တစ်နေ့တာရိပ်သိမ်းမှုများ

အားလုံးကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ရွှီရှင်းသည် ယဇ်ပလ္လင်စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော ပူဇော်သက္ကာများကို တင်လိုက်သည်။

ထိုအခါ နိမိတ်မကောင်းသော လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး သွေးရောင်များ ထပ်မံပျံ့နှံ့သွားပြန်သည်။

တောကြောင်ရုပ်တု ကျောက်တိုင်နှင့် တောဝက်ရုပ်တု ကျောက်တိုင်များ၏ အောက်ခြေမှ သွေးရောင်များသည် အထက်သို့ စတင်တက်သွားကာ ကျောက်တိုင်ပေါ်ရှိ ပုံစံများကို တဖြည်းဖြည်း အရောင် ဆိုးသွားတော့သည်။

တောကြောင်ရုပ်တု ကျောက်တိုင်တစ်ခုလုံးနီးပါး သွေးရောင်လွှမ်းသွားသော်လည်း တောဝက်ရုပ်တု ကျောက်တိုင်မှာမူ တစ်ဝက်ခန့်သာ ရှိသေးသည်။

သို့သော် ယုန်ရုပ်တု ကျောက်တိုင်မှာမူ လုံးဝနီရဲသွားပြီဖြစ်သည်။

ယဇ်ပလ္လင်ဘေးရှိ ပုံစံများနှင့် ယှဉ်လျှင် ကျောက်တိုင်ပေါ်ရှိ ပုံစံများသည် ခဲနေသော သွေးများနှင့်တူပြီး ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ကျောက်တိုင်မှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပြီး ဤအစိတ်အပိုင်းအတွက် ပူဇော်မှု ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသကဲ့သို့ပင်။

ရွှီရှင်း ကောင်းကင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

အမှောင်ထုက လွှမ်းမိုးနေပြီဖြစ်ရာ ညအချိန် ရောက်ရှိတော့မည်ဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်းတွင် ညကြည့်မျက်လုံး စွမ်းရည်ရှိသော်လည်း လက်ရှိတွင် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အနားယူရန် အိမ်ပြန်ဖို့ လိုအပ်နေပြီဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်းသည် မထွက်ခွာမီ အဆိပ်ရှိသန္ဓေပြောင်းယုန်၏ နားရွက်ကြောင့် ခြစ်ရာထင်သွားသော ယဇ်ပလ္လင်၏ အုတ်ခဲနေရာကို တစ်ချက်ကြည့်မိပြီး ထိတ်လန့်သွားသည်။

အကြောင်းမှာ ထိုနေရာသည် မူလအတိုင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်နေပြီး နှစ်ကာလကြာရှည် ကြမ်းတမ်းနေသော ပုံစံသာရှိတော့ကာ နက်ရှိုင်းသော ခြစ်ရာကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ဒီယဇ်ပလ္လင်က သူ့ဘာသာသူ ပြန်ပြင်နိုင်တာလား"

ရွှီရှင်းသည် စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် တံတွေးမြိုချလိုက်မိသည်။

"ဒါက အသက်ရှိတဲ့အရာများလား"

သူသည် ခေါင်းခါယမ်းကာ ထိုအတွေးကို ချက်ချင်းဖျောက်လိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ ကျောက်တုံးက ဘယ်လိုလုပ် အသက်ရှိမှာလဲ။"

သို့သော် ပိုစဉ်းစားလေလေ ပို၍ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လေလေပင်။

သူသည် ငွေရောင်ဘုရင်ပေါ်သို့ အမြန်တက်စီးကာ ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းသော ထိုယဇ်ပလ္လင်မှ ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။

ခပ်လှမ်းလှမ်းသို့ ရောက်သောအခါ ရွှီရှင်းသည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

တောအုပ်ကြားမှနေ၍ သွေးရောင်ပုံစံများ လွှမ်းမိုးထားသော ကျောက်တိုင်ကြီးမှာ သစ်ပင်များကြားတွင် ထီးထီးကြီး ရပ်နေသည်ကို မြင်နေရဆဲပင်။

ပင်ပန်းနေသော်လည်း ရွှီရှင်းသည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အမှတ်များများ ရလိုသဖြင့် တက်ကြွနေဆဲဖြစ်သည်။

သူသည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သတ္တဝါငယ်များစွာကို ပစ်ခတ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သစ်ပင်အိမ်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သို့သော် သစ်ပင်အိမ်ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ သူ ထိတ်လန့်သွားရသည်။

သစ်ပင်အိမ်ပတ်ပတ်လည်တွင် ရှုပ်ပွနေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် မြှားတစ်စင်း စိုက်နေကာ နောက်ထပ် မြှားတစ်စင်းမှာ သစ်ပင်ပင်စည်တွင် စိုက်နေသည်။

တတိယမြောက် မြှားတစ်စင်းမှာမူ ပြန့်ကျဲနေသော သစ်သားကုန်ကြမ်းများဘေးတွင် လဲနေသည်။

မိုးမခပင်၏ ပင်စည်ပေါ်တွင် အတောင်ပံကို မြှားပစ်စက်၏ မြှားကြီးက ဖောက်ထွင်း၍ စိုက်ထားခြင်းခံရသော အမွေးနက်ငှက်ကြီးတစ်ကောင် ရှိနေသည်။

၎င်း၏ အတောင်ပံမှာ သွေးများစိုရွှဲနေပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင် အမွေးများ ပြန့်ကျဲနေသည်မှာ မြှားအစိုက်ခံရပြီးနောက် အသည်းအသန် ရုန်းကန်ခဲ့ကြောင်း ပြသနေသည်။

ရွှီရှင်းသည် ထိုအချိန်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အခြေအနေကို စိတ်ကူးဖြင့် ပုံဖော်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤငှက်ကြီးသည် သစ်ပင်အိမ်ပေါ်မှ နိမ့်နိမ့်လေး ပျံသန်းသွားစဉ် အလိုအလျောက် မြှားပစ်စက် ပစ်ကွင်းအတွင်း ရောက်ရှိသွားခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အလွန်မြန်သဖြင့် တိုက်ရိုက်မထိမှန်သော်လည်း မြှားများက ၎င်းကို ထိတ်လန့်သွားစေပြီး တောအုပ်ထဲသို့ ပျံဝင်သွားစေခဲ့သည်။

ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မြှားကြီးတစ်စင်းက ၎င်းကို သစ်ပင်ပင်စည်တွင် ကပ်၍ စိုက်ထားလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းသည် နာကျင်စွာဖြင့် အသည်းအသန် ရုန်းကန်ခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးသာဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အားအင်ကုန်ခမ်းကာ ငြိမ်သက်သွားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရွှီရှင်းသည် ဝံပုလွေကိုစီး၍ အနားသို့သွားကာ ပင်စည်တွင် ကပ်နေသော ငှက်ကြီးကို အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ အံ့သြသွားသည်။

"အော်... ဒါက လင်းယုန် တစ်ကောင် မဟုတ်လား။ ရေအိုင်ထဲက ငါးကို ဖမ်းဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"

ပင်စည်တွင် ကပ်နေသော ထိုငှက်မှာ ခေါင်းပိုင်းမှလွဲ၍ ကျန်တစ်ကိုယ်လုံး နက်မှောင်သော အမွေးများရှိသည်။

၎င်း၏ တောက်ပသော အဝါရောင် နှုတ်သီးမှာ အောက်သို့ ကွေးဆင်းနေပြီး အလွန်ထက်သည်။

မျက်လုံးများကို ပိတ်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ မလှုပ်မယှက် ရှိနေသည်။

ချိတ်ကဲ့သို့သော ခြေသည်းများအနက် တစ်ဖက်မှာ တွဲလောင်းကျနေပြီး အခြားတစ်ဖက်မှာမူ ပင်စည်ကို ကုတ်ထားသည်။

ပင်စည်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ကုတ်ခြစ်ရာများနှင့်အတူ သွေးစွန်းရာများ ရှိနေသည်မှာ ဤသားရဲငှက်၏ ပြင်းထန်သော ရုန်းကန်မှုကို သရုပ်ဖော်နေသည်။

ဤငှက်မှာ သိပ္ပံအမည်အရ လင်းယုန်ဖြူ ဖြစ်ပြီး များသောအားဖြင့် မြစ်၊ ရေအိုင် သို့မဟုတ် ပင်လယ်ကမ်းစပ်များတွင် နေထိုင်ကာ ငါး၊ ရေငှက်နှင့် နို့တိုက်သတ္တဝါငယ်လေးများကို အမဲလိုက်လေ့ရှိသည်။

ဤလင်းယုန်မှာ နိမ့်နိမ့်လေး ပျံသန်းနေစဉ် မြှားပစ်စက်၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်သွားပုံရသည်။

ရွှီရှင်းသည် ကျိုးနေသော ကျောက်လှံဖြင့် လင်းယုန်၏ ခေါင်းကို ပုတ်ကြည့်သော်လည်း ဘာတုန့်ပြန်မှုမှ မရှိချေ။

"သေသွားပြီလား ဒါမှမဟုတ် ဟန်ဆောင်နေတာလား။"

ဤလင်းယုန်မှာ တကယ့် သားရဲငှက်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ၎င်းကို ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်နိုင်ပါက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်သော အကူအညီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အောင်မြင်မှုမှာ မသေချာသော်လည်း ဒဏ်ရာရနေစဉ် စမ်းသပ်ကြည့်ခြင်းမှာ နစ်နာစရာမရှိချေ။

ခဲခဲ သည် ရုတ်တရက် ပင်စည်ပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားပြီး ၎င်း၏ လက်ကလေးဖြင့် လင်းယုန်၏ ခေါင်းဖြူဖြူကို ပုတ်ကြည့်သည်။

သို့သော် တုန့်ပြန်မှု မရှိသေးချေ။

"ပြန်လာခဲ့"

ရွှီရှင်းသည် ခဲခဲ ၏ လည်ပင်းကို ကိုင်၍ သူ၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ပြန်တင်လိုက်သည်။

ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် ရွှီရှင်းသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လင်းယုန်ကို မြှားနှင့်အတူ ကိုင်ထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် မြှားကြီးကို အားကုန် ဆွဲနှုတ်လိုက်သည်။

[လင်းယုန်ဖြူ ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သဖြင့် အမှတ် ၃၀ ရရှိသည်။]

ရွှီရှင်း - "..."

ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ မြှားကို နှုတ်လိုက်တာနဲ့ သေသွားတာလား။

ဒါမှမဟုတ် အရင်ကတည်းက သေနေတာကို သူသွားထိမှ အမှတ်တက်တာလား။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သေသွားတာတော့ အမှန်ပင်။

အနည်းဆုံးတော့ အနီးအနားတွင် လင်းယုန်များ ရှိနေကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် အလားတူ စာချုပ်တစ်ခု ရရှိပါက သူကိုယ်တိုင် သတ္တဝါငယ်လေးများကို အမဲလိုက်နေရန် မလိုတော့ချေ။

ထိုနေရာမှာပင် ရွှီရှင်းသည် ဓားကိုထုတ်၍ လင်းယုန်ကို ခွဲစိတ်လိုက်သည်။

[ငှက်မွေး (အစိမ်းရောင်အဆင့်) ၁၀ ခု၊ လင်းယုန်ဖြူအသား ၇ ကီလိုဂရမ်၊ လင်းယုန်ဖြူအရိုး ၁ ခု ရရှိသည်။]

"ငှက်မွေး ၁၀ ခုတောင် မိုက်တယ်၊ တောကြောင်တွေဆီက ရတဲ့ ငှက်မွေးတွေနဲ့ဆိုရင် မြှားတွေအတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အသားကတော့ တကယ့်ကို နည်းလွန်းတယ်"

လင်းယုန်မှာ အတောင်ပံဖြန့်လျှင် နှစ်မီတာကျော်သဖြင့် ကြီးမားသော်လည်း ငှက်များမှာ ပျံသန်းနိုင်ရန်အတွက် အလေးချိန် အလွန်ပေါ့ပါးကြသည်။

ဤလင်းယုန်မှာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လင်းယုန်များထက် ကြီးမားသော်လည်း ငှက်မများမှာ ကိုယ်လုံးပိုကြီးလေ့ရှိသည်။

လင်းယုန်အမတစ်ကောင်လျှင်ပင် ၅ ကီလိုမှ ၆ ကီလိုခန့်သာ အလေးချိန်ရှိသဖြင့် အရိုးထုတ်ပြီးလျှင် အသားမှာ ပို၍ပင် နည်းသွားသည်။

တောအုပ်ထဲမှ မြှားများကို ပြန်လည်ရှာဖွေရာ ၄ စင်းသာ တွေ့ရသည်။

အခြားတစ်စင်းမှာ အဝေးသို့ လွင့်သွားပုံရသည်။

သစ်ပင်အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ခဲခဲ နှင့် ငွေရောင်ဘုရင်တို့မှာ အချင်းချင်း လိုက်တမ်းပြေးတမ်း ကစားနေကြသဖြင့် ၎င်းတို့၏ အားအင်ကို ကြည့်ပြီး ရွှီရှင်း ပြုံးမိသွားသည်။

သူကိုယ်တိုင်မူ ယနေ့ရရှိခဲ့သော ပစ္စည်းများကို စတင်စစ်ဆေးတော့သည်။

အဆိပ်ရှိသန္ဓေပြောင်းယုန် ၏ နားရွက်နှစ်ဖက် အပြာရောင်အဆင့် သည် သံချပ်ကာကိုပင် ဖောက်ထွင်းနိုင်သော စွမ်းအားရှိကြောင်း သူ အတည်ပြုထားပြီးဖြစ်ရာ လက်နက်ဖန်တီးရန်အတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော အဆင့်မြင့်ကုန်ကြမ်းများ ဖြစ်သည်။

အရေခွံများမှာလည်း အလုံအလောက်ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သွေးရောင် ယုန်ဆီမှ အပြာရောင်အဆင့် အရေခွံကိုပါ ရရှိခဲ့သည်။

ထို့အပြင် တောဝက်နှင့် သွေးရောင် ယုန်တို့ဆီမှ အပြာရောင်အဆင့် သားရဲအကြော လေးချောင်း ရရှိခဲ့သည်။

ထို့အပြင် အပြာရောင်အဆင့် သားရဲအရိုး တစ်ခု၊ သတ္တဝါငယ်အသားများ၊ ဆေးဖက်ဝင် ကတိုးချိုနုနှင့် အဓိကအကျဆုံးဖြစ်သော အဆိပ်ရှိသန္ဓေပြောင်းယုန် ၏ အသားတို့ကို ရရှိခဲ့သည်။

အပြာရောင်အဆင့် အရေခွံများနှင့် အရိုးများကိုမူ အပြာရောင်အဆင့် သားရေချပ်ဝတ် ပြုလုပ်နိုင်ရန် အရေအတွက် လုံလောက်သည်အထိ သိမ်းဆည်းထားမည်ဖြစ်သည်။

သားရဲအကြော များနှင့် ပတ်သက်၍မူ တစ်ချောင်းကို မြှားသေနတ် အတွက်၊ နောက်တစ်ချောင်းကို အလိုအလျောက် မြှားပစ်စက်အတွက် အသုံးပြုရန် ရွှီရှင်း စီစဉ်ထားသည်။

လက်ရှိ သူကိုင်ထားသော အစိမ်းရောင်အဆင့် မြှားသေနတ် အတွက်မူ...

ရွှီရှင်းသည် လီဝမ်ရှီးထံသို့ စာပို့လိုက်သည်။

"ငါ မင်းဆီက သံတုံးအချို့ လိုချင်တယ်၊ မင်းကို မြှားသေနတ် တစ်လက်နဲ့ လဲပေးမယ်။"

နည်းပညာမှာ သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ ထုတ်ကုန်ကို အသုံးပြု၍ ကုန်ကြမ်းများနှင့် လဲလှယ်ခြင်းမှာ စီးပွားရေးသမားကြီး တစ်ဦး၏ လုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပြန်စာရောက်လာသည်။

"မြှားသေနတ်...ရှင့်စီ မှာ မြှားသေနတ် ရှိတာလား။ ရှင်...ရှင်... ကျွန်မကတော့ တစ်နေကုန် လေးပစ်တာကို လေ့ကျင့်နေရတာ၊ အခုမှ နည်းနည်း ကျွမ်းကျင်စပြုတာကို ရှင် က မြှားသေနတ် ရှိနေတယ်လို့ လာပြောနေတယ်"

ရွှီရှင်း ရယ်မောလိုက်ပြီး "လဲမှာလား၊ မလဲဘူးလားသာ ပြော"

"လဲမယ်၊ လဲမယ်၊ အိမ်ပြန်ရောက်ရင် လဲမယ်။ အခု လမ်းမှာပဲ ရှိသေးတယ်"

သူနှင့် မတူသည်မှာ လီဝမ်ရှီးတွင် စီးစရာသတ္တဝါ မရှိသဖြင့် အိမ်ပြန်ရန် အချိန်ပိုပေးရခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်းသည် အကင်ဖို ကို အဆင်သင့်ပြင်ကာ လင်းယုန်သားနှင့် မှိုအမျိုးမျိုးကို အသုံးပြု၍ လင်းယုန်ကင် ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

အနံ့ကို ရသောအခါ ခဲခဲ နှင့် ငွေရောင်ဘုရင်တို့မှာ အနားသို့ စုရုံးလာကြသည်။

ရွှီရှင်းသည် ငွေရောင်ဘုရင်အတွက် အသားအချို့ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး ခဲခဲ ကို ပန်းသီးတစ်လုံး ပေးလိုက်သည်။

ငွေရောင်ဘုရင်မှာ အသားကို အားရပါးရ စားသော်လည်း ခဲခဲ မှာမူ ပန်းသီးကို ကိုင်၍ စားနေရင်း အကင်ဖို ပေါ်က အသားကိုပါ မျက်တောင်မခတ် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဘာလဲ အသားကင် ထပ်စားချင်ပြန်ပြီလား"

ရွှီရှင်းက ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

"အီးးး"

ခဲခဲ က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး လျှာလေးဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို သပ်နေတော့သည်။

အခန်း ၆၅ ပြီး။