ဧရာမ သားရဲကြီး

မနက် ခုနစ်နာရီတောင် မရှိသေးသဖြင့် ရွှီရှင်းမှာ အပြင်ထွက်ရန် အလောတကြီး မရှိသေးချေ။

သူသည် နံနက်စာ စားပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း အခုလေးတင် ရထားသည့် ကံကောင်းခြင်းငါး ကို စားသုံးရန် ရည်ရွယ်ထားဆဲပင်။

အပြာရောင်အဆင့် အကင်စင်နှင့် စားပွဲ တို့က ငါး၏ အာနိသင်ကို ပိုမို ထိရောက်စေလိမ့်မည်ဟု သူ ယူဆထားသည်။

ကံကောင်းခြင်းငါး ကို စားပြီးနောက်တွင်မူ ခွန်အားတိုးစေသည့် ဝက်ဝံလက်ဝါး စားတုန်းကလို ထူးခြားသော ခံစားချက်မျိုး မရရှိခဲ့ချေ။

ကံကောင်းခြင်း ဆိုသည်မှာ မူလကပင် ကိုင်တွယ်၍မရ၊ မမြင်နိုင်သော အရာဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

လိုအပ်သော ပစ္စည်းကိရိယာများ အားလုံး ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် ရွှီရှင်းမှာ အပြင်ထွက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

ယနေ့အတွက် တာဝန်မှာ ရိုးရှင်းပါသည်။

တောကြောင်များကို အမဲလိုက်မည်၊ ယဇ်ပလ္လင်တွင် ပူဇော်ရန် လုံလောက်သော ကုန်ကြမ်းများ စုဆောင်းမည်၊ ထို့နောက် သွေးရောင် ဗီဇပြောင်းတောကြောင်ကို ဆင့်ခေါ် သတ်ဖြတ်ပြီး အမှတ်များနှင့် အဆင့်မြင့်ကုန်ကြမ်းများ ရယူမည်။

ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါ တစ်ကောင်တည်းမှ ရသော အမှတ်မှာ တစ်နေကုန် အမဲလိုက်ခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။

အန္တရာယ် အဆင့်မှာ အနည်းငယ် ပိုမြင့်သော်လည်း ကျိချောင်းယန်၏ အတွေ့အကြုံအရ သူပြောတာသာ အမှန်ဆိုလျှင် ရွှီရှင်းအနေဖြင့် ထိခိုက်မှု အနည်းဆုံးဖြင့် အောင်မြင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက် ရှိနေသည်။

မထွက်ခွာမီ ရွှီရှင်းသည် အလိုအလျောက် မြှားပစ်စက် အတွက် မြှားအကြီး ၅ စင်းကို ဖြည့်တင်းကာ အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။

အိမ်ပြန်လာချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ခုသော လက်ဆောင်ကို မျှော်လင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝံပုလွေဘုရင်ကို စီးနင်းရင်း ရွှီရှင်းသည် တောကြောင်များကိုသာ သီးသန့်ပစ်မှတ်ထား ရှာဖွေသည်။

တောကြောင်များ၏ အနီစက်မှာ ယုန်များထက် ပိုတောက်ပသော်လည်း ဝံပုလွေများထက်တော့ မှိန်ဖျော့သည်၊ မြွေများနှင့် ဆင်တူသဖြင့် ခွဲခြားရန် လွယ်ကူလှသည်။

အဆင့်မြှင့်ထားသော မြှားသေနတ် က တောကြောင်များကို မြန်မြန်ဆန်ဆန်နှင့် တိတ်တဆိတ် သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။

မြှား၏ အရှိန်နှင့် အားကြောင့် တောကြောင်၏ ကိုယ်လုံးမှာ သစ်ပင်တွင် ကပ်လျက် စိုက်ဝင်သွားလေ့ ရှိသည်။

တောကြောင်တစ်ကောင်၏ လက်သည်းနှစ်ဖက်ကို ဖြတ်တောက်ပြီးရုံရှိသေး၊ ရွှီရှင်း၏ ပုခုံးပေါ်က ခဲခဲ က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ရွှီရှင်း သတိကပ်လိုက်သည်၊ ပုံမှန်အားဖြင့် ခဲခဲ ဤသို့ ပြုမူလျှင် အန္တရာယ် တစ်ခုခု ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"အီးးး အီးးး အီးးး"

ခဲခဲ က လက်သည်းလေး တစ်ဖက်ဖြင့် ယဇ်ပလ္လင်ရှိရာဘက်ကို ညွှန်ပြကာ အခြားလက်ဖြင့် ရွှီရှင်း၏ အဝတ်ကို ဆွဲလျက် ခေါင်းကို အပြင်းအထန် ခါယမ်းနေတော့သည်။

"ယဇ်ပလ္လင်မှာ အန္တရာယ်ရှိလို့ ငါ့ကို မသွားခိုင်းတာလား"

ရွှီရှင်း၏ မျက်ခုံးများ တွန့်သွားသည်။

"အီးးး"

ခဲခဲ က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

မြေပုံကို ကြည့်လိုက်ရာ ယဇ်ပလ္လင်ရှိရာဘက်တွင် အလွန်တောက်ပသော အနီစက်မျိုး မတွေ့ရချေ။

"ဒါပေမဲ့..."

ရွှီရှင်း ခေတ္တ တွန့်ဆုတ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"မနေ့က သွေးရောင်ယုန် ထက် ပိုပြီး အန္တရာယ်များလို့လား"

"အီးးး"

ခဲခဲ က ခေါင်းကို အားပါးတရ ညိတ်ပြပြန်သည်။

ရွှီရှင်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်၏။

ယဇ်ပလ္လင်မှာ အလွန် ထူးခြားဆန်းကြယ်သဖြင့် အန္တရာယ် ရှိနိုင်ကြောင်း သူ သိသော်လည်း၊ ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါဆီမှ ရမည့် အမှတ်နှင့် ကုန်ကြမ်းများမှာ အလွန် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းလှသည်၊ အန္တရာယ်ရှိရုံမျှဖြင့် သူ အရှုံးမပေးချင်ချေ။

"အရင်ဆုံး တောင်ကုန်းပေါ်ကနေ သွားကြည့်ရအောင်၊ အခြေအနေ ကြည့်ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်မယ်။"

ရွှီရှင်းသည် လက်သည်းမပါတော့သော တောကြောင်အလောင်းကို ကျောပိုးအိတ်ထဲ ထည့်ကာ အမဲလိုက်ခြင်းကို ရပ်နားလိုက်သည်။

သူသည် ငွေရောင်ဘုရင်ကို စီးကာ အရင်းအမြစ် နယ်မြေဆီသို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးထွက်ခဲ့သည်။

ငွေရောင်ဘုရင်၏ အရှိန်ဖြင့် မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း ရောက်ရှိသွား၏။

မတ်စောက်သော တောင်ကုန်းခြေရင်းတွင် ဝံပုလွေပေါ်မှ ဆင်းကာ သူကိုယ်တိုင် တက်ခဲ့သည်။

ခဲခဲ မှာ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေသလို၊ ငွေရောင်ဘုရင်မှာလည်း ကြောက်လန့်နေပုံရကာ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေသည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ"

ရွှီရှင်း တောင်ကုန်းထိပ်သို့ ခဲရာခဲဆစ် တက်ခဲ့ရ၏။

အပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ ယဇ်ပလ္လင်ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် မျက်လုံးများ ပြူးထွက်သွားရသည်။

"ဒါ ဘာကြီးလဲ ဧရာမ ဂေါ့ဘလင် ကြီးလား"

တောင်ကုန်းများ ဝန်းရံထားသော တောအုပ်၊ ရေအိုင်နှင့် ယဇ်ပလ္လင်တို့မှာ မနေ့ကအတိုင်း ရှိနေသော်လည်း၊ ယဇ်ပလ္လင်နားတွင် ဧရာမ အစိမ်းရောင်

လူသားသတ္တဝါကြီး တစ်ကောင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။

အနားက အမြင့်ဆုံး မိုးမခပင်ကြီးမှာပင် ထိုသတ္တဝါ၏ ခါးလောက်သာ ရှိသည်၊ ၎င်း၏ ဧရာမ ကိုယ်ထည်ကြီးမှာ တောအုပ်အထက်တွင် ထီးထီးကြီး ပေါ်နေသဖြင့် အလွန် ထင်ရှားလှ၏။

၎င်း၏ အသားစိမ်းများပေါ်တွင် သွေးရောင် ပုံစံများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ ဦးခေါင်းပြောင် နှင့် မျက်တွင်းနက်ကြီးများ ရှိသည်။

မျက်လုံးများမှာ အပြင်သို့ ပြူးထွက်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာထား ရှိသည်။

ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန် သန်မာထွားကြိုင်းလှပြီး၊ ခါးတွင်တော့ အဖြူရောင် အဝတ်စုတ် တစ်ခုကိုသာ ပတ်ထားသည်။

ရွှီရှင်း သတိထားမိသည်မှာ ထိုသတ္တဝါကြီးသည် ထိပ်ဝကြီးပြီး အောက်ခြေသွယ်သော ဧရာမ တုတ်ကြီးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသည်။

ထိုတုတ်ပေါ်တွင် သွေးစွန်းရာများနှင့် အဖုအထစ်များစွာ ရှိနေသည်။

နွယ်ပင်များနှင့် ဗီဇပြောင်းယုန်များပေါ်ရှိ သွေးရောင်ပုံစံများမှာ စည်းစနစ်မရှိဘဲ ရှုပ်ထွေးသော်လည်း၊ ဤသတ္တဝါကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်က ပုံစံများမှာမူ ဆေးမင်ကြောင် များကဲ့သို့ စည်းစနစ်ကျနေပြီး ထူးဆန်းသော အလှတရား တစ်မျိုး ရှိနေသည်။

ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ပုံစံများမှာ ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်စု တစ်ခု၏ အဆောင်အယောင် နှင့်ပင် တူလှ၏။

"ဒါ ဘာကြီးလဲကွာ"

ရွှီရှင်း ဗီဇအရ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်မိသည်။

မြေပုံကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ အလွန်တောက်ပသော အနီစက်ကြီးတစ်ခုမှာ သူ မသိလိုက်ဘဲ ပေါ်ပေါက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

၎င်းမှာ ရေအိုင်ထဲက မြွေကြီးကဲ့သို့ပင် တောက်ပနေသည်။

ဒါ ဘယ်တုန်းက ပေါ်လာတာလဲ။

ခုနက ခဲခဲ သတိပေးတုန်းက မြေပုံပေါ်မှာ ဘာအနီစက်မှ မရှိပါဘူး။

သူ ထိတ်လန့်နေစဉ်မှာပင် ထိုဧရာမ သတ္တဝါကြီးက ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာသည်။

၎င်း၏ ခေါင်းကြီးမှာ ရွှီရှင်းရှိရာ တောင်ကုန်းဘက်သို့ လှည့်လာပြီး၊ နီမြန်းနေသော ပြူးထွက်နေသည့် မျက်လုံးကြီးများဖြင့် သူ့ကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

ရွှီရှင်း တစ်ကိုယ်လုံး စိမ့်ခနဲ အေးသွားရသည်။

"အီးးး"

ခဲခဲ မှာ ရွှီရှင်း၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ပုန်းလိုက်ပြီး ခေါင်းလေးကိုသာ ထုတ်ကြည့်နေသည်။

ငွေရောင်ဘုရင်မှာမူ အားကိုးရာမဲ့စွာ အော်ဟစ်လျက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်ချလိုက်တော့သည်။

ငါက ဒီလောက်အဝေးမှာ ရှိတာကို သူက မြင်နိုင်တာလား။

ရွှီရှင်းသည် ထိုသတ္တဝါကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

၎င်း၏ မျက်လုံးကြီးများမှာ သူ့ကို စူးစူးဝါးဝါး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"ဝေါ့"

ရုတ်တရက် ထိုသတ္တဝါကြီးမှာ ပါးစပ်ကြီးကို ဟလျက် မြေကမ္ဘာ တုန်ဟည်းသွားမတတ် ကျယ်လောင်သော ဟိန်းသံကြီးဖြင့် သူ့ကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်က သစ်ပင်များမှာ ထိုအသံကြောင့် ယိမ်းထိုးကုန်ပြီး၊ တောင်ကုန်းနားက ငှက်များပင် လန့်ပျံကာ ကောင်းကင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျကုန်ကြသည်။

ရွှီရှင်း အံကြိတ်ကာ နောက်လှည့်ပြေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ ထိုဧရာမ သတ္တဝါကြီးက သူ့ကို ကြည့်ကာ ၎င်း၏ တုတ်ကြီးဖြင့် ယဇ်ပလ္လင်ကို ညွှန်ပြပြီး ထပ်မံ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြန်သည်။

သို့သော် ရှေ့သို့တော့ တက်မလာချေ။

"... ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ရွှီရှင်း၏ ကြောက်လန့်တကြား စိုက်ကြည့်နေမှုအောက်တွင် ထိုသတ္တဝါကြီးသည် တုတ်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းပြပြီးနောက်၊ ကိုယ်ကို လှည့်ကာ ရွှီရှင်းရှိရာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် တောင်ကုန်းများဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။

၎င်း၏ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ တောအုပ်တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေပြီး၊ လမ်းတွင် ရှိနေသော သစ်ပင်များကိုလည်း တွန်းလှဲခြင်း သို့မဟုတ် တုတ်ဖြင့် ရိုက်ချိုးခြင်းများ ပြုလုပ်သွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုသတ္တဝါကြီးမှာ တောင်ကုန်းများ နောက်ကွယ်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ခြေသံများနှင့် တုန်ခါမှုများ ငြိမ်သက်သွားကာ အရင်းအမြစ် နယ်မြေတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

"... သူက ယဇ်ပလ္လင်ကို ညွှန်ပြသွားတာပဲ၊ ဒါဟာ ငါ့ကို ပြောသွားတာလား"

ရွှီရှင်း၏ နှလုံးခုန်သံမှာ မြန်နေဆဲပင်။

သူသည် နောက်ကျောမှာ ကပ်နေသော ခဲခဲ ကို ပွေ့ချီကာ စိတ်ငြိမ်သွားအောင် ချော့မြူနေလိုက်သည်။

ငွေရောင်ဘုရင်လည်း ထိုသတ္တဝါကြီး ထွက်သွားမှသာ ကြောက်စိတ်ပြေကာ ပြန်ထလာသည်။

ရွှီရှင်းသည် ကျိချောင်းယန်ထံသို့ စာတစ်စောင် ပို့လိုက်သည်။

"မင်း ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါကြီးတွေနဲ့ တိုးမိသေးလား"

ခဏအကြာတွင် ကျိချောင်းယန်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဘာသတ္တဝါကို ပြောတာလဲ ဒီမှာတော့ အားလုံး ပုံမှန်ပါပဲ၊ ငါ အခုပဲ ယဇ်ပလ္လင်ကို စစ်ဆေးပြီးပြီ၊ ကျောက်တိုင်ပေါ်က ကျန်တဲ့ ရုပ်တု သုံးခုမှာ ဘာအပြောင်းအလဲမှ မရှိဘူး။"

ကျိချောင်းယန်ဘက်မှာ ဘာသတ္တဝါမှ မရှိဘူးလား။

ဒါဆို ဒီမှာပဲ ပေါ်လာတာပေါ့။

ရွှီရှင်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီနားမှာ တစ်ခုခု ထူးခြားနေသလို ခံစားရလို့ပါ၊ ငါ အတွေးလွန်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။"

"အိုကေလေ၊ တစ်ခုခုဆို ငါ့ကို အသိပေးဦး။"

ထို သွေးရောင် ဖုံးလွှမ်းနေသော ဧရာမ လူသားသတ္တဝါကြီးမှာ ဤနေရာတွင်သာ ရှိနေသည်။

"ဂိမ်းထဲက ထရိုး ကြီးနဲ့ တူလိုက်တာ၊ မင်းကို သွေးရောင်ဘီလူး လို့ပဲ ခေါ်တော့မယ်။"

ဤ သွေးရောင်ဘီလူး မှာ ရေအိုင်ထဲက မြွေကြီးနှင့် အတော်လေး ဆင်တူလှသည်။

လောလောဆယ်တွင် သူသည် ကုန်းပေါ်၌ ဧရာမ သတ္တဝါကြီး သုံးမျိုးနှင့် တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

မြွေကြီး၊ ချောင်းထဲက မိကျောင်းကြီးနှင့် ယနေ့တွေ့ရသော သွေးရောင်ဘီလူး။

မိကျောင်းကြီးမှာ မြေပုံပေါ်တွင် မပေါ်သလို၊ သူ့အပေါ်လည်း ရန်ငြိုးမရှိချေ၊ ငွေရောင်သေတ္တာ ရအောင်တောင် ကူညီပေးခဲ့သေးသည်။

သို့သော် မြွေကြီးနှင့် သွေးရောင်ဘီလူး တို့မှာမူ သူ့ကို သားကောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်ပြီး ဟိန်းဟောက် ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ကြသည်။

ရွှီရှင်း ယဇ်ပလ္လင်ကို သေချာ စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။

သွေးရောင်ဘီလူး ထွက်သွားစဉ်က လဲကျသွားသော သစ်ပင်များမှလွဲ၍ အခြား ဘာခြေရာလက်ရာမှ မရှိချေ။

ထိုမျှကြီးမားသော ကိုယ်ထည်ကြီးသည် တောအုပ်ကို ဖြတ်ကျော်လာပါက ခြေရာလက်ရာများ ထင်ကျန်ရပေမည်။

သို့သော် ၎င်းရောက်လာစဉ်က ဘာခြေရာမှ မရှိခဲ့ချေ။

ဒါဆို ၎င်းက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ။

အကယ်၍ အပြင်က ရောက်လာတာ မဟုတ်လျှင် ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုသာ ရှိသည်။

၎င်းသည် ယဇ်ပလ္လင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်။

ရွှီရှင်း ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ ခြေလှမ်းလိုက်စဉ်က ကြားခဲ့ရသည့် "ချက်" ဆိုသည့် အက်ကွဲသံကို ပြန်လည် သတိရလိုက်သည်။

"ယဇ်ပလ္လင်အောက်မှာ တစ်ခုခု ရှိနေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် မြေအောက်ကမ္ဘာကို သွားတဲ့ နောက်ထပ် အပေါက်တစ်ခုလား"

ရွှီရှင်းသည် ဤကမ္ဘာကြီးမှာ အန္တရာယ်များလှသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် ဘာကြောင့် ဤ သွေးရောင်ဘီလူး ပေါ်လာရသလဲ၊ ကျိချောင်းယန်ဘက်မှာ ဘာလို့ မပေါ်တာလဲဟု သေချာ စဉ်းစားလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ရွှီရှင်း တစ်ခုခုကို သတိရသွားကာ ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ အနက်နှင့် အနီရောင်စပ်ထားသော ယဇ်ပူဇော်ဓား ကို ထုတ်ကြည့်လိုက်သည်။

[ယဇ်ပူဇော်ဓား (အပြာရောင်အဆင့်): ပူဇော်သက္ကာ ကုန်ကြမ်းများကို ထုတ်ယူရန် လိုအပ်သော ဓားငယ်ဖြစ်သည်။ အသုံးပြုပြီးပါက ယဇ်ပလ္လင်သို့ ပြန်လည်ထားရှိရန် မမေ့ပါနှင့်၊ မဟုတ်ပါက "နတ်ဘုရားများ" က ဒေါသထွက်ပါလိမ့်မည်။]

သူ ဤဓားကို ပြန်မထားခဲ့မိသဖြင့် "နတ်ဘုရားများ" က ဒေါသထွက်သွားတာလား။

စဉ်းစားလေလေ ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများလေလေပင်။

သွေးရောင်ဘီလူး က ယဇ်ပလ္လင်ကို တုတ်ဖြင့် ညွှန်ပြသွားခြင်းမှာ ဤဓားကို ပြန်ထားရန် သတိပေးသွားခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။

ရွှီရှင်း ကျိချောင်းယန်ကို လှမ်းမေးလိုက်သည်။

"မင်း မနေ့က ယဇ်ပူဇော်ဓားကို ပြန်ထားခဲ့လား"

ပြန်စာမှာ ချက်ချင်း ရောက်လာသည်။

"ထားခဲ့တာပေါ့ဟ၊ မင်းကော... မေ့သွားလို့လား"

ရွှီရှင်း သဘောပေါက်သွားပြီး "မေ့သွားလို့ပါ၊ ခုနက တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေသလို ခံစားရလို့ ယဇ်ပလ္လင်ဆီ ပြန်သွားပြီး ထားခဲ့လိုက်မှ အဆင်ပြေသွားတယ်။ မင်းလည်း ပြန်ထားဖို့ မမေ့နဲ့ဦး" ဟု လိမ်ညာပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းကတော့ တကယ့်ကို ပေါ့ဆတာပဲ၊ သတိထားဦး၊ တစ်ခုခု ဖြစ်ကုန်ဦးမယ်။"

ရွှီရှင်း ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

တစ်ခုခုက ဖြစ်တောင် ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်ပါလား။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ တကယ့်ကို ပေါ့ဆမိသွားခဲ့သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ထိုသတ္တဝါကြီးက သူ့ကို အန္တရာယ် မပြုခဲ့ခြင်းပင်။

ထို သွေးရောင်ဘီလူး ဆိုသည်မှာ "နတ်ဘုရား" ကိုယ်တိုင်လား၊ ဒါမှမဟုတ် "နတ်ဘုရားများ" က လွှတ်လိုက်တဲ့ တမန်တော်လား။

အခန်း ၆၉ ပြီး။