ဆေးဖော်စပ်ခြင်းခန်းမကို ဝင်ရောက်စီးနင်းခြင်း

ထိုစကားကိုကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ရှန်းယီက သူ့လက်ထဲရှိ အမျိုးသမီးကို ဘေးကိုပစ်လိုက်သည်။

"ငါ မင်းရဲ့ကတိတွေ မလိုဘူး၊ မင်းက မထိုက်တန်ဘူး" ဟု သူက ကြေညာလိုက်၏။

"ငါရသင့်တာကို ပြန်ယူဖို့ရည်ရွယ်ထားရုံပဲ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက မထီမဲ့မြင်ပြုံးလိုက်ပြီး အလင်းအကာရှိရာဘက်သို့ တစ်ဖန်ပြန်လည် လှည့်ထွက်သွားသည်။

မဟာဦးချိုနတ်ဆိုးဧကရာဇ် သည် လေထဲတွင် ရပ်တန့်နေပြီးမျက်လုံးထဲမှ မကျေနပ်မှုများကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။ ဒဏ်ရာများကို ပြန်လည်ကုစားရန်ဆေးလုံးများ လိုအပ်ခြင်းမှာ ပုံမှန်ကိစ္စပင်။ မကျေမနပ် ဖြစ်နိုင်မည့်သူမှာ မြင်းဖြူနတ်ဆိုးဧကရာဇ် သာ ရှိလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတွင်းရှိ ရတနာသိုက်မှာ သူ့ပိုင်ဆိုင်မှုများမဟုတ်လော။

သို့သော် ထိုအရာက သူမနှင့် ဘာဆိုင်သနည်း။ ဘိုင်ဟုန်သာ အသက်ရှင်လျက်ပြန်ရောက်လာလျှင်ပင် ခြင်္သေ့နှင့် တိုက်ခိုက်ခိုင်းလိုက်သည်က သူမအတွက် ပိုကောင်းပေ၏။၊ ထို့မှသာ သူမဆီကနေ အာရုံလွှဲသွားနိုင်ပေသည်။

ထိုစကားကိုကြားလိုက်ရတဲ့အခါ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အများအပြားသည် မလိုလားစွာဖြင့် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

ထိုခမ်းနားထည်ဝါသော ပုံရိပ်ကြီးတတိယမြောက်ဂူထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝင်ရောက်သွားသည်ကို သူတို့ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ကြ၏။

"ရွှေရောင်အတောင်ပံနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သာ ဒီမှာရှိရင် ကောင်းမှာ၊ သူနဲ့ခြင်္သေ့ဧကရာဇ်နဲ့ ဆက်ဆံရေးက မဆိုးဘူးလေ။"

နတ်ဆိုးတစ်ပါးက အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်၊ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူသည် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်ကို ခံထားရပြီးပြီဖြစ်ကာ ယခုလိုအချိန်မျိုးတွင် အချင်းချင်းပြန်လည်တိုက်ခိုက်နေရသည် မဟုတ်ပါလော။

ဤခြင်္သေ့၏ဒေါသသည် ပိုပို၍ထိန်းရခက်လာပေ၏။

ဆေးလုံးတချို့ လိုအပ်သည်ဆိုလျှင် ဂူအရှင်ကို ရိုးရှင်းစွာဖြင့်တောင်းလိုက်၍ရပေသည်မဟုတ်လော၊ ငြင်းပယ်ခံရမည်လည်းမဟုတ်ပေ၊ထို့သို့ဆိုပါက ယခုလို ရန်လိုနေစရာ အကြောင်းမရှိတော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင်

ရှန်းယီ ဂူထဲသို့ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝင်ပေါက်တွင် တားမြစ်ချက်များပြုလုပ်ရန် အနက်ရောင်မြူခိုးပိုးမျှင်ကို ထုတ်သုံးလိုက်ရန် တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ပေ။

ထို့နောက် သူ့မျက်နှာထား အနည်းငယ် တည်သွား၏။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကိုမြင်လိုက်ရမှသာ သူ့စိတ် အမှန်တကယ် ယိမ်းယိုင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီ ကိုယ်တိုင်ပင်စမ်းဝတ်ကြည့်လိုက်သေး၏။

ရင်းနှီးနေသော အထိအတွေ့ ပုံစံကွဲပြားနေသည်မှလွဲရင် သူဝတ်ဆင်ထားသည့် ဝတ်ရုံနှင့် တစ်ပုံစံတည်းနီးပါး တူညီနေသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ၎င်းအပေါ်ရှိ အစီအရင်က သိပ်မဆန်းပြားပေ။

အော်ရာကို ခွဲခြားနိုင်စွမ်း မရှိပုံရသည်။

"..."

ရှန်းယီ မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်လိုက်၏။

ဤအရာက သူကြိုတင်မျှော်လင့်ထားသင့်သော်လည်း အမြဲလျစ်လျူရှုထားမိသည့် အရာပင်။

သူ့ဝတ်ရုံသည် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူ ဘဏ္ဍာထိန်း၏နေအိမ်မှ ရရှိထားခြင်းဖြစ်သည်။

အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာကို သိမ်းပိုက်ထားသည့် ဂူအရှင်ဆိုသူက မည်သို့လုပ်ပိုကောင်းသည့် ပစ္စည်းများ မပိုင်ဆိုင်ဘဲနေမည်နည်း။

ဝတ်ရုံက ၎င်း၏တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမျှသာ ဖြစ်လောက်သည်။

ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အနေနှင့် အခြေခံအုတ်မြစ်တွင် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်အားရှုံးနိမ့်ရတာ တကယ်ပဲ စကားမပြောနိုင်စရာပင်။

"မြန်မြန်လုပ်ရမယ်။"

ရှန်းယီသည် ရှင်းပြမရနိုင်သော အန္တရာယ်အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ထိုဂူရှင်က ဝတ်ရုံကို ရုတ်တရက်ဖြန့်ဝေပေးလိုက်ခြင်းမှာ အကြောင်းမဲ့ သေချာပေါက်မဟုတ်နိုင်ပေ။ နောက်ဆက်တွဲ ပိုမိုကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုများ ရှိလာနိုင်သည်။

သူသည် ချောက်နက်ပင့်ကူဧကရာဇ်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ရှေ့ရှိပူပြင်းသော လမ်းကြားထဲသို့ အမြန်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းခန်းမတစ်ခုလုံးက အတော် ကျယ်ဝန်း၏။

ချင်းဟွာ ကျောက်စိမ်းပြားများ ခင်းထားသည့် လမ်းကြားသည် ခန်းမကြီး သုံးခုကိုဆက်သွယ်ထားပြီး ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်များ၊ နဂါးတိုင်လုံးများနှင့် ရတနာကျောက်စိမ်းများဖြင့် စီချယ်ထားသောမီးအိမ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားကာ နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ တစ်ချိန်က ခမ်းနားထည်ဝါခဲ့သော ပုံရိပ်ကို ပြသနေသည်။

သို့သော် ရှန်းယီသည် ယခုအခါ ဤအသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဂရုစိုက်ရန် စိတ်မပါပေ။

သူသည် ပထမခန်းမကြီးထဲသို့ သွက်လက်စွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။

၎င်း၏အလယ်ဗဟိုတွင် ကြည်လင်နေသော ဧရာမ ကျောက်စိမ်းအပင်ကြီးတစ်ပင် ရှိပြီး အကိုင်းအခက်များသည် ကျန်းတစ်ရာကျော် ဖြာထွက်ကာ ခန်းမကြီး၏အမိုးခုံးတစ်ခုလုံးကို နေရာယူထားပြီး အဖျားများက အောက်သို့ တွဲကျနေသည်။ လေးလံသော အသီးများကဲ့သို့ အကိုင်းအခက်ထိပ်ဖျားတိုင်းတွင် ကျောက်စိမ်းပန်းကန်ပြားတစ်ခုစီ ပါရှိသည်။

သို့သော် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ကျောက်စိမ်းပန်းကန်ပြား ကိုးဆယ့်ကိုးရာခိုင်နှုန်းကျော်က ဗလာဖြစ်နေပေ၏။

အနည်းငယ်သော ပန်းကန်ပြားများပေါ်တွင်သာ သိမ်မွေ့သောကြွေပုလင်းများ ရှိတော့သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်လာသောအခါ ဤနတ်ဆိုးတစ်သိုက်သည် ဤနေရာကို ပြောင်သလင်းခါနီးပါး လုယူထားကြပြီးဖြစ်၏။

ရှန်းယီသည် ဆက်လက်တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ ကျန်ရှိနေသော ရတနာဆေးလုံး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ၎င်းတို့၏အသုံးဝင်ပုံကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သိုလှောင်ရတနာအိတ်ထဲသို့ သိမ်းထည့်လိုက်၏။ ဤသည်မှာ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူ ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် နောက်ဆုံးအခွင့်အရေး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ခံစားမိသောကြောင့်ပင်။

ဤအရာများအားလုံး လုပ်ပြီးနောက် ရှန်းယီ ဒုတိယခန်းမသို့ ဆက်သွားလိုက်၏။

ရှေ့ခန်းမ၏ခမ်းနားမှုနှင့် ယှဉ်လျှင် ဤနေရာသည် ခပ်ရှင်းရှင်းဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးများ၏ခြေရာလက်ရာ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

စင်တစ်ခုချင်းစီ၏ထိပ်တွင် လေးလံသော အရာများဖြင့် ဆေးညွှန်းများကို ဖိထားသည်။

စင်အောက်တွင်တော့ ထူထဲလေးလံသော ကျမ်းစာအုပ်များပုံထား၏။

ရှန်းယီက တစ်အုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတွင် နန်ယန်ဂိုဏ်း တပည့်များ၏ဤဆေးညွှန်းများကို တိုးတက်ကောင်းမွန်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းဆိုင်ရာ အတွေးအမြင်များနှင့် အခြားဆေးလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မလားဟူသော ခန့်မှန်းချက်များ ပါဝင်သည်။

"သခင်၊ကျွန်တော် ချက်ချင်း ရှာလိုက်ပါ့မယ်"

ချောက်နက်ပင့်ကူဧကရာဇ်သည် အလျင်အမြန် ပြေးလွှားသွား၏။

"မလိုဘူး၊ အကုန်လုံး ကူးရေးလိုက်။"

ရှန်းယီက ခြင်္သေ့ဧကရာဇ်နှင့် ချင်းချိုးဘိုးဘေး နှစ်ဦးစလုံးကို ပြတ်သားစွာလွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ဆေးလုံးများကို တိုက်ရိုက်ယူသွားခက်ရုံဖြစ်သော်လည်း ဆေးဖော်စပ်နည်းအားလုံးကို ယူသွားခြင်းမှာ အလွန်သိသာကွာရှားလွန်းသည်။ ဤတံခါးက ထွက်သည်နှင့် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာဖို့ စဉ်းစားရတော့မည်။

သို့သော် နတ်ဆိုးများများပြားပြီး အင်အားကြီးမားသဖြင့် အရာအားလုံးကို မှတ်သားထားခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

သူ အစီအစဉ်များ ချမှတ်လိုက်၏။

ရှန်းယီသည် နောက်ဆုံးခန်းမကြီးဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားလိုက်သည်။

ထိုနေရာသည် ပြင်းထန်သော အပူလှိုင်း၏ အရင်းအမြစ်လည်း ဖြစ်သည်။

သူ ဝင်လိုက်သည်နှင့် မျက်စိထဲ ဝင်လာသည်မှာ ပါ့ကွပုံစံနေရာချထားသော ဆေးမီးဖိုရာပေါင်းများစွာပင်။

တစ်ခုချင်းစီသည် တစ်ကိုက်ကျော် မြင့်၏။

အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင် ဆူပွက်နေသော မီးကန်တစ်ခုရှိပြီးဘေးတွင် တူးဖော်ထားသော မြောင်းများက ဆေးမီးဖို တစ်လုံးချင်းစီနှင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။

ရှန်းယီ အလယ်သို့ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်၏။

မီးကန်ထဲမှနေ၍ ကြေးနီတိုင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေပြီး ၎င်းအပေါ်တွင်လက်ဖဝါးအရွယ် ခရမ်းရောင် ရွှေဆေးမီးဖိုလေး တစ်လုံးတင်ထားကာ ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်မှာ သတ္တုရောင်တောက်ပနေပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မည်သည့် ပုံစံမျှမပါရှိပေ။

ရိုးရှင်းသော ပုံပန်းသဏ္ဍာန် ရှိသော်လည်း ၎င်း၏ သန့်စင်သော အော်ရာကို လျော့ပါးသွားစေခြင်း မရှိပေ။

သူ လှမ်းယူရန် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။

မီးကန်အနီးသို့ ကပ်သွားသည်နှင့် သူ၏လက်ရှိ အစွမ်းထက်သော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့်ပင် အဖြူရောင် မြူခိုးများရစ်ပတ်လာချိန်၌ ပြင်းထန်စွာ ပူစပ်ခြင်းကို ခံစားလိုက်ရသည်။

နန်ယန်အသွင်ပြောင်းနည်းစနစ်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသည့်တိုင်၊သူ့ဝတ်ရုံလက်စပင် တူးသွားခဲ့၏။

ယခုလိုအခြေအနေမျိုးအောက်တွင် သူ၏အနက်ရောင်ဝတ်ရုံပထမဆုံးအကြိမ် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မည်သာ့်အချိန်ကမှ ထင်မထားခဲ့ပေ။

"အာ့"

ရှန်းယီ နာကျင်မှုကြောင့် ရှုံ့မဲ့သွားပြီး စိတ်ကိုတင်းကာဆေးမီးဖိုကို တန်းကနဲ ဆွဲယူပြီး သိုလှောင်အိတ်ထဲ ထည့်လိုက်၏။

အတွေ့အကြုံ မရှိလျှင်ပင် ဤအရာက တန်ဖိုးရှိသော အရာမှန်း သူ ပြောနိုင်သည်။

အသုံးဝင်သည်ဖြစ်စေ၊ မဝင်သည်ဖြစ်စေ အရင်ယူထားတာ ပိုကောင်းတယ်လို့ သူ တွေးလိုက်သည်။

ဘိုင်ဟုန်မှလွဲ၍ ကြီးမားသော ဆေးပေါင်းဖို ရာပေါင်းများစွာကြားတွင် ဤကဲ့သို့သော သေးငယ်သည့် အရာဝတ္ထုလေးဝှက်ထားသည်ကို သိရှိပိုင်ခွင့်ရှိသူ မည်သူမျှရှိမည်မဟုတ်ပေ။

သူ ဤနေရာကို လုံးဝလုယက်ပြီးသည့်အချိန်အထိပင်။

ရှန်းယီ နောက်ဆုံးတော့ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

သူ ဒုတိယခန်းမသို့ ပြန်သွားပြီး နတ်ဆိုးဝိညာဉ် အများအပြားဖြင့် ဆေးညွှန်းများကို စတင် မှတ်သားလေသည်။

ထို့ပြင် သူသည်ကျန်ရှိနေသော နတ်ဆိုးသက်တမ်းများကို အနန္တအင်ပါယာနတ်ဆိုးနန်းတော် အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်၏။

[ပထမနှစ်တွင်၊ သင်သည် တာအိုဝိညာဉ်၏ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါငါးခုကို ဆက်လက် လှုံ့ဆော်ခဲ့ပြီး ကိုယ်ပိုင်အကန့်အသတ်များကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ တာအိုနန်းတော်သည် နှေးကွေးသောနှုန်းဖြင့် တဖြည်းဖြည်းကျယ်ပြန့်လာပြီး ပိုမို တည်ငြိမ်လာသည်။ သို့သော် သင်သည် တာအို၏ဒုတိယနည်းစနစ်ကို နားမလည်နိုင်သေးပေ။ သင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်မိသည်။]

[အကယ်၍ သင်သာ အစကတည်းက လောကနှင့် အပြည့်အဝ ထိတွေ့ဆက်ဆံခဲ့ပါက ယခု သင့်လမ်းကြောင်းသည် အတားအဆီးမရှိ ဖြစ်နေမည်လောဟု သင် အမြဲတွေးတောမိသည်။]

"ငါသာ လောကနဲ့အပြည့်အဝ ထိတွေ့ဆက်ဆံခဲ့ရင် နီကျွင်းရဲ့ဓားအောက်မှာ သေနေလောက်ပြီ။"

ရှန်းယီက သူ့လက်ထဲရှိ ဆေးဖော်မြူလာများကို ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်၏။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ပြဿနာများ ပေါ်လာသည်။

သူခေါင်းကိုက်သလို ခံစားရပြီး ခေါင်းခါလိုက်၏။

တာအိုနန်းတော်သည် ကျန်းသုံးရာခြောက်ဆယ်နီးပါးအထိ ကျယ်ပြန့်လာပြီး နတ်ဆိုးသက်တမ်းများ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွား၏။

ဟမ်

ကုန်ဆုံးသွားသော သက်တမ်းမှာ ရှင်းပြမရနိုင်စွာဖြင့် နှစ်သုံးထောင်တိုးလာသည်ကို ရှန်းယီ ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရသည်။

[ပန်းကီလင်နတ်ဆိုးဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်၊ စုစုပေါင်း သက်တမ်း ၁၆၀၀၀ နှစ်၊ လက်ကျန်သက်တမ်း ၃၂၀၀ နှစ်၊ စုပ်ယူခြင်းပြီး။]

ထို့နောက် ရှန်းယီ ကြည့်နေစဉ်မှာပင်၊ရှည်လျားသောအချက်ပေးမှုများ လျင်မြန်စွာ စတင် လင်းလက်လာ၏။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်အတွင်းမှာပင် နတ်ဆိုးသက်တမ်းသည် ငါးသောင်းအား ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထို့အတူ တိုးပွားလာသည်နှုန်းကလည်း လုံးဝ လျော့ကျသွားခြင်း မရှိပေ။

"..."

ရှန်းယီ ခဏမျှတိတ်ဆိတ်သွားပြီး ယခင်က သူ အသုံးပြုခဲ့သော နှစ်နှစ်သောင်းသည် တော်တော်လေးတန်ဖိုးရှိသည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။

"တတ်နိုင်သမျှအရှင်းလင်းဆုံးဖြစ်အောင် သတ်ဖို့ ကြိုးစား၊နောက်တစ်ခါ အခွင့်အရေးရှိရင် မင်းကို နောက်ထပ် နတ်ဆိုးမူလတစ်လုံး ကျွေးမယ်။"

"သခင့်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ချင်းဟွာက သခင့်ယုံကြည်မှုကို ဘယ်တော့မှပျက်စီးစေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ချင်းဟွာ၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော တုံ့ပြန်သံ သူ့နားထဲသို့ ရောက်လာ၏။ သူမသည် သခင့်ဆီမှ ချီးကျူးစကား မကြားရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူ ၏ အပြင်ဘက် တစ်နေရာတွင်၊ ဆယ်ကျန်းမြင့်သော ရွှေရောင်ခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည်သည် ထွက်ပြေးနေကြသော နတ်ဆိုးဘုရင်အုပ်စုကို အေးစက်သောမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေပေ၏။

နဂါးများ၏စူးရှစွာ ထွက်ပေါ်လာသော ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ၎င်း၏နက်မှောင်သော ရွှေရောင်အမွှေးဝတ်ရုံများလှုပ်ရှားမှုအောက်တွင်၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ၎င်းသည် ရက်စက်သော သတ်ဖြတ်ခြင်းစက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။