ကျွန်တော်က အမှတ်အများဆုံးပဲ
Vol. 1 Ch. 3
ကျင်းလင် နံပါတ်၁ အထက်တန်းကျောင်းရှေ့၌ မိဘတွေဟာ ပြည့်ကျပ်နေအောင် စုဝေးလျက်ရှိသည်။
သူတို့ရဲ့ မျှော်လင့်တကြီးရှိနေတဲ့ မျက်လုံးတွေက ကျောင်းအတွင်းထဲကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြပြီး ပုံစံကတော့ သူတို့ သားသမီးတွေက 'နဂါးဂိတ်' တံခါး ကနေ ထွက်လာတာကို စောင့်စားနေကြသလိုပင်။
ဒီအချိန်မှာပဲ ထူးထူးခြားခြား တည်ငြိမ်အေးဆေးတဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခုက လူတိုင်းရဲ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဒီပုံရိပ်က လင်းဖန်ပါပဲ ။
လင်းဖန်က သူ့ရဲ့လက်တွေကို အိတ်ကပ်ထဲထည့်ထားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို အနည်းငယ်မြှင့်တင်ထားသည်။
ဒါက ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိနေတဲ့ ပုံစံပင်။
နံပါတ်၁ အထက်တန်းကျောင်းရှေ့မှာ စောင့်နေတဲ့ ကျင်းလင်ရုပ်သံလိုင်းမှ သတင်းထောက်မလေးက ခန့်ညားတဲ့လူငယ်လေးကို ချက်ချင်းတွေ့လိုက်တာကြောင့် သူမ ချက်ချင်းရှေ့တိုးသွားပြီး ယဉ်ကျေးစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဟဲလို ကျောင်းသား.. ကျွန်မက ကျင်းလင် ရုပ်သံဌာနက သတင်းထောက်ပါ.... မိနစ်အနည်းငယ်လောက် အနှောင့်အယှက်ပေးလို့ ရမလားရှင့် ...."
"ဟင်..."
သတင်းထောက်မလေးကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရင်း လင်းဖန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ဒီကျင်းလင်ရုပ်သံလိုင်းက ကျန်းဆူးပြည်နယ် မှာ နာမည်အကြီးဆုံး ရုပ်သံလိုင်းဖြစ်တာကြောင့် လင်းဖန်အင်တာဗျူး ဖြေဆိုဖို့ကို သဘောတူလိုက်သည်။
ပညာရှင်ကြီးကျန်းစိုင်နူ ပြောခဲ့သလိုပါပဲ...
"လူငယ်ဘဝ၌ ကျော်ကြားမှုရအောင် လုပ်ရမယ်"
ဆိုသည့် စကားလိုပင်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျောင်းသား ဒီနှစ် တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ မေးခွန်းတွေက ခက်တယ်လို့ ထင်ပါသလား... မောင်လေးရဲ့ရလဒ်ကို ဘယ်လိုမျှော်မှန်းထားပါသလဲ....."
"အင်း..အဆင်ပြေပါတယ်...တကယ်တော့ မေးခွန်းတွေက ခက်သလား မခက်ဘူးလားဆိုတာ ကျွန်တော် မသိဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော် အကုန်လုံး ပြီးစီးအောင် ဖြေခဲ့လို့ပဲ...ရလဒ်နဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့ ကျွန်တော်ဟာ ဒီနှစ် တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲရဲ့ အမှတ်အများဆုံးရတဲ့သူ ဖြစ်လောက်မယ်လို့ ထင်တာပဲ...."
"..ဘုရားရေ .."
လင်းဖန် ပြောပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ ပတ်ဝန်းကျင်က တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။
ကျင်းလင်းရုပ်သံ သတင်းထောက်အပါအဝင် မိဘတိုင်းက ဒီခန့်ညားတဲ့ လူငယ်လေးကို ပါးစပ်အဟောင်းသားနဲ့ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
" ..."
"မေးခွန်းက ခက်သလား မခက်ဘူးလား မသိဘူးတဲ့....ငါတော့ ငကြွားလေး တစ်ယောက်ကို မေးမိပြီ ထင်တယ်..."
" ဒီကောင်လေးက ဒီနှစ်တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ အမှတ်အများဆုံးရသူ ဖြစ်မှာကတော့ ပြဿနာမရှိဘူးဆိုပဲ..."
အချိန်အတော်ကြာပြီးမှ သတင်းထောက်အမျိုးသမီးဟာ နောက်ဆုံးတော့ အသက်ရှူနိုင်ပြီး လင်းဖန်ကို စူးစမ်းတဲ့အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်ပြီး ထပ်မေးလိုက်သည်။
"ကျောင်းသားရဲ့အမည်က ဘယ်လိုခေါ်ပါသလဲရှင့်.. ကျင်းလင် အထက်တန်းကျောင်း ဘယ်အခန်းကလဲရှင့် ..."
လင်းဖန် အေးအေးဆေးဆေး ပြန်ဖြေ လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်က လင်းဖန်...တန်းခွဲ C က ပါ ..."
"ဒီလိုမျိုး မာန်ပါပါ ဟန်ဆောင်ကောင်းတဲ့ သူကို သူမမြင်ဖူးတာ ဒါပထမဆုံးပါပဲ..."
" ဒီကောင်လေးသာ ရုပ်မချောဘူးဆိုရင် မေးနေတဲ့ မိုက်နဲ့ ထုပစ်မိမှာ..."
သတင်းထောက်မလေးမှာ စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေမိသည်။သူမ လူမှားမေးမိတယ်လို့ ထင်မိလိုက်လို့ပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ လင်းဖန်ကတော့ ဒီစကားတွေကို အေးအေးဆေးဆေး ပြောပြီးနောက် ဘေးဘက်က အကြည့်တွေကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ အေးဆေး တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူပြောတာတွေဟာ အမှန်တရား ဖြစ်နေသည်။
မွန်းလွဲပိုင်းမှာ ကျင်းလင်ရုပ်သံဌာနက ဒီနေ့ရဲ့ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ အင်တာဗျူး အကြောင်းအရာတွေကို တည်းဖြတ်ပြီး ထုတ်လွင့်ပြသလိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ လူတွေ မမျှော်လင့်ထားတာကတော့ လင်းဖန်ရဲ့ ပြောဆိုချက်တွေကိုတော့ ဖြတ်တောက်ခြင်းမရှိဘဲ တစ်နိုင်ငံလုံးက ပရိသတ်တွေကို တိုက်ရိုက် ပြသခဲ့ပေသည်။
သတင်းထောက်မလေး- "ကျောင်းသား...ဒီနှစ် တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ မေးခွန်းတွေက ခက်တယ်လို့ ထင်ပါသလား..."
လင်းဖန်း "မေးခွန်းတွေက ခက်သလား မခက်ဘူးလားဆိုတာ မသိဘူး...ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော် အကုန်လုံး ပြီးစီးအောင် ဖြေခဲ့လို့ပဲ...."
သတင်းထောက်မလေးက - "ကျောင်းသားရဲ့ ရလဒ်တွေကို ဘယ်လိုမျှော်မှန်းထားပါသလဲ …"
လင်းဖန် - "ရလဒ်နဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲမှာ အမှတ်အများဆုံးရသူ ဖြစ်လောက်ပါတယ်...."
"..ဘုရားရေ...."
ကြည့်ရူ့သူ များစွာ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဒေါသထွက်စွာ ပြောနေကြသည်။
ဒီဗီဒီယို ထုတ်လွှင့်ပြီးနောက် လင်းဖန်က လုံးဝ နာမည်ကြီးသွားခဲ့သည်။
လင်းဖန်ရဲ့အဖြေက မာနကြီးတယ်လို့ ထင်ရပေမယ့် ဒီကောင်လေးရဲ့ ခန့်ညားပြီးချောမောတဲ့ မျက်နှာကို ပြသလိုက်တဲ့အခါ လူတွေက ဒေါသထွက်ချင်စိတ် မရှိတော့ပေ။
လိုင်းပေါ်၌ ဒီကောင်လေး ဘယ်သူလဲဆိုဟု လူတိုင်း မေးနေကြသည်။
တစ်ချို့လူတွေက လင်းဖန် ဖြေတာကို ဗားရှင်းအမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲပြီး လိုင်းပေါ်၌ ဆက်လက် မျှဝေခဲ့ကြသည်။
ဒီဗားရှင်းကတော့
'ခင်ဗျားက ချောတယ်လို့ ထင်ပါသလား "
"သူချောလား မချောဘူးလားဆိုတာ ကျွန်တော် မသိဘူး.. ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်က ချောနေလို့ပါပဲ..."
'........'
လင်းဖန်ကို သိတဲ့လူတိုင်းက သူ့ဆီ စာတွေ ပို့ကြပြီး အများစုကတော့ လှောင်ပြောင်တဲ့ သဘောမျိုးနဲ့ ပို့ကြတာပဲ ဖြစ်သည်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါကမလိုအပ်ဘူးလို့ သူတို့ ထင်နေကြ၍ ဖြစ်သည်။
လင်းဖန်ကတော့ ဂရုမစိုက်ပေ။ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲရလဒ်တွေ ထွက်လာတဲ့အခါကျမှ ဘယ်သူက အစစ်အမှန် အင်အားကြီးလဲဆိုတာ သိလာပါလိမ့်မည်။
ဒါကိုတော့ ရှောင်လွဲလို့မရပေ။
တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲပြီး ရက်အနည်းငယ်အကြာ အထက်တန်းကျောင်းသားဘဂကနေ လုံးဝ လွတ်မြောက်သွားကြပါပြီ။
ညစာစားပွဲ၊ ကာရာအိုကေ ဆိုင်တွေကို အဖွဲ့လိုက် လည်ပတ်တာအပြင် .. ဝန်ခံစကားပြောပြီး ချစ်ကြိုက်ကြတဲ့သူတွေလည်း ရှိပေသည်။
လင်းဖန်ကတော့ သူတို့နဲ့ လည်ပတ်ခြင်းမရှိပေ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ဘဏ္ဍာရေး၊ အင်တာနက် စက်မှု့လုပ်ငန်း စတဲ့ နယ်ပယ်တွေက အသိပညာတွေကို စနစ်ဆီက စုပ်ယူနေရလို့ပင်။
မိဘမဲ့တစ်ဦးအနေနဲ့ လင်းဖန်က တခြားသူတွေထက်ပိုပြီး အောင်မြင်ချင်သည်။ သူ့မှာ မိသားစုနောက်ခံမရှိတာကြောင့် အရာအားလုံးကို သူ့ကိုယ်သူပဲ အားကိုးနေခဲ့ရသည်။
အခုလောလောဆယ် သူမှာပိုက်ဆံ မရှိပေ။ ဒါမှမဟုတ်ရင် အနာဂတ်တွင် ဒီစတော့ရှယ်ရာတွေကစားဖို့ သူကြိုးစားမိမှာ သေချာသည်။
လင်းဖန် စဥ်စားနေရင်း အတန်းထဲမှ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ဆီက ဖုန်းဝင်လာခဲ့သည်။
"ဟဲလို.. လင်းဖန်. ထန်ရှားယီရဲ့ မွေးနေ့က နောက် အပါတ်ပဲနော် ....သူမက အိမ်မှာ မွေးနေ့ပွဲလုပ်မို့တဲ့ မင်းကိုငါတို့နဲ့အတူ လိုက် လာဖို့ ဖိတ်ထားတယ် "
"ထန်ရှားယီလား ထားလိုက်ပါတော့ ငါမသွားတော့ဘူး "
လင်းဖန် ခေါင်းကိုခါရင်း ဖုန်းကို မတတ်သာစွာ ချလိုက်သည်။
ထန်ရှားယီ ဆိုတာက. ကျင်းလင် နံပါတ် ၁ အထက်တန်းကျောင်းရဲ့ ကွင်းဖြစ်ပြီး စာမေးပွဲရလဒ်တွေက အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။ သူမ အဖေက ကျင်းလင်မှာ အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်၍ သူမကလည်း ပြီးပြည့်စုံတဲ့ နတ်ဘုရားမလေးပဲ ဖြစ်သည်။
" ဒါတွေက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်သလဲ..."
" ဟမ့် ငါ့မှာ အခု စနစ်ရှိနေပြီလေ ဘယ်နတ်ဘုရားမ ရှေ့ဖြစ်ဖြစ် ငါ ဖြတ်လျှောက်သွားယုံပဲ... "
" စာမေးပွဲရလဒ်သာ ထွက်ရင် ဘယ်နတ်ဘုရားမဖြစ်ဖြစ် ငါ့အနား လာကပ်ရလိမ့်မယ်...."
" ဘာလို့ငါက ကိုယ်တိုင်သွားတွေ့ဖို့ လိုနေမှာ လဲ"
လင်းဖန် စိတ်ထဲကနေ မာနကြီးစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
.......
Note - တကယ် အားကောင်းတဲ့သူတွေက. ဒီအတိုင်း ထိုင်နေရုံပါပဲ သူတို့ကသာ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ရွှေ့ပြီး ရောက်လာပါလိမ့်မည်။