အခန်း (၁၈၀)
Vol. 18 Ch. 180
အခန်း။ ၁၈၀
“ဘာပြောတယ်...”
လုံယီမှာ အလွန်အံ့ဩသွားသဖြင့် သူ၏လက်ထဲမှ ပုဆိန်ပင် လွတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။ သူသည် လက်ရှိတွင် အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်း၌ သိုင်းပညာအမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည့် အကြီးမားဆုံးသော စွမ်းဆောင်ချက်ကို ရရှိထားသည်မှာ အမှန်ပင်။
သို့သော် သူသည် ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးချေ။ ယခုကဲ့သို့ ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို လွှဲပေးရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ အလွန်အမင်း စောလွန်းနေခြင်းပင်။
ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်ခြင်းက အရှိန်အဝါကြီးမားလှသလို ဂိုဏ်း၏အရင်းအမြစ်အားလုံးကိုလည်း သာမန်တပည့်များထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအသုံးချခွင့် ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို အာဏာနှင့် တာဝန်မှာ ဒွန်တွဲနေစမြဲပင်။ ဂိုဏ်းသားများ၏ စားဝတ်နေရေး၊ တပည့်များကို လေ့ကျင့်ပေးခြင်း၊ မဟာဗျူဟာများ ချမှတ်ခြင်း၊ ဆုပေးဒဏ်ပေးခြင်း စသည့် သေးဖွဲသောကိစ္စများအားလုံးကို ဂိုဏ်းချုပ်ကသာ စီမံခန့်ခွဲရမည် ဖြစ်သည်။
လုံယီတွင် စွမ်းရည်ပြမျက်နှာပြင်ရှိနေသဖြင့် အရင်းအမြစ်များအပေါ် အလွန်အမင်း မှီခိုနေရန် မလိုဘဲ စွမ်းအင်များ စုဆောင်းရန်အတွက် အချိန်များစွာသာ လိုအပ်နေခြင်းပင်။
“ကျွန်တော့်မှာ ပါရမီနဲ့ သီလလည်း မပြည့်စုံသေးသလို စီမံခန့်ခွဲမှု အတွေ့အကြုံလည်း မရှိပါဘူး။ ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို ဘယ်လိုလုပ် လက်ခံနိုင်မှာလဲခင်ဗျာ”
ဤသို့တွေးတောရင်း သူက အသည်းအသန် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
“ငါတို့က သိုင်းသမားတွေပဲ။ အသန်မာဆုံးလူက ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်တာ သဘာဝကျပါတယ်”
ဝေယိုသောက်က ဆက်ပြောသည်။
“စီမံခန့်ခွဲတဲ့ ကိစ္စတွေကိုတော့ ငါတို့က မင်းကိုယ်စား လုပ်ပေးထားလို့ ရပါတယ်။ မင်းက လေ့ကျင့်မှုမှာပဲ အာရုံစိုက်နေပေါ့”
လုံယီကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို ဝေယိုသောက်သည် အသေးအဖွဲ ကိစ္စများတွင် အချိန်ကုန်မခံစေလိုသည်မှာ သဘာဝပင်။ လုံယီအတွက် အဓိကအကျဆုံးမှာ သိုင်းလေ့ကျင့်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ သူသာ လုံလောက်အောင် အင်အားကြီးမားနေသရွေ့ အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်းမှာ ဘယ်သောအခါမှ ယိမ်းယိုင်သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ဝေယိုသောက်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ လုံယီ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားသော်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်ရန်ကိုမူ ဆက်လက်ငြင်းဆန်နေဆဲပင်။ နှစ်ဦးသား အတော်ကြာ ငြင်းခုံဆွေးနွေးပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အပေးအယူတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်
ဝေယိုသောက်သည် ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် ဆက်လက်ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းတွင်းရှိ ကိစ္စရပ်အားလုံးကို စီမံခန့်ခွဲပေးမည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်ဟူသော ရာထူးအသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ထိုရာထူးသည် ဂိုဏ်းချုပ်ကဲ့သို့ပင် အခွင့်အာဏာများကို ရရှိမည်ဖြစ်သော်လည်း မည်သည့်တာဝန်မှ ထမ်းဆောင်ရန် မလိုပေ။ ၎င်းမှာ လုံယီအတွက် သီးသန့်ထုတ်လုပ်ထားသည့် ရာထူးတစ်ခုနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။
ရာထူးကို တရားဝင် အပ်နှင်းခြင်းမှာ ချက်ချင်းဖြစ်လာမည် မဟုတ်ဘဲ ခမ်းနားသော အခမ်းအနားတစ်ခု ကျင်းပကာ တစ်မြို့လုံး သိအောင် ကြေညာမည်ဖြစ်သည်။
“လာခဲ့... ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ တန်ဖိုးအရှိဆုံး အမွေအနှစ်ကို မင်းကို ပြရဦးမယ်”
လုံယီက ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို လက်ခံလိုက်သဖြင့် ဝေယိုသောက်မှာ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားပြီး သူ့ကို ဂိုဏ်းချုပ်စံအိမ်ဆီသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားတော့သည်။
ဂိုဏ်းချုပ်စံအိမ်ဆိုသည်မှာ အမည်နှင့်လိုက်အောင်ပင် ဂိုဏ်းချုပ်နေထိုင်ရာ နေရာဖြစ်သည်။ အတွင်းပိုင်း အပြင်အဆင်မှာ ရိုးရှင်းလှပြီး ပရိဘောဂများမှာလည်း အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ အပြင်ခန်းတွင် စားပွဲတစ်လုံး၊ ကုလားထိုင်တစ်လုံးနှင့် နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ကမ္ပည်းစာတန်းတစ်ခုသာ ရှိသည်။ ထိုကမ္ပည်းစာပေါ်တွင် ကြည်လင်သော ရေပြင်သည် နက်ရှိုင်း၏ဟူသော စာသားကို ခန့်ညားသော လက်ရေးဖြင့် ရေးထိုးထားသည်။
အတွင်းခန်းတွင်မူ သစ်သားခုတင်တစ်လုံးရှိပြီး ခေါင်းအုံးဘေးတွင် ဝါကျင့်ကျင့် အရောင်သန်းနေသော စာအုပ်ဟောင်းတစ်အုပ်ကို တင်ထားသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ အပေါ်ယံ မြင်ကွင်းသာ ဖြစ်သည်။
ဝေယိုသောက်သည် စားပွဲပေါ်ရှိ ဖယောင်းတိုင်ခုံအနီကို အသာအယာ လှည့်လိုက်သောအခါ ကလတ်ဟူသော မြည်သံနှင့်အတူ ကမ္ပည်းစာချိတ်ထားသော နံရံမှာ တဖြည်းဖြည်း နိမ့်ဆင်းသွားပြီး နောက်ကွယ်ရှိ လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ လုံယီ ယခင်ဘဝက သိုင်းကားများထဲတွင် မြင်ဖူးခဲ့သည့် လျှို့ဝှက်ခန်းများအတိုင်းပင်။
ထိုအခန်းမှာ စတုရန်းပေ တစ်ရာကျော်ခန့်သာ ကျယ်ဝန်းပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ငွေရောင်
တောက်နေသော သတ္တုသေတ္တာအချို့ ရှိသည်။ ၎င်းတို့ကို ထူးကဲဖောင်းသံဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရသည်။ နံရံလေးဖက်အနက် သုံးဖက်တွင် လင်းကျောက်များ မြှုပ်နှံထားသဖြင့် အခန်းတစ်ခုလုံးမှာ နေ့ခင်းဘက်ကဲ့သို့ လင်းထိန်နေသည်။
သို့သော် ကျန်ရှိနေသော နံရံတစ်ဖက်မှာမူ ထူးခြားနေသည်။ ထိုနံရံတွင် ပန်းချီကားတစ်ချပ်သာ ချိတ်ဆွဲထား၏။ ၎င်းမှာ သက်တမ်းရင့်လှသဖြင့် အနည်းငယ် ဝါကျင့်နေသော ရှားပါးဆေးရောင်စုံ ပန်းချီကားတစ်ချပ် ဖြစ်သည်။
ပန်းချီကားထဲတွင် သိန်းငှက်တစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်ယံ၌ အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကားကာ အထက်မှ ရဲရဲနီနေသော နေမင်းကြီးကို ခိုင်မာသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း ပျံသန်းနေသည်။ နေရောင်အောက်တွင် သိန်းငှက်၏ အမွေးအတောင်များမှာ အနီရောင်သန်းနေပြီး မီးတောက်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။
လုံယီသည် ထိုပန်းချီကားကို ကြည့်လိုက်သည်နှင့် မျက်လုံးကို မလွှဲနိုင်တော့ချေ။
သူ၏ အာရုံထဲတွင် နေမင်းကြီးကို မရမက လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသော သိန်းငှက်တစ်ကောင်ကို မြင်ယောင်လာသည်။ ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်း၊ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းမှု၊ လျှပ်စီးလက်မှု သို့မဟုတ် နေမင်း၏ လောင်မြိုက်မှုကြောင့် ခန္ဓာကိုယ် ကြေမွသွားလျှင်ပင် ထိုသိန်းငှက်၏ နေမင်းကို လိုက်လံရှာဖွေလိုသော စိတ်ဓာတ်မှာ ဘယ်သောအခါမှ ယိမ်းယိုင်သွားခြင်း မရှိပေ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုံယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်သွေးစီးကြောင်း သုံးခုမှာ တုံ့ပြန်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း ပြန့်ကားလာကာ နွေးထွေးပြီး သက်သောင့်သက်သာရှိသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းလာသည်။
“ဒါက...”
လုံယီမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားရသည်။
ဤပန်းချီကားကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် သူ၏အတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်သွေးများကို လှုံ့ဆော်နိုင်သည်
ဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် မှော်ဆန်လွန်းသည်။
“ဒါက ဘိုးဘွားစဉ်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက် ပန်းချီကားပဲ။ သက်တမ်းကတော့ နှစ်ပေါင်း ရာချီနေပြီ”
ဝေယိုသောက်က ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။
“အဆင့်မြင့်ဆုံး အသက်ရှူကျင့်စဉ်တွေမှာပဲ ဒီလို ပန်းချီကားမျိုး ပါရှိတတ်တာ။ ငါတို့ အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အမွေအနှစ်က ဝေနိုင်ငံရဲ့ သိုင်းလောကမှာတောင် ထိပ်တန်းအဆင့်ပဲ”
ဝေယိုသောက်သည် ထိုစစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက် ပန်းချီကား၏ အံ့ဖွယ်ထူးခြားပုံများကို လုံယီအား ရှင်းပြသည်။
အဝါရောင်အဆင့် အစွန်းရောက် အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်သူတိုင်းသည် ဤပန်းချီကားကို ပထမဆုံးအကြိမ် အလေးအနက် အာရုံစိုက်ကြည့်ရှုသည့်အခါတိုင်း သူတို့၏ အသက်ရှူကျင့်စဉ်အပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာတတ်သည်။ နောက်ပိုင်းအကြိမ်များတွင် ပထမအကြိမ်ကဲ့သို့ အာနိသင်မပြင်းထန်သော်လည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တိုးတက်မှုရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကြည့်ရှုခြင်းက ပန်းချီကားကို တဖြည်းဖြည်း ပျက်စီးစေနိုင်သဖြင့် မည်သူမျှ အလွယ်တကူ အချိန်အကြာကြီး ကြည့်ရှုခွင့်မရကြချေ။
“မင်း အချိန်ယူပြီး ဒါကို အရင်ဆုံး နားလည်အောင် ကြိုးစားကြည့်ဦး။ ငါ ခဏနေမှ ပြန်လာခဲ့မယ်”
ဝေယိုသောက်က ထိုသို့ပြောကာ လုံယီအား အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေရန် အခန်းအပြင်သို့ ထွက်၍ စောင့်ကြပ်ပေးနေတော့သည်။
လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်း လုံယီတစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူသည် ပန်းချီကားရှေ့တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ အာရုံစိုက်၍ ကြည့်ရှုနေလိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အနီးကပ်ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ သူ၏မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ ထပ်မံပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။
ငြိမ်သက်နေသော ပန်းချီကားမှာ လှုပ်ရှားမှုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။
သိန်းငှက်သည် အထက်မှ တောက်လောင်နေသော နေမင်းကြီးကို ခိုင်မာသောမျက်လုံးများဖြင့် အတောင်ပံခတ်ကာ လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသည်။ အလွန်အမင်း မောဟိုက်နွမ်းနယ်နေပြီး ပူပြင်းလှသော်လည်း စွန့်လွှတ်ရန်ဟူသော အတွေးမျိုး လုံးဝမရှိပေ။
“ကွိ”
၎င်းသည် မဆုတ်မနစ်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခုကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။
တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်၊ သုံးရက်...
သိန်းငှက်သည် ဆက်လက်ပျံသန်းနေပြီး နေမင်းကြီးမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်။ နောက်ဆုံး တစ်နေ့တွင်မူ ၎င်းသည် နေမင်းကြီးထံသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ သို့သော် ထိုခဏမှာပင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အသိစိတ်တို့မှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။ နေမင်း၏ အပူရှိန်ကြောင့် အရည်ပျော်သွားခြင်းလား သို့မဟုတ် နေမင်းနှင့် တစ်သားတည်း ပေါင်းစည်းသွားခြင်းလားဆိုသည်မှာ မသဲကွဲတော့ချေ။
ဘုန်း…
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လုံယီ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် ပန်းချီကားထဲမှ သိန်းငှက်ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး နေမင်းကို လိုက်လံရှာဖွေခြင်းနှင့် အိပ်မက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းတို့ကို ကိုယ်တိုင်တွေ့ကြုံခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ခဏတာ သိမြင်လိုက်မှု ဖြစ်သော်လည်း သိန်းငှက်၏ ဘဝတစ်ခုလုံးစာနှင့် ညီမျှနေတော့သည်။
သူ၏ အဝါရောင်အဆင့် အစွန်းရောက် အသက်ရှူကျင့်စဉ်မှာ အလိုအလျောက် စတင်လည်ပတ်လာသည်။
သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည်နှင့် စဉ်ဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားလာပြီး လေမှုတ်စက်တစ်ခုမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော အသက်ရှူသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လျှို့ဝှက်သွေး စီးကြောင်း သုံးခုမှာ သူ၏ ကြွက်သားများအတွင်း စီးဆင်းသွားပြီး ပျက်စီးနေသော သွေးကြောများကို ပြုပြင်ပေးကာ ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအင်များကိုပါ စုပ်ယူလိုက်တော့သည်။
စွမ်းအင်လည်ပတ်မှုလမ်းကြောင်းမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ယခင်ထက် ပိုမိုကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပြီး ထိရောက်မှုရှိလာသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
လျှို့ဝှက်သွေးများသည် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ စီးဆင်းလာပြီး အရှိန်အဟုန် အမြင့်ဆုံးအချိန်တွင် ပုံမှန်ထက် အဆပေါင်းများစွာအထိ မြန်ဆန်နေတော့သည်။ လုံယီ၏ အသားအရေမှာ ပြုတ်ထားသော ပုစွန်ထုပ်ကြီးအလား နီရဲလာကာ ကြွက်သားများ ဖောင်းကားလာပြီး အကြောများလည်း ထောင်ထွက်လာသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အဖြူရောင် ရေငွေ့တန်းများ တလိမ့်လိမ့် ထွက်ပေါ်လာပြီး လျှို့ဝှက်ခန်းတစ်ခုလုံးကို မြူနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသကဲ့သို့ပင်။ အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည်မသိပေ။ နောက်ဆုံးတွင် လျှို့ဝှက်သွေးများ ငြိမ်သက်သွားပြီး လုံယီ၏ အခြေအနေမှာလည်း တည်ငြိမ်မှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။
သူသည် စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက် ပန်းချီကား ကို မကြည့်ဘဲ အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကိုလည်း တကူးတက အသက်မသွင်းဘဲနှင့် လျှို့ဝှက်သွေးများသည် သတ်မှတ်ထားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း မှန်မှန်ကန်ကန် စီးဆင်းနေသည်ကို အံ့ဩဖွယ် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ အဝါရောင်အဆင့် အစွန်းရောက် အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံခြင်းက ခန္ဓာကိုယ်၏ ပင်ကိုယ်ဗီဇတစ်ခုအလား ဖြစ်သွားကာ အချိန်ပြည့် လည်ပတ်နေခြင်းပင်။
ဤအရာ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ လုံယီသည် သူ၏ စွမ်းရည်ပြမျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
[အမည်: လုံယီ]
[အသက်: ၁၉ / ၆၈]
[အဆင့်: တတိယအဆင့်ချီစွမ်းအား သိုင်းပညာရှင် (110/600)]
[ကျင့်စဉ်: အဝါရောင်အဆင့် အစွန်းရောက် အသက်ရှူကျင့်စဉ် (ဒုတိယအဆင့်၊ အောင်မြင်မှုအဆင့်ငယ် 0/1000 + နိဗ္ဗာန်နတ်ပန်း ၂ ပွင့်)၊ ဟူမိသားစု အသက်ရှူကျင့်စဉ် (မစတင်ရသေး 0/10)]
[စွမ်းရည်များ: လုံမိသားစု ပုဆိန်သိုင်း (အောင်မြင်မှုအဆင့်ငယ် 0/500)၊ အစွန်းရောက်လက်သီး (ကျွမ်းကျင်မှု 0/100)၊ ခဲပေါက်ခြင်း (ကျွမ်းကျင်မှု 0/30)၊ ပေါ့ပါးသော ခန္ဓာကိုယ်နည်းစနစ် (အောင်မြင်မှုအဆင့်ငယ် 0/200)၊ အခြေခံ လှံသိုင်း (အဆင့်သစ် 0/6)၊ လျှို့ဝှက်စွမ်းရည်: နဂါးဖောက်ခွဲသိုင်းနည်းစနစ် အပိုင်းအစ (၁)၊ စွမ်းအင်ချုပ်တည်းနည်း (အဆင့်သစ် 0/3)]
[ပါရမီ: ကျောက်ဖြစ်ခြင်း (အောင်မြင်မှုအဆင့်ငယ် 0/1000)၊ လျှပ်စီးအလား မြန်ဆန်ခြင်း (ကျွမ်းကျင်မှု 0/100)၊ ရုပ်ဖျက်ခြင်း (အဆင့်သစ် 0/50)]
[စွမ်းအင်: ၆၁၂]
ပန်းချီကားကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူ၏ အဝါရောင်အဆင့် အစွန်းရောက် အသက်ရှူကျင့်စဉ်သည် ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် မှ အောင်မြင်မှုအဆင့်ငယ်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
၎င်းသည် စွမ်းအင်အမှတ် ၃၀၀ ကို သက်သာစေရုံသာမက အဆင့်မြှင့်တင်ရန် နှိပ်လိုက်
သောအခါ [အသက်ရှူကျင့်စဉ် အောင်မြင်မှုအဆင့်ငယ်ကြောင့် တစ်နေ့လျှင် ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် ၃၀ တိုးတက်မည်] ဟူသော အချက်ပြချက် ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ ယခင်ကထက် ၃ ဆ ပိုမြန်လာခြင်းပင်။
ဆိုလိုသည်မှာ လုံယီအနေဖြင့် စတုတ္ထအဆင့်ချီစွမ်းအားအဆင့်သို့ ရောက်ရန် ၂ ပတ်ခန့်သာ ကြိုးစားရမည်ဖြစ်ပြီး ပဉ္စမအဆင့်ချီစွမ်းအား ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းကြီးအဆင့်သို့ ရောက်ရန် တစ်လကျော်သာ အချိန်ပေးရတော့မည်ဖြစ်သည်။
ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းကြီးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက အရိုးစုများမှာ သိသိသာသာ ခိုင်မာတောင့်တင်းလာပြီး ခွန်အားမှာလည်း အဆမတန် တိုးတက်လာမည်ဖြစ်သည်။ ယခုအခြေအနေတွင်ပင် လုံယီသည် နဂါးဖောက်ခွဲသိုင်း လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို မသုံးဘဲ တစ်လက်သီးတည်းဖြင့် ပေါင်တစ်သောင်းကျော် အင်အားကို ထုတ်ဖော်နိုင်သည်။ အကယ်၍ ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းကြီးအဆင့်သို့ ရောက်သွားပါက သူ၏ခွန်အားမှာ မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာမည်ကို လုံယီ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မျှော်လင့်နေတော့သည်။