အခန်း (၃၂၄)

အခန်း။ ၃၂၄

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ဤထူးဆန်းသော နံရံ၏နောက်ကွယ်တွင် မည်သည့်အရာပင် ရှိနေပါစေ ယနေ့တွင်မူ ၎င်းကို ဖောက်ထွက်ရန် သူမ၌ အချိန်မရှိတော့ချေ။

ယွင်ရှန်း ပြန်ရောက်လာသောအခါ အလင်းယောင်ရွှေသားရဲမှာ အတော်ပင် အသုံးဝင်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ တစ်နာရီကျော်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် ပေါင်တစ်ရာထက်မနည်း လေးလံသော ခရမ်းရွှေရိုင်းများကို တူးဖော်ပေးခဲ့ရာ ၎င်းမှာ ယွင်ရှန်းနှင့် လျှိုကျိတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော တာဝန်ကို ပြီးမြောက်စေရန် လုံလောက်သော ပမာဏ ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး ခရမ်းရွှေရိုင်းများကို သယ်ဆောင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လျှိုကျိ၏ဖခင်မှာ သူတို့ မည်သို့မည်ပုံ ဤမျှများပြားသော သတ္တုရိုင်းများကို ရုတ်တရက် ရရှိလာသည်ကို အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေမိသော်လည်း အပိုအမေးအမြန်းများ မလုပ်တော့ပေ။

လျှို့ဝှက်လူသားများသည် တစ်နေ့လျှင် ၂၄ နာရီပတ်လုံး မနားတမ်း အလုပ်လုပ်မည့် မိုင်းလုပ်သား အုပ်စုအသစ်များကို ဆက်တိုက်ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဤခရမ်းရွှေကြောတစ်ခုလုံးကို အချိန်တိုအတွင်း အကုန်အစင် တူးဖော်ရန်ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ လက်ရှိရှိနေသော ရွာသားအရေအတွက်နှင့် တူးဖော်မှုအရှိန်အရဆိုလျှင် ဤမိုင်းကြောမှာ နောက်ထပ် ဆယ်ရက်ခန့်အတွင်း လုံးဝကုန်ခမ်းသွားလိမ့်မည်ဟု ယွင်ရှန်း ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။ သူမတွင် အချိန်အများကြီး မကျန်တော့ပေ။

"ကောင်းပြီ... ဒီည မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် ပေါင်မုန့်တစ်လုံး အပိုရမယ်။ အခု မင်းတို့တူးထားတဲ့ သတ္တုရိုင်းတွေကို အနောက်ဘက်ဇုန်ဆီ သယ်သွားကြ"

လျှို့ဝှက်လူသားများ၏ ခေါင်းဆောင်က လုပ်ငန်းတိုးတက်မှုကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ အားနည်းပုံရသော လူငယ်ရွာသားလေးများပင် သတ္တုရိုင်း ပေါင်ငါးဆယ်စီ တူးဖော်နိုင်ခဲ့သည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ကျေနပ်သွားပုံရသည်။

"ဒါတွေက အခု တူးထားတဲ့ ခရမ်းရွှေရိုင်းတွေလား"

ယွင်ရှန်း ခရမ်းရွှေရိုင်းများကို သယ်ရန် ငုံ့လိုက်စဉ်မှာပင် အမျိုးသမီး အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ယွင်ရှန်း၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်ခနဲဖြစ်သွားကာ သူမ၏ ခေါင်းကို အမြန်ဆုံး ငုံ့ထားလိုက်တော့သည်။

ရွှမ်မိန်မိန်းသည် မိုင်းတွင်းအတွင်းသို့ ဝင်လာပြီး ခရမ်းရွှေရိုင်းတစ်တုံးကို ပေါ့ပါးစွာ ကောက်ကိုင်ကာ လက်ထဲတွင် အလေးချိန်ဆကြည့်နေသည်။ ရွှမ်မိန်မိန်း ပေါ်လာခြင်းကြောင့် ဒီဟုန်မြို့သည် ဤမိုင်းကြောနှင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပတ်သက်နေနိုင်ကြောင်း ယွင်ရှန်း ရိပ်မိသွားသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာက မြို့လုံးကျွတ် သတ်ဖြတ်ပွဲကို သူမ ချက်ချင်းပင် သတိရလိုက်မိပြီး ဒီဟုန်မြို့သည် ထိုအချိန်ကတည်းက ဤမိုင်းကြောကို မျက်စိကျနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူမ တွက်ဆလိုက်မိတော့သည်။

"မိန်းကလေးရွှမ်... ကျေးဇူးပြုပြီး သတ္တုရိုင်းကို ပြန်ချထားပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့ သခင်နဲ့ ခင်ဗျားတို့ကြားမှာ ထားရှိခဲ့တဲ့ သဘောတူညီချက်အရသတ္တုရိုင်းအားလုံးကို အပြင်ကို သယ်ထုတ်ပြီးမှပဲ ခွဲဝေယူရမှာပါ"

လျှို့ဝှက်လူသားများ၏ ခေါင်းဆောင်က တရားဝင်ဆန်သော လေယူလေသိမ်းဖြင့် ပြောလိုက်ရာ ရွှမ်မိန်မိန်းမှာ အလွန်ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားတော့သည်။

အလိုလိုက်ခံထားရသော ရွှမ်မိန်မိန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခေါင်းဆောင်ကို ငေါက်ငန်းလိုက်သည်။

"မင်းက ဘာကောင်မို့လို့ ငါ့ကို အဲဒီလေသံနဲ့ စကားပြောရတာလဲ။ ငါတို့သာမရှိရင် မင်းတို့တွေ ဒီခရမ်းရွှေကြောကို ရှာတွေ့နိုင်ပါ့မလား"

"မိန်းကလေးရွှမ်... ခင်ဗျားတို့က မိုင်းကြောမြေပုံကို ပေးခဲ့တာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ သခင်သာ မရှိရင် ခင်ဗျားတို့ ဒီခရမ်းရွှေတွေကို ခွဲဝေရရှိဖို့ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား"

ခေါင်းဆောင်မှာလည်း အလျှော့ပေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။

ဒီဟုန်မြို့မှ မောင်နှမနှစ်ဦးမှာ ဤနေရာ၌ ဗိုလ်ကျစိုးမိုးနေကြသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ လျှို့ဝှက်လူသားများအကြားတွင်လည်း မကျေနပ်မှုများ စုပုံနေခဲ့သည်။ သို့သော် မူလသဘောတူညီချက်ကို ထိန်းသိမ်းသောအားဖြင့်သာ ယခုအချိန်အထိ သူတို့နှင့် အဆက်အသွယ် မဖြတ်ဘဲ နေနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ခရမ်းရွှေရိုင်းများကို တူးဖော်ပြီးဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အထူးခြားဆုံး သတ္တုရိုင်းအမျိုးအစား ဖြစ်သဖြင့် အထူးချက်လုပ် သန့်စင်ခြင်းပြုလုပ်ပြီးမှသာ အသုံးပြု၍ ရနိုင်သည်။ ထိုသို့ သတ္တုရိုင်းများကို ချက်လုပ်သန့်စင်သည့် နည်းပညာမှာ တစ်တိုက်လုံးတွင် အထူးလေ့ကျင့်ထားသော မှော်ဆရာအနည်းငယ်သာ တတ်မြောက်သည့် အတတ်ပညာ ဖြစ်သည်။

ရွှမ်မိန်မိန်းသည် မာနကြီးသူဖြစ်သော်လည်း ဤသတ္တုရိုင်းအစုအပုံအတွက် ထိုလျှို့ဝှက်လူသားအုပ်စုကို အမှန်တကယ် လိုအပ်နေသည်ကို သူမ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ရန်အတွက် လက်ထဲမှ သတ္တုရိုင်းကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် ပစ်ချလိုက်ပြီး ဂူအတွင်းမှ ဒေါသတကြီး ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ယွင်ရှန်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်မိသည်။ အကယ်၍ ရွှမ်မိန်မိန်းသာ သူမကို မှတ်မိသွားပါက အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူမသည် ထိုလျှို့ဝှက်လူသားများ၏ အထောက်အထားအပေါ်တွင်လည်း သံသယများ စတင်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဤမိုင်းကြောနှင့် ပတ်သက်နေသည်မှာ ဒီဟုန်မြို့နှင့် လျှို့ဝှက်အဖွဲ့ နှစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ အခြားသော အင်အားစုများလည်း ပါဝင်ပတ်သက်နေနိုင်သည်ဟု သူမ အာရုံခံစားမိလိုက်သည်။

ဤအချက်ကို စဉ်းစားရင်း ယွင်ရှန်းသည် လျှိုကျိနှင့် အခြားသူများနှင့်အတူ သတ္တုရိုင်းများကို အနောက်ဘက်ဇုန်ဆီသို့ သယ်ယူလာခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာတွင်မူ ယွင်ရှန်းတို့အုပ်စုသည် တစ်တန်နီးပါးခန့်ရှိသော ခရမ်းရွှေရိုင်းပုံကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

သူမသည် မှော်ဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော မှော်ဆရာအချို့နှင့် မှော်စက်ကွင်းအများအပြားကိုလည်း တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

ယွင်ရှန်းသည် အလုပ်ထဲတွင် အချိန်ဆွဲနေဟန်ဆောင်ရင်း ရွာသားများက သတ္တုရိုင်းများကို သယ်ဆောင်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မှော်ဆရာများက ထိုသတ္တုရိုင်းများကို မှော်စက်ကွင်းအတွင်းသို့ ယူဆောင်သွားပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်ကို သတိထား စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဤလျှို့ဝှက်လူသားအုပ်စုမှာ လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်ရာတွင် အလွန်ပင် သတိကြီးကြသည်မှာ သိသာလှသည်။ သူတို့သည် ခရမ်းရွှေရိုင်းများကို အခြားတစ်နေရာတွင် သန့်စင်ချက်လုပ်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်ခန့်အတွင်း ဤမှော်စက်ကွင်းများမှတစ်ဆင့် တန်နှင့်ချီသော ခရမ်းရွှေရိုင်းများကို သယ်ယူပို့ဆောင်ပြီးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဘာကို ကြည့်နေတာလဲ"

ယွင်ရှန်းက ခေတ္တမျှ ငေးကြည့်နေမိသောကြောင့် ဘေးနားတွင် စောင့်ကြပ်နေသော လျှို့ဝှက်လူသားတစ်ဦးက သူမအား နှင်တံဖြင့် လွှဲရိုက်လိုက်တော့သည်။

ယွင်ရှန်းသည် မှော်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ပြန်လည်ခုခံရန် မဝံ့ရဲသဖြင့် အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ ထိုရိုက်ချက်ကို အောင့်ခံရန်သာ ပြင်လိုက်ရသည်။ ချွန်ထက်သော ဆူးများပါသည့် ထိုနှင်တံမှာ လေထဲတွင် တဝီဝီမြည်လျက် ယွင်ရှန်း၏ ပိန်ပါးသော ပုခုံးများဆီသို့ ဦးတည်လာတော့သည်။

"ဖြန်း"

ရုတ်တရက် လက်တစ်ဖက် ပေါ်လာပြီး ထိုနှင်တံကို လေထဲတွင်ပင် ဖမ်းချုပ်လိုက်သည်။ နှင်တံပေါ်ရှိ ဆူးများမှာ ထိုသူ၏ လက်ချောင်းများကြားတွင် ရစ်ပတ်သွားတော့သည်။

လျှို့ဝှက်လူသားတစ်ဦးသည် ယွင်ရှန်း၏ ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး ထိုနှင်တံကို လက်ဗလာဖြင့် ဖမ်းဆီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

မိုင်းတွင်းမှ ထွက်လာစဉ်ကတည်းက ဤလျှို့ဝှက်လူသားသည် ယွင်ရှန်း၏ နောက်မှ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ လိုက်ပါလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုကဲ့သို့ သူ၏ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကြောင့် ယွင်ရှန်းမှာ အတော်ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

သူတို့လူအချင်းချင်းကပင် ပြန်လည်တားဆီးလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ နှင်တံကို ကိုင်ထားသော လျှို့ဝှက်လူသားမှာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"မင်း ဘာလုပ်တာလဲ"

ထိုသူသည် နှင်တံကို ပြန်လည်လွှဲရိုက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ၎င်းမှာ တစ်ဖက်လူ၏ လက်ထဲတွင် မြဲမြံစွာ အဖမ်းခံထားရကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤသတ္တုရိုင်းများ စုဆောင်းသည့် တာဝန်အတွက် ခေါ်ယူခြင်းခံရသူများမှာ နိုင်ငံအတွင်းရှိ ထိပ်တန်း စစ်ပညာရှင်များနှင့် မှော်ဆရာများသာ ဖြစ်ကြပြီး မျက်နှာဖုံးများ စွပ်ထားကြသဖြင့် အများစုမှာ တစ်ဦး၏ အထောက်အထားကို တစ်ဦးက မသိရှိကြချေ။

သို့သော် ခေါင်းဆောင်ငယ်အချို့မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော လျှို့ဝှက်လူသားများအားလုံးမှာ အစွမ်းအစချင်း အတူတူနီးပါးသာ ရှိကြသည်။

ထိုလျှို့ဝှက်လူသားများအတွက်မူ ဤရွာသားအားလုံးမှာ သတ္တုရိုင်းများ တူးဖော်ပြီးစီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အသတ်ခံရမည့်သူများသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့သည် ရွာသားများကို လူသားချင်းမစာနာဘဲ အလွန်ဆိုးရွားစွာ ဆက်ဆံကြခြင်း ဖြစ်သည်။ စိတ်ကြည်လျှင် အစားအစာ အပိုပေးတတ်သော်လည်း စိတ်မကြည်ပါက အကြောင်းမဲ့ ရိုက်နှက်ဆဲဆိုတတ်ကြသည်။

ယွင်ရှန်း၏ ဘေးရှိ လျှို့ဝှက်လူသားမှာမူ တစ်ချက်နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် လင်းယုန်

လက်သည်းကဲ့သို့ သူ၏လက်ချောင်းများကို ရုတ်တရက် တင်းလိုက်ရာ ပေါင်ချိန် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာရှိသော ကျောက်တုံးကိုပင် ချေမွနိုင်သည့် ထိုနှင်တံမှာ ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကျိုးပြတ်သွားတော့သည်။

နှင်တံကို အသုံးပြုခဲ့သူမှာလည်း ခုခံမှုအား ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် နောက်သို့ ဟန်ချက်ပျက်ကာ ယိုင်လဲသွားရသည်။

လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့်ပင် ထိုသူ၏ ခွန်အားမှာ သူတို့ထက် များစွာသာလွန်နေကြောင်း သိသာလှသည်။ ထိုသူသည် ကျိုးပဲ့သွားသော နှင်တံကို ကြည့်ကာ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်နေပြီး လောလောဆယ်တွင်မူ ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန် မဝံ့ရဲတော့ပေ။

"ခေါင်းဆောင်က အခုတလော ပိုသတိထားဖို့ ပြောထားတယ်။ ကျိုးနိုင်ငံ မြို့တော်ထဲမှာ ငါတို့ကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့သူတွေ ရှိနေပြီ။ လူသစ်ဖမ်းဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ အခုရှိနေတဲ့လူတွေကို အလိုရှိသလို မသတ်နဲ့။ သူတို့က သတ္တုရိုင်းတူးဖို့အတွက် အဓိက အင်အားစုတွေပဲ။ တစ်ယောက် ဆုံးရှုံးသွားတာနဲ့ လုပ်ငန်းတွေ ကြန့်ကြာကုန်လိမ့်မယ် အဲဒါက မတန်ဘူး"

ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပေးခဲ့သော လျှို့ဝှက်လူသားက ပြောလိုက်သည်။ ထိုသူ၏ အသံမှာ ယွင်ရှန်းအတွက် စိမ်းသက်နေသဖြင့် သူမသည် ဘေးတိုက်မှ ခိုးကြည့်နေမိသည်။

မျက်နှာဖုံးကြောင့် သူမအနေဖြင့် ထိုသူ၏ မျက်နှာပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ခပ်ဝါးဝါးသာ မြင်တွေ့ရသည်။ ထိုအမျိုးသားမှာ ထင်ရှားပေါ်လွင်သော မျက်နှာထား၊ ကျယ်ပြန့်သော နဖူး၊ ဆောက်ဖြင့် ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ စင်းလုံးချောနေသော နှာတံ၊ လှပသော နှုတ်ခမ်းအစုံနှင့် နက်ရှိုင်းသော အညိုရောင် မျက်လုံးများ ရှိသည်။

သို့သော် ထိုအချက်များမှလွဲ၍ ယွင်ရှန်းအနေဖြင့် သူ့အပေါ် မည်သည့် ရင်းနှီးမှုမျိုးမှ မခံစားရချေ။ သူမ၏ ဒုတိယဦးလေး ယန်ချန်းလန်ကို ကြိုတင် အသိပေးထားခြင်း မရှိခဲ့ပါက ဤသူသည် ဦးလေးဖြစ်သူ ရုပ်ဖျက်ကာ စိမ့်ဝင်လာခြင်း ဖြစ်မည်ဟုပင် သူမ ထင်မိပေလိမ့်မည်။

"ဟွန့်... ချက်ချင်း အဝေးကို ထွက်သွားကြစမ်း"

နှင်တံကိုင်ထားသော လျှို့ဝှက်လူသားက ဒေါသတကြီးဖြင့် ယွင်ရှန်းတို့ကို စိုက်ကြည့်ကာ မောင်းထုတ်လိုက်သည်။

လျှိုကျိ၏ဖခင်မှာ ယွင်ရှန်းကို အမြန်ဆုံး ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။ အတော်အတန် ဝေးသောနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ယွင်ရှန်းသည် ထိုလျှို့ဝှက်လူသားကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်မိသည်မှာ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

နေဝင်ချိန် အခါသမယဖြစ်ရာ နေဝင်ဆည်းဆာ အလင်းတန်းများမှာ ထိုအမျိုးသား၏ ကျယ်ပြန့်သော ပုခုံးများအပေါ်သို့ ဖြာကျနေပြီး ရွှေရောင်အလွှာတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းထားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ ခဏတာမျှ ယွင်ရှန်းသည် ဧကရာဇ်မင်းတစ်ပါး ကြွချီလာခြင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ နေရောင်အောက်ရှိ ထိုနက်ရှိုင်းသော အညိုရောင်မျက်လုံးများသည်လည်း ဖန်ရည်အရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် တဖိတ်ဖိတ် တောက်နေတော့သည်။