မိန်းမပျိုလေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော ကလေးမလေး

"မလိုပါဘူး... ဒီတာဝန်က အဆင့် ၇ ဆေးပညာရှင် ဖြစ်ဖို့ မလိုပါဘူး..."

တွမ်မူယိုသည် ချန်ဖေး၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် ခေါင်းခါလိုက်၏။

မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် တာဝန်များနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် မည်သည့် သတ်မှတ်ချက်မှ ထားရှိခြင်း မရှိပေ။ သူကဲ့သို့ ကြီးကြပ်ရေးမှူး တစ်ယောက်က ချန်ဖေးကို စာမေးပွဲ ဖြေခိုင်းမည် ဆိုပါက သူက မဟာမိတ်အဖွဲ့ထက် ပိုကြီးကျယ်ကြောင်း ပြသရာ ရောက်နေပေလိမ့်မည်။

ချင်ကျင်လန်သည် သူမရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ချန်ဖေးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည်။

တွမ်မူယိုက ချင်ကျင်လန်ကို ချန်ဖေးအား သီးသန့်အခန်းတစ်ခန်းသို့ ခေါ်သွားခိုင်းပြီး ခေတ္တစောင့်ဆိုင်းခိုင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် တွမ်မူယိုသည် ချန်ဖေး၏ ဆေးလုံးကို အထက်လူကြီးများထံ အလျင်အမြန် ပို့ဆောင်လိုက်၏။

တစ်နာရီ ကြာပြီးနောက် သူတို့ အခန်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

"ဆေးပညာရှင် ထူ... သူပါပဲ..."

တွမ်မူယိုက သူတို့ကို ချန်ဖေးထံ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

"ဒီဆေးလုံးကို မင်း ဖော်စပ်တာလား..."

ထူကျိလင်သည် ချန်ဖေး၏ နုပျိုသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်..."

ချန်ဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။ "ဒီတာဝန်ရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေနဲ့ ကိုက်ညီမှု ရှိပါသလား..."

"ဆေးလုံးက မဆိုးပါဘူး... ချန်ဖူ ဆေးလုံးထက် အများကြီး ပိုစွမ်းအားကြီးတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းမတိုင်ခင် ဆေးပညာရှင် အများအပြားက ဒီလို ဆေးလုံးမျိုး တင်ပြခဲ့ဖူးကြတယ်... အာနိသင်တွေကလည်း ဆင်တူကြတယ်..."

ထူကျိလင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဆေးပညာရှင် အများအပြား ဟုတ်လား..."

ချန်ဖေး ကြောင်အမ်းသွားသည်။ သူ ဤအဖြေကို မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

"မင်း အံ့သြသွားတာလား..."

ထူကျိလင်သည် ချန်ဖေး၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ တိုးညှင်းစွာ မရယ်မောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"နတ်တိမ်မြို့မှာ ဆေးပညာရှင်တွေ အများကြီး ရှိတယ်... တကယ်တော့ ဆေးပညာရှင် အများအပြားက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဆေးလုံးတွေကို တီထွင်ကြတယ်... ချန်ဖူ ဆေးလုံးနဲ့ ဒီဆေးလုံးတွေက ပိုပြီး တွင်ကျယ်လာတဲ့ ဆေးလုံးတွေပဲ ရှိသေးတယ်... ပိုကောင်းတဲ့ အာနိသင်ရှိတဲ့ ဆေးလုံးတချို့ ရှိပေမဲ့ ဆေးပညာရှင် အများစုက လျှို့ဝှက်ထားကြတာ..."

ချန်ဖေး သဘောပေါက်နားလည်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ဈေးကွက်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်ထားသော ဆေးလုံးများစွာ ရှိသည်။ မရှိ၍ မဟုတ်ဘဲ ဖော်စပ်သည့် ပမာဏ နည်းပါးလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ချန်ဖေး ဖော်စပ်ထားသော ချန်လင်း ဆေးလုံး အမှတ် ၁ သည် ချန်ဖူ ဆေးလုံးထက် ပိုကောင်းသော်လည်း ဖော်စပ်သည့် နည်းလမ်းမှာ ပိုမို ခက်ခဲသည်။ သာမန် ချန်ဖူ ဆေးလုံးထက် သေချာပေါက် ပိုကောင်းသည်ဟု ပြော၍ မရနိုင်ပေ။

ဝါရင့် ဆေးပညာရှင် အများအပြားသည် ပျင်းရိ၍သော်လည်းကောင်း၊ ဝါသနာပါ၍သော်လည်းကောင်း သဘာဝကျစွာပင် စဉ်းစားဆင်ခြင် တတ်ကြသည်။ များသောအားဖြင့် လိုအပ်ချက် မရှိသောကြောင့် ထုတ်ဖော်ပြသလေ့ မရှိကြပေ။

ယခုအခါ မဟာမိတ်အဖွဲ့က တာဝန် ထုတ်ပြန်လိုက်ပြီး ဆုလာဘ်မှာလည်း မူလအစ နိုးထခြင်း ဆေးလုံး ဖြစ်နေသဖြင့် မိမိတို့၏ ဝှက်ဖဲများကို ထုတ်သုံးလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီဆေးလုံးအတွက် ဘယ်လို အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို သုံးထားလဲ..."

ထူကျိလင်က မေးလိုက်သည်။

"ငါးနှစ်သား ကျောက်စိမ်းတု မြက် နဲ့ ခုနစ်နှစ်သား ဂေါ်ဖီပန်း ပါ..."

ချန်ဖေးက အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်း နှစ်ခုကို ပြောပြလိုက်ရာ ထူကျိလင် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ အခြား ပါဝင်ပစ္စည်းများကို မပြောလျှင်ပင် ထူကျိလင် အနေဖြင့် ပမာဏကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။ ဆေးလုံး၏ အနံ့က များစွာသော အရာများကို ပြောပြနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မဆိုးဘူး... ဆေးလုံးပေါင်းများစွာထဲမှာ ဒါတွေက ကုန်ကျစရိတ် ထိန်းချုပ်မှု ပိုကောင်းတဲ့ ဆေးလုံးတွေပဲ..."

ထူကျိလင်က ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ဆေးလုံးတွေ အများကြီး တင်ပြခဲ့ကြပေမဲ့ တာဝန် လိုအပ်ချက်တွေနဲ့ မကိုက်ညီဘူးလား..."

"ဟုတ်တယ်... မဟာမိတ်အဖွဲ့က ဖေးလင်း ဆေးလုံးကို မွမ်းမံချင်တာ... ဆေးမြစ် ကုန်ကျစရိတ် လျှော့ချချင်ရုံသာမက ဆေးစွမ်းအာနိသင် ကွာခြားချက်ကလည်း အရမ်း မကြီးမားရဘူး..."

ထူကျိလင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် အဆင့်မီတယ်လို့ သတ်မှတ်နိုင်ဖို့ ဆေးစွမ်းအာနိသင် ဘယ်လောက်အထိ ရောက်ဖို့ လိုအပ်မလဲ..."

ချန်ဖေး မေးလိုက်သည်။

"ဆေးလုံးအသစ်က ဖေးလင်း ဆေးလုံးရဲ့ ထိရောက်မှု အနည်းဆုံး ၇၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှိရမယ်... ကုန်ကျစရိတ်ကလည်း ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း အောက်မှာ ရှိရမယ်... ဒါက ဒီတာဝန်ရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို ပြည့်မီမယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ..."

ထူကျိလင်သည် ချန်ဖေးကို အနည်းငယ် လေးစားသွား၏။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဤတာဝန်၏ အနိမ့်ဆုံး သတ်မှတ်ချက်ကို ပြောပြလိုက်သည်။ ဤအရာကို လျှို့ဝှက်ချက်ဟု မယူဆနိုင်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် အချောသတ် ထုတ်ကုန်တစ်ခု၊ ဆက်တိုက် ဖော်စပ်နိုင်သော ဆေးဖော်စပ်နည်း တစ်ခုကို လိုချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။လိုအပ်ချက်များကြောင့် ဤတာဝန် ပိုမို လွယ်ကူသွားမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

"နားလည်ပါပြီ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆေးပညာရှင် ထူ..."

ချန်ဖေး လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"ကြိုးစားပါ..."

ထူကျိလင်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီး လှည့်ထွက်သွားကာ သူ့လူများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

"သခင်လေးက တော်ပြီးသားပါ..."

ချန်ဖေး နက်နဲစွာ တွေးတောလျက် ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ကျင်လန်သည် ရှေ့တိုးလာပြီး နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ချင်ကျင်လန်၏ အမှန်တကယ် ထင်မြင်ချက် ဖြစ်သည်။ လူအနည်းငယ်သာ ထူကျိလင်၏ ချီးကျူးမှုကို ရရှိနိုင်ကြသည်။

"ငါ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး..."

ချင်ကျင်လန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ချန်ဖေး မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ဤကိစ္စသည် ချန်ဖေးအတွက် ဘာမှ မဟုတ်ပေ။

ထိုးနှက်ချက် တစ်ခုပင် မဟုတ်ပါ။ ချန်ဖေးသည် ဆေးဖော်စပ်နည်းကို မည်သို့ ဆက်လက် မွမ်းမံရမည်နှင့် ချန်လင်း ဆေးလုံး အမှတ် ၃ ကို မည်သို့ ဖန်တီးရမည်ကို စဉ်းစားနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် သူသိထားသော ဆေးဖော်စပ်နည်းများ နည်းပါးလွန်းနေသေးသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဆေးပညာရှင် ဖြစ်လာကတည်းက ချန်ဖေးသည် သူဖော်စပ်သော ဆေးလုံးများ၏ ရည်မှန်းချက်ကို အမြဲ ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားခဲ့သည်။ သူသည် သူ့ကျင့်ကြံမှုကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သော ဆေးလုံးများကိုသာ ဖော်စပ်ခဲ့သည်။

တစ်ချက်မှာ သူ အသုံးပြုနိုင်ရန် ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယ အချက်မှာ ဤဆေးလုံးများ၏ ဈေးနှုန်း မြင့်မားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကျိုးအမြတ်ကိုသာ လိုက်စားမည် ဆိုပါက ဤနည်းလမ်းသည် ပြဿနာ မရှိပေ။

အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ စာမေးပွဲတွင်ပင် ဤဆေးလုံး အမျိုးအစား အနည်းငယ်ကိုသာ အသုံးပြုကြသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ချန်ဖေးသည် ဤတာဝန်ကို ပြီးမြောက်ချင်ပြီး စိတ်ကူးသစ်များ ဖော်ထုတ်ချင်နေသည်။

အကန့်အသတ်ရှိသော ဆေးဖော်စပ်နည်းများနှင့် ဆေးဂုဏ်သတ္တိ နားလည်မှုအပေါ် မှီခိုနေခြင်းသည် မလုံလောက်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

ယခင်က ချန်ဖေးသည် ဆေးကျမ်းအချို့ကို ဖတ်ရှုခဲ့ပြီး ဆေးမြစ်များနှင့် ပတ်သက်သော ဗဟုသုတ အများအပြား ရရှိခဲ့သည်။

သို့သော် နတ်တိမ်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် အချိန်ကျပ်တည်းသဖြင့် ဤကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားခဲ့ရသည်။

ယခု အခြေအနေကို ကြည့်ရသည်မှာ တာဝန် လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည့် ဆေးလုံးတစ်မျိုးကို ရှာဖွေ ဖော်ထုတ်လိုပါက ဆေးကျမ်း အများအပြား ဖတ်ရှုရန် လိုအပ်ပြီး လက်တွေ့ လေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်သော ဆေးဖော်စပ်နည်း အချို့ကိုလည်း ပြင်ဆင်ထားရပေမည်။

ချန်ဖေးသည် နောက်ဆုံး ဆုလာဘ်ဖြစ်သော မူလအစ နိုးထခြင်း ဆေးလုံးကို တွေးမိပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ ဤဆေးလုံး၏ တန်ဖိုးသည် ချန်ဖေး ကြိုးစားအားထုတ်ရကျိုး နပ်စေသည်။

"ငါ ဆေးဖော်စပ်နည်း အနည်းငယ် လဲလှယ်ချင်တယ်..."

ချန်ဖေး ချင်ကျင်လန်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"သခင်လေး... ကျွန်မနောက် လိုက်ခဲ့ပါ..."

ချင်ကျင်လန် အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ပြီး ချန်ဖေးကို ကောင်တာသို့ ခေါ်သွားသည်။

"ဒီဆေးဖော်စပ်နည်းအတွက် ကောင်းမှုကုသိုလ် အမှတ် ဘယ်လောက် လဲလှယ်နိုင်မလဲ ကြည့်ကြတာပေါ့..."

ချန်ဖေးသည် ချန်လင်း ဆေးလုံး အမှတ် ၁ ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စုတ်တံနှင့် မင်ကို ယူကာ ချန်လင်း ဆေးလုံး အမှတ် ၁ ၏ ဆေးဖော်စပ်နည်းကို စတင် ရေးသားလိုက်သည်။

ချန်ဖေး ဆေးဖော်စပ်နည်း ရေးသားပြီးသည်နှင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့က ရလဒ်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။

ချန်ဖေးအား ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ပေးထားသည်။

ပထမ တစ်ခုမှာ ဆေးဖော်စပ်နည်းကို မဟာမိတ်အဖွဲ့ထံ ကောင်းမှုကုသိုလ် အမှတ် ၃၀၀၀ ဖြင့် တိုက်ရိုက် ရောင်းချခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒုတိယ နည်းလမ်းမှာ အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေယူခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆေးဖော်စပ်နည်းကို မဟာမိတ်အဖွဲ့တွင် ထားရှိမည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က လာရောက် လဲလှယ်သောအခါ ရရှိလာသော ကောင်းမှုကုသိုလ် အမှတ်များကို တစ်ဝက်စီ ခွဲဝေယူမည် ဖြစ်သည်။

ဆေးပညာရှင်များအတွက် မဟာမိတ်အဖွဲ့က ဤကဲ့သို့ ရွေးချယ်ခွင့် ပေးထားသည်ကို ချန်ဖေး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ရေရှည် ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေယူခြင်းက ပိုတန်သည်။

အနာဂတ်တွင် အမြဲတမ်း အကျိုးအမြတ် ရှိနေမည် ဖြစ်ပြီး မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ကောင်းမှုကုသိုလ် အမှတ်များသည် အလွန် တန်ဖိုးရှိသည်။

သို့သော် ခွဲဝေယူခြင်းတွင် ပြဿနာ တစ်ခု ရှိသည်။

အခြားသူများ လာရောက် လဲလှယ်ရန်အတွက် ဤဆေးဖော်စပ်နည်းကို လူအများ သိရှိအောင် လုပ်ဆောင်ရမည်။

ထို့ပြင် ချန်လင်း ဆေးလုံး အမှတ် ၁ တွင် ကြီးမားသော အားနည်းချက် တစ်ခု ရှိသည်။

ဖော်စပ်ရန် အနည်းငယ် ခက်ခဲပြီး အဆင့် ၉ သို့မဟုတ် အဆင့် ၈ ဆေးပညာရှင်များအတွက် အဆင်မပြေပေ။ ထို့အပြင် ဆေးစွမ်းအာနိသင် တိုးတက်မှုမှာလည်း များများစားစား မရှိပေ။

ထို့အပြင် အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေခြင်းတွင် နောက်ထပ် ဆိုးကျိုး တစ်ခု ရှိသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က အမှန်တကယ် လဲလှယ်မှသာ ဝင်ငွေ ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် မဟာမိတ်အဖွဲ့တွင် မိမိကိုယ်ကို ရောင်းစားလိုက်ခြင်းနှင့် တူသည်။ ချန်ဖေး အနေဖြင့် ဤဆေးဖော်စပ်နည်းကို ဦးစွာ နာမည်ကြီးအောင် လုပ်ရမည် ဖြစ်ရာ အလွန် ဒုက္ခများလှသည်။

ရောင်းလိုက်မည် ဆိုပါက အလွန် ရိုးရှင်းသည်။ အရောင်းအဝယ် တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ကောင်းမှုကုသိုလ် အမှတ် ၃၀၀၀ ရရှိမည်။ အနာဂတ်တွင် ဆေးဖော်စပ်နည်း မည်မျှ ရောင်းရသည် ဖြစ်စေ သူနှင့် မသက်ဆိုင်တော့ပေ။

ချန်ဖေးသည် ယခု ကောင်းမှုကုသိုလ် အမှတ်များ လိုအပ်နေသည်။ ချန်ဖေးသည် ချန်လင်း ဆေးလုံး အမှတ် ၁ ၏ တန်ဖိုးကို တွက်ချက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ရောင်းချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဆေးဖော်စပ်နည်းကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန် အချိန်အနည်းငယ် ပေးခဲ့ရသည်။ ၎င်း၏ တန်ဖိုးကို အမြင့်ဆုံး ရယူလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။ ချန်ဖေးအတွက် တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူ့အချိန်က ပိုမိုကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ဖန်တီးပေးနိုင်သည်။

"ရောင်းမယ်..."

ချန်ဖေး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် လျင်မြန်စွာ ဆောင်ရွက်ပေးလိုက်၏။ ချန်ဖေး၏ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားထဲသို့ နောက်ထပ် ကောင်းမှုကုသိုလ် အမှတ် ၃၀၀၀ ဝင်ရောက်လာသည်။

"ဖော်စပ်ရ ခက်ခဲပေမဲ့ သာမန် ဆေးမြစ်တွေကို အသုံးပြုပြီး ထူးခြားတဲ့ အာနိသင်ရှိတဲ့ ဆေးဖော်စပ်နည်းမျိုး ရှိလား..."

ချန်ဖေး ချင်ကျင်လန် ဘက်သို့ လှည့်ကာ ထူးဆန်းသော တောင်းဆိုမှု တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"ရှိပါတယ်... ခဏစောင့်ပါ သခင်လေး..."

ချင်ကျင်လန် ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ကောင်တာတွင် တောင်းဆိုမှု ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ဆေးဖော်စပ်နည်း မိတ်ဆက်စာရွက် တစ်ရွက်ကို ချန်ဖေးရှေ့တွင် ချပေးလိုက်သည်။

ချန်ဖေး စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ဆေးဖော်စပ်နည်းကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် ချန်ဖေးသည် ရယ်ရမလို ငိုရမလို မျက်နှာထားဖြင့် ဆေးဖော်စပ်နည်း မိတ်ဆက်စာရွက်ကို ပြန်ချလိုက်သည်။

ဤ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ တည်ထောင်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ပြီဖြစ်ရာ အမှန်တကယ်ပင် အရာအားလုံး ပြည့်စုံလှသည်။ သူတို့တွင် ဤကဲ့သို့သော ဆေးဖော်စပ်နည်းမျိုးပင် ရှိနေသေးသည်။

ဤဆေးဖော်စပ်နည်းသည် ဆေးပညာရှင်များ၏ ဖော်စပ်မှု နည်းစနစ်များကို သွေးမြှင့်ရန် အထူး အသုံးပြုသော ဆေးဖော်စပ်နည်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အသုံးပြုရသော ဆေးမြစ် အမျိုးအစားပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ပါဝင်သည်။

ဤဆေးဖော်စပ်နည်းကို အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ပါက ဆေးလုံး၏ စီးဆင်းမှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အရောင်မဲ့ အနံ့မဲ့ ဆေးလုံးဖြစ်ပြီး အာနိသင်မှာ ဗိုက်ပြည့်စေရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း ဆေးလုံးပေါ်တွင် ဆေးကြောများ ပေါ်လာမည် ဖြစ်သည်။

မှန်ပေသည်... ချန်ဖေး မိစ္ဆာနယ်မြေ အပြင်ဘက်တွင် ထူးဆန်းသော ပုတီးစေ့ကို အသုံးပြုပြီး ချန်ဖူ ဆေးလုံး ဖော်စပ်စဉ်က ပေါ်လာသော ဆေးကြောမျိုး ဖြစ်သည်။

ဤဆေးဖော်စပ်နည်းကို အသုံးပြုပြီး ဆေးကြောပါသော ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်နိုင်သည်။ အာနိသင်မှာ ရိုးရှင်းစွာ ဗိုက်ပြည့်စေရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း အမှန်တကယ်ပင် အလွန် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှသည်။

"ကောင်းမှုကုသိုလ် အမှတ် ဘယ်လောက်လဲ..."

"၁၇၀၀ ပါ..."

"ယူမယ်..."

ချန်ဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သာမန် ဆေးမြစ်များကို အသုံးပြုပြီး ဆေးကြောပါသော ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်နိုင်ခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းသော ဆေးဖော်စပ်နည်း ဖြစ်သည်။

ခဏအကြာတွင် ဆေးဖော်စပ်နည်း တစ်ခု ချန်ဖေးရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။ ချန်ဖေး ချင်ကျင်လန်ကို နှုတ်ဆက်ပြီး အင်းသို့ ပြန်လာခဲ့၏။

တစ်နာရီကျော် အချိန်ပေးပြီးနောက် ချန်ဖေး ဤဆေးဖော်စပ်နည်းကို မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။

[အဂ္ဂိရတ်ပညာ - အစာဖြတ် ဆေးလုံး (ကနဦးအဆင့်သို့ မရောက်သေးပါ)]

"ဆေးဖော်စပ်နည်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါပြီ... အစာဖြတ် ဆေးလုံးကို ရိုးရှင်းစေရန် ငွေ သုံးထောင် သုံးစွဲလိုပါသလား..."

"အစာဖြတ် ဆေးလုံးကို ရိုးရှင်းစေခြင်း... ရိုးရှင်းစေမှု အောင်မြင်ပါသည်... အစာဖြတ် ဆေးလုံး -> ကြက်ဥထမင်းကြော်..."

ချန်ဖေး၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားသည်။ အစာဖြတ် ဆေးလုံး ဆေးဖော်စပ်နည်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ချက်ပြုတ်ခြင်း အဖြစ် ပြန်ရောက်သွားရတာလဲ... အစာဖြတ် ဆေးလုံးဆိုတာ ဆာလောင်မှုကို တားဆီးဖို့ ဖြစ်ပေမဲ့ ကြက်ဥထမင်းကြော်က ဗိုက်ပြည့်စေဖို့ သုံးတာ မဟုတ်ဘူးလား...

ကိုယ်တိုင် ချက်ပြုတ် မစားသောက်ဖြစ်သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ချန်ဖေး ခဏတာ စဉ်းစားပြီး အင်းပိုင်ရှင်ကို သွားရှာလိုက်သည်။

"မင်းက ကိုယ့်ဘာသာ ချက်စားဖို့ မီးဖိုချောင် ငှားချင်တယ် ဟုတ်လား..."

အင်းပိုင်ရှင်သည် မျက်လုံးပြူးကာ ချန်ဖေးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူသည် ဧည့်သည်များ၏ မျိုးစုံသော တောင်းဆိုမှုများကို ကြုံဖူးသော်လည်း ဒီလိုမျိုးတော့ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးပေ။

သူတို့အင်းက အစားအစာကို မယုံကြည်လို့ ကိုယ့်ဘာသာ ချက်စားချင်တာများလား...

ချန်ဖေး ငွေ ၁၀ တုံးကို တိတ်တဆိတ် တွန်းပို့လိုက်သည်။ ချန်ဖေးသည် ငှားရမ်းထားသော ခြံဝန်းသို့ မပြန်ချင်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်နေ့လုံး ကြက်ဥထမင်းကြော် ချက်နေ၍ မဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ သူသည် ဤနေရာတွင် အခြားသော ကျင့်စဉ် အမျိုးမျိုးကိုလည်း လေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်သေးသည်။

"သခင်လေး... ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ဒီလို ထုံးစံ မရှိပါဘူး..."

အင်းပိုင်ရှင်က ချန်ဖေးကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"သီးသန့် မီးဖိုချောင် တစ်ခု ပေးရုံပါပဲ..."

ချန်ဖေး နောက်ထပ် ငွေ ၁၀ တုံး ထုတ်ပြီး ကောင်တာပေါ် တင်လိုက်သည်။

အင်းပိုင်ရှင် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူသည် ပိုက်ဆံ လက်ခံရမလား စဉ်းစားနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ချန်ဖေးကို ဘယ်လို ငြင်းရမလဲ စဉ်းစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေး အင်းပိုင်ရှင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရိပ်မိလိုက်သဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ ငွေများကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ ကြည့်ရတာ သူ နည်းနည်း ပိုပင်ပန်းခံရမည့်ပုံ ပေါ်သည်။

အင်းနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ချန်ဖေး ငှားရမ်းထားသော ခြံဝန်းတစ်ခု ရှိသဖြင့် လောလောဆယ် ထိုနေရာသို့သာ သွားရပေမည်။

ချန်ဖေးသည် ဦးစွာ အင်းရှိ ကောင်းကင်အဆင့် အခန်းသို့ ပြန်သွားပြီး နဂါးဆင် နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ်ကို နှစ်နာရီကြာအောင် ကျင့်ကြံလိုက်သည်။

ညနေစောင်းလုနီးပါး အချိန်တွင် ချန်ဖေး အင်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့၏။ သူ ဆန်တစ်အိတ်နှင့် ကြက်ဥအများအပြား ဝယ်ရပေဦးမည်။

"အစ်ကိုကြီး ချန်... အစ်ကိုကြီး ချန်... အစ်ကိုကြီးလား..."

ချန်ဖေး လမ်းထောင့်တစ်နေရာသို့ ကွေ့လိုက်စဉ်မှာပင် သတိကြီးသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်ဖေး ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွား၏။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အသက် ၂၀ အရွယ်ခန့် မိန်းမပျိုတစ်ဦး အဝေးတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချန်ဖေး ဤလူကို မသိပေ။ သို့သော် ချန်ဖေး ရပ်တန့်လိုက်ရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ စောစောက အသံသည် စစ်ယီနန်၏ အသံ ဖြစ်သင့်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကြီး ချန်... ကျွန်မ စစ်ယီနန်ပါ... ကျွန်မ အဘိုးကို ကယ်ပေးနိုင်မလား... အဘိုး မခံနိုင်တော့ဘူး..."

စစ်ယီနန်၏ မျက်နှာတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ချန်ဖေးကို အသနားခံသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းအဘိုး ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ဤမျက်နှာကို သေချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ ချန်ဖေးသည် စစ်ယီနန်၏ မူလ ပုံသဏ္ဌာန်ကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် မူလက ၁၀ နှစ်ဝန်းကျင်သာ ရှိသေးသော ကလေးမလေးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလောက် ကြီးလာရတာလဲ…

"အဘိုးက သတိမေ့နေတယ်... အမြန် မနှိုးဘူးဆိုရင် ပြန်နိုးလာမှာ မဟုတ်တော့ဘူးလို့ ကြောက်တယ်..."