ပူဇော်သက္ကာများ ရယူခြင်း

ဤဓားငယ်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး ကျီးနက်ကဲ့သို့ မည်းနက်နေသော်လည်း ဓားသွားမှာမူ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် သွေးများဖြင့် ဆိုးထားသည့်အလား နီရဲနေသည်။

ရွှီရှင်းသည် ဓားကို ကိုင်ကြည့်လိုက်ရာ အတော်လေး လေးလံလှသည်။

ဤဓားကို မည်သည့်သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်ကို သူ မသိသော်လည်း၊ အသားခွဲဓား နှင့် အရွယ်အစားချင်း တူကာ အလေးချိန်မှာ အနည်းဆုံး ငါးဆခန့် ပိုလေးနေသည်။

ဤသတ္တုမှာ သေချာပေါက် အဆင့်မြင့်ကုန်ကြမ်း ဖြစ်ရပေမည်။

အကယ်၍ သူ့တွင် ကိရိယာများကို မူလကုန်ကြမ်းအဖြစ် ပြန်ပြောင်းနိုင်သည့် စွမ်းရည်သာရှိလျှင်၊ ဤဓားကို ဖျက်ဆီးကာ သတ္တုတုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ဤသတ္တုဖြင့် ပစ္စည်းများဖန်တီးနိုင်သည့် ပုံစံ ကို သော့ဖွင့်ပစ်ချင်မိသည်။

ဒါက စိတ်ကူးယဉ်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤဓားကို သေချာပေါက် ပြန်ထားခဲ့ရမည်ဖြစ်သည်။

လောလောဆယ်တွင် သူသည် ကျားတစ်ကောင်ကိုပင် ရင်ဆိုင်ရန် သတ္တိမရှိသေးရာ၊ ဤ "နတ်ဘုရား" ဆိုသူကိုတော့ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ချေ။

စကားမစပ်၊ ကျားတွေက တောကြောင်အနွယ်ဝင်တွေထဲမှာ ပါတာပဲ မဟုတ်လား။

သူတို့လည်း ပူဇော်သက္ကာတွေထဲမှာ ပါနိုင်တာပဲ။

အနားမှာ ဝဲလည်နေတဲ့ ကျားအချို့က ယဇ်ပလ္လင်နားကို မကပ်ကြတာကတော့ ၎င်းကို ကြောက်လို့ ဖြစ်ရပေမည်။

အခုတော့ အများကြီး မတွေးတော့ဘဲ တောဝက်၊ ဝံပုလွေ၊ တောကြောင်နဲ့ ယုန်တွေကိုပဲ အမဲလိုက်ရတော့မည်။

ရွှီရှင်းသည် သူ အမဲလိုက်ပြီး တောထဲတွင် ပစ်ထားခဲ့သော တောဝက်သားများကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။

သားရဲတွေ လာစားသွားကြပြီလား မသိဘူး။

အဲဒီအသားတွေကို ယဇ်ပလ္လင်ဆီ တိုက်ရိုက်သယ်လာရင် ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်။

တောဝက်အစွယ် မဟုတ်ပေမဲ့လည်း တောဝက်ရုပ်တုရှိတဲ့ ကျောက်တိုင်ကို အနည်းငယ်တော့ နီလာစေမှာပဲ။

ရွှီရှင်းသည် ယဇ်ပလ္လင်နယ်မြေပြင်ပသို့ ထွက်လာခဲ့ရာ ငွေရောင်ဘုရင်က အစပ်တွင် စောင့်နေသည်။

ရွှီရှင်းသည် ၎င်း၏ ဝံပုလွေအစွယ်များကို မရည်ရွယ်ဘဲ တစ်ချက်ကြည့်မိသွားသည်။

ငွေရောင်ဘုရင်ကို စီးထားရင်း ၎င်း၏ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို အမဲလိုက်ရမှာက နည်းနည်းတော့ အားနာစရာ ကောင်းနေသည်။

မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ရွှီရှင်းသည် ငွေရောင်ဘုရင်ကိုစီးကာ အသွားအပြန် လုပ်လိုက်သည်။

သူသည် တောဝက်သုံးကောင်စာ အသားများကို ပူဇော်ရာစားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်၏။

ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်ပျက်လာပြီး၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရွှီရှင်းသည် ကျောက်စားပွဲ၏ ဘေးဘက်ကို အသေအချာ လေ့လာကြည့်ရာ သွေးရောင်ပုံစံများ စားပွဲပေါ်သို့ စီးဝင်သွားသော်လည်း ဘေးဘက်က အနီရောင်များမှာ မှိန်မသွားသည်ကို တွေ့ရသည်။

မကြာမီမှာပင် စားပွဲပေါ်က ဝက်သားများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရွှီရှင်းသည် တောဝက်ရုပ်တုရှိသော ကျောက်တိုင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အတော်လေး သိသိသာသာ တိုးတက်လာပြီး မီတာဝက်ခန့် နီသွားသည်ကို တွေ့ရသည်။

တောဝက်ရုပ်တုရှိသော ကျောက်တိုင်မှာ အလွန်အမင်း ပူပြင်းလှပြီး ကျောက်တိုင်ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော မီးဖိုကြီးတစ်ခုနှင့်ပင် တူလှသည်။

"ကျောက်တိုင်တစ်ခုလုံး နီသွားရင် ဘာဖြစ်လာမလဲ မသိဘူး။"

ရွှီရှင်း ကိုယ့်ဘာသာ ရေရွတ်ရင်း ယဇ်ပလ္လင်ပြင်ပသို့ ထွက်ကာ စောင့်နေသော ငွေရောင်ဘုရင်ပေါ် တက်စီးပြီး အမဲလိုက်ခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်။

သူသည် မြေပုံကို ကြည့်ကာ တောက်ပသော အနီစက်များကို ရှောင်ကွင်းရင်း တောင်ကုန်းများအတွင်းရှိ ဤအရင်းအမြစ်နယ်မြေ၏ အစွန်အဖျားတွင် လှည့်လည်သွားလာနေသည်။

နောက်ထပ် ယုန်တစ်ကောင် မြက်တောထဲမှ ခုန်ထွက်လာရာ၊ ရွှီရှင်းသည် မျက်စိလျှင် လျှင်မြန်စွာပင် မြှားဖြင့် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

ယုန်ကို နားရွက်နှစ်ဖက်မှ ကိုင်ကာ ရွှီရှင်းသည် အနက်နှင့် အနီရောင်စပ်ထားသော ဓားငယ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

"ဒါကို ဘယ်လို သုံးရမှာပါလိမ့်"

ရွှီရှင်း ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ယုန်ရုပ်တုတွင် ထူးခြားနေသည်မှာ နားရွက်များ ဖြစ်သဖြင့်၊ ယုန်၏ နားရွက်အောက်ခြေကို လှီးဖြတ်လိုက်သည်။

ဓားမှာ အလွန်ထက်ပုံမရသော်လည်း ဘာအခက်အခဲမှမရှိဘဲ ချောမွေ့စွာပင် ယုန်နားရွက်များကို ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့သည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ သွေးတစ်စက်မှ ထွက်မလာခြင်းပင်။

[ယုန်နားရွက် ပူဇော်သက္ကာ (အစိမ်းရောင်အဆင့်): "နတ်ဘုရားများ" ထံ ဆက်သရမည့် အဓိက ပူဇော်သက္ကာများအနက် တစ်ခု။]

ယုန်တစ်ကောင်လျှင် ယုန်နားရွက် ပူဇော်သက္ကာ နှစ်ခု ရရှိသည်။

ရွှီရှင်းသည် နားရွက်ဖြတ်ထားသော နေရာကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ ဒဏ်ရာမှာ ချက်ချင်းပင် ပြန်စိသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် ထိုဓားငယ်ဖြင့် ယုန်ကိုယ်လုံး၏ အခြားနေရာများကို ထပ်မံ လှီးဖြတ်ကြည့်သော်လည်း ဓားမှာ အရာပင် မထင်ဘဲ ဘာမှ လုပ်၍မရချေ။

"ကြည့်ရတာ ဒီဓားက ပူဇော်သက္ကာတွေ ထုတ်ယူဖို့အတွက်ပဲ သီးသန့်သုံးရတဲ့ ကိရိယာဖြစ်ရမယ်။"

ရွှီရှင်းသည် နားရွက်မပါသော ယုန်အသေကောင်နှင့် နားရွက်များကို ကျောပိုးအိတ် ထဲသို့ ထည့်ကာ အမဲလိုက်ခြင်းကို ဆက်လုပ်သည်။

ငွေရောင်ဘုရင်၏ မယုံနိုင်စရာ အရှိန်အဟုန်နှင့် ရွှီရှင်း၏ သားရဲတည်နေရာပြ မြေပုံတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အမဲလိုက်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် ထိရောက်လှသည်။

[ယုန်တစ်ကောင်ကို အမဲလိုက်နိုင်သဖြင့် အမှတ် ၁ မှတ် ရရှိသည်။]

[အဆိပ်မြွေတစ်ကောင်ကို အမဲလိုက်နိုင်သဖြင့် အမှတ် ၅ မှတ် ရရှိသည်။]

[တောမြေခွေးတစ်ကောင်ကို အမဲလိုက်နိုင်သဖြင့် အမှတ် ၃ မှတ် ရရှိသည်။]

ရှေ့သို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းရင်း ရွှီရှင်း၏ မြှားသေနတ် မှာ မနားတမ်း အလုပ်လုပ်နေပြီး သတ္တဝါငယ်များစွာကို ပစ်ခတ်နိုင်သဖြင့် အမှတ်များမှာလည်း တရိပ်ရိပ် တက်လာသည်။

သူ မြေပုံကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ၊ ထူးဆန်းသည်မှာ သစ်ပင်အိမ် ပတ်ဝန်းကျင်မှာရော သူရှိနေသည့် နေရာမှာပါ အနီစက်များမှာ အမဲလိုက်လို့ လျော့မသွားဘဲ ပိုတိုးလာနေပုံရသည်။

"ဒါ ဘာသဘောလဲ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က တောထဲကို သားရဲတွေ ထပ်လွှတ်ပေးနေတာလား။ ကြည့်ရတာ ငါလည်း အားနာနေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး၊ သားရဲတွေ အရမ်းများလာရင် တောထဲမှာ ရှင်သန်ဖို့ ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်။"

ရွှီရှင်း လက်ထဲက မြှားသေနတ် မှာလည်း အဆက်မပြတ် အလုပ်လုပ်နေဆဲပင်။

"ငွေရောင်ဘုရင်၊ ရပ်လိုက်"

ရွှီရှင်းက ရုတ်တရက် တိုးတိုးလေး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သူသည် အနီးအနားတွင် ပူဇော်သက္ကာပေးရမည့် နောက်ထပ် သတ္တဝါတစ်မျိုးဖြစ်သော တောကြောင်တစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်း ယခင်က တောကြောင်များကို အမဲလိုက်ဖူးသော်လည်း ခဲခဲ လောက်သာ အရွယ်အစားရှိကြသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကောင်မှာမူ မသေးလှချေ။

"ဒီတောကြောင်က တော်တော်ကြီးတာပဲ"

ရွှီရှင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။

"အလေးချိန် ၃၀ ကီလိုလောက် ရှိမယ်။"

ဒါဟာ လင့်စ် သို့မဟုတ် ကာရာကယ် ကဲ့သို့သော အလယ်အလတ်စား ကြောင်မျိုးနွယ်ဝင် တစ်ကောင်နှင့် တူသော်လည်း၊ ကမ္ဘာပေါ်က သာမန်အိမ်မွေးကြောင်နှင့် ပုံသဏ္ဌာန်ချင်း ပိုတူနေသည်။

ဤတောအုပ်ထဲက ကြောင်ငယ်လေးတွေက ဒီလောက်အထိ ကြီးထွားနိုင်ကြပုံရသည်။

ထိုတောကြောင်မှာ ခေါင်းငုံ့လျက် သူအခုလေးတင် ဖမ်းထားသော အဖြူရောင်ငှက်တစ်ကောင်ကို အားရပါးရ စားနေသည်။

ထိုငှက်မှာ ကြောင်နှင့် အရွယ်အစား မတိမ်းမယိမ်းရှိပြီး အမွေးများမှာ နေရာအနှံ့ ကျဲပြန့်နေသည်။

ငှက်မွေးတွေပါလား။

အမှန်စင်စစ် ရွှီရှင်းမှာ အိမ်တွင် ကြောင်မွေးခဲ့ဖူးသူဖြစ်ရာ ကြောင်မျိုးနွယ်ဝင်များကို အလွန်နှစ်သက်ပြီး ကြောင်ကို ပစ်ရန် တွန့်ဆုတ်နေမိသည်။

သို့သော်လည်း...

"ငှက်မွေးတွေက တန်ဖိုးရှိတယ်၊ ဒီအတိုင်း ဖြုန်းတီးပစ်တာ မကောင်းဘူး၊ သူ့ကို သတ်လိုက်တာပဲ အကောင်းဆုံးပဲ။"

ရွှီရှင်းသည် မြှားသေနတ် ကို ထုတ်ကာ ခပ်လှမ်းလှမ်းက ကြောင်ဆီသို့ မြှားတစ်စင်း ပစ်လိုက်သည်။

ကြောင်မျိုးနွယ်တို့၏ ထုံးစံအတိုင်း အလွန်ဖျတ်လတ်လှသဖြင့်၊ မြှားကြိုးသံကို ကြားသည်နှင့် စားလက်စကို ပစ်ကာ နေရာမှာတင် ခုန်ရှောင်လိုက်ရာ၊ သေစေနိုင်သော မြှားချက်မှာ ၎င်း၏ နောက်ခြေထောက်ကိုသာ ထိမှန်သွားပြီး နောက်က သစ်ပင်ပင်စည်တွင် "ဒုန်း" ခနဲ သွားစိုက်သည်။

တောကြောင်မှာ အော်ဟစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

နောက်ခြေထောက် ကျိုးသွားပြီဖြစ်သော်လည်း ဝံပုလွေစီးလာသော ရွှီရှင်းကို အံကြိတ်၍ သတိပေးသံပြုရင်း ရှေ့ခြေထောက်များနှင့် ကျန်ခြေထောက်ကို အသုံးပြုကာ အားကိုးရာမဲ့စွာ နောက်ဆုတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

ရွှီရှင်း ဝန်လေးမနေဘဲ နောက်ထပ် မြှားတစ်စင်း ထပ်ပစ်ကာ ထိုကြောင်၏ အသက်ကို အဆုံးသတ်ပေးလိုက်သည်။

"ကြောင်လေးရေ... နောင်ဘဝကျရင် မြှားသေနတ်တွေမရှိတဲ့ နေရာမှာ လူဝင်စားပါစေ... ကံကောင်းလို့ ရှေ့ခြေထောက် မထိသွားတာပဲ။"

ရွှီရှင်းသည် ယဇ်ပူဇော်ဓားကို ထုတ်ကာ တောကြောင်၏ ရှေ့ခြေထောက်များကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

[ကြောင်လက်သည်း ပူဇော်သက္ကာ (အစိမ်းရောင်အဆင့်): "နတ်ဘုရားများ" ထံ ဆက်သရမည့် အဓိက ပူဇော်သက္ကာများအနက် တစ်ခု။]

ဖြတ်လိုက်ပြီးနောက်တွင်လည်း ကြောင်လက်သည်းတွင် သွေးတစ်စက်မျှ မရှိချေ။

တောကြောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ခွဲစိတ်ကာ ကျောပိုးအိတ် ထဲ ထည့်ပြီးနောက် ရွှီရှင်း ရှေ့ဆက်လာခဲ့သည်။

အမဲလိုက်ရင်းနှင့်ပင် သူသည် ဤအရင်းအမြစ်နယ်မြေအတွင်းရှိ ရေအိုင်ကြီးနားသို့ ချဉ်းကပ်လာရာ၊ သစ်ပင်များကြားမှတစ်ဆင့် နေရောင်အောက်တွင် လှိုင်းထနေသော ရေပြင်ကို မြင်တွေ့ရသည်။

ရွှီရှင်းသည် ဝံပုလွေကိုစီးကာ ရေအိုင်ဘေးက တောအုပ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤရေအိုင်မှာ သူ၏ သစ်ပင်အိမ်နားက ရေအိုင်ထက် ပိုကြီးပြီး၊ ရေစပ်တွင် ရေသောက်နေကြသော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များစွာနှင့် ပိုမို သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည်။

" ခဲခဲ၊ ငွေရောင်ဘုရင်... အသံမထွက်ကြနဲ့ဦး"

ဤမြက်စားသတ္တဝါများကို လန့်ပြေးသွားမှာ ရွှီရှင်း စိုးရိမ်မိသည်။

"အီးးး" "အူးးး"

ခဲခဲ နှင့် ငွေရောင်ဘုရင်တို့က တိုးတိုးလေး ပြန်ထူးကြသည်။

မြေပုံကို ကြည့်လိုက်ရာ ရေအိုင်အလယ်တွင် ထူထပ်သော အနီစက်များ မရှိသဖြင့်၊ ဤနေရာတွင် အသားစားငါး အုပ်စုများ မရှိကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

"ငါ့သစ်ပင်အိမ်နားက ရေအိုင်မှာပဲ ဘာလို့ အသားစားငါး တွေ ရှိနေတာလဲ၊ တိုက်ဆိုင်တာလား"

ရွှီရှင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

"ဒါမှမဟုတ်ရင် အဲဒီ မြွေကြီးသယ်လာတာလား...ဖြစ်နိုင်တယ်၊ အဲဒီ မြွေကြီးက ငါ့သစ်ပင်အိမ်ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရတာ ဖြစ်မှာ။"

ရေအိုင်အလယ်တွင် အနီစက်များ မရှိသော်လည်း၊ ရေစပ်အနီးတွင်တော့ အသားစားငါး များထက် ပိုမိုတောက်ပသော အနီစက်အချို့ ရှိနေသည်။

ထိုအစက်များက ဘာလဲဆိုတာ ရွှီရှင်း မစဉ်းစားရသေးမီမှာပင်၊ ငြိမ်သက်နေသော ရေစပ်မှနေ၍ ဧရာမ မိကျောင်းကြီးတစ်ကောင် ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာပြီး၊ ရေသောက်နေသော သမင်တစ်ကောင်၏ လည်ပင်းကို ကိုက်ကာ ရေထဲသို့ ဇွတ်အတင်း ဆွဲချသွားပါတော့သည်။

"အီးးး"

ခဲခဲ က ကြောက်လန့်တကြား အော်လိုက်၏။

ရွှီရှင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးသွားရသည်။

"ဒါ မိကျောင်းပဲ"

ရေစပ်ရှိ အခြားတိရစ္ဆာန်များမှာ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကုန်ကြပြီး၊ ရေထဲပါသွားသော သမင်မှာ အသည်းအသန် ရုန်းကန်သော်လည်း အချည်းနှီးပင်။

မိကျောင်းကြီးမှာ သားကောင်ကို ရေအောက်တွင် လူးလှိမ့်သတ်ဖြတ်လိုက်သဖြင့် သွေးများ ပျံ့နှံ့သွားကာ၊ ရေပြင်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

"ဒီရေအိုင်ထဲမှာ မိကျောင်းတွေ ရှိတာပဲ"

ရွှီရှင်း တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် စဉ်းစားမိသွားသည်။

"ဟို ချောင်းလေးထဲက မိကျောင်းကြီးနဲ့ ဒီမိကျောင်းတွေကြား ဘာပတ်သက်မှု ရှိမလဲဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ်"

---

အခန်း (၆၁)ပြီး ။