အခန်း (၁၇၅)

အခန်း။ ၁၇၅

“အားနည်းလိုက်တာ... တကယ်ကို အားနည်းလွန်းတယ်”

ကျန်းချီ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ငါ့ရဲ့ ခွန်အား ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပဲ သုံးရသေးတယ်။ ခင်ဗျားတို့ ဒီလောက်တောင် မတောင့်ခံနိုင်ဘူးလား”

အေးအေးဆေးဆေး တည်ငြိမ်နေသော ကျန်းချီနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းပညာရှင် သုံးဦးမှာမူ သူ၏ရှေ့တွင် ပြိုလဲနေကြပြီဖြစ်သည်။ အကြီးအကဲချုပ် ကျိုးပုဖုန်းမှာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိတော့ဘဲ လဲကျနေပြီဖြစ်ကာ ဂိုဏ်းချုပ် ဝေယိုသောက်နှင့် ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းကြီးတို့မှာမူ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှ သွေးများ စီးကျလျက် မျက်နှာများမှာလည်း ဖြူဖျော့နေတော့သည်။

ဤသည်မှာ ပြင်းထန်သော ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုအတွင်း ရရှိခဲ့သည့် ပြင်ပမှ ရိုက်ခတ်မှုနှင့် တန်ပြန်သက်ရောက်မှုဒဏ်ရာများပင်။ သိုင်းပညာရှင်များနှင့် မတူသည်မှာ သာမန်သိုင်းသမားများတွင် လက်နက်များမှတစ်ဆင့် စီးဝင်လာသော ဧရာမအင်အားများကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်သည့် စစ်မှန်သော ခွန်အားမရှိကြချေ။ သူတို့သည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့်သာ အတင်းအဓမ္မ အောင့်ခံနေကြရခြင်းပင်။

သို့သော် သိုင်းပညာရှင်နှင့် သိုင်းသမားကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ ထိုမျှသာ မကသေးချေ။

ကျန်းချီ၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျံလွှားငှက်တစ်ကောင်အလား ပေါ့ပါးစွာဖြင့် အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းကြီးရှေ့သို့ အလွယ်တကူ ရောက်ရှိသွားသည်။

“သေပေတော့”

သာမန်ဓားများထက် နှစ်ဆ၊ သုံးဆခန့် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော လေးလံသောဓားကြီးမှာ လေထုကို ဖြတ်၍ ရက်ရက်စက်စက် ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။

တောင်….

ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းကြီးသည် သူ၏ သံမဏိလက်သီးကို သုံးကာ ထိုဓားကို အသည်းအသန် ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ဓားကြီး ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်အောင် တားဆီးထားသည်။

“ဟမ်”

ကျန်းချီ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး လေးလံသောဓား၏ ထိပ်ဖျားမှနေ၍ တစ်ပေခန့် ရှည်လျားသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထိုးထွက်လာတော့သည်။

ဗြိ…

ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းကြီးမှာ အချိန်မီ မရှောင်နိုင်ဘဲ သူ၏ လည်ပင်းကို ထိုအဖြူရောင်အလင်းတန်းက တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားတော့သည် သူ၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များ ပြူးကျယ်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အင်အားမဲ့စွာ လဲကျသွားတော့သည်။

အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဝှက်ဖုံးထားခဲ့သော လျှို့ဝှက်လက်နက်ကြီးဖြစ်သည့် ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းကြီးပင်လျှင် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်တွင် မတောင့်ခံနိုင်ခဲ့ချေ။ ဂိုဏ်း၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် ကံကြမ္မာကို သူလည်း မပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပေ။

“ဒါက ဓားစွမ်းအင်ပဲ။ စစ်မှန်တဲ့ ခွန်အားကို ဓားထဲကို ပေါင်းစပ်ထည့်လိုက်ရင် ဓားစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာ”

“ဓားစွမ်းအင်က လက်နက်ရဲ့ စွမ်းအားကို ပိုပြီး ပြင်းထန်စေတာပဲ”

“ဓားစွမ်းအင်က မမျှော်လင့်ဘဲ ပေါ်လာတတ်တာဆိုတော့ ကာကွယ်ဖို့ တော်တော်ခက်တယ်”

“သိုင်းပညာရှင်တွေ တကယ် အလေးအနက်ထားပြီး တိုက်ပြီဆိုရင် စွမ်းအင်စက်ဝန်းပြည့် ပညာရှင် သုံးယောက် ပူးပေါင်းရင်တောင် အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိဘူး”

ကြည့်ရှုနေသူများမှာ မှင်တက်သွားကြသည်။ သိုင်းပညာရှင်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း တစ်ကြိမ်ပင် မြင်တွေ့ရခဲလှသည်။ ယခုအခါတွင် ကောလာဟလအဖြစ်သာ ကြားဖူးခဲ့သော နည်းဗျူဟာများကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့နေရသဖြင့် ဖော်ပြမတတ်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြတော့သည်။

တိုက်ပွဲကွင်းပြင်အတွင်း၌မူ

ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းကြီး ကျဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး ကျိုးပုဖုန်းမှာလည်း လဲကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဝေယိုသောက် တစ်ဦးတည်းသာ အသက်လုကာ ရုန်းကန်နေရတော့သည်။ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ သာလွန်လှသော အရှိန်အဟုန်နှင့် ခန့်မှန်းရခက်သော ဓားစွမ်းအင်တို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူသည် လုံးဝ အရေးနိမ့်နေပြီး အသက်မှာ ဆံခြည်မျှင်တစ်မျှင်သာ ကျန်တော့သည့် အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်နေ၏။

သို့သော် ကျန်းချီသည် သူ့ကို ချက်ချင်း အပြတ်မသတ်သေးချေ။ ယင်းအစား သူသည် ဓားစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုကာ ဝေယိုသောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့တွင် နီရဲသော ဒဏ်ရာများကို ရက်ရက်စက်စက် လိုက်လံထွင်းထုနေတော့သည်။ ဤသည်မှာ သေဒဏ်ပေးခြင်းထက်ပင် ပို၍ ဆိုးရွားလှသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုပင်။ ခဏချင်းမှာပင် ပိန်လှီသောအဘိုးအို ဝေယိုသောက်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးချင်းချင်းနီနေသော သွေးလူသားကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

“ဒီနေ့ပြီးရင် အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်းဆိုတာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူး”

ကျန်းချီသည် လူကို နှိပ်စက်နေရင်းမှပင် အေးဆေးစွာ ပြုံးနေဆဲပင်။

ယနေ့တွင် သူသည် သူ၏ အစွမ်းအစကို ပြသကာ လေးလံသောဓားဂိုဏ်း၏ အမြင့်ဆုံး ဂုဏ်သိက္ခာကို တည်ဆောက်လိုနေခြင်းပင်။ သူနှင့် ရန်သူဖြစ်လျှင် မည်သို့ဖြစ်မည်ကို အခြားသူများ သိသွားအောင် သတိပေးလိုခြင်းပင်။ ဝေယိုသောက်ကို သတ်ပစ်ရုံတင်ဆိုလျှင် သူ့အတွက် သဘောထားကြီးလွန်းရာ ရောက်နေမည်ဖြစ်သလို သတိပေးချက်တစ်ခုအဖြစ်လည်း လုံလောက်မည်မဟုတ်ပေ။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး”

“ဒီကောင်က တကယ်ကို ရက်စက်လွန်းတယ်”

“တောက်... ငါ့ဘာသာငါ အားနည်းနေတာကိုပဲ နာကျည်းမိတယ်”

အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်းမှ ကျန်ရှိနေသော တပည့်များသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသအဟုန်ဖြင့် သွေးရောင်လွှမ်းနေကြသည်။ သူတို့သည် ဝင်ရောက်ကူညီချင်သော်လည်း လှောင်ပြုံးပြုံးနေသော လေးလံသောဓားဂိုဏ်းသားများ၏ ပိတ်ဆို့မှုကို ခံထားရသည်။

“ဘာလို့ ဒီလောက်လောနေရတာလဲ မင်းတို့အလှည့်ကလည်း မကြာခင် ရောက်တော့မှာပါ”

လေးလံသောဓားဂိုဏ်းသားတစ်ဦးက ပြောင်လှောင်လိုက်သည်။ ကြည့်ရှုနေသူ အများအပြားမှာလည်း ထိုမြင်ကွင်းကို ဆက်မကြည့်လိုကြတော့ဘဲ အချို့မှာ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။ အနိုင်အရှုံးက ထင်ရှားနေပြီဖြစ်ရာ အဆုံးအထိ စောင့်ကြည့်နေရန် မလိုတော့ချေ။

ထိုစဉ်

ရွှူး…

အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းကာ ကျန်းချီဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပျံသန်းလာသည်။ ကျန်းချီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လေးလံသောဓားကြီးကို အသာအယာ လွှဲယမ်းကာ ထိုအလင်းတန်းကို တိကျစွာ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ဖောက်…

ထိုအဖြူရောင်အလင်းတန်းမှာ တစ်စစီ ကြေမွသွားပြီး အစအနများသည် ဘေးနားရှိ လေးလံသောဓားဂိုဏ်းသား အချို့ဆီသို့ လွင့်စင်သွားရာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ကြည့်ရှုနေသူများသည် ထိုအလင်းတန်းမှာ ကျောက်ခဲ တစ်လုံး ဖြစ်နေကြောင်း အံ့ဩစွာ သတိထားမိလိုက်ကြသည်။

“ခွန်အားကတော့ မသေးဘူးပဲ”

ကျန်းချီက အသံကို နှိမ့်ကာ ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အဝေးတစ်နေရာမှ အရိပ်

တစ်ခုသည် လေထဲသို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်လာပြီး ဤနေရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆင်းသက်လာနေသည်။

ဘုန်း….

ကောင်းကင်ထက်မှ ကြယ်တံခွန်တစ်ခု ပြုတ်ကျလာသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆင်းသက်လိုက်ရာ အောက်ခြေရှိ အပြာရောင် ကျောက်ပြားများမှာ အကြီးအကျယ် ကျင်းခွက်ဖြစ်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်များ တလိပ်လိပ် တက်လာတော့သည်။

“ဒီနေ့... လေးလံသောဓားဂိုဏ်းကို မြေလှန်ပြီး ဖျက်ဆီးပစ်မယ်”

ထိုရိပ်ပုံက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဖုန်မှုန့်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အခါ လူတိုင်းသည် ထိုသူ၏ ရုပ်သွင်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်

လိုက်ရသည်။ အသက် ၂၀ ခန့်ရှိသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ထူထဲသော မျက်ခုံးများနှင့် ရဲရင့်သော အရှိန်အဝါများ ကိန်းအောင်းနေသည်။ သူသည် ကျန်းချီကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို စတင်တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့်ပုံပင်။

“ဒါ... ဒါ လုံယီပဲ”

အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်းသားများအားလုံး အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ယခုမြင်နေရသော လုံယီမှာ သူတို့သိထားသည့် လုံယီနှင့် မတူတော့ဘဲ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရဲပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း ရန်သူကို လုံးဝ အလျှော့မပေးဘဲ တင်းခံထားနိုင်သည်။

သို့သော် အပြင်ဘက်မှ ကြည့်ရှုနေသူများမှာမူ လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

“ဒီလူငယ်က ဘယ်သူလဲ”

“သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါအရဆိုရင် ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းငယ်အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာလေ။ ဒါနဲ့များ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုယှဉ်မှာလဲ”

“ပြောရခက်တယ်... ခုနက ကောင်းကင်က ဆင်းသက်လာတဲ့ အရှိန်ကို ကြည့်ရတာ သာမန်လူတစ်ယောက် လုပ်နိုင်တဲ့အဆင့် မဟုတ်ဘူး”

လုံယီ၏ ကျော်ကြားမှုမှာ အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်း၏ ပါရမီရှင်များဖြစ်သော ချန်းမူကျု သို့မဟုတ် လီယာကွီတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် များစွာနိမ့်ကျနေသေးသဖြင့် ပြင်ပအင်အားစုများက သူ့ကို လုံးဝ မသိကြချေ။ သို့သော် ကိစ္စရပ်တိုင်းတွင် ချွင်းချက်ရှိစမြဲပင်။

“သခင်မလေး... အဲဒါ လုံယီပါလား”

ပန်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးငယ်လေး ရှောင်ချန်းက ထျန်းစူးရှီ၏ နားနားသို့ ကပ်၍ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ အဖြူရောင်ဝတ်စုံဖြင့် ကျော့ရှင်းနေသော ထျန်းစူးရှီမှာ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုလှပနေသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ စိုးရိမ်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် လူတစ်ဦးတည်းအပေါ်သို့သာ အကြည့်ကို စိုက်ထားမိတော့သည်။

“အဖေ... မြန်မြန်သွားပြီး လုံရှုကို ကူညီပေးပါဦး”

အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ရှီချိုင်ဖုန်းသည် ခြေဗလာနှင့် မုတ်ဆိတ်ဗလဗွ ဖြစ်နေသော အဘိုးအိုတစ်ဦးကို အတင်းတွန်းအားပေးနေသည်။ အဘိုးအိုက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး “သူက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ ငါ့ရဲ့ သမက်လောင်းလား။ မဆိုင်တဲ့လူတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ အခုမှ အဆင့်တက်ထားတဲ့ သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ကို ငါက သွားတိုက်ရမှာလား ငါက အရူးလား”

“သူက သမီးရဲ့အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာလေ။ အဖေမသွားရင် သမီးဘာသာ သွားမယ်”

ရှီချိုင်ဖုန်းက အရှေ့သို့ ပြေးထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အဘိုးအိုက လှမ်းဆွဲထားလိုက်သည်။

“မလောပါနဲ့... အဲဒီကောင်က လူအ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတစ်ခုခုတော့ ကြံစည်ထားမှာပါ”

ထိုသို့ ပြောလိုက်သော်လည်း အဘိုးအိုမှာ စဉ်းစားမရဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်နေမိသည်။ ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းငယ် အဆင့်သို့ ခုမှတက်ထားသော လုံယီက ဒီအခြေအနေကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းမလဲ။

လုံယီတွင် မွေးရာပါ နတ်ဘုရားခွန်အားရှိသည်မှန်သော်လည်း အလွန်ဆုံးရှိမှ ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းကြီးအဆင့်ကိုသာ ယှဉ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး စွမ်းအင်စက်ဝန်းပြည့်ကိုပင် နိုင်ရန် မသေချာချေ။ သိုင်းပညာရှင်အဆင့်နှင့်ဆိုလျှင်မူ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှသည်။

“ကောင်လေး... မင်း နောက်နေတာလား”

လုံယီ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ကျန်းချီက ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

သူ့ရှေ့မှ ဤ ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းငယ် အဆင့် သိုင်းသမားလေးက သူ၏ တစ်ဂိုဏ်းလုံးကို အမြစ်ပြတ်

ချေမှုန်းပစ်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်နေခြင်းပင်။

ကျားအုပ်ကြီးကို သတ်ပစ်မည်ဟု ကြုံးဝါးနေသော ပိုးကောင်လေးတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။ ကျန်းချီအတွက်မူ ဤသည်မှာ ရယ်စရာအကောင်းဆုံး ဟာသတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

သူသည် စကားပင် တုံ့ပြန်မနေတော့ဘဲ လုံယီထံသို့ ဓားဖြင့် အသာအယာ လှမ်းထိုးလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ငါးစာလေးအတွက် စကားများနေရန် မလိုဘဲ ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် အဆုံးသတ်ရန် လုံလောက်သည်ဟု သူ ယူဆထားသည်။

သို့သော် တစ်ဖက်မှ လူငယ်လေးသည် သူ၏ ရင်ဘတ်အတွင်းမှ ငွေရောင်ပုဆိန်တိုလေးတစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ သူ့ထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ခုတ်ချလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ ကျန်းချီ၏ မျက်နှာတွင် အထင်သေးသော အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းနေပြီး ဤကောင်လေး၏ ခေါင်းကို ချက်ချင်းပင် ပိုင်းဖြတ်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

သူ့ထံသို့ လာနေသော ပုဆိန်ချက်မှာ အစပိုင်းတွင် ပျော့ပျောင်းအားနည်းပုံ ပေါ်သော်လည်း လမ်းခုလတ်တွင် ရုတ်တရက် အရှိန်မြင့်တက်လာကာ လေထုကို ခွဲထွက်သွားသောအသံမှာ ဝိညာဉ်ဆိုးတစ်ခု အော်ဟစ်လိုက်သကဲ့သို့ပင် စူးရှလှသည်။

တောင်..

ပုဆိန်နှင့် ဓား ထိတွေ့သွားသံမှာ နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်လှသည်။ လက်နက်နှစ်ခု ထိတွေ့ရာနေရာမှ မြင်သာသော အဖြူရောင် တုန်ခါလှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။

“အား…”

အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော လေးလံသောဓားဂိုဏ်းသား အချို့မှာ ခေါင်းကို ကိုင်ကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ကြတော့သည်။ ကျင့်စဉ်နိမ့်ပါးသူများမှာမူ နားထဲမှ သွေးများပင် စိမ့်ထွက်လာ၏။

ထိတွေ့လိုက်သည့် ခဏမှာပင် လုံယီသည် တစ်ဖက်မှ သိုင်းပညာရှင်မှာ သိသိသာသာ ပိုမိုသန်မာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ပုဆိန်၏ ရှေ့ဆက်တိုးမည့် အရှိန်မှာ ရပ်တန့်သွားရုံသာမက နောက်သို့ပင် ပြန်ဆုတ်တော့မည့် အသွင်ရှိနေသည်။ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် သာမန် စွမ်းအင်စက်ဝန်းပြည့် သမားတစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အခြေခံခွန်အားမှာ အဆမတန် တိုးတက်မသွားသော်လည်း သာမန်လူထက်မူ အပြတ်အသတ် သန်မာနေဆဲပင်။

သို့သော်...

နဂါးဖောက်ခွဲသိုင်း…

လုံယီသည် သူ၏ လျှို့ဝှက်သွေးကို အသုံးပြုကာ ရင်ဘတ်ရှိ နဂါးမှတ်ကို ရိုက်နှက်နှိုးဆော်

လိုက်ရာ သွေးစွမ်းအင်များမှာ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ကြွက်သားများမှာ တောင်ကုန်းငယ်လေးများအလား ဖောင်းကားလာပြီး ထိုအင်အားအားလုံးကို လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းသို့ စုစည်းကာ ပုဆိန်ကို ကိုင်ထားသော လက်မောင်းဆီသို့ ရေတံခွန်အလား စီးဆင်းစေလိုက်သည်။

ပထမတိုက်ချက်တွင် ပါရှိသော ပေါင်ချိန် တစ်သောင်းအားမှာ ဒုတိယအကြိမ် ပေါက်ကွဲထွက်လာသော အင်အားနှင့် ပေါင်းစပ်သွားကာ ပေါင်ချိန် နှစ်သောင်းကျော်အထိ မြင့်တက်သွားတော့သည်။

ကျန်းချီ၏ အံ့ဩတုန်လှုပ်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် လုံယီ၏ ပုဆိန်ချက်မှာ လေးလံသော ဓားကြီးကို ဖိနှိပ်ကာ မရပ်မနား တိုးဝင်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်တော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွားတော့သည်။

သို့သော် ကျန်းချီမှာ ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း ပျာယာခတ်မသွားချေ။ အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး စစ်မှန်သော ခွန်အားများက လုံယီ၏ တားဆီးမရသော အရှိန်အဟုန်ကို အနည်းငယ် ဟန့်တားပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ထိုအင်အားကို အသုံးချကာ လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ လေထဲတွင် လူသားဂျင်တစ်ခုကဲ့သို့ အကြိမ်ကြိမ် လည်ပတ်ရင်း သူ၏ အဖြူရောင် အလင်းလွှာကို အသုံးပြုကာ လုံယီ၏ ပြင်းထန်သော အားများကို လူစုခွဲဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့သည်။ ကျန်းချီသည် လုံယီကို လေးစားမှုအသစ်ဖြင့် ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုက်တော့သည်။

“မွေးရာပါ နတ်ဘုရားခွန်အားလား သွေးစွမ်းအင်ကို မြှင့်တင်ပေးတဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်လား”

“ဒီလောက် ပါရမီရှိတဲ့လူက အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်းမှာ လာပြီး နစ်မွန်းနေရတာ တကယ်ကို နှမြောစရာကောင်းတယ်”

ကျန်းချီက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူသည် လုံယီ၏ အစွမ်းအစကို နှမြောသလို မကြာခင် သေဆုံးရတော့မည့် လုံယီအတွက်လည်း သနားနေသည့် အမူအရာပင်။