သဲလွန်စများ ရှာဖွေခြင်း

ရွှီရှင်းသည် ငွေရောင်ဘုရင်ကို အရှိန်အကုန်တင်ခိုင်းပြီး ယဇ်ပလ္လင်အနားသို့ ပြေးလာခဲ့သည်။

ယဇ်ပလ္လင်မှာ မနေ့က သူထားခဲ့စဉ်ကနှင့်စာလျှင် များစွာပြောင်းလဲခြင်းမရှိချေ။

ထူးခြားသည်မှာ ရုပ်တုမရှိတော့ဘဲ သွေးစွန်းနေသည့် ကျောက်တိုင်မှာ အပူရှိန်ထွက်မနေတော့ခြင်းပင်။

ရွှီရှင်း ယဇ်ပလ္လင် ကြမ်းပြင်ကို ကြည့်လိုက်၏။

ထူးခြားသည့် လက္ခဏာမတွေ့ရဘဲ လေဒဏ်မိုးဒဏ်ကြောင့် ကြမ်းတမ်းနေသည့် ပုံမှန်မျက်နှာပြင်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သွေးရောင်ဘီလူး သည် ဤနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရွှီရှင်း အသေအချာ ယုံကြည်နေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ၎င်းရောက်ရှိလာသည့် ခြေရာလက်ရာမရှိချေ။

အကယ်၍ ယဇ်ပလ္လင်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းမဟုတ်လျှင် ကောင်းကင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျလာခြင်းများလား။

နောက်ထပ် မတော်တဆမှုများ မဖြစ်ပွားစေရန် ရွှီရှင်းသည် ပူဇော်ရာစားပွဲအနားသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ယဇ်ပူဇော်ဓား ထည့်သည့် အံဆွဲငယ်ကိုဖွင့်ပြီး ဓားကို ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

အံဆွဲငယ်မှာ အထဲသို့ အလိုအလျောက် ပြန်ဝင်သွားပြီး ပူဇော်ရာစားပွဲတစ်ခုလုံးမှာ အေးစိမ့်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဆယ်စက္ကန့်ခန့်အကြာတွင် ထိုအအေးဓာတ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရွှီရှင်း အံဆွဲကို ပြန်ဖွင့်ကြည့်သောအခါ အသစ်စက်စက် တောက်ပြောင်နေသော ယဇ်ပူဇော်ဓား တစ်စင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းတွင် ယခင်က အသုံးပြုထားသည့် ခြေရာလက်ရာ လုံးဝမရှိတော့ချေ။

"ဒါကြောင့်မို့လို့ အမြဲတမ်း ပြန်ထားခိုင်းနေတာကိုး။"

ရွှီရှင်း ကိုယ့်ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

မြေပုံကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ မနေ့က ယဇ်ပလ္လင်ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝဲလည်နေသည့် ကျားများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အားနည်းသည့် သားရဲများသာ ကျန်တော့သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ စောစောက သွေးရောင်ဘီလူး ကြောင့် လန့်ပြေးကုန်ခြင်းဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အခြားသတ္တဝါငယ်လေးများမှာမူ ငွေရောင်ဘုရင်ကဲ့သို့ပင် ကြောက်လွန်း၍ မလှုပ်ရှားရဲဘဲ ကျန်ရစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

"တကယ်ကို အဆင်ပြေသွားတာပဲ။ မနေ့က အဲဒီကျားတွေကို ရှောင်ဖို့ တော်တော်လေး အားစိုက်ခဲ့ရတာ။"

ကျားများမရှိခိုက်တွင် ရွှီရှင်းသည် ထိုဘီလူးကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည့် နေရာကို အရင်သွားရောက်စစ်ဆေးပြီးမှ တောကြောင်များကို အမဲလိုက်ရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

သူသည် သွေးရောင်ဘီလူး ဖျက်ဆီးသွားခဲ့သည့် လမ်းကြောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ကျိုးပဲ့နေသည့် မိုးမခပင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

အချို့မှာ ဘီလူးကြီး၏ ခြေထောက်နှင့် နင်းခြေခံထားရပြီး အချို့မှာမူ ၎င်း၏ တုတ်ကြီးဖြင့် ရိုက်ချိုးခံထားရခြင်းဖြစ်သည်။

ဤ သွေးရောင်ဘီလူး သည် ဘယ်ကိုသွားသနည်း၊ ဘာကြောင့် ယဇ်ပလ္လင်ထဲသို့ ပြန်မဝင်သွားသနည်းဆိုသည်ကို သူ တကယ်ပင် သိချင်နေမိသည်။

မြေပုံပေါ်တွင် ဤလမ်းသစ်တစ်လျှောက်ရှိ အနီစက်များမှာ ပိုမိုထူထပ်နေသည်။

ဌာနေသားရဲများအပြင် အခြားသတ္တဝါများပါ စပ်စုချင်ဇောဖြင့် ရောက်ရှိလာပုံရသည်။

ရွှီရှင်းသည် သူ၏ ဗီဇပြောင်းယုန်နားရွက်မြှားသေနတ် ကို ကိုင်ကာ ဝံပုလွေကိုစီး၍ ထိုလမ်းကြောင်းအတိုင်း အမြန်ပြေးခဲ့သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဘီလူးကြီး ရိုက်ချိုးသွားသည့် လမ်းတလျှောက်တွင် သစ်ပင်ပိ၍ သေဆုံးနေသည့် သတ္တဝါငယ်လေးများနှင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသည့် သတ္တဝါများစွာကို တွေ့ရသည်။

၎င်းတို့အထဲတွင် ငှက်များစွာလည်း ပါဝင်သည်။

မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ရွှီရှင်းသည် ကုန်ကြမ်းများစွာကို အလကားရလိုက်၏။

အမှတ်များမရသည်မှာ နှမြောစရာကောင်းသော်လည်း အခမဲ့ကုန်ကြမ်းရခြင်းကပင် မဆိုးလှချေ။

သွေးရောင်ဘီလူး ပျောက်ကွယ်သွားသည့် တောင်ကုန်းခြေရင်းသို့ ရောက်သောအခါ ရှေ့တွင် ပုံမှန်တောအုပ်ကိုသာ တွေ့ရသဖြင့် ရွှီရှင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

တောင်ကုန်းများ ဝန်းရံထားသည့် အရင်းအမြစ်နယ်မြေ၏ အစွန်အဖျားသို့ သူ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သစ်ပင်ကျိုးများဖြင့် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် လမ်းကြောင်းမှာ ဤနေရာတွင် ဆုံးသွားပြီး ရှေ့တွင်တော့ ပုံမှန်တောအုပ်သာ ရှိတော့ကာ အနီးအနားတွင်လည်း ဂူခြေရာလက်ရာ လုံးဝမတွေ့ရချေ။

"ဘာဖြစ်တာလဲ။ သွေးရောင်ဘီလူး က ဒီမှာတင် ပျောက်သွားတာလား"

"အီးးး"

ခဲခဲသည် ဝံပုလွေကျောပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ ရှေ့သို့ ပြေးသွားသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ခဲခဲ တစ်ခုခုကို ရှာတွေ့ပုံရ၏

"ငွေရောင်ဘုရင်... ခဲခဲ နောက်ကို လိုက်စမ်း။"

ခဲခဲ သည် တောင်ကုန်းကို တစ်ဝက်ခန့်ပတ်၍ ပြေးသွားပြီးနောက် အပြင်ဘက်က ကွင်းပြင်တစ်ခုတွင် ရပ်ကာ ဇဝေဇဝါဖြင့် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်နေတော့သည်။

"ဒီမှာလား ခဲခဲ"

"အီးးး"

ခဲခဲ က ခေါင်းလေးကို စောင်းကာ နားမလည်သလို ကြည့်နေသည်။

ရွှီရှင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

တောင်ကုန်း၏ ကျောက်ဆောင်မျက်နှာပြင်မှာ မတ်စောက်လှပြီး အရင်းအမြစ်နယ်မြေနှင့် အပြင်လောကကို ပိုင်းခြားထားသည့် ဧရာမ တံတိုင်းကြီးတစ်ခုအလား ရှိနေသည်။

"ဟင်"

ရွှီရှင်းသည် လေတိုက်စားမှုနှင့် နေရောင်ခြည်ဒဏ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် ကျောက်ဆောင်ပေါ်က သဘာဝပုံစံတစ်ခုမှာ ရင်းနှီးနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ရွှီရှင်းသည် ခေါင်းကို ဟိုဘက်ဒီဘက် စောင်းကြည့်ပြီး ရှုထောင့်အမျိုးမျိုးမှ ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ တခဏ အတွင်းစိတ်ထဲတွင် မှတ်သားထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုနှင့် ထပ်တူကျသွားတော့သည်။

"ဒါ... ဒါက သွေးရောင်ဘီလူး ရဲ့ ရင်ဘတ်ပေါ်က အမှတ်အသားပဲ"

ရွှီရှင်း ရုတ်တရက် နောက်သို့ ခြေလှမ်းဆုတ်လိုက်မိသည်။

ဘီလူးကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည့် တောင်ကုန်းပေါ်မှာ ဘာကြောင့် ဤအမှတ်အသား ရှိနေရသနည်း။

ဘီလူးကြီးက တောင်ကုန်းထဲကို ပေါင်းစည်းသွားတာလား ဒါမှမဟုတ် ဤတောင်ကုန်းကိုယ်တိုင်က သွေးရောင်ဘီလူးကြီး ဖြစ်နေတာလား။

ပတ်ဝန်းကျင်က တောင်ကုန်းတွေအားလုံးဟာ ဒီလိုသတ္တဝါတွေနဲ့များ ဖွဲ့စည်းထားတာလား။

ရွှီရှင်းသည် ဤမြေပြန့်လွင်ပြင်တွင် ဘာကြောင့် တောင်ကုန်းများ ဝိုင်းပတ်၍ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်နေသလဲဆိုသည်ကို အမြဲတမ်း သိချင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည် ဤတောင်ကုန်းပေါ်သို့ တစ်ကြိမ်မက တက်ခဲ့ဖူးသည်ကို တွေးမိသောအခါ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားတော့သည်။

"မဟုတ်နိုင်ပါဘူး။ ဖြစ်နိုင်တာက သွေးရောင်ဘီလူး မျိုးနွယ်စုတွေက ဒီမှာ အမှတ်အသား ထားခဲ့တာ ဖြစ်မှာပါ။ ဒါမှမဟုတ် ဒါက ဘီလူးကြီးကို တခြားနေရာ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်တဲ့ လမ်းကြောင်း များလား။"

ဤရှင်းပြချက်က ပို၍ ယုတ္တိရှိပုံရသဖြင့် ရွှီရှင်း၏ စိတ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားသည်။

သို့သော်လည်း စောစောက အတွေးမှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် မျိုးစေ့တစ်ခုအလား စွဲကျန်သွားပြီး ဤတောင်ကုန်းများအပေါ် ထားရှိသည့် သူ၏အမြင်မှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ခပ်ဝေးဝေးမှာ နေတာပဲ အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။

ရွှီရှင်းသည် ခဲခဲ ကို ကောက်ချီကာ ငွေရောင်ဘုရင်ပေါ်သို့ တက်စီးပြီး ထိုထူးဆန်းသော အထိမ်းအမှတ် ရှိသည့် ကျောက်ဆောင်နှင့် ခပ်ဝေးဝေးသို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

"အရင်ဆုံး ပူဇော်သက္ကာတွေ စုဆောင်းရအောင်။ ဒီ သွေးရောင်ဘီလူး ဆိုတာက ငါ့အတွက် အလှမ်းဝေးလွန်းသေးတယ်။"

လက်ထဲတွင် ပိုမိုအားပြင်းပြီး မြန်ဆန်သော မြှားသေနတ် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ၊ ရွှီရှင်းသည် မကြာမီမှာပင် တောကြောင်လက်သည်း ပူဇော်သက္ကာ ဆယ်ခုကျော်ကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းမှာ တောကြောင်ရုပ်တု ကျောက်တိုင်ကို လုံးဝနီရဲသွားစေရန် လုံလောက်လှသည်။

နံနက်က သူစားခဲ့သည့် ကံကောင်းခြင်းငါး မှာလည်း အစွမ်းပြနေပုံရသည်။

မနေ့က သတ္တဝါငယ်များစွာကို အမဲလိုက်ခဲ့သော်လည်း အပြာရောင်အဆင့် ကုန်ကြမ်း တစ်ခုမျှ မရခဲ့ချေ။

သို့သော် ယနေ့တွင်တော့ တောကြောင် အနည်းငယ်ကို အမဲလိုက်ရုံနှင့်ပင် အပြာရောင်အဆင့် တောကြောင်အရေခွံတစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။

"ဗီဇပြောင်းတောကြောင်ကို အမဲလိုက်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။"

ရွှီရှင်းသည် အဝေးက တောင်ကုန်းကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ ငွေရောင်ဘုရင်နှင့်အတူ ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ ပြေးထွက်ခဲ့တော့သည်။

တောကြောင်ကို ရင်ဆိုင်မည့် သူ၏နည်းဗျူဟာမှာ ရိုးရှင်းပါသည်။

မနေ့က ပူဇော်မှု အတွေ့အကြုံအရ ပူဇော်မှုပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများ အသက်ဝင်လာရန် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခု လိုအပ်သဖြင့် ရွှီရှင်းအနေဖြင့် ထိုအချိန်အတွင်း ခပ်ဝေးဝေးသို့ ပြေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

မနေ့ကထက် ပိုမိုအဆင့်မြင့်သော မြှားသေနတ် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ထိုသတ္တဝါကို ထိမှန်ပါက ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာရစေမည်ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။

ထို့ကြောင့် သူလုပ်ရမည်မှာ အဝေးမှနေ၍ အဆိပ်မြှားများဖြင့် ပစ်ခတ်ကာ လှုပ်ရှားမှု နှေးကွေးအောင်လုပ်ပြီး၊ ၎င်းအားကုန်သွားချိန်မှသာ အဆုံးသတ်ရန် ဖြစ်သည်။

စီစဉ်ရသည်မှာ လွယ်ကူသော်လည်း လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ရန်မှာမူ ခက်ခဲလှသည်။

ရွှီရှင်းသည် သူ၏အာရုံစူးစိုက်မှု အမြင့်ဆုံးအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိရန် အပြာရောင်အဆင့် လိမ္မော်သီးတစ်လုံးကို ကြိုတင်စားသုံးလိုက်သည်။

ပူဇော်ရာစားပွဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူသည် တောကြောင်ရုပ်တုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကျောက်တိုင်အတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဝင်နေသည့် ထိုလက်သည်းများမှာ ကြည့်ရုံနှင့်ပင် ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ရွှီရှင်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ တောကြောင်ပူဇော်သက္ကာများကို စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်၏။

ထို့နောက် ယဇ်ပလ္လင်နယ်မြေထဲမှ အမြန်ဆုံးထွက်ကာ၊ မြှားရောက်နိုင်သည့် အဝေးဆုံးအကွာအဝေးမှနေ၍ ငွေရောင်ဘုရင်ပေါ်တွင် စောင့်နေလိုက်သည်။

သူသည် အဆိပ်မြှား ကို အသင့်ပြင်ကာ ပူဇော်မှုပြီးဆုံးမည့်အချိန်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် သွေးရောင်ပုံစံများသည် တောကြောင်ရုပ်တုကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ အက်ကြောင်းများကြားမှ သွေးရောင်အလင်းတန်းများ ပန်းထွက်လာကာ ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုလုံးမှာ တောက်ပသော နေမင်းကြီးအလား လင်းထိန်သွားတော့သည်။

ကျောက်ရုပ်တုမှာ ကွဲအက်သွားပြီး၊ သွေးရောင်ပုံစံများရှိကာ ဧရာမလက်သည်းကြီးများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်၊ အဝါနှင့် အဖြူရောင်ရောနှောနေသော တောကြောင်ကြီးတစ်ကောင် ကျောက်တိုင်ထိပ်တွင် ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် ကောင်းကင်ကိုမော့၍ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း၊ ကြောင်မျိုးနွယ်ဝင်များ၏ အော်သံမှာ ကျား ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ ခန့်ညားမှုမရှိဘဲ စူးရှပြီး အက်ကွဲကာ နားမခံသာသော အသံသာ ဖြစ်သည်။

"အခုပဲ"

ရွှီရှင်း လက်ကိုမြှောက် ခလုတ်ကို ဆွဲလိုက်ရာ၊ အဆိပ်မြှား မှာ ကျောက်တိုင်ပေါ်က သွေးရောင်တောကြောင် ဆီသို့ လျင်မြန်လှသော အရှိန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

တောကြောင်၏ အော်သံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

၎င်းသည် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်လောက်သော အရှိန်ဖြင့် လက်သည်းကို ဝှေ့ယမ်းကာ ၎င်း၏ နှာခေါင်းရှေ့တည့်တည့်တွင် မြှားကို ဖမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ရွှီရှင်း၏ အဆင့်မြှင့်ထားသော မြှားမှာ လွယ်လွယ်နှင့် တားဆီးနိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ချေ။

မြှားမှာ အနည်းငယ် လွဲချော်သွားသော်လည်း သွေးရောင်တောကြောင် ၏ ပုခုံးကို ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

"မြောင်—"

စူးရှသော အော်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ တောကြောင်၏ နီရဲသော မျက်လုံးများသည် အဝေးမှ မြှားသေနတ် ကို ကိုင်ထားသော ရွှီရှင်းဆီသို့ စူးစိုက်ကျရောက်လာတော့သည်။

"တာဝန်အောင်မြင်ပြီ။ သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင်လုပ်ပြီး ရန်ငြိုးဖွဲ့လိုက်ရင် သူက အသေ လိုက်လာတော့မှာပဲ။ ငွေရောင်ဘုရင်... ပြေး ခဲခဲ... တင်းတင်းကိုင်ထား။"

"အူးးး"

"အီးးး"

ငွေရောင်ဘုရင်သည် ယဇ်ပလ္လင်နှင့် ခပ်ဝေးဝေးသို့ အရှိန်ကုန်တင်၍ ပြေးထွက်ခဲ့တော့သည်။

ရွှီရှင်းသည် ဝံပုလွေကျောပေါ်တွင် နောက်ပြန်လှည့်စီးကာ မြှားသေနတ် ကို ကိုင်လျက်၊ အနောက်မှ လျင်မြန်စွာ လိုက်လာနေသော သွေးရောင်တောကြောင် ဆီသို့ ချိန်ရွယ်ထားလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါတော့... မင်းကို ငါ ဒဏ်ရာတစ်စက်မှ မရစေဘဲ အလဲထိုးပြမယ်၊ ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါကြီး"

အခန်း ၇၀ ပြီး။