အခန်း (၃၆၇-၃၆၈)

အခန်း (၃၆၇)။

ယခုတစ်ကြိမ် မြောက်ဘက်တိုင်းပြည် ယွမ်တူးနိုင်ငံသို့ သွားရောက်သည့် ခရီးတွင် ဟုန်ယွိ သည် အစစ်အမှန် ခုနှစ်စဉ်ကြယ်ဂိုဏ်းနှင့် ချန်ပီယံမြို့စားတို့ အားပြိုင်မူကြား၌ တိုက်ခိုက် ပြီး ပိုင်ဇိယွဲ့ကို ဂိုဏ်းချုပ်နေရာ ရရှိအောင် ကူညီခဲ့သည်။ ထိုခရီးစဉ်တွင် လနတ်သမီးကို သန့်စင်ခြင်း၊ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး၏ အလင်းစက်ဝန်း ကိုးခုကို ဖော်ဆောင်ခြင်းနှင့် အင်မော်တယ် မူလဝိညာဉ်ကို ရရှိခဲ့သည့်အပြင် အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ ဘိုးဘေး ဟုန်လင်ထံမှ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးအပိုင်းစပေါင်း ၅,၃၇၂ ခုကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် လနတ်သမီးကို သန့်စင်ရန်အတွက် ထိုစိတ်ဝိညာဉ် အတွေးအပိုင်းစ ၂,၅၀၀ ခန့်ကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း သူ၏လက်ထဲတွင် ထက်ဝက်ခန့် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ဤသည်မှာ လောကတွင် အဖိုးမဖြတ်နိုင်ဆုံး ရတနာ ဖြစ်သည်။ ဤအရာထက် ပို၍ အဖိုးတန်သောအရာ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား သွေးနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

အတွေးများကို စိန်တုံးကဲ့သို့ အလင်းလွှတ်နိုင်သည့် ဒုတိယအဆင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ပညာရှင်ဟူသည်မှာ ဤလောကတွင် လက်ချိုးရေတွက်၍ ရရုံမျှသာ ရှိသည်။ ထိုကဲ့သို့ သော ပညာရှင်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ရန်ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် ခဲယဉ်းလှပေသည်။

ထိုသို့သော အဆင့်မြင့်ပညာရှင်တစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးသတ်ဖြတ်ပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။ ဒုတိယအကြိမ် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကျော်ဖြတ်ထားသူ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို သန့်စင်ပြီး ဖျက်ဆီးခြင်းမှာ အလွန်ခက်ခဲသော အလုပ်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဟုန်ယွိသည် မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးနှင့် အင်မော်တယ်မူလဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူ၏ စွမ်းအားများမှာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ တာအိုပညာရပ်များမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာကာ သူ၏ 'ယင်ယန်ဖရိုဖရဲအစီအရင်' မှာလည်း ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့ သည်။ သူသည် ကျန်ရှိနေသော စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးအပိုင်းစ အားလုံးကို အမှန်တကယ်ပင် သန့်စင်နိုင်ခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားတို့၏ စွမ်းအားနှင့် အစွဲအလမ်းကြီးသော ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုများသည် စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခု၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဖျက်ဆီးရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းများ ဖြစ်ကြ သည်။

ဟုန်ယွိသည် ဟွာနွန်ယင်နှင့် ဟွာနွန်းယွီတို့ ညီအစ်မနှစ်ဦး၏ ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုကို စတင်လက်ခံခဲ့စဉ်က သူ၏ မူလစိတ်ဝိညာဉ်ပင် ဝေဝါးသွားခဲ့ပြီး ရုန်းမထွက်နိုင်သော အခြေအနေသို့ ကျရောက်ခဲ့ဖူးသည်။ အကယ်၍ သူသာ 'အတိတ်ကျမ်း' ကို ကျင့်ကြံ မထား ပါက သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး မိမိကိုယ်မိမိ မည်သူမှန်းပင် သိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဘိုးဘေးဟုန်လင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဆိုလျှင် ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။

ကျန်ရှိနေသော စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးအပိုင်းစ ၂,၈၇၂ ခုမှာ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးနှင့် အင်မော်တယ် မူလဝိညာဉ်တို့၏ ဖြိုခွဲတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်များ ရှုပ်ထွေးသွားပြီးနောက် လုံးဝဥဿုံ သန့်စင်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

“အား... အား...”

မုရုန်ယန်သည် စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးအပိုင်းစ ၃၆ ခုကို လက်ခံရရှိကာ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သောအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကျသွားသည်။ ယင်စွမ်းအင်များမှာ ထူထပ်လာပြီး သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောက်ပလာပြီး အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကွဲထွက်လာပြီး စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးအပိုင်းစပေါင်း ရာနှင့် ချီ၍ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုအပိုင်းစများမှာ လက်သန်းခန့် အရွယ်အစားရှိပြီး ယန်စွမ်းအင်များ မြင့်တက်လာကာ ပါးလွှာသော အလင်းလွှာတစ်ခုပင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မုရုန်ယန်သည် အဆင့်တစ်ခု တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားခဲ့ သည်။ သာမန် တာအိုကျင့်ကြံသူလေးအဆင့်မှ ခန္ဓာကိုယ်သိမ်းပိုက်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိ သွားပြီး စိတ်ဝိညာဉ် ခွဲထုတ်ခြင်းအဆင့်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားမှာ သာမန် တစ္ဆေအင်မော်တယ်များထက်ပင် ပို၍ အားကောင်းနေ သေးသည်။

ယောင်ယွဲ့ရူသည် မုရုန်ယန်ကို ရှုပ်ထွေးသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသော်လည်း ထိုမျက်လုံးများထဲတွင် မနာလိုမှုများ အပြည့်ရှိနေ၏။ သူမသည် ယောင်ချီဂိုဏ်းတွင် အထူးချွန်ဆုံးတပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သလို ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင်လည်း လူငယ်ပါရမီရှင် တစ်ဦးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံထားရသူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဥဒေါင်းဘုရင်၏ သမီးတော် ရှင်းယုဆန်ကိုပင် ကျော်လွန်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဟုန်ယွိသည် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် သူမနှင့် အလှမ်းဝေးကွာ လှသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သူမထက်ပင် စွမ်းအားကြီးသော တည်ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်အောင် အလွယ်တကူ ပြောင်းလဲပေး လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူမ၏ စိတ်နှလုံးကို မည်ကဲ့သို့ မထိခိုက်ဘဲ နေပါမည်နည်း။ ကံကောင်းသည်မှာ မုရုန်ယန်သည် တစ္ဆေအင်မော်တယ် တစ်ဦး မဟုတ်သေးဘဲ သေခြင်းရှင်ခြင်း အတားအဆီးကို မကျော်ဖြတ်ရသေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ယောင်ယွဲ့ရူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းတာအိုနှလုံးသားမှာ ပျက်စီးသွားပေ လိမ့်မည်။

မုရုန်ယန်သည် ဒုတိယအကြိမ် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်သူ ၃၆ ဦး၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားကို စုပ်ယူထားသဖြင့် တာအိုပညာဖြင့် တိုက်ခိုက်မူတွင် ယောင်ယွဲ့ရူသည် သူမကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း ပြိုင်ဘက်မှာ တစ္ဆေအင်မော်တယ် မဟုတ်သေးပေ။

တစ္ဆေအင်မော်တယ် မဟုတ်သေးခြင်းမှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီး၍ ပြန်လည်ဝင် စား၍ မဖြစ်နိုင်သေးသလို သူမ၏ အသက်မှာ သူမခန္ဓာကိုယ်နှင့်သာ ချည်နှောင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

“ရှူး... ကောင်းကင်ကြီးက မျှတပါသေးတယ်။ မင်း ဘယ်လောက်ပဲ စွမ်းအားတွေ စုပ်ယူ ထားပါစေ၊ ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်သူရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစတွေ တောင်မှ မင်းကို သေခြင်းရှင်ခြင်း အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ မကူညီနိုင်ဘူး။ အဲဒီ အတားအဆီးကိုတော့ ကိုယ်ပို စိတ်နှလုံးနဲ့ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ပဲ ဖြတ်ကျော်ရမှာပဲ။ ဘယ်လို ပြင်ပစွမ်းအားမှ အသုံးမဝင်ဘူး” ယောင်ယွဲ့ရူက သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး ဟုန်ယွိကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တာပေါ့။ သေခြင်းရှင်ခြင်း အတားအဆီးနဲ့ မိုးကြိုးကပ်ဘေးတွေဆိုတာ ကိုယ်တိုင် နားလည်သဘောပေါက်ရမယ့် အရာတွေပဲ။ ပြင်ပစွမ်းအားတွေက မကူညီနိုင်ဘူး။ ငါသာ ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်သူရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို သန့်စင်ပြီး တခြား တစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ထဲ ထည့်ပေးရင်တောင်မှ သူမကို တစ္ဆေအင်မော်တယ် အဆင့် ရောက်အောင် မလုပ်ပေးနိုင်ဘူး။ အများဆုံး သူမဟာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လာရုံပဲ ရှိမှာပါ။”

ဟုန်ယွိက လက်တစ်ဖက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သန်မာသော အစေခံအချို့က ကုလားထိုင် ခြောက်လုံးကို အမြန်ယူလာပေးကြသည်။ သေခြင်းရှင်ခြင်း အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ် ပြီး တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်လာသူတိုင်းမှာ ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ရွှေပင့်ကူသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ထားသူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးအပိုင်းစများကို စုပ်ယူထားပြီး နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ သွေးစက်ကိုပင် သောက်ထားသော်လည်း သူမသည် တစ္ဆေ အင်မော်တယ် မဖြစ်သေးပေ။

“ယောင်ယွဲ့ရူ၊ ယောင်ယွဲ့တင်း... ပြောရမယ်ဆိုရင် ငါက မင်းတို့ကို ညီအစ်မတွေကို အစ်မတွေလို့ ခေါ်ရမယ်။ ငါတို့က အဖေတူ အမေကွဲတွေပဲ။ ဒါကြောင့် ငါ ဒီနေ့ မင်းတို့ကို အခက်အခဲ မဖြစ်စေပါဘူး။ ဟုန်ရွှန်ကျိရဲ့ မယားငယ်တွေရဲ့ သားသမီးတွေကပဲ ပါရမီရှင် တွေ ဖြစ်ကြပုံရတယ်။ သူ့မယားကြီးက မွေးတဲ့ သားတွေကတော့ အသုံးမကျကြဘူး။”

ဟုန်ယွိသည် ယောင်ယွဲ့ရူကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ယောင်ယွဲ့တင်း ထိုင်လိုက်ပြီး နောက် သူမသည် ငါးရောင်ခြည် တိမ်မြူလက်ဖက်ရည်ကို ငှဲ့လိုက်သည်။

“ဒါ ငါတို့ ယောင်ချီဂိုဏ်းရဲ့ ငါးရောင်ခြည် တိမ်မြူလက်ဖက်ရည်ပဲ။ မင်း ဟွာနွန်ယင်နဲ့ ဟွာနွန်းယွီ ညီအစ်မနှစ်ယောက်ကို ကယ်တင်တုန်းက ငါ့ဆီကနေ ခိုးသွားတာ မဟုတ် လား။” ယောင်ယွဲ့ရူက ထိုင်ပြီးနောက် သူမ၏ မျက်ဆံနှစ်ထပ်က လင်းလက်သွားကာ ဟုန်ယွိကို မေးလိုက်သည်။

ယောင်ယွဲ့ရူနှင့် ဟုန်ယွိတို့သည် အတိတ်က တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

ပြင်းထန်သော မိုးကြိုးမုန်တိုင်းအောက်တွင် 'ဖြိုခွဲခြင်းဆေဘာ' ဝင်းခနဲ လက်သွားသည့် မြင်ကွင်းမှာ ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ထိုစဉ်က သူမသည် ကြောက်စရာ ကောင်းသော ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ သူမသည် သူ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ ပေ။

သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ခန့်က မဟာဆရာသခင်အဆင့်သာ ရှိခဲ့ပြီး၊ တစ်နှစ် အကြာတွင် သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသော ဤအမျိုးသမီးသည် အလွန်ပင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည်လည်း သူမ၏ သိုင်းပညာကို အပတ်တကုတ် ကြိုးစားအားထုတ် ကျင့်ကြံခဲ့သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူတို့ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် ဟုန်ယွိအနေဖြင့် မည်သည့် စိုးရိမ်ကြောင့်ကြမှုမျှ မရှိသလို၊ သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းပေါ်သွားမည်ကိုလည်း အရေးစိုက် ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

“ချန်ပီယံမြို့စားဟာ ငါ့ကို ရှုံးနိမ့်သွားပြီ။ သူ့မှာ ဘုရင်တစ်ပါးအရှိန်ဝါ မရှိတော့သလို ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားရဲ့ စွမ်းအားကိုလည်း အသုံးမပြုနိုင်တော့ဘူး။ မင်းတို့ သူ့နောက် လိုက်နေဖို့ မလိုတော့ဘူး။”

ဟုန်ယွိက ဆက်ပြောသည်။ “မင်းတို့နှစ်ယောက် မင်းတို့အမေ ယောင်ချင်းဟွေဆီ သွားပြီး ငါ သူမနဲ့ စကားပြောချင်တယ်လို့ ပြောလိုက်ပါ။ တကယ်လို့ မင်းတို့ ငါ့ကို အလုပ်အချို့ ကူညီပေးနိုင်ရင် ငါ မင်းတို့ကို အကျိုးအမြတ်တွေ ပေးမှာပါ။ ငါ့ဆီမှာ ဒုတိယအကြိမ် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်သူရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးအပိုင်းစ နှစ်ထောင်လောက် ကျန်ပါ သေးတယ်...”

“ကျွန်တော်မျိုး သခင်လေးကို အလုပ်အကျွေး ပြုချင်ပါတယ်။” တာအိုသခင်ကျန်းခုန်းက အလောတကြီး ပြောလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ အလင်းကွင်း ရှစ်ခုနှင့် မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးတို့ကို ဟုန်ယွိ၏ ဖျက်ဆီး ခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခုအခါ သာမန် တစ္ဆေအင်မော်တယ် တစ်ဦးသာ ဖြစ်တော့သည်။ သူသည် အစွမ်းထက်သော်လည်း မိုးကြိုးကပ်ဘေးကိုမူ မကျော်ဖြတ်နိုင် သေးပေ။ အကယ်၍ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ယန်ယွမ်သာ သူ့ကို သတ်ချင်ပါက ကြက်တစ်ကောင်ကို သတ်ရသကဲ့သို့ လွယ်ကူလိမ့်မည်။ သူသည် မူလက ချန်ပီယံမြို့စား ကို အားကိုးရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ချန်ပီယံမြို့စားမှာ သူတို့ကို မကာကွယ်နိုင် တော့ပေ။

“ကျုပ် ခင်ဗျားရဲ့သစ္စာခံမူကို မလိုပါဘူး။ ခင်ဗျားဟာ အရင်က အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ယန်ယွမ် ကို အားကိုးခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ကို သစ္စာဖောက်ပြီး ချန်ပီယံမြို့စားဆီမှာ ခိုလှုံခဲ့တယ်။ အခုတော့ ကျုပ်ဆီမှာ ခိုလှုံချင်ပြန်ပြီ။ နောင်တစ်ချိန်မှာ ဘယ်သူ့ဆီ ထပ်ပြေးဦးမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ။” ဟုန်ယွိက လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

“ဒါက သဘာဝပဲလေ။ ကျွန်တော်တို့ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တွေဟာ ကိုယ့်အသက်ကို ကိုယ် တန်ဖိုးထားကြတာပါ။ ဘာမျှော်လင့်ချက်မှ မရှိတဲ့သူတွေပဲ ကိုယ့်အသက်ကို အလွယ်တကူ စွန့်လွှတ်ကြတာပါ။ ကျွန်တော့်အမြင်မှာတော့ အဲဒါက အရမ်းမိုက်မဲတာပဲ။

“ကျွန်တော် အိမ်ရှေ့မင်းသား ယန်ယွမ်ဆီမှာ ခိုလှုံခဲ့တာက သူက ကျွန်တော့်ကို အကျိုး အမြတ်တွေ ပေးနိုင်လို့ပဲ။ ချန်ပီယံမြို့စားက အိမ်ရှေ့မင်းသားထက် ပိုစွမ်းအားကြီးလို့ ကျွန်တော် သူ့ဆီမှာ သဘာဝအတိုင်း ခိုလှုံခဲ့တာပါ။ အခု သခင်လေးက ချန်ပီယံမြို့စားကို အနိုင်ယူလိုက်ပြီဆိုတော့ ကျွန်တော် သခင်လေးဆီမှာ ခိုလှုံရမှာကလည်း သဘာဝကျတဲ့ ကိစ္စပါပဲ။” တာအိုသခင်ကျန်းခုန်းက စိတ်ကို တင်းထားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ခင်ဗျားမှာလည်း ကိုယ့်အကြောင်းပြချက်နဲ့ကိုယ် ရှိတာပဲ။” ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံး များက ဝင်းခနဲ လက်သွားခဲ့သည်။ “ခင်ဗျား ကျုပ်ဆီမှာ ခိုလှုံဖို့ မလိုပါဘူး။ ခင်ဗျားက မဟာ လေဟာနယ်လက်ဝါးနဲ့ ‘လေဟာနယ် ထိန်းချုပ်ခြင်း လက်ဝါးတံဆိပ်’ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ကို ကျုပ်ကို ပြောပြခဲ့ပြီးပြီ။ ဒါကြောင့် ကျုပ် ခင်ဗျားကို ပြန်လွှတ်ပေးပါ့မယ်။ ခင်ဗျား အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ယန်ယွမ်ရဲ့ ဘေးကို ပြန်သွားလိုက်ပါ။ ယင်လျန်ဟွာ... မင်းလည်း အိမ်ရှေ့မင်းသားဆီ ပြန်သွားလိုက်ပါ” ပြီးတော့ “ခင်ဗျားဆိုတဲ့ ယင်လျန်ဟွာ... ခင်ဗျားကို ကျုပ် နဂိုက သတ်ပစ်ချင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ကျုပ်ရဲ့စာကြည့်တိုက်အတွက် 'ဖန်ဆင်းရှင်တာအိုဂိုဏ်း' ရဲ့ လှုပ်ရှားမူပညာရပ်ကို ရေးပေးခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒီအပြစ် ကို ခွင့်လွှတ်ပေးမယ်။ ခင်ဗျားလည်း အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ ဘေးကို ပြန်သွားသင့်တယ်။”

ဟုန်ယွိ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ယင်လျန်ဟွာနှင့် တာအိုသခင်ကျန်းခုန်းတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ဟုန်ယွိ ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို မသိသော်လည်း မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကြဆဲဖြစ်သည်။

“ဘာစောင့်နေကြတာလဲ။” ဟုန်ယွိက ဆိုသည်။

ထိုအခါမှသာ ထိုနှစ်ဦးသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ဥယျာဉ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ပြေးထွက်သွားကြ တော့သည်။

“ကောင်းတဲ့ အကွက်ပဲ။ မင်းက ရေကို နောက်အောင် ပြန်လုပ်လိုက်တာပဲ။” ယူလူလက်က လက်ခုပ်တီးကာ ပြောလိုက်သည်။ “သခင်လေးဟုန်... မင်းရဲ့ အကွက်တွေက တကယ်ကို နက်နဲဆန်းကြယ်လွန်းတယ်။ ဒီနှစ်ယောက်ကို မသတ်ဘဲ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားဆီ ပြန်လွှတ် ပေးလိုက်တာက အိမ်ရှေ့စံမင်းသားအတွက် သတ်လိုက်တာထက် ပိုပြီး ထိုးနှက်ချက် ဖြစ်စေတယ်။ ဒါပေမဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ယန်ယွမ်က မင်းရဲ့စွမ်းအားနဲ့ နောက်ခံကို သိသွားမှာ မကြောက်ဘူးလား။”

“ငါ ဘာကို ကြောက်ရမှာလဲ။ တကယ်လို့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသာ ငါ့စွမ်းအားကို သိသွားရင် သူ မျှော်လင့်ချက် ကုန်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်ယောက်က ဘာမှ မပြောရဲဘူးဆိုတာ ငါ သေချာပေါက် သိတယ်” ဟုန်ယွိက ဆက်ပြောသည်။ “မင်းသမီး ယူလူလက်... အခု မင်း ဘာလုပ်မလဲ။ ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်ပါ။”

“ကျွန်မ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ အားလုံးက သခင်လေးဟုန်ရဲ့ အလိုကျပဲ မဟုတ်လား?” ဟု ယူလူလက်က ဆိုသည်။

“ဒါဆိုရင် ငါ့ကို ကူညီပါ” ဟုန်ယွိက ထရပ်လိုက်သည်။ “မင်းက ဆန်းကြယ်ကောင်းကင် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကို ထိန်းချုပ်ထားသူပဲ။ အချို့သတင်းအချက်အလက်တွေက မုရုန်ယန် အတွက် အများကြီး အသုံးဝင်လိမ့်မယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက် အရင် စကားပြောလိုက်ကြပါ။ မင်းသားရှီဒီ... မင်းကော ဒီဆရာကြီးဆီကနေ သိုင်းပညာ သင်ယူချင်လား။”

ဟုန်ယွိသည် နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီးကို ညွှန်ပြကာ မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“သင်ယူချင်တာပေါ့။ ဒီလို သိုင်းသူတော်စင် တစ်ယောက်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို ရဖို့ဆိုတာ ဘာနဲ့မှ မလဲနိုင်ပါဘူး။” မင်းသားရှီဒီသည် ဟုန်ယွိ ဘာတွေ ကြံစည်နေသည်ကို မသိသော် လည်း သိုင်းပညာ သင်ယူခွင့်ရမည့် အခွင့်အရေးကိုမူ လက်မလွှတ်လိုပေ။

“ကောင်းပြီ။ လူကြီးလူကောင်းဆိုတာ ကြင်နာတတ်ရမယ်။ ငါ မသတ်ဘူး။ ဒီနေ့တော့ နားလိုက်ကြစို့၊ မနက်ဖြန်မှ ခရီးဆက်ကြတာပေါ့။”

ထိုသို့ပြောပြီး ဟုန်ယွိသည် ဘာကိုမျှ စိုးရိမ်စရာ မရှိသည့်အလား အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက် ထွက်သွားတော့သည်။

“ဒီလူတွေကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး သူ ဘာတွေ ကြံစည်နေတာပါလိမ့်။” ယူလူလက် သည် ဟုန်ယွိ၏ အကြံအစည်ကို မစဉ်းစားနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

ညရောက်သောအခါ... ညဦးယံမှာ ရေကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသည်။ ဥယျာဉ်ထဲတွင် ဖားအော် သံများက လေထုထဲ၌ ပျံ့လွင့်နေပြီး သက်ရှိများ၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် ကြယ်များ လင်းလက်နေပြီး တောက်ပသော နဂါးငွေ့တန်းကြီးမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် မျောလွင့်နေသည်။ ထိုကြယ်များ လက်ခနဲ လက်ခနဲ ဖြစ်နေသည်မှာ ကမ္ဘာမြေကို ငုံ့ကြည့်နေသော မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများကဲ့သို့ပင်။

ဟုန်ယွိသည် ဥယျာဉ်၏ အလယ်ရှိ ကြယ်ကြည့်စင်မြင့်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်စုများကို မော့ကြည့်နေသည်။

ထိုကြယ်ကြည့်စင်မြင့်မှာ အလွန်မြင့်မားလှသည်။ ပေခြောက်ရာကျော် မြင့်ပြီး ဘုရားစေတီ တစ်ဆူနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်က ဤမြဥယျာဉ်မှာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က နက္ခတ်ဗေဒကို လေ့လာကာ ကြယ်များကို ကြည့်ရှုသည့် တော်ဝင် ဥယျာဉ် ဖြစ်ခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်တော့ တော်ဝင်ချန် မြို့တော်တွင်လည်း ဤထက် ပိုမိုမြင့်မားသော ကြယ်ကြည့်စင်မြင့်တစ်ခု ရှိနေပါသေးသည်။

နက္ခတ်ဗေဒကို လေ့လာခြင်းသည် ပညာရှိ များအတွက် ဘာသာရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ နက္ခတ်ဗေဒနှင့် ကြယ်များ၏ အစီအစဉ်များမှ တစ်ဆင့် လူတစ်ဦးသည် နိယာမတရား များစွာကို နားလည်နိုင်ပေသည်။

ဟုန်ယွိ သုံးနှစ်သားအရွယ်ကပင် သူ၏ မိခင်က ကောင်းကင်မှ ကြယ်များကို မည်ကဲ့သို့ ရေတွက်ရမည်ကို သင်ကြားပေးခဲ့ဖူးသည်။

“ကြယ်တွေက ကြည်လင်နေတယ်။ မနက်ဖြန်လည်း သာယာတဲ့ နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်ဦးမှာပဲ။ နွေရာသီ ရောက်ပြီဆိုတော့ မိုးကြိုးကပ်ဘေးတွေ လာတော့မယ်။ ငါ အဲဒါကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ပြင်ဆင်နေရမယ်။ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးနဲ့ လူသားအင်မော်တယ် ခန္ဓာပွားတွေက အားကောင်းပေမယ့် အဲဒါတွေက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှု မဟုတ်ဘူး။ ငါသာ ဒီအရာတွေ ကိုပဲ အားကိုးနေရင် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် ယုံကြည်မှုတွေ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်း လာလိမ့်မယ်။ အနာဂတ်မှာ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ မိုးကြိုးတွေကို ဝါးမြိုပစ်မယ့် စိတ်ဆန္ဒကို ငါ ကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်ရမယ်။ အဲဒါက အန္တရာယ် ရှိလိမ့်မယ်။ ငါက 'ရေခဲဝိညာဉ်တာအိုအရှင်' လိုမျိုး ခြောက်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် ခုနစ်ကြိမ်မြောက်မှာ ပျက်စီးသွားတဲ့လူမျိုး မဖြစ်ချင်ဘူး။”

ဟုန်ယွိသည် ကောင်းကင်မှ ကြယ်များကို မော့ကြည့်ကာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေအနေ ကို သုံးသပ်နေသည်။

သူသည် ယခုအခါ အလွန်အားကောင်းနေသော်လည်း ထိုအားမာန်ကို စိတ်ထဲ အစွဲမထား ပေ။ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး၏ အင်မော်တယ် မူလဝိညာဉ် ဖြစ်စေ၊ လူသားအင်မော် တယ် ခန္ဓာပွား၏ စွမ်းအား ဖြစ်စေ၊ ထိုအရာများမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုမှ ထွက်ပေါ် လာသော အရာများ မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူသာ လှည့်ကွက်များကိုသာ အားကိုးနေပါက သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် မှီခိုလို စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အနာဂတ်တွင် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ရ သောအခါ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် လူတစ်ဦးသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်စိတ်ဆန္ဒဖြင့် မိုးကြိုး၏ စိတ်ဆန္ဒကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စိတ်ဆန္ဒကို ဝါးမြို၍ မိမိကိုယ်မိမိ အားကောင်းအောင် လုပ်ဆောင်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် မည်သည့် လှည့်ကွက်မှ မရှိပေ။

စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်တွင် မည်သည့်လှည့်ကွက်မှ မရှိနိုင်ပေ။

မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးနှင့် လူသားအင်မော်တယ် ခန္ဓာကိုယ်ပွားကို အားမကိုးပါက ဟုန်ယွိ၏ လက်ရှိ တာအိုပညာရပ်မှာ ပထမအကြိမ် မိုးကြိုးကပ်ဘေးနှင့် ဒုတိယအကြိမ် မိုးကြိုးကပ်ဘေး၏ အစပ်တွင်သာ ရှိသေးသည်။ သူသည် အားကောင်းသော်လည်း 'ကောင်းကင်မြွေဘုရင်မ' နှင့် အခြားသူများကို ယှဉ်ပြိုင်ရန်အတွက်မူ လုံလောက်မှု မရှိသေးပေ။

ဘိုးဘေးဟုန်လင်ပင်လျှင် ထိုသူများကို အလွယ်တကူ မရှုံးနိုင်ပေ။ အကယ်၍ သူ မနိုင်ပါက အချိန်မရွေး ထွက်ပြေးနိုင်ကြသည်။

“ကောင်းကင်က ကြယ်တွေက ငါတို့နဲ့ အရမ်းဝေးလွန်းတယ်။ ငါ့ရဲ့ အစွမ်းအစ အားလုံးကို အသုံးချရင်တောင်မှ အဲဒီကြယ်တွေကို ထိလို့ မရနိုင်ဘူး...”

ထိုစဉ်မှာပင် ဟုန်ယွိသည် ကောင်းကင်မှ ကြယ်စုများ၊ နဂါးငွေ့တန်းကြီးနှင့် ကြယ်စင်စု ဝဲကယက်များကို မော့ကြည့်နေရင်း ကောင်းကင်ယံတွင် ထူးဆန်းသော လေပြင်းတစ်ခု ဝေ့ဝဲလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ယောင်ချင်းဟွေ... ခင်ဗျား ရောက်နေမှတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကိုယ်ထင်ပြလိုက်ပါ” ဟုန်ယွိသည် ထိုထူးဆန်းသော လေပြင်းကို ခံစားမိလိုက်သဖြင့် အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

နေ့ခင်းပိုင်းက သူသည် ယောင်ယွဲ့တင်းကို စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးအပိုင်းစတစ်ခု စေလွှတ် ခိုင်းကာ ယောင်ချီဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကို အသိပေးခိုင်းခဲ့သည်။ ဤတစ္ဆေအင်မော်တယ် ယောင်ချင်းဟွေသည် ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ ချစ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဤထူးဆန်းသော လေပြင်း မှာ ယောင်ချီဂိုဏ်း၏ တာအိုပညာရပ် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် ဆိုလျှင် ထိုလေကို မည်သို့ မခံစားမိဘဲ နေပါမည်နည်း။

သို့သော်လည်း ထိုလေပြင်းမှာ ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။ ခေတ္တမျှ ဝေ့ဝဲနေပြီးနောက် ရုတ်တရက်ဆိုသလို သင်းပျံ့သော ရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုရနံ့မှာ သိုင်းသူတော်စင် တစ်ဦး၏ ရနံ့နှင့် တူသော်လည်း ပန်းမျိုးစုံ သို့မဟုတ် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ၏ ရနံ့မျိုး မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ သွေးအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း ခံထားရသော သိုင်းသူတော်စင် တစ်ဦး၏ သွေးနံ့ သို့မဟုတ် အင်မော်တယ် တစ်ဦး၏ ရနံ့နှင့်ပင် တူနေသည်။

ဤသည်မှာ အင်မော်တယ် တစ်ဦး၏ ရနံ့ ဖြစ်သည်။ ဒဏ္ဍာရီများအရ အင်မော်တယ်များ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပျံတက်သွားသောအခါ တစ်ခန်းလုံးတွင် ထူးဆန်းသော ရနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတတ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ဟုန်ယွိ ထိုရနံ့ကို ရရှိလိုက်သောအခါ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးအပိုင်းစ တစ်ခုချင်းစီမှာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ထိုရနံ့ထဲတွင် နစ်မွန်းသွားတော့ သည်။

“အင်း!... ကောင်းကင်ရနံ့ လား။”

ရုတ်တရက် ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ဦးခေါင်း ထိပ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အလင်းစက်ဝန်း ကိုးခုမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ ကောင်းကင် နှင့် မြေကြီးမှာ အလင်းတန်းများနှင့် သက္ကတဂါထာမန္တန်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး လေဟာနယ် ဟင်းလင်း ပြင်ထဲမှ ဧရာမ ဗုဒ္ဓလက်ဝါးတော်ကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့ သည်။

ထိုလက်ဝါးတော် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော ကြယ်အလင်းတန်းများမှာ ရပ်တန့်သွားပြီး လေထဲတွင် စုစည်းသွားကြသည်။ ၎င်းမှာ ထိုလက်ဝါးတော်ကြီးက အရာအားလုံးကို အေးခဲလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ ကုဋေကုဋာမကသော ကြယ်များ၏ အလင်းတန်းများပင်လျှင် အေးခဲသွားပြီး ဆက်လက် လင်းလက်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဤသည်မှာ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးနှင့် အင်မော်တယ်မူလဝိညာဉ်တို့၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။

အတိတ်ကာလသည် ပြောင်းလဲမည် မဟုတ်။

အနာဂတ်ကာလသည် မပျက်စီးနိုင်။

“ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကိုယ်ထင်ပြစမ်း။”

အခန်း (၃၆၈)။

မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်ယံမှ ကုဋေ ကုဋာမကသော ကြယ်တာရာများနှင့် နဂါးငွေ့တန်းကြီးသည် တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်သွားတော့သည်။ ကြယ်အလင်းတန်းများ ကျဆင်းလာခြင်း ရပ်တန့်သွားပြီး မြေပြင်သို့ မရောက်ရှိနိုင်တော့ပေ။

ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံးသည် ဂါထာမန္တန် ရွတ်ဖတ်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ကျယ်ပြန့်လှသော မဟာလောကဓာတ်ကြီးသည် ပြောင်းလဲသွားပြီး သန့်စင်သော ဗုဒ္ဓဘုံ (နယ်မြေ) တစ်ခုအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားသည်။ တည်ရှိသမျှ သက်ရှိအရာရုပ်ဝတ္ထု အားလုံး အကျဉ်းချခံလိုက်ရပြီး လေထုမှာလည်း စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ မဟာလောက ဓာတ်ကြီးတစ်ခုလုံးသည် လေဟာနယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဟုန်ယွိ ကိုယ်တိုင်ပင် ဤစွမ်းအားအဆင့်အတန်းကို ကြည့်ပြီး တုန်လှုပ်သွားမိသည်။

မြောက်ဘက်ဒေသ၏ နှင်းဖုံးတောင်ထိပ်များထဲတွင် မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးကို တတ်မြောက်ခဲ့ပြီး၊ အလင်းကွင်း ကိုးခုကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ကျင့်ကြံကာ အင်မော်တယ် မူလဝိညာဉ်ကို မွေးဖွားပေးနိုင်ခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ သူသည် "အနာဂတ်" ဟူသော စကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ဝေဝါးစွာ နားလည်လာခဲ့သည်။

အတိတ်ကာလသည် ပြောင်းလဲ၍မရသော်လည်း အနာဂတ်ကာလသည် မပျက်စီးနိုင်ပေ။

မပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းနှင့် မပျက်စီးခြင်းတို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အားဖြည့်ပေးနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဆင်တူသယောင်ရှိသော်လည်း ကွဲပြားကြသည်။ မပျက်စီးခြင်းဆိုသည်မှာ သေဆုံးမည်မဟုတ်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သော်လည်း မပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းကို မဆိုလိုပေ။ ၎င်းသည် ပိုမိုအားကောင်းလာခြင်း၊ ပိုမိုအားနည်းသွားခြင်း၊ ထို့နောက် ပြန်လည် အားကောင်းလာခြင်းဟူသော သံသရာစက်ဝန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မပြောင်းလဲနိုင်သော အရာမှာ 'တာအို၏ စစ်မှန်သော နှလုံးသား' ဖြစ်ပြီး၊ မပျက်စီးနိုင်သော အရာမှာ 'တာအို ပညာရပ်များ၏ စွမ်းအား' ဖြစ်သည်။

"မပျက်စီးနိုင်ခြင်း" (အင်မော်တယ်) ဆိုသည့် စကားလုံးသည် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်ခြင်းနှင့် အပြောင်းအလဲ၏ တာအိုနိယာမနှင့် ကိုက်ညီနေသည်။

အနာဂတ်သည် အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေသော်လည်း မပျက်စီးခြင်းတရားကသာလျှင် မပြောင်းလဲသော အနာဂတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက လူတစ်ဦး တစ်ယောက်အတွက် အနာဂတ်ဆိုသည်မှာ ရှိလာမည်မဟုတ်ပေ။

မပျက်စီးခြင်းအပေါ် သူ၏ နားလည်မှုကို ထားလိုက်ဦးတော့၊ ဟုန်ယွိသည် သူ၏ မဟာ လေဟာနယ်လက်ဝါး စွမ်းအားကို ခံစားနေရသည်။ ထိုနေ့က အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ယန်ယွမ် အသုံးပြုခဲ့သည့် စွမ်းအားနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သုံးဆ၊ လေးဆခန့် ပိုမိုပြင်းထန်နေပြီဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရသော် အကယ်၍ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ယန်ယွမ်သာ ယခုသူ့ကို မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးဖြင့် တိုက်ခိုက်လာပါက ဟုန်ယွိအနေဖြင့် သူ့ကို ယင်ကောင် တစ်ကောင်ကို သတ်သကဲ့သို့ အလွယ်တကူ သတ်ပစ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်ရှိနေသည်။

'အမှောင်နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်ပွား'နှင့် လနတ်သမီး၏ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး တို့သည် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားနှစ်ပါး ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မယုံနိုင်စရာကောင်း အောင် စွမ်းအားကြီးမားလှသည်။

ဤသည်မှာ ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုများမှတစ်ဆင့် မွေးဖွားလာသော ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ်ရှိ သည့် အစစ်မှန် နတ်ဘုရားနှစ်ပါးပင် ဖြစ်သည်။

ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ်ရှိသော အစစ်မှန် နတ်ဘုရားများသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ် ထားသည့် တစ္ဆေအင်မော်တယ်များနှင့် တူညီသည်။ ၎င်းသည် အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ယန်ယွမ်၏ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး တံဆိပ်သည် အသိစိတ်မရှိဘဲ စွမ်းအားသာရှိသည့် နတ်ဘုရားအတုအယောင်များကိုသာ စုဆောင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကောင်းဆုံးပြောရလျှင် ၎င်းတို့သည် အသုံးချခံ လက်နက် ကိရိယာများသာ ဖြစ်ကြသည်။

အကယ်၍ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ယန်ယွမ်၏ အလင်းကွင်း ကိုးခုသည် သာမန် တစ္ဆေအင်မော် တယ် ကိုးဦး၏ စွမ်းအားနှင့် တူညီသည်ဆိုပါက၊ ဟုန်ယွိ၏ အလင်းကွင်း ကိုးခုသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ထားသည့် တစ္ဆေအင်မော်တယ် ကိုးဦး၏ စွမ်းအားနှင့် တူညီနေသည်။

နောင်တစ်ချိန်တွင် အကယ်၍ သူသာ 'အသက်မဲ့အနာဂတ်ကျမ်း' အပြည့်အစုံကို ရရှိခဲ့ပါက ဟုန်ယွိ၏ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးသည် မုန့်ရှန်းကျီ၏ 'မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်' ကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လိမ့်မည်။

'ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်း’၏ နံပါတ်တစ် တိုက်ခိုက်ရေး တာအိုပညာရပ်မှာ မည်သို့လျှင် သာမန် ဖြစ်ပါမည်နည်း။

"အား..."

အံ့အားသင့်သွားသည့် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံနှင့်အတူ အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခါးတွင် ခရမ်းရောင်ပန်းပွားကို ဆွဲထားသည့် လှပသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်လာသည်။

ဤလှပသော အိမ်ထောင်ရှင်သည် အမျိုးသမီးငယ်သည် ပြေပြစ်ကျော့ရှင်းသော ကိုယ်လုံး ကိုယ်ပေါက်ရှိသည်။ အနည်းငယ် ပိန်သွားပါကလည်း ပိန်လွန်းသကဲ့သို့ ဖြစ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ အနည်းငယ် ဝလာပါကလည်း ဝလွန်းသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဆံပင်များ က အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေခြင်းနှင့် အံ့အားသင့်မှုကြောင့် မြင့်တက်နေသည့် မျက်ခုံး တန်းများမှာ သူမကို ထူးခြားသော ဆွဲဆောင်မှုကို ဖြစ်စေသည်။ သူမတွင် လူ့လောက၏ ဆွဲဆောင်မှုနှင့် အင်မော်တယ်တစ်ဦး၏ အငွေ့အသက် နှစ်မျိုးလုံး ရှိနေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ထိုအမျိုးသမီးငယ်သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ လုံးဝအေးခဲနေပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး၏ မမြင်ရသော စွမ်းအားဖြင့် ချုပ်နှောင်ခြင်း ခံထားရသည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် တုန်လှုပ်မှုနှင့် စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူမသည် အလွန်ထူးကဲသော အလှနတ်သမီးတစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲပင်။ သူမကို ကြည့်မိသူ တိုင်းမှာ သူမအပေါ် ခုန်အုပ်ပြီး ဖျက်ဆီးချင်စရာ၊ ပန်းကို ခူးဆွတ်ချင်စရာ ကောင်းလှ သည်။

"ယောင်ချီဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်နေတာ မဆန်းပါဘူး။ ဟုန်ရွှန်ကျိတောင် သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ဘူးပဲ..."

ဟုန်ယွိသည် အေးခဲနေသည့် အိမ်ထောင်သည် အမျိုးသမီးငယ်ကို ကြည့်ပြီး မှတ်မိလိုက် သည်။ သူမသည် ယောင်ချီဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ ချစ်သူဟောင်း ဖြစ်သူ ယောင်ချင်းဟွေ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဟုန်ရွှန်ကျိအတွက် သမီးနှစ်ဦးပင် မွေးဖွားပေးခဲ့ သည်။ ထိုသမီးနှစ်ဦးမှာလည်း ထူးချွန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ တစ်ဦးမှာ တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ဦးမှာ သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်သည်။

ယောင်ချင်းဟွေ၏ တာအိုပညာရပ်မှာ ဝါရင့် တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦး၏ အဆင့်တွင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို မကျော်ဖြတ်ရသေးသော်လည်း 'ထိုက်ယင်ကောင်းကင်ကျမ်း' ကို ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးများမှာ ခိုင်မာပြီး သူမ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ကောင်းစွာ ထိန်းချုပ်နိုင် သည်။ ဟုန်ယွိသည် သူမကို တစ်ကြိမ် မြင်ဖူးသည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် အင်မော်တယ် အငွေ့အသက်များရှိပြီး ဤသေမျိုးလောက၏ အငွေ့အသက်များ မရှိခဲ့ပေ။ (ထိုက်ယင် ကောင်းကင်ကျမ်းဟူသည် အအေးဓာတ်လွန်ကဲသောကျမ်း၊ လမင်းကောင်းကင်ကျမ်းဟု မြန်မာလို မှတ်သားနိုင်ပါသည်)။

သို့သော် ယခုအခါ သူမသည် မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။ သူမသည် ထိုနေရာတွင်တင် အေးခဲသွားပြီး သူမ၏ အတွေးများထဲတွင် သာမန် လူသားတစ်ဦးကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ ထိုတခဏအတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာသော သူမ၏ အမူအရာမှာ နတ်သမီးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်မျိုး ပျောက်ကွယ်သွား ခဲ့ပြီး၊ သာမန်လှပသော အိမ်ထောင်သည် အမျိုးသမီး တစ်ဦး၏ အကြောက်တရားနှင့် ဆွဲဆောင်မူပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အင်မော်တယ်များတွင်လည်း သာမန်လူများ၏ စိတ်ခံစားမှုများ ရှိတတ်ကြသည်။ သို့သော် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းကို ချက်ချင်း ငြှိမ်းသတ်နိုင်သဖြင့် အခြား သူများအဖို့ သိရှိနိုင်ရန် ခက်ခဲခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ယောင်ချင်းဟွေတွင် ထိုကဲ့သို့ စိတ်ခံစားမှုများ ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း မဟာ လေဟာနယ်လက်ဝါးကြောင့် အေးခဲနေရသည်။ သူမသည် လှုပ်ရှား၍ မရပေ။ သို့သော် ဟုန်ယွိကမူ ထိုအလှကို ခံစားကြည့်ရှုနိုင်ခဲ့သည်။

လူ့ဘုံလူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာသော ကြောက်ရွံ့နေသည့် နတ်သမီးနှင့် လှပသော အိမ်ထောင်သည် အမျိုးသမီးကို ကြည့်ရင်း ဟုန်ယွိ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ပေ။ ဟုန်ရွှန်ကျိပင် သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့။

"မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးက အချိန်နဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကို အေးခဲစေပြီး အတွေးတွေကို ခဲစေနိုင်တယ်။ ဒါဟာ 'တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း'ရဲ့ 'ထာဝရနတ်ဘုရားခေါင်းလောင်း'နဲ့ အတော်လေး ဆင်တူတယ်။ ဒါပေမဲ့ သိမ်မွေ့မူပိုင်းမှာတော့ ကွဲပြားမှုတွေ ရှိတာပေါ့။ 'ထာဝရ နတ်ဘုရားခေါင်းလောင်း'က ပင်လယ်ပြင်လိုပဲ၊ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးက တော့ လှောင်အိမ် တစ်ခုလိုပဲ။ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် 'တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း'ရဲ့ တာအိုပညာရပ် က တစ်ဆင့်ပိုမြင့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ ငါ 'အနာဂတ်ကျမ်း' အပြည့်အစုံကို မရသေးလို့ လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။"

မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးကို အသုံးပြုပြီးနောက် ယောင်ချင်းဟွေ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ အေးခဲသွားပြီး သူမသည် ဘာကိုမျှပင် မတွေးတောနိုင်တော့ပေ။ ဤလူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာသည့် နတ်သမီးအသွင်မှ သာမန်လူသားအသွင် ပြောင်းလဲသွားသော ထိုလှပသည့် အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာနှင့် အမူအရာကို သက်ပြင်းချ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ဟုန်ယွိသည် မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးနှင့် 'ထာဝရနတ်ဘုရား ခေါင်းလောင်း' တို့ကို ချက်ချင်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မိသည်။

တာအိုပညာရပ် နှစ်ခုလုံးသည် အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို အေးခဲစေနိုင်ပြီး အတွေးများကို ရပ်တန့်စေနိုင်သည်။ သို့သော် 'တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း' ၏ 'ထာဝရနတ်ဘုရားခေါင်းလောင်း' မှာ ရေကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး၊ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးမှာ လှောင်အိမ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

လူတစ်ဦးသည် ပင်လယ်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းလိုက်သောအခါ ရေ၏ ခုခံမှုနှင့် ထိန်းချုပ်မှုကို အမြဲတမ်း ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။ လူတစ်ဦး၏ စွမ်းအား မည်မျှပင် ကြီးမားပါစေ၊ ရေ၏ ခုခံမှုမှာ တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ 'ထာဝရနတ်ဘုရားခေါင်းလောင်း'ပင် ဖြစ်သည်။ ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ထားသည့် ပညာရှင် တစ်ဦးပင် လျှင် 'ထာဝရနတ်ဘုရားခေါင်းလောင်း' ထွက်ပေါ်လာပါက ထိန်းချုပ်ခြင်း ခံရလိမ့်မည်။

သေချာသည်မှာ ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကျော်ဖြတ်ထားသူတစ်ဦး၏ စွမ်းအား မှာ ထိုထိန်းချုပ်မှုများကို ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးကမူ လှောင်အိမ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အတွေးများကို အေးခဲစေနိုင်ပြီး အလုပ်မလုပ်နိုင်အောင် လုပ်နိုင်သော်လည်း၊ ပြိုင်ဘက်ကသာ လုံလောက် အောင် စွမ်းအားကြီးမားပါက ၎င်းတို့သည် ထိုလှောင်အိမ်မှ ဖောက်ထွက်နိုင်ကာ တာအို ပညာရပ်ကို ဖျက်ဆီးပြီး ထွက်ပြေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ထိုအရာ၏ ထိန်းချုပ်မှု ကို ထပ်မံခံရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ယောင်ချင်းဟွေမှာ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးကို ဖောက်ထွက် နိုင်သည့် စွမ်းအား မရှိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

'ကောင်းကင်မြွေဘုရင်မ' သို့မဟုတ် 'ကောင်းကင်နဂါးဂိုဏ်းချုပ်' ကဲ့သို့သောသူများ ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

"ဘယ်ပညာရှင်က အထဲထဲမှာ ပုန်းနေတာလဲ။ ခင်ဗျားရဲ့ အဆင့်အတန်းမျိုးနဲ့ဆိုရင် ဒီလို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်လုပ်နေဖို့ မလိုပါဘူး။ ထွက်လာပြီး တွေ့ကြရအောင်။ 'အမွှေးရနံ့ဂိုဏ်း' ရဲ့ 'ကောင်းကင်ရနံ့ကျမ်း' က တကယ်ကို နာမည်နဲ့ လိုက်ဖက်ပါပေတယ်။"

ဟုန်ယွိ၏ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး ပေါ်လာပြီးနောက် သူသည် ယောင်ချင်းဟွေကို နေရာမှာပင် အေးခဲသွားသည်ကို တွေ့ရသော်လည်း သူသည် စိတ်ကို လျှော့မထားပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စောစောက ရနံ့မှာ သူမ၏ တာအိုပညာရပ် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထင်ရှားသည်မှာ အလွန်တရာအစွမ်းထက်သည့် ပညာရှင်တစ်ဦး ပုန်းကွယ်၍ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤစကားများကို ပြောပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် မည်သည့်ရနံ့မှ မရှိတော့ပေ။ စောစောက ထွက်ပေါ်လာသော ရနံ့များမှာ လုံးဝ မတည်ရှိခဲ့သကဲ့သို့ပင်။

ဟုန်ယွိသည် အစွမ်းကုန် စမ်းသပ်ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း ဘာကိုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

ဟုန်ယွိသည် ထိုအရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဖြည်းညှင်းစွာ ရွတ်ဆိုလိုက်သည် "ကောင်းကင် တာအိုကို ယင်နှင့်ယန်ဟူ၍ ခွဲခြားထားသည်။ ယင်နှင့်ယန်သည် လည်ပတ်နေပြီး ဖရိုဖရဲ ရှုပ်ထွေးကာ ပြီးပြည့်စုံသည်။ လူသားတာအိုကို ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှုဟူ၍ ခွဲခြားထား သည်။ ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှု၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို မျက်စိဖြင့် ကြည့်ပါက အလှအပနှင့် အရုပ်ဆိုးခြင်းဟူ၍ တွေ့ရလိမ့်မည်။ အလှအပသည် ကောင်းမှုဖြစ်ပြီး အရုပ်ဆိုးမှုသည် မကောင်းမှုဖြစ်သည်။ နှာခေါင်းဖြင့် နမ်းရှုံ့ကြည့်ပါက ရနံ့ကောင်းနှင့် ရနံ့ဆိုးဟူ၍ ရှိသည်။ ရနံ့ကောင်းသည် ကောင်းမှုဖြစ်ပြီး ရနံ့ဆိုးသည် မကောင်းမှုဖြစ်သည်..."

သူ ရွတ်ဆိုနေသည်မှာ ကြင်ယာတော်ယွမ်ထံမှ ရရှိခဲ့သော 'လူသားရနံ့ကျမ်း' ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဆန်းကြယ်သော 'ကောင်းကင်ရနံ့ သုံးကျမ်း' ၏ အဖွင့်နိဒါန်းလည်း ဖြစ်ပြီး မှန်ကန်သော တာအိုကျမ်းစာတစ်စောင် ဖြစ်သည်။

"ဟင်…။"

အလွန်ဝေးကွာလှသော နေရာတစ်ခုမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံသည် မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး၏ အေးခဲနေသော ဟင်းလင်းပြင် အပြင်ဘက်တွင် ဝေ့ဝဲနေ သော်လည်း အတွင်းသို့ ဝင်မလာပေ။

ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးကို ပြန်ရုပ်သိမ်း လိုက်ပြီး အလင်းကွင်း ကိုးခုအဖြစ်သို့ ပြန်ပြောင်းကာ သူ၏ ဦးခေါင်းနောက်သို့ ပြန်ပို့လိုက် သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အေးခဲနေသည့် ယောင်ချင်းဟွေ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာမှာလည်း ရုတ်တရက် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။ ထိုအမျိုးသမီးငယ်၏ ထိတ်လန့်နေသော အမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သိသာသည်မှာ သာမန်လူသား တစ်ဦး၏ အပျက်သဘောဆောင်သော စိတ်ခံစားမှုများကို ချက်ချင်း ငြှိမ်းသတ်လိုက်ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် တစ်ဖန် ယောင်ချီဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်၊ နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်လှပသော ဝါရင့် တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦးအဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွား သည်။

မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် အလွန်ဝေးကွာသော နေရာမှ အသံမှာ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုအသံတွင် ထင်းရှူးတောနှင့် စမ်းရေကြည်များကြားတွင် လဲလျောင်းနေရသကဲ့သို့ သဘာဝရနံ့များ ပါရှိနေသည်။ လောကီလူသားတို့၏ အလှကုန် ပစ္စည်း ရနံ့မျိုး အစအနပင် မရှိပေ။

"သခင်လေးက 'ကောင်းကင်ရနံ့ သုံးကျမ်း'ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို အမှန်တကယ် သိနေတာလား။ ဒီ 'လူသားရနံ့ကျမ်း' ဟာ အခု သခင်လေးရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတာလားလို့ ကျွန်မ သိပါရစေ။" အလွန်ဝေးကွာသော နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုအသံသည် ရနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အသံ၏ စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီတွင် ရနံ့များ ပါရှိနေပြီး ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးတိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ သို့သော်လည်း ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းများက ၎င်းကို ပိတ်ဆို့ထား သည်။ ၎င်းသည် ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်တွင် ကပ်တွယ်၍ မရသလို သူ၏ တာအိုနှလုံးသား ကိုလည်း မထိခိုက်စေနိုင်ပေ။

ဤအသံနှင့် စကားပြောဆိုခြင်းသည်ပင် စမ်းသပ်ယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။