ထန်ထျန်း၏ တောင်းဆိုမှု

"ဘယ်လောက်တောင်လဲ"

လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင်မှာ အတော်ကြာမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး အသံပင် ပြောင်းသွားသည်အထိ အော်လိုက်မိသည်။

"အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ် ခြောက်ဆယ်ကျော်"

တောင်ထိပ်သခင်ကုန်းက ထိုကြောက်စရာကောင်းသော ကိန်းဂဏန်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ စကားပြောနေတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာပဲ သူက နောက်ထပ် ကျင့်စဉ်အချို့ကို ထပ်ပြီး နားလည်သွားပြန်ပြီ။ အခုဆိုရင် ခုနစ်ဆယ်နီးပါး ရှိနေပြီ"

အကြီးအကဲ ဝေ့ဆီက သတင်းရပြီးကတည်းက သူတို့နှစ်ဦးမှာ အဆက်အသွယ်မပြတ် ရှိနေခဲ့ကြသည်။

အခြေအနေအသစ်တစ်ခု ရှိလာတိုင်း အကြီးအကဲ ဝေ့က သူ့ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပေးနေခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ယခုအချိန်အထိ သူရရှိသမျှ သတင်းများမှာ ထန်ထျန်းက အဆင့်ဆင့် အောင်မြင်နေပြီး စံချိန်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ချိုးဖျက်နေသည့်အကြောင်းများသာ ဖြစ်သည်။

"သူ့ကို ဒီအတိုင်း ဆက်ပြီး နားလည်ခွင့် ပေးထားမယ်ဆိုရင် ပြဿနာအကြီးကြီး တက်တော့မယ်"

တောင်ထိပ်သခင်ကုန်းက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင်မှာမူ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေဆဲပင်။

"ဒါပေမဲ့... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

"ထန်ထျန်းက ဆန်းကြယ်အင်မော်တယ် အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာလေ။ သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားက ဒီလောက်များပြားတဲ့ အဆင့်မြင့်ကျင့်စဉ်တွေကို ဆက်တိုက် နားလည်နိုင်ဖို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တောင့်ခံနိုင်မှာလဲ"

သူက နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါကို ငါက ဘယ်လိုသိမှာလဲ"

တောင်ထိပ်သခင်ကုန်းက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် "အစကတော့ အကြီးအကဲ ဝေ့ မျက်စိမှားတာ ဒါမှမဟုတ် ထန်ထျန်းက တစ်ခုခု လှည့်စားထားတာလို့ ငါလည်း ထင်ခဲ့တာပေါ့။"

" ဒါပေမဲ့ ငါကိုယ်တိုင် သွားကြည့်ခဲ့တယ်"

"ထန်ထျန်းမှာ ဘာမှ ထူးခြားတာ မရှိဘူး။ သူက သာမန်အတိုင်းပဲ နားလည်တယ်၊ အဆင့်တက်တယ်၊ ပြီးတော့ ထပ်ပြီး အဆင့်တက်တယ်... ဒါပဲ"

လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင်မှာ အလွန်အမင်း အံ့ဩသွားရသည်။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးမှာ မြင်ဖူးဖို့ နေနေသာသာ ကြားပင် မကြားဖူးခဲ့ပေ။

၎င်းက လုံးဝယုတ္တိမရှိတော့ ပေ။

"တော်ပြီ... ငါနဲ့ ဒီမှာ စကားများမနေနဲ့တော့၊ အမြန် နည်းလမ်းတစ်ခုခု စဉ်းစားစမ်းပါဦး"

တောင်ထိပ်သခင်ကုန်းက တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

သို့သော် လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင်က ကြောင်တောင်တောင်နှင့်ပင် "ဘာနည်းလမ်း စဉ်းစားရမှာလဲ"

တောင်ထိပ်သခင်ကုန်းက မျက်လုံးပြူးကာ "မင်း ကျင့်စဉ်မျှော်စင်က ဘာလဲဆိုတာ မေ့သွားပြီလား "

"သူ့ကို ဆက်ပြီး နားလည်ခွင့် ပေးထားရင် အဲဒီမျှော်စင် ပြိုကျတော့မယ်"

လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီးမှ သတိရလာတော့သည်။

ထုန်းရှန့်တောင်၏ ကျင့်စဉ်မျှော်စင်မှာ အမှန်တကယ်တော့ အလွန် ထူးခြားသော အင်မော်တယ်လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ အဓိက အနှစ်သာရမှာ အတွင်းရှိ အဆုံးမရှိသော ကျင့်စဉ်များ ဖြစ်၏။

ထိုအထဲတွင် အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ်များမှာ ဤအဆောက်အအုံ၏ "အဓိက တိုင်မကြီးများ" နှင့် တူပေသည်။

အကယ်၍ ထိုကျင့်စဉ်များကို တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် အများအပြား ဆွဲထုတ်ယူလိုက်ပါက အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခုလုံး ပြိုကျသွားနိုင်သည့် အလားအလာ အမှန်တကယ် ရှိပေသည်။

သူ အစောပိုင်းက ထိုကိစ္စကို သတိမထားမိခြင်းမှာ ကျင့်စဉ်မျှော်စင်ကို စတင် တည်ဆောက်စဉ်ကပင် ထန်ထျန်းကဲ့သို့ လူတစ်ယောက်က မျှော်စင်၏ ခံနိုင်ရည် အကန့်အသတ်အထိ ရောက်အောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထည့်သွင်းမစဉ်းစားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုလည်း သူ့ကို ချက်ချင်း ရပ်ခိုင်းလိုက်လေ။"

" ဘာလို့ ငါ့ဆီ အပြေးအလွှား လာနေတာလဲ"

လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင်က မေးသည်။

တောင်ထိပ်သခင်ကုန်းက အထင်သေးသလို ရယ်လိုက်ရင်း "မင်း တကယ်ပဲ ကြောင်နေတာလား"

" ကျင့်စဉ်မျှော်စင်ရဲ့ လည်ပတ်မှုကို တို့ ထုန်းရှန့်တောင်က ဝင်စွက်ဖက်လို့ မရဘူးဆိုတာ မင်း မေ့နေပြန်ပြီလား"

"မဟုတ်ရင် ငါ မင်းဆီ ဘာလာလုပ်မှာလဲ မင်းကို လာပြီး ကြွားနေတယ် ထင်လို့လား"

လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင်မှာ ဆွံ့အသွားရသည်။

ထျန်းဖူနန်းတော်က တပည့်များအတွက် ကျင့်စဉ်မျှော်စင်ကဲ့သို့သော အရာများကို ပုံစံ ထုတ်ရာတွင် တပည့်များ၏ အကျိုးကိုသာ အဓိကထားခဲ့သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ကိုယ်ကျိုးအတွက် နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးခြင်းမျိုး မပြုနိုင်ရန် ၎င်း၏ လည်ပတ်မှုကို အလိုအလျောက် စနစ်ဖြင့်သာ ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

တောင်ထိပ်သခင် တစ်ဦးဖြစ်သည့် သဲယောင်အင်မော်တယ်အရှင် (တောင်ထိပ်သခင်ကုန်း) ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ထိုစနစ်ကို အတင်းအကျပ် ရပ်တန့်စေရန် လုပ်ပိုင်ခွင့် မရှိပေ။

မူလ သတ်မှတ်ချက်အတိုင်းသာ လည်ပတ်နေမည် ဖြစ်ရာ ထန်ထျန်းကိုယ်တိုင်က လက်မလျှော့သရွေ့ ဤလုပ်ငန်းစဉ်မှာ ရပ်တန့်သွားမည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါဆိုလည်း မင်း ကိုယ်တိုင် ထွက်လာပြီး ထန်ထျန်းကို ရပ်ခိုင်းလိုက်ပါလား"

လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင်က စိတ်ပူစွာ ပြောလိုက်သည်။ ဤကောင် က တမင်သက်သက် လုပ်နေသည်ဟု သူ ခံစားနေရ၏။

အမှန်တကယ်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။

တောင်ထိပ်သခင်ကုန်းက နှာမှုတ်လိုက်ပြီး "ငါက ဘာလို့ လူဆိုးအဖြစ် ခံရမှာလဲ"

" ဒါက ထန်ထျန်း ရထိုက်တဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။ အခု ပြဿနာတက်တာက ငါတို့ဘက်က ကြိုတင် မစဉ်းစားမိလို့ ဖြစ်တာ။"

" ပြီးတော့ ငါ့မှာ အဲဒီလို လုပ်ပိုင်ခွင့်လည်း မရှိဘူး၊ စည်းမျဉ်းကို ကျော်လွန်ရာ ရောက်လိမ့်မယ်"

ထျန်းဖူ နန်းတော်၏ အချို့သော ကဏ္ဍများတွင် တောင်ထိပ်သခင်၏ လုပ်ပိုင်ခွင့်ကို အတော်လေး ကန့်သတ်ထားရာ တောင်ထိပ်သခင်ကုန်းမှာ စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်၏။

စကားအတော်ကြာ ပြောပြီးနောက် လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင်မှာ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာသည်။

တောင်ထိပ်သခင်ကုန်း စိတ်ထဲတွင် ဘာတွေးနေသည်ကို သူ သိပေသည်။

သို့သော် အာဏာရှိသော အခြားတောင်ထိပ်သခင် တစ်ဦးကို သူ ဘာမှ အပြစ်မတင်နိုင်ဘဲ သက်ပြင်းသာ ချလိုက်ရင်း "ကောင်းပြီလေ"

"ငါ မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်။ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ငါပဲ တာဝန်ယူမယ်။ "

"ထန်ထျန်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေကိုလည်း ငါပဲ နည်းလမ်းရှာပြီး ပြန်ဖြည့်ပေးပါ့မယ်။"

" ဒီကောင်ကတော့ တစ်နေ့တစ်မျိုး မရိုးရအောင်ကို လုပ်တာပဲ"

သူ လိုချင်သော အဖြေကို ရရှိသွားပြီးနောက်တွင် တောင်ထိပ်သခင်ကုန်းမှာ ပေါ့ပါးသွားပုံရသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

" ဒီလောက်ထိ အံ့မခန်း ပါရမီရှိတဲ့ တပည့်မျိုး ရထားတာကို မင်း ပျော်သင့်တာ မဟုတ်လား~"

လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ့ကို ပြန်မဖြေတော့ပေ။

ခဏအကြာတွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ထုန်းရှန့်တောင် ဘက်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။

.......

ထိုအချိန်၊ ထုန်းရှန့်တောင်တွင်...

ထန်ထျန်းမှာ ကျင့်စဉ်များကို ဆက်တိုက် နားလည်နေဆဲဖြစ်ပြီး ကျင့်စဉ်မျှော်စင်ထဲမှ မည်မျှယူပြီးပြီလဲ ဆိုသည်ကိုပင် မသိတော့ပေ။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်များနှင့် အကြီးအကဲများမှာမူ ဤအခြေအနေအပေါ် လုံးဝ ထုံကျင်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထန်ထျန်းက စံချိန်ကို အနည်းငယ်မျှ ချိုးဖျက်ခဲ့လျှင် သူတို့ အံ့ဩမိကြလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုမှာမူ ထန်ထျန်းက စံချိန်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ကျော်လွန်သွားပြီး နားမလည်နိုင်သော အဆင့်သို့ ရောက်သွားသဖြင့် ဘာမှ မခံစားရတော့ပေ။

အကြောင်းမှာ ထန်ထျန်းနှင့် သူတို့ကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ အလွန်ပင် ဝေးကွာလွန်းသွားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ထန်ထျန်းက သူတို့၏ ကမ္ဘာအမြင်ကို လုံးဝ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်ခြင်းပင်။

"ဘယ်လောက်တောင် ရှိသွားပြီလဲ"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ဝေဝါးစွာ မေးလိုက်သည်။

"ခြောက်ဆယ် ခုနစ်ဆယ်လောက်လား"

"မဟုတ်ဘူး၊ အခုဆို ၁၀၀ ကျော်သွားပြီ ထင်တယ်"

"ငါ မှတ်မိသလောက်ဆို ၁၀၀၀ တောင် ကျော်ပြီလားလို့..."

အချို့သူများမှာ စိတ်ကူးယဉ် အာရုံများပင် ဖြစ်ပေါ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကိစ္စကို ဖန်တီးသူ ထန်ထျန်းကမူ အတိအကျ မှတ်မိနေ၏။

ကိုးဆယ့်ကိုးခု

စနစ်ထဲရှိ "ချက်ချင်း ဉာဏ်အလင်းပွင့်နိုင်စွမ်း " အကြိမ်အရေအတွက်မှာ လေးကြိမ်သာ ကျန်တော့သည်။

သို့သော် သူ၏ သုံးစွဲမှု အမှတ်များ က အများကြီး ကျန်နေသေးသဖြင့် အနည်းဆုံး အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ် ဆယ်ဂဏန်းလောက်ကို ဆက်ပြီး နားလည်နိုင်စွမ်း ရှိသေးသည်။

ထန်ထျန်းမှာ ခဏတာ အသက်ရှူလိုက်ပြီး အချိန်တိုအတွင်း သတင်းအချက်အလက် အမြောက်အမြား လက်ခံထားရသော ဦးနှောက်ကို ပြန်လည် စုစည်းကာ ဆက် လုပ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ကောင်းကင်မှ စိုးရိမ်တကြီး အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ထန်ထျန်း... ခဏလောက် ရပ်ဦး"

ထန်ထျန်း ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ဤအသံကို သူ ရင်းနှီးနေသည်။

၎င်းမှာ လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင်ပင် ဖြစ်၏။

မကြာမီမှာပင် လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင်၏ ပုံရိပ်မှာ ထန်ထျန်းရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။

တစ်ပါတည်းမှာပင် ထုန်းရှန့်တောင်၏ အကြီးအကဲဖြစ်သူ တောင်ထိပ်သခင်ကုန်း လည်း ပါလာ၏။

နားမလည်နိုင်သော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်နေသည့် ထန်ထျန်းကို လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ သူတို့နှစ်ဦးတည်းကိုသာ သီးခြားခွဲထုတ်ထားသည့် အကာအကွယ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်သည်။

"ထန်ထျန်း... ရပ်လိုက်တော့..."

ထို့နောက် လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင်က ဘာမှ မဖုံးကွယ်ဘဲ ကျင့်စဉ်မျှော်စင်၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို ထန်ထျန်းအား အကုန်ပြောပြလိုက်သည်။

စကားဆုံးသောအခါ ထန်ထျန်းမှာ နားလည်သွားသည့် အမူအရာ ဖြစ်သွား၏။

မထူးဆန်းတော့ပေ၊ သူ ကျင့်စဉ်များကို ဆက်တိုက် နားလည်နေစဉ်အတွင်း ကျင့်စဉ်မျှော်စင်ထဲ၌ ပြောင်းလဲမှုအချို့ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ဟု သူ ခံစားခဲ့ရသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ပြိုကျတော့မည့် ရှေ့ပြေးလက္ခဏာပင်။

ကံကောင်း၍ လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင်က အချိန်မီ လာတားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏၊ မဟုတ်လျှင် နဂါးတံခါး ကိစ္စကဲ့သို့ ထပ်မံ ဖြစ်ပွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် နဂါးတံခါး ကိစ္စနှင့် မတူသည်မှာ ယခုတစ်ကြိမ် တာဝန်ရှိသူမှာ ထျန်းဖူနန်းတော်ဘက်က ဖြစ်ပြီး အငြင်းပွားဖွယ်ရာ မရှိပေ။

"ဒါက ငါတို့ဘက်က ကြိုတင် မစဉ်းစားမိခဲ့တာပါ"

လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင်က ပြောသည်။

"မင်း အခု ဒီမှာတင် လက်လျှော့လိုက်ပါ၊ ပြီးရင် မင်း လိုချင်တာရှိရင် ဘာမဆို တောင်းဆိုနိုင်တယ်။"

" ငါ ထျန်းဖူ နန်းတော်ကိုယ်စား မင်းကို တတ်နိုင်သမျှ ဖြည့်ဆည်းပေးပါ့မယ်"

သူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဖြေရှင်းချက်ကို ပေးလိုက်သည်။

ထန်ထျန်း ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုတော့ပေ။

အခမဲ့ အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ် ၁၀၀ နီးပါး ရထားခြင်းကပင် အလွန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုကျင့်စဉ် အားလုံးကို အထွတ်အထိပ် အဆင့်ထိ ရောက်အောင် ပြန်ကျင့်ဖို့လည်း လိုသေးသည် မဟုတ်လား။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူလည်း အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေပြီ ဖြစ်၏။

နောက်ထပ် ဆက်ပြီး နားလည်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း အများကြီး မဟုတ်တော့သဖြင့် အခြား အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခုခုနှင့် လဲလှယ်လိုက်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် ယခုအချိန်တွင် သူ တကယ် လိုအပ်နေသော အရာတစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။

"ကောင်းပါပြီ"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒါဆိုရင် တပည့်က ရဲရဲဝံ့ဝံ့ပဲ တောင်းဆိုပါရစေ"

"ကျွန်တော် လိုအပ်တာက..."

"အဆင့် မြင့် လက်နက်သွန်းလုပ်ရာမှာ သုံးတဲ့ ဖို တစ်ခုပါ"