အခန်း (၄၇၈-၄၈၀)

အခန်း (၄၇၈) ပါရမီရှင်စွမ်းရည်။ နတ်ဘုရားအသိစိတ်ဖြင့် ဓားကို သန့်စင်ခြင်း။ (၃)

"ကောင်းလိုက်တာ။ နောက်တစ်ဆင့်ကတော့ တိုက်ပွဲတွေကို အဆက်မပြတ် ဆင်နွှဲပြီး ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြတ်အသတ် သတ်နိုင်တဲ့အထိ လေ့ကျင့်ဖို့ပဲ။"

စူးချန်ခုန်းက အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေခဲ့သည်။ သူသည် 'အာဏာရှင်ဓားဂိုဏ်းချုပ်' ၏ ပုံရိပ်ကို အသုံးပြု၍ သူ၏ ဓားသိုင်းကို နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် သွေးပေးဖို့ စီစဉ်လိုက်သည်။

မိမိ၏ စိတ်ကူးထဲတွင် ပုံဖော်ထားသော ရန်သူနှင့် တိုက်ခိုက်ပြီး ဓားသိုင်းကို မြှင့်တင်ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ အခြားသူများအတွက်မူ စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ခိုင်မာသော အခြေခံနှင့် ထူးကဲလှသော ပါရမီ၊ သိမြင်နိုင်စွမ်းရှိသည့် စူးချန်ခုန်းကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးသာ ဤကဲ့သို့သော အရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ညလုံး စူးချန်ခုန်းသည် 'အာဏာရှင်ဓားဂိုဏ်းချုပ်' နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး အကြိမ်တိုင်း အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။ ရန်သူကို သတ်ဖြတ်ရန် ခုတ်ချက် သုံးချက် လိုအပ်ခဲ့သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်လည်း ဒဏ်ရာများ ရခဲ့သည်။ ညကုန်ဆုံးချိန်တွင် စူးချန်ခုန်း၏ ကိုယ်ပေါ်၌ ဒဏ်ရာ တစ်ဒါဇင်ကျော် ရှိနေသော်လည်း နတ်ပိုးချည်မျှင် ကျင့်စဉ်ကြောင့် ထိုဒဏ်ရာများမှာ ခဏအတွင်းမှာပင် မူလအတိုင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားခဲ့သည်။

နှစ်ဦးစလုံးမှာ မည်သည့် ကိုယ်ဖော့ပညာ သို့မဟုတ် အခြားသော နည်းလမ်းများကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ စစ်မှန်သော ဓားသိုင်းအခြေခံနှင့် သိုင်းပညာ စွမ်းရည်များကိုသာ အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ညနှောင်းပိုင်း ရောက်သောအခါ စိတ်အာရုံကို အဆက်မပြတ် ပုံဖော်နေရခြင်းကြောင့် သူ၏ စွမ်းအင်များ သိသိသာသာ ကုန်ခမ်းလာခဲ့သည်။ ခေါင်းမူးဝေကာ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးလာသဖြင့် စူးချန်ခုန်း အိပ်ပျော်သွားလေတော့သည်။

အရုဏ်တက်ချိန်တွင် စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေပြီး အင်အားများ ပြည့်ဝနေ၏။ သူသည် ထုံးစံအတိုင်း လက်နက်သွန်းလုပ်ရေးခန်းသို့ သွားရောက်ကာ ကျိုးနေသော ဓားကို ပြုပြင်သည်။ ထိုနေ့ညတွင် သူသည် သူ၏ စိတ်အာရုံကို ထပ်မံပုံဖော်ကာ မိမိ၏ ဓားသိုင်းဖြင့် 'အာဏာရှင်ဓားဂိုဏ်းချုပ်' ကို စိန်ခေါ်ပြန်သည်။

နောက်တစ်နေ့ညတွင် စူးချန်ခုန်းသည် မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှ မရရှိဘဲ 'အာဏာရှင်ဓားဂိုဏ်းချုပ်' ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

တတိယမြောက်ညတွင် စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်အာရုံဖြင့် ပုံဖော်ထားသော 'အာဏာရှင်ဓားဂိုဏ်းချုပ်' ကို ခုတ်ချက် နှစ်ချက်အတွင်းမှာပင် သတ်ဖြတ်နိုင်လာသည်။

လေးညမြောက်တွင်မူ စူးချန်ခုန်းသည် 'အာဏာရှင်ဓားဂိုဏ်းချုပ်' ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တော့သည်။

'အာဏာရှင်ဓားဂိုဏ်းချုပ်' မှာ လက်နက်အတွင်း ကျန်ရစ်ခဲ့သော နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို စူးချန်ခုန်းက သူ၏ 'စိတ်အာရုံပုံဖော်ခြင်း' အတတ်ဖြင့် အသက်သွင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ စိတ်ကူးထဲမှ ထိုပြိုင်ဘက်မှာ တိုးတက်လာခြင်း မရှိချေ။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းမှာမူ အခြားသူ၏ ဓားသိုင်းကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လေ့လာပြီး ၎င်းထက် သာလွန်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ခွန်အားမှာ တိုးတက်နေပြီး ရန်သူမှာ မပြောင်းလဲဘဲ ရှိနေသဖြင့် သူသည် အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်လာနိုင်တာက သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

သံဖြတ်ဓားသိုင်း (နဝမနယ်ပယ်၊ ကမ္ဘာ့ပြိုင်ဘက်ကင်းအဆင့် ၁၅%)

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ သံဖြတ်ဓားသိုင်းမှာ အနည်းငယ် တိုးတက်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

"အာဏာရှင်ဓားဂိုဏ်းချုပ် တစ်ယောက်တည်းကတော့ ငါ့အတွက် စိန်ခေါ်မှု မဟုတ်တော့ဘူး။ ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်တဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေနဲ့ ငါ တိုက်ခိုက်ဖို့ လိုအပ်တယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို တွေးတောလိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ လက်နက်သွန်းလုပ်ရေးခန်း၌ လုယာသည် အပြည့်အဝ ပြုပြင်ထားသော ကွင်းကိုးကွင်းပါ ဓားမကြီးကို စစ်ဆေးပြီး ကျေနပ်အားရစွာ ဆိုလေ၏။ "ထိုက်လိုင်... မင်းရဲ့ ပြုပြင်မှုက တကယ့်ကို အပြစ်ပြောစရာ မရှိဘူး။ အိမ်တော်သခင်ကိုယ်တိုင် လုပ်ရင်တောင် ဒီထက် ပိုကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။"

အာဏာရှင်ဓားဂိုဏ်းချုပ်သည် ဤဓားမကြီးကို ပြုပြင်ရန်အတွက် အခကြေးငွေ အမြောက်အမြား ပေးဆောင်ထားသဖြင့် နတ်ဘုရားလက်နက်အိမ်တော်အနေဖြင့် သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို မထိခိုက်စေရန် အကောင်းဆုံး ဆောင်ရွက်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ လက်ရာမှာ တကယ့်ကို ပြည့်စုံလှပေသည်။

စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အကြီးအကဲလု... နောင်မှာ ဒီလိုမျိုး ပြုပြင်တဲ့ အလုပ်တွေကို ကျွန်တော့်ကိုပဲ ပေးလို့ ရမလား။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ပန်းပဲစွမ်းရည်ကို တိုးတက်အောင် အများကြီး ကူညီပေးလို့ပါ။"

စူးချန်ခုန်းသည် အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခင်က လက်နက်များကို ပြုပြင်ခြင်း အလွန်နည်းပါးခဲ့သဖြင့် ယခုကဲ့သို့ နည်းပညာများကို လေ့ကျင့်ခွင့်ရခြင်းက သူ၏ ပန်းပဲအတတ်ကို အမှန်တကယ်ပင် မြှင့်တင်ပေးနေသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းအတွက် ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ထိုလက်နက်များအတွင်း ကိန်းအောင်းနေသော ဓားသိုင်းပညာရပ်များကို အာရုံခံနိုင်မည့် အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် စိတ်အာရုံပုံဖော်ခြင်းကို အသုံးပြုကာ ထိုပညာရပ်များမှတစ်ဆင့် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်နည်းစနစ်များကို ကျင့်ကြံရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် နတ်ဘုရားလက်နက်အိမ်တော်သို့ လက်နက်ပြုပြင်ရန် အပ်နှံနိုင်သူများသည် သာမန် သိုင်းပညာရှင်များ မဟုတ်ကြချေ။ ကုန်ကျစရိတ်မှာ အလွန်မြင့်မားလှသဖြင့် အင်အားကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်များသာ လာရောက်နိုင်ကြသည်။

ထိုသူများသည် ပျက်စီးသွားသော လက်နက်များကို အသစ်လဲလှယ်မည့်အစား ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် ရွေးချယ်ကြခြင်းမှာ ထိုလက်နက်များမှာ အကောင်းဆုံး ကုန်ကြမ်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ သူတို့နှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း ဖြစ်သည်။ ထိုလက်နက်များတွင် ပိုင်ရှင်၏ အနှစ်သာရနှင့် အသိစိတ်များ ကိန်းအောင်းနေသဖြင့် အလွယ်တကူ လဲလှယ်၍ မရနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုနတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို အာရုံခံခြင်းဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် ၎င်းကို ပုံဖော်ကာ တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဓားသိုင်းကို မြှင့်တင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လုယာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း မကြာမီမှာပင် ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်သည်။ "ဒါကို စီစဉ်ပေးလို့ ရပါတယ်"

ပုံမှန်အားဖြင့် နတ်ဘုရားလက်နက်အိမ်တော်မှ ပန်းပဲဆရာကြီးများကသာ ဤကဲ့သို့သော ပြုပြင်မှုများကို တာဝန်ယူလေ့ရှိကြပြီး ထိုအဆင့်ရှိသူမှာလည်း အများကြီးမရှိချေ။ စူးချန်ခုန်းက ဤအလုပ်ကို လုပ်လိုစိတ်ရှိခြင်း၊ နန်ကုန်းမင်က သူ့အပေါ် အထင်ကြီးခြင်းနှင့် သူပြသခဲ့သော ပါရမီတို့ကြောင့် လုယာသည် သူ့ကို အထူးဂရုစိုက်ကာ ပျိုးထောင်ပေးလိုစိတ် ရှိနေသည်။

သုံးရက်အကြာတွင် နောက်ထပ် လက်နက်တစ်ခု ပြုပြင်ရန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အဆင့်မြင့် ဓားရှည်တစ်လက်ဖြစ်ပြီး ဓားဦးပိုင်း ကျိုးနေသဖြင့် အသစ်ပြန်လည် သွန်းလုပ်ရန် လိုအပ်နေသည်။

"ဒါကတော့ လေလွင့်ဓားသမား ကျန်းဆောင်ဖုန်း ပြုပြင်ဖို့ အပ်ထားတဲ့ ဓားပဲ" လုယာက ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော် ဂရုစိုက်လိုက်ပါ့မယ်။" စူးချန်ခုန်းမှာ အားအင်များ ပြည့်ဝနေ၏။

နတ်ဘုရားလက်နက်အိမ်တော်တွင် လက်နက်လာရောက်ပြုပြင်ရဲသော သိုင်းပညာရှင်များမှာ ဂိုဏ်းချုပ်များ၊ အကြီးအကဲများ သို့မဟုတ် အင်အားကြီးသော တစ်ကိုယ်တော် သိုင်းပညာရှင်များသာ ဖြစ်ကြသဖြင့် အားလုံးမှာ ထူးကဲသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ညရောက်သောအခါ နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသော စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ဓားသိုင်းကို ချက်ချင်း စတင်လေ့ကျင့်တော့သည်။

ကျယ်ဝန်းသော ခြံဝင်းအတွင်း၌ စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ စိတ်ဆန္ဒကို စုစည်းလိုက်ပြီး ထိုဓားရှည်မှ ရရှိခဲ့သော နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို ပေါင်းစပ်ကာ ပုံဖော်လိုက်သည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဝတ်ရုံဖြူဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာကို ဝေဝါးစွာ မြင်ရသော ဓားသမားတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ဓားစွမ်းအင်များမှာ လျှံထွက်နေ၏။

စူးချန်ခုန်း၏ ရှေ့တွင် သံဖြတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုဝတ်ရုံဖြူနှင့် ဓားသမားကို အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

ဝတ်ရုံဖြူနှင့် ဓားသမားသည် တောက်ပနေသော ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရှေ့သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ ထိုဓားချက်မှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်သားတစ်ပါး ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ပင် အလွန်ပင် လက်ရာမြောက်လှသည်။

"ချလွမ်း"

စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်အာရုံမှ ပုံဖော်ထားသော အနက်ရောင် ပုံရိပ်သည် သံဖြတ်ဓားကို လွှဲယမ်းကာ သူနှင့် တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ဝတ်ရုံဖြူနှင့် ဓားသမား၏ ဓားသိုင်းမှာ အလွန်ပင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းသော်လည်း ခြိမ်းခြောက်မှုအပိုင်းတွင်မူ ယခင်က တွေ့ခဲ့ရသော 'အာဏာရှင်ဓားဂိုဏ်းချုပ်' ကို မယှဉ်နိုင်ချေ။ တိုက်ချက် နှစ်ချက်အတွင်းမှာပင် စူးချန်ခုန်းသည် ထိုဓားသမားကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ အရိပ်မှာ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"အားနည်းလွန်းတယ်။ ဒီဝတ်ရုံဖြူနှင့် ဓားသမားက ကျန့်ဖေးရှနဲ့ အဆင့်တူလောက်ပဲ ရှိတယ်။ အာဏာရှင်ဓားဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ ယှဉ်ရင် အဝေးကြီးပဲ။ ဖိအား တစ်စက်မှ မရှိဘဲနဲ့ အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်တာပဲ။"

စူးချန်ခုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ရှိ ဓားသိုင်းအဆင့်အတန်းမှာ သာမန် မူလနယ်ပယ်သိုင်း တစ်ဦးထက် များစွာ သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ စိတ်အာရုံဖြင့် ပုံဖော်ထားသော အရိပ်များသည် အခြေခံအကျဆုံး သိုင်းပညာ စွမ်းရည်များကိုသာ ပြသနိုင်သဖြင့် ထိုစွမ်းရည်ပိုင်းတွင် အပြတ်အသတ် သာလွန်နေသော စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် အလွယ်တကူ အနိုင်ရရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ အလွယ်တကူ အနိုင်ရခြင်းက သူ၏ ဓားသိုင်းကို တိုးတက်အောင် မလုပ်ဆောင်ပေးနိုင်ချေ။

"ဒါဆိုရင် နှစ်ယောက်တစ်ပြိုင်တည်း တိုက်ရမှာပေါ့။"

စူးချန်ခုန်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်အာရုံကို ပိုမို စူးစိုက်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် လေထဲ၌ ပေါ်ထွက်လာသော အရိပ်များမှာ တစ်ဦးတည်း မဟုတ်ဘဲ နှစ်ဦး ဖြစ်လာသည်။

တစ်ဦးမှာ ဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် ရဲရင့်ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါရှိသည့် သန်မာသော အမျိုးသားဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးမှာ သိမ်မွေ့လှပသော ဝတ်ရုံဖြူ ဓားသမား ဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ 'အာဏာရှင်ဓားဂိုဏ်းချုပ်' နှင့် 'ကျန်းဆောင်ဖုန်း' ဟု သိကြသော ဝတ်ရုံဖြူ ဓားသမားတို့ပင် ဖြစ်သည်။

ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးတည်းက သူ့ကို ဖိအားမပေးနိုင်ပါက နှစ်ဦးကို တစ်ပြိုင်တည်း ရင်ဆိုင်မည်သာ ဖြစ်သည်။

"သတ်"

စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်အာရုံမှ ဖန်တီးထားသော သံဖြတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်သည့် အနက်ရောင် အရိပ်သည် ပြိုင်ဘက် နှစ်ဦးစလုံးကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ သိသိသာသာပင် ဖိအားများမှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

ပြိုင်ဘက်တို့၏ ဓားသိုင်းပညာရပ်များကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အတွေ့အကြုံ ရှိနေသော်လည်း နှစ်ဦးကို တစ်ပြိုင်တည်း တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ တစ်နှင့်တစ်ပေါင်း၍ နှစ်ရသည့် ရိုးရှင်းသည့် ကိစ္စ မဟုတ်ချေ။ ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြင့်မားလာသည်။ 'အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် စူးချန်ခုန်း' သည် ပြိုင်ဘက် နှစ်ဦးစလုံးကို သတ်ဖြတ်ရန် ခုတ်ချက် ငါးချက် တိတိ အသုံးပြုခဲ့ရပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့သည်။ နံရိုးအောက်တွင် ဓားထိုးဒဏ်ရာ တစ်ခုနှင့် ပခုံးပေါ်တွင် အရိုးအထိ နက်ရှိုင်းသော ခုတ်ရာတစ်ခု ရရှိခဲ့ပြီး သွေးများ စီးကျနေသည်။

ထိုဒဏ်ရာများမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် ဤအရာမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤတိုက်ပွဲကို သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲကဲ့သို့ သဘောထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ရန်သူသာ ဒဏ်ရာရပြီး မိမိက အချက်ပေါင်းများစွာ ထိမှန်သော်လည်း မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှ မရရှိပါက လေ့ကျင့်မှု၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ များစွာ လျော့နည်းသွားပေလိမ့်မည်။

တိုက်ပွဲတိုင်းကို အသက်နှင့်လဲ၍ တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ နာကျင်မှုကို ကိုယ်တိုင်ခံစားခြင်းကသာ မိမိ၏ အမှားများကို ပိုမိုမှတ်မိစေပြီး အမှားဟောင်းများကို ထပ်မကျူးလွန်မိအောင် သင်ယူနိုင်မည့် နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံထားသဖြင့် လက်တစ်ဖက် ပြတ်သွားလျှင်ပင် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပြန်လည်ဆက်နိုင်ကာ အမာရွတ်ပင် ကျန်ရှိမည် မဟုတ်သောကြောင့် ဤသို့ ပြုလုပ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သံဖြတ်ဓားသိုင်း (နဝမနယ်ပယ်၊ ကမ္ဘာ့ပြိုင်ဘက်ကင်းအဆင့် ၁၈%)၊ သံဖြတ်ဓားသိုင်း (နဝမနယ်ပယ်၊ ကမ္ဘာ့ပြိုင်ဘက်ကင်းအဆင့် ၂၁%)...

အခြားသော ဆရာကြီးများနှင့် အဆက်မပြတ် လက်တွေ့တိုက်ခိုက်နေခြင်းကြောင့် စူးချန်ခုန်း၏ ထူးကဲလှသော ပါရမီနှင့် နားလည်နိုင်စွမ်းတို့က သူ၏ နဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော သံဖြတ်ဓားသိုင်းကို နေ့စဉ်နှင့်အမျှ မြင်သာထင်သာ တိုးတက်လာစေခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဤကဲ့သို့သော နေစဉ်ဘဝတွင် လုံးဝ စိတ်နှစ်မြုပ်ထားခဲ့သည်။ နေ့အချိန်တွင် လက်နက်များကို သွန်းလုပ်၊ ပြုပြင်ကာ သူ၏ ပန်းပဲအတတ်နှင့် ဓားသိုင်းပညာရပ်များမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ညစဉ်ညတိုင်း ဓားသိုင်းဆရာကြီး အမျိုးမျိုးနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ဓားသိုင်းပညာမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် စူးချန်ခုန်း၏ ဓားသိုင်းမှာ ပြည့်စုံလုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး စွမ်းအားများမှာ သဘာဝအတိုင်း အလိုလို ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ ဓားစွမ်းအင်မှာလည်း အသွင်ကူးပြောင်းမှုတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်နေသကဲ့သို့ ပိုမို၍ သန့်စင်ထက်မြက်လာလေတော့သည်။