သွေးမြို့တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်မည့် သော့ချက်
Vol. 46 Ch. 680
“ကယ်တင်ရှင်တွေ ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ တခြားသွေးမြို့တော်ပိုင်ရှင်တွေဟာ ဟန်ဟိုင်းအပေါ် သူတို့ရဲ့ လောဘလက်သည်းတွေကို ထုတ်ဖော်လာကြတယ်၊ သူတို့က ဒီနေရာကို ထာဝရ မလွတ်မြောက်နိုင်တဲ့ ထောင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ကြတယ်”
အငယ်ဆုံးကောင်လေးက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“သူတို့အားလုံး ဟန်ဟိုင်းကို မျက်စိကျနေကြတာ၊ ဒါပေမဲ့ ရလာမယ့် အကျိုးအမြတ်တွေကို ဘယ်လိုခွဲယူမလဲဆိုတာ သဘောတူညီချက် မရသေးလို့ အခုလိုပူးတွဲ စောင့်ကြည့်နေကြတာပဲ”
“ကယ်တင်ရှင်တွေ ထွက်သွားတာက အရမ်းသံသယဖြစ်စရာ ကောင်းတယ်၊ ဒါက တခြား သွေးမြို့တော်ပိုင်ရှင်တွေ ကြိုးကိုင်ထားတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုလို့တောင် ငါသံသယရှိတယ်၊ သူတို့က ဟန်ဟိုင်းတင် မကဘူး ရှင်းလုကိုပါ ပစ်မှတ်ထားနေတာ”
စကားနည်းသော သက်လတ်ပိုင်းလူက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“အဓိက အချက်ကို ပြန်သွားရအောင်”
လူအိုကြီးက ခေါင်းမော့လာ၏။
“ကယ်တင်ရှင်တွေ ထွက်သွားပြီးနောက်မှာ တခြားသွေးမြို့တော်ပိုင်ရှင်တွေက ဟန်ဟိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး သက်ရှိတွေအားလုံးအတွက် ဇာတ်ညွှန်းတစ်ခု သတ်မှတ်ပေးခဲ့ကြတယ်၊ သူတို့သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ကျော်လွန်တဲ့ ဘယ်စွမ်းအားကိုမှ ဟန်ဟိုင်းမှာ ပေါ်လာခွင့် မပြုဘူး၊ ငါတို့က သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သလို ဟန်ဆောင်ခဲ့လို့ ပြီးတော့ ငါတို့ဟာ ဟန်ဟိုင်းထဲက အလောင်းရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကနေ ဖြစ်တည်လာတာမို့လို့သာ တည်ရှိခွင့်ရတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အိပ်မက်သရဲတွေ ဖြစ်လာခဲ့တာ”
ကောင်းမင်သည် အစည်းအဝေးစားပွဲပတ်လည်ရှိ လူငါးဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။သူသည် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများမှတစ်ဆင့် သတင်းအချက်အလက်တချို့ကို ရှာဖွေနေခြင်းဖြစ်သည်။
“ဒါဆို ခင်ဗျားတို့က တခြားသွေးမြို့တော်ပိုင်ရှင်တွေဘက်ကို အရှုံးပေးလိုက်တာ ကြာပြီပေါ့”
“ဟန်ဆောင်ပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တာပါ”
ကောင်လေးက ကောင်းမင်၏ စကားကို ပြန်ပြင်ပေးလိုက်သည်။
“သွေးမြို့တော်ပိုင်ရှင်တွေအတွက် ငါတို့ကို သတ်ပစ်ဖို့က အလွယ်လေးပါ၊ ငါတို့ သေသွားရင်တောင် ဟန်ဟိုင်းကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ တခြားအရာတွေကို သူတို့ ရှာနိုင်တယ်၊ ဥပမာ - မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်ဟောင်း စီတုအန်းလိုမျိုးပေါ့”
စီတုအန်းအကြောင်း ပြောလိုက်သောအခါ အမြဲတမ်းတည်ငြိမ်နေသော အဖိုးအို၏မျက်နှာပင် မဲမှောင်သွားသည်။
“ငါတို့က တခြားသွေးမြို့တော်ပိုင်ရှင်တွေကို အရူးလုပ်ထားပြီးသား ဖြစ်ပေမဲ့ အဲ့ဒီလူက ကိစ္စတွေအများကြီးကို ဖော်ထုတ်ပစ်ခဲ့တယ်”
“ခင်ဗျားတို့က သွေးမြို့တော်ပိုင်ရှင်တွေဘက်မှာ မရှိဘူးဆိုတဲ့ ရှင်းလင်းတဲ့သက်သေ လိုချင်တယ်”
ကောင်းမင်သည် စစ်ပွဲအတွက် အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် သူတတ်နိုင်သမျှ အင်အားစုအားလုံးကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး အကောင်း၊ အဆိုး နှစ်ဖက်လုံးအတွက် ပြင်ဆင်ထား၏။
“သက်သေလား”
အစည်းအဝေးစားပွဲရှိ လူငါးဦးက တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ခဏမျှ တိုင်ပင်ပြီးနောက် လူအိုကြီးက သူတို့၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။
မြေအောက်ခံတပ်ကြီးက ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ မသက်ဆိုင်သူများ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားကြပြီး ပိုင်ရှောင်နှင့်ကျိုးကျွင်းတို့ပင် ထွက်သွားရန် ပြောခံလိုက်ရသည်။
“မင်းလိုချင်တဲ့ သက်သေက တကယ်တော့ အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်”
ထိုလူအိုကြီးသည် ချွန်မြနေသောဓားတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ကျန်လေးဦးကလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် လုပ်ဆောင်ကြသည်။
“သွေးမြို့တော်ပိုင်ရှင်တွေက ဟန်ဟိုင်းမှာ အိပ်မက်သရဲအသစ်တွေ ပေါ်လာမှာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တားမြစ်ထားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကတော့ အိပ်မက်သရဲအသစ်တွေကို ပျိုးထောင်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေခဲ့တယ်”
ဓားချက်များ လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီးနောက် ငါးဦးလုံးသည် သွေးကြောတစ်ခုစီကို တစ်ပြိုင်တည်း ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်ကြသည်။ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းသွားပြီး သွေးများက သူတို့၏ဝတ်စုံများကို စိုရွှဲသွားစေသည်။
သူတို့ တိုက်ခိုက်ခံရပြီးနောက် တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားနေသော ကြီးမားလှသည့် အသားစိုင်ကြီးအတွင်းမှ ဝေဝေဝါးဝါး ပုံရိပ်တစ်ခုက သတင်းစကား ပေးပို့လာသည်။ ၎င်း၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အသိစိတ်သည် သာမန်သရဲများကို ချက်ချင်းချေမှုန်းပစ်နိုင်လောက်သည်။
“နောက်ထပ် အိပ်မက်သရဲတစ်ကောင် ရှိနေတာပဲ”
“မှန်တယ်၊ သွေးမြို့တော်ပိုင်ရှင်တွေ မသိအောင်လို့ ဒီအသစ်ပေါ်ခါစ အိပ်မက်သရဲကို ငါတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဝှက်ထားခဲ့တာပဲ”
သွေးများ ပေကျံနေသော ထိုအဖိုးအို၏ ပုံစံမှာ အနည်းငယ် ကြောက်စရာကောင်းနေလေသည်။
“အခုရော မင်း ငါတို့ကို ယုံကြည်နိုင်ပြီလား၊ ဘယ်သူမှ ထာဝရအကျဉ်းကျနေရတာကို မလိုချင်ဘူး၊ အမြဲတမ်း ခြိမ်းခြောက် ခိုင်းစေခံနေရတာကိုလည်း မလိုချင်ကြဘူး၊ ငါတို့က အခွင့်အရေးတစ်ခုကို စောင့်နေရုံပါပဲ”
ဟန်ဟိုင်းစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနသည် ၎င်းတို့၏ ရိုးသားမှုကို ပြသသောအားဖြင့် ၎င်းတို့၏ အဓိကဝှက်ဖဲတစ်ချပ်ကို ကောင်းမင်အား ဖော်ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
“လက်ရှိ ဟန်ဟိုင်းမှာရှိနေတဲ့ အိပ်မက်သရဲအရေအတွက်က လုံးဝမလုံလောက်သေးဘူး၊ ခုခံဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက တခြားသွေးမြို့တော်တွေကြားမှာ စစ်ပွဲတွေ ဖြစ်နေကြတယ်၊ တချို့သွေးမြို့တော်တွေကလည်း ရှင်းလုဆီကို အာရုံရောက်နေကြတယ်၊ သူတို့ ငါတို့အပေါ် အာရုံမစိုက်သေးတဲ့အတွက် ငါတို့မှာ အချိန်ရှိသေးတယ်”
အဖိုးအိုက ဝှက်ထားသော အိပ်မက်သရဲကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပြီးနောက် ကောင်းမင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်း အနက်ရောင်မြူတွေထဲကို ဝင်နေတဲ့အချိန်အတွင်းမှာ ဟန်ဟိုင်းပြည်သူတွေနဲ့ အရိပ်ထဲက သရဲတွေရဲ့ စွမ်းအားက မယုံနိုင်လောက်တဲ့အရှိန်နဲ့ တိုးတက်လာခဲ့ကြတယ်၊ ငါတို့ခြေဖဝါးအောက်က ဒီသေဆုံးသွားတဲ့ သွေးမြို့တော်ကြီးအကြောင်းကို ငါတို့အပြည့်အဝ မသိရသေးဘူး၊ ဒီနေရာမှာ တခြား သွေးမြို့တော်ပိုင်ရှင်တွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီးရှိနေတယ်”
“ခင်ဗျားတို့ အစီအစဉ်က ဆက်စောင့်နေဖို့လား၊ ဟန်ဟိုင်းမှာ အိပ်မက်သရဲ ကိုးကောင်ပြည့်မှ ပုန်ကန်ဖို့လား”
ကောင်းမင်သည် ထိုလူအိုကြီးဆိုလိုချင်သည်ကို နားလည်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ မင်း ငါတို့ဆီ လာမရှာရင်တောင် ငါတို့က မင်းနဲ့ဆက်သွယ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာမှာပဲ၊ အိပ်မက်သရဲတစ်ကောင် ဖြစ်လာပြီးတဲ့နောက် မင်းတတ်နိုင်သမျှ နှိမ့်နှိမ့်ချချနေရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ကျောင်းအုပ်ယန်လိုမျိုး ဘာရန်လိုမှုမှမပြဘဲ နေရမယ်”
အဖိုးအိုက ဟန်ဟိုင်းတွင် ရှင်သန်နိုင်ရန် သူ၏ "အသိပညာ" ကို ကောင်းမင်အား ဝေမျှပေးလိုက်သည်။
“ဟန်ဟိုင်းရဲ့ ပြင်ပကမ္ဘာမှာ တခြားသွေးမြို့တော်တွေက မပြောသင့်သူတွေနဲ့ ကျုပ်တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးတယ်၊ ဟန်ဟိုင်းက အိပ်မက်သရဲတွေက သူတို့ထက် တကယ်ကို အဆင့်နိမ့်နေသေးတယ်”
ကောင်းမင်က အချိန်မဆွဲချင်တော့ဘဲ သူ့ကတ်များကို စားပွဲပေါ်ချပြရန် အဆင်သင့်ပြင်လိုက်သည်။
“ဒါက ငါတို့ လက်ခံရမယ့် ကံကြမ္မာပဲ၊ သွေးမြို့တော်ရဲ့ အကာအကွယ် မရှိဘဲနဲ့တော့ ဒါက ရှင်သန်နိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ”
အဖိုးအိုစကားထဲတွင် အကူအညီမဲ့မှုများ ယှက်သန်းနေလေသည်။
“ဒါတွေအားလုံးရဲ့ အဓိကအကြောင်းရင်းက ဟန်ဟိုင်းသွေးမြို့တော်ဟာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရလို့ပဲ၊ ဒီနေရာက ဧရာမသင်္ချိုင်းဂူကြီး ဖြစ်သွားပြီ၊ တကယ်လို့ ကျုပ်တို့ ဒီအခြေအနေကို အမြစ်ကနေ ပြောင်းလဲချင်တယ်ဆိုရင် နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ ရှိတယ်”
ကောင်းမင်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
“အဲ့ဒါကတော့ သွေးမြို့တော်ကို ပြန်တည်ဆောက်ဖို့ပဲ”
“ဟန်ဟိုင်းက သူ့ရဲ့ အထွတ်အထိပ် ရောက်နေချိန်တုန်းကတောင် အသတ်ခံခဲ့ရတာ၊ အခု ငါတို့ လူနည်းစုလေးနဲ့ ဒါကို ပြန်တည်ဆောက်နိုင်မယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား၊ ဒါက စိတ်ကူးယဉ်တာသက်သက်ပဲ”
အဖိုးအိုက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သို့သော် ကောင်းမင်၏စကားကို ကောင်လေးက ထောက်ခံလိုက်သည်။
“နောက်ဆုံးတော့ ငါနဲ့ အတွေးတူတဲ့ လူတစ်ယောက် တွေ့ရပြီပဲ၊ သွေးမြို့တော်ကို တည်ဆောက်နိုင်မှပဲ ဟန်ဟိုင်းက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်နိုင်မှာ”
“ဒါက အရမ်းခက်ခဲတယ်၊ တခြားသွေးမြို့တော်ပိုင်ရှင်တွေရဲ့ စောင့်ကြည့်မှုအောက်မှာ သွေးမြို့တော်ကို ပြန်တည်ဆောက်ဖို့ဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်ရသလို ခက်ခဲလိမ့်မယ်”
သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားကလည်း ၎င်းကို မိုက်မဲသောအစီအစဉ်ဟု ယူဆသည်။
“သွေးမြို့တော်ကို ပြန်တည်ဆောက်ဖို့ဆိုရင် အရမ်းတင်းကျပ်တဲ့ အခြေအနေတွေ လိုအပ်တယ်၊ မြို့လူဦးရေကို ထောက်ပံ့နိုင်ရမယ်၊ အတွင်းကမ္ဘာရဲ့ စုပေါင်းစိတ်ဆန္ဒဖိအားကို ခံနိုင်ရည် ရှိရမယ်၊ ပြီးတော့ မပြောသင့်သူနဲ့ စွမ်းအားတူတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ယဇ်ပူဇော်ရမယ်၊ သူ့ဝိညာဉ်က သွေးမြို့တော်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်အသစ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”
ထိုလူအိုကြီးသည် သွေးမြို့တော် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေး လိုအပ်ချက်များကို အသေးစိတ် သိရှိထားပေသည်။
“တခြားအရာတွေကို ခဏဘေးဖယ်ထားဦး၊ ဟန်ဟိုင်းရဲ့ အိပ်မက်သရဲတွေက စွမ်းအား အကန့်အသတ်ရှိပြီး မပြောသင့်သူတွေကို မယှဉ်နိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ ငါတို့မှာ ပြင်ပကမ္ဘာကနေ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လိုလိုလားလား စတေးပေးမယ့် မပြောသင့်သူတစ်ယောက်ကို ရှာဖို့လည်း နည်းလမ်းမရှိဘူး”
သွေးမြို့တော်ကို ပြန်တည်ဆောက်နိုင်မှသာ အိပ်မက်သရဲများ၏ စွမ်းအားက ပြန်လည်ပြည့်ဝလာပြီး မပြောသင့်သူများကို ယှဉ်နိုင်မည့် အရည်အချင်းရှိလာမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဆန့်ကျင်ဘက်မှာတော့ သွေးမြို့တော်ပြန်တည်ဆောက်ရန်အတွက် မပြောသင့်သူတစ်ယောက်ကို အရင် စတေးရမှာ ဖြစ်နေသည်။
“ငါတို့က ဟန်ဟိုင်းမှာ ပိတ်မိနေကြတာ၊ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက အင်အားတွေ စုဆောင်းမယ်၊ အိပ်မက်သရဲကိုးကောင် ပိုင်ဆိုင်အောင် လုပ်မယ်၊ ပြီးမှ စွန့်စားကြည့်ရမယ်”
သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် လူအိုကြီးထက် ပိုစွန့်စားလိုစိတ် ရှိသည်။ သူသည် ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်သော်လည်း သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် ရည်မှန်းချက်များ ပြည့်နေလေသည်။
“ဟန်ဟိုင်းမှာရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ စည်းမျဉ်းတွေအရ အိပ်မက်သရဲ ကိုးကောင်အထိပဲ အများဆုံး ဖန်တီးနိုင်တယ်၊ ဒီဖြစ်စဉ်အတွင်း တခြားသွေးမြို့တော်ပိုင်ရှင်တွေ အချိန်မရွေး ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်နိုင်တဲ့အတွက် ကျုပ်တို့ဟာ အမြဲတမ်း ခံစစ်မှာပဲ ရှိနေလိမ့်မယ်”
ကောင်းမင်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ အရေးအကြီးဆုံး အချက်ကို ပြောလိုက်သည်။
“အခု ကျုပ်မှာ လူသားတွေနဲ့ သရဲတွေရဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေကို ဟန်ဟိုင်းကနေ ထွက်ခွာခွင့်ပေးနိုင်တဲ့ လက်တွေ့ကမ္ဘာက ရှင်းလုမြို့တော်ဆီကို သွားနိုင်တဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိတယ်”
တိတ်ဆိတ်သွား၏။
ကောင်းမင်၏ စကားအဆုံးတွင် ကြီးမားလှသော မြေအောက်ခံတပ်ကြီးမှာ လုံးဝတိတ်ကျသွားလေသည်။ အစည်းအဝေးစားပွဲရှိ လူငါးဦးလုံး၏ အကြည့်များက လုံးဝပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ဟန်ဟိုင်းသည် အဆုံးမရှိသော အနက်ရောင်မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အတွင်းကမ္ဘာ၏ တားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ ထွက်ခွာ၍မရသလို တန်ဖိုးရှိသောအရာများကိုလည်း ရရှိရန် ခက်ခဲသည်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနနှင့် ဟန်ဟိုင်းပြည်သူများသည် သွေးမြို့တော်အကြွင်းအကျန်များမှ သွေးများကို စုပ်ယူကာ မပြည့်စုံသော အိပ်မက်သရဲများအဖြစ်သာ ဖြစ်တည်နေရသည်။ သို့သော် ယခုတွင် ကောင်းမင်သည် သူတို့အား ရွေးချယ်စရာအသစ်တစ်ခုနှင့် လမ်းကြောင်းသစ်တစ်ခုကို ပြသလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။