ဧကရာဇ်အလောင်း (၂)

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများမှာ ပြင်းထန်စွာ လှိုင်းထန်လာရာ ကုရှို့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝေဝါးနေသော သူ၏ အမြင်အာရုံမှာ မိုးကြိုးအလင်းတန်းများ ဝန်းရံလျက် အပြာရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ပြန်လည် စုစည်းမိသွားသည်။

"အဖေ... အဖေ... ကျွန်တော် တကယ်ပဲ သေတော့မှာပဲ၊ စိတ်ကူးယဉ် အာရုံတွေတောင် မြင်နေရပြီ..."

ကုရှို့က ခါးသီးစွာ အားယူပြုံးလိုက်သည်။

သူ ဘာတွေ တွေးနေမိတာလဲ ဤနေရာသည် နတ်ဆိုးနယ်မြေ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အဖေသည် ဤနေရာသို့ မည်သို့ ရောက်လာနိုင်ပါမည်နည်း။ ထို့အပြင် ဤနေရာသည် 'တားမြစ်နယ်မြေ' ဖြစ်ပြီး သူတော်စင်တစ်ဦးပင် အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်ရန် ခက်ခဲသော နေရာဖြစ်သည်။ သူ၏ အဖေသည် အစွမ်းထက်သည်ဆိုစေဦးတော့၊ ယခု သူ မြင်တွေ့နေရသည့် ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အရှိန်အဝါမျိုး မရှိနိုင်ပေ။

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့်အမျှ ကုရှို့၏ အသံမှာ ပို၍ အားနည်းသွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားတော့သည်။

"ဒီလိုဖြစ်တာက ပိုကောင်းပါတယ်... စိတ်ကူးယဉ် အာရုံပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မသေခင်မှာ အဖေကို မြင်လိုက်ရတာက... ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံးဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်တာပဲ..."

ကုရှို့၏ အသံမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မကြားနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော်လည်း၊ ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်မဟာသူတော်စင်၏ အသံမှာမူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒါက စိတ်ကူးယဉ် အာရုံမဟုတ်ဘူး၊ မင်းအဖေ တကယ် ရောက်လာတာ"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်မဟာသူတော်စင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှု ဒီရေအဟုန်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ လက်စွပ်မှတစ်ဆင့် စီးဆင်းနေသဖြင့် ပြင်ပလောက၏ မြင်ကွင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရသည်။ တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမျှသာဖြစ်သော ကုချင်းဖန် သည် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို မည်သို့ ပိုင်ဆိုင်ထားသနည်းဆိုသည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မယုံနိုင်သော်လည်း—

ဤမြင်ကွင်းမှာ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ဖြစ်ပျက်နေသဖြင့် ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်မဟာသူတော်စင်မှာ မယုံကြည်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် 'ကောင်းကင်နတ်ဘုရား မိုးကြိုး' များသည် ကောင်းကင်တာအို၏ အမျက်တော် အမိန့်စာကဲ့သို့ ကျဆင်းလာပြီး ယုတ်မာညစ်ထေးသော နတ်ဆိုးဝိညာဉ်အားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်နေသည်။

ကုချင်းဖန်သည် ကိုးပါးကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင်မှ ဆင်းသက်လာသည်။ ထိုခဏ၌ တားမြစ်နယ်မြေမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့သည်။

ရှေးဟောင်း သတ္တဝါများစွာ နိုးထလာကြပြီး၊ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ အက်ကွဲသွားကာ အမည်းရောင်သန်းနေသော စိမ်းဖျော့ဖျော့ လက်ကြီးတစ်ဖက်က ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်၍ ကုချင်းဖန်ထံသို့ လှမ်းတိုက်ခိုက်လာသည်။ ထိုရိုးရှင်းလှသော တိုက်ခိုက်မှုတွင် ပျက်စီးခြင်းတာအို၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အသက်ရှူသံများ ပါဝင်နေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပိတ်ဆို့ကာ လွတ်လမ်းမရှိအောင် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

"ငါ့အတွက် ပျက်စီးစမ်း"

ကုချင်းဖန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်နေပြီး သူ၏ သွေးသားစွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား မိုးကြိုးသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာပြီး စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော အင်အားဖြင့် ထိုလက်ကြီးကို ပေါက်ကွဲသွားစေသည်။

ယင်းနောက် သူသည် 'နတ်ဘုရားဧကရာဇ်အိုး'ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ဤမဟာသူတော်စင်လက်နက်၏ စွမ်းအားသည် စကြာဝဠာကို ဖိနှိပ်ထားပြီး မူမမှန်သော အရာအားလုံးကို သုတ်သင်ပယ်ရှင်းလိုက်သည်။

ဘုန်း။

ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးခြိမ်းသံကြီး။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကုချင်းဖန်သည် သူ၏ စွမ်းအားများကို အလျှော့အတင်းမရှိ ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား မိုးကြိုးဖြစ်စေ၊ နတ်ဘုရားဧကရာဇ်အိုးဖြစ်စေ အစွမ်းကုန် အသုံးချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမျှ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားမှာ တားမြစ်နယ်မြေ၏ အစိတ်အပိုင်း အတော်များများကို တုန်ခါသွားစေသည်။

တားမြစ်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင်ပင် နတ်ဆိုးနယ်မြေရှိ ရှေးဟောင်းအင်အားစုများစွာမှာ ဤနေရာသို့ လှမ်းကြည့်လာကြသည်။

"အင်း ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မိုးကြိုးစွမ်းအားမျိုး... တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

"မယုံနိုင်စရာပဲ—"

ထိုကြောက်မက်ဖွယ် မိုးကြိုးစွမ်းအားကြောင့် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးကြီးများပင် တုန်လှုပ်နေကြသည်။ ပျံ့လွင့်နေသော လျှပ်စီးများထဲမှ ပျက်စီးခြင်း အငွေ့အသက်ကို သူတို့ အာရုံခံမိနေကြသည်။ အကယ်၍ ထိုစွမ်းအားသာ သူတို့အပေါ် ကျရောက်လာပါက အသက်ရှင်ရန် လမ်းစရှိမည်မဟုတ်ပေ။ တားမြစ်နယ်မြေ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျော်ကြားမှုကြောင့် သူတို့ စပ်စုချင်သော်လည်း အတွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ၊ ကုချင်းဖန်၏ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုလုံး တဖြည်းဖြည်း ပွက်ပွက်ဆူလာပြီး အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ရှေးဟောင်းအရှိန်အဝါများ တဟုန်ထိုး ပေါ်ထွက်လာသည်။

ရှေးကျလှသော၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မဟာတာအိုမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး အလွန်အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး တဖြည်းဖြည်း နိုးထလာသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကုချင်းဖန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ဟင်းလင်းပြင်ကို နင်းဖြတ်၍ ဂူအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ၊ သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော ကုရှို့ကို စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ဆွဲမလိုက်ပြီး တားမြစ်နယ်မြေ အပြင်ဘက်သို့ ဦးတည် ထွက်ခွာတော့သည်။

ကုချင်းဖန် တားမြစ်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။

"ဝူးးးးးးးး"

ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အသံမှာ ကုချင်းဖန်၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားရာ သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး၊ ဒန်ထျန်အတွင်းရှိ တာအိုနန်းတော်မှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခါသွားကာ တာအိုနန်းတော် ရှေးဦးဝိညာဉ်မှာလည်း ဒဏ်ရာအချို့ ရရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"မိုးကြိုး လာစမ်း"

ကုချင်းဖန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မပြောင်းလဲဘဲ သူ၏ ဘယ်လက်ဖြင့် ကုရှို့၏ ပုခုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ၊ ညာလက်ဖြင့် လက်ကွက်ဖော်၍ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖောက်ထွင်းမည့်အလား ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အလွန်ထူထဲသော ခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသည်။

"ဘုန်း—"

ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးကြိုးမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်း၍ သတ္တဝါအားလုံးကို သုတ်သင်ကာ တားမြစ်နယ်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားသည်။

ထိုခဏ၌ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ယုတ်မာညစ်ထေးပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်မိုးကြိုးက ထိုပုံရိပ်ကို ရိုက်ခတ်လိုက်ချိန်တွင် ကုချင်းဖန်သည် ထိုသတ္တဝါ၏ စစ်မှန်သော ပုံသဏ္ဌာန်ကို တစ်ချက်မျှ မြင်လိုက်ရသည်။

ဧကရာဇ်ဝတ်ရုံမှာ စုတ်ပြတ်နေသည်။

မျက်နှာမှာ စိမ်းဖျော့နေပြီး အစွယ်များမှာ ပြူးထွက်နေသည်။

တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပြာနှက်နက်မှောင်နေပြီး မျက်လုံးများမှာ နီရဲကာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသဖြင့် သာမန်လူသားတစ်ဦးနှင့် လုံးဝ မတူပေ။ ထိုသတ္တဝါက သူ၏ ညာလက်ကို ဆုပ်လိုက်သည်နှင့် ဖျက်ဆီးအားပြင်းလှသော နတ်ဘုရားမိုးကြိုးမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ကုချင်းဖန်သည် တားမြစ်နယ်မြေမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

...

"ဟူး"

တားမြစ်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာလိုက်သည်နှင့် ကုချင်းဖန်၏ စိတ်ထဲတွင် ခံစားနေရသော အသက်အန္တရာယ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။ ခုနက သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားရင်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပို၍ တည်ကြည်လေးနက်လာသည်။

"ဧကရာဇ်အလောင်း လား"

ကုချင်းဖန် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထိုပုံရိပ်မှာ အသက်ရှင်နေပုံ မရသော်လည်း ၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ယခင်က ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသော မဟာသူတော်စင် ရွှမ်ယွီ ပင်လျှင် ထိုအရာနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ ထိုကဲ့သို့သော တည်ရှိမှု၏ စွမ်းအား မည်မျှ ကြီးမားကြောင်း ထင်ရှားစွာ ပြသနေသည်။

သို့သော်လည်း၊ ဤတားမြစ်နယ်မြေ ကိုယ်တိုင်မှာ 'ဧကရာဇ်ကျဆုံးရာမြေ' ဖြစ်သည်။ ယခု ထိုတားမြစ်နယ်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးတွင် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထူးဆန်းသော အလောင်းတစ်ခု ရှိနေသည်ဆိုလျှင် 'ဧကရာဇ်အလောင်း' ဟု မတွေးဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ဧကရာဇ်အလောင်း ဆိုသည်မှာ မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကုချင်းဖန်သည် မဟာဧကရာဇ် ဆိုသည်မှာ မည်သို့သော အရာဖြစ်ကြောင်းနှင့် ထိုသို့သော တည်ရှိမှုနှင့် သူ၏ကြားတွင် မည်မျှလောက်အထိ ကွာဟချက် ကြီးမားနေကြောင်းကို စတင် နားလည်လာခဲ့တော့သည်။