သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်

ယီထျန်းယွမ်၏ တိုက်ပွဲပြီးဆုံးသွားချိန်၌ ပြိုင်ပွဲဝင် အများအပြားမှာ တိုက်ခိုက်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိနေသော သူများမှာ အလွန်သန်မာသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ယခုတစ်ကြိမ် တိုက်ပွဲမှာ လွယ်လွယ်နှင့် မပြီးဆုံးနိုင်ချေ။

သို့သော် အချို့သော သူများမှာမူ တိုက်ပွဲကို လျင်မြန်စွာ အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ထျန်ချင်းမြေကမ္ဘာအရှင်နှင့် ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်တို့မှာ မည်သည့် သံသယမျှ မရှိဘဲ ပွဲကို စောစီးစွာ အနိုင်ယူခဲ့ကြသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ မုရုန်ရှောင်းနှင့် စန်းရွှေမြေကမ္ဘာအရှင်တို့၏ တိုက်ပွဲမှာ အကြိတ်အနယ် ဖြစ်နေပြီး အဖြူရောင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ကာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အလျှော့မပေးဘဲ ရှိနေကြသည်။ သို့သော် မုရုန်ရှောင်း၏ အခြေအနေမှာ ပိုမို တည်ငြိမ်နေကြောင်း ယီထျန်းယွမ် မြင်တွေ့နေရသည်။ နတ်ဘုရားသစ်သား ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်ဖြစ်သော သူမသည် အလွန်အမင်း အေးစက်လှသော အငွေ့အသက်များကို ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ဒီအတိုင်းသာ ဆက်ပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရှိနေမယ်ဆိုရင်တော့ ဒီပွဲကို အနိုင်ရဖို့က သံသယ ဖြစ်စရာ မလိုတော့ဘူး...”

ထို့နောက် သူသည် လင်ယွမ်ဖုန်းရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်၏ ကြမ်းတမ်းလှသော စွမ်းအားများအောက်တွင် လင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အမြဲတမ်း ဖိနှိပ်ခြင်း ခံနေရပြီး ပြင်းထန်လှသော မိုးကြိုးစွမ်းအားများက သူ့အား ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်းပင် မရှိအောင် လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။

သူသည် ယခုအခါ မရှုံးမပေးဘဲ အတင်းအကျပ် တောင့်ခံနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ မိုးကြိုးဒဏ်များကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး နေရာအနှံ့ မီးကျွမ်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားမည်ဆိုပါက လင်ယွမ်ဖုန်းသည် မသေဆုံးလျှင်ပင် လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများကြောင့် အသုံးမကျသူတစ်ဦး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထိုမိုးကြိုးများကြောင့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာလည်း မသွက်လက်တော့ချေ။

“မင်းက အဲဒီ လူသားနဲ့ ရင်းနှီးတာကိုး... အရင်ကလည်း ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သေးတယ် မဟုတ်လား...”

ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်သည် မိုးကြိုးနတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား လက်သီးများဖြင့် အဆက်မပြတ် ထိုးနှက်နေခဲ့သည်။ သူသည် မည်သည့်လက်နက်ကိုမျှ မသုံးဘဲ လက်သီးသက်သက်ဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် သန်မာလှသဖြင့် မည်သည့်လက်နက်မျှ မလိုဘဲ အရာအားလုံးကို နှိမ်နင်းရန် လုံလောက်နေခဲ့သည်။

“ယီညီအစ်ကိုက လူကောင်းတစ်ယောက်ပဲ... မျိုးနွယ်စုနဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူး... မင်းတို့လို ခွဲခြားဆက်ဆံတတ်တဲ့ ကောင်တွေက သူငယ်ချင်းဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို ဘယ်သိပါ့မလဲ...”

လင်ယွမ်ဖုန်းသည် တစ်လျှောက်လုံး ဖိနှိပ်ခံနေရသော်လည်း စကားကို အလျှော့မပေးသည့်အပြင် ယီထျန်းယွမ်ဘက်မှ ကာကွယ်ပြောဆိုနေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

လင်ယွမ်ဖုန်းသည် အလွန်ပင် ခေါင်းမာသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ခုကို သတ်မှတ်လိုက်ပြီဆိုလျှင် ဘယ်တော့မှ နောင်တရလေ့ မရှိချေ။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်ကို လူကောင်းတစ်ဦးဟု ယူဆထားသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်ကို ထိခိုက်စေမည့် စကားမျိုးကို ပြောဆိုမည် မဟုတ်ချေ။

“သူငယ်ချင်းလား... မင်းတို့ လင်းမိသားစုကလူတွေ မင်း ဒီစကားပြောတာကို ကြားရင် သွေးအန်ပြီး သေကုန်ကြမှာပေါ့... လူသားတစ်ယောက်နဲ့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်ရတယ်လို့... တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းလွန်းတယ်...”

ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်၏ လက်သီးများမှာ အဆက်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းနေခဲ့ပြီး လင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ကျရောက်နေခဲ့သည်။ ပြင်းအားမှာ အလွန်မကြီးမားသော်လည်း သူ့အား ဒဏ်ရာရစေရန်မူ လုံလောက်နေခဲ့သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်က တမင်တကာ လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။ သူသည် လင်ယွမ်ဖုန်းကို ကစားချင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်၏ အခြေအနေအရဆိုလျှင် လင်ယွမ်ဖုန်းကို အလွယ်တကူပင် ချေမှုန်းနိုင်သော်လည်း သူသည် ပွဲကို လျင်မြန်စွာ အဆုံးမသတ်လိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

“ဒါက မျိုးနွယ်စုနဲ့ မသက်ဆိုင်ပါဘူး... ပြီးတော့ လူသားတွေက ညံ့ဖျင်းတယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ... သန်မာတဲ့ ခွန်အားက ဘယ်သူ့ကိုမဆို ယှဉ်နိုင်တာပဲ... မင်းတောင်မှ ယီညီအစ်ကိုရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှုံးနိမ့်သွားမှာပဲ...”

လင်ယွမ်ဖုန်းသည် အရိုက်ခံနေရလျှင်ပင် သူ၏လေသံမှာ အလွန်ပင် ခိုင်မာနေခဲ့ပြီး သံသယ ဖြစ်စရာ မလိုကြောင်း ပြသနေခဲ့သည်။

“မင်း သတ္တိရှိရင် နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြောကြည့်စမ်း...”

ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်၏ နဖူးပေါ်တွင် အကြောများ ထောင်ထွက်လာခဲ့ပြီး မျက်ဝန်းအစုံ၌ မိုးကြိုးများ ဝင်းလက်လာခဲ့သည်။

“ကျယ်ပြန့်တဲ့ စိတ်ထားမရှိဘဲနဲ့တော့ စစ်မှန်တဲ့ ကျင့်ကြံမှုလမ်းစဉ်ပေါ်ကို ဘယ်တော့မှ လျှောက်လှမ်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

လင်ယွမ်ဖုန်းက လေးနက်သောလေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“ဟားဟားဟား... မင်းရဲ့ ဇနီးလောင်းတောင် အလုခံလိုက်ရတာကို ဒါကို ကျယ်ပြန့်တဲ့ စိတ်ထားလို့ ပြောနေတာလား...”

ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“အဲဒါက မိဘတွေရဲ့ အမိန့်အရပါ... ကျွန်တော်ကတော့ ရုံအာဆရာတူညီမအပေါ်မှာ ဘာခံစားချက်မှ မရှိပါဘူး...”

လင်ယွမ်ဖုန်း၏ အကြည့်မှာ ခိုင်မာနေခဲ့ပြီး အနည်းငယ်မျှပင် မုသားစကား မပါဝင်ချေ။

“ရယ်စရာပဲ... မင်း သူ့ကို မနိုင်ဘူးလို့ ထင်နေလို့ ဒီလိုပြောတာ မဟုတ်လား...”

ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“အသုံးမကျတဲ့ အရာတွေနဲ့ အတူတူရှိချင်တယ်ဆိုရင်တော့ မင်းကလည်း အသုံးမကျတဲ့သူပဲ... အပြင်ကို ထွက်သွားတော့...”

ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ နောက်ကျောတွင် မိုးကြိုးနတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိုးကြိုးစွမ်းအားများကို အမြင့်ဆုံးအထိ ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ကြီးမားလှသော မိုးကြိုးနတ်ဘုရားတူဖြင့် လင်ယွမ်ဖုန်းကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

လင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်ရှိဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ၏ရှေ့၌ မြန်ဆန်လှသော ဓားအလင်းတန်းများကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန် ထူထဲသော အလင်းတံတိုင်းတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ ခွန်အားမှာ ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်နှင့် မည်သို့လျှင် ယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။

“ဘုန်း...”

ထိုအသံနှင့်အတူ လင်ယွမ်ဖုန်းမှာ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် လွင့်စင်သွားခဲ့ပြီး ကွင်းပြင်အပြင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားတော့သည်။ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မိုးကြိုးအလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် မကောင်းလှချေ။

“ယွမ်ဖုန်း...”

ထိုင်ခုံဘေးရှိ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးမှာ ချက်ချင်းပင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အောက်သို့ ဆင်းသွားရန် ပြင်ဆင်သော်လည်း ဘေးမှ အကြီးအကဲက သူ့အား တားဆီးထားလိုက်သည်။

“မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်... စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ပါနဲ့... ကျွန်တော်တို့ အောက်ဆင်းလို့ မရဘူး... ဆင်းသွားရင် စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်တာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်...”

ဘေးမှ အကြီးအကဲက သတိပေးလိုက်သည်။

သူသည် သေချာပေါက်ပင် လင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဖခင်ဖြစ်သူ လင်ဖုန်း ဖြစ်သည်။ မိမိ၏သား ပြင်းထန်စွာ ကန်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်ကို မျက်စိရှေ့၌ပင် မြင်တွေ့နေရသော်လည်း သွားရောက် ကယ်ဆယ်ခွင့် မရှိခြင်းမှာ အလွန်ပင် ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းလှသည်။

မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ မကျရောက်မီမှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး သူ့ကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။

ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဟုန်များမှာ ထိုသို့ ဖမ်းယူလိုက်ချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သဖြင့် လင်ယွမ်ဖုန်း ခံစားရမည့် စွမ်းအားများမှာ အနည်းဆုံးသို့ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။ မည်မျှပင် သန်မာသော စွမ်းအားဖြစ်ပါစေ၊ ထိုသူက ခိုင်မာစွာ ဖမ်းဆုပ်ထားသဖြင့် အနည်းငယ်မျှပင် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာခြင်း မရှိချေ။

သို့သော် လင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ တစ်ကိုယ်လုံး မီးကျွမ်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားပုံရရာ အချိန်မီ မကုသနိုင်ပါက အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်သည် ဖြစ်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ညီအစ်ကိုယီ...”

လင်ယွမ်ဖုန်းသည် နောက်ဆုံး ခွန်အားကို အသုံးပြု၍ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ပြီးနောက် သတိလစ် မေ့မြောသွားတော့သည်။

လင်ယွမ်ဖုန်းကို ဖမ်းယူလိုက်သူမှာ ယီထျန်းယွမ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘေးမှနေ၍ အစအဆုံး စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး လင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်တို့၏ စကားများကိုလည်း ကြားသိခဲ့ရသည်။ လင်ယွမ်ဖုန်းက သူ့အပေါ် ဤမျှအထိ အလေးထားနေခြင်းမှာ အစောပိုင်းက သူ၏ "မြှူဆွယ်မှု" များကြောင့် ဖြစ်မည်မှာ အသေအချာပင်။ သူ၏ စကားများမှာ မှန်ကန်သည်ဟု ယူဆထားသဖြင့် သူ့ကို သူငယ်ချင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှပြီး ရှုပ်ထွေးသော အကြောင်းပြချက်များလည်း မရှိချေ။ ရတနာများ ပေးအပ်ခြင်းမျိုးလည်း မဟုတ်ဘဲ လင်ယွမ်ဖုန်းက ယီထျန်းယွမ်မှာ ပေါင်းသင်းထိုက်သူတစ်ဦးဟု ယူဆခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်၏ စွမ်းအားနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်၌ပင် သူသည် စကားကို ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် စကားမဆိုဘဲ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ပစ္စည်းကိရိယာများကို ရှေးဟောင်းဝတ်စုံနှင့် လဲလှယ်လိုက်ကာ လင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဒဏ်ရာများကို လျင်မြန်စွာ ကုသပေးလိုက်သည်။ သူ၏ ကုသမှုအောက်တွင် လင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဒဏ်ရာများမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်သက်သာလာသော်လည်း ဒဏ်ရာမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်သည် နောက်ဆုံး ထွက်သက်ကလေးသာ ကျန်တော့မည့် အနေအထားကို တွက်ချက်ကာ ပြင်းထန်သော တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ထုတ်သုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်ယွမ်ဖုန်း နောက်ဆုံး၌ အသက်ရှင်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိမှာ သူ၏ ကံအပေါ်တွင်သာ မူတည်တော့သည်။ သူသည် သတ်ဖြတ်ခြင်း မပြုခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ ရိုးရှင်းလှသည်တော့ မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ဤသည်မှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် မည်သို့မျှ မထူးခြားချေ။ သေချာပေါက်ပင် အသက်အန္တရာယ် ရှိစေနိုင်သည် ဖြစ်သည်။

“စီနီယာလင်...”

မုရုန်ရှောင်းသည် ပြိုင်ပွဲကွင်းအတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေခဲ့သည်။ စန်းရွှေမြေကမ္ဘာအရှင်မှာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ဘေးနားတွင် ဒူးထောက်လျက် တစ်ကိုယ်လုံး သစ်နွယ်များဖြင့် ရစ်ပတ်ခံထားရသည်။ သူမ ထွက်ခွာသွားပြီးမှသာ ထိုသစ်နွယ်များမှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

“ငါရှိနေသရွေ့ သူ ဘာမှ မဖြစ်စေရဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်က ဤစကားကို ရိုးရှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“အင်း...”

မုရုန်ရှောင်းသည် ယီထျန်းယွမ်၏ အရည်အချင်းကို သိရှိထားသော်လည်း သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများတွင် စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူမသည် လင်ယွမ်ဖုန်းအပေါ် စိတ်ကစားနေခြင်း မဟုတ်သော်လည်း လင်ယွမ်ဖုန်းက သူမကို ယခင်က အတော်လေး ဂရုစိုက်ပေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စေ့စပ်ထားခြင်းမျိုး သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံဖော် ဖြစ်လာမည့် အနေအထားမျိုး မဟုတ်လျှင်ပင် ၎င်းတို့မှာ သေချာပေါက် သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ကြမည်သာ။

ယခု လင်ယွမ်ဖုန်း ဒုက္ခရောက်နေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူမအနေဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်နေမိခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒီလောက် အရည်အချင်းနဲ့များ မင်းအတွက် ထွက်ပြောပေးချင်သေးတယ်... တကယ်ကို လူအပဲ...”

ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်သည် ကွင်းအတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့မှာ ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေတယ်... နောက်တစ်ပွဲမှာ ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်က မင်းပဲ ဖြစ်ရမယ်... စိတ်ချပါ... ငါက မိစ္ဆာမျက်လုံး မြေကမ္ဘာအရှင်လိုမျိုး အားနည်းမှာ မဟုတ်ဘူး... မင်း မြင်တွေ့နေရတဲ့ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားဆိုတာ ထက်ဝက်တောင် မရှိသေးဘူးဆိုတာ သိထားလိုက်...”

“စိတ်ချပါ... တကယ်လို့ နောက်တစ်ပွဲမှာ ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်က မင်း မဟုတ်ခဲ့ရင်တောင် ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်က မင်း ဖြစ်လာအောင် ငါ လုပ်ဆောင်မယ်...”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများတွင် အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အခန်း ၁၀၂၇ ပြီးပါပြီ။