ရွှေအမြုတေကျင့်ကြံသူကို သုတ်သင်ခြင်း

တစ္ဆေဘုရင်သည် တစ္ဆေဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ မြူခိုးထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ အတွင်းရောက်သည်နှင့် မြေပြင်ကို အဆက်မပြတ် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ တစ္ဆေအော်ရာများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဓားချီများမှာ မြေပြင်ထဲသို့ ပေရာချီအနက်ထိ ထိုးဝင်သွားသည်။

တစ္ဆေဘုရင်သည် မြူခိုး၏အစွန်းမှ စတင်ကာ အလယ်ဗဟိုသို့ ဝိုင်းပတ်၍ ရှာဖွေသွားသည်။ သူ့လှုပ်ရှားမှုမှာ မြန်ဆန်လှပြီး ခေတ္တတာအတွင်းမှာပင် မြူခိုးအတွင်းရှိ မြေပြင်အများစုမှာ မြေလှန်ပြီးသား ဖြစ်သွားရာ အလယ်ဗဟိုမှ နေရာအနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် မြူခိုး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မြေစာပုံတစ်ခု လှုပ်ရှားသွားပြီး တုထျန်းဟွာ၏ခေါင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် တစ္ဆေဘုရင်ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်ရင်း ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်၊ တစ္ဆေဘုရင်က သူ့ကို မကြာမီ ရှာတွေ့တော့မည် ဖြစ်သဖြင့် မြေအောက်တွင် ဆက်ပုန်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ တုထျန်းဟွာသည် မြေပေါ်သို့ တက်လာပြီး ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

တုထျန်းဟွာမှာမူ ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မြူခိုး၏ သက်ရောက်မှုကို မခံရသဖြင့် အပြင်ဘက်တွင် စောင့်နေသော ငွေအလောင်းရုပ်သေးနှင့် စုန့်ဝမ်တို့၏ တည်နေရာကို ရှင်းလင်းစွာ သိနေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့စောင့်နေသော နေရာများကို ရှောင်ကွင်းကာ မြူခိုး၏ အစွန်းသို့ တိတ်တဆိတ် သွားပြီး ဓားပျံကို အသုံးပြုကာ မြူခိုးထဲမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်လိုက်တော့သည်။

တုထျန်းဟွာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းကို စုန့်ဝမ်က ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သော်လည်း လိုက်မမီနိုင်မှန်း သိလိုက်သည်။ တုထျန်းဟွာသည် အသည်းအသန် ထွက်ပြေးရန်အတွက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ဒဏ်ရာများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ကျန်ရှိသမျှ အင်အားအားလုံးကို သုံးကာ အမြင့်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် ပြေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အနီးဆုံးတွင်ရှိသော ကူပိုးကောင် နှစ်ကောင်မှာပင် သူ ဖြတ်ကျော်သွားသည်ကို အချိန်မီ မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

စုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်၊ တုထျန်းဟွာကို ဤမျှလွယ်လွယ်ကူကူ လွှတ်ပေး၍ မဖြစ်ပေ။ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းမှ သွေးအဆီအနှစ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး စုန့်ဝမ်၏ ပုံရိပ်မှာ သွေးမြူခိုးများအတွင်း၌ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ပြန်ပေါ်လာချိန်တွင် တုထျန်းဟွာ၏ ရှေ့ဘက် ပေ ၃၀၀ ခန့် အကွာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် အဆင့်မြင့် သွေးလွတ်မြောက်နည်းစနစ်ကို သုံးခြင်းက စုန့်ဝမ်အတွက် မအီမသာဖြစ်မှု မရှိတော့ပေ။ သွေးအဆီအနှစ်အချို့ကို အသုံးချလိုက်ရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပို၍ပင် ပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

စုန့်ဝမ်သည် လက်ထဲရှိ လှံတိုကို ရှေ့သို့ ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။ လှံတိုတွင် လျှပ်စီးများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ကြီးမားလှသော မိုးကြိုးစွမ်းအားနှင့်အတူ တုထျန်းဟွာ၏ မျက်နှာဆီသို့ တည့်တည့် တိုးဝင်သွားသည်။

စုန့်ဝမ် သူ့ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ တုထျန်းဟွာ သိသိသာသာ မျက်နှာပျက်သွားသည်။ သူ့အတွင်းဒဏ်ရာများမှာ ပြင်းထန်နေပြီး၊ မြူခိုးထဲတွင် ခဏတာ ကုသခဲ့ခြင်းမှာ ဒဏ်ရာများ ပိုဆိုးမလာစေရန် ထိန်းထားရုံသာ ဖြစ်သည်။ ယခုကဲ့သို့ အရှိန်အပြည့်ဖြင့် ပျံသန်းခြင်းမှာ လက်ကျန်အင်အားကို အစွမ်းကုန် ညှစ်ထုတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေလျှင် လက်တစ်ဖက် ခြေတစ်ဖက် ပြတ်နေသော သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒဏ်မခံနိုင်ဘဲ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။ လှံတို နီးကပ်လာသောအခါ တုထျန်းဟွာမှာ အသည်းအသန် ခုခံရန်မှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

တုထျန်းဟွာသည် အရှိန်မလျှော့ဘဲ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အားတင်း၍ သုံးလိုက်ရာ၊ အနီရောင်ဓားပျံက လှံတိုဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

“ချလွမ်”

ကျယ်လောင်သောအသံနှင့်အတူ အနီရောင်ဓားပျံနှင့် လှံတို နှစ်ခုလုံး ဘေးသို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်မှ မိုးကြိုးလျှပ်စီးတန်းတစ်ခု တုထျန်းဟွာဆီသို့ တည့်တည့် ကျဆင်းလာသည်။ ဤအချိန်တွင် တုထျန်းဟွာအတွက် ဓားပျံကို ပြန်ဆင့်ခေါ်ပြီး ကာကွယ်ရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို စုစည်းကာ ဓားမကြီးဖြင့် ပင့်ခုတ်ဟန့်တားရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

မိုးကြိုးလျှပ်စီးမှာ ဓားချက်ကြောင့် ကွဲအက်သွားသော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အဆုံးစွန်ထိ သုံးလိုက်ရသဖြင့် တုထျန်းဟွာ၏ အတွင်းဒဏ်ရာများ ပိုမို ဆိုးရွားသွားပြီး သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။ ပို၍ ဆိုးဝါးသည်မှာ သူ့အရှိန်မှာ သိသိသာသာ နှေးသွားသဖြင့် ငွေအလောင်းရုပ်သေးက လိုက်မီသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ငွေအလောင်းရုပ်သေးသည် သားကောင်ကို ခုန်အုပ်သော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ၎င်း၏ ပါးစပ်ကို ဟကာ ထက်မြက်သော အစွယ်များဖြင့် တုထျန်းဟွာ၏ ညာဘက်ပခုံးကို ကိုက်ချလိုက်သည်။

“အား”

ငွေအလောင်းရုပ်သေးက အားဖြင့် ကိုက်ဖြဲလိုက်ရာ တုထျန်းဟွာ၏ ညာဘက်လက် ပြတ်ထွက်သွားတော့သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ငွေအလောင်းရုပ်သေး၏ လက်သည်းများက တုထျန်းဟွာ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။

တုမိသားစု၏ ရွှေအမြုတေအဆင့် ဘိုးဘေးကြီးမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စုန့်ဝမ်လည်း တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တုထျန်းဟွာ၏ ဝိညာဉ်ကို ဝါးမြိုပြီးနောက် အလောင်းကို ထိန်းချုပ်ကာ အလောင်းမွေးမြူခေါင်းတလားထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် စုန့်ဝမ်သည် ချင်းဖျင်တောင်ထိပ်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ကူပိုးကောင်အားလုံးကို လွှတ်ကာ ၁၆ မိုင် ပတ်လည်အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ချင်းဖျင်တောင်ပေါ်တွင် အသက်ရှင်နေသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိတော့ပေ။ ကံကောင်း၍ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားသော စုမိသားစု ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း ထွက်ပြေးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်းဖျင်တောင်ပေါ်ရှိ စုမိသားစု၏ နေအိမ်အားလုံးမှာ ပျက်စီးနေပြီး တုမိသားစု ကျင့်ကြံသူများ၏ လုယက်ခြင်းကို ခံထားရသည်။ တောင်ထိပ်ရှိ ဘိုးဘေးခန်းမပင်လျှင် ဗလာကျင်းနေသည်၊ သို့သော် ယင်းမှာ တုမိသားစု၏ လက်ချက်မဟုတ်ဘဲ လွတ်မြောက်သွားသော စုမိသားစုဝင်များ လက်ချက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ စုမိသားစုရှိ ပြင်ပကျင့်ကြံသူအချို့မှာ တုမိသားစု၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရပြီး၊ အချို့မှာမူ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်သွားကြသည်။ တောင်၏ အနောက်ဘက်ခြမ်းရှိ စုမိသားစု၏ ဝိညာဥ်ဆေးပင်စိုက်ခင်းများမှာလည်း ပျက်စီးနေသည်။ တန်ဖိုးရှိသော အပင်အများစုကို ခုတ်ယူသွားကြပြီဖြစ်ရာ တန်ဖိုးနည်းသော အပင်အချို့သာ ကျန်တော့သည်။ ယင်းမှာလည်း တုမိသားစု၏ လက်ချက်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် စုမိသားစု မြို့ငယ်လေးအတွင်းရှိ သာမန်လူသားများမှာမူ ကြီးကြီးမားမား ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ပေ။ မြို့သူမြို့သား အများစုမှာ ထွက်ပြေးသွားကြပြီဖြစ်ပြီး မပြေးနိုင်သော အိုမင်းမစွမ်းသူ အချို့သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

စုန့်ဝမ် ခေါင်းခါလိုက်သည်၊ ချင်းဖျင်တောင်ပေါ်တွင် ယူစရာ ဘာမှမကျန်တော့ပေ။ သို့သော် ကူပိုးကောင်များက အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူအလောင်း ၁၇ လောင်းကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့မှာ ချင်းယန်၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသော စုမိသားစု ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်သည်။ အလောင်းများမှာ အကြီးအကျယ် ပျက်စီးနေသဖြင့် အလောင်းရုပ်သေးလုပ်ရန် တန်ဖိုးမရှိသော်လည်း၊ သိုလှောင်လက်စွပ် ၁၇ ကွင်းကိုမူ သိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့သည်။

…….

နှစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်၊ ချင်းဖျင်တောင်နှင့် မိုင်ပေါင်းတစ်ထောင်ခန့် ဝေးကွာသော ဂူတစ်ခုအတွင်း၌ စုန့်ဝမ်သည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပိုလျှံနေသော သွေးအဆီအနှစ်များကို အပြင်သို့ ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စုချန်၊ ချင်းယန်၊ စုဝမ်ရှီနှင့် တုထျန်းဟွာတို့၏ အလောင်းများမှ သွေးအဆီအနှစ်များကို စနစ်တကျ စုပ်ယူလိုက်သည်။

ယင်းနောက် သိမ်းဆည်းရမိ သိုလှောင်လက်စွပ်များအတွင်းရှိ ပစ္စည်းများကို စာရင်းစစ်တော့သည်။ ပထမဆုံးမှာ စုချန်၏ သိုလှောင်လက်စွပ် ဖြစ်သည်။ စုချန်မှာ စုမိသားစုဘိုးဘေး ပီသစွာ ကြွယ်ဝချမ်းသာလှသည်။ အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက် ၂၃ တုံး၊ အလယ်အလတ်အဆင့် ရာဂဏန်းနှင့် အဆင့်နိမ့် ထောင်ချီရှိရာ၊ စုစုပေါင်းတန်ဖိုးမှာ အဆင့်နိမ့်ဝိညာဉ်ကျောက် သုံးသိန်းကျော်ခန့် ရှိသည်။ ထို့အပြင် ဆေးလုံးအချို့နှင့် ကျင့်စဉ်မှတ်တမ်းများလည်း ပါရှိသည်။

လက်စွပ်အတွင်းမှ တံဆိပ်ပြားတစ်ခု မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရုတ်တရက် စုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ ထိုတံဆိပ်ပြားမှာ လက်ဖဝါးအရွယ်အစားရှိပြီး သွေးရောင်ပမာ နီရဲနေကာ တစ်ဖက်တွင် "သက်ရှိ”ဟူသော စာလုံးကို ထွင်းထုထားသည်။

စုန့်ဝမ်သည် သူ့သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ အလားတူ သွေးရောင်တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုတံဆိပ်ပြား နှစ်ခုမှာ ထွင်းထုထားသော စာလုံးမှလွဲ၍ ထပ်တူနီးပါး တူညီကြသည်။ ဒုတိယတံဆိပ်ပြားမှာ "အလောင်း”ဟူသော စာလုံးပါရှိပြီး ရှီရှိုကို သတ်စဉ်က ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုတံဆိပ်ထဲတွင် အလောင်းဘုရင် သွေးသန့်စင်ခြင်းနည်းစနစ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ဤတံဆိပ်ပြား နှစ်ခုလုံးမှာ ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်း သို့မဟုတ် အင်အားစုတစ်ခုတည်းမှ လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

စုန့်ဝမ်သည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ဝိညာဉ်အာရုံကို "သက်ရှိ" တံဆိပ်ပြားအတွင်းသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ တံဆိပ်အတွင်း၌ ဝိညာဉ်ဝါးမြိုခြင်းအစီအရင် တည်ဆောက်ပုံနှင့် ထိန်းချုပ်ပုံ အသေးစိတ်များကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ သို့သော် စုန့်ဝမ်သည် အစီအရင်အတတ်ပညာနှင့် ပတ်သက်၍ ဗဟုသုတ နည်းပါးသဖြင့် ဤအစီအရင်မှာ အလွန်နက်နဲပြီး နားလည်ရန် ခက်ခဲနေသည်။ တံဆိပ်၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းတွင် ဤအစီအရင်မှာ "သက်ရှည်နန်းတော်"ဟု ခေါ်သော ဂိုဏ်းတစ်ခုမှ လာကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

စုချန် မသေဆုံးမီက ရှေးဟောင်း သက်ရှည်နန်းတော် လျှို့ဝှက်ချက်ကို သူသိသည်ဟု ပြောသွားသည်ကို စုန့်ဝမ် သတိရလိုက်သည်။ သက်ရှည်နန်းတော်မှာ "အလောင်း"တံဆိပ်ထဲတွင် ဖော်ပြထားသော မြင့်မြတ်သောသွေးတံခါးဂိုဏ်းကဲ့သို့ သမိုင်းထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။

စုချန်၏ လက်စွပ်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကိုလည်း တွေ့ရပြီး၊ ယင်း၌ ဝိညာဉ်ဝါးမြိုအစီအရင်နှင့် ပတ်သက်သော သူ့ကိုယ်ပိုင်အမြင်များနှင့် သက်တမ်းရှည်နန်းတော်အကြောင်း သတင်းအချက်အလက်အချို့ ပါရှိသည်။ ၎င်းကို အပေါ်ယံမျှသာ ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းသဖြင့် ပြန်သိမ်းထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် ချင်းယန်၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုထဲတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၇၀,၀၀၀ ခန့်သာ ရှိသော်လည်း၊ ဆေးလုံးမျိုးစုံနှင့် ဝိညာဥ်ဆေးပင်များ အပြည့်ရှိနေသည်။ သားရဲသန့်စင်ဆေးလုံး ၂၄၀ ပါ ပုလင်း ၂၀ ပါဝင်သည်။ ယင်းက စုန့်ဝမ်၏ ကူပိုးကောင်များအတွက် ဆေးပြတ်လပ်နေသော ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးလိုက်သည်။ မကြာသေးမီက ဆေးဖော်ရန် အချိန်မရသဖြင့် ငွေရောင်ကျောက်တုံးများသာ ကျွေးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် နဂါးခွန်အားဆေးလုံး နှစ်ပုလင်း၊ ဆေးလုံး ၂၀ ကိုလည်း တွေ့ရသည်။ ဤဆေးများမှာ တတိယအဆင့် သားရဲများကို ကျွေးရန် အသုံးပြုသော ဆေးလုံးများ ဖြစ်သည်။

စုန့်ဝမ်သည် ရုန်ကျင့်ယွမ် ချန်ထားရစ်ခဲ့သော ကျောက်စိမ်းပြားမှတစ်ဆင့် ဤဆေးလုံးအကြောင်းကို သိထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရုန်ကျင့်ယွမ်သည် ထိုဆေးကို ဖော်စပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားဖူးသည်။ ချင်းယန်၏ လက်စွပ်ထဲရှိ အခြားပစ္စည်းအများစုမှာ စုန့်ဝမ်အတွက် အစိမ်းသက်သက် ဖြစ်နေသည်။

ထို့နောက် တုထျန်းဟွာ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို စစ်ဆေးသည်။ တုထျန်းဟွာတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၂၀,၀၀၀ ပင် မပြည့်ဘဲ၊ ဆေးပင်နှင့် ဆေးလုံးများမှာလည်း အလွန်နည်းပါးသဖြင့် တုမိသားစုမှာ သမ္ဘာရင့် စုမိသားစုနှင့် နှိုင်းယှဥ်လည်း အတော်လေး ဆင်းရဲကြောင်း ပေါ်လွင်သည်။ သို့သော် စုန့်ဝမ်ကို စိတ်ဝင်စားသွားစေသည့် ပစ္စည်းအချို့ ရှိနေသည်။ ပထမတစ်ခုမှာ ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မြူခိုးများ ပါဝင်သော ကြက်ဥအရွယ် ခရမ်းရောင်အလုံး နှစ်လုံး ဖြစ်သည်။ ဒုတိယတစ်ခုမှာ အမှောင်ဖြိုခွဲနည်းစနစ်ဟု ခေါ်သော ပညာရပ်တစ်ခုကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် ကျောက်စိမ်းပြား ဖြစ်သည်။ ဤအတတ်မှာ အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ လေ့ကျင့်နိုင်သော နည်းစနစ်ဖြစ်သော်လည်း၊ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ပတ်သက်သော ရှားပါးအတတ်ဖြစ်သဖြင့် အလွန်တန်ဖိုးရှိသည်။ ယင်းမှာ စုန့်ဝမ် ကျင့်ကြံသူလောကသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် စိတ်ဝိညာဉ်နည်းစနစ်နှင့် ဒုတိယအကြိမ် ဆုံတွေ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပထမအကြိမ်မှာ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်တွင် တစ္ဆေပုလေး၏ စိတ်ဝိညာဥ်တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် ဖြစ်သည်။

ဤအမှောင်ဖြိုခွဲနည်းစနစ်သည် ဝိညာဉ်အာရုံကို စူးစမ်းရာတွင် အသုံးပြုခြင်းဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ၎င်းကို ကျွမ်းကျင်သွားပါက ပတ်ပတ်လည် ဖြန့်ကျက်နေသော ဝိညာဉ်အာရုံကို မျဉ်းဖြောင့်တစ်ခုကဲ့သို့ စုစည်းနိုင်ပြီး၊ ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မြူခိုးများကဲ့သို့ ဝိညာဉ်အာရုံကို ပိတ်ဆို့ထားသော နေရာများကို ထိုးဖောက် စူးစမ်းနိုင်စွမ်း ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ တုထျန်းဟွာသည် ဤအတတ်ကို သုံး၍ မြူခိုးထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တတိယပစ္စည်းမှာ အသက်ရှူမှုကို ဖုံးကွယ်သည့်နည်းနစ် ဖြစ်သည်။ ဤအတတ်မှာ အတော်လေး အဆင့်မြင့်သော်လည်း၊ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နည်းလမ်းဖြင့် အရှိန်အဝါကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီးဖြစ်သော စုန့်ဝမ်အတွက်မူ သိပ်အသုံးမဝင်ပေ။ တုထျန်းဟွာသည် ဤအတတ်ကို သုံး၍ ချင်းယန်၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကို ရှောင်ကွင်းခဲ့ပြီး ချိုင့်ဝှမ်းထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်ဝင်လာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စုဝမ်ရှီနှင့် စုအန်ချင်းတို့၏ လက်စွပ်များမှာမူ အတော်လေး ဆင်းရဲလှသည်။ စုမိသားစု၏ စီမံခန့်ခွဲသူများ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးပေါင်းတွင်ပင် ဝိညာဉ်ကျောက်တစ်သိန်း မပြည့်ပေ။ ဝိညာဉ်လက်နက်များမှာလည်း အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

စုချန်နှင့် တုထျန်းဟွာတို့တွင်လည်း ဝိညာဉ်ရတနာများ မရှိဘဲ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်များသာ ကိုင်ဆောင်နိုင်သည်ကို စုန့်ဝမ် သတိပြုမိလိုက်သည်။ ချင်းယန်၏ ဓားရှည်တစ်ခုသာ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ရတနာ ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိသော သိုလှောင်လက်စွပ် ၁၇ ကွင်းကို စစ်ဆေးပြီးနောက်၊ စုန့်ဝမ်သည် တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းများအားလုံးကို သူ့သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ အမျိုးအစားအလိုက် ခွဲခြားထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ယခုအခါ အဆင့်နိမ့်ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်သန်းကျော် ပိုင်ဆိုင်ထားရာ၊ ယင်းမှာ အခြေတည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ကြီးမားလှသော ဓနဥစ္စာ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သွေးအဆီအနှစ်များ၊ ဆေးလုံးများနှင့် ဝိညာဥ်ဆေးပင်များ၏ တန်ဖိုးမှာလည်း အဆင့်နိမ့်ဝိညာဥ်ကျောက် တစ်သန်းကျော် ရှိနေသေးသဖြင့် ကျင့်ကြံမှုအတွက် အရင်းအမြစ်များကို အတော်ကြာသည်အထိ ပူပန်နေစရာ မလိုတော့ပေ။ ချွင်းချက်အနေဖြင့် အရင်းအမြစ်အားလုံးကို ဝိညာဉ်ကျောက်နှင့် ဝယ်၍ရမှသာ မှန်ကန်ပေလိမ့်မည်။

……………