ယာယီလက်ထောက်

ယွီရှင့်ဟယ့် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရွှီနင် ရုတ်တရက် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ မူလအသက်ရှူနည်း ခန္ဓာကျင့်စဉ်ကို အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ မြှင့်တင်ထားနိုင်ခဲ့၍သာ။

ထိုသို့အဆင့်မြှင့်တင်ထားခြင်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေရုံသာမက အာရုံခံနိုင်စွမ်းကိုလည်း တိုးတက်စေခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ယနေ့တွင် ယွီရှင့်ဟယ့်လက်ချက်ဖြင့် သူ သေဆုံးသွားရနိုင်သည်။

ရွှီနင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး ယွီရှင့်ဟယ့်၏လည်ပင်းကို စမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ရယ်မိလိုက်သည်။ စစ်ဆေးနေရန်ပင် မလိုအပ်တော့ပေ။ ယွီရှင့်ဟယ့်၏ နှလုံးသားမှာ ကြေမွသွားပြီဖြစ်ရာ အသက်ရှင်နိုင်မည့်လမ်း မရှိတော့ချေ။

သို့သော် ယွီရှင့်ဟယ့် သေဆုံးကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်တွင်မူ ရွှီနင် အနည်းငယ် နှမြောတသ ဖြစ်မိသွားသည်။

အကယ်၍ ယွီရှင့်ဟယ့်သာ အသက်ရှင်နေသေးပါက နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းပြီး သတင်းအချက်အလက်များ မေးမြန်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သေချာစဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် သူလုပ်ရပ် မှန်ကန်သည်ဟု ရွှီနင် ခံစားလိုက်ရသည်။

ယွီရှင့်ဟယ့်သည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ကတည်းက အတွင်းအားပြည့်ဝအဆင့်တွင် ရပ်တန့်နေပြီး ဆက်လက်မတိုးတက်နိုင်တော့ကြောင်း ရွှီနင် သိထားသည်။

ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် အတားအဆီးများကို ဆက်တိုက်ချိုးဖျက်ပြီး ရှေ့ဆက်တိုးတက်နိုင်သူမှာ လူနည်းစုသာ ရှိသည်။ လူအများစုမှာမူ အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိပြီးသည်နှင့် ဆက်လက်မတိုးတက်တော့ဘဲ ရပ်တန့်သွားလေ့ရှိကြသည်။

သို့သော် ယွီရှင့်ဟယ့်သည် အတွင်းအားပြည့်ဝအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိထားသော်လည်း သူ၏ပြင်ပသိုင်းပညာအဆင့်ကိုမူ ရွှီနင် မသိရှိပေ။

လူအများစုသည် အတွင်းအား ဆက်လက်မတိုးတက်နိုင်တော့ပါက ပြင်ပသိုင်းပညာဘက်သို့ အာရုံစိုက်လာတတ်ကြသည်။

ထောင်ရွာမှ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲများအတွက်မူ သူတို့၏ အတွင်းအားများမှာ ဆက်တိုက် တိုးတက်နေခဲ့သည်။ သူတို့သည် လေပြင်းမုန်တိုင်းဓားနည်းစနစ် သို့မဟုတ် လေနီကြမ်းလှံသိုင်သိုင်းကို အထူးပြုလေ့ကျင့်ကြသော်လည်း ထိုပညာရပ်များကို ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်ထိ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်သူမှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်။

ယွီရှင့်ဟယ့်သည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်အတွင်း ပြင်ပသိုင်းပညာ မည်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို ရွှီနင် မသိနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူ၏လုံခြုံရေးကို အပြည့်အဝ အာမခံနိုင်ရန်နှင့် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော တိုက်ပွဲမဖြစ်ပွားစေရန်အတွက် ရွှီနင်သည် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ ယွီရှင့်ဟယ့် ပြန်လည်မတုံ့ပြန်နိုင်မီ ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းက သတင်းအချက်အလက် ရရှိရန် ဟန့်တားလိုက်သလို ဖြစ်သွားသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူ့လုံခြုံရေးအတွက် စိတ်ချလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

‘တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့က ငါ့ကိုသတ်ချင်နေတဲ့သူတွေ ရှိနေသေးလား မသိဘူး...’

ရွှီနင်၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုအချို့ ရှိနေဆဲပင်။

ရွှီနင်သည် ခရိုင်မြို့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို မသိရှိသေးပေ။ ခန်းယွင်ခရိုင်မြို့ရှိ တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့မှ ဝန်ထမ်းများသည် ယွီရှင့်ဟယ့်မှလွဲ၍ ကျန်သူအားလုံး အဖမ်းခံရခြင်း သို့မဟုတ် အသတ်ခံလိုက်ရခြင်းတို့ကို သူ မသိသေးချေ။

သွမ့်ယီဟယ် ခန်းယွင်ခရိုင်မှ ထွက်ပြေးသွားသည်ကိုလည်း သူ မသိသေးပေ။

“နောက်ဆက်တွဲသတင်းကို စောင့်ကြည့်ရမှာပဲ...”

ရွှီနင် တွေဝေမနေတော့ပေ။ သူသည် ညဘက်ကင်းလှည့်နေသော မြို့စောင့်တပ်သားများကို ချက်ချင်း လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

မြို့စောင့်တပ်သားများသည် မြေပြင်ပေါ်မှ အလောင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ရွှီနင် လုပ်ကြံခံရကြောင်း ကြားသိလိုက်ရသောအခါ အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ယွီရှင့်ဟယ့်၏ စွမ်းရည်ဖြင့် စခန်းမှ အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်နိုင်သော်လည်း စခန်းလုံခြုံရေးသည် မြို့စောင့်တပ်သားများ၏ တာဝန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ရွှီနင်ဟာ သူတို့ကို အပြစ်မတင်ခဲ့ပေ။ သူက မြို့စောင့်တပ်သားများကို ယွီရှင့်ဟယ့်၏ အလောင်းအား သယ်ထုတ်သွားခိုင်းပြီး ကြမ်းပြင်ကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ခိုင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့အခန်းသို့ ပြန်ဝင်ကာ အိပ်စက်အနားယူလိုက်လေသည်။

…

တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ အဖြစ်အပျက်ပြီးနောက် ဆယ်ရက်ခန့် ကြာပြီးနောက်…

လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်အတွင်း ခန်းယွင်ခရိုင်၌ ပြောင်းလဲမှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

ပထမဦးဆုံးအနေဖြင့် ချိုက်ချင်းဟန်သည် မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့ ရာထူးမှ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည်။ သူသည် လမ်းကြောင်းခုနစ်သွယ်ဂိုဏ်း ရှိနေကြောင်းကို မသိရှိခဲ့သော်လည်း တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့နှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေမှုကြောင့် ရာထူးမှ ဖယ်ရှားခံရပြီး နောက်ထပ်အပြစ်ပေးအရေးယူရန် ယွင်ယင်းမြို့သို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

လစ်လပ်သွားသော အမှတ် (၁) ကင်းစခန်း ခေါင်းဆောင်နေရာအား ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဟောင်း နင်ဖုန်းဝမ်မှ တာဝန်ယူလိုက်သည်။ နင်ဖုန်းဝမ်သည် ယခုအခါ သခင်ကြီး ဝေ့ချန်ချင်းထံ တိုက်ရိုက် သတင်းပို့ရသူ ဖြစ်လာသည်။

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့နှင့် သက်ဆိုင်သော ဆိုင်အားလုံး စစ်ဆေးခံရသည်။

ထိုဆိုင်များကို နောက်ပိုင်းတွင် လေလံပစ်သည့်ပုံစံဖြင့် အခြားကုန်သည်အသင်းများ သို့မဟုတ် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များက လွှဲပြောင်းရယူကြမည် ဖြစ်သည်။

အလားတူအဖြစ်အပျက်မျိုး ထပ်မဖြစ်စေရန်အတွက် ဤလုပ်ငန်းစဉ်ကို သခင်ကြီး ဝေ့ချန်ချင်း ကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်မည်ဖြစ်သည်။

အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ဝေ့ချန်ချင်းသည် ခန်းယွင်ခရိုင်တွင် နှစ်အနည်းငယ်သာ နေထိုင်လိုသော်လည်း တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကိစ္စကြောင့် ယခုအခါ ခန်းယွင်ခရိုင်တွင် မဖြစ်မနေ ဆက်လက်နေထိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ယခု ဆယ်ရက် ကုန်လွန်သွားပြီဖြစ်ရာ ခန်းယွင်ခရိုင်သည် ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။

ခရိုင်မြို့လမ်းမများပေါ်တွင် လူများဖြင့် စည်ကားနေလေပြီ။

သို့သော် မေပယ်လမ်းကြားတော့ မပါဝင်ပေ။

မေပယ်လမ်းကြားရှိ တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ပိုင် ဆိုင်ခန်းများကို ပြန်လည်ရောင်းချခြင်း မရှိသေးသဖြင့် စီးပွားရေးလမ်းမပေါ်တွင် လူဟူ၍ မရှိသလောက်ပင်။

တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့နှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေမှုကြောင့် ချန်ရန့်၊ ဖန်းတုနှင့် အခြားသူများမှာ ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ခံရပြီး ယွင်ယင်းမြို့သို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ရွှီနင်သည် မေပယ်လမ်းကြား မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့စခန်းတွင် တစ်ဦးတည်းသော မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်သား ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဤကာလအတွင်း တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ အဖြစ်အပျက်၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

သွမ့်ယီဟယ်နှင့် ယွီရှင့်ဟယ့်မှလွဲ၍ ကျန်သူများအားလုံး အပြစ်ပေးခံရကြောင်း ရွှီနင် သိလိုက်ရသည်။

ယွီရှင့်ဟယ့်ကို ရွှီနင်ကိုယ်တိုင် ရှင်းလင်းခဲ့ပြီး သွမ့်ယီဟယ်မှာမူ လမ်းကြောင်းခုနစ်သွယ်ဂိုဏ်းနှင့်အတူ မည်သည့်နေရာသို့ ထွက်ပြေးသွားမှန်း မသိရပေ။ သွမ့်ယီဟယ် ပြန်လာမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

ထို့ကြောင့် ရွှီနင်သည် သူ့လုံခြုံရေးအတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ပေ။

ရွှီနင်သည် ခန်းယွင်ခရိုင်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်ပိုင်း အချိန်များကို သက်တောင့်သက်သာ စတင်ဖြတ်သန်းရလေသည်။

ရွှီနင်၏ တာဝန်ချိန် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်၍ စခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

စခန်းတံခါးဝသို့ မဝင်မီတွင် ချွီးတယိုက သူ့ကို တွေ့လိုကြောင်း မြို့စောင့်တပ်သားတစ်ဦးက လာရောက်အကြောင်းကြားလေသည်။

ရွှီနင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကိစ္စ ဖြစ်ပွားပြီးကတည်းက ချွီးတယိုသည် အလွန်အလုပ်ရှုပ်နေသဖြင့် စခန်းသို့ပင် မလာနိုင်ခဲ့ပေ။

ယခု ဆယ်ရက်ကြာပြီးနောက်တွင်မူ သူ ပြန်ရောက်လာခဲ့လေပြီ။

ရွှီနင် ချွီးတယိုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မုတ်ဆိတ်မွေးများ ရှည်လျားနေပြီး ဆံပင်များ ရှုပ်ပွနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုမစိုက်နိုင်သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

သို့သော် သူ့ပုံစံနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ချွီးတယို၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေမှာ ကောင်းမွန်နေပုံရသည်။

တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့နှင့် ချိုက်ချင်းဟန်ကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ချွီးတယို စိတ်လက်ကြည်သာ ရှိနေသည်။

“ဆရာ”

ရွှီနင်က နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“မင်း ရောက်လာပြီကိုး”

ချွီးတယိုက ရွှီနင်ကို ပြုံး၍ ကြည့်လိုက်သည်။ “ဘယ်လိုလဲ... အဆင်ပြေရဲ့လား၊ သက်တောင့်သက်သာရှိရဲ့လား”

ရွှီနင် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်က တစ်နေ့ကုန် သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်နေပြီး စစ်ဆေးမှုအတွက် ပြင်ဆင်နေတာဆိုတော့ သက်တောင့်သက်သာရှိတယ်လို့ ပြောရခက်ပါတယ်”

ချွီးတယို ရယ်မောလိုက်သည်။ “အဲဒါက ငါတို့အများစုထက်စာရင် အများကြီး သက်သာနေပါပြီကွာ”

“တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကိစ္စက မင်းကြောင့် စဖြစ်ခဲ့တာပေမဲ့ မင်းက ဒုက္ခအနည်းဆုံး ဖြစ်နေတာပဲ”

ရွှီနင် ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။

ချွီးတယို၏ မျက်နှာထား လေးနက်သွားသည်။ “ရွှီနင်... ငါ အရင်က ပြောဖူးတာ မှတ်မိလား။ တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကိစ္စ ပြီးတာနဲ့ မင်းကို အမှတ် (၃) ကင်းစခန်းရဲ့ ပထမဆုံး လက်ထောက်အဖြစ် ခန့်အပ်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်လေ”

“လက်ထောက်...”

ရွှီနင်သည် လက်ထောက်ရာထူးအတွက် အမှန်တကယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်မှာ ရာထူးအာဏာကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ပိုမိုမြင့်မားသော လစာနှင့် ထောက်ပံ့ကြေးများကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ဒါပေမဲ့...”

ချွီးတယိုက ဆက်ပြောသည်။ “တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကိစ္စက ဒီလောက်မြန်မြန် ပြီးသွားလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့မိဘူး။ မင်းလည်း ချီနယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့ အချိန်မရလိုက်ဘူးဆိုတော့ လက်ထောက်ရာထူးကိစ္စကို ခဏ ဆိုင်းငံ့ထားရလိမ့်မယ်”

ရွှီနင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။

သို့သော် ချွီးတယို ပြောသည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သူသိသည်။

မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့အတွင်း၌ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများ ရှိသည်။ လက်ထောက်ရာထူးသို့ တိုးမြှင့်ခံရရန်အတွက် သာမန်လူသားနယ်ပယ် လေးဆင့်မြောက် ချီနယ်ပယ်သို့ ဦးစွာ ရောက်ရှိရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လက်ရှိအချိန်တွင် သူ အရည်အချင်း မပြည့်မီသေးပေ။

ရွှီနင် စိတ်ပျက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ချွီးတယိုက လေသံပြောင်းကာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းက လက်ထောက်ရာထူးကို တိုက်ရိုက်ရယူဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်မီသေးပေမဲ့ ယာယီလက်ထောက်အဖြစ်တော့ ရာထူးတိုးပေးလို့ ရပါတယ်”

“ယာယီလက်ထောက် ဟုတ်လား”

ရွှီနင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

“ယာယီလက်ထောက်ဆိုတာက လက်ထောက်တစ်ယောက်ရဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာအားလုံးကို ကျင့်သုံးနိုင်သလို တာဝန်အားလုံးကိုလည်း ယူရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယာယီလက်ထောက်က တပ်သားအဆင့်ပဲ ရှိသေးတဲ့အတွက် လက်ထောက်တစ်ယောက်ရဲ့ လစာနဲ့ ထောက်ပံ့ကြေးတွေကိုတော့ မရနိုင်ဘူး”

ချွီးတယိုက ရွှီနင်အား ရှင်းပြလေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရွှီနင် ခေါင်းကိုက်သွားရသည်။

သူ ဂရုစိုက်သည်မှာ လက်ထောက်ရာထူး၏ ခံစားခွင့်များသာ ဖြစ်သည်။ ယာယီလက်ထောက်ဆိုသည်မှာ ခံစားခွင့် မတိုးလာဘဲ တာဝန်များသာ ပိုတိုးလာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

ရွှီနင်သည် ယာယီလက်ထောက်ရာထူးကို မည်သို့ငြင်းပယ်ရမလဲ စဉ်းစားနေမိသည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ... သဘောမကျဘူးလား”

ရွှီနင်၏ အကြံကို ချွီးတယို ရိပ်မိသွားသည်။

ရွှီနင်က ပြောလိုက်သည်။ “ဆရာ... ကျွန်တော်က မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့ထဲ ရောက်တာ မကြာသေးတော့ ကျွန်တော့် အရည်အချင်းက...”

“အရည်အချင်း ဟုတ်လား။ မင်းက အမှတ် (၃) ကင်းစခန်းမှာ အတော်ဆုံးပဲကွ”

ရွှီနင် စကားမဆုံးခင် ချွီးတယိုက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

ချွီးတယိုက ဆက်ပြောသည်။ “တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကိစ္စမှာ မင်း အများကြီး ကြိုးစားခဲ့တယ်။ မင်းကြောင့်သာ တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့နဲ့ လမ်းကြောင်းခုနစ်သွယ်ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ငါတို့ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တာ... ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းကပဲ မင်း ယွီရှင့်ဟယ့်ကို ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သေးတယ်။ ဒီစခန်းမှာ မင်းကို ယှဉ်နိုင်တဲ့သူ ဘယ်သူရှိလို့လဲ”

“တော်ပြီ... စကားများမနေနဲ့တော့... ဒီအတိုင်းပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ”

ချွီးတယိုက လက်ကာပြလိုက်ပြီး ရွှီနင်ကို ဆက်မပြောရန် တားလိုက်သည်။

ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှီနင် လက်ခံလိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

“ဆရာ... ယာယီလက်ထောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော်က စခန်းကို တာဝန်ယူရမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မေပယ်လမ်းကြားကို တာဝန်ယူရမှာလား”

ရွှီနင် မေးလိုက်သည်။

“မေပယ်လမ်းကြားပဲ”

ချွီးတယိုက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။