မြေလှန်ဖျက်ဆီးခြင်း

“လူသားတွေ”

ကောင်းကင်နတ်ဆိုး သူတော်စင်သခင်၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသကြောင့် ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် ကောင်းကင်နတ်ဆိုး မြင့်မြတ်ရာမြေမှ ကျင့်ကြံသူ မရေမတွက်နိုင်အောင် ကျဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် ဟင်းလင်းပြင်ရှိ ပုံရိပ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ထိန်းချုပ်၍မရသော ကြောက်လန့်မှုများဖြင့် ထပ်မံ ဖုံးလွှမ်းသွားပြန်သည်။

ကောင်းကင်နတ်ဆိုး မြင့်မြတ်ရာမြေ၏ ကာကွယ်ရေးအခင်းအကျင်းမှာ စစ်မှန်သော ဆဋ္ဌမအဆင့် အခင်းအကျင်း ဖြစ်သည်။ သူတော်စင်တစ်ဦး ကိုယ်တိုင်လာရောက်လျှင်ပင် ဤအခင်းအကျင်းကို ချိုးဖျက်ရန် မလွယ်ကူပေ။ သူတော်စင်သခင်၏ အစီအစဉ်အရ ဤအခင်းအကျင်းသည် ကုချင်းဖန်ကို မတားဆီးနိုင်လျှင်ပင် အချိန်အတော်ကြာအောင် ထိန်းထားနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဖြစ်ရပ်များမှာ သူတွေးထင်ထားသည်နှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။ ဆဋ္ဌမအဆင့် အခင်းအကျင်းကြီးမှာ တစ်ချက်တည်းနှင့် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ရောက်လာသူ၏ အစွမ်းမှာ သူတော်စင်သခင်ကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေသည်။

သို့သော် သူတော်စင်သခင်သည် မြင့်မြတ်ရာမြေ၏ နောက်ခံအင်အားကို သတိရလိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပြန်လည် အေးစက်သွားပြန်သည်။ ရှေးဟောင်းသူတော်စင် တစ်ဦးသည် မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ပါစေ၊ ချန်းလုံ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကိုမူ အနိုင်ရနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကုရှို့သည် ပျက်စီးစပြုနေသော မြင့်မြတ်ရာမြေကို ကြည့်ကာ အံ့ဩမှင်တက်နေသည်။ သူ၏ အဖေက မြင့်မြတ်ရာမြေသို့ ကိုယ်တိုင် လာရောက်တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ နတ်ဆိုးနယ်မြေတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့သူဖြစ်ရာ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး မြင့်မြတ်ရာမြေ၏ အင်အားနှင့် အုတ်မြစ် မည်မျှနက်ရှိုင်းကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ ဤကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ရာမြေသည် နတ်ဆိုးနယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် ကြီးမားသော ကျော်ကြားမှုရှိသည်။

ခဏတာမျှ ကုရှို့၏ ရင်ထဲတွင် သူရဲကောင်းဆန်သော စိတ်ဓာတ်များ ဟုန်းဟုန်းတောက်လာပြီး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဆိုသည်မှာ ဤသို့ပင် ဖြစ်ရမည်ဟု တွေးမိလိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် မြင့်မြတ်ရာမြေ၏ တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ထို့နောက် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦး ဟင်းလင်းပြင်ကို နင်းဖြတ်၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ဆံပင်များမှာ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေပြီး မျက်လုံးများမှာ အနီရင့်ရောင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို တုန်ခါစေပြီး မဟာတာအိုပင်လျှင် သူ့ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ရမည့်အလား ရှိနေသည်။

“ချန်းလုံ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်”

ထိုပုံရိပ် ပေါ်လာသည်နှင့် မြင့်မြတ်ရာမြေမှ အကြီးအကဲများစွာမှာ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ငိုကြွေးကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ချန်းလုံ အရှင်သခင်မှာ အချိန်အတော်ကြာ အိပ်စက်နေခဲ့သော်လည်း သူ၏ ပုံတူပန်းချီကားများကို မြင့်မြတ်ရာမြေတွင် အစဉ်အမြဲ ထိန်းသိမ်းထားရာ ဤရှေးဟောင်း သူတော်စင်အဆင့်ရှိ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်ကို သူတို့ ကောင်းကောင်း သိကြသည်။

“ကိစ္စတွေက အနည်းငယ် ဒုက္ခများလာပြီ”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်မဟာသူတော်စင်၏ အသံမှာ ကုရှို့၏ စိတ်ထဲသို့ ရောက်လာသည်။

ကုရှို့၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားကာ- “ဆရာ... ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”

“ဒီနတ်ဆိုးရဲ့ အစွမ်းက သေးသေးမွှားမွှား မဟုတ်ဘူး။ သူက မဟာသူတော်စင်နယ်ပယ် ထဲကို အစစ်အမှန် မဝင်သေးပေမဲ့ မဟာသူတော်စင်ဖြစ်ဖို့ ခြေတစ်လှမ်းအလိုလို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်။ မင်းအဖေက အစွမ်းထက်တယ်ဆိုပေမဲ့ ဒီလူကို အနိုင်ရဖို့တော့ မသေချာဘူး”

မဟာသူတော်စင် ခြေတစ်လှမ်းအလိုရှိ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်သည် မည်သည့်ခေတ်တွင်မဆို ကြောက်မက်ဖွယ် တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော နတ်ဆိုးတစ်ကောင် လောကထဲ ရောက်လာတိုင်း သွေးချောင်းစီးပွဲများ ဖြစ်လေ့ရှိသည်။ ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်မဟာသူတော်စင်သည် သူ၏ အထွတ်အထိပ် အချိန်တွင်ဆိုလျှင် ထိုသူကို ကြောက်မည်မဟုတ်သော်လည်း၊ ယခု အခြေအနေတွင် သူသည် ထိုနတ်ဆိုးကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း ဝန်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် ထိုနတ်ဆိုးရှေ့တွင် သူသည် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်နှင့် မခြားပေ။

၎င်းကို ကြားသောအခါ ကုရှို့၏ မျက်နှာမှာ ရုပ်ဆိုးသွားပြီး- “ဒါဆို အဖေ အန္တရာယ်ရှိနေပြီလား”

“ပြောဖို့ခက်တယ်၊ ငါ မင်းအဖေကို ထွင်းဖောက်မမြင်နိုင်ဘူး”

ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်မဟာသူတော်စင်၏ လေသံမှာ မရေမရာ ဖြစ်နေသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် သူတော်စင်တစ်ပိုင်းတစ်ဦးသည် မဟာသူတော်စင် ခြေတစ်လှမ်းအလိုရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကို မည်သို့မျှ မယှဉ်နိုင်ပေ။ သို့သော် ထိုသူမှာ ကုချင်းဖန် ဖြစ်နေသဖြင့် သူ မခန့်မှန်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကုချင်းဖန်တွင် မည်သည့် ဝှက်ဖဲများ ရှိနေဦးမည်ကို သူ မသိသေးပေ။

…

“သူတော်စင်တစ်ပိုင်း”

“ကောင်းကင်နတ်ဆိုး မြင့်မြတ်ရာမြေက သူတော်စင်တစ်ပိုင်းလေး တစ်ယောက်ကြောင့် ငါ့ကို နိုးထခိုင်းရတဲ့အထိ ဆုတ်ယုတ်သွားပြီလား”

ချန်းလုံ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်သည် ကုချင်းဖန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မျက်နှာပျက်သွားသည်။ သူက အောက်ရှိ သူတော်စင်သခင်ကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ မူလက ရှေးဟောင်းလူသား သူတော်စင်တစ်ဦး ရောက်လာသည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း ရောက်လာသူမှာ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း မျှသာ ဖြစ်နေသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

“သူတော်စင်တစ်ပိုင်း”

“မဖြစ်နိုင်တာ... ဒီလူက သူတော်စင်တစ်ပိုင်း မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူက မြင့်မြတ်ရာမြေရဲ့ ဆဋ္ဌမအဆင့် အခင်းအကျင်းကြီးကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာဗျ”

သူတော်စင်သခင်မှာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ဖြစ်သော်လည်း ကုချင်းဖန်၏ ရှေ့တွင် လှုပ်ရှားရန်ပင် မဝံ့ရဲပေ။ သူတို့ကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချန်းလုံ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကုချင်းဖန်ကို ပြန်ကြည့်သောအခါ သူ၏ အကြည့်တွင် လေးစားမှု အချို့ ပါဝင်လာသည်။

“ဆဋ္ဌမအဆင့် အခင်းအကျင်းကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ချိုးဖျက်နိုင်တယ်ဆိုတော့ လူသားမျိုးနွယ်မှာ 'နတ်ဘုရားခန္ဓာ' ပိုင်ဆိုင်တဲ့ နတ်ဆိုးကောင် နောက်တစ်ယောက် ပေါ်လာတာပဲ။ နှမြောစရာပဲ... သူတော်စင်နယ်ပယ်ထဲ မဝင်ဘဲနဲ့တော့ မင်း ငါ့ကို မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။ မှတ်ထားလိုက်... ငါ ချန်းလုံဟာ မင်းကို သတ်မယ့် နတ်ဆိုးပဲ”

ချန်းလုံ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်သည် ရက်စက်သော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ လူသား ပါရမီရှင်များကို သတ်ဖြတ်ရခြင်းမှာ သူ၏ အနှစ်သက်ဆုံး အလုပ်ဖြစ်သည်။

ကုချင်းဖန်ကလည်း အနည်းငယ် ပြုံးကာ- “မင်းလည်း မှတ်ထားလိုက်ပါ... မင်းကို သတ်ပြီး မင်းရဲ့ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး မြင့်မြတ်ရာမြေကို မြေလှန်ဖျက်ဆီးမယ့်သူက ငါ ကုချင်းဖန် ပဲ”

“မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ငါ့ရဲ့ မြင့်မြတ်ရာမြေကို ဖျက်ဆီးမယ် ဟုတ်လား ရယ်စရာပဲ—”

ချန်းလုံ အရှင်သခင်က လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ကုချင်းဖန်ကို အထင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် ကုချင်းဖန်က စတင် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်း 'တံဆိပ်တော်'တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ နေနှင့်လ၏ အလင်းတောင် ကွယ်ပျောက်သွားစေသည်။ ရှေးကျပြီး ကျယ်ပြောလှသော အရှိန်အဝါများ ပျံ့နှက်သွားပြီး ချောက်နက်ကြီးကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းလှသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများက မိုင်တစ်သောင်းအတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပေါက်ကွဲသွားစေတော့သည်။