← Chapters

မြေလှန်ဖျက်ဆီးခြင်း (၂)

Vol. 28 Ch. 387

မြေလှန်ဖျက်ဆီးခြင်း (၂)

Vol. 28 Ch. 387

ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကြောင့် ချန်းလုံ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အထင်မြင်သေးမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ..."

'ကောင်းကင်သီးခြားတံဆိပ်' ၏ စွမ်းအားကြောင့် ချန်းလုံ အရှင်သခင်သည် သေမင်း၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ဝေခွဲမနေတော့ဘဲ ရှေးဟောင်း ခေါင်းလောင်းတစ်ခုကို ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး သူ၏ စွမ်းအင်နှင့် သွေးသားစွမ်းအားအားလုံးကို ထိုခေါင်းလောင်းအတွင်းသို့ အရူးအမူး ထည့်သွင်းလိုက်တော့သည်။

ဒေါင်...

ရှေးဟောင်းခေါင်းလောင်းကြီးမှာ အဆုံးမရှိသော တာအိုစီးချက်နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဝန်းရံသွားပြီး ရှေးဟောင်းကာလမှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဟင်းလင်းပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး လှိုင်းလုံးကြီးများအသွင် ပြောင်းလဲကာ ကုချင်းဖန်ကို ဝါးမျိုမည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ရေစီးကြောင်းကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဘုန်း။

စွမ်းအားနှစ်ရပ် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရာတွင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ တစ်စစီ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပင် ပြိုလဲတော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရကာ အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုမည့် အဆုံးမဲ့မှောင်မိုက်ခြင်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရှေးဟောင်းတံဆိပ်တော်မှာ ခေါင်းလောင်းကိုယ်ထည်ပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျရောက်သွားပြီး တာအိုနရီ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများမှာ မှေးမှိန်သွားတော့သည်။ ချန်းလုံ အရှင်သခင်၏ ထိတ်လန့်နေသော မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ဤအဖိုးတန်ရတနာကြီးမှာ ရုတ်တရက် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားသည်။

"ဖူးးး"

ရတနာ ပျက်စီးသွားသဖြင့် ချန်းလုံ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်မှာ ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုဒဏ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရမီမှာပင် တံဆိပ်တော်၏ ကျန်ရှိနေသော အရှိန်အဟုန်မှာ မရပ်မနား ဖိနှိပ်ကျဆင်းလာသည်။ ချန်းလုံ အရှင်သခင်သည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် နောက်သို့လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့သည်။

ဘုန်း။

ချန်းလုံ အရှင်သခင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း ပျက်စီးသွားသော ရတနာ၏ စွမ်းအားရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်မှာ သွေးမြူများအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကျန်ရှိနေသော တစ်ဝက်မှာ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားသည်။

"ထွက်ပြေးဖို့ ကြံနေတာလား"

ကုချင်းဖန်က အထင်သေးစွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ ညာလက်ဖြင့် ကိုးပါးကောင်းကင်ယံမှ မိုးကြိုးကို စေခိုင်းလိုက်ရာ ထူထဲသော ခရမ်းရောင် ကောင်းကင်မိုးကြိုးသည် ချန်းလုံ အရှင်သခင်၏ ကျန်ရှိနေသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားတော့သည်။

"အားးးး"

ချန်းလုံ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်သည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားကာ ထိုနေရာ၌ပင် သေဆုံးသွားတော့သည်။ လိပ်တက်လာသော မိုးခြိမ်းသံများမှာ ဟိန်းဟောက်နေပြီး အချိန်အတော်ကြာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ကောင်းကင်နတ်ဆိုး မြင့်မြတ်ရာမြေမှ လူများဖြစ်စေ၊ ပုန်းအောင်းကြည့်ရှုနေသော အခြားနတ်ဆိုးအထက်တန်းလွှာများဖြစ်စေ အားလုံးမှာ သေမင်းကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ခြင်းထဲသို့ ကျရောက်သွားကြသည်။ ကျင့်ကြံသူအားလုံး ကုချင်းဖန်ကို ကြည့်နေသော အကြည့်များမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူတို့ ဘာကို မြင်လိုက်ရတာလဲ။

မဟာသူတော်စင် အဆင့်နှင့် နီးစပ်သော ရှေးဟောင်းအစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးမှာ ကုချင်းဖန်၏ လက်ထဲတွင် ချက်ချင်းဆိုသလို အသတ်ခံလိုက်ရသည်။ ဤစွမ်းအားကို ဖော်ပြရန် တစ်ခုတည်းသော စကားလုံးမှာ "ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းခြင်း" ပင် ဖြစ်သည်။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ချန်းလုံ အရှင်သခင်၏ အဆိုအရ ဤလူသားမှာ သူတော်စင်နယ်ပယ်ထဲသို့ အစစ်အမှန် မဝင်ရသေးဘဲ သူတော်စင်တစ်ပိုင်းသာ ရှိသေးသည်။ သူတော်စင်တစ်ပိုင်းက မဟာသူတော်စင်နီးပါး အဆင့်ရှိသူကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမြင်ကွင်းမှာ ကျင့်ကြံသူများစွာကို အိပ်မက်မက်နေသလားဟု သံသယဝင်သွားစေသည်။ ချန်းလုံ အရှင်သခင် သေဆုံးသွားသည့် မြင်ကွင်းမှာ အစစ်အမှန်ဖြစ်နေသဖြင့် သူတို့ မယုံကြည်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

...

"ဟင်း"

"ဒါ... ကောင်းကင်သီးခြားတံဆိပ်ပဲ"

" ရှေးဟောင်းသီးခြားမြင့်မြတ်ရာမြေရဲ့ သူတော်စင်ဘုရင်လက်နက်က မင်းအဖေလက်ထဲ ဘယ်လိုရောက်နေတာလဲ သူက ရှေးဟောင်းသီးခြားမြင့်မြတ်ရာမြေတစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ်အောင် ချေမှုန်းပစ်လိုက်တာလား"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်မဟာသူတော်စင်၏ မျက်နှာမှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကုချင်းဖန် ကိုင်ထားသော ရှေးဟောင်းတံဆိပ်တော်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံနိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

'ကောင်းကင်သီးခြားတံဆိပ်'

၎င်းသည် ရှေးဟောင်းသီးခြားမြင့်မြတ်ရာမြေ ဗဟိုချက်မ ရတနာဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့် လက်နက်ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်မဟာသူတော်စင်သည် ဤရတနာနှင့် စိမ်းသူမဟုတ်ပေ။ အတိတ်ကာလက သူကိုယ်တိုင်ပင် ဤတံဆိပ်တော်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ သူတော်စင်ဘုရင်လက်နက် ဆိုသည်မှာ သူတော်စင်တစ်ဦး ကိုင်ဆောင်ထားလျှင်ပင် မဟာသူတော်စင်တစ်ဦးကို ယှဉ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ဤကဲ့သို့သော ရတနာသည် မြင့်မြတ်ရာမြေတစ်ခု၏ အသက်သွေးကြောဖြစ်ပြီး အခြားသူ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ယခုမူ ၎င်းမှာ ကုချင်းဖန်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေသဖြင့် ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်မဟာသူတော်စင်မှာ များစွာ စဉ်းစားစရာ ဖြစ်သွားရသည်။

"ကုလေး... မင်းအဖေမှာ ဧကရာဇ်ပါရမီ ရှိတာ သေချာတယ်။"

"အကယ်၍ သူသာ မမျှော်လင့်ဘဲ မကျဆုံးခဲ့ရင် အနာဂတ်မှာ ဧကရာဇ်နယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့ အသေအချာပဲ"

အတော်ကြာမှ ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်မဟာသူတော်စင်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ အလွန်သေချာသော မှတ်ချက်တစ်ခု ပေးလိုက်တော့သည်။

'ဧကရာဇ်ပါရမီ' ဟုတ်လား။

ကုရှို့၏ မျက်နှာမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ချန်းလုံ အရှင်သခင် ကျဆုံးသွားသည့် မြင်ကွင်းကိုသာ ထပ်ခါတလဲလဲ မြင်ယောင်နေမိသည်။ မဟာသူတော်စင်အဆင့် နီးပါးရှိသူတစ်ဦး သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ကျဆုံးသွားခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကုချင်းဖန်သည် ညာလက်ကို ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သွေးများစွန်းထင်နေသော 'နတ်ဆိုးအမြုတေ' တစ်ခု သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုအမြုတေ ပေါ်လာသည်နှင့် ပုန်းအောင်းနေသော အခြားနတ်ဆိုးများ၏ အသက်ရှူသံမှာ မြန်ဆန်လာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းမှာ သာမန်အမြုတေ မဟုတ်ဘဲ ချန်းလုံ အရှင်သခင်၏ အမြုတေ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ဤကဲ့သို့သော မဟာသူတော်စင်နီးပါး အဆင့်ရှိသည့် အမြုတေကို ရရှိပါက မည်သည့်နတ်ဆိုးမဆို သူတော်စင်နယ်ပယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် မည်သူမျှ လုယူရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

ကုချင်းဖန်သည် 'ကောင်းကင်နတ်ဆိုး သူတော်စင်သခင်' ၏ ပြတ်သားမှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရပုံရသည်။ သူသည် အပိုစကားများ မပြောတော့ဘဲ 'ကောင်းကင်သီးခြားတံဆိပ်' ကို တိုက်ရိုက် ဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ ရှေးဟောင်းတံဆိပ်တော်ကြီးမှာ အလွန်ကြီးမားသော တောင်ကြီးတစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အောက်ရှိ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး မြင့်မြတ်ရာမြေပေါ်သို့ ဖိချလိုက်တော့သည်။

ဘုန်း...

မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ တံဆိပ်တော် ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်နတ်ဆိုး မြင့်မြတ်ရာမြေကြီးမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မည်သည့်ခြေရာလက်ရာမျှ ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

"..."

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော နတ်ဆိုးအင်အားကြီးများမှာ ထပ်မံ၍ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြန်သည်။ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး မြင့်မြတ်ရာမြေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ ယနေ့တိုက်ပွဲကြောင့် သူတို့အားလုံး အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရှေးဟောင်း ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ နိုးထမလာပါက ဤလူကို မည်သူက ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

ကုချင်းဖန်သည် တံဆိပ်တော်ကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သူ၏ ပြင်းထန်သော အကြည့်များဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဝေ့ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မှတ်ထားကြ... ငါက ကုမိသားစုရဲ့ သခင် ကုချင်းဖန် ပဲ။ ကုရှို့က ငါ့ရဲ့ ကုမိသားစု မျိုးဆက်ဖြစ်တယ်။"

"အကယ်၍ မင်းတို့က သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းချင်း တူညီတဲ့ နေရာမှာ ယှဉ်ပြိုင်ပြီး ကုရှို့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ လုံးဝ ကြားဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမဆို သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်အတန်းနဲ့ လာပြီး နှိမ်ချမယ်ဆိုရင် ကောင်းကင်နတ်ဆိုး မြင့်မြတ်ရာမြေရဲ့ ကံကြမ္မာက မင်းတို့ရဲ့ ရလဒ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ဤစကားမှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး စိုးမိုးလွန်းလှသည်။ နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များစွာ၏ မျက်နှာကို မြေကြီးနှင့် ပွတ်တိုက်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် မည်သူမျှ ဆန့်ကျင်စကား မပြောဝံ့ကြပေ။

ကုချင်းဖန်သည် လက်အင်္ကျီကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ကာ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး မြင့်မြတ်ရာမြေမှ ကျန်ရှိနေသော နတ်ဆိုးအမြုတေ အားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ကုရှို့နှင့်အတူ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

အစမှ အဆုံးအထိ မည်သည့်နတ်ဆိုးမျှ သူတို့ကို လာရောက် မတားဆီးဝံ့ကြပေ။

ကုချင်းဖန် ထွက်သွားပြီး နာရီဝက်ခန့် ကြာမှသာ နတ်ဆိုးအင်အားကြီးများ ပေါ်ထွက်လာကြပြီး မြေလှန်ခံထားရသော မြင့်မြတ်ရာမြေကို ကြည့်ကာ မျက်နှာများ ပျက်ယွင်းနေကြသည်။

"ကောင်းကင်နတ်ဆိုး မြင့်မြတ်ရာမြေ ပျက်စီးသွားပြီ... နောက်လာမယ့် ပဋိပက္ခခေတ်မှာ လူသားမျိုးနွယ်ဟာ အနိုင်မခံ အရှုံးမပေးတဲ့ မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးကို ထပ်ပြီး မွေးဖွားပေးတော့မှာလား"

All Chapters