တာဝန်ခံ

“စခန်းထဲမှာ သူလျှိုတွေ ရှိနေတာလား”

တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့သည် စခန်းထဲရှိ မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို အသုံးပြုပြီး သူ့ထံသို့ ချင်းလျိုဆေးပြားများ လာရောက်ပို့ဆောင်ခဲ့သည်ကို ရွှီနင် ရုတ်တရက် တွေးလိုက်မိသည်။

ချွီးတယို ဝင်ရောက်တားဆီးခဲ့သော်လည်း ဤအချက်က ရန်သူများသည် စခန်းထဲသို့ အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ကြောင်း ပြသနေလေသည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ သူလျှိုထားပြီး ဘာလုပ်မှာလဲ...”

စခန်းအမှတ် (၃) သည် လူသစ်တန်းစခန်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ မည်သည့်လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနိုင်မည်နည်း။

ရွှီနင် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် ချွီးတယိုကို မေးမြန်းချင်သော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က ထောင်ချင်းဖင် ပြောခဲ့သည့်စကားကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။ လာမည့်နှစ်မှစ၍ စခန်းအမှတ် (၃) ရှိ လူသစ်များသည် ကင်းလှည့်ချိန် လျှော့ချခံရမည်ဖြစ်ပြီး စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုများကို စတင်ရမည်ဟု ဆိုသည်။

“ချိုက်ချင်းဟန်နဲ့ ချွီးတယိုတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ကြတော့မှာလား”

သူလျှိုကိစ္စနှင့် စစ်ရေးပြင်ဆင်မှုများကို ချိတ်ဆက်စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် ရွှီနင်သည် အချက်အလက်တချို့ကို မရေမရာ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ရွှီနင် ဆက်လက်မမေးမြန်းတော့ပေ။ ထိုအရာများသည် ချွီးတယိုနှင့် အခြားအထက်လူကြီးများ၏ အဆင့်မြင့် စီမံကိန်းများသာ ဖြစ်ပြီး ပါဝင်မပတ်သက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

“ရွှီနင်... နောက်ရက်နည်းနည်းလောက် မေပယ်လမ်းကြားမှာ စစ်ဆေးမှုတွေ တိုးလုပ်ပေးပါ။ ထူးခြားတာ တစ်ခုခုတွေ့ရင် ငါ့ဆီ ချက်ချင်း လာသတင်းပို့ပါ”

ချွီးတယိုက ပြောလိုက်သည်။

ရွှီနင်က လက်သီးဆုပ်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်ပြီး “နားလည်ပါပြီ ဆရာ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကို ချွီးတယို ဘယ်လိုတုံ့ပြန်မည်ဆိုတာ သူ မသိသော်လည်း မကြာမီ တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည်ကို သူ သိနေသည်။

“မင်း သွားနားလိုက်တော့”

ချွီးတယိုက ထိုင်ရာမှ ထလိုက်သည်။ “မင်းကို နောက်ယောင်ခံလိုက်တဲ့ကောင်ကို ငါ စစ်ဆေးမေးမြန်းရဦးမယ်”

…

သန်းခေါင်ယံ အချိန်…

တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့…

မှိန်ဖျော့ဖျော့ လင်းနေသော အခန်းထဲတွင် စားပွဲပေါ်ရှိ ဖယောင်းတိုင်မီးတောက် အနည်းငယ်သာ လင်းလက်နေသည်။

မီးရောင်မှာ အားနည်းလွန်းသဖြင့် အခန်းကို ကောင်းစွာ မလင်းစေနိုင်ပေ။

တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ လက်ထောက်တာဝန်ခံ ယွီရှင့်ဟယ့်သည် စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်နှာထားဖြင့် စားပွဲဘေးတွင် ရပ်နေလေသည်။

သူ့ရှေ့ရှိ စားပွဲတွင် အသက် ၅၀ ခန့်ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦး ထိုင်နေပြီး လက်ချောင်းများဖြင့် စားပွဲကို ခပ်ဖွဖွ ခေါက်နေသည်။ ‘တောက်... တောက်...’ ဟူသော အသံက ကျယ်ဝန်းသည့် အခန်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ထိုသူမှာ တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ တာဝန်ခံ သွမ့်ယီဟယ် ဖြစ်သည်။

“ဒီလောက်ကြာနေပြီ... သူ ပြန်မလာသေးပါလား...”

သွမ့်ယီဟယ်က အိမ်အပြင်ဘက်မှ လရောင်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

ယွီရှင့်ဟယ့်မှာ သိသိသာသာ စိုးရိမ်နေပြီး သူ့နဖူးပေါ်မှ ချွေးများ စီးကျလာသည်။

“တာဝန်ခံ... ဒါ ကျွန်တော့်အမှားပါ...”

ယွီရှင့်ဟယ့်သည် သွမ့်ယီဟယ်ထက် ရာထူးတစ်ဆင့်သာ နိမ့်သော်လည်း သွမ့်ယီဟယ်၏ ရှေ့တွင်မူ အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေပုံရသည်။

“ငါ တွေးနေတာ... ကုန်ပစ္စည်းအသစ်တွေ မကြာခင် ထွက်တော့မယ်။ ဒါပေမဲ့ ချွီးတယိုနဲ့ ရှယွမ်ရှင်တို့က တင်းခံနေကြတယ်။ သူတို့ သတင်းတစ်ခုခု ရထားပုံရတယ်...”

“ဒါကြောင့် ရွှီနင်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ ဟွေးကျိုကို လွှတ်လိုက်တာပါ။ ရွှီနင်က တစ်နေ့ကုန် မေပယ်လမ်းကြားမှာပဲ နေတော့ သူ တစ်ခုခု သတိထားမိသွားမှာ စိုးရိမ်လို့...”

“အရူးကောင်”

ယွီရှင့်ဟယ့် စကားမဆုံးခင်မှာပင် သွမ့်ယီဟယ်က စားပွဲကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

ယွီရှင့်ဟယ့်ခမျာ အသက်ပင် မရှူရဲတော့ပေ။

“သူ့ကို စောင့်ကြည့်တာ ပြဿနာမရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ဘာလို့ ဟွေးကျိုကို လွှတ်ရတာလဲ”

သွမ့်ယီဟယ်၏ မျက်နှာပေါ်မှ တည်ငြိမ်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပြင်းထန်သော ဒေါသများ နေရာယူလာသည်။ “ငါတို့နဲ့ သူတို့ကြားက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ဟွေးကျိုက သိနေတယ်။ သူသာ ချွီးတယိုလက်ထဲရောက်ပြီး ငါတို့လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖွင့်ချလိုက်ရင် ငါတို့ ဒုက္ခရောက်ကုန်လိမ့်မယ်။ ဒီလိုသာဖြစ်လာရင် ချိုက်ချင်းဟန်တောင် ငါတို့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... သူကိုယ်တိုင် ငါတို့ကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်။ ယွင်ယင်းမြို့က ရုံးချုပ်ကတောင် ငါတို့ကို စွန့်ပစ်လိမ့်မယ်”

ယွီရှင့်ဟယ့်မှာ ချွေးများ ရွှဲနစ်နေပြီဖြစ်သည်။ “ဟွေးကျိုကို လွှတ်လိုက်ရတာက အဲဒီနေရာသွားဖို့ သူ့ထက်သင့်တော်တဲ့လူ မရှိလို့ပါ။ အကုန်လုံးက ကုန်ပစ္စည်းပို့ဆောင်ရေးလမ်းကြောင်း စီစဉ်နေကြတော့ ဟွေးကျိုပဲ အားနေတာပါ... သူ့ခန္ဓာကိုယ်က သန်မာပြီး အတွေ့အကြုံလည်း ရှိတော့ သေချာပေါက်...”

ဒုန်း...

သွမ့်ယီဟယ်က ဆီမီးခွက်ကို ကောက်ယူပြီး ယွီရှင့်ဟယ့်၏ နဖူးဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

ယွီရှင့်ဟယ့်၏ နဖူးမှ သွေးများ စီးကျလာသော်လည်း နာကျင်ကြောင်း အော်ဟစ်ခြင်း မပြုရဲပေ။

ဆီမီးခွက်မှာ မြေကြီးပေါ်သို့ လိမ့်ဆင်းသွားပြီး အခန်းကြီးမှာ အမှောင်ထုထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။

ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်...

ခြေသံများ ကြားလိုက်ရသည်။

တံခါးပွင့်သွားပြီး လူတစ်ယောက် အမှောင်ထဲသို့ ဝင်လာသည်။

သူက ဆီမီးခွက်ကို ကောက်ယူပြီး ပြန်ထွန်းလိုက်ရာ အခန်းကြီးမှာ ပြန်လည်လင်းထိန်သွားသည်။

ထိုလူသည် အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ မျက်ကွင်းများ ညိုမည်းနေပြီး ဆံပင်ရှည်များကို ထားရှိသည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် မဲ့ပြုံးတစ်ပွင့် ထင်ရှားစွာ ရှိနေသည်။

“ကြားပြီးပြီလား”

သွမ့်ယီဟယ်က ထိုလူကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်လူသည် ခံစားချက်မဲ့စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အနက်ရောင်ဝတ်လူက ပြောလိုက်သည်။ “အခြေအနေက ရှုပ်ထွေးနေတယ်ဆိုရင် ပစ္စည်းပို့မယ့်အချိန်ကို ရွှေ့ဆိုင်းလို့ ရပါတယ်”

သွမ့်ယီဟယ်က အနက်ရောင်ဝတ်လူကို ချက်ချင်း ပြန်မဖြေပေ။ သူက ယွီရှင့်ဟယ့်ကို အရင်ကြည့်လိုက်သည်။

ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုခု ချမှတ်နေသကဲ့သို့ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် တွေးတောနေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

“မလိုပါဘူး... ကုန်ပစ္စည်းကို ဆက်ပို့မယ်”

သွမ့်ယီဟယ်၏ စိတ်အခြေအနေ တည်ငြိမ်သွားပုံရပြီး လေသံမှာလည်း ပျော့ပျောင်းသွားသည်။

“ပြဿနာမရှိဘူးဆိုတာ သေချာရဲ့လား။ ဒါက ပစ္စည်းတစ်ခေါက်ပို့တာပဲ ရှိသေးတယ်။ အဓိကက ခင်ဗျားဆီက ကုန်ပစ္စည်း မှန်မှန်ရဖို့ပဲ”

အနက်ရောင်ဝတ်လူက သံသယဖြစ်နေပုံရသည်။

သွမ့်ယီဟယ် စကားပြန်မပြောပေ။ သူသည် ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး လရောင်အောက်ရှိ ခန်းယွင်ခရိုင်မြို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ ဒီနေရာမှာ အခြေချခဲ့သည်မှာ အနှစ် ၂၀ ကျော်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သွမ့်ယီဟယ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၃၀ က ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းသည် ဒေသအားလုံးကို စတင်ထိန်းချုပ်ခဲ့သည်။

ဖေးယွင်ပြည်နယ် တည်ငြိမ်လာမှုနှင့်အတူ ငြိမ်းချမ်းသော ခေတ်ကာလတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ လာမည့် ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ပြည်သူတို့၏ စားဝတ်နေရေး တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမည်ကို လူတိုင်း သိရှိကြသည်။

ယွင်ယင်းမြို့ရှိ အဓိကကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကြီးတစ်ခုအနေဖြင့် တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့သည် ဖေးယွင်ပြည်နယ်၏ အခြားဒေသများရှိ ဈေးကွက်ကြီးများကို နေရာယူရန် လက်အောက်ငယ်သား အများအပြားကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။

သွမ့်ယီဟယ်သည် ယွင်ယင်းမြို့မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ခန်းယွင်ခရိုင်သို့ စေလွှတ်ခံခဲ့ရသည်။

ယွင်ယင်းမြို့တွင် ရှိစဉ်က သူသည် လက်ထောက်အငယ်စားတစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး သူဟာ ကြီးပွားချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဖေးယွင်ပြည်နယ်ဈေးကွက်ကို နေရာယူချင်သည်မှာ တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပေ။ အခြားကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့များသည်လည်း ထိုအတိုင်း တွေးတောနေကြသည်။

ခန်းယွင်ခရိုင်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဦးအောင်ခြေလှမ်းပြင်ထားပြီး မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့နှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်အောင် တည်ဆောက်ထားကြောင်း သွမ့်ယီဟယ် တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ပြိုင်ဘက်ကို ခန်းယွင်ခရိုင်မှ မောင်းထုတ်ရန်အတွက် သွမ့်ယီဟယ်သည် တတိယအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ အကူအညီကို ရယူခဲ့သည်။

ထိုတတိယအဖွဲ့အစည်းမှာ အလွန်စွမ်းအားကြီးမားသဖြင့် သွမ့်ယီဟယ်မှာ သူ့ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်စွာ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။

ပြိုင်ဘက်သည် ကုန်ပစ္စည်းထောက်ပံ့မှု ပြဿနာများကို ဆက်တိုက်ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဈေးကွက်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့သည် ခန်းယွင်ခရိုင်နှင့် အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ ခရိုင်များမှ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို တဖြည်းဖြည်း ထိန်းချုပ်လာနိုင်ခဲ့သည်။

သွမ့်ယီဟယ်သည် နိမ့်ကျသော အဆင့်မှ ခန်းယွင်ခရိုင်၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့ အပြောင်းအလဲဖြစ်သောအခါ သူသည် ချိုက်ချင်းဟန်နှင့် ချိတ်ဆက်နိုင်ခဲ့ပြီး ချိုက်ချင်းဟန်၏ အကူအညီဖြင့် ခန်းယွင်ခရိုင်တွင် ဩဇာအာဏာအရှိဆုံး လူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အပြင်ပန်းတွင် သွမ့်ယီဟယ်သည် တောက်ပနေသော်လည်း သူ့ခေါင်းပေါ်တွင် ထက်ရှသော ဓားတစ်လက် ချိတ်ဆွဲထားသကဲ့သို့ သူ့လုံခြုံရေးသည် အမြဲတမ်း အန္တရာယ်ရှိနေကြောင်း သွမ့်ယီဟယ် ကောင်းစွာ သိထားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူအကူအညီရယူခဲ့သော တတိယအဖွဲ့အစည်းမှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၃၀ က ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းသည် ဖေးယွင်ပြည်နယ်ရှိ ဂိုဏ်းအားလုံးကို အနိုင်ယူပြီး အသန်မာဆုံးဂိုဏ်းအဖြစ် ဖေးယွင်ပြည်နယ်ကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခင်မင်းဆက် ပျက်သုဉ်းပြီး နှစ်ပေါင်း ၃၀၀ ကြာမြင့်ပြီးနောက် ပြည်နယ်တစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းက ဖေးယွင်ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း ကျန်ရှိနေသေးသော အင်အားစုများ ရှိနေဆဲပင်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၃၀ အတွင်း ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းသည် ဖေးယွင်ပြည်နယ်၏ ဒေသအားလုံးအပေါ် ထိန်းချုပ်မှုကို တိုးမြှင့်ခဲ့ပြီး တည်ငြိမ်မှုကို ပျက်ပြားစေသော လက်ကျန်အင်အားစုများကိုလည်း နှိမ်နင်းခဲ့သည်။

၎င်းတို့အနက် မိစ္ဆာဂိုဏ်းများစွာသည် ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်း၏ဖိအားပေးမှုကို ခံခဲ့ရသည်။

မိစ္ဆာဂိုဏ်းဆိုသည်မှာ မိစ္ဆာပညာရပ်များကို ကျင့်ကြံသော ဂိုဏ်းများကို ဆိုလိုသည်။

မိစ္ဆာပညာရပ်များသည် ရိုးရာသိုင်းပညာရပ်များနှင့် ကွဲပြားသည်။ ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအများစုမှာ သူတစ်ပါးကို စတေးပြီး ပြုလုပ်ကြရသည်။ မိစ္ဆာပညာရပ်တစ်ခု အောင်မြင်ရန်အတွက် အပြစ်မဲ့ပြည်သူများ သေဆုံးပေးဆပ်ကြရသည်။

မိစ္ဆာပညာရပ်များက လျင်မြန်စွာ ထိရောက်မှုရှိသောကြောင့် စွန့်စားလိုသော ကိုယ်ကျင့်တရားမကောင်းသည့် သိုင်းပညာရှင်များ အမြဲရှိနေတတ်သည်။

ထိုကဲ့သို့ လျင်မြန်မှုကပင် ကျင့်ကြံသူများကို မိစ္ဆာပညာရပ်များအပေါ် တဖြည်းဖြည်း စွဲလမ်းလာစေသည်။

သူတို့ အောင်မြင်သွားသည်နှင့်အမျှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပိုမိုသန်မာလာစေရန် သွေးထွက်သံယိုဖြစ်ရပ်များကို ပိုမိုဖန်တီးလာကြသည်။

ဖေးယွင်ပြည်နယ်သည် တည်ငြိမ်သော အခြေအနေတစ်ခု ဖန်တီးရန် ကြိုးပမ်းနေသဖြင့် ဤမိစ္ဆာဂိုဏ်းများကို မဖြစ်မနေ ဖယ်ရှားရမည်ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာပညာရပ်များ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် လက်ကျန်မိစ္ဆာဂိုဏ်းများနှင့် ပူးပေါင်းခြင်းများ ပြုလုပ်သူများကို သေဒဏ်ပေးမည်ဟု ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းက အမိန့်ထုတ်ပြန်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

သွမ့်ယီဟယ်သည် စွန့်စားပြီး မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ လုပ်ရပ်များအတွက် အကျိုးဆက်ကို ခံစားရတော့မည် ဖြစ်သည်။

သွမ့်ယီဟယ်သည် ပြတင်းပေါက်မှ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေသည်။

“ရှင့်ဟယ့်...”

သွမ့်ယီဟယ်က သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်း သွားတော့...”

“တာဝန်ခံ...”

ယွီရှင့်ဟယ့် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။ သူက သွမ့်ယီဟယ်ကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ငါ ချိုက်ချင်းဟန်ကို သွားရှာပြီး ဟွေးကျိုကိစ္စကို ဖြေရှင်းလိုက်မယ်”

သွမ့်ယီဟယ်က ရှေ့တိုးလာပြီး ယွီရှင့်ဟယ့်၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ဟွေးကျိုက ချွီးတယိုလက်ထဲ ရောက်သွားလောက်ပြီ...”

ယွီရှင့်ဟယ့် စိုးရိမ်နေဆဲပင်။ “ဟွေးကျိုသာ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မထိန်းနိုင်ရင် ခေါင်းဆောင်ချိုက်တောင်...”

“စိတ်မပူနဲ့... ငါ့မှာ နည်းလမ်းရှိပါတယ်”

သွမ့်ယီဟယ်၏ လေသံမှာ ပြတ်သားနေသည်။ “ဒါပေမဲ့ ဒီလိုအမှားမျိုး နောက်ထပ် မဖြစ်စေနဲ့”

သွမ့်ယီဟယ်၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ပြီးနောက် ယွီရှင့်ဟယ့်၏ စိတ်ထဲတွင် ယုံကြည်မှုအချို့ ပြန်လည်ရရှိလာသည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့ တာဝန်ခံကြီး... ကျွန်တော် ပိုသတိထားပါ့မယ်”

ယွီရှင့်ဟယ့် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

“ပြန်နားတော့... မနက်ဖြန် မနက်စောစောထပြီး အလုပ်လုပ်ရဦးမယ်”

ထွက်ခွာသွားသော ယွီရှင့်ဟယ့်ကို ကြည့်ရင်း သွမ့်ယီဟယ်၏ အကြည့်များ တဖြည်းဖြည်း အေးစက်လာလေသည်။