တစ်ဖက်သတ် ရိုက်နှက်ခြင်း
Vol. 74 Ch. 1030
“နတ်ဘုရားနယ်မြေဆိုတာ တကယ့်ကို မတူဘူးပဲ... ပါရမီရှင်တွေက အများကြီးရှိသလို ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တွေကလည်း ထိတ်လန့်စရာကောင်းတယ်... ဒါတွေကို ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့ ရလဒ်က ငါတို့ထက် အများကြီး သာလွန်နေတာပဲ...”
ယီထျန်းယွမ်၏ အရှိန်မှာ ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို တဖြည်းဖြည်း မမီတော့ဘဲ ရှိနေခဲ့ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင်လည်း မိုးကြိုးဒဏ်ကြောင့် မီးကျွမ်းစပြုလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဖီးနစ်သွေးဗီဇကို အသုံးပြုထားလျှင်ပင် တစ်ဖက်လူကို မယှဉ်နိုင်သေးချေ။
မူလကပင် ဖီးနစ်သွေးဗီဇမှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း၌ အလွန်အမင်း သန်မာလှသော သွေးဗီဇ မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ၎င်း၏ စုပေါင်းစွမ်းဆောင်ရည်မှာ မဆိုးလှသဖြင့် သူ အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် အဆင့်မြှင့်ပြီးနောက်တွင် ရလဒ်မှာ ပိုမိုကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။
အကယ်၍ သုံးဘုံလောကရှိ သွေးဗီဇမျိုးသာဆိုလျှင် ဘုရင်သွေးဗီဇ ဖြစ်နေလျှင်ပင် ဤနေရာ၌ လုံးဝ ချေမှုန်းခံရမည်မှာ အသေအချာပင်။
“သေစမ်း...”
ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်မှာ ရူးသွပ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီး လက်သီးများကို အဆက်မပြတ် ထိုးနှက်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမူအရာက ကြည့်ရသူများကိုပင် ထိတ်လန့်စေသည်။
ဤအခြေအနေကို ကြည့်ပြီး နျန့်ချီယွီတို့၏ စိတ်မှာ များစွာ စိုးရိမ်ပူပန်သွားခဲ့ရသည်။ ယီထျန်းယွမ်မှာ လုံးဝ ဖိနှိပ်ခြင်း ခံထားရသည်မှာ ထင်ရှားလှပြီး ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားမည်ဆိုပါက သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်သွားပေလိမ့်မည်။
“သူနဲ့ အရှိန်ချင်း သွားမပြိုင်ပါနဲ့လား... သူ့ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်ရင် ရတာပဲကို...”
နျန့်ချီယွီသည် အောက်သို့ ဆင်း၍ ယီထျန်းယွမ်ကိုယ်စား ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ပေးချင်စိတ်ပင် ပေါက်နေခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အရှိန်၌ မသာလွန်လျှင်ပင် ခွန်အားမှာ အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေမည်ဆိုပါက တစ်ဖက်လူကို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိသည်သာ။
ထို့ပြင် အကန့်အသတ်ရှိသော ဤကွင်းအတွင်း၌ ကျယ်ပြန့်သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုး သို့မဟုတ် လက်နက်များကို အသုံးပြုမည်ဆိုပါက တစ်ဖက်လူကို နှိမ်နင်းနိုင်ရန် မခက်ခဲလှချေ။
သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် လက်နက်ကို ထုတ်ယူမည့် အရိပ်အယောင် မရှိသေးဘဲ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်သာ ခုခံနေခဲ့သည်။ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားမည်ဆိုပါက သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်သွားရပေလိမ့်မည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ မီးကျွမ်းရာများက သူ၏ အခြေအနေမှာ မကောင်းလှကြောင်း သက်သေပြနေခဲ့သည်။
ထျန်ယွမ်နယ်မြေရှင်သည် ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကြည့်ကာ အလွန်ပင် ကျေနပ်နေခဲ့သည်။
“ခေတ္တမျှ နားယူဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်ဆိုပေမဲ့ ဒါတွေအားလုံးက ထိုက်တန်ပါတယ်... အဲဒီကောင်လေးကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် အရာအားလုံးက အဆုံးအဖြတ် ပေးပြီးသား ဖြစ်သွားမှာပဲ...”
“ဒါပေါ့... ယွမ်လဲ့သခင်လေးရဲ့ မိုးကြိုးဒေါသ အခြေအနေကို လှုံ့ဆော်မိသွားပြီဆိုရင် တူညီတဲ့အဆင့်မှာ အတုမဲ့ပဲ... ထျန်ချင်းမြေကမ္ဘာအရှင်တောင်မှ ဒါကို ခုခံနိုင်ဖို့ အပြည့်အဝ အာမခံချက် မရှိနိုင်ဘူး...”
ဘေးမှ အကြီးအကဲကလည်း ထပ်မံ၍ မြှောက်ပင့်နေခဲ့ပြန်သည်။
ယီထျန်းယွမ် ရှုံးနိမ့်တော့မည်ဟု ၎င်းတို့ ယူဆထားချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်၌ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
“အရှိန်ချင်း ပြိုင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ မင်းနဲ့ ငါ အပျော်တမ်း ကစားပေးရမှာပေါ့... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖီးနစ်သွေးဗီဇကို အဆင့်မြှင့်ဖို့ လိုနေတာနဲ့ အတော်ပဲ... အရှိန်က တကယ်ကို ငါ့ရဲ့ အားနည်းချက် ဖြစ်နေတာပဲ...”
“ဖီးနစ်သွေးဗီဇ... အဆင့်မြှင့်မယ်...”
- “ရူးသွပ်မှတ် သန်းငါးဆယ်ကို နှုတ်ယူလိုက်ပြီး ဖီးနစ်သွေးဗီဇကို အဆင့် ၄ သို့ အဆင့်မြှင့်လိုက်သည်...”
- “အဆင့် ၄ ဖီးနစ်သွေးဗီဇသည် အရှိန်ကို အဆ ၄၀ တိုးမြှင့်ပေးပြီး မီးလျှံပြင်းအားကို အဆ ၂၀ တိုးမြှင့်ပေးသည်... နောက်တစ်ဆင့်အတွက် ရူးသွပ်မှုအမှတ် သန်း ၁၀၀ လိုအပ်သည်...”
“ကျည်... ကျည်... ကျည်...”
ဖီးနစ်ငှက်၏ ဟစ်ကြွေးသံမှာ သူ၏ နောက်ကျောမှနေ၍ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်၏ ရှေ့မှောက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ထိုထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ကို ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်ပင် အစအနမျှ မမြင်တွေ့နိုင်တော့ချေ။
“ဖြန်း... ဖြန်း... ဖြန်း... ဖြန်း...”
ရေတွက်၍မရနိုင်သော ပါးရိုက်ချက်များက ကျရောက်လာခဲ့ပြီး ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လူးလိမ့်သွားခဲ့ရသည်။ ထိုကြောက်စရာကောင်းသော အရှိန်ကြောင့် သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် မှင်တက်မိသွားခဲ့ရပြန်သည်။ ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိရှိရဘဲ ဘာကိုမျှ မမြင်ရဘဲ ဆက်တိုက် ပါးရိုက်ခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဖယ်စမ်း... ဖယ်ကြစမ်း...”
ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်က ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်လျက် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ ကြမ်းတမ်းလှသော မိုးကြိုးများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသော်လည်း အကျိုးမရှိတော့ချေ။ ယီထျန်းယွမ်၏ သန်မာလှသော ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားက ထိုမိုးကြိုးများကို ခုခံထားနိုင်ခဲ့သည်။
သူ့အား ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်မှာ မီးလျှံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ပါးရိုက်ချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ အဆ ၂၀ မီးလျှံစွမ်းအား တိုးမြှင့်မှုအောက်တွင် မိစ္ဆာမီးလျှံ၏ ပြင်းအားမှာ များစွာ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပြင်းထန်သော ပါးရိုက်ချက်တစ်ခု ကျရောက်လာတိုင်း ခွန်အားများစွာ မပါဝင်လျှင်ပင် ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မီးလျှံအမှတ်အသားများ ထင်ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။
“အား... အား...”
ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်မှာ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားသည့်အခါတိုင်း လေဟာနယ်ကိုသာ ထိတွေ့မိနေခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ အစွမ်းရှိသမျှကို ထုတ်သုံးထားလျှင်ပင် ယီထျန်းယွမ်၏ အရှိန်ကို မမီနိုင်တော့ချေ။ အနှစ်သာရသွေးများကို လောင်ကျွမ်းစေခြင်းကလည်း အကျိုးမရှိတော့ချေ။
သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုကိုသာ မြင်တွေ့နေရပြီး မည်သည့်အရပ်မျက်နှာမှန်းပင် မသိနိုင်တော့ချေ။
ဤမြင်ကွင်းကြောင့် လူအများမှာ မှင်တက်မိသွားခဲ့ကြရသည်။ ၎င်းတို့သည်လည်း ယီထျန်းယွမ်၏ ပုံရိပ်ကို မမြင်တွေ့နိုင်ကြချေ။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်၏ အရှိန်မှာ ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်ထက်ပင် ပိုမိုထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေသည်ကိုမူ သူတို့ သိရှိလိုက်ကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တိုးတက်လာသော အရှိန်အဟုန်ကို ကောင်းကင်အရှင် အများစုပင် မမြင်နိုင်တော့ပါချေ။
ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော အမြန်ဆုံးဆိုလျှင် မရှုံးနိမ့်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
အရေးကြီးသောအချက်မှာ ယီထျန်းယွမ်သည် ဆက်လက်၍ ကစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ စွမ်းအင်များကို အကုန်အကျ မခံသကဲ့သို့ ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် ပါးရိုက်နေခဲ့ပြီး သူ့အား ဘောလုံးတစ်လုံးအလား လေထဲတွင် လူးလိမ့်နေစေခဲ့သည်။ အောက်သို့ ပြုတ်ကျလုနီးပါးဖြစ်တိုင်း ယီထျန်းယွမ်က အောက်တွင် ပေါ်လာပြီး ပြန်လည်ကန်တင်လိုက်ပြန်သည်။
ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်မှာ ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်း အစအနမျှ မရှိဘဲ တစ်ဖက်သတ် အရိုက်ခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။
“အရှိန်က ဒီထက် ပိုမြန်နိုင်သေးတာလား... ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”
ထျန်ယွမ်နယ်မြေရှင်မှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။ မူလက ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင် သေချာပေါက် အနိုင်ရပြီဟု သူ ယူဆထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ တစ်ဖက်သတ် နှိပ်စက်ခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်၏ အားအကိုးရဆုံး အရှိန်အဟုန်မှာ ယီထျန်းယွမ်၏ လက်ထဲတွင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
လူတစ်ဦးကို အနိုင်ယူရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ ထိုသူ၏ အားသာချက်ထက် ပိုမိုသန်မာသော စွမ်းအားဖြင့် ချေမှုန်းပြလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ဘက် ဂုဏ်အယူဆုံးသော စွမ်းရည်ကို ပိုမိုသန်မာသော အစွမ်းဖြင့် အနိုင်ယူပြလိုက်ခြင်းက တစ်ဖက်လူအား အချိန်ကြာမြင့်စွာ စိတ်ဓာတ်ကျစေရုံသာမက ဖယ်ရှားပစ်ရန် ခက်ခဲသော စိတ်ဒဏ်ရာကိုပါ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည် ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်သတ် အရိုက်ခံနေရချိန်တွင် ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်မှာ ဆုတ်ခွာလိုစိတ်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် လက်နက်ကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ရူးသွပ်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သော်လည်း ထိရောက်မှုမရှိချေ။ ယီထျန်းယွမ်ကို အနည်းငယ်မျှပင် မထိခိုက်နိုင်ချေ။
“လက်နက် မသုံးကြေးလို့ ပြောထားတာ မဟုတ်လား... ကြည့်ရတာ မင်းက စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်လိုက်ပြီပဲ... တကယ်တမ်း ပြောရမယ်ဆိုရင် မင်း စည်းကမ်းလိုက်နာလိမ့်မယ်လို့လည်း ငါ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးခဲ့ပါဘူး...”
ယီထျန်းယွမ်က ထပ်မံ၍ ပါးတစ်ချက် ရိုက်လိုက်ပြန်ရာ တစ်ဖက်လူ၏ လက်နက်မှာ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။
လက်နက်ကိုပင် အသုံးပြုခွင့် မရလိုက်ဘဲ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်မှာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း အဝေးသို့ မရောက်မီမှာပင် ပြန်လည် ရိုက်ထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြန်သည်။
“သွားချင်လို့လား... ဘာလို့ အလျင်လိုနေရတာလဲ... ထပ်ပြီး ကစားရအောင်လေ...”
ယီထျန်းယွမ်၏ လက်ချက်မှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့ပြီး မီးလျှံအမှတ်အသားများမှာ ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် စိမ့်ဝင်သွားခဲ့ရာ တစ်ကိုယ်လုံး မီးကျွမ်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ယခင်က သူ၏ မိုးကြိုးကြောင့် ဒဏ်ရာရခဲ့သည်ထက် များစွာ ပိုမို မည်းနက်နေခဲ့သည်။
“ကျွန်တော်... ကျွန်တော် အရှုံးပေးပါတယ်... ကျွန်တော် အရှုံးပေးပါတယ်...”
ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်မှာ စတင် တောင်းပန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤနေရာ၌ မသေချင်ပေ။ အကယ်၍ သေဆုံးသွားပါက အရာအားလုံးမှာ အဆုံးသတ်သွားပေလိမ့်မည်။
သူသည် ထျန်လဲ့နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အဆင့်အတန်း မြင့်မားသူ ဖြစ်သည်။ ရှုံးနိမ့်ခဲ့လျှင်ပင် နောင်တွင် နယ်မြေရှင် ဖြစ်လာနိုင်သေးသည်။ သေဆုံးသွားပါကမူ နယ်မြေရှင် မဆိုထားနှင့်၊ အစောင့်တစ်ဦးပင် ဖြစ်ခွင့်ရတော့မည် မဟုတ်ချေ။
သူသည် မိမိ၏ ဘဝကို ဤကဲ့သို့ အဆုံးမသတ်ချင်သဖြင့် သိက္ခာကို စွန့်လွှတ်ကာ တောင်းပန်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
“စိတ်ချပါ... မင်းကို မသတ်ပါဘူး...”
ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်ရင်း လက်ဖဝါးဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ဆက်တိုက် ရိုက်နှက်လိုက်ရာ ရိုက်ချက်တိုင်းတွင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားများက ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားခဲ့သည်။
ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်မှာ အသက်ငင်နေသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်က ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်မှာ လွင့်စင်သွားခဲ့ပြီး ကွင်းပြင်အကာအကွယ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ အပြင်ဘက်သို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။
မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည့်အခါ ဘေးမှ အုပ်ထိန်းသူများမှာ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး ကုသပေးကြသည်။ ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်မှာ အသက်တစ်ရှိုက်သာ ကျန်တော့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ လင်ယွမ်ဖုန်း၏ အခြေအနေနှင့် ထပ်တူပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အချိန်မီ မကယ်ဆယ်နိုင်ပါက သေချာပေါက် သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။
“မင်း... မင်း အပြင်ထွက်လာတဲ့အခါ... ငါ... ငါ မင်းကို သေချာပေါက် သတ်မယ်...”
ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်မှာ သတိလစ်မသွားမီမှာပင် သူ့အား ခြိမ်းခြောက်ရန် မမေ့သေးပါချေ။
“ဘုန်း...”
ရုတ်တရက်ဆိုသလို ယွမ်လဲ့ အရှင်သခင်မှာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး သွေးစိုင် သွေးခဲများအဖြစ် လေထဲ၌ လွင့်စင်သွားတော့သည်။ လုံးဝ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“မင်းကို နောက်ဆုံး အခွင့်အရေး ပေးတာတောင် မယူဘူးပဲ... မင်းကိုယ်တိုင်က သေချင်နေမှတော့ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့...”
ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
အခန်း ၁၀၃၀ ပြီးပါပြီ။