ စိတ်ထားမှာ တော်တော်လေး ကောင်းမွန်လှသည်။

ခဏအကြာတွင် လူအများ စောင့်ကြည့်နေသော တုဟိုင်မှာ နောက်ဆုံးတွင် တက်သွားခဲ့ပြီပင်။

တုဟိုင်မှာ လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က တပည့်ဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် ငယ်ရွယ်သေးသည်။

ကျီဝေခြံဝင်း၌ ရှိစဉ်ကတည်းက သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ အလွန် ထင်ရှားခဲ့သဖြင့် လူအတော်များများက သူသည် ကုံးချန်ခြံဝင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သင့်သည်ဟု ယူဆခဲ့ကြ၏။

အမှန်တကယ်တွင် ပထမဆုံးနှစ်မှာပင် တုဟိုင်မှာ ကုံးချန်ခြံဝင်းသို့ တက်လှမ်းရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီခဲ့သော်လည်း သူက နှစ်နှစ်ခန့် အချိန်ယူကာ အခြေခံကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ပြီးမှသာ တက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်အပေါ် လူတိုင်းက အလွန် မျှော်လင့်နေကြ၏။

ဉာဏ်အလင်းပွင့် စင်မြင့်၏ အကာအကွယ်မှာ ထုံးစံအတိုင်း ပေါ် လာခဲ့သည်။

တုဟိုင်က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူကာ ရွေးချယ်ထားသော ကျင့်စဉ်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

၎င်းမှာ အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် သူက ကျင့်ကြံခြင်း အခြေအနေထဲသို့ အလုံးစုံ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူသည်လည်း စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်စာ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် စင်မြင့်ပေါ်မှ သိသာသော လှုပ်ရှားမှုများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟင်... အခုပဲ စတင်ခြင်း အဆင့်ကို ရောက်သွားတာလား"

"မြန်လိုက်တာ၊ အရင်လူတွေကို အပြတ်အသတ် သာသွားတာပဲ"

"တကယ် မဆိုးဘူး၊ ဆက်ပြီး ထိန်းထားနိုင်မလား ကြည့်ရအောင်"

လူတိုင်းက ပြောနေကြသည်။

ထန်ထျန်းလည်း တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်မိ၏။ ဤတုဟိုင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် သာမန်မဟုတ်ပေ။

တုဟိုင်ကလည်း အခြားသူများကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ခဲ့ပေ။

အမွှေးတိုင် သုံးပုံတစ်ပုံခန့် အချိန်တွင် သူက နားလည်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

နောက်ထပ် အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်ခန့်တွင် ကျွမ်းကျင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့၏။

နောက်ဆုံးတွင် အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်ခွဲခန့် အချိန်၌ တုဟိုင်မှာ အသေးစား အောင်မြင်မှု အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

"တော်လိုက်တာ၊ အချိန်တစ်ဝက်ပဲ ရှိသေးတယ်"

"ဒါက တခြားသူတွေ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်စဉ်ကို နားလည်ဖို့ သုံးတဲ့ အချိန်ထက်တောင် ပိုမြန်နေသေးတယ်"

"ဖြစ်နိုင်ရင် သူ အဲဒီစံချိန်ကို ချိုးနိုင်လိမ့်မယ် ထင်တယ်"

လူအများမှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် တကယ်ပင် အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။

တုဟိုင်မှာ အောင်မြင်သွားပြီးနောက် အခင်းပေါ်မှ ထလိုက်၏။

သူ့အခြေအနေကို ကြည့်ရသည်မှာ မည်သည့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုမျှ မရှိသည့်ပုံစံ ဖြစ်သည်။

"ဆက်ဦးမလား"

အကြီးအကဲ ဝေ့က ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

တုဟိုင်က ခေါင်းညိတ်ပြ၏။

ခဏအကြာတွင် ဒုတိယအကြိမ် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု စတင်ခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်မှာမူ ပထမအကြိမ်ထက်ပင် ပို၍ မြန်ဆန်နေသေး၏။

လူအများ၏ အံ့ဩတုန်လှုပ်သံများကြားမှာပင် သူက တတိယအကြိမ် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကို စတင်ခဲ့ပြန်သည်။

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးလာရာ တတိယမြောက် အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်ခန့် လောင်ကျွမ်းချိန်တွင် သူက တတိယမြောက် ကျင့်စဉ်ကို နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်၌ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ကို မြင်တွေ့လာရသည်။

တုဟိုင်ကိုယ်တိုင်လည်း အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပုံ ရ၏။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူက ဆက်လက် စိန်ခေါ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကျင့်စဉ်များကို နားလည်အောင် အားထုတ်ခြင်း၏ ကုန်ခမ်းမှုမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။

စတုတ္ထမြောက် ကျင့်စဉ်မှာ ကျွမ်းကျင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ပြီးနောက် တုဟိုင်က အရှုံးပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

"ဟူး... နှမြောစရာပဲ၊ နည်းနည်းလေး လိုသွားတာ"

"ဒါတောင် တော်တော်လေး တော်နေပါပြီ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ကမှ အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ် သုံးခုကို ဆက်တိုက် နားလည်နိုင်တဲ့သူ ရှိခဲ့တာ ငါ မှတ်မိသေးတယ်"

"အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ် လေးခုဆိုတာ အတားအဆီး တစ်ခုပဲ၊ ဘယ်သူက ချိုးဖျက်နိုင်မလဲ မသိဘူး"

လူများက သက်ပြင်းချကာ ပြောနေကြသည်။

"ထန်ထျန်းကော၊ သူ မတက်သေးဘူး မဟုတ်လား"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်၏။

"အင်း... မတက်သေးဘူး"

"ဒါပေမဲ့ အရင် တပည့်အသစ် နှစ်ယောက်ရဲ့ အမူအရာကို ကြည့်ရင်တော့ သူလည်း ခက်လိမ့်မယ် ထင်တယ်"

"သူက ငယ်လွန်းသေးတော့ စိတ်ဖိစီးမှုက အကြီးအကျယ် ရှိမှာပဲ"

"ငါမှတ်မိသလောက်ဆိုရင် သူက ကျင့်စဉ်ရွေးပြီး ပထမဆုံး ထွက်လာတဲ့သူ မဟုတ်လား"

"အဲဒီလောက် အချိန်တိုအတွင်းမှာ ကိုယ်နဲ့ အကိုက်ညီဆုံး ကျင့်စဉ်ကို ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

လူအများစုမှာ ထန်ထျန်း စံချိန်ချိုးနိုင်မည်ဟု အကောင်းမမြင်ကြပေ။

လူအနည်းငယ်သာလျှင် ထန်ထျန်း အံ့ဖွယ်တစ်ခု ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ချက် ထားကြ၏။

"ကြိုးစားထား၊ မင်း သေချာပေါက် လုပ်နိုင်မှာ"

ယန်ရှောင်းဟွာက တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

တုဟိုင် ဆင်းလာပြီးနောက် ထန်ထျန်းမှာ စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။

"ထန်ထျန်း... မင်း တကယ်ပဲ ကျင့်စဉ်ကို ရွေးချယ်ပြီးပြီလား"

"မင်းကို ငါ နောက်ထပ် အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ် ပေးလို့ရတယ်နော်"

ထန်ထျန်းမှာ အထဲဝင်ပြီး မကြာမီမှာပင် ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်ကို အကြီးအကဲ ဝေ့ သိနေသည်။

ထို့ကြောင့် သူက ထန်ထျန်းကို နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် ရွေးချယ်ခွင့် ပေးလိုခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ထန်ထျန်းက ပြုံး၍ ခေါင်းခါပြကာ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ကျွန်တော့်မှာ အစီအစဉ် ရှိပါတယ်"

အကြီးအကဲ ဝေ့လည်း မတတ်နိုင်သဖြင့် အကာအကွယ်ကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

ရင်းနှီးနေသော အလင်းအကာအကွယ်မှာ ပတ်ပတ်လည်၌ ပေါ် လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အပြင်လောကရှိ အရာအားလုံးမှာ ဉာဏ်အလင်းပွင့် စင်မြင့်နှင့် လုံးဝ ပြတ်တောက်သွား၏။

ထို့နောက် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော တာအိုလှိုင်း များမှာ အောက်ခြေမှ တက်လာသည်။

ထန်ထျန်းက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်မိ၏။ ဤတာအိုလှိုင်းများမှာ အမှန်တကယ်ပင် နားလည်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်စရာ ရှိပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ သူ ခန့်မှန်းထားသည်ထက်ပင် သာလွန်နေသည်။

အကယ်၍ သူက ဉာဏ်အလင်းပွင့် အကြိမ်ရေ များကို မလဲလှယ်ခဲ့လျှင်ပင် ဟင်းလင်းပြင် သားတော် ပါရမီဖြင့် ဤအဆင့်မြင့် အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ်ကို အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်အတွင်းမှာပင် အသေးစား အောင်မြင်မှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း...

ပိုက်ဆံဖြင့် ဖြေရှင်းနိုင်သော ကိစ္စကို ဘာကြောင့် အပင်ပန်းခံနေမည်နည်း။

ထို့ပြင် သူက ယနေ့တွင် အရေအတွက် စံချိန်ချိုးရန် လာခြင်းဖြစ်ရာ အချိန်ကို အမိအရ သုံးရမည် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ တွေးပြီးနောက် ထန်ထျန်းမှာ သူရွေးချယ်ထားသော အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ်ကို ထုတ်ယူကာ ဉာဏ်အလင်းပွင့် အကြိမ်ရေကို တိုက်ရိုက် လဲလှယ်လိုက်တော့သည်။

ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု တစ်ကြိမ် သန်း ၄၀၀၊ လဲလှယ်မှု အောင်မြင်သည်။

.....

"ဟင်... သူ ဘာလုပ်နေတာလဲ၊ ဘာလို့ ရပ်နေသေးတာလဲ"

အပြင်မှ စောင့်ကြည့်နေသူများမှာ ထန်ထျန်း အထဲရောက်သော်လည်း အခင်းပေါ်၌ မထိုင်ဘဲ ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်ကို ကြည့်ကာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြ၏။

"စိတ်ဖိစီးမှု များလွန်းလို့ စိတ်ကိုတောင် မတည်ငြိမ်နိုင်တော့တာလား"

"ဒါမှမဟုတ် ကျင့်စဉ်က သူနဲ့ မကိုက်ညီလွန်းလို့ အသေသေချာချာ ပြန်ဖတ်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

"ကျစ်... သူ စံချိန်ချိုးနိုင်မလားလို့ မျှော်လင့်ထားတာ၊ အခုတော့..."

"နေဦး..."

ရုတ်တရက် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးသွားကြသည်။

ပါးလျသော လှိုင်းတစ်ခုမှာ ဉာဏ်အလင်းပွင့် စင်မြင့်ပေါ်၌ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"အာ..."

"အခုပဲ... အဆင့်တက်သွားတာလား"

လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြသည်။

ဘယ်လို အခြေအနေလဲ။

မင်းက မထိုင်ရသေးဘူး၊ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေအနေထဲကိုလည်း မဝင်ရသေးဘူးလေ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဆင့်တက်သွားရတာလဲ။

စတင်ခြင်း အဆင့်က ဒီလောက်တောင် လွယ်လို့လား။

လူတိုင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ ထန်ထျန်း မည်သို့ လုပ်လိုက်သည်ကို နားမလည်နိုင်ကြပေ။

သို့သော် သူတို့ သတိမပြန်ဝင်လာသေးခင်မှာပင် ပို၍ ပြင်းထန်သော လှိုင်းတစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"ထပ်ပြီး... အဆင့်တက်သွားပြန်ပြီလား"

တစ်စုံတစ်ယောက်မှာ မအောင့်နိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်မိ၏။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့ အံ့ဩရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ တတိယမြောက် လှိုင်းမှာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ကျွမ်းကျင်ခြင်း အဆင့်

တတိယမြောက် အဆင့်တက်ခြင်း၏ လှိုင်းများ မကုန်ဆုံးသေးမီမှာပင် ပြင်းထန်သော အော်ရာတစ်ခုမှာ ဉာဏ်အလင်းပွင့် စင်မြင့်ထက်မှ လွင့်ပျံလာခဲ့သည်။

အသေးစား အောင်မြင်မှု အဆင့်

အလွန်မြန်လှသည် အဆင့်လေးဆင့် အောင်မြင်ရန် ကြာမြင့်သော အချိန်မှာ စုစုပေါင်း လက်ဖက်ရည် သောက်ချိန် တစ်ဝက်စာ အချိန်ပင် မပြည့်ပေ။

အားလုံးမှာ ဆွံ့အသွားကြရလေတော့သည်။