ရူးသွပ်သွားမည်လော

၎င်း၏အမွေးအတောင်များတောက်ပမှု ကင်းမဲ့သွားသောအခါ၊ ဧရာမဖီးနစ်နတ်ဆိုးကြီးသည် မင်းဆက်မြို့တော်အတွင်း၌ မှောက်လျက်ကျနေတော့သည်။

တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သော်လည်း အပူရှိန်ကမူ ကျန်ရစ်နေဆဲပင်။

လင်းရှီသည် ပြာကျနေသော မြေကြီးပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သော်လည်း ဤအချိန်အထိ ဤစွမ်းအားကြီးမားလှသော နတ်ဆိုးကြီး တကယ်သေဆုံးသွားပြီလားဆိုသည်ကို အတည်မပြုနိုင်သေးပေ။

သူမနှင့် နီကျွင်းတို့ အတူတကွပြန်လာစဉ် လမ်း၌ ဤနတ်ဆိုးနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့၏ဝတ်ရုံများစွမ်းအားမြှင့်တင်မှုနှင့်အတူ နှစ်ယောက်စလုံး ရှိသမျှနည်းစနစ်အားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း တစ်ဝက်လောက်ပင် တောင့်မခံနိုင်ခဲ့ကြပေ။

ကောင်းကင်အထိ မြင့်မားသော မီးပင်လယ်နှင့် တာအိုနန်းတော်၏ခရမ်းရောင်ကောင်းကင်ဘုံနတ်မိုးကြိုးတို့ရိုက်ခတ်မှုကြားတွင် လင်းရှီသည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးဟုပင် ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ထိုမြင်ကွင်းက သူမအပေါ် အလွန်နက်ရှိုင်းသော မှတ်တမ်းတစ်ခု ချန်ထားရစ်ခဲ့သောကြောင့် ယခုလက်ရှိ မြင်ကွင်းသည် ကလေးကစားစရာတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

အာဏာရှင်ဆန်သော အမှောင်ဖီးနစ်၏ကြမ်းတမ်းသော မီးတောက်များနှင့် ခရမ်းရောင်ကောင်းကင်ဘုံနတ်မိုးကြိုးဓားသိုင်းပင် ဖောက်ထွင်း၍မရသော ငွေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာတို့က ကူကယ်ရာမဲ့မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုကို ခံစားရစေသည်။

သို့သော် ထိုဖီးနစ်နတ်ဆိုးကြီးသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဆေးဖိုဖြင့်ထုရိုက်ကာ ၎င်း၏လည်ပင်းကို နင်း၍ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံလိုက်ရ၏။

“...”

လင်းရှီသည် ရှန်းယီက ကြက်သွေးရောင်ဖီးနစ်၏ အသားများကို ဆွဲဖြဲက သိုလှောင်ရတနာအမျိုးမျိုးတွင် သိမ်းဆည်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဤကလေးကစားစရာကဲ့သို့ ခံစားချက်က ပို၍ပြင်းထန်လာသည်။

မိုးမြေကိုဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် နတ်ဆိုးကြီးသည် လူငယ်လေး၏ လက်ထဲတွင် သာမန်ကြက်ကင်တစ်ကောင်ကို ဆွဲဖြဲနေသကဲ့သို့ပင်။

သူမသည် တွေဝေသွားကာ ခေါင်းခါလိုက်၏။

အခြားသူများသည် လင်းရှီကဲ့သို့ စိတ်ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်နှင့် နီကျွင်းတို့၏တိုက်ပွဲကို မတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း၊ ပြိုင်ဘက်က ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ကြီးမားသောဝင်္ကပါကြီးကို ချေမှုန်းပစ်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏အော်ရာ နောက်ဆက်တွဲသက်ရောက်မှုသက်သက်ကပင် ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြိုကွဲသွားစေခဲ့သည့် မြင်ကွင်းက လုံလောက်အောင် တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ဤနတ်ဆိုးကြီး၏ စွမ်းအားသည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိလောက်အောင် စကားဖြင့်ပင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်ပေ။

၎င်းသည် ဤမျှအဓိပ္ပာယ်မဲ့စွာ သေဆုံးသွားရခြင်းမှာ ၎င်း၏ပြိုင်ဘက်က ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေကြောင်းကိုသာ သက်သေပြနိုင်သည်။

လီချင်းဖုန်းသည် ရှန်းယီက မီးဖီးနစ်ကို သိုလှောင်ရတနာထဲသို့ အပြီးတိုင် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်ကို ကြည့်နေရင်း သူ၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တန့်သွားသည်။

တစ်ဖက်လူထုတ်ယူလာသော သိုလှောင်ရတနာ အစုလိုက်အပြုံလိုက်သည် အလွန်ကွဲပြားနေသည်။ အချို့က မဟာချန်မှ၊ အချို့က ချင်းချိုမှ၊ ထို့အပြင် ရွှမ်ကွမ်းဂူနှင့် ဝူထုံတောင်မှလည်း ပါဝင်ပြီး အချို့မှာ အမည်မသိအင်အားစုငယ်များမှ ဖြစ်သည်။

မည်သို့သော လူကောင်းမျိုးက သိုလှောင်အိတ်များစွာကြီးကို ကိုယ်ပေါ်တွင် သယ်ထားမည်နည်း။

သူက တကယ်ပဲ သူ့ရဲ့ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ အားလုံးကို သွားလေရာ ယူသွားတာလား။

"မဟုတ်ဘူး၊ အာ့"

လီချင်းဖုန်းက သူ၏နဖူးကို ပြင်းပြင်းရိုက်ချလိုက်၏။ "စီနီယာအစ်ကိုနီ ကို ငါ မေ့နေတော့မလို့ပဲ။"

ရှန်းယီက အပျက်အစီးများကို ရှင်းလင်းနေစဉ် ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်တိုက်များထဲတွင် နီကျွင်းသည် အောက်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကို ငေးမောကြည့်နေပြီး သူ၏အမူအရာမှာ အလျင်အမြန်ပြောင်းလဲနေသည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်းရွှေမြှားဖြင့် ပစ်ခတ်ခံရသော်လည်း ရှန်းယီသည် စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ရှန်းဖုန်းနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို အဘယ်ကြောင့် အလွယ်တကူ ခြောက်လှန့်နိုင်ခဲ့သည်ကို ယခုမှသာ သူနားလည်သွားတော့သည်။

ရှန်းယီ၏သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒဖြင့် လွှမ်းခြုံခံရသော နတ်ဆိုးများသာ သူမည်မျှအင်အားကြီးမားကြောင်းကို အမှန်တကယ် နားလည်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူ အကဲဖြတ်မှားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

နီကျွင်းသည် အကြည့်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏လက်များကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေသော အမျိုးသမီးကို ရုတ်တရက်သတိပြုမိသွား၏။

ယဲ့ဝမ်ရွှမ်သည် အောက်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကို မထုံတတ်တေးဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူမသည် တည်ငြိမ်အေးဆေးပုံပေါက်သော်လည်း နောက်တွင် ချိတ်ထားသော သူမ၏လက်များသည် တင်းကြပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားပြီးဖြစ်ကာ ကြွပ်ဆတ်သောအက်ကွဲသံများကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

"ဟက်..ဟစ်"

နီကျွင်းသည် အသံထွက်၍မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ၊ထို့နောက် စိတ်ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်ကြောင့် ရရှိခဲ့သော ဒဏ်ရာကို ဆွဲဆန့်သွားသဖြင့် အမှတ်မထင် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိသည်။

သို့သော် လောင်ကျွမ်းနေသော နာကျင်မှုက သူ့ကို ရယ်မောခြင်းမှအနည်းငယ်မျှ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

ရှန်းယီနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သူ၏ဆရာသခင်ပြောခဲ့သော စကားများကို အမြဲတမ်း ချက်ချင်း ပြန်မျိုချရတတ်သည်မှာ အလွန်ရယ်စရာကောင်းလှသည်။

"မင်း ဘာကိုရယ်နေတာလဲ"

ယဲ့ဝမ်ရွှမ်က လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ အမူအရာမှာ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိပေ။ "ဒါက သိပ်ရယ်စရာကောင်းနေလို့လား။ မင်းက အဲဒီခွေးရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို အပြည့်အဝငြိမ်းသတ်လိုက်ပြီပဲ။"

ရှန်းယီ၏စွမ်းအားသည် သူမ၏ စိတ်ကူးထက် အမှန်တကယ် ကျော်လွန်နေကြောင်း ပြောရမည်ဖြစ်သည်။

ဤကြက်သွေးရောင်မျက်လုံးအမှောင်ဖီးနစ်သည် နန်ယန်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် အင်အားအကြီးဆုံး သတ္တဝါဖြစ်သည်မှာ သေချာပြီး ဤနေရာတွင် ပိတ်မိနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှန်းယီ၏ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ထုရိုက်မှုအောက်တွင်၊ ၎င်း၏ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားဖွယ် နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်နှင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်းရွှေမြှားပင်လျှင်အပြည့်အဝ မချုပ်နှောင်နိုင်သော ၎င်း၏ ခိုင်မာသော သက်စောင့်အင်အားတို့ နှစ်ခုစလုံးမှာ အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းသွားခဲ့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့်အောက်တွင် ထိုလူငယ်ကို ဖိနှိပ်နိုင်မည့် အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုခုကိုစိတ်ကူးကြည့်ရန် ယဲ့ဝမ်ရွှမ် အမှန်တကယ် ခက်ခဲနေသည်။

တာအိုနိယာမများ ပြတ်တောက်နေသော နန်ယန်ဂိုဏ်းအတွင်း၌အသေးအမွှား ပစ္စည်းတစ်ပုံတစ်ပင်ကိုရှာဖွေနိုင်ပြီး ၎င်းတို့အားလုံးကို ပြီးပြည့်စုံသောသဟဇာတဖြစ်မှု အခြေအနေတစ်ခုအထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်းကို ပါရမီဟူသော စကားလုံးသက်သက်ဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် အကယ်၍ ခွေးအိုကြီးသည် နန်ယန်ဂိုဏ်း၏အတွင်းစည်းဂိုဏ်းမှ ပျောက်ဆုံးသွားသော ပစ္စည်းများကို အောင်မြင်စွာပြန်မယူနိုင်ဘဲ နတ်ဆိုးအားလုံး မျိုးတုံးသွားပါက ၎င်း၏ရတနာမြေများကို မည်သူမျှစောင့်ရှောက်မည်မဟုတ်ပေ။

ဤအဓိပ္ပာယ်မှာ အများဆုံးနှစ်တစ်ထောင်အတွင်း လူသားကျင့်ကြံသူများသည် မိုးရွာပြီးနောက် မှိုများကဲ့သို့ပေါ်ထွက်လာမည်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ် အခြေတည်အထွတ်အထိပ်ရှိ ကျင့်ကြံသူအများအပြားထွက်ပေါ်လာကာ ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် လက်နက်သန့်စင်ခန်းမမှ နန်းတော်ဖိနှိပ်ခြင်း လက်နက်များကိုသန့်စင်ရန် နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားကြမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင် ခွေးအိုကြီးသည် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဒါဇင် သို့မဟုတ် ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ထိုခန်းမဆောင်ကြီးထဲသို့ သေသပ်စွာ ခြေလှမ်းဝင်ရောက်လာသည်ကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေရဖို့ များသည်။

"ချောင်ပိတ်ရိုက်ရင် ခွေးကပြန်ကိုက်လိမ့်မယ်၊ သူ ရူးတော့မှာပဲ။"

ဤအချိန်တွင် ယဲ့ဝမ်ရွှမ်၏အသံသည် အသက်မဲ့သွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရောနှောသွား၏။

သူမသည် ခွေးအိုကြီးက သူမ၏တိုးတက်မှုမရှိခြင်းကို သိရှိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဤနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း လှုပ်ရှားရန် မရဲရင့်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"အခု မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူက ဒီတာအိုချပ်ပြားကို နေရာချထားဖို့ အရည်အချင်းပြည့်မီလဲ။"

ယဲ့ဝမ်ရွှမ်သည် ရှေးဟောင်းပုံပေါက်နေသော တာအိုချပ်ပြားကို ထုတ်ယူကာ လက်ချောင်းထိပ်ဖြင့် ဂရုတစိုက် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

တာအိုချပ်ပြားကို အသက်သွင်းရန်အတွက် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့်သည် အနိမ့်ဆုံး သတ်မှတ်ချက်ဖြစ်သည်။

"ဒါမှမဟုတ် မင်းက မင်းရဲ့ဆရာအတွက် အဲဒီခွေးကိုအဝေးကို ခေါ်သွားပေးနိုင်တယ်လို့ ပြောနေတာလား။"

ယဲ့ဝမ်ရွှမ်က တာအိုချပ်ပြားကို ရုတ်တရက် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

အကယ်၍ ခွေးအိုကြီးက လူကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားလာပါက သူပထမဆုံးလုပ်မည့်အရာမှာ သူမကိုရှာဖွေရန်နည်းလမ်းမျိုးစုံကို အသုံးပြုပြီး ထို့နောက် သူမကို သတ်ဖြတ်ပစ်မည်ဖြစ်သည်။

ထိုသားရဲ၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို သူမ ကိုယ်တိုင်တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။

အစောပိုင်းနှစ်များက ဝူထုံတောင်သည် အစည်ကားဆုံးအချိန်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်မှ အင်အားကြီးသူ သုံးဦးရှိခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က သူတို့သည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိခဲ့ကြပြီး တိတ်တဆိတ်ထွက်ပြေးရန် တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဘဲ နန်ယန်ဂိုဏ်း၏အမွေအနှစ်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆက်ခံရန် စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ၎င်းကို နန်ယန်ဂိုဏ်းအဖြစ် ဦးစွာ အမည်ပြောင်းခဲ့ပြီး ထို့နောက် ခွေးအိုကြီးကို ဖယ်ရှားရန် အတွင်းစည်းဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သူတို့သည် အမည်ပြောင်းလဲခြင်းကို လောကကြီးသို့ကြေညာပြီး ဒုတိယမြောက်နေ့တွင် ကျန်းလေ့ဖူသည် လူတိုင်းအံ့အားသင့်စေရန် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး ခြောက်နာရီအတွင်းမှာပင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အနည်းငယ်နှင့်အတူ ဝူထုံတောင်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလူအနည်းငယ်သည် အခြေအနေဆိုးရွားနေသည်ကို မြင်ပြီး အတော်အတန်လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ယဲ့ဝမ်ရွှမ်သည် သူမ၏စိတ်ကို ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

သူမသည် တစ်သက်လုံး သတိထားခဲ့ပြီး လျှို့ဝှက်ဒဏ်ရာများချန်ထားရန် မရဲခဲ့ဘဲ ခွေးအိုကြီးကို သူမ၏နည်းလမ်းများကို သိခွင့်မပေးခဲ့ဘဲ၊ သူမသည် ခွေးအိုကြီးကို အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တားဆီးထားနိုင်ပြီး နန်ယန်ဂိုဏ်းမှ အောင်မြင်စွာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် လုံလောက်သော ခွန်အားရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သေချာစေရန်သာ ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။

"ကျုပ်ကို ဒီအကြောင်းတွေအကုန်ပြောပြနေတော့ ဘာအသုံးကျမှာလဲ။ ဒီ ဖီးနစ်နတ်ဆိုးကို ကျုပ်မအနိုင်ယူနိုင်ဘူးလေ။"

နီကျွင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ရယ်မောခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။"သူက ခင်ဗျားရဲ့တပည့်မဟုတ်ဘူး၊ ခင်ဗျားရဲ့အစီအစဉ်က သူ့ရဲ့အသက်သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားစရာ မလိုသလိုပဲ၊ သူကလည်း ခင်ဗျားရဲ့ ကိစ္စတွေကို ဂရုစိုက်စရာမလိုဘူး။"

ပြီးခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်ပြီးကတည်းက နီကျွင်းသည် ထိုအမျိုးသမီးကို ဤမျှစကားများများ ပြောဖူးခြင်းမှာ ဤသည်က ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။

သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထလာကာ ယဲ့ဝမ်ရွှမ်၏ လက်ထဲမှ တာအိုချပ်ပြားကို ယူလိုက်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောလိုက်၏။ "သွားကြစို့"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် နီကျွင်းသည် တိမ်တိုက်များထဲမှအောက်သို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဆင်းသွားတော့သည်။

ယဲ့ဝမ်ရွှမ်နှင့်အတူ တာအိုချပ်ပြားသည် ခွေးအိုကြီး၏အဓိကပစ်မှတ်ဖြစ်မည်မှာ သေချာသော်လည်း တာအိုချပ်ပြားသည် အခြားသူတစ်ဦး၏လက်ထဲတွင်ရှိနေပါက အရာရာသည် မသေချာဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ဤသည်ကား သူ၏ဆရာသခင်ကျေးဇူးကို နောက်ဆုံးအကြိမ် တုံ့ပြန်ဆပ်ခြင်းဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့် နောက်ဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ရသနည်းဆိုသော်... ခွေးအိုကြီး၏လုပ်ရပ်များကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျမြင်တွေ့ခဲ့ရသော သူ၏ဆရာသခင်သည် ဤဖီးနစ်နတ်ဆိုးကို မည်သို့မျှမမြင်ဘဲ နေမည်နည်း။

သို့တိုင် သူမက တစ်ခါမှမပြောခဲ့ပေ။

၎င်းမှာ ရှန်းယီဆုံးရှုံးနစ်နာသွားသည် သို့မဟုတ် သေဆုံးသွားသည်ကိုပင် မြင်တွေ့လိုခြင်းထက် မပိုပေ။

အမျိုးသမီးသည် မိမိကိုယ်ကိုသာ ကယ်တင်ခဲ့သော်လည်း အောက်ဘက်ရှိ လီချင်းဖုန်းနှင့် လင်းရှီတို့ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

ကျွတ်။

နီကျွင်းသည် တွေးတောရမည်ကို အလွန်ပျင်းရိနေခြင်းသာဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ်တုံးအနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

“...”

ယဲ့ဝမ်ရွှမ်သည် ထိုပုံရိပ်လေး ပြုတ်ကျသွားသည်ကို ကြည့်နေလိုက်၏။

သူမမျက်မှောင် ဖြည်းညှင်းစွာကြုတ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ သူမသည် အစောပိုင်းက ဤကဲ့သို့ တုံ့ပြန်ခဲ့လျှင် သူမသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှကြီးမားသော လမ်းလွှဲကြီးကိုဖြတ်သန်းရန် လိုအပ်မည်နည်း။

သူမ ခဏမျှတုံ့ဆိုင်းသွားပြီး သူမ၏ထင်ရှားသော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ချွတ်ချလိုက်ကာ၊ အသက်ရှူသံဖုံးကွယ်သည့် မန္တန်ကိုဂရုတစိုက်ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ မူလနေရာမှပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ခွေးအိုကြီးသည် အချိန်အနည်းငယ်ပို၍ တုံ့ဆိုင်းနေမည်ဖြစ်ပြီး ထပ်မံ၍အမျက်ဒေါသထွက်အောင် မလှုံ့ဆော်မိရန်သာ သူမမျှော်လင့်နိုင်တော့သည်။ သို့ဆိုလျှင် မျှော်လင့်ချက် ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါသေး၏။