အခန်း (၅၅-၅၇)

အခန်း (၅၅) - ဝံပုလွေဘုရင်နှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုခြင်း

ရွှီရှင်းသည် သစ်ပင်အိမ်ပေါ်တွင် ရပ်လျက်၊ သူ၏အောက်ခြေတွင် အစာစားနေသော ဝက်ဝံညိုကို ကြည့်ရင်း လေးလံသော မျက်နှာထားဖြင့် စဉ်းစားနေမိသည်။

"ဒီ အလိုအလျောက် မြှားပစ်စက် က ဒီကောင်ကြီးကို သေစေနိုင်လောက်တဲ့အထိ ဒဏ်ရာပေးနိုင်ပါ့မလား"

အကယ်၍ မပေးနိုင်ဘဲ ဤကောင်ကြီးသာ ဒေါသတကြီးဖြင့် အပေါ်သို့ တက်လာပါက သူ လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

သစ်ပင်အောက်တွင် လဲကျနေသော ဝံပုလွေဘုရင်ကို ကြည့်ရင်း၊ ဝက်ဝံညိုကို မကိုင်တွယ်မီ ဤပြီးပြည့်စုံသော စီးစရာသတ္တဝါ ကို အရင်ဆုံး စာချုပ်ချုပ်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မဟုတ်ပါက ဝက်ဝံညိုနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေစဉ် ဝံပုလွေဘုရင် အသက်ပျောက်သွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မြေပုံကို ကြည့်လိုက်ရာ ဝက်ဝံညို၏ ပြင်းထန်သော ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝက်ဝံညို၏ အနီစက်ကြီးနှင့် ဝံပုလွေဘုရင်၏ မှိန်ဖျော့နေသော အနီစက်လေးမှလွဲ၍ အခြားသားရဲများ မရှိချေ။

"ခဲခဲ ၊ မင်း အပေါ်မှာပဲ နေခဲ့နော်၊ အောက်မှာ ဝက်ဝံကြီး ရှိနေလို့ အန္တရာယ်ရှိတယ်"

"အီးးး" ခဲခဲ က ခေါင်းလေးကို ညိတ်ပြကာ ပြတင်းပေါက်တွင် ဝပ်၍ အောက်သို့ ဆက်လက် ငုံ့ကြည့်နေသည်။

ရွှီရှင်းသည် သူ၏ သံချပ်ကာကို ချွတ်လိုက်ပြီး၊ သစ်ပင်အိမ်၏ အခြားတစ်ဖက်မှ မြေပြင်ပေါ်သို့ တိတ်တဆိတ် ဆင်းသက်ကာ ဝံပုလွေဘုရင် လဲကျနေသည့် သစ်ပင်ဆီသို့ ခြေဖျားထောက်၍ သွားလိုက်သည်။

အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါမှ ဤဝံပုလွေ၏ ဆွဲဆောင်မှုကို သူ အပြည့်အဝ ခံစားလိုက်ရသည်။

သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်၊ တောက်ပနေသော ငွေမီးခိုးရောင် အမွေးအမျှင်များ၊ ဇွဲမလျှော့သော မျက်လုံးများနှင့် သူ့ကို ဖြဲပြနေသော ထက်မြက်သည့် အစွယ်များ။

မည်သို့ပင် ကြည့်ကြည့် စီးစရာသတ္တဝါ အဖြစ် ရွေးချယ်ရန် အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ဝက်ဝံညိုကို ပြန်မတိုက်နိုင်ခြင်းမှာ ၎င်းညံ့ဖျင်း၍ မဟုတ်ဘဲ ပြိုင်ဘက်က အလွန် သန်မာလွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တောအုပ်အရှင်သခင်ကို ဝံပုလွေတစ်ကောင်တည်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။

သို့သော် ဒဏ်ရာမရထားသော ဤဝံပုလွေသည် ဝက်ဝံနက်၊ တောဝက် ဒါမှမဟုတ် တောင်ပိုင်းတရုတ်ကျားကဲ့သို့ ကျားငယ်လေးများကိုပင် အလွယ်တကူ ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ရွှီရှင်း ခံစားနေရသည်။

ထို့ကြောင့် ရွှီရှင်းသည် စာချုပ်ကတ်ပြားကို ထုတ်ယူကာ၊ အားအင်ကုန်ခမ်းနေသော ဝံပုလွေကို ကြည့်ပြီး နူးညံ့သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း အသက်ရှင်ချင်လား ဒါဆို ငါနဲ့ စာချုပ်ချုပ်ရအောင်။"

ဝံပုလွေဘုရင်၏ ဖြဲထားသော အစွယ်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်ဝင်သွားပြီး၊ သူ့ကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေတော့သည်။

"ဝူးးး..."

စာချုပ်ကတ်ပြားကြောင့် ဤငွေမီးခိုးရောင် ဝံပုလွေသည် ရွှီရှင်းကို အစွယ်ဖြဲ၍ သတိပေးသံ မပြုလုပ်တော့ဘဲ ညည်းသံလေး ပြုလုပ်ကာ အကြည့်များ နူးညံ့သွားသည်။

အကူအညီ တောင်းခံနေသည့်အလားပင်။

ရွှီရှင်း အချိန်မဖြုန်းတော့ချေ။

ဝံပုလွေဘုရင် အသက်ပျောက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လက်ထဲက စာချုပ်ကတ်ပြားကို ဝံပုလွေဘုရင်ရှိရာဘက်သို့ ချက်ချင်း ဖြဲလိုက်တော့သည်။

အပြာရောင် အပိုင်းအစလေးများသည် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရနေသော ဝံပုလွေကို လွှမ်းခြုံသွား၏။

ရွှီရှင်း အံ့သြသွားရသည်မှာ ထိုအပိုင်းအစလေးများက ဝံပုလွေ၏ ဒဏ်ရာများကို လျင်မြန်စွာ ကုသပေးနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

၁၀ စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် လည်ပင်းအောက်မှ ခြစ်ရာများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကျွတ်ထွက်သွားသော အမွေးအမျှင်များပင် ပြန်ပေါက်လာသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဘေးတိုက်လဲနေသော ငွေရောင်ဝံပုလွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားနည်းရာမှ တဖြည်းဖြည်း ခွန်အားများ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကျန်းမာလာသော ငွေရောင်ဝံပုလွေမှာ ထရပ်လိုက်ပြီး ရွှီရှင်းနားသို့ တိုးလာကာ၊ ခေါင်းဖြင့် ရွှီရှင်းကို အသာအယာ တိုးဝှေ့လျက် ခွေးကလေးများကဲ့သို့ "ဝှတ် ဝှတ်" ဟု အသံပြုတော့သည်။

[စာချုပ်ချုပ်ဆိုမှု အောင်မြင်ပါသည်။ စီးစရာသတ္တဝါ တစ်ကောင် ရရှိသည်: တောရိုင်းဝံပုလွေမီးခိုးရောင်ဘုရင်။]

"အောင်မြင်ပြီကွ"

ရွှီရှင်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်ကာ ငွေရောင်ဝံပုလွေ၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး မင်းက ငါ့ရဲ့ စီးစရာသတ္တဝါ ပဲ။ အင်း... မင်းရဲ့ ငွေမီးခိုးရောင် အမွေးတွေရယ်၊ မင်းက ဝံပုလွေဘုရင် ဖြစ်ခဲ့တာရယ်ကြောင့် မင်းကို ငွေရောင်ဘုရင် လို့ပဲ ခေါ်တော့မယ်။"

ငွေရောင်ဝံပုလွေမှာ လျှာလေးထုတ်ကာ ရွှီရှင်းကို လျက်ပေးနေတော့သည်။

[တောရိုင်းဝံပုလွေမီးခိုးရောင်ဘုရင်ကို ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် အမှတ် ၅၀ ချီးမြှင့်သည်။]

လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အသံမှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ရွှီရှင်း အံ့သြသွားသည်။

စာချုပ် အသုံးပြုတာကလည်း အမဲလိုက်မှုအဖြစ် အမှတ်ရတာလား။

ရွှီရှင်း မြေပုံကို ကြည့်လိုက်ရာ အစောပိုင်းက အနီစက် ဖြစ်နေသော ငွေရောင်ဘုရင်မှာ ယခုအခါ အစိမ်းစက်လေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို အစိမ်းစက်က အဖော်ရဲ့ အလင်းပေါ့"

ရွှီရှင်း စဉ်းစားနေမိသည်။

"ခဲခဲ က မြေပုံပေါ်မှာ ဘာလို့ ပေါ်မလာတာလဲ၊ စာချုပ်မချုပ်ထားလို့လား။"

ဝက်ဝံညို ရှိခဲ့သည့်နေရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဝက်ဝံကြီး မရှိတော့သည်ကို တွေ့ရသည်။

သေဆုံးသွားသော သမင်မှာလည်း ပါသွားပုံရပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးလမ်းကြောင်းတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"... အခွင့်ကောင်းကြီး လက်လွတ်သွားပြီ"

ရွှီရှင်း အနည်းငယ် နှမြောမိသွား၏။

ဝက်ဝံညိုမှာ အလိုအလျောက် မြှားပစ်စက် ၏ ပစ်ကွင်းထဲတွင် ရှိနေခဲ့ခြင်းမှာ ၎င်းကို ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ပေးနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။

ဤတောအုပ်အရှင်သခင်အတွက် ရမည့် အမှတ်မှာလည်း အလွန်များပေလိမ့်မည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ ၎င်းမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေသာ ရှိသည်။

အကယ်၍ တစ်ချက်တည်းနှင့် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် မပေးနိုင်ပါက သူကိုယ်တိုင် အန္တရာယ်ရှိနိုင်သည်။

ဤကောင်ကြီးမှာ သစ်ပင်ပေါ်တက်ပြီး သစ်ပင်အိမ်ထဲအထိ ဝင်လာနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

"ထားလိုက်ပါတော့လေ၊ ဝက်ဝံကြီးကြောင့် ငါ့မှာ တကယ့်ကို မိုက်တဲ့ စီးစရာသတ္တဝါ တစ်ကောင် ရခဲ့တာပဲဟု" ရွှီရှင်း မိမိကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

သူ့ဘေးက ငွေရောင်ဘုရင်မှာ မြေပြင်ပေါ်က သွေးစွန်းရာများကို ကြည့်ကာ အစွယ်ဖြဲလျက် လည်ချောင်းထဲမှ ဟိန်းသံပြုနေသည်။

ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အရာအပေါ် နာကျည်းမှုနှင့် ထိတ်လန့်မှု ရှိနေဆဲပင်။

"ရပါပြီ၊ အဲဒီ ဝက်ဝံညိုက အခု မင်း ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ အရာမဟုတ်သေးပါဘူး။"

ရွှီရှင်းသည် ငွေရောင်ဘုရင်၏ မေးစေ့လေးကို ကုတ်ပေးရင်း ဂတိအကြီးကြီးတွေ ပေးလိုက်၏။

"နောင်တစ်ချိန် ငါတို့ ပိုသန်မာလာတဲ့အခါ၊ မင်းကိုယ်တိုင် ကလဲ့စားချေနိုင်အောင် ငါ လုပ်ပေးမယ်။"

"ဝှတ် ဝှတ်..." ငွေရောင်ဘုရင်မှာ မျက်လုံးလေးများ မှိတ်ကာ ခွေးကလေးတစ်ကောင်လို အသံပြုရင်း သာယာနေတော့သည်။

၎င်းက သူ့စကားကို နားလည်မလည်တော့ ရွှီရှင်း မသေချာချေ။

ခဲခဲ ကတော့ ထူးခြားသည့် အခြေအနေဖြစ်သဖြင့် သူက စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငွေရောင်ဘုရင်၊ ထိုင်စမ်း"

"အူးးး"

ခန့်ညားလှသော ဝံပုလွေဘုရင်မှာ ခွေးတစ်ကောင်လို ချက်ချင်း ထိုင်ချလိုက်သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ဘာမှ အဆီအငေါ့ မတည့်တာမျိုး မရှိချေ။

"သူ နားလည်တာပဲ"

ရွှီရှင်း လက်ခုပ်တီးကာ စဉ်းစားနေမိသည်။

"ဒီကမ္ဘာက သားရဲတွေက လူစကား နားလည်ကြတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် စာချုပ်ကြောင့်လား"

"ကဲ... ငွေရောင်ဘုရင်ရေ၊ အိမ်ပြန်ကြစို့။ ဒီနေ့ကစပြီး မင်းလည်း သစ်ပင်အိမ်ထဲမှာပဲ အိပ်ရမယ်။"

ရွှီရှင်းသည် သစ်ပင်အိမ်၏ အမြစ်များကို ထိန်းချုပ်ကာ ငွေရောင်ဘုရင်ကို သစ်ပင်အိမ်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့၏။

ပထမဆုံးအကြိမ် ပျံသန်းရသည့် ခံစားချက်ကို ငွေရောင်ဘုရင်မှာ သိပ်ပြီး အံ့သြပုံမရချေ။

သေဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီးနောက်ပိုင်း ဤကဲ့သို့ ကိစ္စသေးလေးများကို ဂရုမစိုက်တော့ပုံရသည်။

"အီးးး"

သစ်ပင်အိမ်ထဲ ရောက်လာသောအခါ ငွေရောင်ဘုရင်၏ ကြီးမားလှသော ကိုယ်လုံးကြောင့် ခဲခဲ လန့်သွားရသည်။

သို့သော် ခဲခဲ မှာ ကြောက်မသွားဘဲ ရှေ့သို့ စပ်စပ်စုစု တိုးလာကာ၊ ဤခန့်ညားသော ငွေရောင်ဝံပုလွေကို စစ်ဆေးကြည့်နေတော့သည်။

" ခဲခဲ ၊ ဒီနေ့ကစပြီး သူက ငါတို့ရဲ့ အဖော်ပဲ။ သူ့နာမည်က ငွေရောင်ဘုရင် တဲ့၊ မင်းတို့ အချင်းချင်း တည့်အောင်နေကြနော်။ ငွေရောင်ဘုရင်၊ ဒါက ခဲခဲ တဲ့။"

"အီးးး" "အူးးး"

ပန်ဒါလေးနှင့် ဝံပုလွေတို့ အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်နေကြသည်ကို ကြည့်ပြီး ရွှီရှင်း ပြုံးမိသွားသည်။

ထို့နောက် ဖန်သားပြင်ဆီသို့ သွားကာ ဒေသတွင်း ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

အိမ်မှာဆိုလျှင်တော့ ဖန်သားပြင်ကြီးကြီးနှင့် ကြည့်ရသည်ကို သူ ပိုနှစ်သက်သည်။

ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းရှိ လူဦးရေမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းနေဆဲပင်။

"ဘုရားရေ၊ နောက်ထပ် လူ ၅၀ ဖယ်ရှားခံရတော့မယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ အပြင်တော့ မထွက်ရဲဘူး"

"အပြင်မှာ ကျားတစ်ကောင် ရှိနေတာဗျ။ ငါက ကျောက်လှံလေး တစ်ချောင်းတည်းနဲ့ ဘယ်လို သွားတိုက်ရမှာလဲ၊ သူ့ကို သွားကျွေးရမှာလား"

"မင်းက ကျောက်လှံရှိလို့ တော်သေးတာပေါ့၊ ငါ့မှာ အခုထိ သစ်သားတုတ်ပဲ ရှိသေးတယ်... လက်နက်ဖန်တီးတဲ့ စင် လုပ်ဖို့က သံသတ္တုရိုင်း လိုတယ်၊ ငါ့မှာက တစ်တုံးမှ မရှိဘူး..."

"သောက်ကျိုးနည်း... အရောင်းအဝယ် စင်မြင့်ကို မကြည့်ကြဘူးလား လူစွမ်းကောင်း ရွှီရှင်းနဲ့ ကျိချောင်းယန်တို့ရဲ့ စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့က လက်နက်ဖန်တီးတဲ့ စင်မှာပဲ လုပ်လို့ရတဲ့ လက်နက်တွေကို ရောင်းနေပြီလေ။ အစိမ်းရောင်အဆင့် အရင်းအမြစ် တစ်ခုခု ရှိရင် လဲလို့ရတယ်။"

"ဝါး တကယ်လား ငါ ဘာလို့ မသိတာလဲ သွားကြည့်ဦးမှ။"

"ကျိချောင်းယန်က ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းမှာ စာတင်ထားတာ မဖတ်ဘူးလား။ လူစွမ်းကောင်းတွေ တင်တဲ့စာကိုတောင် မဖတ်ကြဘူးလား"

စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့က လက်နက်တွေ စတင် ရောင်းချနေပြီလား။

ရွှီရှင်း အရောင်းအဝယ် စင်မြင့်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ အမှန်ပင် အဖွဲ့ဝင်အချို့က သာမန်လက်နက်များကို တင်ရောင်းနေကြသည်။

၎င်းတို့ကို ရရှိရန်အတွက် လက်နက်ဖန်တီးမှု ကုန်ကျစရိတ်၏ နှစ်ဆခန့်ရှိသော အရင်းအမြစ်များနှင့် လဲလှယ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အခြားသော ရှင်ကျန်သူများ ကလည်း သူတို့ကို အတုယူကာ လက်နက်များကို အရောင်းအဝယ် စင်မြင့်တွင် တင်ရောင်းနေကြပြီး ဈေးနှုန်းမှာလည်း ဆင်တူကြသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သာမန်လက်နက်များကို လက်နက်နှင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဖန်တီးရာ စင်ရှိလျှင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး၊ အချို့လူများမှာလည်း ထိုစင်ကို ဖန်တီးနိုင်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

ရွှီရှင်းသည် စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့ထဲကို ကြည့်လိုက်ရာ ကျိချောင်းယန်က ဤကိစ္စကို အဖွဲ့ထဲတွင် ပြောထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

"အားလုံးပဲ၊ တောတွင်း အမဲလိုက်ခြင်း အစီအစဉ် စတင်နေပြီဖြစ်ပေမဲ့ လူအတော်များများက ရှေးကျတဲ့ သစ်သားတုတ်တွေနဲ့ တူတွေကိုပဲ သုံးနေကြတုန်းပဲ။ ငါတို့တွေ သာမန်လက်နက်တွေကို တစ်သုတ်လောက် တင်ရောင်းကြမယ်။ ဈေးနှုန်းကိုတော့ ကုန်ကျစရိတ်ရဲ့ နှစ်ဆလောက် ထားတာက အသင့်တော်ဆုံးပဲ။"

"ဒါ့အပြင် အပြာရောင်အဆင့် အစားအစာတွေက သားရဲတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်တယ်။ အကယ်၍ မင်းတို့မှာ ယုံကြည်မှုရှိရင် ဒါကိုသုံးပြီး သားရဲတွေကို မျှားခေါ်ပြီး အမဲလိုက်လို့ ရတယ်။ ပြီးတော့ ငါ စမ်းသပ်ကြည့်သလောက် ကျောပိုးအိတ်ထဲက အပြာရောင်အဆင့် အစားအစာကတော့ သားရဲတွေကို မဆွဲဆောင်နိုင်ဘူး။"

---

အခန်း (၅၅) ပြီး။

အပိုင်း (၅၆) - အမဲလိုက်ပွဲ စတင်ပြီ

ကျိချောင်းယန်၏ ပထမစာကြောင်းမှာ ရွှီရှင်း၏ အာရုံကို မဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ဒုတိယစာကြောင်းကို ဖတ်လိုက်ရချိန်တွင်မူ သူ၏မျက်လုံးများ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

"ငါ တော်တော်လေး မေ့သွားတာပဲ။ အရင်က ခဲခဲ ဆိုရင်လည်း ငါ့အိတ်ထဲက အနီရောင်အသီးကြီး တွေကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရတာပဲ။ ဒီကမ္ဘာက သားရဲတွေကလည်း အပြာရောင်အဆင့် အသီးအနှံတွေကို သေချာပေါက် စိတ်ဝင်စားကြမှာပဲ။"

ရွှီရှင်း ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် အဖွဲ့ထဲသို့ သတင်းအချက်အလက်အချို့ မျှဝေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"အပြာရောင်အဆင့် အသီးတွေက အပင်ပေါ်မှာ ရှိနေတုန်း သားရဲတွေကို ဆွဲဆောင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ရှင်ကျန်သူတွေ က ခူးလိုက်ပြီးမှ အရည်အသွေးနဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အနံ့အသက်တွေ ပေါ်လာတာ။ ဒါကြောင့် အပြာရောင်အဆင့် ကုန်ကြမ်းတွေကို သားရဲတွေ စားသွားမှာ မစိုးရိမ်ကြပါနဲ့။ ဒါပေမဲ့ တောထဲမှာ ခူးတဲ့အခါ သတိထားပါ၊ ခူးပြီးတာနဲ့ ကျောပိုးအိတ် ထဲကို အမြန်ထည့်ပါ။ မဟုတ်ရင်တော့ အစွမ်းထက်တဲ့ သားရဲတွေကို ဆွဲဆောင်မိလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် အသီးတစ်မျိုးက အပြာရောင်အဆင့် ဟုတ်မဟုတ်ကို အနားက သားရဲတွေရဲ့ တုန့်ပြန်မှုကို ကြည့်ပြီး ခန့်မှန်းလို့လည်း ရပါတယ်။"

ကျိချောင်းယန်ကလည်း ဝင်ရောက်ပြောဆိုသည်။

"ဒါကို ငါ တကယ်မသိခဲ့ဘူး။ မင်းပြောမှပဲ ငါ နောက်ထပ် အချက်အလက်တစ်ခုကို သတိရတယ်။ သားရဲအသေကောင်တွေကို သစ်ပင်အိမ်ကလုပ်တဲ့ အသားခွဲဓား နဲ့ပဲ ခွဲစိတ်လို့ရတယ်။ မနေ့က ငါ့ဘာသာငါ လှီးဖြတ်ကြည့်တာ၊ ထွက်လာတဲ့ အသားနဲ့ အရေခွံတွေမှာ ဘာအဆင့်မှ မရှိဘူး။ သားရဲအရေခွံကို ကျောပိုးအိတ် နဲ့ ချပ်ဝတ်တန်ဆာလုပ်ဖို့ သုံးလို့မရသလို၊ အသားကိုလည်း အရောင်းအဝယ် စင်မြင့်မှာ တင်လို့မရဘူး။ သာမန် အသားနဲ့ အရေခွံတွေပဲ ဖြစ်သွားတာပါ။ ကိုယ့်ဘာသာ စားဖို့အတွက်တော့ အဆင်ပြေပေမဲ့၊ အဲဒီအရေခွံနဲ့ ကျောပိုးအိတ် လုပ်ရင်လည်း သစ်ပင်အိမ် ကျောပိုးအိတ် လိုမျိုး ပစ္စည်းဆံ့တာနဲ့ အလေးချိန်လျှော့ချပေးတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ပါလာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် အားလုံးပဲ အသားခွဲဓား ဖန်တီးရမှာကို နှမြောပြီး ကိုယ့်ဘာသာ မလှီးကြပါနဲ့။ လှီးထုတ်လိုက်တာတွေက ဘာမှ အသုံးမဝင်ပါဘူး။"

"အော်..." ရွှီရှင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။

သူသည် အပြာရောင်အဆင့် အသားခွဲဓား ၏ အညွှန်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည်။

[အသားခွဲဓား (အပြာရောင်အဆင့်): သားရဲအသေကောင်များကို လျင်မြန်စွာ ခွဲစိတ်နိုင်သော အနုစိတ်ဓားတစ်ချောင်း ဖြစ်သည်။ အပြာရောင်အဆင့် နှင့် အောက်ရှိ ကုန်ကြမ်းများကို ရရှိနိုင်ရန် အခွင့်အရေး ရှိသည်။]

ဤ အသားခွဲဓား ကို အသုံးပြုခြင်းကြောင့် အပြာရောင်အဆင့် ကုန်ကြမ်းများ ရရှိနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် ကုန်ကြမ်းအဆင့်အတန်း မြင့်မားခြင်းမှာ သားရဲအသေကောင်၏ မူလအဆင့်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဤဓားကြောင့် ဖြစ်နေခြင်းပင်။

၎င်းက ရွှီရှင်း အသည်းအသန် အမဲလိုက်ခဲ့ရသည့် ကီလိုဂရမ် ၂၀၀ ရှိသော တောဝက်ဆီမှ အပြာရောင်အဆင့် ကုန်ကြမ်း မထွက်ဘဲ၊ မတော်တဆ နင်းမိသည့် မြွေဆီမှ ဘာကြောင့် ထွက်လာရသနည်း ဆိုသည်ကို ရှင်းပြပေးနေသည်။

သားရဲအသေကောင်၏ အမျိုးအစားက ရရှိမည့် ကုန်ကြမ်းအမျိုးအစားကို သတ်မှတ်ပြီး၊ အသားခွဲဓား၏ အဆင့်က ထိုကုန်ကြမ်း၏ အဆင့်အတန်းကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အားကောင်းသော သားရဲအသေကောင် ဖြစ်လေလေ အဆင့်မြင့်ကုန်ကြမ်း ထွက်နိုင်ခြေ ပိုများလေလေ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤအချက်မှာ ရွှီရှင်း အစောပိုင်းက တွေးခဲ့သော အနီရောင်အသီးများ ခူးဆွတ်ပြီးမှ အဆင့်အတန်းရှိလာခြင်း ဆိုသည့် ယူဆချက်နှင့် ဆင်တူနေသည်။

ဤအဆင့်အတန်း ဆိုသည်မှာ ဤရှင်သန်ရေးဂိမ်းမှ ပေးထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

မူလကသားရဲများတွင် အဆင့်အတန်း မရှိချေ။

သူ၏ စွမ်းရည်ဖြင့် ကြည့်လျှင်လည်း ၎င်းတို့ထံမှ အစိမ်းရောင်၊ အပြာရောင်၊ ခရမ်းရောင် အလင်းများ မထွက်ဘဲ မြေပုံပေါ်တွင် အလင်းအမှောင် မတူညီသော အနီစက်များအဖြစ်သာ မြင်ရသည်။

အသားခွဲဓား က သားရဲအသေကောင်မှ ထွက်လာသော ကုန်ကြမ်းများကို အဆင့်အတန်း သတ်မှတ်ပေးလိုက်သဖြင့် ၎င်းတို့ကို သစ်ပင်အိမ် တည်ဆောက်ရေးတွင် အသုံးပြု၍ ရသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤယူဆချက်မှာ အစိမ်း၊ အပြာ၊ ခရမ်း ဆိုသော အရင်းအမြစ် အဆင့်အတန်းများမှာ ဤကမ္ဘာ၏ မူလအရာများ မဟုတ်ဘဲ ဂိမ်းမှ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ပိုမို သက်သေပြနေသည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လက်တစ်စုံသည် ဤကမ္ဘာနှင့် ပြင်ပမှ ရောက်လာသော ရှင်ကျန်သူများ ကို ကြိုးကိုင်နေခြင်းပင်။

ရွှီရှင်း ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ ဤအတွေးများကို ဖျောက်ဖျက်လိုက်သည်။

ယခုသည် ထိုကိစ္စများကို စဉ်းစားရမည့် အချိန်မဟုတ်ချေ။

သူ ကျိချောင်းယန်ထံသို့ ကိုယ်ပိုင်စာတစ်စောင် ပို့လိုက်သည်။

"မနေ့က အမဲလိုက်ရင်းနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အဆောက်အဦးတွေ တွေ့ခဲ့သေးလား"

ကျိချောင်းယန်က ခဏအကြာမှ ပြန်ဖြေသည်။

"တွေ့တယ်၊ သားရဲတွေ စုဝေးနေတဲ့ နေရာမှာ ကျောက်တိုင်ကြီးတွေ ရှိတယ်။ အဝေးကကြည့်ရင် သိပ်မရှင်းပေမဲ့ ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုနဲ့ တူတယ်ဗျ။"

ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုလား။

ရွှီရှင်း စဉ်းစားကြည့်ရာ ကျောက်တိုင်များ၏ တည်နေရာမှာ လေးထောင့်ပုံစံဖြစ်ပြီး ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု၏ ထောင့်လေးထောင့်နှင့် တကယ်ပင် ဆင်တူလှသည်။

"အင်း... ငါမြင်တာနဲ့ အတူတူပဲ။ ဒီနေ့ အဲဒီကို သွားကြည့်ဖို့ စိတ်ကူးထားတယ်။"

"သတိထားဦးနော်၊ အဲဒီနားက သားရဲတွေက တော်တော်ကြမ်းတယ်။ အခု ငါတို့ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ အခြေအနေ မဟုတ်သေးဘူး။"

"အိုကေ။"

အသံဖြင့် ခေါ်ဆိုမှုကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ရွှီရှင်းသည် ငွေရောင်ဘုရင်နှင့် ခဲခဲ ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤနှစ်ကောင်မှာ အတော်လေး ရင်းနှီးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ငွေရောင်ဘုရင်က မြေပြင်ပေါ်တွင် လှဲနေပြီး ခဲခဲ ကတော့ ငွေရောင်ဘုရင်၏ လည်ပင်းပေါ်တွင် ခွစီးကာ အမွေးများကို ဆွဲကိုင်လျက် အိပ်ပျော်နေတော့သည်။

"ကဲ... အပြင်ထွက်ပြီး သားရဲတွေ အမဲလိုက်ကြစို့။"

ရွှီရှင်း မြေပုံကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ သစ်ပင်အိမ် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အနီစက်များစွာ ရှိနေသည်။

ဝက်ဝံနက်လောက် အစွမ်းထက်သည့် အနီစက်ကြီးမျိုး မရှိသလို၊ အုပ်စုလိုက် စုနေသည့် သားရဲများလည်း မရှိချေ။

အရင်က ဝံပုလွေအုပ်မှာလည်း အဝေးသို့ ရောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် မြှားသေနတ် ထဲသို့ သာမန်မြှားတစ်စင်း ထည့်လိုက်ပြီး၊ ပထမထပ်သို့ ဆင်းကာ အလိုအလျောက် မြှားပစ်စက် ကို အလိုအလျောက် ပစ်ခတ်သည့်စနစ် ဖွင့်ထားခဲ့သည်။

ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ မမျှော်လင့်ထားသော ရလဒ်များ ရလာနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ရွှီရှင်းသည် ငွေရောင်ဘုရင်နှင့် ခဲခဲ ကို ခေါ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။

ပထမဆုံးအကြိမ် ဝံပုလွေစီးရမည်ဖြစ်၍ ရွှီရှင်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

ရွှီရှင်း၏ စိတ်ကူးကို သိသည့်အလား ငွေရောင်ဘုရင်မှာ ကိုယ်ကို နှိမ့်ပေးလိုက်သည်။

"တော်တော် လိမ်မာတာပဲ။"

ရွှီရှင်း ငွေရောင်ဘုရင်၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးကာ ၎င်း၏ ကျောပေါ်သို့ ခွစီးလိုက်သည်။

ရွှီရှင်း အသေအချာ ထိုင်ပြီးနောက် ငွေရောင်ဘုရင်မှာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

ရွှီရှင်းသည် ဝံပုလွေ၏ နံဘေးကို ခြေထောက်ဖြင့် တင်းတင်းညှပ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကျောပေါ်က အမွေးများကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေမိသည်။

သူသည် ယခင်က မြင်းစီးဖူးသော်လည်း ထိုစဉ်က မြင်းဇက်ကြိုးကို အားကုန်ဆွဲထားရသဖြင့် လက်မောင်းများပင် နာကျင်ခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် ငွေရောင်ဘုရင်ကို လောလောဆယ် အမြန်မပြေးခိုင်းရဲသေးချေ။

အလေ့အကျင့် မရှိဘဲ တိုက်ရိုက် မြင်းစီးရန်မှာ မလွယ်ကူသည် မဟုတ်ပါလား။

ထိုအချိန်တွင် ခဲခဲ မှာ ရွှီရှင်း၏ ပုခုံးပေါ်သို့ တွားသွားတက်လာသည်။

ရွှီရှင်း ငွေရောင်ဘုရင်ကို အနည်းငယ် ပြေးခိုင်းကြည့်ရာ အံ့သြစရာ ကောင်းသည်မှာ မြင်းကုန်းနှီးကဲ့သို့သော ကိရိယာများ မပါသော်လည်း ဝံပုလွေနှင့် သူသည် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး၊ အမွေးများကို ဆွဲမထားလျှင်ပင် ပြုတ်ကျမသွားဘဲ သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ဒါဟာ စာချုပ်ရဲ့ စွမ်းရည် ဖြစ်ပုံရသည်။

တကယ့်ကို အဆင်ပြေတဲ့ စွမ်းရည်ပဲ။

"ငွေရောင်ဘုရင်... ဟိုဘက်ကို ပြေးစမ်း။"

ရွှီရှင်းသည် သူ၏ မြှားသေနတ် ကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် အနီစက် ခပ်ရင့်ရင့်ရှိရာဘက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ငွေရောင်ဘုရင်မှာ တစ်ချက် အူလိုက်ပြီး ရွှီရှင်း ညွှန်ပြသည့်ဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

"ဝါး...ဟားဟား"

ရွှီရှင်းသည် ဝံပုလွေဘုရင်ကို စီးကာ တောအုပ်အတွင်း ဖြတ်ပြေးရသည့် အရသာကို ခံစားနေရသည်။

ရှေ့က မိုးမခပင်များကို ဝင်တိုက်တော့မည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ငွေရောင်ဘုရင်မှာ အရှိန်မပျက်ဘဲ ပါးနပ်စွာ ရှောင်ကွင်းသွားသဖြင့် တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလှသည်။

"အီးးး အီးးး အီးးး" ခဲခဲ ကလည်း ဤမျှ မြန်သော အရှိန်ကို တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသဖြင့် လေထဲတွင် အော်ဟစ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားနေရှာသည်။

"ရပ်တော့"

မြေပုံပေါ်တွင် အနီစက်များ အလွန်နီးကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီရှင်းက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ငွေရောင်ဘုရင်မှာ ချက်ချင်း ဘရိတ်အုပ်လိုက်သော်လည်း ရွှီရှင်းမှာ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ၊ ပုခုံးပေါ်က ခဲခဲ မှာမူ ရှေ့သို့ လွင့်ထွက်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။

"အီးးး" ခဲခဲ သည် ငွေရောင်ဘုရင်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ခေါင်းကို တစ်ချက် နင်းလိုက်တော့သည်။

"အူးးး"

"မင်းတို့ နှစ်ကောင်... ငြိမ်ငြိမ်နေကြစမ်း"

ရွှီရှင်း အသာအယာ ငေါက်လိုက်မှ နှစ်ကောင်လုံး ငြိမ်သွားကြသည်။

မကြာမီမှာပင် ရွှီရှင်းသည် ထိုသားရဲများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အန္တရာယ်ရှိသည့်အရာများ မဟုတ်ဘဲ အပြောက်ပါသမင် အနည်းငယ်သာ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့မှာ အဝေးကြီးတွင် ရှိနေကြပြီး ရွှီရှင်းကို သတိမထားမိကြသေးချေ။

ရွှီရှင်း ရှေ့သို့ ဆက်မတက်တော့ချေ။

ဝံပုလွေများမှာ သမင်များကို အမီမလိုက်နိုင်ကြောင်း သူ သိထားသည်၊ အထူးသဖြင့် သူ့ကို တင်ထားရချိန်တွင်ပေါ့။

သူ သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက် ငွေရောင်ဘုရင်ပေါ်မှ ဆင်းကာ၊ မြှားသေနတ် ထဲသို့ အဆိပ်မြှားကို လဲလှယ် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

သူသည် အဆိပ်မြှား၏ အာနိသင်ကို စမ်းသပ်ချင်နေသည်။

သတ္တဝါငယ်လေးများကို သေစေနိုင်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း၊ အပြောက်ပါသမင် ကို သတ္တဝါငယ်ဟု သတ်မှတ်နိုင်မလား သူ သိချင်နေသည်။

သူသည် သမင်တစ်ကောင်၏ ကိုယ်လုံးကို ချိန်ရွယ်ကာ လက်ကို ငြိမ်အောင်ထားပြီး ပစ်လိုက်သည်။

"ရှူးးး"

မြှားမှာ သမင်၏ကိုယ်ကို တိကျစွာ ထိမှန်သွားပြီး တစ်ဝက်ခန့် မြုပ်ဝင်သွားသည်။

လန့်သွားသော သမင်မှာ အပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားပြီး ကျန်ရှိသော သမင်အုပ်မှာလည်း လန့်ဖျန့်ကာ ထွက်ပြေးကုန်ကြတော့သည်။

ရွှီရှင်း လျင်မြန်စွာပင် သာမန်မြှားတစ်စင်း ထပ်တင်ကာ ထွက်ပြေးနေသည့် သမင်တစ်ကောင်ဆီသို့ မြှောက်၍ ပစ်လိုက်ပြန်သည်။

သို့သော်လည်း သမင်မှာ အလွန်မြန်သဖြင့် လွဲချော်သွားပြီး တောအုပ်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ရွှီရှင်း စိတ်ပျက်စွာ ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ သူ၏ မြှားပစ်စွမ်းရည်မှာ တိုးတက်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

သူ၏ အဆိပ်မြှား ထိမှန်ခဲ့သော သမင်မှာမူ မီတာ အနည်းငယ်သာ ပြေးနိုင်ပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေတော့သည်။

ရွှီရှင်း လမ်းလျှောက်သွားကြည့်ရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် တုန်ခါနေသော သမင်မှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။

[အပြောက်ပါသမင် ကို အမဲလိုက်နိုင်သဖြင့် အမှတ် ၁၀ ရရှိသည်။]

---

အခန်း (၅၆) ပြီး။

အခန်း (၅၇) - မြင်းစီးမြှားပစ်သမား၏ ပျော်ရွှင်မှု

အပြောက်ပါသမင် တစ်ကောင်က အမှတ် ၁၀ ရပြီး၊ ဝံပုလွေဘုရင်ကို ယဉ်ပါးအောင်လုပ်တုန်းက သူ အမှတ် ၅၀ ရခဲ့သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ အမှတ်ပေးစနစ်သည် အမဲလိုက်ရသည့် ခက်ခဲမှုအပေါ် မူတည်ပြီး ခွဲခြားထားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရွှီရှင်းသည် သမင်ကိုယ်ပေါ်မှ မြှားသေနတ်ပစ်မြှား ကို ပြန်နှုတ်လိုက်သည်။

အဆိပ်မြှားသည် သားကောင်၏ ကိုယ်ထဲရောက်သွားပြီးနောက် သာမန်မြှားအဖြစ် ပြန်ပြောင်းသွားသည်။

လွဲချော်သွားခဲ့သော သာမန်မြှားများကို ပြန်ကောက်ပြီးနောက် ရွှီရှင်းသည် သူ၏ အသားခွဲဓား အပြာရောင်အဆင့် ကို ထုတ်လိုက်သည်။

အပြောက်ပါသမင် များသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမဲလိုက်ခံရလေ့ရှိပြီး ရွှီရှင်း၏ နိုင်ငံတွင် ပထမတန်းစား ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ထားသော တိရစ္ဆာန်နှင့် မျိုးသုဉ်းပျောက်ကွယ်လုနီးပါး မျိုးစိတ်ဖြစ်သည်။

၎င်းက ဤသမင်များသည် တန်ဖိုးရှိကြောင်းကိုလည်း ပြသနေသည်။

"အပြာရောင် ထွက်စမ်း၊ အပြာရောင် ထွက်စမ်း"

ရွှီရှင်းသည် စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရွတ်ရင်း သမင်ကို ခွဲစိတ်လိုက်သည်။

သို့သော် အပြာရောင်အဆင့် ကုန်ကြမ်းများ ထွက်မလာဘဲ အစိမ်းရောင်အဆင့် ပုံကြီးသာ ထွက်လာခဲ့သည်။

အကြော နှင့် အရိုးများကတော့ ရိုးအီနေပြီဖြစ်သော်လည်း ယခင်က သူ မရဖူးသေးသော ကုန်ကြမ်းနှစ်ခု ပါလာသည်။

[ကတိုးချိုနု (အစိမ်းရောင်အဆင့်): အပြောက်ပါသမင် အထီး၏ အမွေးနုများဖုံးနေသော ချိုနုလေးများ ဖြစ်သည်။ အဖိုးတန် ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး အချို့သော ဆေးဝါးများအတွက် ကုန်ကြမ်းအဖြစ် အသုံးပြုသည်။]

ဒါက ကတိုးချိုနု ပဲ။

သူသတ်လိုက်တဲ့ သမင်မှာ ချိုနုတက်နေတဲ့ အချိန်နဲ့ ကွက်တိတိုးသွားတာပဲ။

နှမြောစရာကောင်းတာက ဒါက အပြာရောင်အဆင့် မဟုတ်ဘူး။

လောလောဆယ် ဆေးဖော်စပ်တဲ့ နည်းလမ်းမရှိသေးသလို အရောင်းအဝယ် စင်မြင့်မှာလည်း သွေးတိတ်မြက် ပဲ ရှိသေးသည်။

သူသည် သမင်သားအချို့ကို ငွေရောင်ဘုရင်ဆီ ပစ်ပေးလိုက်ရာ ၎င်းက ခေါင်းငုံ့ပြီး စတင်ကိုက်ခဲတော့သည်။

စောစောက ဝက်ဝံညိုကြောင့် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားသဖြင့် ၎င်း ဗိုက်မဝသေးချေ။

ဤသမင်သည် အဆိပ်မြှား ဖြင့် အသတ်ခံရခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အဆိပ်သည် သွေးကြောထဲ ရောက်မှသာ အာနိသင်ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

သာမန်အားဖြင့် ပါးစပ်ထဲတွင် ဒဏ်ရာမရှိပါက မြွေဆိပ်တစ်ပုလင်းလုံးကို သောက်လျှင်ပင် ပြဿနာမရှိနိုင်ချေ။

ထို့ကြောင့် အဆိပ်မြှားဖြင့် ပစ်သတ်ထားသော အသားကို စားသုံး၍ ရနိုင်သည်။

"အီးးး"

ပုခုံးပေါ်က ခဲခဲ က လက်သည်းလေးများဖြင့် သူ့ကို တို့ပြီး အနားက ချုံပုတ်တစ်ခုဆီ ညွှန်ပြသည်။

ရွှီရှင်း ကြည့်လိုက်ရာ လေတိုက်၍ လှုပ်နေသော ချုံပုတ်ထဲတွင် ထူးခြားတာ ဘာမှမတွေ့ရချေ။

သို့သော် မြေပုံကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုနေရာတွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အနီစက်လေး တစ်ခုရှိနေသည်။

ရွှီရှင်း စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် အဖြူရောင် အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသည်။

"တောယုန် တစ်ကောင် ဖြစ်ရမယ်။"

ရွှီရှင်း တံတွေးမြိုလိုက်ပြီး မြှားသေနတ် ထဲ သာမန်မြှားတစ်စင်း ထည့်ကာ ထိုအဖြူစက်ဆီ ပစ်လိုက်သည်။

ချုံပုတ်ထဲမှ အော်သံလေး တစ်ချက်ထွက်လာပြီးနောက် ငြိမ်သွားတော့သည်။

[တောယုန်တစ်ကောင်ကို အမဲလိုက်နိုင်သဖြင့် အမှတ် ၁ မှတ် ရရှိသည်။]

တကယ်ပဲ တောယုန်ဖြစ်နေတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ၁ မှတ်ပဲ ရတာလား...။

ရွှီရှင်းသည် ထိုယုန်အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု ချက်ချင်း လျော့နည်းသွားသည်။

သူ လမ်းလျှောက်သွားကြည့်ရာ ချုံပုတ်ထဲတွင် သူပစ်လိုက်သော မြှားမှာ ယုန်၏ နဖူးတည့်တည့်တွင် စိုက်နေသည်။

"ငါ့ကိုယ်ငါ မြှားပစ်ဆရာကြီးလို့တောင် ထင်မိတော့မယ်"

ရွှီရှင်း ရယ်မောရင်း မြှားကို ပြန်နှုတ်ကာ ယုန်ကို ခွဲစိတ်လိုက်သည်။

ထူးထူးခြားခြား အသုံးဝင်တာ ဘာမှထွက်မလာသဖြင့် ကုန်ကြမ်းများကို ကျောပိုးအိတ် ထဲ ထည့်လိုက်သည်။

ရွှီရှင်းသည် သူ၏နာရီမှတစ်ဆင့် အစီအစဉ်အသစ်၏ အမှတ်စာရင်းကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရော အမှတ်တွေကိုပါ မပြသေးချေ။

အမှတ်များသည် အချိန်နှင့်တပြေးညီ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ အရင်အတိုင်း အစီအစဉ်အဆုံးသတ်မှ ကြေညာပေးမည် ဖြစ်ပုံရသည်။

ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းတွင် စကားပြောသူ သိပ်မရှိတော့ဘဲ အများစုမှာ အမဲလိုက်ထွက်ကုန်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း လူ ၅၀ သေရဦးမည်ဖြစ်ရာ မည်သူမှ နောက်ဆုံး ၅၀ ထဲ မပါချင်ကြချေ။

"ကြည့်ရတာ အသားစားသတ္တဝါကြီးတွေက အမှတ် ပိုရပုံရတယ်"

ရွှီရှင်း တွေးလိုက်သည်။

"အဲဒီ အသားစားသတ္တဝါတွေကရော အပြာရောင်အဆင့် အသီးတွေကို စိတ်ဝင်စားမလား မသိဘူး။"

ရွှီရှင်းသည် ကျောပိုးအိတ် ထဲမှ အနီရောင်အသီးကြီး တစ်လုံး ထုတ်လိုက်ရာ ပုခုံးပေါ်က ခဲခဲ ရော၊ ဗိုက်ဝခါစ ငွေရောင်ဘုရင်ရောကပါ သူ့လက်ထဲက အသီးဆီ ခေါင်းလှည့်လာကြသည်။

"အီးးး"

ခဲခဲ က ရွှီရှင်း ဒီနေ့ သူ့ကို အဆင့်မြင့်အသီး မပေးရသေးသည်ကို သတိရသွားပြီး ရပိုင်ခွင့်ရှိသည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် ချက်ချင်း တောင်းဆိုတော့သည်။

ရွှီရှင်းက အသီးတစ်လုံးကို ခဲခဲ ပါးစပ်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်ပြီး နောက်တစ်လုံး ထုတ်လိုက်သည်။

"ငွေရောင်ဘုရင်၊ မင်းရော စားချင်လား စားချင်ရင် ထိုင်။"

"အူးးး"

ငွေရောင်ဘုရင်မှာ လိမ်မာသော ခွေးကြီးတစ်ကောင်လို ချက်ချင်း ထိုင်ချလိုက်သည်။

ရွှီရှင်းက အသီးကို ပစ်ပေးလိုက်ရာ ငွေရောင်ဘုရင်က ပါးစပ်ဖြင့် ဖမ်းယူလိုက်သည်။

ကြည့်ရတာ ဒါက သားစားသတ္တဝါတွေကိုလည်း ဆွဲဆောင်နိုင်တာပဲ။

"ကဲ... အခုတော့ အတည်ပေါက် လုပ်ကြစို့။"

စီးစရာသတ္တဝါ လည်း ရပြီ၊ မြှားသေနတ် ကိုလည်း ကျွမ်းကျင်ပြီ၊ အပြာရောင်အဆင့် အစားအစာရဲ့ အာနိသင်ကိုလည်း အတည်ပြုပြီးပြီဖြစ်ရာ ရွှီရှင်း အမဲလိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

သူသည် ကျောပိုးအိတ် ထဲမှ လိမ္မော်သီး အချို့ကို ထုတ်ပြီး ချပ်ဝတ်တန်ဆာထဲ ထိုးထည့်လိုက်ရာ သူကိုယ်တိုင်မှာ လမ်းလျှောက်နေသော သားရဲမျှား အစာကြီးသဖွယ် ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် ဝံပုလွေကျောပေါ် တက်စီးကာ အနီစက် အများဆုံးရှိရာဘက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ငွေရောင်ဘုရင်၊ သွား"

ငွေရောင်ဘုရင်က တစ်ချက် အူလိုက်ပြီး ညွှန်ပြသည့်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သတ္တဝါငယ်လေးများမှာ လန့်ဖျန့်ကုန်ကြသည်၊ ယုန်များနှင့် မြေခွေးများ နေရာအနှံ့ ပြေးလွှားနေကြပြီး ငှက်များလည်း လန့်ပျံကုန်ကြသည်ကို ရွှီရှင်း မြင်နေရသည်။

ရွှီရှင်း မြှားသေနတ် ခလုတ်ကို ဆွဲလိုက်ရာ မြှားက ယုန်တစ်ကောင်ကို တိကျစွာ ထိမှန်သွားသည်။

[တောယုန်တစ်ကောင်ကို အမဲလိုက်နိုင်သဖြင့် အမှတ် ၁ မှတ် ရရှိသည်။]

သူ ငွေရောင်ဘုရင်ကို မရပ်ခိုင်းဘဲ လက်ကိုဆန့်ကာ အသက်မဲ့သွားသော ယုန်ကို ဆွဲယူပြီး၊ မြှားစိုက်လျက်သား ယုန်ကိုယ်လုံးကို ကျောပိုးအိတ် ထဲ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

ဝံပုလွေကျောပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ရွှီရှင်း မြှားကို ပြန်တင်လိုက်သည်။

နောက်ထပ် မြှားတစ်စင်း ပြေးထွက်သွားပြန်သည်။

[တောမြေခွေးတစ်ကောင်ကို အမဲလိုက်နိုင်သဖြင့် အမှတ် ၃ မှတ် ရရှိသည်။]

"ဟားဟား"

သူ တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

စာချုပ်ကြောင့် ဝံပုလွေကျောပေါ်မှ ပြုတ်ကျမှာ စိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ တကယ့် မြင်းစီးမြှားပစ်သမား တစ်ယောက်လို သတ္တဝါငယ်လေးတွေကို လိုက်လံ အမဲလိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

[တောယုန်တစ်ကောင်ကို အမဲလိုက်နိုင်သဖြင့် အမှတ် ၁ မှတ် ရရှိသည်။]

[ဖျံတစ်ကောင်ကို အမဲလိုက်နိုင်သဖြင့် အမှတ် ၃ မှတ် ရရှိသည်။]

[တောကြောင်တစ်ကောင်ကို အမဲလိုက်နိုင်သဖြင့် အမှတ် ၃ မှတ် ရရှိသည်။]

[ရှဉ့်တစ်ကောင်ကို အမဲလိုက်နိုင်သဖြင့် အမှတ် ၁ မှတ် ရရှိသည်။]

သူသယ်လာသော အသီးအနံ့ကြောင့် သတ္တဝါငယ်လေးများသည် မပြေးဘဲ ရပ်ကြည့်နေကြသလို၊ အချို့က သူ့ဆီ ပြေးလာကြသဖြင့် ရွှီရှင်းက အားလုံးကို လက်ခံရယူလိုက်သည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် ဤသတ္တဝါငယ်လေးများအပေါ် စိတ်ကုန်လာသည်။

ရရှိလာသည့် အမှတ်များမှာ ဝံပုလွေဘုရင်ကို ယဉ်ပါးအောင်လုပ်တုန်းက ရခဲ့သည့် အမှတ်၏ တစ်ဝက်တောင် မရှိချေ။

ရွှီရှင်း ငွေရောင်ဘုရင်ကို ရပ်ခိုင်းပြီး ဤသတ္တဝါငယ်လေးများ၏ အလောင်းကို ခွဲစိတ်လိုက်သည်။

သူ စိတ်ပျက်သွားရသည်မှာ သားရဲအရေခွံ (အစိမ်းရောင်အဆင့်) သာ ရရှိပြီး အကြော တောင် မရခဲ့ချေ။

"ဒီသတ္တဝါငယ်လေးတွေက ဘာမှ အဖိုးတန်တာ မထွက်ဘူးပဲ" ရွှီရှင်း အားမလိုအားမရ ဖြစ်သွားသည်။

မြေပုံပေါ်ရှိ ပုံရိပ်များက ရွှီရှင်း၏ စိတ်ထဲ ရောက်လာပြီး၊ သူ မနေ့က သွားခဲ့သည့် အနောက်မြောက်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာရှိ သားရဲအရေအတွက်မှာ တောအုပ်ထဲ ပြန့်နှံ့သွားသဖြင့် သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် တောဝက်ကဲ့သို့ အားကောင်းသော သားရဲများမှာ ဤနေရာထက် ထိုနေရာတွင် ပိုများနေဆဲပင်။

"အရင်က ငါရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ အဆောက်အဦးကို သွားကြည့်ဖို့ အခွင့်ကောင်းပဲ။"

ရွှီရှင်းသည် သစ်ပင်အိမ်သို့ အရင်ပြန်လာခဲ့သည်။

အမဲလိုက်ထားသော အသားများကို သစ်ပင်အိမ်တွင် သိုလှောင်ကာ အရောင်းအဝယ် စင်မြင့်တွင် တင်လိုက်ပြီး၊ အရေခွံနှင့် အရိုးများကို အသုံးပြု၍ သားရေချပ်ဝတ် တစ်စုံကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

သူ့တွင် အစိမ်းရောင်အဆင့် အရေခွံများသာ ရှိသဖြင့် ၎င်းမှာ အစုံလိုက် အာနိသင်မပါသော သာမန် အစိမ်းရောင်အဆင့် သားရေချပ်ဝတ် သာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ကုတ်ခြစ်ကိုက်ခဲမှုများမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်သလို အဓိကအားဖြင့် လှုပ်ရှားလျှင် အသံမထွက်ချေ။

ထိုထူးဆန်းသော အဆောက်အဦးအနားတွင် အစွမ်းထက်သော သားရဲအချို့ ရှိနေနိုင်သည်၊ ထို့ကြောင့် ရွှီရှင်းသည် ထိုသားရဲများနှင့် ထိပ်တိုက်မတွေ့ဘဲ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် သံချပ်ကာကို ချွတ်ပြီး နောင်မှသုံးရန် သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ အပြာရောင်အဆင့် အသီးများကိုလည်း ကျောပိုးအိတ် ထဲ ထည့်လိုက်သည်။

သစ်ပင်အိမ်မှ ဆင်းလာပြီးနောက် ရွှီရှင်း ငွေရောင်ဘုရင်ပေါ် တက်စီးလိုက်သည်၊ ခဲခဲ ကတော့ ဝံပုလွေဘုရင်၏ ကျောပေါ်မှာပဲ လှဲနေတော့သည်။

"ကဲ... ထွက်ကြစို့၊ အဲဒီ ထူးဆန်းတဲ့ အဆောက်အဦးက ဘာလဲဆိုတာ သွားကြည့်ကြတာပေါ့။"

---

အခန်း (၅၇) ပြီး။