မဟာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ငါးပါးနှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ
Vol. 41 Ch. 407
"ဘာကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ"
"ဒီတာအိုနန်းတော်က နယ်မြေအဆောင်လက်နက် မရှိဘဲနဲ့ ဒီဝိညာဉ်ဆေးခင်းထဲက သဘာဝစွမ်းအင်တွေကို ဒုတိယအကြိမ်ထပ်သုံးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဟုတ်တယ်မလား"
"ဂူပေါက်ဝကို စောင့်ကြ"
ရွှေတောင်ပံနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ထပ်ခါတလဲလဲ ဟိန်းဟောက်သံများက ကျန်ရှိသော နတ်ဆိုးဧကရာဇ်များကို စိတ်ငြိမ်သွားစေသည့် စိတ်ငြိမ်ဆေးတစ်လုံးကဲ့သို့ပင်။
အမှန်တကယ်တွင် တာအိုနန်းတော်ဆိုသည်မှာ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။
ပါရမီထူးကဲသော သူများအနေဖြင့် ထိုအဆင့်မရောက်ခင်ကြိုတင်တတ်မြောက်ထားလျှင်ပင် သေစေနိုင်သော အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိနေတတ်သည်။
ထိုအရာမှာ နန်းတော်နှင့် တွဲဖက်အသုံးပြုရမည့် အဆောင်လက်နက်မရှိခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
အခြေအမြစ်မရှိဘဲ ပုံရိပ်ယောင်သဖွယ်ဖြစ်နေသောတာအိုနန်းတော်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး စစ်မှန်သောရုပ်ဝတ္ထုအဖြစ် ပြောင်းလဲရန်အတွက် အဆိုပါ တွဲဖက်အဆောင်လက်နက်မှာ သော့ချက်ဖြစ်သည်။
အတိုချုံးပြောရလျှင် ဤအဆင့်မပြီးမြောက်မီ တာအိုနန်းတော်ကို ထုတ်သုံးတိုင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အသုံးပြု၍ပြန်လည်စုစည်းရလေ့ရှိသည်။
အပြင်လောကတွင် ဤကန့်သတ်ချက်မှာ သိပ်မသိသာလှသော်လည်း ဝိညာဉ်ဆေးခင်းကဲ့သို့ ကျဉ်းမြောင်းသောနေရာတွင်မူ ပြိုင်ဘက် အသုံးပြုနိုင်မည့် မိုးမြေဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏမှာ ပြောပလောက်အောင် မရှိပေ။
"မင်းက ငါ့ကိုလန့်အောင်လုပ်နေတာပဲ"
သမင်ခေါင်းနတ်ဆိုးဧကရာဇ်က အနိုင်နိုင်ပြုံးလိုက်သည်။ နီကျွင်း နှင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အတိတ်ကအဖြစ်အပျက်များက စွဲထင်ကျန်ရစ်နေသဖြင့် သူသည် ခေတ္တမျှအမှန်တကယ် လှည့်စားခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့ဝတ်ဆင်ထားသော ဝတ်ရုံမှာ နန်ယန်ဂိုဏ်းအကြီးအကဲပိုင် ပစ္စည်းဖြစ်သည်။ ထူးဆန်းသော မှော်နည်းစနစ်များမပါဝင်ဘဲ သာမန် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူအဆင့်မျှသာ ရှိသောသူသည် သူတို့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိပေ။
"ခြင်္သေ့ဧကရာဇ်က လှည့်စားတာ ကောင်းတယ်ဆိုတာ ငါမေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ်၊ ငါ့အမှားပါ"
ထိုသို့တွေးရင်း သူတို့သည် အလင်းအကာ၏ရှေ့တွင် ပြန်လည်စုစည်းလိုက်ကြသည်။ ရွှေတောင်ပံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ပြောသကဲ့သို့ပင် ဤနေရာသည် တစ်ဖက်လူအတွက် တစ်ခုတည်းသော ထွက်ပေါက်ဖြစ်သည်။
"..."
ရှန်းယီသည် နတ်ဆိုးများ၏ လှုပ်ရှားမှုကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေ၏။ ကောင်းကင်ယံရှိ တာအိုနန်းတော်မှာတဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ကာ ပုံရိပ်ယောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူ ခဏမျှတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဝတ်ရုံလက်များကိုပင့်တင်လိုက်ရာ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အေးစက်သောအပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ရှုပ်ထွေးသောဂါထာမန္တန်များကို ဖယ်ရှားပြီး တာအိုနန်းတော်၏အထောက်အပံ့မပါဘဲ တိုက်ခိုက်ရခြင်းကိုသာ သူ အနှစ်သက်ဆုံး ဖြစ်သည်။
ရှန်းယီသည် ယိုဝေလှံကို ရုတ်တရက် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ လှံတံမှ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ တဝုန်းဝုန်း မြည်ဟည်းသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူနှင့်လှံ တစ်သားတည်း ပစ်ဝင်သွားတော့သည်။
သူ့လက်ထဲမှ လှံတံသည် ကြမ်းတမ်းသော နဂါးတစ်ကောင်အသွင် ပြောင်းလဲသွား၏။
နက်မှောင်သော အလင်းတန်းကြီးသည် တောင်နှင့်မြောက်ကို ဆက်သွယ်ထားသော သက်တန့်တံတားကြီးသဖွယ်ကောင်းကင်ယံတွင် ဟိန်းထွက်လာသည်။
ဝုန်း
တံတား၏တစ်ဖက်အစွန်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါးခေါင်းကြီးပေါ်လာပြီး ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာလှဲလျောင်းနေသော မြွေနတ်ဆိုးကို မျိုချလိုက်၏။
လှံသွားက ရက်စက်စွာထိုးစိုက်ဝင်သွားသည်။
မြွေနတ်ဆိုးမှာ အငိုက်မိသွားပြီး လေထဲသို့ မြှောက်တက်သွားကာ ပြန်လည်မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ဝမ်းဗိုက်ကို လှံဖြင့်ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရသည်။
၎င်း၏နန်ယန်ဂိုဏ်းဝတ်ရုံမှ စွမ်းအင်များ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှုပ်ထွေးသောအစီအရင်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
သို့သော် ရှန်းယီသည် လှံရှည်ကိုကိုင်စွဲလျက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး အရေပြားမှ မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူသည် အတောင်ပံများကိုဖြန့်ကျက်ထားသော နတ်ဖီးနစ်ငှက်တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မြွေနတ်ဆိုးကို ယိုဝေလှံဖြင့် ထိုးသီလျက် အဝေးသို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဘုန်း
ကောင်းကင်ယံတွင် မမြင်ရသော တံတိုင်းကြီးတစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ မြွေနတ်ဆိုးသည် ထိုအရာနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်မိသွားသည်။
ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ၎င်း၏ဝမ်းဗိုက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ဝတ်ရုံပေါ်ရှိ အစီအရင် သင်္ကေတများသည် ပြင်းထန်သော လှံချက်ကြောင့် တစ်လွှာချင်းစီကြေမွပျက်စီးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဒီဝတ်ရုံက ငါ့ကို ပြန်ဝါးမျိုနေတာပဲ"
မြွေနတ်ဆိုးသည် ဝတ်ရုံအတွင်းမှရူးသွပ်ဖွယ်ရာ စုပ်ယူအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။
အဘယ်ကြောင့်နည်း ယခင်တုန်းက တိုက်ခိုက်မှုများတုန်းကလည်း သူ့ထံသာ ဦးတည်ခဲ့သည်။ ယခုလည်း သူ့ကိုသာ ပစ်မှတ်ထားပြန်နေ၏။
တစ်ဖက်လူက ကျန်သည့် နတ်ဆိုးတွေကို မမြင်ဘဲ သူ့တစ်ယောက်တည်းကိုသာ မဲ၍တိုက်ခိုက်နေသကဲ့သို့ပင်။
အမှန်တကယ်တွင် မြွေနတ်ဆိုး သတိပေးစရာမလိုပေ။ အခြား နတ်ဆိုးဧကရာဇ်များသည် ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် တောက်လောင်နေသော နတ်ဖီးနစ်ငှက်အသွင် ယူထားသည့် ရှန်းယီကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကြသည်။
မျိုးစုံသောနတ်စွမ်းရည်များသည် ရှန်းယီ၏ ကျောဘက်သို့ ကျရောက်လာသည်။
သို့သော် သူသည် ဝတ်ရုံ၏စုပ်ယူမှုကို ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်၍ အနည်းငယ်မျှပင် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိပေ။ သူသည် ဂရုမစိုက်စွာဖြင့် လှံရှည်ကို မြွေနတ်ဆိုး၏ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ဆက်လက် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
ပြိုင်ဘက်ငါးယောက်ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူသာ နတ်ဆိုးအုပ်စု၏ အလှည့်ကျ တိုက်ခိုက်မှုကြားတွင် အချိန်ဆွဲနေမိပါက ရှန်းယီကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံ ရှိသူပင်လျှင်ကြာရှည်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် သူ့တိုက်ကွက်တိုင်းသည် ပြတ်သားနေသည်။ အားအနည်းဆုံးကောင်မှ စတင်ကာ တစ်ကောင်ချင်းစီကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
"..."
ရွှေတောင်ပံနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် လက်ထဲမှ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရွှေမြှားကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးထဲတွင် ပြင်းထန်သောဆုံးဖြတ်ချက်များ ပေါ်လာသည်။
ဤပစ္စည်းကို သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်အတွက် ချန်ထားရမည်။
ဝတ်ရုံသည် မြွေနတ်ဆိုး၏အသက်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနေသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်းယီ၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားသည်လည်း လျင်မြန်စွာကုန်ဆုံးနေ၏။
သူမ လိုချင်သည်မှာ ရှန်းယီကို မောင်းထုတ်ရန်မဟုတ်၊ သူ့အသက်ကို လိုချင်ခြင်းဖြစ်သည်။ မြွေနတ်ဆိုး သေသွားလျှင်ပင် အမှားအယွင်း ခံ၍မဖြစ်ပေ။
"အသူရာမြစ်ရတနာအိုး"
ဝက်ဝံခေါင်းနတ်ဆိုးဧကရာဇ် သည် ရတနာအိုးကို အသုံးပြုရာတွင် ကျွမ်းကျင်မှုမရှိဘဲ နှစ်ကြိမ်ခန့် စမ်းသပ်ပြီးနောက် အိုး၏ကျဉ်းမြောင်းသော အဝမှ မဲနက်ပြီးကြီးမားသော မြစ်ရေကြီး ပန်းထွက်လာကာ ကောင်းကင်ယံရှိ ပုံရိပ်နှစ်ခုကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားသည်။
သူတို့သည် နတ်ဆိုးများဖြစ်သော်လည်း ဝတ်ရုံများကိုနှမြောသဖြင့် ကိုယ်ယောင်မှန်ကို မဖော်ထုတ်ချင်ကြပေ။ ထို့ကြောင့် ခဏတာမျှ အဟန့်အတား ဖြစ်နေကြသည်။
နောက်ကျိနေသော မြစ်ရေသည် လျင်မြန်စွာ ရစ်ခွေစုစည်းသွားပြီး နာကျည်းနေသော ဝိညာဉ်များ၏ငိုရှိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။
"ဝုန်း"
ရွှေတောင်ပံနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ သူမ၏တောင်ပံများကို ဖြန့်ကာ မြစ်ရေထက်သို့ ရုတ်ခြည်း ပျံတက်သွား၏။
သူမ၏ ဒေါင်လိုက်မျက်လုံးအိမ်များသည် အတွင်းမှ ပြောင်းလဲမှုများကို စိုက်ကြည့်နေ၏။ သူမ၏ ရွှေရောင်တောင်ပံများပေါ်မှ အလင်းရောင်သည် ပိုမို တောက်ပလာပြီး ထူထဲလာသည်။
ထိုစဉ်ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်ကျိနေသော မြစ်ရေကြီးသည် တိုက်ရိုက်ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားမည့် သည်းထန်သော မိုးရေများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထိုအရေးပါသော အခိုက်အတန့်တွင် ရွှေတောင်ပံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် အောက်သို့ ထိုးဆင်းလိုက်၏။ အောက်ရှိ ပုံရိပ်များကို သေချာမခွဲခြားနိုင်ခင်မှာပင် သူမ၏တောင်ပံများမှ အလင်းရောင်များသည် ဓားမိုးရေစက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အောက်ရှိ အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
ဘန်း
သူမ၏မေးရိုးကို ခြေကန်ချက်တစ်ခု ထိမှန်သွား၏။
လေးညှို့မှလွတ်ထွက်သွားသော မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ သူမ၏တစ်ကိုယ်လုံး နောက်သို့ လွင့်စင်ထွက်သွားသည်။
ရှန်းယီသည် မြွေနတ်ဆိုးမြေပေါ်သို့ ကျသွားမှသာ လှံတံပေါ်ရှိ အလောင်းကို အေးဆေးစွာခါထုတ်လိုက်သည်။ နန်ယန်ဝတ်ရုံမှာ စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးမှုကို မခံနိုင်တော့သော်လည်း ပျက်စီးခြင်းမရှိဘဲ ကျန်ရစ်နေသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်...
သူ့ပုံရိပ်သည် ရွှေတောင်ပံနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ အပေါ်ဘက်တွင် ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သောမျက်နှာသည် သူ၏ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများထဲတွင် ထင်ဟပ်နေခဲ့၏။
ရှန်းယီသည် လှံကိုလက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ စိုစွတ်နေသော ဆံပင်များအောက်ရှိ သူ့မျက်နှာထားတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပိုမို ပြင်းထန်လာပေ၏။
လှံသွားသည် အမျိုးသမီး၏လည်ပင်းဆီသို့ ရုတ်တရက် ထိုးစိုက်ကျလာပေသည်။
မီးတောက်များပြန်လည်တောက်လောင်လာပြီး အကန့်အသတ်မဲ့သော အင်အားဖြင့် သူမကို မြေကြီးပေါ်သို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ရိုက်ချလိုက်၏။
ဤအရာက ရင်းနှီးနေသောမြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။
ဝတ်ရုံပေါ်ရှိ အစီအရင်များ ဖြည်းညှင်းစွာ ကွဲအက်သွားသည်။
သို့သော် မြွေနတ်ဆိုးကဲ့သို့ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်မနေဘဲ ရွှေတောင်ပံနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် လှံသွားကိုလက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ကာ အစွယ်များကို ဖော်ထုတ်၍ ဟိန်းဟောက်ရင်း လှံရှည်ကိုတွန်းထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။
"ရွှေတောင်ပံ... ငါ မင်းကို ကူညီမယ်"
သမင်ခေါင်းနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် အနောက်မှနေ၍ ရုတ်တရက် ပျံသန်းဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ ထက်မြက်သော ဦးချိုများဖြင့် ရှန်းယီကို တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
သို့သော် သူ၏တိုက်ခိုက်မှု မပြီးဆုံးခင်မှာပင် ရှန်းယီသည် ရုတ်တရက် လှည့်ကာသမင်နတ်ဆိုး၏ မျက်နှာကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နတ်ဆိုးကိုးကောင်သည် ဖီးနစ်ငှက်၏ရှည်လျားသော အော်မည်သံနှင့်အတူ တစ်ပြိုင်နက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။
သွေးများနှင့် မီးတောက်များ ရောယှက်ကာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
သမင်နတ်ဆိုးသည် လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ပေပေါင်းရာချီ လွင့်စင်သွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ ဝိညာဉ်စိုက်ခင်း မြေပြင်ပေါ်တွင်မြောင်းတစ်ခုသဖွယ် ထွန်ရက်သွားစေသည်။
ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ရွှေတောင်ပံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် ရုတ်တရက် ရုန်းထွက်လိုက်သည်။ သူမ မောဟိုက်စွာဖြင့် ရှန်းယီကို စိုက်ကြည့်နေပေ၏။
ထို့နောက် သူမ အမှန်တကယ်ပင် ရယ်မောလိုက်သည်။ "နင်... နင် နောက်ဆုံးတော့ ကာကွယ်လိုက်ရပြီပေါ့"
ထိုလက်သီးချက်သည် အလွန်အစွမ်းထက်ပုံ ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ရှန်းယီ၏ အခြေအနေကို ဖော်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။
စောစောက နတ်ဆိုးဧကရာဇ်အများအပြား ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်စဉ်ကပင် သူသည် မြွေနတ်ဆိုးကိုသာ အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ လက်သီးဖြင့် ကာကွယ်လိုက်ခြင်းက သူ၏ဝတ်ရုံစွမ်းအင်ကုန်ဆုံးမှုကို ဆက်လက် မတောင့်ခံနိုင်တော့ကြောင်း ပြသနေသည်။
"နင်..."
ရွှေတောင်ပံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် ရက်စက်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ဖဝါးတွင် သဲရှင်များပါဝင်သော စိတ်ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့ကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ "ထွက်ပြေးဖို့ မစဉ်းစားနဲ့တော့"
သူမ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ထိုစိတ်ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့ကို သူမ၏ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် မျိုချလိုက်သည်။ သူမ ဤအရာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသရွေ့ ရှန်းယီအနေဖြင့် ထူးဆန်းသော တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
"ရှန်းဖုန်း... ငါ့ကို လာကူညီဦး"
သူမ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ဝတ်ရုံလက်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုထွက်လာခဲ့၏။
သို့သော် ကျောက်စိမ်းပြားထံမှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရရှိပေ။ ထို့အစား ၎င်းသည် တိုက်ရိုက်ပင် ကြေမွသွားသည်။
ရွှေတောင်ပံနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း မူမမှန်သည့်ပုံစံ မပြပေ။ ရှန်းဖုန်းဆိုသည်မှာ နည်းစနစ်တစ်ခုမဟုတ်ဘဲ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ နာမည်ဖြစ်သည်။
"သူ အားကုန်ခါနီးပြီ... တိုက်ကြတော့"
ရွှေတောင်ပံနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရွှေမြှားကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ကျန်ရှိသော နတ်ဆိုးဧကရာဇ်သုံးပါးသည်လည်း ဖြည်းညှင်းစွာ တိုးကပ်လာကြပြီး လက်ထဲမှ မှော်လက်နက်များကို အသီးသီးထိန်းချုပ်ထားကြသည်။
"..."
ရှန်းယီ၏အကြည့်က သူတို့ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ နတ်ဆိုးအမြုတေ တစ်ဆုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
နတ်ဆိုးများ၏ရှေ့မှောက်တွင်ပင် သူသည် အမြုတေများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဝါးစားလိုက်၏။
သွေးစအကြွင်းအကျန်များက သူ့နှုတ်ခမ်းကို နီရဲသွားစေပြီး သပ်ရပ်ဖြူဖွေးသော သွားများကို ပိုမို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ဖြစ်စေသည်။
နတ်ဆိုးများက သူတို့၏မှော်လက်နက်များကို ပစ်လွှတ်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ညာဘက်လက်မောင်းသည် ရုတ်တရက် အားကုန်သုံးကာ လက်ထဲမှ ယိုဝေလှံတံကို ပစ်လွှတ်လိုက်၏။