← Chapters

ဝမ်ပေါင်ရေကန်

Vol. 33 Ch. 355

ဝမ်ပေါင်ရေကန်

Vol. 33 Ch. 355

"ဘာတွေ ကြည့်နေတာလဲ"

မိုကျွင်းက ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး ထန်ထျန်း၏ ဘေးတွင် ရပ်ကာ ရှေ့မှ ထျန်းချီတောင်ကို အတူတကွ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

"လူတိုင်း ကတော့ ထျန်းဖူနန်းတော် က အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြန့်ပြီး လူဦးရေ သန်းပေါင်း ရာနဲ့ချီ ရှိတယ်လို့ပဲ သိကြတာ။ "

"ဒါပေမဲ့ ဒီတောင်ထိပ်ကြီးကသာ အစစ်အမှန် ထျန်းဖူနန်းတော် ဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုတော့ သိတဲ့သူ ရှားလိမ့်မယ်"

သူက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်၏။

ထန်ထျန်းက ခေါင်းလှည့်ကြည့်ကာ "ဘာကြောင့်လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

မိုကျွင်းက "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီနေရာက ထျန်းဖူနန်းတော် စတင်အခြေချခဲ့တဲ့ နေရာဖြစ်လို့ပဲ။"

" လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီတုန်းက ထျန်းဖူနန်းတော် ရဲ့ အရှင်က ကောင်းကင်ကနေ ဆင်းသက်လာခဲ့တယ်။"

" သူက အနှိုင်းမဲ့ အစွမ်းတွေနဲ့ လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးလိုက်ရုံနဲ့ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အခန့်ညားဆုံး တောင်ထိပ်ကြီးကို ဖန်တီးခဲ့တာ။ "

"အဲဒီနောက်မှာ ထျန်းဖူနန်းတော် က ဒီနေရာမှာ အခြေစိုက်ပြီး ထျန်းချီတောင်ကို ဗဟိုပြုကာ အပြင်ဘက်ကို အလျင်အမြန် ချဲ့ထွင်ခဲ့တယ်။ "

"အခုဆိုရင် ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အတိုင်းအတာအထိ ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့တာပေါ့"

ထန်ထျန်းက တိတ်ဆိတ်သွားမိ၏။

မိုကျွင်း၏ စကားများက တိုတောင်းသော်လည်း ထိုစကားများ၏ နောက်ကွယ်မှာ စစ်မီးတွေက တစ်ကောင်းကင်လုံးကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့မည်မှာ သေချာသည်။

ထျန်းဖူနန်းတော် ၏ ရူးသွပ်ဖွယ်ရာ ချဲ့ထွင်မှုအတွင်းမှာ တစ်ချိန်က အစွမ်းထက်ခဲ့သော အင်အားစုများစွာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရကြောင်း သူလည်း အနည်းငယ် သိရှိထား၏။ အချို့ဆိုလျှင် နာမည်ပင် ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

အင်အားစုတစ်ခု ပျက်စီးပြီး နောက်တစ်ခု အသစ်ဖြစ်တည်လာခြင်းမှာ ကျင့်ကြံရေးလောက၏ သဘာဝပင် ဖြစ်၏။

"ရှန်းယွင်စင်မြင့် ရဲ့ တပည့်တွေလည်း ထျန်းချီတောင်ပေါ်မှာ ရှိကြတယ်။"

" မဝေးတော့တဲ့ အနာဂတ်မှာ ညီလေး ထန်ကိုလည်း အဲဒီပေါ်မှာ မြင်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်"

မိုကျွင်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

ထန်ထျန်းကလည်း ပြုံး၍ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက နေရာလွတ် ထဲမှ သေးငယ်သော ကျောက်စိမ်းကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

"ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ကျွန်တော် ကြယ်တာရာ ကြည့် ပွဲ တက်တုန်းက မင်းတို့ မိုမိသားစုရဲ့ နောက်ထပ် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်နဲ့ ဆုံခဲ့သေးတယ်။ "

"အဲဒီတုန်းက သူမက ဒီပစ္စည်းကို သဘောကျနေတာ။"

" ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်လည်း ဒါကို အလွန် လိုအပ်နေလို့ သူမနဲ့ အငြင်းပွားမှု အနည်းငယ် ဖြစ်ခဲ့တယ်။"

" သူမက အလျော့ပေးလိုက်လို့ နောက်ဆုံးမှာ ဒီရတနာကို ကျွန်တော် ရခဲ့တာ။ "

"အခုတော့ ကျွန်တော့် အတွက် ဒါက မလိုအပ်တော့လို့ အစ်ကို မိုကတစ်ဆင့် သူမဆီကို ပြန်ပေး ပေးဖို့ အကူအညီ တောင်းချင်ပါတယ်"

ထန်ထျန်းက ကျောက်စိမ်းကို မိုကျွင်းထံ ကမ်းပေးလိုက်၏။

ဤကျောက်စိမ်းမှာ ထိုစဉ်က လေလံဆွဲခဲ့သည့် ရွှမ်ဟွမ်မူလသတ္တု ပင် ဖြစ်သည်။

မိုကျွင်းမှာ ထိုအရာကို ကြည့်ရင်း ခဏမျှ မှင်တက်သွားကာ လက်လှမ်း၍ မယူသေးပေ။

"မလိုပါဘူး ညီလေး ထန်။ "

"ရတနာ လေ့လာပွဲဆိုတာ တရားမျှတတဲ့ ယှဉ်ပြိုင်မှုပဲလေ။ ဈေးအများဆုံး ပေးတဲ့သူက ရတာပဲ၊ အလျော့ပေးတာမျိုး မရှိပါဘူး။ "

"မင်း လေလံအောင်ခဲ့တာဆိုတော့ ဒါက မင်းအပိုင် ပဲပေါ့"

မိုကျွင်းက ပြောသည်။

ထန်ထျန်းက ရွှမ်ဟွမ်မူလသတ္တုကို ပြန်ထုတ်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ။

သို့သော် သူသည်လည်း ထိုအရာကို အလွယ်တကူ လက်ခံရန် မဖြစ်နိုင်ပါ၊ ဤသို့ လုပ်ခြင်းက ထန်ထျန်းကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမလားဟု သူ စိုးရိမ်မိ၏။

သို့သော် ထန်ထျန်းကမူ အတင်းအကျပ်ပင် ပြော လိုက်သည်။ "မင်း လက်ခံလိုက်ပါ။"

" ဒီပစ္စည်းက ကျွန်တော့် အတွက် ဘာအကျိုးမှ မရှိတော့ဘူး။ တကယ် လိုအပ်နေတဲ့သူဆီ ရောက်သွားတာက ပိုကောင်းပါတယ်။"

" မိုမိသားစုက ကျွန်တော့် ကို အများကြီး ကူညီခဲ့တာဆိုတော့ ဒါက ကျွန်တော့် ရဲ့ စေတနာလို့ပဲ မှတ်ယူလိုက်ပါ"

မိုကျွင်း တိတ်ဆိတ်သွားမိ၏။

ဤလူက အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးလွန်းလှသည်။

သို့သော်လည်း ထန်ထျန်း၏ စိတ်ရင်းကို သူ သေချာစွာ မသိသေးသဖြင့် တွန့်ဆုတ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

မိုကျွင်း တွန့်ဆုတ်နေသည်ကို မြင်သည့်အခါ ထန်ထျန်းက မကျေနပ်သလို ဟန်ဆောင်ကာ "အစ်ကို မို... မင်း ဒီလိုလုပ်နေရင်တော့ အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ဘူး။ "

"ကျွန်တော် တို့ ဆက်ဆံရေးအရ ဒီလောက် ရွှမ်ဟွမ်မူလသတ္တုလေး တစ်တုံးကိုတောင် လက်မခံနိုင်ဘူးလား။"

" မင်း တကယ် မယူဘူးဆိုရင် ငါ ဒါကို လွှင့်ပစ်လိုက်တော့မယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်တော့ဘူး"

သူက ပြော ကာ ရွှမ်ဟွမ်မူလသတ္တုကို လွှင့်ပစ်မည့် ဟန် ပြလိုက်၏။

မိုကျွင်းက အလျင်အမြန် တားဆီးလိုက်ရသည်။ "မလုပ်နဲ့ မလုပ်နဲ့... ဒါမျိုးကို ဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ် လွှင့်မပစ်သင့်ဘူးလေ။"

" ကောင်းပြီ... မင်းက ဒီလောက်တောင် အတင်းအကျပ် ပေးနေမှတော့ ငါလည်း မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး လက်ခံလိုက်ပါ့မယ်။"

" ဒါကို မိုရှု ဆီ ငါ သေချာ ပေးလိုက်ပါ့မယ်၊ မင်းရဲ့ စေတနာကိုလည်း ပြောပြပေးပါ့မယ်"

နောက်ဆုံးတွင် မိုကျွင်းက ရွှမ်ဟွမ်မူလသတ္တုကို လက်ခံလိုက်ရ၏။

သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ များစွာ တုန်လှုပ်နေမိသည်။ ၁.၅ သန်းပေးပြီး လေလံဆွဲထားသော ပစ္စည်းကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ပေးကမ်းနိုင်သည်လား။

ထန်ထျန်းက သူ၏ အကြွေးများစွာကို ဆပ်ပြီးပြီ ဆိုသည့် သတင်းက အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်နေသလား။

ထန်ထျန်း၏ ပစ္စည်းအင်အားမှာ ဤမျှအထိ တောင့်တင်းနေသည်လား...။

ရွှမ်ဟွမ်မူလသတ္တုကို မိုကျွင်းထံ ပေးလိုက်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ဤကိစ္စကို စိတ်ထဲမှ ချလိုက်တော့၏။

ထို့နောက် သူတို့ နှစ်ဦးက ထိုနေရာ၌ ကြာရှည် မနေတော့ဘဲ ထျန်းချီတောင်၏ တောင်ဘက်အရပ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာခဲ့ကြသည်။

"ဝမ်ပေါင်ရေကန် လား"

လမ်းခရီးတွင် မိုကျွင်းက သူတို့ သွားမည့် နေရာကို ထန်ထျန်းအား ပြောပြခဲ့၏။

"ဟုတ်တယ်"

မိုကျွင်းက ပြော သည်။ "အဲဒီနေရာက ထျန်းဖူနန်းတော် ရဲ့ စီးပွားရေး ဗဟိုချက်ပဲ။ "

"ထျန်းဖူနန်းတော် မှာ ရှိသမျှ ကုန်သွယ်ရေးအသင်းတွေရဲ့ ရုံးချုပ်တွေက ဝမ်ပေါင်ရေကန်မှာပဲ ရှိကြတယ်။ "

"ရွှမ်ယွင်မျှော်စင် ၊ ကောင်းခြင်းဆိုးခြင်း ခန်းမ တွေ အပါအဝင် အင်အားကြီး မိသားစုတွေရဲ့ လုပ်ငန်းအားလုံးလည်း အဲဒီမှာပဲ ရှိတာ။ "

"ဝမ်ပေါင်ရေကန်ကို ရောက်သွားရင် ထျန်းဖူနန်းတော် ရဲ့ စီးပွားရေး အခြေအနေကို မင်း မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့ရလိမ့်မယ်"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ထျန်းဖူနန်းတော် က စီးပွားရေးအတွက် သီးခြား နယ်မြေတစ်ခု သတ်မှတ်ပေးထားလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။

ကောင်းခြင်းဆိုးခြင်း ခန်းမလည်း ရှိနေသည် ဆိုပါက ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ သည်လည်း ဝမ်ပေါင်ရေကန်ထဲ၌ ရှိနေမလားဟု သူ တွေးတောနေမိသည်။

သူတို့၏ အမြန်နှုန်း က အလွန်ပင် မြန်ဆန်သော်လည်း နာရီဝက်ခန့် ပျံသန်းပြီးမှသာ ရည်မှန်းထားသည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိခဲ့၏။

ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်းမှာ မှင်တက်သွားရပြီး "အစ်ကို မို..."

" ဒါက မင်းပြောတဲ့ ရေကန် ဆိုတာလား။"

" ရေကန် ဆိုတဲ့ စကားလုံးရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို မင်း တစ်ခုခု အထင်လွဲ နေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

သူ၏ ရှေ့တွင် ရေပြင်နှင့် ကောင်းကင်မှာ တစ်သားတည်း ဖြစ်နေ၏။

ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ရေပြင်ကြီးမှာ အဆုံးအစ မမြင်နိုင်ပေ။

၎င်းက ရေကန်တစ်ခုနှင့် မတူဘဲ သမုဒ္ဒရာကြီး တစ်ခုနှင့် ပိုတူနေသည်။

ထိုသမုဒ္ဒရာ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကျွန်းငယ်ပေါင်းများစွာက ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ ပြန့်ကျဲနေကြ၏။

အချို့က စုနေကြပြီး အချို့က တကွဲတပြား ဖြစ်နေကြသည်။

အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းကြည့်လျှင်ပင် ကျွန်းပေါင်း ထောင်ချီ၍ ရှိနေပေလိမ့်မည်။

ကျွန်းတိုင်းပေါ်၌ ခန်းနားကြီးကျယ်သော အဆောက်အအုံများ တည်ဆောက်ထားကြပြီး အပြင်အဆင်များက အလွန်ပင် တောက်ပြောင် ခန်းနားလှ၏။

ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားမှာလည်း ကျွန်းတစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ ခြင်များကဲ့သို့ ပျံသန်း သွားလာနေကြသည်။

"နာမည်က ဒီလိုပဲ ခေါ်တာလေ"

မိုကျွင်းက ပြုံး ရင်း ပြော ၏။"အစပိုင်းတုန်းကတော့ ဒီနေရာမှာ ကုန်သွယ်ရေးအသင်း အရေအတွက် သိပ်မများသေးဘဲ အစည်ကားဆုံး ကျွန်းစုနေရာမှာပဲ စုနေကြတာ။ "

"အဲဒီနေရာရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်က ရေကန်လေး တစ်ခုနဲ့ တူတာကြောင့် ဝမ်ပေါင်ရေကန် လို့ အမည်တွင်ခဲ့တာပေါ့။ "

"ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်း တိုးတက်လာတဲ့အခါမှာ ကုန်သွယ်ရေးအသင်းတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အခြေချလာကြပြီး အခုဆိုရင် အတိုင်းအတာက တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာခဲ့တာ။ "

"အခုချိန်မှာဆိုရင် ဒီမှာ အခြေစိုက်ထားတဲ့ လုပ်ငန်းပေါင်း ခြောက်ထောင်ကျော်တောင် ရှိနေပြီ။ "

"ဒါပေမဲ့ ဝမ်ပေါင်ရေကန် ဆိုတဲ့ နာမည်ကတော့ အခုထိ ကျန်ရစ်နေတာပေါ့"

ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားမိ၏။

ဤမျှ ကြီးမားသော ထျန်းဖူနန်းတော် ၌ ကုန်သွယ်ရေးအသင်းနှင့် လုပ်ငန်းများစွာ ရှိမည်ကို သူ ကြိုတင် သိထားသော်လည်း ဤမျှ များပြားသော ပမာဏမှာ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို ကျော်လွန်နေသည်။

ထျန်းရှထုန် အသင်း ဝင်ရောက်လာပါက ဤမျှ များပြားသော ပြိုင်ဘက်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရတော့မည်လော။

ခိုင်မာသော နောက်ခံ အင်အား မရှိပါက သူ၏ ငွေကြေးအင်အားမှာ မည်မျှပင် များပြားစေကာမူ ခက်ခဲသော ခရီးတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ထန်ထျန်း ခံစားလိုက်ရ၏။

"ဘာလဲ... ကြောက်သွားပြီလား"

ထန်ထျန်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ရင်း မိုကျွင်းက စနောက်လိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး "ရှေ့လျှောက် မင်းကို ခဏခဏ ဒုက္ခပေးရတော့မယ် ထင်တယ်"

မိုကျွင်းက တဟားဟား ရယ်ကာ "ဒါကတော့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ "

ဒါပေမဲ့ မင်း သိပ်ပြီး စိုးရိမ်မနေပါနဲ့၊ ဒီမှာ ကုန်သွယ်ရေးအသင်း အရေအတွက် များပေမဲ့ တကယ်တမ်း ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တဲ့သူက သိပ်မရှိပါဘူး။"

" အချို့သော အသင်းလေးတွေ ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု စုစုပေါင်းကတောင် မင်း လေလံဆွဲခဲ့တဲ့ ရွှမ်ဟွမ်မူလသတ္တု တန်ဖိုးကို မမီကြဘူး။ "

"မင်းကို ခြိမ်းခြောက်မှု ပေးနိုင်တဲ့ အင်အားကြီးသူတွေကတော့ ထျန်းဖူနန်းတော် မှာ မူလကတည်းက အခြေခိုင်ပြီးသား သူတွေပဲ။"

" သူတို့က ဝမ်ပေါင်ရေကန်ရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ ရှိတဲ့ အကြီးဆုံးနဲ့ အစည်ကားဆုံး ကျွန်းစုတွေပေါ်မှာ ရှိကြတယ်။ "

"မိုမိသားစုရဲ့ လုပ်ငန်းတွေလည်း အဲဒီမှာပဲ ရှိတာ"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ဤသို့ဆိုလျှင် အခြေအနေမှာ ပို၍ ကောင်းမွန်သွားပေပြီ။

သူ၏ စိတ်ကူးထဲ၌ ထျန်းရှထုန် ကုန်သွယ်ရေးအသင်း ရောက်လာခြင်းမှာ တခြားသူများ၏ စားပွဲကို တိုက်ရိုက် မှောက်လှန်ပစ်ရန် ဖြစ်သည်။

ပြိုင်ဘက် နည်းပါက ပို၍ လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

"သွားကြစို့၊ ငါ မင်းကို လိုက်ပြမယ်"

မိုကျွင်းက ပြောလေ တော့သည်။

All Chapters