ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း

လီမိသားစုစံအိမ်အပြင်ဘက်၊ တောင်ပတ်လမ်းအတိုင်း ဝေါယာဉ်တန်းတစ်ခုသည် ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာပြီး၊ စံအိမ်တံခါးရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

"သခင်ကြီး..." စံအိမ်၏ ကြီးကြပ်ရေးမှူးအချို့ ထွက်လာကြိုဆိုကြပြီး၊ ပိုးထည်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးကို ဝေါယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းရန် ကူညီပေးလိုက်ကြသည်။ ဤသူမှာ လီမိသားစုစံအိမ်၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်ပြီး၊ မျက်နှာတွင် နွေးထွေးသော အပြုံးတစ်ခု အမြဲတစေ ရှိနေတတ်သည်။

"ကျွန်တော့်ကို ဂရုစိုက်မနေကြနဲ့… မိန်းကလေးရွှဲ့ကို ကြိုဆိုကြဖို့က ပိုအရေးကြီးပါတယ်..." လီစံအိမ်ရှင်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြပြီး၊ နောက်ဘက်ရှိ ဝေါယာဉ်တန်းဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်နေကြသော အကြည့်များအောက်တွင်၊ ပိုးလိုက်ကာကို မလိုက်ရာ၊ ဝင်းပပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ချောမွေ့သော မျက်နှာလေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ သူမ၏ မျက်နှာထားမှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်ပြီး ရင့်ကျက်မှု ရှိလှပေသည်။

"မိန်းကလေးရွှဲ့..."

ဤအမျိုးသမီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ လီမိသားစုစံအိမ်၏ ကြီးကြပ်ရေးမှူးများနှင့် အစေခံများမှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး၊ နောက်ကွယ်မှ လူငယ်အချို့၏ မျက်လုံးများတွင်မူ အရောင်များ တောက်ပြောင်လာကြသည်။

ရွှဲ့လင်းရွှယ်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ကျော်ကြားသူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ ပရိသတ် အမြောက်အမြား ရှိလှသည်။ ယနေ့တွင် သူမကို လူကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခွင့်ရခြင်းမှာ၊ သူတို့အတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဂုဏ်ယူပြောဆိုနေရမည့် ကံကောင်းခြင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။

"မင်္ဂလာပါ အားလုံးပဲ..."

ဝေါယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းလာသော အမျိုးသမီးသည် အေးစက်သော အငွေ့အသက် အနည်းငယ် ရှိသော်လည်း၊ အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ပြုံးပြီး၊ ကြိုဆိုနေကြသော လူအုပ်ကြီးကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

တောင်ပိုင်းဂီတမျှော်စင်၏ ပင်မတပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ဤကဲ့သို့ ပရိသတ်များကို ဆက်ဆံရသော စည်းမျဉ်းများသည် သူမအတွက် အခြေခံအကျဆုံး ကျင့်စဉ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သဖြင့်၊ မည်သည့်အမှားအယွင်းမျှ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

သူမသည် ကိုယ်ကျပ်အပြာရင့်ရောင် ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ခါးတွင် ကျောက်စိမ်းဖဲကြိုးဖြင့် စည်းနှောင်ထားသဖြင့်၊ သူမ၏ သွယ်လျသော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ရှည်လျားသော အရပ်ကို ပေါ်လွင်စေကာ၊ လေအဝှေ့တွင် လွင့်မျောနေသော အဝတ်စများမှာ နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ ခန့်ညားလှပေသည်။

သူမ၏ အသားအရေမှာ ဖြူဖွေးပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းကာ၊ နေရောင်အောက်တွင် အလင်းပြန်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသဖြင့်၊ 'နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော အသားအရေ' ဟူသော စကားလုံးနှင့် အလွန်ပင် ကိုက်ညီလှပေသည်။

နှင်းများ ကျန်းနန်ကို ဖုံးလွှမ်းသကဲ့သို့ အေးစက်ပြီး လှပလှချေ၏။

ဤတောင်ပိုင်းဂီတမျှော်စင်၏ မျိုးဆက်သစ် အကောင်းဆုံးသော ကချေသည်နှင့် တူရိယာပညာရှင်လေး၏ ရုပ်ရည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလှသဖြင့်၊ သူမ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရောင်ခြည်များပင် မှိန်ဖျော့သွားသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။

သူမ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ဝေါယာဉ်များပေါ်မှလည်း၊ အမျိုးမျိုးသော ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ် ကျား၊ မ များ ဆင်းလာကြပြီး၊ အချို့မှာ စောင်းများကို ပိုက်ထားကြကာ၊ အချို့မှာ အထုတ်အပိုးများကို သယ်ဆောင်လာကြသည်။ သူတို့မှာ တောင်ပိုင်းဂီတမျှော်စင်မှ အပြင်စည်းတပည့်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ ပင်မတပည့်၏ အနီးတွင် အကူအညီပေးရန်နှင့် ဖျော်ဖြေပွဲများတွင် ပါဝင်ကူညီရန် လိုက်ပါလာကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ဆိုရလျှင်၊ ဤလူစုမှာ ရွှဲ့လင်းရွှယ်၏ အဖွဲ့သားများပင် ဖြစ်ကြချေသည်။

လူတိုင်း ဆင်းလာပြီးသောအခါ၊ လီစံအိမ်ရှင်က စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် "မိန်းကလေးရွှဲ့နဲ့ တောင်ပိုင်းဂီတမျှော်စင်မှ ပညာရှင်များခင်ဗျာ... အရင်ဆုံး စံအိမ်ထဲဝင်ပြီး အနားယူကြပါဦး... အထုတ်အပိုးတွေကို အစေခံတွေက သိမ်းဆည်းပေးပါလိမ့်မယ်... ညနေပိုင်းကျရင်တော့ ခမ်းနားတဲ့ ဧည့်ခံပွဲတစ်ခု ပြင်ဆင်ထားပါတယ်..."

"ဒုက္ခပေးမိပါပြီ လီစံအိမ်ရှင်..." ထိုသို့သော လောကွတ်စကားများကို ရွှဲ့လင်းရွှယ်ကိုယ်တိုင် ပြောစရာ မလိုဘဲ၊ သူမ၏ ဘေးရှိ အကူတပည့်တစ်ဦးက ရှေ့ထွက်ကာ လီစံအိမ်ရှင်နှင့်အတူ ဦးဆောင်ပြီး လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

လူအုပ်ကြီးမှာ အလွန်ပင် ခမ်းနားကြီးကျယ်လှပြီး၊ စံအိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။

"ကျွန်တော်တို့ လီမိသားစုစံအိမ်ဟာ တောင်နှင့် မြစ်ကို အမှီပြုထားပြီးတော့ ရှုခင်းတွေကလည်း အရမ်းကို လှပလှပါတယ်... အချိန်အခါ၊ နေရာနှင့် လူမှုပတ်ဝန်းကျင် အားလုံးကလည်း အရမ်းကို သင့်တင့်လှပါတယ်... မိန်းကလေးရွှဲ့အနေနဲ့ ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော်တို့ စံအိမ်ကို ရွေးချယ်ပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တာဟာ၊ တကယ့်ကို မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုတစ်ခုပါပဲ..." လီစံအိမ်ရှင်က လမ်းလျှောက်ရင်း တဟဲဟဲနှင့် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

တောင်ပိုင်းဂီတမျှော်စင်မှ တပည့်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။ "ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းအတွင်း ခင်ဗျားတို့ ဒီမှာ မိစ္ဆာတွေ သောင်းကျန်းနေတယ်လို့ ကြားရတယ်၊ အဲဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီးပြီလား... မိန်းကလေးရွှဲ့ အနားယူနေတုန်း အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မှာကို စိုးရိမ်မိတယ်..."

"စိတ်ချပါဗျာ..." လီစံအိမ်ရှင်က ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ပြီး အာမခံလိုက်သည်။

"မိစ္ဆာသောင်းကျန်းတယ် ဆိုတာကလည်း၊ ပြိုင်ဘက်တွေက လူလွှတ်ပြီး ခြောက်လှန့်နေတာပါ... မဟုတ်မတရား လုပ်ရပ်တွေပါပဲ... ကျွန်တော်တို့ ရှုတောင်ဂိုဏ်းက အင်မော်တယ် ဆရာသခင်တွေကို ပင့်ဖိတ်ထားပြီးသား ဖြစ်လို့၊ အကုန်လုံး ဖြေရှင်းပြီးပါပြီ... မိန်းကလေးရွှဲ့အနေနဲ့ စိတ်ချလက်ချ အနားယူနိုင်ပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ကလည်း လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆိုပါတယ်... ကျွန်တော့် ခေါင်းနဲ့ အာမခံပါတယ်၊ မိစ္ဆာတွေ လုံးဝ ထပ်ပေါ်လာမှာ မဟုတ်..."

စကားမဆုံးသေးမီမှာပင်၊ မလှမ်းမကမ်းမှ ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မြေငလျင်လှုပ်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုနှင့်အတူ၊ ဧရာမ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်သည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ထိုအဆောက်အအုံများလောက် မြင့်မားသော မည်းနက်သည့် ကျောခွံကြီးကို ကြည့်ရသည်မှာ၊ ဧရာမလိပ်ကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်ပုံရ၏။ ဤမျှ ကြီးမားသော ကိုယ်ထည်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားများ ရှိနေသော်လည်း၊ လူသားနယ်မြေတွင် မိမိ၏ မူလသဏ္ဌာန်ကို ဝင့်ကြွားစွာ ထုတ်ဖော်ဝံ့ခြင်းမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှပေသည်။

ခဏချင်းတွင်၊ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများမှာ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ရွှဲ့လင်းရွှယ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး၊ လက်ချောင်းလေးနှစ်ချောင်းကို ညင်သာစွာ စုစည်းလိုက်သည်။ သူမ၏ ဘေးရှိ တပည့်များမှာလည်း ချက်ချင်းပင် နေရာယူလိုက်ကြပြီး၊ သူမကို ပတ်လည်ဝိုင်းကာ ကာကွယ်လိုက်ကြလေသည်။ သူတို့မှာ သာမန် တူရိယာပညာရှင်များ မဟုတ်ကြဘဲ၊ အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများလည်း ဖြစ်ကြချေသည်။

"..." လီစံအိမ်ရှင်မှာမူ စကားလုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားရပြီး၊ သူ၏ လည်ပင်းကို မသိမသာ ပြန်စမ်းကြည့်မိကာ၊ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ဤရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသော ဧရာမလိပ်ကြီးမှာ အားလုံးကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သော်လည်း၊ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင်၊ ထိုဘက်အခြမ်းမှ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ပထမဦးစွာ၊ ဧရာမလိပ်ကြီးမှာ ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်ပြီး ပါးစပ်ထဲမှ မည်းနက်သော အလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ရန် ပြင်လိုက်ချေသည်။

သို့သော် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်၊ ထိုဘက်ရှိ ကောင်းကင်ယံမှ ခမ်းနားသော ဓားချီအလင်းတန်းကြီး တစ်ခုသည် ရေခဲနဂါးနှင့် မီးနဂါးတို့ ရစ်ပတ်နေသော ပုံစံဖြင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ယင်း၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

"ဒါက..."

"ကျင့်ကြံသူနဲ့ မိစ္ဆာတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲလား..."

"ဒီလို တိုက်ပွဲမျိုးက တွေ့ရခဲတယ်… ဒီစံအိမ်ထဲမှာ ဒီလိုကိစ္စမျိုး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး..."

"ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းလိုက်တဲ့ ဓားချီလဲ..."

"..."

တောင်ပိုင်းဂီတမျှော်စင်မှ တပည့်များ၏ ဆွေးနွေးသံများကို ကြားရသောအခါ၊ လီစံအိမ်ရှင်၏ မျက်နှာမှာ အဖန်ဖန် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ကြောက်ရွံ့မှုရော၊ အနေရခက်မှုပါ ဒွန်တွဲနေချေတော့သည်။

သူသည် ဘေးနားရှိ အိမ်တော်ထိန်းစွေ့ကို လှည့်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "အိမ်တော်ထိန်းစွေ့... ဘာဖြစ်နေတာလဲ... မိစ္ဆာတွေ အကုန်ရှင်းပြီးပြီလို့ မင်း ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား..."

"အရင်က အကောင်တွေကတော့ ရှင်းပြီးပါပြီ… ဒါကတော့ အသစ် ထပ်ရောက်လာတာ ထင်ပါတယ်..." အိမ်တော်ထိန်းစွေ့လည်း ဘာဖြစ်နေသည်ကို မသိရှိသဖြင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေရရှာသည်။

"တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ဖျော်ဖြေမှုတစ်ခုပါပဲ..." လီစံအိမ်ရှင်ခမျာ နာကြည်းစွာ ပြောလိုက်မိတော့သည်။

သူတို့ စကားပြောနေကြသော်လည်း ထွက်ပြေးရန် မပြင်ကြသည်မှာ၊ သူတို့ ဘေးတွင် အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများ ရှိနေသောကြောင့်သာ ဖြစ်၏။ ထိုဘက်မှ တိုက်ပွဲမှာမူ ချက်ချင်းဆိုသလို အဖြေထွက်သွားလေသည်။

ထိုလိပ်ကြီးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း၊ အခြားတစ်ဖက်မှ ဓားချီမှာမူ အရာရာကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအားဖြင့်၊ လိပ်ကြီး၏ အမာဆုံးသော ခံစစ်ကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုးဖောက်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး၊ အတွင်းထဲမှနေ၍ အပိုင်းပိုင်းပြတ်ထွက်အောင် ခြေမှုန်းပစ်လိုက်လေသည်။

လူတိုင်းသည် ဝေးကွာသော နေရာမှနေ၍ ရေခဲမီးတောက်ဖြင့် လိပ်ခေါင်းကို သန့်စင်လိုက်သော မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။

"ဒါက..." မြင်လိုက်ရသော သူတိုင်းမှာ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားကြရသည်။

"ဒါဟာ ရှုတောင်ဂိုဏ်းရဲ့ အဆောင်ဓားသိုင်းပဲ..." ရွှဲ့လင်းရွှယ်က အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရိုးရှင်းတဲ့ ရေခဲမီးတောက် အဆောင်ဓားသိုင်း ဆိုပေမဲ့… ချီစွမ်းအင်က အရမ်းကို ပြင်းထန်လွန်းတော့ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်တာပဲ... ကြည့်ရတာ ဒါဟာ ပဉ္စမအဆင့် အထွတ်အထိပ် ဒါမှမဟုတ် ဆဌမအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရဲ့ လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်... ရှုတောင်ဂိုဏ်းက ဘယ်စီနီယာများ ဒီမှာ ရှိနေတာလဲ မသိဘူး..."

သူမ မေးခွန်းထုတ်လိုက်ရင်း၊ လီစံအိမ်ရှင်နှင့် အိမ်တော်ထိန်းစွေ့ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းရှိသည့် ရှုတောင်စီနီယာတစ်ဦးမှာ၊ လီမိသားစုစံအိမ်ကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် ရှိနေခြင်းမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

လီစံအိမ်ရှင်လည်း ဘာမှ မသိသဖြင့် အိမ်တော်ထိန်းစွေ့ကိုသာ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး..." အိမ်တော်ထိန်းစွေ့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒီကို လာရောက် ကူညီပေးနေတာက ရှုတောင်ဂိုဏ်းက သခင်လေး နှစ်ယောက်ပါ၊ သူတို့က အသက်အရွယ် အရမ်းကို ငယ်ရွယ်ကြပါတယ်... တစ်ယောက်က ချူလျန်၊ နောက်တစ်ယောက်က လင်းပေ့လို့ ခေါ်ပါတယ်... မိန်းကလေးရွှဲ့ ပြောသလို စီနီယာတွေတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူး..."

"မျိုးဆက်သစ် တပည့်တွေလား..." ရွှဲ့လင်းရွှယ်၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်သော အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေါ်လာပြီး၊ ဓားချီအရှိန်အဝါများ ကျန်ရှိနေသေးသော ကောင်းကင်ယံကို ပြန်လည် ကြည့်ရှုလိုက်ပြန်သည်။

"ဘယ်သူများပါလိမ့်..."

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြင့်မြတ်ဂိုဏ်း (၉) ဂိုဏ်းနှင့် မြေကမ္ဘာဂိုဏ်း (၁၀) ဂိုဏ်းတို့မှ မျိုးဆက်သစ် ပါရမီရှင်များမှာ၊ အချင်းချင်း သိရှိထားကြလေ့ ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် ပင်မတပည့်များမှာ ပို၍ပင် သိကြလေသည်။

ရှုတောင်ဂိုဏ်းတွင် ကျော်ကြားသော ပါရမီရှင်များမှာ ရွှီဇီယန်နှင့် ကျန်းယွဲ့ပိုင်တို့သာ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာလည်း စတုတ္ထအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းသာ ရှိကြသဖြင့်၊ ဤမျှလောက်အထိ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချီကို ထုတ်ဖော်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

နောက်ထပ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခြင်းလော...။

ဤသည်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားသော သတင်းတစ်ခု ဖြစ်ချေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးမှာ၊ ယခုအချိန်တွင် ကမ္ဘာ့ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ အခြေအနေကို မပြောင်းလဲနိုင်သေးသော်လည်း၊ သူတို့ အားလုံး သိထားကြသည်မှာ၊ ထိုသူတို့သည် နောက်ပိုင်းတွင် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ အခြေအနေကို သေချာပေါက် ပြောင်းလဲပစ်မည့်သူများ ဖြစ်ကြသည်ဟု ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ငယ်စဉ်ကတည်းက လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရလေ့ ရှိကြသည်။

ရွှဲ့လင်းရွှယ်သည် အံ့သြစွာဖြင့် တွေးတောနေစဉ်၊ အိမ်တော်ထိန်းစွေ့က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီမိစ္ဆာကို သတ်လိုက်တာက ချူသခင်လေးပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ လင်းသခင်လေးက မိန်းကလေးရွှဲ့ ရောက်လာပြီဆိုတာ သိတာနဲ့၊ မိန်းကလေးရဲ့ အလှတရားကို အရင်ဆုံး မြင်တွေ့ချင်တယ်ဆိုပြီး ကြိုဆိုရေးအဖွဲ့ထဲမှာ ရောနှောပြီး လိုက်သွားတာလေ... နောက်ဆုံးမှာရှိတဲ့ မျက်ခုံးထူထူနဲ့ လူငယ်လေးက သူပဲပေါ့ဗျာ..."