နှလုံးသား နယ်ပယ်

"ကောင်းပြီ... ငါ့ကို ခေါ်သွားပေး..."

ချန်ဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာကို လက်ဖြင့် သပ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ရုပ်ရည် ပြောင်းလဲသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ အရိုးများ အသံမြည်သွားပြီး မသိလိုက်မသိဘာသာဖြင့် တစ်လက်မခန့် ပိုရှည်လာကာ ပိုပိန်သွားသည်။

နဂါးဆင် နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ်ကြောင့် ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ် ထိန်းချုပ်မှုသည် ပိုမို တိကျလာခဲ့သည်။ သူ၏ ရုပ်ဖျက်အတတ် ပညာပင်လျှင် တစ်ဆင့် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ယခုအခါ ရုပ်ဖျက် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်က ချန်ဖေးကို မြင်လျှင်ပင် ချန်ဖေး၏ လက်ရှိ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်သည် အစစ်လား အတုလား ခွဲခြားရန် အလွန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

စစ်ယီနန်သည် ချန်ဖေး၏ ပြောင်းလဲမှုကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းမသွားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သို့သော် သူမသည် ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ချန်ဖေးကို ဦးဆောင်ခေါ်သွားသည်။

လမ်းကြားများတွင် အကွေ့အကောက် အနည်းငယ် သွားပြီးနောက် စစ်ယီနန်သည် ခြံဝန်းတစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်၏။ သူ ယခင်က ငှားရမ်းခဲ့သော ခြံဝန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤနေရာသည် သေချာပေါက် ပိုမို ဝေးလံခေါင်ဖျားပြီး ယိုယွင်းပျက်စီးနေသည်။

"အဘိုး အထဲမှာ ရှိတယ်..."

စစ်ယီနန် တံခါးဖွင့်ပြီး ချန်ဖေးကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

ချန်ဖေးသည် သူ့ရှေ့မှ အိမ်ကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ဆေးမြစ်နံ့ သင်းသင်းလေးကို သူ ရလိုက်သည်။

စစ်ယီနန် တံခါးဖွင့်လိုက်သောအခါ ကုတင်ပေါ်တွင် လူတစ်ယောက် လဲလျောင်းနေသည်ကို ချန်ဖေး တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် ထိုသူမှာ စစ်ယွမ်ဟိုင် လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

"ရန်သူတွေ တွေ့သွားမှာ ကြောက်လို့ ကျွန်မတို့ ဒီမှာ ပုန်းနေတာ... အဘိုးက လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းကို သုံးပြီး ကျွန်မတို့ကို လက်ရှိ ပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲထားတာ..."

စစ်ယီနန်သည် ကုတင်ဘေးသို့ လျှောက်သွားပြီး သတိလစ်နေသော စစ်ယွမ်ဟိုင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်ရည်များ ထပ်မံ စီးကျလာပြန်၏။

"ဘယ်သူတွေက မင်းတို့ကို လိုက်ဖမ်းနေတာလဲ..."

ချန်ဖေး ရှေ့သို့ တိုးသွားပြီး စစ်ယွမ်ဟိုင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပိန်လှီပြီး ဖြူဖျော့နေသည်။ သူ၏ ရင်ဘတ် အနည်းငယ် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေခြင်း မရှိပါက သေဆုံးသွားပြီဟု ထင်မှတ်ရပေမည်။

"ကျွန်မလည်း မသိဘူး... အဘိုး ပြောတာကတော့ ရန်သူဟောင်းတဲ့..."

စစ်ယီနန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ချန်ဖေး မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်၏။ စစ်ယွမ်ဟိုင်က သူ့မြေးမကို အသေးစိတ် အချက်အလက်များ မပြောပြခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း ၎င်းမှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

စစ်ယီနန်၏ အမှန်တကယ် အသက်မှာ ၁၀ နှစ်ခန့်သာ ရှိသေးသည်။ သူမသည် ကလေးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သေးသည်။

သို့သော် ဤကလေးသည် မွေးရာပါ ခွန်အားကြီးမားသည်။

ဤသည်မှာ စစ်ယွမ်ဟိုင်က အသက်စွန့်ပြီး စစ်ယီနန်ကို သူ့ဘေးနားတွင် ခေါ်ထားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ စစ်ယီနန်သာ မူလနေရာတွင် နေခဲ့လျှင် နိုင်ငံအခြားဒေသများမှ မိသားစုဝင်များ၏ ခေါ်ဆောင်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

"အဘိုးကို ကယ်ဖို့ သီးသန့် နည်းလမ်းရှိလို့ ငါ့ကို လာရှာတာလား..."

စစ်ယွမ်ဟိုင်၏ အခြေအနေကြောင့် ချန်ဖေး မည်သို့ ကုသရမည်ကို မသေချာ ဖြစ်နေသည်။ ချန်ဖေးသည် ဆေးပညာရှင် ဖြစ်ပြီး ဆေးပညာအကြောင်း အနည်းငယ် နားလည်သော်လည်း ဆရာဝန်အစစ် မဟုတ်ပေ။

ဤမျှ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိပြီး သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသူ တစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ချန်ဖေးတွင် ကောင်းမွန်သော စိတ်ကူးများ မရှိပေ။

"ဟုတ်ပါတယ်... ရှိပါတယ်..."

စစ်ယီနန် အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ချန်ဖေးကို ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

"အဘိုးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တကယ် ဒဏ်ရာရထားတာ... ဒါပေမဲ့ သူ့စိတ်က နှလုံးသား နယ်ပယ်ထဲမှာ ပိတ်မိနေပြီး ထွက်မလာနိုင် ဖြစ်နေတာ... ဒါကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က နေ့တိုင်း ယိုယွင်းလာနေတာ... အဘိုးကို နှလုံးသား နယ်ပယ်ထဲကနေ ဆွဲမထုတ်နိုင်ရင် သူ ဘယ်တော့မှ ပြန်နိုးလာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

စကားဆုံးသောအခါ စစ်ယီနန် တိုးညှင်းစွာ မငိုဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

စစ်ယီနန်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သူမ၏ အဘိုးနှင့် အကောင်းဆုံး ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့သည်။ အဘိုးဖြစ်သူ သူမရှေ့တွင် သေဆုံးသွားမည့် အဖြစ်ကို စစ်ယီနန် စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်ပေ။

"နှလုံးသား နယ်ပယ် ဟုတ်လား..."

ချန်ဖေး မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ ဘာကြောင့် ဒီနာမည်က နည်းနည်း ရင်းနှီးနေရတာလဲ... ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ် မိစ္ဆာနယ်မြေတုန်းက ဘုန်းကြီး ပြောခဲ့တာက သူ နှလုံးသား နယ်ပယ်ထဲ ရောက်နေတာတဲ့... အဲဒီနှစ်ခုကြားမှာ ဆက်စပ်မှု ရှိနေတာများလား…

"အဲဒါက အန္တရာယ်များတဲ့ နေရာပါ... စိတ်ဝိညာဉ်ပဲ ဝင်လို့ရတယ်... အဘိုးက ဒဏ်ရာပြင်းထန်သွားလို့ သူထိန်းချုပ်ထားတဲ့ မိစ္ဆာဆိုးက နှလုံးသား နယ်ပယ်ထဲ ဆွဲခေါ်သွားတာ... ကျွန်မ နှစ်ခါ ဝင်ပြီးပြီ... အဘိုးကို ရှာဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး... အချိန်တိုအတွင်းမှာ ကျွန်မအတွက် နောက်ဆုံး အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်ပဲ ကျန်တော့တယ်..."

စစ်ယီနန်က မျက်ရည်များ ဝဲလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို မင်းနဲ့အတူ နှလုံးသား နယ်ပယ်ထဲ ဝင်စေချင်တာလား... နှလုံးသား နယ်ပယ်ဆိုတာ ဘယ်လို နေရာမျိုးလဲ..."

ချန်ဖေး မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။ စစ်ယွမ်ဟိုင်နှင့် သူမသည် သူ့ကို ယခင်က ကယ်တင်ခဲ့ဖူးသည်။

ဤကျေးဇူးကို ချန်ဖေး ဘယ်တော့မှ မေ့မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် နှလုံးသား နယ်ပယ် ဆိုသည့် နာမည်က ကောင်းမွန်သော နေရာတစ်ခုဟု မထင်ရပေ။

စစ်ယွမ်ဟိုင်သည် သူထိန်းချုပ်ထားသော ထူးဆန်းသည့် ကမ္ဘာထဲသို့ ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရသည်။

ထူးဆန်းသည့် ကမ္ဘာထဲတွင် မိစ္ဆာသတ္တဝါများ ပြည့်နှက်နေပါသလား။

"ကျွန်မလည်း မသေချာဘူး... အဘိုး ပြောဖူးတာကတော့ ကျွန်မတို့ မိစ္ဆာ ခုခံခြင်း မျိုးဆက်ရဲ့ အောင်မြင်မှုနဲ့ ကျရှုံးမှု နှစ်ခုစလုံးက နှလုံးသား နယ်ပယ်ကြောင့်တဲ့... အရင်တုန်းက အဘိုး ကျွန်မကို အဲဒီထဲ ခေါ်သွားဖူးပေမဲ့ ကျွန်မတို့က မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာပဲ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး အနက်ရှိုင်းကြီး မဝင်ခဲ့ဘူး..."

စစ်ယီနန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ချန်ဖေး မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်၏။ စိတ်ဝိညာဉ် ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် နှလုံးသား နယ်ပယ်ထဲတွင် မကောင်းဆိုးဝါး အရာများ ပြည့်နှက်နေလောက်သည်။

သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်၏ အရေးအကြီးဆုံး သွေးအဆီအနှစ် ချုပ်တည်းမှုသည် အလှဆင်ပစ္စည်း သက်သက် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သွေးအဆီအနှစ် မရှိတော့သည့်အတွက် ထိုမိစ္ဆာဆိုးကို ဆွဲဆောင်သည့် အရင်းအမြစ်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းအစား အခြားသော ဟန်ချက်ညီမှု တစ်မျိုး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကြီး ချန်... ဒါက နှလုံးသား ဖယောင်းတိုင် ပါ... မီးထွန်းပြီး လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းကို သုံးလိုက်ရင် ကျွန်မတို့ နှလုံးသား နယ်ပယ်ထဲ ဝင်လို့ရပြီ... ဒီ နှလုံးသား ဖယောင်းတိုင်က နှလုံးသား နယ်ပယ်ထဲအထိ ကျွန်မတို့နဲ့အတူ ပါလာလိမ့်မယ်... အဲဒါက ကျွန်မတို့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး တခြား မိစ္ဆာဆိုးတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို မခံရအောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ တစ်ခါသုံးရင် တစ်တိုင်ပဲ ထွန်းလို့ရတယ်..."

စစ်ယီနန်သည် သူမ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ဖယောင်းတိုင် အဖြူ တစ်တိုင် ထုတ်လိုက်သည်။ မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်များကို ဆွဲဆောင်ရာတွင် သုံးသော ဖယောင်းတိုင် အဖြူနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသော်လည်း အနည်းငယ် ကွာခြားမှု ရှိသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ထိုထူးဆန်းသော အနံ့မျိုး မရှိပေ။

"နှလုံးသား နယ်ပယ်ထဲမှာ တခြား ရှောင်ရန်ဆောင်ရန်တွေ ရှိသေးလား..."

"ရှိပါတယ်... အဘိုး ပြောတာကတော့ နှလုံးသား နယ်ပယ်ထဲမှာ တခြားလူတွေရဲ့ နာမည်တွေ၊ သူတို့ရဲ့ အတိတ်တွေကို ထုတ်မပြောရဘူးတဲ့... စကားမပြောတာ၊ စူးစမ်းချင်စိတ် မဖြစ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ... မဟုတ်ရင် မလိုအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

စစ်ယီနန်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာ အန္တရာယ် ကြုံလာရင် ဘာလုပ်ရမလဲ..."

ချန်ဖေး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဤနေရာသည် ဝေးလံခေါင်ဖျားသော်လည်း အန္တရာယ် ကင်းသည်ဟု မဆိုလိုပေ။

အထူးသဖြင့် စစ်ယွမ်ဟိုင်တွင် ရန်သူများ ရှိနေသည်။ သူတို့သာ ဤနေရာကို ရှာတွေ့သွားပါက အလကားသက်သက် အသေခံလိုက်ရသလို ဖြစ်မနေပေဘူးလား။

"ကျွန်မတို့ မဝင်ခင် ခြံဝန်းတစ်ခုလုံးကို သတိပေး အစီအရင် တစ်ခု တပ်ဆင်ထားလိုက်မယ်... လူတစ်ယောက်ယောက် ဒါမှမဟုတ် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုခု ရောက်လာတာနဲ့ အစီအရင်က ကျွန်မတို့ကို ချက်ချင်း နှိုးလိုက်လိမ့်မယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်မတို့စိတ်က နှလုံးသား နယ်ပယ်ရဲ့ ဘယ်နေရာမှာပဲ ရှိနေနေ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်လာနိုင်မှာပါ..."

"အစီအရင် အပြင် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ အကာအကွယ် ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားလည်း ရှိပါတယ်..." ဟု စစ်ယီနန်က ရှင်းပြသည်။

ချန်ဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ကြည့်ရတာ မိစ္ဆာ ခုခံခြင်း မျိုးဆက်မှာ ဒီကဏ္ဍနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လုံလောက်တဲ့ အစီအစဉ်တွေ ရှိပုံရသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ပုံမှန်သာ ဖြစ်သည်။

မိမိ၏ ရုပ်ခန္ဓာ ဘေးကင်းမှုကို အရင် အာမခံချက် မပေးနိုင်လျှင် မိမိ၏ စိတ်ကို ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ ထွက်ခွာခွင့်ပြုရဲမည် မဟုတ်ပေ။

ချန်ဖေး ရှေ့တိုးသွားပြီး စစ်ယွမ်ဟိုင်၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

အခြေအနေမှာ အမှန်တကယ်ပင် မကောင်းမွန်လှပေ။ သူသာ ဝင်မပါလျှင် တစ်ရက် နှစ်ရက် အတွင်း သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု ကြောက်ရွံ့မိသည်။

"ငါ့ကို အချိန် နာရီအနည်းငယ်လောက် ပေး... ပြီးရင် မင်းနဲ့အတူ နှလုံးသား နယ်ပယ်ထဲ လိုက်ခဲ့မယ်..."

ကျင်ယွမ်ကျင့်စဥ်သည် မဟာအောင်မြင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရန် အနည်းငယ်သာ လိုတော့သည်။ စိတ်ဖြင့် နှလုံးသား နယ်ပယ်ထဲ ဝင်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့် စိတ်စွမ်းအားသည်လည်း အဓိက သော့ချက် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပါပြီ အစ်ကို ချန်... ဘေးအခန်းမှာ အနားယူလိုက်ပါ..."

စစ်ယီနန်သည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသော်လည်း ချန်ဖေး တစ်ခုခု ပြင်ဆင်နေသည်ကို သိသဖြင့် လက်ခံလိုက်သည်။

ချန်ဖေး ဘေးအခန်းသို့ သွားပြီး ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ကျင်ယွမ်ကျင့်စဥ်ကို စတင် ကျင့်ကြံလိုက်သည်။

နှလုံးသား မူလ ကျင့်စဉ်ကို ရရှိပြီး ကျင်ယွမ်ကျင့်စဥ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ချန်ဖေးသည်လည်း နေ့တိုင်း မပျက်မကွက် ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ ယနေ့တွင် သူသည် နောက်ဆုံး၌ ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

နှစ်နာရီ ကြာပြီးနောက် ချန်ဖေး၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖျော့တော့သော အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားသကဲ့သို့ ရှိသည်။

"နောက်ထပ် ထူးခြားချက် တစ်ခုတောင် ပါလာသေးတာပဲ... ကောင်းမှုကုသိုလ် အမှတ်တွေ အများကြီး သုံးပြီး လဲလှယ်လိုက်ရတာ တန်ပါတယ်..."

ကျင်ယွမ်ကျင့်စဥ် မဟာအောင်မြင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ရရှိလာသော ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကို ချန်ဖေး အာရုံခံစားလိုက်ရာ နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် အပြုံးတစ်ခု မပေါ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ကျင်ယွမ်ကျင့်စဥ် မဟာအောင်မြင်ခြင်း အဆင့် ရောက်သောအခါ ကျည်ဆန်အချိန် နှင့် ဆင်တူသော နောက်ထပ် ထူးခြားချက် တစ်ခု ပါရှိလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို ချက်ချင်း ဆုပ်ကိုင်နိုင်စေသည်။

ယခုအခါ နှလုံးသား မူလ ကျင့်စဉ်သည်လည်း မဟာအောင်မြင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်ရာ ကျည်ဆန်အချိန် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အချိန်ကို ရပ်တန့်လိုက်သကဲ့သို့သော နောက်ထပ် ထူးခြားချက် တစ်ခု ပါရှိလာသည်။

ကျည်ဆန်အချိန်ကို အားဖြည့်ပေးရုံသာမက ချန်ဖေးသည် ရန်သူကို ထိုရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ကမ္ဘာထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားနိုင်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချန်ဖေး၏ အတွေးများ ပုံမှန် လည်ပတ်နိုင်သော်လည်း ရန်သူ၏ အတွေးများသည် မီးပျက်သွားသကဲ့သို့ ခေတ္တခဏ ရပ်တန့်သွားမည် ဖြစ်သည်။

မှန်ပေသည်... ဤကဲ့သို့သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှု၏ အာနိသင်သည် ချန်ဖေး၏ ကိုယ်ပိုင် စိတ်စွမ်းအားနှင့် ပြိုင်ဘက်၏ စိတ်စွမ်းအား အဆင့်အပေါ် မူတည်သည်။

အကယ်၍ ပြိုင်ဘက်သည် ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ကဲ့သို့ ချန်ဖေးထက် များစွာ သာလွန်နေပါက တစ်ဖက်လူ ဘာမှ မလုပ်ရသေးမီမှာပင် ချန်ဖေး၏ စိတ်စွမ်းအား ပေါက်ကွဲသွားပေလိမ့်မည်။

စိတ်စွမ်းအား တိုက်ခိုက်မှု နည်းစနစ် ပါဝင်လာခြင်းသည် ချန်ဖေးအတွက် ဝမ်းသာစရာ အံ့အားသင့်မှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ချန်ဖေး ညာလက်ကို ဖြန့်လိုက်ရာ အပိုင်းအစ အချို့ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

၎င်းတို့မှာ နှလုံးသား ပုတီးစေ့ ကွဲကြေသွားပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အပိုင်းအစများ ဖြစ်သည်။ ဤအရာများ အသုံးဝင်မဝင် သို့မဟုတ် နှလုံးသား နယ်ပယ်ထဲသို့ ယူဆောင်သွားနိုင်ခြင်း ရှိမရှိ ချန်ဖေး မသိပေ။

သို့သော် ဦးစွာ ယူဆောင်သွားခြင်းဖြင့် အရှုံးမရှိနိုင်ပေ။

ခဏတာ ချိန်ညှိပြီးနောက် ချန်ဖေး စစ်ယွမ်ဟိုင်၏ အခန်းသို့ ရောက်လာသည်။

"အစ်ကို ချန်..."

စစ်ယီနန် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ သူတို့ ခွဲခွာနေသော အချိန်တိုလေး အတွင်း ချန်ဖေး ပေးသော ခံစားမှုသည် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ဘာပြောင်းလဲသွားသလဲ ဆိုတာကို စစ်ယီနန် အတိအကျ မပြောပြနိုင်ပေ။

"နှလုံးသား နယ်ပယ်ထဲ ဝင်ကြစို့..."

ချန်ဖေး အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး ချန်..."

စစ်ယီနန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပွင့်လန်းလာပြီး ချန်ဖေးကို လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ချန်ဖေး သက်ပြင်းအနည်းငယ် ချလိုက်မိ၏။ စစ်ယွမ်ဟိုင်၏ မတော်တဆမှုသည် ထိုစဉ်က ကလေးဆိုးလေးကို များစွာ ကြီးပြင်းလာစေခဲ့ပုံ ရသည်။

ယခင်က စစ်ယီနန် ချန်ဖေးကို တွေ့သောအခါ အစ်ကိုကြီးဟု မခေါ်ခဲ့ပေ။ "ဟေး" ဟု ခေါ်ခြင်းကပင် သူနှင့် ပိုရင်းနှီးကြောင်း ပြသရာ ရောက်ခဲ့သည်။

စစ်ယီနန်သည် သူမ၏ အင်္ကျီလက်ကြားမှ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြား တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်ပြီး နှလုံးသား ဖယောင်းတိုင်ကို မီးညှိလိုက်သည်။ သင်းပျံ့သော ရနံ့တစ်ခု ပျံ့လွင့်လာပြီး လူကို အိပ်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

စစ်ယီနန် ချန်ဖေးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ချန်ဖေး ခေါင်းညိတ်သည်ကို မြင်သောအခါ စစ်ယီနန် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လက်ဟန်သင်္ကေတများ စတင် ဖော်ထုတ်လိုက်၏။

စစ်ယီနန်၏ လက်များမှ လှိုင်းဂယက် တစ်ခု စတင် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ အနည်းငယ် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားသည် ရုတ်တရက် လေထဲသို့ မြောက်တက်သွားပြီးနောက် ဖျော့တော့သော အလင်းရောင် စက်ဝိုင်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်ကာ ချန်ဖေးနှင့် အခြားတစ်ယောက်ကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

ချန်ဖေးသည် ဤခံစားမှုကို မခုခံဘဲ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏ၌ ချန်ဖေး စိတ်ထဲတွင် ဝေဝါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ရုတ်တရက် ချန်ဖေး မျက်လုံးဖွင့်လိုက်၏။

အိမ်မရှိ၊ စစ်ယွမ်ဟိုင် မရှိ၊ ဘေးနားတွင် စစ်ယီနန်သာ ရပ်နေသည်။ သို့သော် စစ်ယီနန်သည် ဆယ်ကျော်သက် မိန်းကလေး ပုံစံမဟုတ်တော့ဘဲ သူမ၏ ၁၀ နှစ်အရွယ် ပုံစံသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့သည် လက်ရှိတွင် ကြီးမားသော လွင်ပြင်တစ်ခုပေါ်၌ ရပ်နေကြသည်။ နတ်တိမ်မြို့သည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဝေးမှ တောင်တန်းအချို့ကို ဝေဝါးဝါး မြင်နေရသည်။ နတ်တိမ်မြို့ ပြင်ပရှိ တောင်တန်းများ၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် အကြမ်းဖျင်း တူညီနေသည်။

ချန်ဖေး ခေါင်းငုံ့ပြီး မိမိကိုယ်ကို ကြည့်လိုက်၏။

သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သော်လည်း များစွာ ဖြူဖျော့သွားပြီး မူလအရောင် ပျောက်ဆုံးသွားသည်။ အဝတ်အစားများသာ မကပေ။

ချန်ဖေး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အားလုံးက အဖြူနှင့် အမည်းသာ ဖြစ်သည်။ ဤကမ္ဘာကြီးတွင် အရောင်ဟူ၍ မရှိပေ။

စစ်ယီနန်သည် ချန်ဖေး၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ထိလိုက်ပြီး ရှေ့ကို ညွှန်ပြကာ သူမနောက် လိုက်ခဲ့ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ချန်ဖေး စစ်ယီနန်၏ လက်ထဲမှ ပစ္စည်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။ နှလုံးသား ဖယောင်းတိုင် အပြင် ရှေးဟောင်း ကျောက်စိမ်းလက်စွပ် တစ်ကွင်းလည်း ပါရှိသည်။

ဤအရာသည် စစ်ယွမ်ဟိုင် အမြဲ ဆောင်ထားလေ့ရှိသော ပစ္စည်း ဖြစ်ကြောင်း ချန်ဖေး မှတ်မိလိုက်သည်။

စစ်ယွမ်ဟိုင် စိတ်ဝိညာဉ်၏ တည်နေရာကို ဆုံးဖြတ်ရန် ဤအရာကို အားကိုးနေခြင်းလော။