လက်သီးတစ်ချက်
Vol. 5 Ch. 41
ဖန်တု သတိလစ်သွားလေသည်။
ရွှီနင် အားသုံးများသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဖန်တုသည် ကြွက်သားနှင့် အရိုးအဆစ်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး ရွှီနင်မှာမူ အတွင်းအားပြည့်ဝအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် နွေဦးလေပြည်ကျင့်စဉ်၏ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့လည်း ရောက်ရှိနေသူ ဖြစ်ပေသည်။
ဤအဆင့်မြှင့်တင်မှုများအတွက် ရွှီနင်သည် စွမ်းအင် ၉ ယူနစ်ကို သုံးစွဲခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူ့တွင် စွမ်းအင် ၃ ယူနစ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
နွေဦးလေပြည်ကျင့်စဉ် အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းက ရွှီနင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားကို နှစ်ဆ တိုးတက်လာစေခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုအင်အားသည် ဖန်တု ခံနိုင်ရည်ရှိသော နာကျင်မှုပမာဏထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဖန်တု သတိလစ်သွားပြီးနောက် ရွှီနင်က သူ့ကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
ဖန်တု၏ ဒဏ်ရာမှာ အတော်လေး ပြင်းထန်သော်လည်း အသက်အန္တရာယ် မရှိပေ။
ရွှီနင်သည် ဤအချက်ကို သိထားသည်။
“လောင်ဖုန်”
ရွှီနင်သည် ဖန်တုကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဖုန်ဆစ်ကွားဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ တွဲထူပေးလိုက်သည်။
“သခင်လေး...”
အသက်ကို ဝဝရှူလိုက်ပြီးနောက် ဖုန်ဆစ်ကွား စကားပြောနိုင်လာသည်။
သို့သော် သူ့မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး အတော်လေး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံ ရလေသည်။
“လုပ်တာကောင်းတယ်... ခင်ဗျား တော်ပါတယ်”
ဖုန်ဆစ်ကွားသည် ရွှီနင်ကို မှီတွယ်လျက် ခြံဝင်းငယ်လေးထဲမှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
မကြာမီတွင် ကင်းစောင့်နေသော မြို့စောင့်တပ်သားတစ်ဦးကို ရွှီနင် တွေ့လိုက်ရသည်။
ရွှီနင်က သူ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
“လူတချို့သွားခေါ်ပြီး ဖုန်ဆစ်ကွားကို ထမ်းစင်နဲ့ ဆေးခန်းပို့ပေးလိုက်ပါ” ရွှီနင်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ “ဂရုစိုက်နော်... သူ့ကို မထိခိုက်စေနဲ့။ ဆရာဝန်က ဆေးအကြောင်းမေးရင် အကောင်းဆုံးဆေးကိုပဲ သုံးပေး၊ ပိုက်ဆံအတွက် စိတ်မပူနဲ့”
“ဒါနဲ့... ဆေးခန်းက ကျသင့်ငွေစာရင်းကို တောင်းခဲ့နော်။ ကျုပ်ကို ပြေစာလာပေး၊ ကင်းစခန်းက ရှင်းပေးဖို့ ကျုပ်ပြောလိုက်မယ်”
ဖုန်ဆစ်ကွား ကြားလိုက်သောအခါ စကားတစ်ခွန်း ပြောချင်သွားသော်လည်း ရွှီနင်က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျုပ် စီစဉ်လိုက်ပါ့မယ်” ဟု ရွှီနင် ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဖုန်ဆစ်ကွားကို ထမ်းစင်ဖြင့် သယ်ဆောင်သွားကြလေသည်။
ရွှီနင်သည် ကင်းစခန်း၏ ခြံဝင်းထဲတွင် ရပ်လျက် ချန်ရန့် စိုက်ပျိုးထားသော အပင်များနှင့် ပန်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။
ရွှီနင်၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဂရုစိုက်သည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မတွေ့ရပေ။
ဤသည်မှာ သူ့ကြောင့် လူတစ်ယောက် ပထမဆုံးအကြိမ် ဒဏ်ရာရဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။
ရွှီနင် အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရသော်လည်း အဓိကအားဖြင့် ဒေါသထွက်နေမိသည်။ သို့သော် အပြင်ပန်းတွင်မူ ရွှီနင်သည် ခံစားချက်မရှိသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသည်။
“ခေါင်းဆောင်ချွီးက ပြောတယ်... ငါက အခြေခံအုတ်မြစ်ပဲတဲ့”
‘ဒါဆိုရင်လည်း ငါတို့အတွက် ခိုင်မာတဲ့ အုတ်မြစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ရမှာပေါ့’ ဟု ရွှီနင် တွေးလိုက်သည်။
ထိုအတွေးဖြင့် ရွှီနင်သည် လက်ထောက်ချန်၏ စာကြည့်ခန်းဆီသို့ ယုံကြည်မှုရှိရှိ လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်တော့သည်။
…
ချန်ရန့်၏ စာကြည့်ခန်းထဲတွင် လူငါးယောက် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
“ဖန်တုက ဘာလို့ ပြန်မရောက်သေးတာလဲ”
ခေါင်းတုံးနှင့် မဟူရာသံချပ်ကာဝတ် တပ်သားတစ်ဦးက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာထားဖြင့် သူ့ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
ချန်ရန့်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်။ ဖန်တု၏ စွမ်းဆောင်ရည် ညံ့ဖျင်းမှုအပေါ် မကျေနပ်ဖြစ်နေပုံရသည်။
ချန်ရန့်သည် ရွှီနင်၏ အပြုအမူနှင့် ပတ်သက်၍ ဤအစည်းအဝေးကို စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရွှီနင်ကို မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရပေ။ ချန်ရန့် စိတ်မရှည် ဖြစ်လာသည်။
သူ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် တံခါး ရုတ်တရက် ပွင့်သွားလေသည်။
ရွှီနင်က ယုံကြည်မှုရှိစွာ ဝင်ရောက်လာလေသည်။
“လက်ထောက်ချန်”
ရွှီနင်က လက်သီးဆုပ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
သို့သော် သူ့လေသံတွင် နှိမ့်ချမှု အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပါရှိပေ။ သူသည် ခါးကို မတ်မတ်ထားကာ ရပ်နေလေသည်။
ချန်ရန့်၏ မျက်ခွံများ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်မှာ စိတ်ခံစားချက်ကို ထိန်းချုပ်နေသည့်အလားပင်။
“လူသစ်တစ်ယောက်က ဘာလို့ ယဉ်ကျေးမှုစည်းကမ်းတွေကို နားမလည်ရတာလဲ။ မင်းကို ဘယ်လို နှုတ်ဆက်ရမလဲဆိုတာ သင်ပေးရဦးမှာလား”
သန်မာထွားကျိုင်းသော ခေါင်းတုံးနှင့်လူက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ခြိမ်းခြောက်သံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူ့နာမည်မှာ ကျွမ်းတင်ရှစ် ဖြစ်ပြီး ချန်ရန့်၏ လက်ရုံးတစ်ဆူ ဖြစ်သည်။ ချန်ရန့်မှတစ်ဆင့် သူသည်လည်း တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ထံမှ လာဘ်ငွေ အမြောက်အမြား ရရှိထားသူ ဖြစ်လေသည်။
ရွှီနင်က သူ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ရွှီနင်က ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ခြေတစ်လှမ်းဝက်ခန့် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ သူ ပြန်မပြောသော်လည်း ကျောနောက်မှ ညာဘက်လက်သည် ဓားမြှောင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။
ကျွမ်းတင်ရှစ်၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသ မီးဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေသည်။
ရွှီနင်သည် သူ့ကို ရန်စနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏ ဒေါသကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့သည့်အချိန်မှာပင် ချန်ရန့် စကားပြောလိုက်သည်။
“ရွှီနင်... ဒီနေရာက ကင်းစခန်းနော်... မေပယ်လမ်းကြား မဟူရာသံချပ်ကာဝတ် ကင်းစခန်းကွ”
ချန်ရန့်က ရွှီနင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်း စည်းကမ်းလိုက်နာရမယ်”
“ကောင်းပါပြီ လက်ထောက်ချန်”
ရွှီနင်က မငြင်းဆန်ဘဲ ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားပြန်သည်။
ချန်ရန့် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ ရွှီနင်ကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရွှီနင်ကို သွားခေါ်သော ဖန်တု ပြန်ပါမလာသည်ကို ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်သည်။
“ဖန်တု ဘယ်မှာလဲ”
ချန်ရန့်က ရွှီနင်ကို မေးလိုက်သည်။
ရွှီနင်က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ရှင်းပြလိုက်သည်။ “ဖန်တုက အကြောင်းမဲ့သက်သက် မြို့စောင့်တပ်သားတစ်ယောက်ကို ရိုက်နှက်နေလို့လေ။ ကျုပ် သူ့ကို သင်ခန်းစာ ပေးလိုက်ပြီ။ ကျုပ်စာကြည့်ခန်းရှေ့က ခြံဝင်းထဲမှာ လဲနေလောက်သေးတယ်”
“ခွေးကောင်”
နောက်ဆုံးတွင် ချန်ရန့် ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး စားပွဲကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။
ချန်ရန့် မျက်နှာမှာ ရဲရဲနီနေသည်။
ရွှီနင်က သူတို့လူကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ချန်ရန့်သည် မေပယ်လမ်းကြား ကင်းစခန်းတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်မှာ ကြာမြင့်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ခြိမ်းခြောက်ခံရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ကျွမ်းတင်ရှစ်... ရွှီနင်ကို အချုပ်ခန်းထဲ ခေါ်သွားစမ်း”
ချန်ရန့်သည် ရွှီနင်ကို တစ်ခုခုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ရွှီနင် ယခင်က လုပ်ခဲ့သည်များနှင့် ယခုလုပ်ရပ်များမှာ ချန်ရန့်၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့”
ကျွမ်းတင်ရှစ်က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။
ကျန်လူများက ဘေးသို့ ဖယ်လိုက်ကြသည်။ အားလုံးက ပွဲကြည့်ရန် စောင့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဘုန်း...
ရွှီနင်က လက်ကို ခါလိုက်ပြီး ကျွမ်းတင်ရှစ်၏ လက်ကို ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
“မင်းက အမိန့်ကို ဖီဆန်ရဲတာလား”
ကျွမ်းတင်ရှစ်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။
ကျွမ်းတင်ရှစ်သည် တုတ်ခိုင်သော လက်မောင်းကို မြှောက်ကာ ရွှီနင်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။
ရွှီနင်က လုံးဝ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ လက်သီးချင်း ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။
လက်သီးနှစ်လုံး ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားကြသည်။
ကျွမ်းတင်ရှစ် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သော်လည်း သူ့နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစများ ရုတ်တရက် သီးလာသည်။
သူ့လက်မောင်းမှ အရိုးများ ကျိုးသွားခဲ့ချေပြီ။
“ဘာ...”
ချန်ရန့်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
သူ ရွှီနင်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။
ကျွမ်းတင်ရှစ်သည် အတွင်းအားပြည့်ဝအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး နွေဦးလေပြည်ကျင့်စဉ်၏ အခြေခံအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် မေပယ်လမ်းကြား ကင်းစခန်းတစ်ခုလုံးတွင် ချန်ရန့် အားကိုးရသော လက်အောက်ငယ်သား အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ ရွှီနင်၏ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ့အရိုးများ ကျိုးသွားခဲ့ရပြီ။
ရွှီနင်၏ အချက်အလက်များကို သူဖတ်ဖူးသဖြင့် ရွှီနင်သည် ကြွက်သားနှင့် အရိုးအဆစ်နယ်ပယ်၌သာ ရှိသေးကြောင်း သူသိထားသည်။
‘ဒီအချိန်အတောအတွင်း သူက တိုးတက်လာတယ် ဆိုရင်တောင် ကျွမ်းတင်ရှစ်ကို ဒီလောက်လွယ်လွယ် အနိုင်မယူနိုင်သင့်ဘူး’
ချန်ရန့် စဉ်းစားနေမိသည်။ ‘ဒီလောက် အချိန်တိုအတွင်းမှာ ဒီအဆင့်ထိ ခွန်အားတိုးလာဖို့ဆိုရင် သူက တန်ဖိုးကြီးဆေးဝါးတွေ သုံးထားရမှာဖြစ်သလို ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကိုလည်း ရထားမှာပဲ...’
ချိုက်ချင်းဟန်၊ ချွီးတယိုနှင့် အခြားသူများအကြား အငြင်းပွားမှုများအပြင် ကင်းစခန်း ၃ မှ ရွှီနင် ရောက်ရှိလာပုံများကို ချန်ရန့် ပြန်လည်စဉ်းစားလိုက်မိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရွှီနင်သည် ကင်းစခန်းအတွင်း ထည့်သွင်းထားသော ဆူးတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ချန်ရန့် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။
‘ရွှီနင်ကို ချွီးတယိုက တမင်တကာ ထည့်ထားတာပဲ’ ချန်ရန့် တစ်ယောက်တည်း ဆက်စပ်တွေးတောလိုက်မိသည်။
‘ရွှီနင်ရဲ့ အချက်အလက်တွေကို ချွီးတယိုက ကြိုပြီး ပြင်ဆင်ထားပုံရတယ်... ငါ့ကို လျှော့တွက်စေချင်တဲ့ သဘောပေါ့’
‘အရင်တုန်းက ယွီရှင့်ဟယ့် ရွှီနင်ကို တာဝန်ပေးတာက သာမန်ကိစ္စလို့ ငါထင်ခဲ့မိတာ... အခုတော့ ငါ့အတွေးတွေက အရမ်းရိုးလွန်းခဲ့တာပဲ’
ချန်ရန့် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။
ပြောရရင် သူက လက်ထောက်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ ထိန်းချုပ်မှုကိုလည်း ခံထားရသူ ဖြစ်သည်။
ရွှီနင်၏ နောက်ကွယ်တွင် ချွီးတယို ရှိနေသည်။ သူက ချိုက်ချင်းဟန်၏ ဘက်တော်သား ဖြစ်သော်လည်း ချွီးတယိုက တာဝန်ရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲပင်။
“လက်ထောက်ချန်”
ရွှီနင်၏ မျက်နှာထားမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။
တကယ်တမ်းတွင်မူ ရွှီနင်၏ လက်မောင်းမှာလည်း အနည်းငယ် နာကျင်နေသော်လည်း ဒဏ်ရာကြီးကြီးမားမား မရရှိခဲ့ပေ။
“ကျုပ် အမိန့်ကို ဖီဆန်တာ မဟုတ်ပါဘူး” ရွှီနင်က ပြောလိုက်သည်။ “ဖန်တုက စည်းကမ်းအရင်ဖောက်လို့ ကျုပ် သူ့ကို ရိုက်လိုက်တာ။ ဒါကြောင့် ကျုပ်ကို အပြစ်ပေးတာက သဘာဝမကျဘူး”
“ဒါ့အပြင် ကျုပ်က ကင်းစခန်း ၃ ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ တကယ်လို့ ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို ချုပ်နှောင်ချင်တယ်ဆိုရင် ခေါင်းဆောင်ချွီးနဲ့ အရင်တိုင်ပင်ပါဦး”
ထို့နောက် ရွှီနင်က လက်သီးဆုပ် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြန်သည်။ “ခေါင်းဆောင်ချွီးက ခိုင်းစရာရှိလို့တဲ့... ကျုပ် သွားလိုက်ပါဦးမယ်”
ရွှီနင်က ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။
လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
သို့သော် ရွှီနင် လှည့်ထွက်သွားသောအခါ မည်သူကမျှ တစ်စုံတစ်ရာ မလုပ်ရဲကြပေ။
ရွှီနင်၏ နောက်ခံမှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့နောက်တွင် ချွီးတယို ရှိနေသဖြင့် ချန်ရန့် စိုးရိမ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့က ဝယ်ယူထားသော မဟူရာသံချပ်ကာဝတ် တပ်သားများမှာလည်း ရွှီနင်နှင့် ပြဿနာမဖြစ်လိုကြပေ။
ရွှီနင် ထွက်သွားသည်နှင့် စာကြည့်ခန်း တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
“အားလုံး ထွက်သွားကြတော့”
ချန်ရန့်က လက်ကာပြလိုက်သည်။
ချန်ရန့်တွင် ယခင်က ရှိခဲ့သော တည်ငြိမ်မှုမျိုး မရှိတော့ချေ။
အခန်းထဲရှိ ကျန်သော တပ်သားများသည် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ကာ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။
ချန်ရန့်တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ပြတင်းပေါက်နားတွင် ရပ်ကာ စဉ်းစားတွေးတောနေလေသည်။
ကျွီ... ကျွီ...
ချန်ရန့် မွေးထားသော ငှက်များ အော်မြည်နေကြသည်။
ယခင်ကဆိုလျှင် ချန်ရန့် လက်စားချေလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်မိမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူ စိတ်ညစ်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။
‘မဖြစ်ဘူး... ငါ တာဝန်ခံကို သွားတွေ့မှ ဖြစ်မယ်’
ချန်ရန့် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။
သူသည် မေပယ်လမ်းကြား ကင်းစခန်းအား ချိုက်ချင်းဟန်နှင့် ချွီးတယိုတို့၏ ပထမဆုံး စစ်မြေပြင် အဖြစ်မခံနိုင်ပေ။
ထို့နောက် ချန်ရန့်သည် အင်္ကျီနှင့် သားရေ ဦးထုပ်ကို ဆောင်းကာ အခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ဆီသို့ သွားလိုက်လေတော့သည်။